Ποινική δίωξη για βιασμό άσκησε η εισαγγελία κατά του σκηνοθέτη της τηλεοπτικής σειράς «Σασμός», Κώστα Κωστόπουλου. Σημειώνεται πως πρόκειται για καταγγελία που έκανε ηθοποιός λέγοντας πως ο σκηνοθέτης την βίασε το 2010.
Ο σκηνοθέτης του «Σασμού» είχε κληθεί σε εξηγήσεις από τον εισαγγελέα το περασμένο καλοκαίρι και είχε αρνηθεί τους ισχυρισμούς για βιασμό που του καταλογίζει η ηθοποιός, ενώ είχε προχωρήσει σε μήνυση σε βάρος της.
Η ηθοποιός καταγγέλλει ότι ο σκηνοθέτης τη βίασε μέσα στο αυτοκίνητό του, στις αρχές του 2010, όταν, αφού είχαν βγει για δείπνο, της είχε προτείνει να συνεχίσουν το βράδυ τους σε κλαμπ όπου βρίσκονταν κοινοί γνωστοί τους. Σύμφωνα με την καταγγέλλουσα ο κατηγορούμενος είχε οδηγήσει το όχημα σε απόμερο σημείο.
Τι δηλώνει ο δικηγόρος του σκηνοθέτη
Ο δικηγόρος Νίκος Βιτώρος που έχει αναλάβει την υπόθεση του σκηνοθέτη Κώστα Κωστόπουλου, έδωσε στη δημοσιότητα δήλωσή του όπου κάνει λόγο για ψεύδη και αντιφάσεις: «Η διενέργεια της τακτικής ανάκρισης θα αναδείξει όλα τα ψεύδη, τα κενά και τις αγεφύρωτες αντιφάσεις, όπως ήδη έχουν επισημανθεί από τη σχετική εισαγγελική παραγγελία, τα ερωτήματα της οποίας ουδέποτε απαντήθηκαν από τη μηνύτρια».
Σημειώνει, δε, πως ο Κώστας Κωστόπουλος «από την πρώτη στιγμή εμφανίστηκε στην Εισαγγελία Πρωτοδικών και, με αίτησή του, ζήτησε την ταχύτερη δυνατή διερεύνηση της μήνυσης που κατατέθηκε σε βάρος του. Ταυτοχρόνως, υπέβαλε έγκληση σε βάρος της μηνύτριας για ψευδή καταμήνυση και συκοφαντική δυσφήμηση».
Αναλυτικά η δήλωση του δικηγόρου:
«Ο Κώστας Κωστόπουλος, από την πρώτη στιγμή εμφανίστηκε στην Εισαγγελία Πρωτοδικών και, με αίτησή του, ζήτησε την ταχύτερη δυνατή διερεύνηση της μήνυσης που κατατέθηκε σε βάρος του. Ταυτοχρόνως, υπέβαλε έγκληση σε βάρος της μηνύτριας για ψευδή καταμήνυση και συκοφαντική δυσφήμηση.
Ήδη, σημαντικοί άνθρωποι του θεάτρου, της τηλεόρασης και του πολιτισμού, που έχουν συνεργασθεί με τον κ. Κωστόπουλο, έσπευσαν να καταθέσουν υπέρ του.
Η διενέργεια της τακτικής ανάκρισης θα αναδείξει όλα τα ψεύδη, τα κενά και τις αγεφύρωτες αντιφάσεις, όπως ήδη έχουν επισημανθεί από τη σχετική εισαγγελική παραγγελία, τα ερωτήματα της οποίας ουδέποτε απαντήθηκαν από τη μηνύτρια. Είναι αυτονόητο ότι από την πλευρά μας δεν θα δημοσιοποιήσουμε κανένα στοιχείο από το αποδεικτικό υλικό της υπόθεσης. Θα συνεχίσουμε να σεβόμαστε την διαδικασία, διαχωρίζοντας την πραγματική απονομή της δικαιοσύνης από την εκμετάλλευση της μέσω της ευκαιριακής δημοσιότητας».
Σε ένα νέο ξέσπασμα προχώρησε ο Γιώργος Λιάγκας μέσα από το Πρωινό. Ο παρουσιαστής του ΑΝΤ1, έξω φρενών, δήλωσε ότι δεν θα πάρει άδεια από κανέναν για το πώς θα φτιάξει τη σκαλέτα της εκπομπής του, με αφορμή τη συγκλονιστική υπόθεση βιασμών και μαστροπείας στον Κολωνό.
«Σήμερα δώσαμε το ρεπορτάζ όλο. Να μην περιμένει ο κόσμος ότι θα συλληφθούν 200 άτομα. Ο μέγιστος αριθμός ανθρώπων που μπορούν να συλληφθούν είναι συνολικά άλλοι 10. 12 συνολικά είναι. Αυτή τη στιγμή είναι οι 2, αυτά τα καλόπαιδα και είναι άλλα 5-7 τα εντάλματα. Μην περιμένετε ότι ξαφνικά θα τους πιάσουν όλους, είναι μεγάλο το κύκλωμα. Καλό είναι να γίνει μία μεγάλη και δυνατή αρχή.
Και να πω και κάτι ακόμα. Δεν θα ζητήσω μετά από 30 χρόνια δημοσιογραφίας, που έχω υπηρετήσει το lifestyle και θα τοξαναϋπηρετήσω αν χρειαστεί –δεν είναι κακό με αισθητική και άποψη, από κανέναν να διαμορφώσω τη σκαλέτα της εκπομπής μας. Από κανέναν! Δεν έχω σχολιάσει ποτέ 30 χρόνια καμία εκπομπή. Είμαι μέχρι εδώ! Δε θα πάρω άδεια από κανέναν σας κύριοι συνάδελφοι, υποτιμητικά και ειρωνικά το λέω γιατί δεν σας θεωρώ συναδέλφους, για να κάνουμε τη σκαλέτα αυτής εδώ της εκπομπής. Διότι οφείλουμε μετά από 30 χρόνια και στα 53 μας να μην μας ενδιαφέρει τίποτα άλλο παρά να προσφέρουμε κι εμείς ένα λιθαράκι στη σωστή ενημέρωση και να αφυπνίσουμε κάποιες συνειδήσεις.
Καλό το lifestyle, μας δίνει λεφτά. Η ψυχαγωγία μου δίνει λεφτά και όχι η ενημέρωση. Αυτή είναι μία αλήθεια. Δεν είπα ότι δεν θέλω να το κάνω. Αν μη τι άλλο, μετά από 30 χρόνια δουλειάς, αν μπορούμε σε κάτι να συνεισφέρουμε για να χτυπήσουμε μία καμπάνα στην κοινωνία και να αφυπνίσουμε συνειδήσεις. Άντε πια! Σας ακούω τόσα χρόνια να λέτε μαλ@κίες. Θα αρχίσω να μιλάω κι εγώ πια. Λοιπόν… Σας ζητώ συγγνώμη. Συγγνώμη από τους τηλεθεατές αλλά κι εγώ είμαι άνθρωπος» είπε αρχικά ο Γιώργος Λιάγκας.
Τα στόματα αρχίζουν και «ανοίγουν» και οι αποκαλύψεις που θα έρθουν στο φως για την ανατριχιαστική υπόθεση στον Κολωνό, αναμένονται σοκαριστικές.
Μετά τις συλλήψεις των Ηλία Μίχου, Γιάννη Σοφιανίδη και της μητέρας της 12χρονης από τον Κολωνό, τις επόμενες ώρες αναμένονται και άλλα εντάλματα σύλληψης σε βάρος ατόμων που φέρονται να εμπλέκονται στη φρικιαστική αυτή υπόθεση, σύμφωνα με πληροφορίες της Κατερίνας Ρίστα στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Star.
Αύριο στη ΓΑΔΑ αναμένεται να καταθέσει μια γυναίκα η οποία φέρεται να γνωρίζει τόσο τη μητέρα και το 12χρονο παιδί, αλλά και τον Ηλία Μίχο.
Η συγκεκριμένη γυναίκα που αναμένεται να καταθέσει στη ΓΑΔΑ την Παρασκευή και είναι φίλη της μητέρας και πρώην γειτόνισσά της, μίλησε στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Star και την Κατερίνα Ρίστα και αποκάλυψε όλα όσα είχαν πέσει στην αντίληψη της το τελευταίο διάστημα. Όπως είπε, η 37χρονη εξέδιδε το παιδί σε πάρκο της περιοχής.
«Υπήρξα χρήστης και πήγαινα και ψώνιζα σε ένα πάρκο συγκεκριμένο στον Κολωνό, το οποίο η μητέρα της 12χρονης μου το είχε συστήσει. Την είχα δει πολλές φορές να πηγαίνει να ψωνίζει με τη μικρή της πάντα μαζί», ανέφερε αρχικά η γυναίκα και πρόσθεσε:
«Ένα σκηνικό που είχε και χιόνι και δεν ήταν επιτρεπτό να έχεις ένα παιδί, σε μια δόση που φτάνουμε είναι σε πάρκο, έχει και τις καβατζούλες του, είναι και πιο σκοτεινά, βλέπω τη μικρή να βγαίνει με τον dealer, πώς να το πω… “Τι κάνεις καλέ λέω εδώ πέρα, πού είναι η μάνα σου;”, τη ρώτησα. Την είδα, δεν είπε τίποτα και ξαφνικά, ούτε λεπτό, βγαίνει και η μάνα του», αποκάλυψε η συγκεκριμένη γυναίκα.
Έξαλλος ο Νίνο με τις δηλώσεις που έκαναν ο Αντώνης Γούναρης και η Τζούλι Μασίνο στην εκπομπή «Πάμε Δανάη» αναφορικά με το Fame Story.
Ο τραγουδιστής παρακολουθώντας το απόσπασμα αντιλήφθηκε πως δεν έγινε καμιά αναφορά στον ίδιο, αν και υπήρξε ένας από τους πιο δημοφιλείς τραγουδιστές που πέρασαν από το talent show.
Νίνο – Αναλυτικά η ανάρτησή του
«Ο κύριος Γούναρης και η κυρία Μασίνο ή έχουν πάθει αμνησία ή τους απείλησαν να μην αναφερθούν καθόλου σε μένα ή το έκοψαν στο μοντάζ. Εάν έχετε πάθει αμνησία, λυπάμαι περαστικά. Εάν σας απείλησαν να μην αναφερθείτε σε μένα, πάλι λυπάμαι για λογαριασμό σας που δεχθήκατε να κόψετε ένα τεράστιο κομμάτι από τη μνήμη σας, ενώ θυμάστε πολύ καλά ότι ήμουν ο πιο δημοφιλής παίκτης από την αρχή μέχρι την αποχώρησή μου – Την οποία θα την αντιμετωπίσω στο 100%.
Στο χώρο γνωρίζουν όλοι τι λέω -. Επίσης τα 20 χρόνια πέρασαν. Στις 30 του Σεπτέμβρη του 2002 ήταν το πρώτο live. Δεν κλείνουμε 20 χρόνια τον Νοέμβριο που συμφωνήσατε και οι δύο. 24 Νοεμβρίου 2022 είναι 20 χρόνια από την ερμηνεία μου στο τραγούδι “Ομολογώ”», έγραψε αρχικά ο Νίνο.
«Μη λέτε ό,τι να ‘ναι στον κόσμο, να τα λέτε όπως έγιναν ακριβώς χαρτί και καλαμάρι. Ό,τι γράφει δεν ξεγράφει. Μην προσπαθείτε να το ξεγράψετε. Δεν γίνεται. Υπάρχουν όλα στο διαδίκτυο», συνέχισε ο Νίνο.
Ενώ επεσήμανε: «Μπράβο και στην Δέσποινα και στην Δανάη που τα είπαν όπως ακριβώς συνέβησαν. Χωρίς επιλεκτικές αμνησίες».
Σαν σήμερα πριν από 31 χρόνια έφυγε από τη ζωή ο γνωστός και αγαπημένος καλλιτέχνης Παύλος Σιδηρόπουλος μετά απο πολλά προβλήματα υγείας.
Σαν σήμερα το 1990 «έφυγε» από τη ζωή ο «πρίγκιπας του ελληνικού ροκ» Παύλος Σιδηρόπουλος, που πρόλαβε να αγαπήσει αλλά και να εξαρτηθεί παράφορα από την Γιόλα Αναγνωστοπούλου.
«Πρέζα» κάθε λογής, μπορεί να βρεις παντού. Υπάρχουν πολλά είδη. Μην πάει το μυαλό σου μόνο στην ηρωίνη. Μπορείς να εξαρτηθείς από πολλά, όχι μόνο από τα ναρκωτικά: «Με μια διαφορά… Η ηρωίνη σκοτώνει» είχε φροντίσει να επισημάνει ο Παύλος Σιδηρόπουλος! Το ήξερε, το ένιωθε. Η ηρωίνη τον σκότωσε. Μια μέρα σαν τη σημερινή, το 1990, σε ηλικία 42 ετών. «Κορόιδευε» πολλούς, «θα το κόψω, θα σταματήσω», ήξερε πως τον κατέστρεφε, όπως άλλωστε σε καταστρέφουν πολλά, όπως μπορεί μια γυναίκα ή ένα άλλο πάθος. Η ηρωίνη όμως τον σκότωσε.
Στον δίσκο του «Φλου» που κυκλοφόρησε μαζί με τους «Σπυριδούλα» υπάρχει ένα τραγούδι, το «Στην Κ»: Στην Κάθυ. Ήταν η κοπέλα του, με την οποία ήταν μαζί για λίγο, αλλά δεν ήταν αυτή που… τον σημάδεψε. Η Κάθυ- για να δείτε τα παιχνίδια της μοίρας και της ζωής- ήταν αυτή που του γνώρισε την φίλη και παλιά της συμμαθήτρια, Γιόλα Αναγνωστοπούλου. Το αίμα του Παύλου «πάγωσε», το μυαλό σταμάτησε σαν την αντίκρισε.
Ο δημοσιογράφος Μανώλης Νταλούκας στο βιβλίο του «Το βιβλίο των ηρώων του τρόμου» (εκδόσεις ΟΞΥ) αναφέρει ότι γνωρίστηκαν τα Χριστούγεννα του 1977. Η ίδια η Γιόλα, σε συνέντευξη που είχε δώσει στον Μανώλη Νταλούκα, είχε πει πως αυτό είχε γίνει το Πάσχα του 1978.
Γιόλα: Το μεγάλο κεφάλαιο
Η Γιόλα ζούσε στο Παρίσι και είχε έρθει στην Ελλάδα για τις γιορτές. Ένα βράδυ επισκέφτηκε το μπαρ «Σφίγγα» στη Διδότου και εκεί συνάντησε τον Παύλο Σιδηρόπουλο. Ο «πρίγκιπας» μόλις την είδε, άπλωσε το πόδι του και της έκλεισε το δρόμο και εκείνη του είπε «συγγνώμη, θέλω να πιω ένα ποτό». Αυτός το μάζεψε. Είχε κάνει όμως την αρχή. Η αρχή μιας σχέσης δύο ανθρώπων που ερωτεύτηκαν παράφορα και αφέθηκαν ο ένας στον άλλον. Ιδίως ο Παύλος. Για την Γιόλα λένε πως κράτησε κάποιες αντιστάσεις και δεν παραδόθηκε πλήρως.
Εκείνη η περίοδος είναι για τον Παύλο Σιδηρόπουλο, ίσως η καλύτερή του. Γράφει τον «Φλου» και το «Εν Λευκώ», τους κατά γενική ομολογία καλύτερους δίσκους του. Γράφει και η Γιόλα όμως. Ποιήματα ενώ παράλληλα ζωγραφίζει. Λίγο μετά εθίστηκε στην ηρωίνη. «Εμένα δεν με έβαλε κανείς στην ηρωίνη. Ούτε φίλος, ούτε γκόμενος» είχε πει η ίδια στη συνέντευξή της στον Μανώλη Νταλούκα. «Το έκανα συνειδητά μόνη μου. Το πρώτο φιξάκι που έκανα ήταν μόνη μου, μέσα σε ένα δωμάτιο. Ήθελα πάθη. Γεννήθηκα σε λάθος εποχή. Δεν είχα πιει ούτε αλκοόλ, ούτε χάπια, ούτε ινδική κάνναβη (χασίσι). Στην ηρωίνη δεν μπήκα στην Ελλάδα. Μπήκα όταν ήμουν στο Παρίσι. Τον Σεπτέμβριο του 1978 ξεκίνησα. Ο Παύλος το έμαθε στις ηχογραφήσεις του «Φλου». Μου ζητούσε να έρχομαι στην Αθήνα τα σαββατοκύριακα γιατί αλλιώς δεν μπορούσε να μπει μέσα στο στούντιο να ηχογραφήσει».
Παύλος Σιδηρόπουλος: Τα προβλήματα υγείας από τα ναρκωτικά
Ο Παύλος στη συνέχεια γνώρισε την τραγουδίστρια Ηδύλη Τσαλίκη η οποία έκανε τεράστιο αγώνα προκειμένου να τον βγάλει από τα ναρκωτικά. Ο Παύλος Σιδηρόπουλος έδειχνε να αλλάζει, έδειχνε ευτυχισμένος, ωστόσο μετά τον χωρισμό τους είχε ξεκινήσει… η αρχή του τέλους.
Ο Παύλος Σιδηρόπουλος, δέκα χρόνια μετά τον χωρισμό του με την Γιόλα και αρχίζει να βγάζει προβλήματα υγείας από τη χρήση ναρκωτικών. Το καλοκαίρι του 1990 παρέλυσε το αριστερό του χέρι ενώ σε συνδυασμό με το θάνατο της μητέρας του, λίγους μήνες, φαίνεται να οδηγείται ολοταχώς προς το μοιραίο.
Στις 4 Δεκεμβρίου του 1990, ο Σιδηρόπουλος πηγαίνει στο στούντιο για να ηχογραφήσει τα νέα του τραγούδια. Μπαίνει μεθυσμένος και με επιθετική συμπεριφορά. Τσακώθηκε με τους άλλους μουσικούς και γύρισε στο σπίτι του. Δυο ημέρες μετά, βρέθηκε νεκρός σε ένα σπίτι στο Νέο Κόσμο. Ο μπασίστας και προσωπικός φίλος του Παύλου, Αλέκος Αράπης, είχε πει πως ο Σιδηρόπουλος πήρε ηθελημένα την μοιραία υπερβολική δόση, απογοητευμένος από τα προβλήματα που είχε στο χέρι του.
Η Γιόλα δεν απέφυγε ένα «παρόμοιο» τέλος από αυτό που είχε ο Παύλος Σιδηρόπουλος. Δεν κατάφερε να κόψει την πρέζα ενώ έπινε αλκοόλ και κάπνιζε μανιωδώς παρά το ότι οι γιατροί της το είχαν απαγορέψει εξαιτίας της βεβαρημένης υγείας της. Σε ηλικία 50 ετών, πέθανε μέσα στο σπίτι της, μόνη της κι αυτή, εξαιτίας του κατεστραμμένου συκωτιού της.
Θλίψη προκάλεσε το πρωί της Πέμπτης η είδηση πως πέθανε ο Αλέξανδρος Νικολαΐδης, δύο φορές ολυμπιονίκης και αναπληρωτής εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ.
Φίλοι μου, σε αυτή τη ζωή που είμαστε όλοι περαστικοί, μεγαλύτερη σημασία έχει τι αποτύπωμα θα έχουμε αφήσει, και όχι πώς ή πότε θα φύγουμε, γράφει στην τελευταία του ανάρτηση ο Αλέξανδρος Νικολαΐδης – ένας αθλητής που άφησε πράγματι αποτύπωμα, δίνοντας ακόμη και την ύστατη στιγμή ένα μάθημα ζωής, σκαρφαλώνοντας σε ένα ακόμη βάθρο.
Στην ανάρτησή αυτή, σημειώνει και την τελευταία επιθυμία του, που είναι να βγουν σε δημοπρασία τα δύο αργυρά ολυμπιακά του μετάλλια.
Τελευταία επιθυμία μου είναι, τα δύο αυτά μετάλλια, να βγουν σε δημοπρασία και το ποσό που θα συγκεντρωθεί να δοθεί σε δομές για τα παιδιά που θα επιλέξει η οικογένειά μου.
Αν σωθεί έστω ένα παιδί, θα αξίζει κάθε κλωτσιά που έχω φάει στο κεφάλι, κάθε κάταγμα στα πόδια μου.
Αυτό είναι το αποτύπωμα που θέλω να αφήσω στην κοινωνία, αυτή είναι η κληρονομιά που θέλω να μείνει στα παιδιά μου.
“Δεν μπορώ ρε παιδιά… Sorry αλλά δεν μπορώ”, είπε ο Παναγιώτης Στάθης για τον θάνατο του Αλέξανδρου Νικολαΐδη.
Σαν κεραυνός εν αιθρία έπεσε το πρωί της Παρασκεύης η είδηση του θανάτου του ολυμπιονίκη Αλέξανδρου Νικολαΐδη, μιας και ελάχιστοι ήξεραν πως έδινε τη μεγαλή μάχη της ζωής του απέναντι σε μια πολύ σπάνια μορφή καρκίνου.
Ο Αλέξανδρος Νικολαΐδης πέθανε σε ηλικία 43 ετών και η είδηση του θανάτου του σκόρπισε θλίψη σε όλη την Ελλάδα. Ο δύο φορές αργυρός Ολυμπιονίκης του Tae Kwon Do και αναπληρωτής εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, τα τελευταία δύο χρόνια έδινε μάχη με τον καρκίνο.
Ο ίδιος έγραψε:
“Για να διαβάζετε αυτή τη δημοσίευση μάλλον έχω φύγει για κάπου καλύτερα” αναφέρει ο δις Αργυρός Ολυμπιονίκης Taekwondo.
“ Δύο χρόνια, βασανίστηκα κι εγώ με τον καρκίνο. Με έναν τόσο σπάνιο τύπο καρκίνου, το καρκίνωμα nut, που αυτή τη στιγμή εννέα στους δέκα Έλληνες γιατρούς που το διαβάζουν, το ακούν για πρώτη φορά και θα σπεύσουν να το ψάξουν” σημειώνει ο Αλεξανδρος Νικολαιδης περιγράφοντας τη μάχη του με τον καρκίνο.
Μιλά για την σύζυγο και τα παιδιά του και εκφράζει την επιθυμία του τα μετάλλιά του να βγουν σε δημοπρασία και το ποσό που θα συγκεντρωθεί να δοθεί σε δομές για τα παιδιά που θα επιλέξει η οικογένειά μου.
Την ανάρτησή του αυτή διάβασαν στην εκπομπή Ώρα Ελλάδος, ο Δημήτρης Καμπουράκης και ο Παναγιώτης Στάθης.
Κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης του κειμένου, ο Παναγιώτης Στάθης δεν άντεξε και έβαλε τα κλάματα. «Δεν μπορώ ρε παιδιά… Sorry αλλά δεν μπορώ», είπε ο δημοσιογράφος με δάκρυα στα μάτια. «Δώσε μου να το τελειώσω», είπε ο Δημήτρης Καμπουράκης για να τον βγάλει από τη δύσκολη θέση.
«Συγγνώμη τώρα. Την κόρη μου σκεφτόμουν. Δεν το ήξερε κανείς. Έχουμε πέσει από τα σύννεφα. Ξαφνικά μας το είπε η Γεωργία Λινάρδου και δεν καταλαβαίναμε ποιος. Συγγνώμη, αποσυντονιστήκαμε λίγο», είπε μετά από λίγα λεπτά ο Παναγιώτης Στάθης.
Θρήνος στον ΣΥΡΙΖΑ καθώς πριν από λίγο έγινε γνωστό ότι ο αναπληρωτής εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ και ολυμπιονίκης Αλέξανδρος Νικολαϊδης έφυγε από τη ζωή.
Με τον καρκίνο Τύπου Nut πάλευε ο αναπληρωτής εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξανδρος Νικολαϊδης και η μάχη του ήταν γενναία. Σήμερα νωρίς το πρωί άφησε την τελευταία του πνοή νικημένος από την επάρατη νόσο. Η μάχη του κράτησε περίπου δύο χρόνια αλλά δεν τα κατάφερε. Συγκλονιστικό είναι το μήνυμα που άφησε μετά τον θάνατό του στο facebook.
Το καρκίνωμα NUT
Το καρκίνωμα NUT είναι ένας σπάνιος εξαιρετικά επεμβατικός κακοήθης όγκος με άγνωστη προέλευση. Εμφανίζεται στα όργανα μέσης γραμμής των παιδιών και των νέων. Επομένως, το καρκίνωμα NUT ονομάζεται επίσης καρκίνος μέσης γραμμής. Ο Kees και ο Kubonishi ανέφεραν για πρώτη φορά αυτόν τον σπάνιο τύπο καρκίνου το 1991. Το 2015, ο καρκίνος NUT συμπεριλήφθηκε επίσημα στην τέταρτη έκδοση του WHO για όγκους πνεύμονα, υπεζωκότα, θύμου και καρδιάς. Το πλήρες όνομα είναι “καρκίνος μεσαίας γραμμής με πυρηνική πρωτεΐνη της αναδιάταξης γονιδίων όρχεων (NUT)”, επίσης γνωστή ως “καρκίνος με μετατόπιση t (15, 19) (q13, p13.1)”.
Η ανάρτηση
«Θα ξεκινήσω με αυτό το κλισέ, ότι για να διαβάζετε τώρα αυτή τη δημοσίευσή μου, μάλλον έχω φύγει για κάπου καλύτερα ή και για το πουθενά.
Δύο χρόνια βασανίστηκα κι εγώ με τον καρκίνο. Με έναν τόσο σπάνιο τύπο καρκίνου, το καρκίνωμα nut, που αυτή τη στιγμή εννέα στους δέκα γιατρούς που το διαβάζουν, το ακούν για πρώτη φορά και θα σπεύσουν να το ψάξουν.
Ευτυχώς ο δικός μου γιατρός, ο υπέροχος Γιάννης Μπουκοβίνας που με πήρε από το χέρι στο πιο δύσκολο ταξίδι της ζωής μου, τον γνώριζε αυτό τον σπάνιο τύπο και έκανε τα πάντα για να με σώσει ή να μου χαρίσει λίγη παραπάνω ζωή. Κίνησε γη και ουρανό, να φέρει φάρμακα κυριολεκτικά από την άλλη άκρη της γης για να τα δοκιμάσω».
Δύο χρόνια δεν είπα ποτέ “Γιατί σε εμένα”; Δεν υπάρχει πιο εγωιστική σκέψη από αυτή. Σε κάποιον τυχαίνει, στον διπλανό μας, στον γείτονά μας, στον συνάνθρωπό μας. Και πλέον τυχαίνει σε πολλούς. Αν βάλω ένα πρόσημο τύχης στη ζωή μου, θα σας πω ακόμα και τώρα, ότι ήμουν τυχερός άνθρωπος. Είχα την ευλογία να κάνω τα όνειρα μου πραγματικότητα, να ανέβω στο βάθρο πολλές φορές, να δοξάσω τον αθλητισμό και την χώρα μου, να γνωρίσω ανθρώπους από όλον τον κόσμο, να μάθω το σεβασμό, την ευγενή άμιλλα, αξίες τόσο σημαντικές και να προσπαθήσω να τις κάνω πράξη και στη ζωή μου.
Είχα την τύχη να με αγαπήσει η πιο υπέροχη γυναίκα του κόσμου, το δώρο μου από το Θεό, όπως είναι και το όνομα της, και να αποκτήσουμε μια πανέμορφη οικογένεια.
Έτσι και σε αυτή την ατυχία που με βρήκε, είπα ευχαριστώ, που αν αυτό ήταν γραφτό να έρθει στην οικογένειά μου, δεν βρήκε εκείνη ή τα παιδιά μου. Εγώ έπρεπε να το ανέβω αυτό το βουνό, έχω έπρεπε να σηκώσω αυτό το βάρος. Όχι εκείνοι.
Σε αυτό το δύσκολο ταξίδι, στάθηκα τυχερός γιατί συνοδοιπόρο είχα την αλληλεγγύη και την φροντίδα τόσων πολλών ανθρώπων, που πολλές φορές αναρωτήθηκα τι έκανα για να αξίζω όλα αυτά που με ανιδιοτέλεια μου προσέφεραν. Πρώτος ο γιατρός μου ο κ. Μπουκοβίνας, ο πρύτανης, ο κ. Δημόπουλος, που βοήθησε τόσο πολύ στην πρώτη φάση της ασθένειάς μου αλλά και αργότερα, στο να πάρω κάθε θεραπεία όσο πιο γρήγορα γίνεται. Ο κ. Ηλιάδης ο θωρακοχειρούργος μου, ένας εξαιρετικός επιστήμονας που με αγκάλιασε σαν πατέρας στο πολύ δύσκολο χειρουργείο μου, στους πνεύμονες, ο κ. Πέιος, ο νευροχειρούργος που μου απάλυνε τους φριχτούς πόνους και πολλοί πολλοί άλλοι, από νοσηλευτές μέχρι τραυματιοφορείς, όλοι μου έδειχναν την αγάπη τους και αυτή η αγάπη μου έδινε δύναμη.
Και τέλος θέλω να σταθώ στον άνθρωπο με άλφα κεφαλαίο, τον Αλέξη Τσίπρα, ήρθε πολύ πρόσφατα στη ζωή μου και μου χάρισε την φιλία του, την σκέψη του, το αδελφικό του νοιάξιμο, σαν να με ήξερε από πάντα. Μου απέδειξε ότι η όλα όσα πρεσβεύει ο ίδιος και η αριστερά είναι πραγματική στάση ζωής. Με στήριξε ηθικά και πρακτικά και έκανε και αυτός τα αδύνατα δυνατά για να έχω την καλύτερη φροντίδα.
Θέλω να πω σε όλους τους κάτι.
Πετύχατε. Με κρατήσατε στη ζωή περισσότερο από όσο αναλογούσε στον πολύ επιθετικό καρκίνο μου, μου χαρίσατε το χρυσό μετάλλιο της παράτασης της ζωής μου σε μια πολύ κρίσιμη στιγμή, όταν η κόρη μου η Ελεάννα ήταν μόλις 3,5 ετών και δεν θα θυμόταν τίποτα από εμένα, ενώ τώρα στα 5,5 της χρόνια θα με θυμάται έστω σαν μακρινή ανάμνηση και θα μπορεί να διηγηθεί ιστορίες στον μικρό της αδερφό τον Γιώργο, ώστε να με κρατήσουν ζωντανό στην καρδιά τους για πάντα.
Φίλοι μου, σε αυτή τη ζωή που είμαστε όλοι περαστικοί, μεγαλύτερη σημασία έχει τι αποτύπωμα θα έχουμε αφήσει, και όχι πώς ή πότε θα φύγουμε.
Για αυτό αν είμαι εγώ ο πρώτος καταγεγραμμένος ασθενής με καρκίνωμα nut στην χώρα μας, ας γίνω η αφορμή για την ενημέρωση γιατρών, ασθενών, πάνω σε αυτόν τον τύπο καρκίνου που αν διαγνωσθεί εγκαίρως ίσως σωθούν ζωές. Ας γίνω η αφορμή για να ενισχυθεί ουσιαστικά το εθνικό μας σύστημα υγείας που τόσο υποτιμήθηκε τα τελευταία χρόνια, όχι να περιμένουν ουρές για μια αξονική, για μια χημειοθεραπεία ή ένα χειρουργείο και να χάνεται πολύτιμος χρόνος, να σταματήσει ο χρονοβόρος δαίδαλος της γραφειοκρατίας και των νομικών κωλυμάτων του ΕΟΦ όταν πρέπει να εγκριθούν άμεσα δοκιμαστικά φάρμακα που μπορεί να σώσουν ζωές.
Αν ερχόμαστε σε αυτή τη ζωή για κάποιο σκοπό, εγώ έχω αποφασίσει ποιος θα είναι αυτός. Να προσφέρω ελπίδα μέσα από όσα κατάφερα στην ζωή μου, από τα όμορφα μέχρι τα άσχημα. Για αυτόν τον λόγο, τα δύο μου αργυρά Ολυμπιακά μετάλλια, της Αθήνας και του Πεκίνο, που για χρόνια κρύβω καλά, ήρθε η ώρα να βγουν και να επιστρέψουν εκεί που ανήκουν, στις παναθρώπινες αξίες. Τελευταία επιθυμία μου είναι, τα δύο αυτά μετάλλια, να βγουν σε δημοπρασία και το ποσό που θα συγκεντρωθεί να δοθεί σε δομές για τα παιδιά που θα επιλέξει η οικογένειά μου.
Αν σωθεί έστω ένα παιδί, θα αξίζει κάθε κλωτσιά που έχω φάει στο κεφάλι, κάθε κάταγμα στα πόδια μου.
Αυτό είναι το αποτύπωμα που θέλω να αφήσω στην κοινωνία, αυτή είναι η κληρονομιά που θέλω να μείνει στα παιδιά μου».
Με στίχους του Οδυσσέα Ελύτη η σύζυγος του Αλέξανδρου Νικολαΐδη, η δημοσιογράφος Δώρα Τσαμπάζη, έκανε μια συγκινητική ανάρτηση στο Instagram για το θάνατο του αργυρού Ολυμπιονίκη από μια σπάνια μορφή καρκίνου, το καρκίνωμα ΝUT.
Η Δώρα Τσαμπάζη με τον οποίο απέκτησε δύο παιδιά, τη 5χρονη Ελεάννα και τον 2χρονο Γιώργο στάθηκε στον Αλέξανδρο Νικολαΐδη ως το τέλος αποχαιρέτησε τον άνδρα της ζωής της με τους στίχους «Ποιός μιλεί στα νερά και ποιός κλαίει – ακούς; Ποιός γυρεύει τον άλλο, ποιός φωνάζει – ακούς; Είμ’ εγώ που φωνάζω κι είμ’ εγώ που κλαίω, μ’ ακούς. Σ΄αγαπώ, σ’ αγαπώ, μ’ ακούς»,
Ο αείμνηστος Ολυμπιονίκης είχε κι ένα γιο από τον πρώτο του γάμο με τη βολεϊμπολίστρια Ρούξι Ντουμιτρέσκου τον 11χρονο Φίλιππο που διαμένει στην Ρουμανία. Δεκαεπτά μήνες μετά τη γέννηση του πρώτου τους παιδιού και ύστερα από μόλις έναν χρόνο έγγαμου βίου, οι δύο αθλητές αποφάσισαν να τραβήξουν χωριστούς δρόμους.
Για τον Φίλιππο είχε εξομολογηθεί σε συνέντευξή του ““Ο Φίλιππος είναι πέντε χρόνων. Σίγουρα θα έχει αθλητικό κορμί και θα γίνει πολύ ψηλός. Αν θελήσει να ασχοληθεί με τον αθλητισμό, φυσικά θα είμαι δίπλα του. Αν όμως με ρωτήσει, θα του πω να παίξει μπάσκετ. Δοκίμασα και ο ίδιος το μπάσκετ, καθώς ως παιδί πέρασα από όλα σχεδόν τα αθλήματα: βόλεϊ, μπάσκετ, χάντμπολ, λίγη πυγμαχία… Τον γιο μου δεν τον προπονώ όσο θα ήθελα, γιατί δεν τον έχω στη Θεσσαλονίκη μαζί μου. Αν ο Φίλιππος ήταν εδώ δεν θα λειτουργούσα όπως ο πατέρας μου, από την άποψη πως θα ήμουν πιο συγκαταβατικός στο τι θέλει.”.
Ενώ για το γεγονός ότι το παιδί μεγάλωνε σε άλλη χώρα και το εβλεπε όσο θα ήθελε « Η χαρά της απόκτησης ενός παιδιού δεν συγκρίνεται με καμιά άλλη. Κάθε μετάλλιο κρύβει μέσα του και μια δόση ματαιοδοξίας.
Το παιδί όμως σου βγάζει ένα πιο ανθρώπινο πρόσωπο, γι’αυτό και το αγαπάς κάθε μέρα και περισσότερο. Παρόλο που δεν δακρύζω εύκολα, όταν γεννήθηκε ο γιος μου ένιωθα τα μάτια μου μουσκεμένα για πολλή ώρα.
Τον έχω μαζί μου στη Θεσσαλονίκη μία εβδομάδα τον μήνα. Αυτή τη συγκεκριμένη εβδομάδα μειώνω μέχρι και τις προπονήσεις προκειμένου να μη λείψω ούτε δευτερόλεπτο από δίπλα του. Είναι δύσκολο να μη νιώσεις ενοχικά απέναντι σε έναν παιδί που δεν ζει μαζί σου».
Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΤΟΥ ΟΛΥΜΠΙΟΝΙΚΗ ΜΕΤΑ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ
Στη συγκλονιστική τελευταία του ανάρτηση, ο ΑλέξανδροςΝικολαϊδης εκφράζει ευγνωμοσύνη για τη γυναίκα της ζωής του.
Η δημοσιογράφος και ο Ολυμπιονίκης αθλητής του taekwondo απέκτησαν μια κόρη, την Ελεάννα, η οποία γεννήθηκε το 2017, ενώ τον Μάϊο του 2020 γεννήθηκε ο γιος τους, Γιώργος.
Μάλιστα στην τελευταία του ανάρτηση κάνει αναφορά και στα λατρεμένα του παιδιά γράφοντας “Με κρατήσατε στη ζωή περισσότερο από όσο αναλογούσε στον πολύ επιθετικό καρκίνο μου, μου χαρίσατε το χρυσό μετάλλιο της παράτασης της ζωής μου σε μια πολύ κρίσιμη στιγμή, όταν η κόρη μου η Ελεάννα ήταν μόλις 3,5 ετών και δεν θα θυμόταν τίποτα από εμένα, ενώ τώρα στα 5,5 της χρόνια θα με θυμάται έστω σαν μακρινή ανάμνηση και θα μπορεί να διηγηθεί ιστορίες στον μικρό της αδερφό τον Γιώργο, ώστε να με κρατήσουν ζωντανό στην καρδιά τους για πάντα. Φίλοι μου, σε αυτή τη ζωή που είμαστε όλοι περαστικοί, μεγαλύτερη σημασία έχει τι αποτύπωμα θα έχουμε αφήσει, και όχι πώς ή πότε θα φύγουμε.”
Στις αρχές του περασμένου Μαΐου, το ζευγάρι έδωσε την τελευταία του κοινή συνέντευξη στην εκπομπή της ΕΡΤ “Μαμά-δες” και τη Ζωή Κρονάκη.
ΣΥΓΚΛΟΝΙΖΕΙ Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΠΙΘΥΜΙΑ ΤΟΥ ΟΛΥΜΠΙΟΝΙΚΗ ΠΟΥ ΕΦΥΓΕ ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΗ ΣΤΑ 43 ΤΟΥ ΧΡΟΝΙΑ
Ωστόσο, αυτό που προκαλεί ρίγη συγκίνησης και ανατριχίλας είναι η μεταθανάτια επιθυμία του να βγουν σε δημοπρασία τα ολυμπιακά του μετάλλια και τα χρήματα να διατεθούν σε δομές για παιδιά.
Ο δις αργυρός Ολυμπιονίκης του Τάε Κβον Ντο και αναπληρωτής εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ, , ζήτησε να δημοπρατηθούν τα δύο αργυρά του μετάλλια από Αθήνα και Πεκίνο και το ποσό που θα συγκεντρωθεί να δοθεί σε δομές για παιδιά που θα επιλέξει η οικογένειά του. Αυτό ήθελε να είναι το αποτύπωμά του, η κληρονομιά του, η “κατάκτηση” των δικών του κατακτήσεων.
Συγκεκριμένα, αναφέρει: «Αν ερχόμαστε σε αυτή τη ζωή για κάποιο σκοπό, εγώ έχω αποφασίσει ποιος θα είναι αυτός. Να προσφέρω ελπίδα μέσα από όσα κατάφερα στην ζωή μου, από τα όμορφα μέχρι τα άσχημα. Για αυτόν τον λόγο, τα δύο μου αργυρά Ολυμπιακά μετάλλια, της Αθήνας και του Πεκίνο, που για χρόνια κρύβω καλά, ήρθε η ώρα να βγουν και να επιστρέψουν εκεί που ανήκουν, στις παναθρώπινες αξίες.
Τελευταία επιθυμία μου είναι, τα δύο αυτά μετάλλια, να βγουν σε δημοπρασία και το ποσό που θα συγκεντρωθεί να δοθεί σε δομές για τα παιδιά που θα επιλέξει η οικογένειά μου. Αν σωθεί έστω ένα παιδί, θα αξίζει κάθε κλωτσιά που έχω φάει στο κεφάλι, κάθε κάταγμα στα πόδια μου.
Αυτό είναι το αποτύπωμα που θέλω να αφήσω στην κοινωνία, αυτή είναι η κληρονομιά που θέλω να μείνει στα παιδιά μου».
«ΘΑ ΗΜΟΥΝ ΥΠΕΡΗΦΑΝΟΣ ΑΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΟΥ «ΦΟΡΕΣΟΥΝ» ΤΑ ΜΕΤΑΛΛΙΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΑΣ»
Σε συνέντευξή του μιλώντας για τα παιδιά του και όσα ονειρεύεται για αυτά είχε πει χαρακτηριστικά “Δε με ενδιαφέρει καθόλου αν θα κάνουν πρωταθλητισμό ή αν θα ακολουθήσουν τα χνάρια μου. Ονειρεύομαι για εκείνα να γίνουν καλοί άνθρωποι, να γίνονται μια γροθιά όταν αδικείται ένας συμμαθητής τους και να τον προστατεύουν, να υπερασπίζονται τα δικαιώματα του αδύναμου, να αγκαλιάζουν τον καινούριο φίλο που είναι πρόσφυγας από τη Συρία ή την Ουκρανία.
Θα ήμουν υπερήφανος αν «φορέσουν» τα μετάλλια της ανθρωπιάς και της αλληλεγγύης. Αυτά είναι τα σημαντικότερα μετάλλια της ζωής, τα άλλα είναι απλώς ύλη.”
Σοκ έχει προκαλέσει η είδηση του θανάτου του ολυμπιονίκη του ταεκβοντό και αναπληρωτή εκπροσώπου Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξανδρου Νικολαΐδη.
Ο Αλέξανδρος Νικολαϊδης, πάλεψε επί δυο χρόνια με μια εξαιρετικά σπάνια μορφή καρκίνου.
Σε ανάρτησή του στο facebook γράφει για τη σκληρή μάχη που έδωσε με την σπάνια αυτή μορφή καρκίνου. Αναφέρεται στην οικογένειά του, στην πορεία του ως αθλητής και στην πολιτική.
«Βασανίστηκα κι εγώ με τον καρκίνο», αλλά όπως λέει «δύο χρόνια δεν είπα ποτέ “Γιατί σε εμένα”;»
Ο σπουδαίος αθλητής που έφυγε σε ηλικία 43 ετών, αναφερόμενος στην σύζυγό του και τα παιδιά του λέει «είχα την τύχη να με αγαπήσει η πιο υπέροχη γυναίκα του κόσμου, το δώρο μου από το Θεό, όπως είναι και το όνομα της, και να αποκτήσουμε μια πανέμορφη οικογένεια. Έτσι και σε αυτή την ατυχία που με βρήκε, είπα ευχαριστώ, που αν αυτό ήταν γραφτό να έρθει στην οικογένειά μου, δεν βρήκε εκείνη ή τα παιδιά μου. Εγώ έπρεπε να το ανέβω αυτό το βουνό, έγω έπρεπε να σηκώσω αυτό το βάρος. Όχι εκείνοι».
«Τελευταία επιθυμία μου είναι, τα δύο αυτά μετάλλια, να βγουν σε δημοπρασία και το ποσό που θα συγκεντρωθεί να δοθεί σε δομές για τα παιδιά που θα επιλέξει η οικογένειά μου», καταλήγει στην ανάρτησή του.
Ο Αλέξανδρος Νικολαΐδης στους Ολυμπιακούς αγώνες το 2004
Athens 2004 Olympics Ibrahim Kamal Jordan vs Alexandros Nikolaidis Greece Taekwondo Semifinal
Η συγκλονιστική ανάρτησή του στο Facebook
Θα ξεκινήσω με αυτό το κλισέ, ότι για να διαβάζετε τώρα αυτήν την δημοσίευση μου, μάλλον έχω φύγει για κάπου καλύτερα ή και για το πουθενά.
Δύο χρόνια, βασανίστηκα κι εγώ με τον καρκίνο. Με έναν τόσο σπάνιο τύπο καρκίνου, το καρκίνωμα nut, που αυτή τη στιγμή εννέα στους δέκα Έλληνες γιατρούς που το διαβάζουν, το ακούν για πρώτη φορά και θα σπεύσουν να το ψάξουν. Ευτυχώς ο δικός μου γιατρός, ο υπέροχος Γιάννης Μπουκοβίνας που με πήρε από το χέρι στο πιο δύσκολο ταξίδι της ζωής μου, τον γνώριζε αυτόν τον σπάνιο τύπο και έκανε τα πάντα για να με σώσει ή να μου χαρίσει λίγη παραπάνω ζωή. Κίνησε γη και ουρανό, να φέρει φάρμακα κυριολεκτικά από την άλλη άκρη της γης για να τα δοκιμάσω.
Δύο χρόνια δεν είπα ποτέ “Γιατί σε εμένα”; Δεν υπάρχει πιο εγωιστική σκέψη από αυτή. Σε κάποιον τυχαίνει, στον διπλανό μας, στον γείτονά μας, στον συνάνθρωπό μας. Και πλέον τυχαίνει σε πολλούς. Αν βάλω ένα πρόσημο τύχης στη ζωή μου, θα σας πω ακόμα και τώρα, ότι ήμουν τυχερός άνθρωπος. Είχα την ευλογία να κάνω τα όνειρα μου πραγματικότητα, να ανέβω στο βάθρο πολλές φορές, να δοξάσω τον αθλητισμό και την χώρα μου, να γνωρίσω ανθρώπους από όλον τον κόσμο, να μάθω το σεβασμό, την ευγενή άμιλλα, αξίες τόσο σημαντικές και να προσπαθήσω να τις κάνω πράξη και στη ζωή μου.
Είχα την τύχη να με αγαπήσει η πιο υπέροχη γυναίκα του κόσμου, το δώρο μου από το Θεό, όπως είναι και το όνομα της, και να αποκτήσουμε μια πανέμορφη οικογένεια.
Έτσι και σε αυτή την ατυχία που με βρήκε, είπα ευχαριστώ, που αν αυτό ήταν γραφτό να έρθει στην οικογένειά μου, δεν βρήκε εκείνη ή τα παιδιά μου. Εγώ έπρεπε να το ανέβω αυτό το βουνό, έχω έπρεπε να σηκώσω αυτό το βάρος. Όχι εκείνοι.
Σε αυτό το δύσκολο ταξίδι, στάθηκα τυχερός γιατί συνοδοιπόρο είχα την αλληλεγγύη και την φροντίδα τόσων πολλών ανθρώπων, που πολλές φορές αναρωτήθηκα τι έκανα για να αξίζω όλα αυτά που με ανιδιοτέλεια μου προσέφεραν. Πρώτος ο γιατρός μου ο κ. Μπουκοβίνας, ο πρύτανης, ο κ. Δημόπουλος, που βοήθησε τόσο πολύ στην πρώτη φάση της ασθένειάς μου αλλά και αργότερα, στο να πάρω κάθε θεραπεία όσο πιο γρήγορα γίνεται. Ο κ. Ηλιάδης ο θωρακοχειρούργος μου, ένας εξαιρετικός επιστήμονας που με αγκάλιασε σαν πατέρας στο πολύ δύσκολο χειρουργείο μου, στους πνεύμονες, ο κ. Πέιος, ο νευροχειρούργος που μου απάλυνε τους φριχτούς πόνους και πολλοί πολλοί άλλοι, από νοσηλευτές μέχρι τραυματιοφορείς, όλοι μου έδειχναν την αγάπη τους και αυτή η αγάπη μου έδινε δύναμη.
Και τέλος θέλω να σταθώ στον άνθρωπο με άλφα κεφαλαίο, τον Αλέξη Τσίπρα, ήρθε πολύ πρόσφατα στη ζωή μου και μου χάρισε την φιλία του, την σκέψη του, το αδελφικό του νοιάξιμο, σαν να με ήξερε από πάντα. Μου απέδειξε ότι η όλα όσα πρεσβεύει ο ίδιος και η αριστερά είναι πραγματική στάση ζωής. Με στήριξε ηθικά και πρακτικά και έκανε και αυτός τα αδύνατα δυνατά για να έχω την καλύτερη φροντίδα.
Θέλω να πω σε όλους τους κάτι.
Πετύχατε. Με κρατήσατε στη ζωή περισσότερο από όσο αναλογούσε στον πολύ επιθετικό καρκίνο μου, μου χαρίσατε το χρυσό μετάλλιο της παράτασης της ζωής μου σε μια πολύ κρίσιμη στιγμή, όταν η κόρη μου η Ελεάννα ήταν μόλις 3,5 ετών και δεν θα θυμόταν τίποτα από εμένα, ενώ τώρα στα 5,5 της χρόνια θα με θυμάται έστω σαν μακρινή ανάμνηση και θα μπορεί να διηγηθεί ιστορίες στον μικρό της αδερφό τον Γιώργο, ώστε να με κρατήσουν ζωντανό στην καρδιά τους για πάντα.
Φίλοι μου, σε αυτή τη ζωή που είμαστε όλοι περαστικοί, μεγαλύτερη σημασία έχει τι αποτύπωμα θα έχουμε αφήσει, και όχι πώς ή πότε θα φύγουμε.
Για αυτό αν είμαι εγώ ο πρώτος καταγεγραμμένος ασθενής με καρκίνωμα nut στην χώρα μας, ας γίνω η αφορμή για την ενημέρωση γιατρών, ασθενών, πάνω σε αυτόν τον τύπο καρκίνου που αν διαγνωσθεί εγκαίρως ίσως σωθούν ζωές. Ας γίνω η αφορμή για να ενισχυθεί ουσιαστικά το εθνικό μας σύστημα υγείας που τόσο υποτιμήθηκε τα τελευταία χρόνια, όχι να περιμένουν ουρές για μια αξονική, για μια χημειοθεραπεία ή ένα χειρουργείο και να χάνεται πολύτιμος χρόνος, να σταματήσει ο χρονοβόρος δαίδαλος της γραφειοκρατίας και των νομικών κωλυμάτων του ΕΟΦ όταν πρέπει να εγκριθούν άμεσα δοκιμαστικά φάρμακα που μπορεί να σώσουν ζωές.
Αν ερχόμαστε σε αυτή τη ζωή για κάποιο σκοπό, εγώ έχω αποφασίσει ποιος θα είναι αυτός. Να προσφέρω ελπίδα μέσα από όσα κατάφερα στην ζωή μου, από τα όμορφα μέχρι τα άσχημα. Για αυτόν τον λόγο, τα δύο μου αργυρά Ολυμπιακά μετάλλια, της Αθήνας και του Πεκίνο, που για χρόνια κρύβω καλά, ήρθε η ώρα να βγουν και να επιστρέψουν εκεί που ανήκουν, στις παναθρώπινες αξίες. Τελευταία επιθυμία μου είναι, τα δύο αυτά μετάλλια, να βγουν σε δημοπρασία και το ποσό που θα συγκεντρωθεί να δοθεί σε δομές για τα παιδιά που θα επιλέξει η οικογένειά μου.
Αν σωθεί έστω ένα παιδί, θα αξίζει κάθε κλωτσιά που έχω φάει στο κεφάλι, κάθε κάταγμα στα πόδια μου.
Αυτό είναι το αποτύπωμα που θέλω να αφήσω στην κοινωνία, αυτή είναι η κληρονομιά που θέλω να μείνει στα παιδιά μου.
