Μια συνέντευξη πραγματική κατάθεση ψυχής έδωσε σήμερα 28/9 ο Θανάσης Βισκαδουράκης στην εκπομπή «Ελένη». Ο ηθοποιός μίλησε για τα παιδικά του χρόνια τα οποία τα πέρασε σε ορφανοτροφείο, για τις στερήσεις, τις σχέσεις του με τους γονείς του, αλλά και το πως κατάφερε να ορθοποδήσει στην ενήλικη ζωή του και να διαγράψει καριέρα στον χώρο της υποκριτικής.

Δεδομένων των δυσκολιών που έχει περάσει, αντιλαμβάνεται κανείς το πρόσφατο σοκ του όταν αντιλήφθηκε ότι άγνωστοι του έκλεψαν το αυτοκίνητό του κάτω από το σπίτι του στον Περισσό, το οποίο είχε καταφέρει να αποκτήσει με πολύ κόπο και στερήσεις. Ευτυχώς όλα έληξαν καλώς και το αυτοκίνητο που είχε περάσει τα σύνορα, βρέθηκε μετά από συντονισμένο σχέδιο και προσπάθειες.

Η συγκλονιστική συνέντευξη του Βισκαδουράκη για τα παιδικά του χρόνια

Είπε στην κάμερα της εκπομπής «Ελένη»:

«Το παιδί μου είναι δώρο Θεού. Μετά τη γέννησή του και με τη σύζυγο μου έχω γίνει καλύτερος άνθρωπος, κοιτάω το γιο μου που μεγαλώνει, με λέει μπαμπά και λιώνω. Οι πιο ιερές λέξεις της ζωής είναι να λες μπαμπά και μαμά, λέξεις που δεν τις είπα ποτέ, όλα ξεκινάνε από την οικογένεια. Ήταν δύσκολα τα παιδικά μου χρόνια. Όταν πέθανε η μαμά μου, μωρό παιδί βρέθηκα στο ορφανοτροφείο στη Θήβα. Στο ορφανοτροφείο έμεινα μέχρι την τρίτη λυκείου μέχρι που πήγα Αθήνα για να περάσω περιοδεύων στο στρατό», είπε αρχικά ο Θανάσης Βισκαδουράκης.

Στη συνέχεια ο ηθοποιός συμπλήρωσε: «Ο πατέρας μου πριν πεθάνει μου ζήτησε συγγνώμη, δεν το περίμενα. Στην κηδεία του πατερά μου συνειδητοποίησα ότι μπορεί να απέτυχε ως μπαμπάς αλλά ένωσε τους κωφούς της Ελλάδας. Ο πατέρας μου έκανε το Σωματείο Κωφών το 1945 και είμαι υπερήφανος για αυτόν. Τι να καταφέρει ένας μπαμπάς κωφός με πέντε παιδιά το 1973; Σαν παιδί στερήθηκα τη διασκέδαση, το προνόμιο να ζητάω δώρα, ήμουν μόνος μου. Δεν επιτρεπόταν να ονειρευτώ, υλικά αγαθά δεν υπήρχαν. Δεν μου επιτράπηκε να μάθω αγγλικά ή να σπουδάσω. Αγρίευα όταν με κοίταζαν λυπητερά».

Επιπλέον, ο Θανάσης Βισκαδουράκης για την σχέση του με την θρησκεία και την Εκκλησία σχολίασε: «Από μικρό παιδί αγαπάω την Εκκλησία. Δεν άντεχα τις καλόγριες, έτρωγα πολύ ξύλο. Ήμουν πάντα το παπαδάκι του Αρχιεπίσκοπου Ιερώνυμου. Έδωσα στο παιδί μου το όνομα του Ιερώνυμου γιατί χωρίς αυτόν δεν ξέρω που θα ήμουν».

Τέλος, ο Θανάσης Βισκαδουράκης για την συμμετοχή του στο Survivor είπε: «Μόλις άκουσε η γυναίκα μου τα οικονομικά που έδιναν στο Survivor με έσπρωξε να πάω. Το Survivor μου επαναπροσδιόρισε αυτά που πίστευα, να αγαπώ το απλό και το μικρό».

Είχε συγκλονίσει μιλώντας για το πως έφυγε από το ορφανοτροφείο

Ο ηθοποιός είχε βρεθεί καλεσμένος στην εκπομπή «Fishy» το απόγευμα της Κυριακής (14/11) και είπε για τα χρόνια του στο ορφανοτροφείο:

«Μία φορά έχω πάει στο εξωτερικό, έχω πάει στην Αυστρία για να δω την Εθνική Ελλάδος το 2008, με τον Ότο Ρεχάγκελ. Το καλοκαίρι που πήραμε το Euro είχα πάει στο Σύνταγμα και στην Ομόνοια να πανηγυρίσω. Είχα εισιτήριο στην Τελετή Λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας, ένιωθα πολύ περήφανος για τη χώρα μου, αυτός ο τόπος είναι φιλόξενος είναι ευλογημένος.

Θα ήθελα να έχω ένα σπίτι στη θάλασσα, ήταν το όνειρό μου. Από μικρό παιδί μου άρεσε η θάλασσα, μεγάλωσα στο Δήλεσι. Το χειμερινό ορφανοτροφείο ήταν στη Θήβα και το καλοκαιρινό στο Δήλεσι. Μπήκα μωρό στο ορφανοτροφείο και έφυγα 18 χρονών που πήγα στο στρατό, δραπέτευσα. Όλοι το κάνουν αυτό, απλά φεύγουν, δεν υπογράφουν κάποιο χαρτί.

Πριν χρόνια σε μία παράσταση, ήμουν πολύ συγκινημένος, και όταν τελείωσε η παράσταση, μου λένε οι ταξιθέτριες ότι θέλει να με γνωρίσει ένας κύριος. Δεν τον γνώρισα στην αρχή αλλά μου είπε ότι θα με γυρίσει 30 χρόνια πίσω. Αμέσως κατάλαβα ποιος είναι, κοκαλώσαμε και οι δύο, δεν πίστευα ότι θα τον ξαναέβλεπα υπό αυτές τις συνθήκες. Ήταν ο άνθρωπος που τον βοήθησα να δραπετεύσει από το ορφανοτροφείο».

«Δεν υπάρχει μοναστήρι στην Ελλάδα και τη Σερβία που να μην το έχω επισκεφθεί. Ό,τι τάμα υπάρχει το έχω κάνει».

Για την ζωή της που δεν ήταν ρόδινη, ούτε στρωμένη με ροδοπέταλα μίλησε η Ελένη Πετρουλάκη στην εκπομπή «Πάμε Δανάη».

Η γνωστή γυμνάστρια αναφέρθηκε στην 10ετή προσπάθειά της να αποκτήσει παιδιά, για τη δεύτερη εγκυμοσύνη της που την οδήγησε στην εντατική, καθώς και για το αυτοάνοσο που πάσχει.

«Δέκα χρόνια πήρε για να κρατήσω το πρώτο παιδί στην αγκαλιά μου. Όταν κράτησα το τεστ εγκυμοσύνης δεν το πίστευα ούτε εγώ η ίδια. Με έπιασε φόβος. Δεν υπάρχει μοναστήρι στην Ελλάδα και τη Σερβία που να μην το έχω επισκεφθεί. Ό,τι τάμα υπάρχει το έχω κάνει.

Πιστεύω πολύ. Ο Θεός είναι μεγάλος και δεν αφήνει κανέναν. Μετά τη δεύτερη εγκυμοσύνη είχα μία σοβαρή επιπλοκή και τρεις μέρες ήμουν σε κώμα. Δεν έχασα την πίστη μου. Ένα πρωί σηκώθηκα και δεν μπορούσα να περπατήσω. Κατάλαβα ότι κάτι συμβαίνει.

Έκανα εξετάσεις και διαπίστωσα πως είχα ένα αυτοάνοσο στις αρθρώσεις. Δεν το έβαλα κάτω. Ήθελα να είμαι λειτουργική στην καθημερινότητα μου και έτσι έφτιαξα το πρόγραμμα rehabilitation fitness», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Η Ιερά Μητρόπολη Ηλείας αναφέρει πως προσέφερε διαμονή στην 50χρονη και τον 93χρονο πατέρα της ζουν εδώ και οκτώ μήνες σε αυτοκίνητο στην Αμαλιάδα, αλλά δεν δέχθηκαν . Παρουσίασε, μάλιστα, και σχετικό έγγραφο.

Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με το patrisnews.com, έγγραφο που έχει στείλει στη Δημοτική Κοινωφελή Επιχείρηση Δήμου Ήλιδος και στο οποίο αναφέρονται όλες οι ενέργειες που έχουν γίνει από την πλευρά της Μητρόπολης- υπογράφοντάς το ο Μητροπολίτης Ηλείας κ.κ. Γερμανός- για τη φιλοξενία της Στυλιανής Παναγιωτοπούλου και του πατέρα της, Παναγιώτη, χωρίς όμως οι ίδιοι να αποδεχθούν τις λύσεις που τους προτάθηκαν.

«Έλαβα το υπ’ αρίθμ. Πρωτ. 371/9-9-2022 έγγραφο σας σχετικόν με την φιλοξενία της κυρίας Στυηλιανής Παναγιωτοπούλου και του Πατέρα της κ Παναγιώτου Παναγιωτόπουλου, και σας γνωρίζω τα εξής: Με την περίπτωση αυτή η Μητρόπολή μας έχει πολλές φορές ασχοληθεί, επειδή μας απασχόλησαν συγγενείς των, ιερείς της Πόλεως Αμαλιάδος και ο Εφημέριος Δουνεΐκων και εσείς. Όμως η κυρία Παναγιωτοπούλου θέλει βοήθεια, όπως τη θέλει αυτή και όχι όπως εμείς μπορούμε και μάλιστα με πλήρη λύση του προβλήματός της, όπως να φιλοξενηθεί στον Άγιον Αθανάσιον Κουρούτας, η ακόμα καλύτερα, να φιλοξενηθεί στον Άγιον Νικόλαον Σπάτα με φαγητό και με ό, τι άλλο χρειάζονται. Αλλά δεν εδέχθησαν», αναφέρεται στο έγγραφο.

Η 50χρονη και ο 93χρονος πατέρας της ζουν εδώ και οκτώ μήνες σε αυτοκίνητο

Άστεγοι εδώ και οκτώ μήνες μια 50χρονη γυναίκα και ο 93χρονος πατέρας της στην Αμαλιάδα, αναγκάζονται να διανυκτερεύουν και να περνούν αρκετές ώρες της ημέρας στο αυτοκίνητο όπου έχουν χωρέσει όπως- όπως το βίος τους.

Η 50χρονη Στέλλα Παναγιωτοπούλου και ο υπερήλικας πατέρας της ο κύριος Παναγιώτης, ένας ευγενέστατος άνθρωπος, όπως αναφέρει στο ρεπορτάζ του το «patris news», δημιούργησαν μια όμορφη ζωή δουλεύοντας παρά τις δυσκολίες. Ωτσόσο έμειναν μόνο με τα υπάρχοντα τους και το μικρό «φιατάκι» που από τον χειμώνα έχει γίνει το «σπίτι» τους.

Πέρασαν ένα καλοκαίρι με ζέστη, καύσωνα, αλλάζοντας θέση παρκαρίσματος γύρω από την παλιά τους γειτονιά στην οδό Σισίνη, για να αποφεύγουν τον ήλιο.

«Η κατάσταση είναι απερίγραπτη. Δεν μπορούσαμε να φανταστούμε ότι θα ζούσαμε κάτι τέτοιο. Έχουμε στείλει επιστολές με το πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε, εγώ χωρίς δουλειά επί χρόνια και χωρίς σπίτι, αλλά δεν γίνεται κάτι. Στην Μητρόπολη που απευθυνθήκαμε, μας είπαν να πάμε στο χώρο που λειτουργεί στα Σπάτα, αλλά δεν μπορούμε να πάμε. Θα ήθελα να δουλέψω, να βρούμε ένα σπίτι και όχι να είμαστε κάπου χωρίς να κάνω κάτι. Δεν είναι λύση να πάμε σε ένα ίδρυμα. Απευθυνθήκαμε και στον δήμο και στον Συνήγορο του Πολίτη και σε κοινωνικές υπηρεσίες, αλλά δεν έχει γίνει κάτι. Να μπορέσουμε να νοικιάσουμε ένα σπίτι στην Αμαλιάδα, να ξέρω ότι ο πατέρας μου είναι ασφαλής, ώστε να μπορώ να βρω δουλειά και έξω από την πόλη. Τώρα δεν υπάρχει τίποτα. Μόνο τα χρέη, ένα αυτοκίνητο που έχει γίνει σπίτι και τα υπάρχοντα μας στο αυτοκίνητο και σε μια αποθήκη…», εξομολογείται η κυρία Στέλλα Παναγιωτοπούλου.

Με παράπονο λέει: «Ήδη, ξεχαστήκαμε…» και συνεχίζει με παράπονο: «Περνάει όλος ο κόσμος, μας βλέπει με λύπη. Είναι ό, τι χειρότερο για εμάς. Περίπου 10 χρόνια άνεργη. Έχω τελειώσει Λογιστικά και έχω βγάλει και Πληροφορική. Έκανα διάφορες δουλειές, αλλά τώρα δεν έχουμε τίποτα».

Τα τελευταία χρόνια ζουν από την σύνταξη του κυρίου Παναγιώτη, που φτάνει κατά 3.000 ευρώ μειωμένη εδώ και χρόνια, στις 5.800 ευρώ το έτος, με τα χρέη τους να συσσωρεύονται. Όπου έχουν απευθυνθεί για ενοικίαση σπιτιού, οι απαντήσεις είναι αρνητικές, παρά τις διαβεβαιώσεις ότι θα καταβάλλουν το ενοίκιο.

«Θέλω να με εμπιστευτούν οι ιδιοκτήτες σπιτιών. Είμαστε άνθρωποι που είχαμε δουλέψει, είχαμε περιουσία και κάποια στιγμή όλα μας πήγαν ανάποδα, όπως συμβαίνει σε πολύ κόσμο. Δεν θα κοροϊδέψουμε κανέναν», αναφέρει.

«Μια δουλειά και ένα σπίτι να νοικιάσουμε. Δεν είναι ανθρώπινο αυτό που ζούμε. Δεν είναι δίκαιο για τον πατέρα μου…», λέει χαρακτηριστικά.

Ποια η νέα έρευνα για τα πυρέξ;

Τόσα χρόνια έχουμε μάθει να εμπιστευόμαστε συγκεκριμένα προϊόντα για κάθε δουλειά. Στο σπίτι, στην κουζίνα, στο μπάνιο και γενικότερα στη ζωή μας.

Ένα από αυτά είναι και τα πυρέξ, τα πυρίμαχα σκεύη που είναι φτιαγμένα κυρίως από γυαλί και τα χρησιμοποιούμε για να μαγειρεύουμε χωρίς αυτά να επηρεάζονται ή να χαλάνε.

Τα πυρέξ υπάρχουν περίπου 100 χρόνια και τα χρησιμοποιούμε κυρίως για το μαγείρεμα στον φούρνο καθώς το υλικό από το οποίο είναι κατασκευασμένα είναι πολύ δυνατό και ανθεκτικό.

Ωστόσο, τα τελευταία 20 χρόνια, κατασκευάζονται διαφορετικά με αποτέλεσμα να μην είναι τόσο ανθεκτικά σε μεγάλες θερμοκρασίες όσο ήταν.

Τα πρώτα χρόνια, το υλικό που χρησιμοποιούσαν τα πυρέξ ήταν το βοριοπυριτικό γυαλί, που είναι πυρίμαχο και ανθεκτικό στις αλλαγές της θερμοκρασίας. Κάτι που σήμαινε ότι μπορούσε το σκεύος να πάει από τις υψηλές θερμοκρασίες σε πολύ χαμηλές, χωρίς να σπάσει.

Αντίθετα με άλλα γυάλινα και κεραμικά μαγειρικά σκεύη, τα πυρέξ μπορούσαν να αντέξουν τα θερμικά σοκ, γι’ αυτό έχουν δεσπόζουσα θέση στην κουζίνα μας.

Από το 1998, όμως, άλλαξαν το υλικό τους σε soda-lime γυαλί, που είναι βέβαια ανθεκτικό αλλά όχι τόσο σε θερμικό σοκ και μεγάλη αλλαγή της θερμοκρασίας.

Οι καταναλωτές κατάλαβαν την αλλαγή όταν τα πυρέξ έσπαγαν στον φούρνο ή όταν τα έβγαζαν από αυτόν και τα έβαζαν σε κρύο περιβάλλον. Κάτι επικίνδυνο τόσο για το φαγητό, όσο και για την δική μας υγεία.

Τι πρέπει να προσέχεις αν έχεις πυρέξ και δεν θες να συμβεί κάποιο ατύχημα;

Πρώτα απ’ όλα, δεν πρέπει να προσθέσεις υγρό στο ζεστό σκεύος ενώ αν το βγάλεις από το ψυγείο, άφησέ το για λίγο σε θερμοκρασία δωματίου πριν το βάλεις σε προθερμασμένο φούρνο και το αντίστροφο, όταν θες να το τοποθετήσεις πίσω στο ψυγείο.

Ακόμη, μπορείς να ψάξεις στο Διαδίκτυο ή στην αγορά για vintage πυρέξ, που θα είναι πιο ανθεκτικά, ωστόσο, οι τιμές μπορεί να είναι πιο ανεβασμένες.

Οι ηγέτες των χωρών της Ευρωμεσογειακής συνόδου κορυφής, όπως ανέφεραν διπλωματικές πηγές του Ελιζέ, θα συζητήσουν το θέμα και θα υπάρξει σαφής καταδίκη για τις προκλήσεις της Άγκυρας

Οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων των εννιά κρατών της νότιας Ευρώπης, που θα συναντηθούν μεθαύριο Παρασκευή, στο Αλικάντε της Ισπανίας,θα εκφράσουν τη στήριξη τους στην Ελλάδα έναντι των απειλών που δέχεται από την Τουρκία, ανέφεραν σήμερα από το Παρίσι διπλωματικές πηγές της προεδρίας της Γαλλικής Δημοκρατίας.

Όπως ανέφεραν, το θέμα των τουρκικών απειλών κατά της Ελλάδας θα συζητηθεί στο δείπνο εργασίας που θα έχουν, μετά το πέρας των εργασιών της Ευρωμεσογειακής συνόδου κορυφής, οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων της Ισπανίας, της Γαλλίας, της Ιταλίας, της Πορτογαλίας, της Κύπρου, της Μάλτας, της Σλοβενίας, της Κροατίας και της Ελλάδας.

Παρόντες θα είναι επίσης ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Σαρλ Μισέλ και η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα Φον ντέρ Λάιεν.

Η τελευταία Ευρωμεσογειακή σύνοδος κορυφής, με τη συμμετοχή όλων των χωρών της Μεσογείου,ευρωπαϊκών και μη, είχε γίνει το 2015 στην Ισπανία, ενώ η τελευταία σύνοδος κορυφής των κρατών μελών της ΕΕ της νότιας Ευρώπης είχε φιλοξενηθεί πέρσι στην Αθήνα.

Νέο παραλήρημα Ακάρ: Κακομαθημένο παιδί και κακός γείτονας η Ελλάδα

Παραληρηματική επίθεση στην Ελλάδα για άλλη μια φορά εξαπέλυσε ο Τούρκος υπουργός Άμυνας Χουλουσί Ακάρ, σε μία περίοδο προφανούς κλιμάκωσης της ρητορικής κατά της Αθήνας.

«Η Ελλάδα αποτελεί το πιο ξεκάθαρο παράδειγμα της κακής γειτονίας. Δυστυχώς συνεχίζουν με προβοκατόρικες ενέργειες και ρητορική και συνεχίζει επίσης την επεκτατική και επιθετική πολιτική» τόνισε ο Ακάρ, που κατηγόρησε την Αθήνα ότι «αυξάνει την ένταση και με θράσος κατηγορεί την Τουρκία. Αυτό είναι υποκρισία, είναι διπρόσωπη στάση. Αυτός ο κακός γείτονας που με κάθε ευκαιρία μας κατηγορεί στους άλλους τηρεί εχθρική στάση απέναντι μας».

«Κακομαθημένο παιδί»

Μάλιστα ο Ακάρ αποκάλεσε την Ελλάδα ως «κακομαθημένο παιδί». «Βάζουν στην άκρη τις Συνθήκες Λωζάνης και Παρισίων και συσσωρεύουν όπλα στα νησιά με αποστρατιωτικοποιημένο καθεστώς. Με την πρόκληση κάποιων και δυστυχώς με τη συνεννόηση της ΕΕ, ανέλαβε τον ρόλο ενός κακομαθημένου παιδιού, τροφοδότησε την αστάθεια στην περιοχή με πρωτόγνωρες, παράλογες και υπερβολικές απαιτήσεις και πρακτικές και σπατάλησε τους πόρους των ανθρώπων της σε μια μάταιη προσπάθεια αγοράς όπλων, μόνο και μόνο από ανησυχία για το πολιτικό τους μέλλον μέλλον», πρόσθεσε.

Παράλληλα, ο Τούρκος υπουργός είπε ότι η Ελλάδα«επεκτάθηκε τρεις φορές σε επτά στάδια από την ημέρα της ίδρυσής της, μπήκε κάτω από τη μύτη μας, κατηγορώντας την Τουρκία για επεκτατισμό και μιλάει με μεγάλη αλαζονεία για “Νεο-οθωμανική πολιτική”, δημιουργούν πλασματικές συμμαχίες και παραχωρεί τα εδάφη της, και μετά κρύβεται πίσω από τους άλλους και επιχειρεί να μας δείξει πυγμή. Αφαιρεί τα δικαιώματά της τουρκικής μειονότητας τους και αγνοώντας την τουρκική ύπαρξη, προσπαθεί να τους εκφοβίσει με πολιτικές αφομοίωσης και πιέσεις, διαπράττοντας συνειδητή γενοκτονία ταυτότητας».

Ζήτησε αυστηρές κυρώσεις κατά της Ελλάδας

Παράλληλα, ο Ακάρ επανέλαβε τις κατηγορίες περί συνεργασίας της Αθήνας με τρομοκρατικές οργανώσεις και για το προσφυγικό. «Όλοι με ευφυΐα και συνείδηση κατανοούν το αληθινό πρόσωπο και τις προθέσεις εκείνων που σκοτώνουν και μετά μιλούν για ανθρώπινα δικαιώματα με αδίστακτο τρόπο», είπε.

«Η μάστιγα των αθώων ανθρώπων στηρίζεται στους Έλληνες πολιτικούς. Όπως δήλωσε και ο πρόεδρός μας, οι διεθνείς θεσμοί θα πρέπει να επιβάλουν αυστηρές κυρώσεις στην Ελλάδα που έχει μετατρέψει το Αιγαίο σε νεκροταφείο προσφύγων και να πουν «σταματήστε» σε αυτά τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας», υπογράμμισε, επαναλαμβάνοντας τις θέσεις του Ερντογάν στον ΟΗΕ.

«Μπορεί να ξέχασαν ποια ήταν η μοίρα τους»

Στο παραλήρημά του, ο Ακάρ άφησε υπόνοιες δια της ιστορίας, για τη μικρασιατική καταστροφή, στο όνομα της καλής γειτονίας.

«Αυτοί οι υποκριτές δεν παίρνουν μαθήματα από την ιστορία. Μπορεί να ξέχασαν ποια ήταν η μοίρα τους όταν έστειλαν τα παιδιά τους σε αυτές τις χώρες πριν από 100 χρόνια με ενθουσιασμό για περιπέτεια, αλλά μπορεί να ξέχασαν ότι κάποιοι λάτρεις της περιπέτειας άφησαν την τελευταία τους πνοή στην κρεμάλα, αλλά ας σας το θυμίσουμε στο όνομα της καλής γειτονίας. Συνειδητοποιήστε τη σοβαρότητα αυτής της δουλειάς. Σταματήστε να πηγαίνετε με λάθος δρόμο. Αποφύγετε τις προβοκάτσιες που θα προκαλέσουν καταστροφή. Μην κατεβείτε στο πηγάδι με το σχοινί κάποιου άλλου», είπε.

O Θανάσης Σαβαΐδης, 33 χρονών σήμερα, έχει γεννηθεί, μεγαλώσει και ζήσει έως τα 22 του χρόνια στην Αθήνα. Όμως, η αγαπημένη του περίοδος κάθε χρόνο ήταν η καλοκαιρινή και πασχαλινή επίσκεψη στο χωριό καταγωγής του στο Τρίστενο Ζαγορίου.

Ο Θανάσης Σαβαΐδης μίλησε στο Travel.gr για την καθημερινότητά του στο Τρίστενο Ζαγορίου

«Μάλλον ήρθα πρώτη φορά στην κοιλιά της μητέρας μου, ήταν έγκυος την εποχή που ανακαινίζαμε το σπίτι», λέει στο Travel.gr. Πριν περίπου 12 χρόνια, στο αποκορύφωμα της ελληνικής κρίσης, πήρε την απόφαση να εγκατασταθεί μόνιμα εκεί. «Είχα τελειώσει το στρατιωτικό μου, είχα βγάλει επαγγελματικά διπλώματα για οδηγός αλλά όπου πήγαινα να ζητήσω δουλειά απαιτούσαν προϋπηρεσία, δούλευα ως σερβιτόρος σε ένα catering που φαλίρισε. Μετά πήγα σε συγγενείς στην Αμερική με την προοπτική να δουλέψω σε εστιατόριο που είχαν εκεί. Δεν μου άρεσε. Πήρα την απόφαση να εγκατασταθώ μόνιμα στο χωριό. Ούτως ή άλλως, ήταν το αγαπημένο μου μέρος από μικρό παιδί. Υπήρχε ένα σπίτι σε καλή κατάσταση, δεν είχα λόγο να το πολυσκεφτώ. Αρχικά έκανα διάφορες δουλειές και μαστορέματα. Πριν 6 χρόνια κατάφερα να πάρω την άδεια να λειτουργήσω το κοινοτικό καφενείο.

Ο Θανάσης επένδυσε αρκετά χρήματα και κυρίως προσωπική εργασία και κατάφερε να κάνει το καφενείο-ταβέρνα σημείο αναφοράς για το χωριό των όχι παραπάνω από 30 μόνιμων κατοίκων τον χειμώνα.

«Μπορεί να ακούγονται λίγοι αλλά στην περιοχή υπάρχουν και ακόμα μικρότερα χωριά με μονοψήφιο αριθμό κατοίκων» σημειώνει. Η πιο κλασική ερώτηση που ακούει από φίλους στην Αθήνα ή ανθρώπους που γνωρίζει τυχαία είναι αν έχει μετανιώσει για την επιλογή του: «Είμαι πια 12 χρόνια εδώ, αν είχα μετανιώσει δεν θα με βλέπατε στο καφενείο».

Άλλωστε, η δουλειά και το μεράκι φαίνονται και στον απλό αλλά πεντακάθαρο και προσεγμένο χώρο όπως και στις γεύσεις που δοκιμάσαμε.

Το Τρίστενο βρίσκεται στο ανατολικό Ζαγόρι. Τα χωριά εκεί δεν έχουν την τουριστική ανάπτυξη άλλων Ζαγοροχωρίων. Ένας λόγος γι’ αυτό είναι ότι τα σπίτια δεν έχουν τα στοιχεία παραδοσιακής αρχιτεκτονικής που συναντάς σε χωριά όπως το Πάπιγκο.

«Το χωριό μας υπέστη μεγάλες καταστροφές από τους Γερμανούς στη διάρκεια της Κατοχής, καθώς και στον Εμφύλιο. Γι’ αυτό και βλέπεις τα σπίτια εδώ να μην είναι πετρόχτιστα αλλά νεότερη κατασκευής» εξηγεί.

«Παρόλα αυτά, αξίζει να επισκεφθεί κανείς όλα τα χωριά, το καθένα έχει τη δική του ομορφιά. Να διαμείνει σε έναν από τους ωραίους ξενώνες που υπάρχουν στο Φλαμπουράρι ή στηΔολιανή. Να κάνει πεζοπορία στο Epirus Trail. Να επισκεφτεί τη λιμνούλα με τα νούφαρα κοντά στο χωριό μας. Να επισκεφτεί την ιστορικήΜονή Θεοτόκου Βουτσάς με τη σπουδαία αρχιτεκτονική η οποία περιβάλλεται από ένα δασώδες τοπίο και να δοκιμάσει τις λαχανόπιτες της περιοχής» προσθέτει ο κ. Θανάσης Σαβαΐδης συμπληρώνοντας ότι «η λαχανόπιτα δεν είναι πίτα με λάχανο. Εδώ λέμε λάχανα όλα τα ζαρζαβατικά και τα χορταρικά. Επιπλέον, αξίζει να δοκιμάσει κανείς τα πεντανόστιμα κρεατικά όπως και τους ντόπιους γίγαντες».

Πάντως και το ίδιο το Τρίστενο είναι πανέμορφο, με τον πέτρινο νερόμυλο, τα πολλά νερά και τα μικρά γεφυράκια να λειτουργούν «αντισταθμιστικά» για την έλλειψη παραδοσιακής αρχιτεκτονικής που συναντά κανείς σε άλλες πλευρές των Ζαγοροχωρίων.

«Πρέπει να είσαι συμφιλιωμένος με τη μοναξιά»

Ο Θανάσης Σαβαΐδης, όπως και οι άλλοι κάτοικοι στα χωριά της περιοχής, προετοιμάζονται για «τον δύσκολο χειμώνα» που ακούν στα ΜΜΕ. «Προσωπικά ανησυχώ, επειδή μου λένε να ανησυχώ. Είμαι προετοιμασμένος όπως κάθε χειμώνα. Έχω τα ξύλα μου, έχω τον κήπο μου, ούτως ή άλλως η ζωή στα χωριά είναι λιγότερο εξαρτημένη από τις καθημερινές αγορές, έχει μεγαλύτερη αυτάρκεια».

Θα πρότεινε σε κάποιον άλλον να ακολουθήσει το παράδειγμα του; τον ρωτήσαμε.

«Εξαρτάται. Καταρχάς, πρέπει να σου αρέσει η φύση. Εμένα αυτό ήταν το βασικό του μου κίνητρο. Να είμαι κοντά στη φύση. Ειδικά αν μιλάμε για ένα τόσο μικρό μέρος. Επίσης, πρέπει να είσαι συμφιλιωμένος με τη μοναξιά. Δεν μιλάω μόνο για τη δυσκολία του να βρεις πχ. σύντροφο. Μπορεί να περάσεις μέρες και να μην έχεις να μιλήσεις με κανέναν άνθρωπο. Επίσης, είναι δεδομένο ότι ένας άνθρωπος που αποφασίζει να μείνει σε ένα μικρό χωριό πρέπει να είναι προετοιμασμένος να για καθημερινή χειρωνακτική εργασία. Πρέπει να φροντίζεις ο ίδιος να έχεις τα ξύλα για τη θέρμανσή σου, να περιποιείσαι τον κήπο σου. Να καθαρίζεις την περίοδο της χιονόπτωσης. Να περιμένεις ότι θα χρειαστεί να κάνεις ο ίδιος επισκευές στο σπίτι, όχι για λόγους εξοικονόμησης χρημάτων αλλά επειδή θα είναι δύσκολο να βρεις μάστορα. Παρόλα αυτά, για μένα είναι παράδεισος. Πλέον όταν βρίσκομαι στην Αθήνα και βλέπω την κίνηση και τη φασαρία των αυτοκινήτων εκνευρίζομαι. Δεν θα άλλαζα με τίποτα την ησυχία, τη γαλήνη και κυρίως τη φύση του Τρίστενου».

Αποκαλυπτική είναι η ΕΔΕ που διενήργησε η Καθηγήτρια Παιδιατρικής του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Λάρισας Ιωάννα Γριβέα για τον χαμό μιας 14χρονης μαθήτριας η οποία άφησε την τελευταία της πνοή στα Επείγοντα του Νοσοκομείου Λαμίας, τον περασμένο Δεκέμβριο.

Σύμφωνα με πληροφορίες, το κορίτσι έφυγε από τη ζωή απο ανακοπή, ενώ νοσούσε με covid19, περιμένοντας βοήθεια στο κοντέινερ του Γενικού Νοσοκομείου Λαμίας.

Η ΕΔΕ διατάχθηκε από τον Διοικητή της 5ης ΥΠΕ Φώτη Σερέτη και αποδίδει ευθύνες σε συγκεκριμένους γιατρούς οι οποίοι αν είχαν ενεργήσει διαφορετικά το κορίτσι θα είχε σωθεί.

Οι δικηγόροι της οικογένειας, Πάρης Παπαδάκης και Σοφία Σταυράκη, κάνουν λόγο για ανθρωποκτονία με φυσικούς αυτουργούς δύο γιατρούς, ενώ θα προκύψει υπαιτιότητα και σε άλλους, ενώ η τελευταία, αναμένεται να καταθέσει τις επόμενες ημέρες συμπληρωματική μηνυτήρια αναφορά.

Χαρακτηριστικά αναφέρει το δικηγορικό γραφείο: «Όσον αφορά τον θάνατο του μόλις 14 χρονών κοριτσιού από την Λαμία με αιτία θανάτου covid – 19, πρέπει να μάθει όλο το πανελλήνιο ότι μετά και την έκδοση της ΕΔΕ η αιτία θανάτου άλλαξε και έγινε ΑΝΘΡΩΠΟΚΤΟΝΙΑ ΜΕ ΦΥΣΙΚΟΥΣ ΑΥΤΟΥΡΓΟΥΣ 2 ΙΑΤΡΟΥΣ ΤΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΛΑΜΙΑΣ ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΓΝΩΣΤΟΙ ΣΥΝΤΟΜΑ!!

Μετά την κατάθεση της μήνυσης από την οικογένεια του κοριτσιού θα προκύψει υπαιτιότητα και σε άλλους ιατρούς.

Το δικηγορικό μας γραφείο μας από κοινού με την εξαίρετη συνάδελφο Λαμίας κ. Σοφία Σταυράκη με τα στοιχεία που είχαμε στην κατοχή μας φωνάζαμε από την αρχή ότι επρόκειτο για ΑΝΘΡΩΠΟΚΤΟΝΙΑ και αν οι γιατροί ασκούσαν τα καθήκοντα τους όπως έπρεπε το παιδί θα ήταν ανάμεσα μας. Το μαχαίρι στο κόκκαλο για να αποδοθούν ευθύνες έτσι ώστε κανένα παιδί να μην φεύγει έτσι άδικα..».

Πηγή: LamiaReport 

Στα εγκαίνια γνωστού μαγαζιού βρέθηκε ο Σπύρος Μπιμπίλας και παραχώρησε δηλώσεις στις τηλεοπτικές κάμερες.

Ο πρόεδρος του ΣΕΗ μίλησε ανοιχτά για την ηλικία του, ενώ αναφέρθηκε και στα αρνητικά σχόλια για το μαγιό που επέλεξε να φορά στις καλοκαιρινές του διακοπές.

Σε απόσπασμα που προβλήθηκε στην εκπομπή «Happy Day» ο Σπύρος Μπιμπίλας δήλωσε πως η κριτική δεν τον αφορά. Αντιθέτως, κάνει ό,τι εκείνος θέλει.

«Απαγορεύεται να δημοσιεύω φωτογραφίες με μαγιό; Τα σχόλια δεν με αφορούν», είπε αρχικά.

«Εγώ είμαι 67 ετών, έχω διατηρηθεί μια χαρά και θα φοράω το μαγιό που μου αρέσει. Σε όποιον δεν αρέσει, ας κάνει τα σχόλιά του», συμπλήρωσε στη συνέχεια.

Κρητικός γεννιέται κανείς ή γίνεται; Όσοι γνωρίζουν το Δημήτρη Γιπάκη σίγουρα θα απαντήσουν πως ακόμα κι αν γεννηθείς Κινέζος μπορείς να γίνεις Κρητικός και μάλιστα Κρητικός στη ψυχή κι όχι μόνο στην ταυτότητα.

Ο Yip Hoi Loungk, ήλθε από την Κίνα στην Κρήτη το 1990 για να δουλέψει ως σεφ σε κινέζικο εστιατόριο. Λάτρεψε την Κρήτη και τους ανθρώπους της και πριν 15 χρόνια θέλησε αυτά του τα συναισθήματα να τα μετουσιώσει σε πράξη. Ένιωθε πια Κρητικός και ήθελε την Κρητική του συνείδηση να μην την κουβαλά μόνο μέσα στη ψυχή του. Ζήτησε λοιπόν, να αλλάξει το όνομα του για να τιμήσει το νησί που πλέον τον φιλοξενούσε και είχε ανοίξει την αγκαλιά του για να τον βάλει μέσα σαν να ήταν εξ αίματος Κρητικός.

Ο Yip που έγινε Γιπάκης για την Κρήτη

Έτσι το οικογενειακό του όνομα Yip έγινε Γιπάκης και το αγγλικό του όνομα Jimmy, καθώς έτσι τον φώναζαν για ευκολία στην Κίνα και στους χώρους όπου εργαζόταν, έγινε Δημήτρης. Ο 57χρονος Δημήτρης ενώθηκε με τα ιερά δεσμά του γάμου με την επί 24χρόνια σύντροφο του από τις Φιλιππίνες Sherly Macolalad στο Δημαρχείο του Ηρακλείου. Και η Sherly ζει και εργάζεται στην Κρήτη και νιώθει κι εκείνη κατά κάποιο τρόπο Κρητικιά. Μάρτυρες στον πολιτικό τους γάμο, τον οποίο τέλεσε ο αντιδήμαρχος Γιώργος Καραντινός, ήταν ο Γιώργος Σβολιαντόπουλος και η σύζυγος του γνωστού αρχιτέκτονα -μηχανικού Κωστή Σχιζάκη, Ειρήνη, κοντά στην οποία εργάστηκε επί χρόνια η Sherly.

​Χαμογελαστός και προσηνής ο Δημήτρης Γιπάκης μίλησε για την αγάπη που τρέφει γι’ αυτόν τον τόπο, η οποία και τον οδήγησε σε αλλαγή ταυτότητας. Πάνε δεκαπέντε χρόνια από τότε που πήρε τη μεγάλη απόφαση και δεν το μετανιώνει παρότι πλέον οι οικονομικές δυσκολίες τον ανάγκασαν να μετακινηθεί στη Ζυρίχη της Ελβετίας, όπου εργάζεται ως σεφ σε μεγάλο εστιατόριο. Η Κρήτη ήταν και παραμένει στην καρδιά του και με την πρώτη ευκαιρία την επισκέπτεται. Μάλιστα στα σχέδια του είναι μέσα στην πενταετία να αγοράσει το δικό του σπίτι στην Κρήτη.

«Ένας άνθρωπος με ψυχή μικρού παιδιού»

Ο κουμπάρος του Γιώργος Σβολιαντόπουλος, με τον οποίο συνδέονται με μακρά φιλία, μας περιγράφει το Δημήτρη ως έναν άνθρωπο με ψυχή μικρού παιδιού, έναν άντρα σπαθί, που κρατά το λόγο του, ντρέτο, όπως λέμε εμείς στην Κρήτη. Ζώντας εξάλλου τριάντα χρόνια στο νησί δείχνει να απέκτησε και κάποιες από τις αρετές των Κρητικών αυτές που καλύτερα από το Νίκο Καζαντζάκη δεν μπορεί άλλος να περιγράψει:

«Υπάρχει και κάτι άλλο στην Κρήτη, υπάρχει κάποια φλόγα -ας την πούμε ψυχή -κάτι πιο πάνω από τη ζωή κι από το θάνατο, που είναι δύσκολο να το ορίσεις, δηλαδή, να το περιορίσεις.

Υπάρχει αυτή η περηφάνια, το πείσμα, η παλικαριά, η αψηφισιά και μαζί τους κάτι άλλο, ανέκφραστο κι αστάθμητο, που σε κάνει να χαίρεσαι που είσαι άνθρωπος, Να χαίρεσαι, μα και συνάμα να σου δίνει μεγάλη ευθύνη, διότι ενώ νοιώθεις πως έχεις χρέος να κάμεις ότι μπορείς για να σώσεις αυτό το λαό, εκείνος βλέπει την προσπάθεια σου με ειρωνεία και περιφρόνηση. Δεν έχει την ανάγκη κανενός για να σωθεί. Σώζει δε σώζεται.

Ένα μονάχα σου μένει τότε: να δοκιμάσεις να γίνεις άξιος αυτού του λαού, να κερδίσεις τη δύναμη της ψυχής, που ποτέ δεν καταδέχτηκε ν’ απατήσει τον εαυτό του ή τους άλλους και που πάντα τολμάει ν’ αντικρίζει, πρόσωπο με πρόσωπο, τη Θεά εκείνη που δεν κάνει χατίρια και δεν κάθεται στα πόδια κανενός, την αγέλαστη κι αδάκρυτη θεά, την ευθύνη».

[e-storieskritis]