Η Οσία Ειρήνη Χρυσοβαλάντου γεννήθηκε το 828, εποχή που στο Βυζάντιο είχε ξεσπάσει η εικονομαχία. Από μικρή ήξερε ότι ήθελε να μονάσει και το έκανε ξεκάθαρο και στον πατέρα της, ο οποίος θέλησε να την παντρέψει με τον γιο της αυτοκράτειρας Θεοδώρας. Στα 15 της έγινε πράγματι μοναχή και έξι χρόνια αργότερα, εξελέγη ηγουμένη, με τη φήμη της να απλώνεται σε όλο τον κόσμο.

Η Αγία Ειρήνη Χρυσοβαλάντου θεωρείται προστάτιδα της γονιμότητας, των άτεκνων ζευγαριών, του γάμου και της οικογένειας μέσω των αναρίθμητων θαυμάτων που πραγματοποιούνται σε όσους με πίστη επικαλούνται τη βοήθεια και τη μεσιτεία της.

Τα μήλα της Αγίας Ειρήνης της Χρυσοβαλάντου

Η Αγία Ειρήνη Χρυσοβαλάντου συνδέθηκε με το περιστατικό των τριών μήλων του Παραδείσου: Ένα βράδυ, καθώς προσευχόταν, ήρθε φωνή προς την οσία που της είπε: «Υποδέξου τον ναύτη που σου φέρνει σήμερα τα οπωρικά και να τα φας με χαρά, ώστε η ψυχή σου να νιώσει αγαλλίαση». Στη διάρκεια του Όρθρου έστειλε δύο μοναχές στην πύλη της μονής για να υποδεχτούν έναν ναύτη που ήταν απέξω.

Όταν, μετά την Ακολουθία, συναντήθηκαν, εκείνος της είπε ότι είναι ναύτης από την Πάτμο. Καθώς ξεκίνησε το καράβι τους για να πλεύσει στην Κωνσταντινούπολη, ένας σεβάσμιος γέροντας από την ακτή τούς φώναξε, παρακαλώντας να γυρίσουν πίσω για να τους δώσει κάτι. Όμως, το καράβι έπλεε με ανοιγμένα πανιά.

Τότε ο γέροντας πρόσταξε το πλοίο να σταματήσει, πράγμα που έγινε, κι εκείνος, περπατώντας στην επιφάνεια της θάλασσας, πήγε κοντά τους.

Και βγάζοντας από το στήθος του τρία μήλα, του τα έδωσε λέγοντας: «Όταν φτάσεις στην Πόλη, να τα δώσεις στον Πατριάρχη και να του πεις πως του τα έστειλε ο Θεός και ο δούλος του Ιωάννης από τον Παράδεισο».

Στη συνέχεια έβγαλε άλλα τρία μήλα και του είπε: «Αυτά να τα δωρίσεις στην ηγουμένη της Μονής Χρυσοβαλάντου, την Ειρήνη, και να της πεις: «Φάγε από εκείνα που η καλή σου ψυχή επεθύμης. Διότι τώρα έρχομαι από τον Παράδεισο και τα έφερα». Λέγοντάς του αυτά, ο μεν γέροντας έγινε άφαντος, το δε πλοίο ξεκίνησε.

Κατόπιν, ο ναύτης έβγαλε τα τρία μήλα από ένα μεταξωτό μαντήλι και τα έδωσε στην Αγία Ειρήνη. Τα μήλα ήταν εξαιρετικά όμορφα, ευωδιαστά και μεγάλα.

«Και τούτο δεν είναι πράγμα απίστευτον, επειδή ήσαν από τον Παράδεισον». Η ηγουμένη νήστεψε επί μία εβδομάδα, ευχαριστώντας τον Κύριο.

Έπειτα άρχισε κάθε μέρα και από λίγο να τρώει το ένα μήλο χωρίς επί 40 ημέρες να βάζει στο στόμα της καμιά άλλη τροφή.

Τη δε Μεγάλη Πέμπτη, αφού κοινώνησαν όλες οι αδελφές, έκοψε το δεύτερο μήλο και έδωσε σε όλες από ένα κομματάκι. Κι αυτές αισθάνονταν την ευωδία και τη γλυκύτητά του και θαύμαζαν. Το τρίτο μήλο το κράτησε η αγία ως πολύτιμο φυλακτήριο «και καθ’ εκάστην το ωσφραίνετο εις απόλαυσιν της ψυχής της και αγαλλίασιν».

Πηγή: ekklisiaonline.gr

Ανάμεσα στο ελληνικό και στο σουηδικό σχολείο υπάρχει χάσμα. Ένα χάσμα που ξεκινάει από τη διδασκαλία, την βαθμολόγηση, τα διαγωνίσματα, τις σχολικές συνήθειες, τη φιλοσοφία που διέπει όλο το σχολικό σύστημα από την αρχή ως το τέλος του.

Φανταστείτε λοιπόν έναν Έλληνα που έχει τελειώσει είτε δημόσιο είτε ιδιωτικό σχολείο στη χώρα μας να βρεθεί στη Σουηδία και να στείλει το παιδί του εκεί στο σχολείο.

Τις παρακάτω διαφορές εντοπίζει Έλληνας χειρουργός που βρέθηκε μάλλον σε αυτή τη θέση που περιγράψαμε. Να τι γράφει:

«Πόσο αμήχανη είναι εκείνη η στιγμή που πηγαίνεις με τα παιδιά σου και αγοράζεις σχολικά είδη , σάκα , τετράδια , κασετίνες, μολύβια και την επομένη μαθαίνεις ότι τίποτα από όλα αυτά δεν θα χρησιμοποιηθεί.

Πόσο περίεργα ακούγεται η άποψη ότι «σημαντικότερο από το να διαβάσει το παιδί ένα σχολικό βιβλίο είναι να το παραδώσει στο τέλος της χρονιάς ανέπαφο όπως ακριβώς το παρέλαβε γιατί απλά αποτελεί δημόσια περιουσία» . Πόσο οικεία μπορεί να είναι η εικόνα όταν πηγαίνεις να παραλάβεις τα παιδιά από το σχολείο περασμένες έξι το απόγευμα και τα βρίσκεις να παίζουν Playstation με τους συμμαθητές τους μέσα στη σχολική τάξη. Πόσο παράξενο το πρόγραμμα του Σαββατοκύριακου να περιλαμβάνει βόλτα στο σχολείο και παιχνίδι στο γήπεδο ή το παγοδρόμιο τα οποία είναι ανοικτά και προσβάσιμα όλες τις ημέρες.

Είναι αλήθεια ότι η αρχική επαφή ενός ´Έλληνα γονιού με το Σουηδικό σύστημα εκπαίδευσης προκαλεί ανάμεικτα συναισθήματα, κυρίως θα έλεγα συναισθήματα αμηχανίας . Όταν έχεις ανατραφεί και αποφοιτήσει από ένα εκπαιδευτικό σύστημα στο οποίο ο χρόνος παραμονής στην αίθουσα διδασκαλίας αποτελεί υποδιαίρεση του εκπαιδευτικού χρόνου , ο οποίος στη συνέχεια πρέπει να συμπληρωθεί με φροντιστήρια και πολύωρη μελέτη στο σπίτι , πώς μπορείς να αποδεχτείς ότι όλα αρχίζουν και τελειώνουν μέσα στην σχολική αίθουσα και μάλιστα πολύ πριν σημάνει το κουδούνι λήξης της σχολικής ημέρας μιας και οι τελευταίες 2-3 ώρες είναι καθαρά και μόνο για ψυχαγωγία και παιχνίδι.

Πως μπορούν να ηχήσουν στα αυτιά ενός Έλληνα γονιού οι παρακάτω δέκα απόψεις;

– Τα διαγωνίσματα απαγορεύονται γιατί υπονομεύουν την ομαλή ένταξη του παιδιού στην ομάδα και στην από κοινού προσπάθεια για την επίτευξη ενός στόχου. Όταν αναγκάζουμε το παιδί να κρύβει το γραπτό του από το διπλανό του , πως θα του ζητήσουμε αργότερα ως πολίτη και μέλους της κοινωνίας να συνεργαστεί με το διπλανό του για την επίλυση των κοινών προβλημάτων.

– Η βοήθεια των γονιών προς το παιδί στο σπίτι , το λεγόμενο διάβασμα , είναι η πρωταρχική μορφή της παραπαιδείας . Το παιδί μαθαίνει στην ευαίσθητη νηπιακή ηλικία ότι το σχολείο χρειάζεται συμπλήρωμα αλλά και έλεγχο από τους γονείς και αργότερα από τα φροντιστήρια. Η εμπλοκή των γονέων είναι επιθυμητή αλλά να περιορίζεται σε εξωσχολική θεματολογία.

– Oι εκδρομές και οι κάθε είδους ψυχαγωγικές δραστηριότητες είναι εξίσου σημαντικές με τα μαθηματικά και τη γλώσσα και προγραμματισμένες σε εβδομαδιαία βάση. Όταν το παιδί μαθαίνει ότι η εκδρομή έρχεται ως επιβράβευση τότε αυτομάτως θέτει στο μυαλό του το μάθημα ως τιμωρία. Όταν ο διευθυντής του σχολείου αποφασίζει για την εκδρομή με βάση τις διαθέσεις των δασκάλων , την πορεία των μαθημάτων και τις καιρικές συνθήκες τότε το παιδί ανατρέφεται σε ένα περιβάλλον όπου η ψυχαγωγία περιθωριοποιείται και συγκαταλέγεται στις δευτερεύουσες προτεραιότητες της ζωής.

– Μία ημέρα την εβδομάδα η προσέλευση στην πρώτη σχολική ώρα γίνεται οικειοθελώς και το παιδί αν θέλει επιλέγει να κοιμηθεί παραπάνω ή να δει τηλεόραση , ανάλογα πάντα και με το πρόγραμμα και τις ανάγκες της οικογένειας του.

– Ο γονέας δεν έχει κανένα έλεγχο επί της σίτισης του παιδιού , το οποίο λαμβάνει σχεδόν όλα τα γεύματα της ημέρας στο σχολείο. Δεν υπάρχει κυλικείο , δεν επιτρέπεται το φαγητό από το σπίτι , παρά μόνο φρούτα . (Κάλλιστα μπορείς να παραλάβεις το παιδί σου το απόγευμα νηστικό γιατί δεν του άρεσε το φαγητό του σχολείου)

– Οι «απαγορευμένες» και «επικίνδυνες» αγαπημένες ενασχολήσεις των παιδιών με τα ηλεκτρονικά παιχνίδια και το Ιντερνέτ , προβλέπονται από το σχολείο το οποίο παρέχει και όλο τον απαραίτητο εξοπλισμό ( οθόνες , υπολογιστές , κονσόλες παιχνιδιών )

– Ένα δίωρο την εβδομάδα, το πρόγραμμα είναι ελεύθερο και επιλέγουν τα παιδιά κάθε φορά με ψηφοφορία τι μάθημα θέλουν να κάνουν . Έτσι η μειοψηφία μαθαίνει να ακολουθεί την απόφαση της πλειοψηφίας και όλοι μαζί αντιλαμβάνονται πως οι αποφάσεις που παίρνουμε επηρεάζουν επί του πρακτέου την καθημερινή μας ζωή . (Όχι , δεν επιλέγουν κάθε φορά γυμναστική)

– Η κάθε σχολική τάξη έχει στη διάθεσή της ένα μικρό χρηματικό ποσό από το μπάτζετ του σχολικού προϋπολογισμού το οποίο αποφασίζουν οι μαθητές πού θα το διαθέσουν και κάνουν έρευνα αγοράς μόνοι τους.

– Οι σχολικές αίθουσες διατίθενται τα σαββατοκύριακα στους μαθητές για τα σχολικά πάρτυ , οι οποίοι είναι υπεύθυνοι (μαζί με το σύλλογο γονέων και κηδεμόνων) για την παράδοση τους στην κατάσταση στην οποία παρελήφθησαν.

– Κάθε τρίμηνο οι μαθητές δεν βαθμολογούνται , αλλά βαθμολογούν το σχολείο , τα μαθήματα , τους εκπαιδευτικούς . Απαντούν σε ανάλογα ερωτηματολόγια για τις συνθήκες που επικρατούν στο σχολείο , τις επιδόσεις των εκπαιδευτικών και αναφέρουν τις προτάσεις τους για αλλαγές.»

Κείμενο: Ταχταράς Ευάγγελος, χειρουργός

πηγή : madata.gr

Αν έχεις τέτοιο μπαμπά: Η μπαμπάδες κάνουν τα πάντα για τα παιδιά τους. Μπορεί πολλές φορές να μην φαίνεται πως τα αγαπούν, όμως πάντα θα είναι εκεί όταν πραγματικά τους χρειαζόμαστε.

Αν έχεις τέτοιο μπαμπά: Δείχνουν την αγάπη τους με πράξεις παρά με λόγια

Μπαμπά μου σ’ αγαπώ!

Η γιορτή του πατέρα γιορτάστηκε φέτος στις 16 Ιουνίου. Έχει καθιερωθεί σε όλο τον κόσμο, όπως αυτή της μητέρας. Για την προσφορά κάθε υπέροχου πατέρα που τις περισσότερες φορές βρίσκεται εκεί, έστω και αθόρυβα, ωστόσο επιλέγει να δείχνει την αγάπη του με πράξεις παρά με λόγια!

Είναι και εκείνοι οι μπαμπάδες που ξυπνούν κάθε πρωί χαράματα, φεύγουν για δουλειά μέχρι το βράδυ, κουρασμένοι μα χαμογελαστοί, με χέρια σκληρά απ’ τη δουλειά. Όταν όμως τα απλώνουν σαν φτερά για ν’ αγκαλιάσουν τα παιδιά τους, είναι πιο απαλά ακόμα και από τα πούπουλα!

Αν έχεις τέτοιο μπαμπά: Θα κάνουν τα πάντα για τα παιδιά τους

Είναι και εκείνοι οι μπαμπάδες που μένουν μόνοι. Στην αρχή είναι σαν άγουρες μανάδες και στην συνέχεια λύκαινες, προκειμένου να προστατέψουν και να θρέψουν τα παιδιά τους. Κόβουν το ελάχιστο ψωμί σε μικρότερα κομμάτια, προσφέροντας ακόμη και την τελευταία μπουκιά.. γιατί απλά δεν φτάνει!

Είναι και εκείνοι οι μπαμπάδες που όποτε η μαμά μαλώνει, δε μιλάνε, ωστόσο ξέρεις πως η στάση τους κρύβει στεναχώρια και λύπη. Δεν λαμβάνουν μέρος στη συζήτηση, μα τι θα μπορούσαν να πουν; Πώς να χωρίσεις την καρδιά σου σε δυο ή τρία κομμάτια; Ποιανού το μέρος να πάρεις, ποιον να αγαπάς λιγότερο, επομένως σιωπούν… να φύγει η μπόρα, να εμφανιστεί και πάλι ο ήλιος!

Είναι και εκείνοι οι μπαμπάδες, που σου κάνουν όλα τα χατίρια. Κρύβουν πάντα δύο σοκολάτες στις τσέπες σου, μήπως δεν σου φτάσει η μία, που δουλεύουν όρθιοι μέχρι το αίμα να φτάσει στα πόδια, που δεν παραπονιούνται, δεν ανεβάζουν τον τόνο της φωνής τους, δεν λαμβάνουν αποφάσεις εν αγνοία των παιδιών τους, που τα παιδιά παραμένουν για πάντα παιδιά κι ας έγιναν μητέρες. Το ίδιο συμβαίνει και με τα εγγόνια!

Αν έχεις τέτοιο μπαμπά: Να του πεις πως τον αγαπάς

Αν έχεις τέτοιο μπαμπά, δε χρειάζεται να ψάχνεις για θησαυρό. Βρίσκεται ήδη μέσα στην καρδιά σου…

Αν έχεις τέτοιο μπαμπά, δεν υπάρχουν λόγια να εκφράσουν την αγάπη και ευγνωμοσύνη που νιώθεις..

Αν έχεις τέτοιο μπαμπά, είσαι πολύ τυχερός άνθρωπος, διότι η αγάπη δεν έχει όρια κι αν ποτέ υπάρξουν, αυτός τα ξεπερνά…

Αν έχεις τέτοιο μπαμπά, να τον σφίγγεις στην αγκαλιά σου σαν πολύτιμο φυλαχτό και να παρακαλάς το Θεό να στον προσέχει…

Αν έχεις τέτοιο μπαμπά, αν…

Μπαμπά μου σ ’ευχαριστώ για όλα κι ακόμα παραπάνω…

Μπαμπά μου σ’ αγαπώ!!!