Η Ανθή Βούλγαρη, όταν δεν παρουσιάζει την εκπομπή “Κοινωνία Ώρα Mega” με τον Ιορδάνη Χασαπόπουλο, απολαμβάνει στιγμές χαλάρωσης και ηρεμίας με τον σύζυγό της, Κώστα Κωνσταντινίδη, στο ζεστό και άνετο καθιστικό του σπιτιού τους.
Η Ανθή Βούλγαρη διαθέτει άψογο γούστο
Ειδικότερα, το ζευγάρι έχει δημιουργήσει ένα υπέροχο σπίτι, στο Κορωπί, το οποίο μάλιστα έχει στολίσει με χριστουγεννιάτικα και στο οποίο περνούν στιγμές χαλάρωσης και ξεγνοιασιάς.
Το άνετο και ζεστό καθιστικό της Ανθής Βούλγαρη
H δημοσιογράφος, που είναι αρκετά ενεργή στα social media, δημοσίευσε μερικές φωτογραφίες από το καθιστικό του σπιτιού της, με το στολισμένο τζάκι, τη μεγάλη τηλεόραση και τα fluffy χαλιά να τραβούν τα βλέμματα.
Ο Γιώργος Μαζωνάκης μαγείρεψε για άστεγους που έχουν ανάγκη, μαζί με τους εθελοντές της κοινωνικής κουζίνας «Ο Άλλος Άνθρωπος», χθες, Τετάρτη.
Ειδικότερα, ο τραγουδιστής, μαζί με τον Κωνσταντίνο Πολυχρονόπουλο, βρέθηκαν στην Πύλη Ε8 στο Λιμάνι του Πειραιά, όπου παραβρέθηκε πλήθος κόσμου και μαγείρεψαν για τους άστεγους του Δήμου, μοίρασε χριστουγεννιάτικα γλυκά στον κόσμο και τραγούδησε τις επιτυχίες του.
Επίσης, συγκεντρώθηκαν και είδη βασικής ανάγκης, όπως τρόφιμα και ρούχα, απαραίτητα στην καθημερινότητά των άστεγων.
Ο Γιώργος Μαζωνάκης μαγείρεψε για τους άστεγους
Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Γιώργος Μαζωνάκης στηρίζει το έργο του Κωνσταντίνου Πολυχρονόπουλου, συμμετέχοντας σε διάφορες δράσεις και βοηθώντας με όποιον τρόπο μπορεί τους συνανθρώπους του που έχουν ανάγκη.
«Είναι εποχή για πράξεις και όχι για λόγια» υπογράμμισε ο τραγουδιστής.
Στην δράση συμμετείχε και το Παράρτημα του Πρότυπου Δημοτικού Ωδείου Πειραιά, όπου τραγούδησαν κομμάτια του Γιώργου Μαζωνάκη.
H Ελένη Μενεγάκη αποκάλυψε την παράδοση που έχει η οικογένεια της με τις βασιλόπιτες και τον άγριο καβγά των δύο παιδιών της!
Η Ελένη σε μία εκπομπή της είχε αποκαλύψει ότι κάθε χρόνο κόβουν δύο βασιλόπιτες:
«Κάθε βασιλόπιτα άλλο φλουρί. Είναι μια για όλη την οικογένεια, παππούδες, γιαγιάδες κλπ. Είμαστε μεγάλο σόι. Παιδιά είχα να δω φλουρί πάνω από δεκαετία, την θυμάμαι την τελευταία φορά. Το έχω για γούρι. Ήρθε το φλουρί, ήρθε και το Mega το καλό. Δεν μου αρέσει το σικέ δεν το έκανα ποτέ, ούτε όταν μωρά. Θέλω να είναι πραγματικά γι’ αυτό κόβουμε τόσες πίτες. Δεν σημαίνει ότι πάντα τυχαίνει. Έχω δει σε άλλα σπίτια που το κάνουν για να κερδίσει και μην γκρινιάζει το παιδί. Τι θα πει θα γκρινιάζει; Δώσε του ένα και πες του κέρδισες αλλά κόψε σωστά την πίτα».
Σήμερα, 22 Δεκεμβρίου η Ελένη Μενεγάκη αποκάλυψε: «Δύο παιδιά μου είχαν τσακωθεί Πρωτοχρονιά για το φλουρί που του ενός το κομμάτι ήταν ελαφρώς πιο μικρό. Μόνο μεζούρα δεν είχαμε βγάλει… Αφού έλεγα «πωπωπω τι μας βρήκε σήμερα να μετράμε την πίτα…»»!
Και στη συνέχεια αποκάλυψε τι είχε κάνει η μάνα της, η κυρία Ζέτα Μισόκαλου μία Πρωτοχρονιά που είχε πάρει και τις τρεις βασιλόπιτες και είχε πάρει το φλουρί… και πήγε και στην πεθερά της Ελένης και είχε κερδίσει και εκεί το φλουρί και τα παιδιά της παρουσιάστριας ήταν δυστυχισμένα γιατί δεν είχαν κερδίσει!
«Σκύψε να σε… ευλογήσω» – Ο ξυλοδαρμός από τον ταξιτζή
Μια πολύ σοβαρή καταγγελία έρχεται στο φως της δημοσιότητας και αφορά έναν ιερέα, ο οποίος κατηγορείται για σeξουαλική παρενόχληση από οδηγό ταξί.
Συγκεκριμένα, όπως αναφέρουν οι πληροφορίες, ο παπάς φέρεται να έφτασε στο σημείο να παρενοχλήσει ξεδιάντροπα έναν οδηγό ταξί προκειμένου να υποκύψει στις ερωtικές ορέξεις του.
Ο οδηγός ταξί, που είναι παντρεμένος, δεν άντεξε τις ερωτικές προτάσεις του ιερέα και αηδιασμένος έφτασε στο σημείο να πάει στο σπίτι του ιερέα στο κέντρο της Αθήνας.
Εκεί λογομάχησε με τον παπά. Του ζήτησε να μην τον ξαναενοχλήσει, ενώ έφτασε στο σημείο να τον χτυπήσει. Όμως, παρά τον ξυλοδαρμό του, ο ιερέας δεν υπέβαλε μήνυση σε βάρος του ταξιτζή, μπροστά στο σκάνδαλο που θα ξεσπούσε.
Μάλιστα, σύμφωνα πάντα με τις ιστοσελίδες, ο παπάς φέρεται να έχει πει στον ταξιτζή «σκύψε να σε… ευλογήσω»
Ο ξυλοδαρμός
Μάλιστα, από την πλευρά του, ο οδηγός ταξί δεν αρκέστηκε στη χειροδικία σε βάρος του παπά αλλά κατήγγειλε τη σε βάρος του σeξουαλική παρενόχληση στην Αρχιεπισκοπή Αθηνών, ζητώντας την απομάκρυνσή του από την εκκλησία όπου διακονεί.
Οι υπεύθυνοι της Αρχιεπισκοπής κάλεσαν τον ιερέα σε απολογία και να παραιτηθεί από τη θέση του στον ναό όπου διακονεί, όμως αυτός αρνήθηκε τις εις βάρος του καταγγελίες. Μάλιστα, σύμφωνα με το εκκλησιαστικό site ekklisiaonline, «επιστράτευσε» δύο μητροπολίτες με τους οποίους διατηρεί φιλικές σχέσεις, για να «ξεχαστεί» το θέμα που δημιουργήθηκε.
Μετά την παρέμβαση των δύο ιεραρχών, ενός από νησί και ενός από περιοχή της Αττικής, η καταγγελία σε βάρος του ιερέα φαίνεται πως μπήκε στο αρχείο. Όμως ο οδηγός ταξί, που έχει στο πλευρό του και τη σύζυγό του, είναι αποφασισμένος να σταματήσει τη δράση του ιερέα.
Αννίτα Πάνια και Ηλίας Ψινάκης λένε «Έλεος!» στην νέα τους εκπομπή, η οποία αναμένεται με μεγάλο ενδιαφέρον μέσα από τη συχνότητα του Mega. Το πρώτο τρέιλερ του late night show είναι γεγονός και ήδη από το πρωί της Πέμπτης προβάλλεται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης του σταθμού.
Πρόκειται για μία συρραφή τηλεοπτικών αποσπασμάτων από διάφορες εκπομπές, με πρωταγωνιστές που αναφωνούν… έλεος! Στο τέλος του διαφημιστικού σποτ, μάλιστα, ακούμε και τις φωνές της Αννίτας Πάνια και του Ηλία Ψινάκη.
Η εκπομπή «Έλεος!», σύμφωνα με όσα έχουν γίνει ήδη γνωστά, αναμένεται να κάνει πρεμιέρα μέσα στο 2023.
Η Εβελίνα Παπούλια φιλοξενήθηκε στο Στούντιο 4 με την Νάνσυ Ζαμπέτογλου και τον Θανάση Αναγνωστόπουλο και μίλησε μεταξύ άλλων για τις συνεντεύξεις, την κόρη της Αφροδίτη Λιάντου και τα σχόλια που έχει τύχει να διαβάσει.
«Το μοναδικό πράγμα που μπορώ να πω επάνω στη δουλειά, είναι πως είμαι πολύ φοβισμένη γιατί το υπόλοιπο που έχει να κάνει με ένα δημοσιογραφικό πλαίσιο, που ήταν πολύ ισχυρό τότε, αυτό ακόμα μου έχει μείνει. Κάποιοι δημοσιογράφοι χάνουν στις συνεντεύξεις είναι γιατί πάμε μαγκωμένοι οι ηθοποιοί. Οι ίδιοι δημοσιογράφοι που μας παίρνουν συνέντευξη, μετά από λίγο μπορεί να μας θάψουν στις εκπομπές. Οπότε εκεί δεν μπορείς να είσαι ο εαυτός σου. Οπότε λες πως θα το αντιμετωπίσω και πώς να είμαι άνετη;» είπε η Εβελίνα Παπούλια.
«Η κόρη μου το πέρασε τόσο πολύ με εμένα. Το καταλάβαινε αυτό. Νομίζεις ότι η Αφροδίτη δεν περνά τώρα καψόνι; Εννοείται. Το περνά με χιούμορ. Εγώ σαν μαμά λέω για τα αρνητικά πόσο κρίμα για αυτόν που τα γράφει. Αν τύχει, λέω πόσο κρίμα. Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι πρέπει να ξεκινήσει μια νέα εποχή πραγμάτων, που πρέπει να προβάλλουμε και να μυηθούμε στη θετική εικόνα κι όψη των πραγμάτων γιατί η αρνητική μόνο αρνητικό θα σου φέρει.» συμπλήρωσε η Εβελίνα Παπούλια.
Δεν ήταν καλό το κλίμα για την Εύα Καϊλή, ανέφερε ο δικηγόρος της Μιχάλης Δημητρακόπουλος, καθώς ο εισαγγελέας εμφανίζεται να έχει ήδη λάβει την απόφαση ότι η Ελληνίδα ευρωβουλευτής πρέπει να παραμείνει στη φυλακή.
Ο κ. Δημητρακόπουλος παρέστη το πρωί στην ακρόαση της κυρίας Καϊλή στο βελγικό δικαστήριο. Μιλώντας στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του ALPHA, εν αναμονή της επίσημης ανακοίνωσης από τις βελγικές Αρχές, τόνισε ότι δεν είναι αισιόδοξος για την έκβαση της υπόθεσης.
Μεταξύ άλλων, υπογράμμισε ότι η Εύα Καϊλή ζήτησε να αποφυλακιστεί με βραχιολάκι και πρότεινε να της αφήσουν μόνο ένα τηλέφωνο, το οποίο δέχτηκε να παρακολουθείται από τις αρμόδιες αρχές και να έχει επαφή μόνο με το παιδί της.
Σύμφωνα με τον κ. Δημητρακόπουλο, ο εισαγγελέας είπε ότι το παιδί δεν συνιστά λόγο αποφυλάκισης. Μάλιστα, ο ίδιος ανέφερε πως ο εισαγγελέας φοβάται το ενδεχόμενο η Εύα Καϊλή να διαφύγει από τη χώρα.
Μάλιστα ο Βέλγος εισαγγελέας έθεσε ακόμα και ζήτημα «απαγωγής της από τις μυστικές δυνάμεις του Κατάρ, που θα στείλουν κατασκόπους, για να την πάνε στο Κατάρ», όταν οι δικηγόροι της Εύας Καϊλή (σ.σ. οι κ.κ. Δημητρακόπουλος και Ριζόπουλος) πρότειναν αποφυλάκιση με περιοριστικούς όρους στο σπίτι και με ηλεκτρονικό βραχιολάκι.
Η απόφαση για την παράταση της προφυλάκισης της Εύας Καϊλή ή την αποφυλάκισή της με βραχιλοάκι αναμένεται εντός της ημέρας.
Αναστάτωση επικράτησε περί τις 5:45 το απόγευμα σε γνωστό φαστ-φουντ και στον κεντρικό πεζόδρομο της πόλης, καθώς, κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες, γυναίκα 48 ετών “πνίγηκε” από κομμάτι φαγητού και έχασε τις αισθήσεις της.
Σύμφωνα με το kozanimediaαμέσως έσπευσε κοντά της ένστολος αστυνομικός της Τροχαίας Κοζάνης σε υπηρεσία και της παρείχε τις πρώτες βοήθειες, ενώ αμέσως στο χώρο έφτασε ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ που τη μετέφερε στο Μαμάτσειο Νοσοκομείο Κοζάνης, όπου υποβάλλεται σε εξετάσεις, αλλά φαίνεται, ευτυχώς, να είναι εκτός κινδύνου.
Να σημειωθεί πως σημαντική ήταν η συμβολή του ιδιοκτήτη του καταστήματος, αλλά και μιας υπαλλήλου, που συνέδραμαν άμεσα στη 48χρονη,
Θείος δώρισε μονοκατοικία σε ανιψιά και εκείνη τον έκλεισε σε γηροκομείο
Νέα υπόθεση αχαριστίας είχαν να διαχειριστούν οι δικαστές του Αρείου Πάγου, οι οποίοι ανακάλεσαν δωρεά μονοκατοικίας που είχε γίνει από θείο προς ανιψιά.
Όπως προέκυψε από τα στοιχεία της υπόθεσης, η ανιψιά αντί να τον φροντίζει, όπως είχε υποσχεθεί και δεσμευτεί, τον άφησε σε γηροκομείο, αφού προηγουμένως του πήρε τα κλειδιά του σπιτιού και το βιβλιάριο καταθέσεων τραπέζης.
Υπό αυτές τις συνθήκες ο θείος, απεγνωσμένος, αδυνατισμένος και καταβεβλημένος έφυγε νύχτα από το γηροκομείο και επέστρεψε στην πόλη όπου ήταν το σπίτι του, στο οποίο δεν μπορούσε όμως να μπει, καθώς δεν είχε τα κλειδιά. Ως αποτέλεσμα, κατέληξε σε έναν γνωστό του, που διατηρεί τοπικό καφενείο, προκειμένου να τον φιλοξενήσει.
Θέλημα της συζύγου η δωρεά της μονοκατοικίας στην ανιψιά
Η μονοκατοικία στη βορειοανατολική Ελλάδα «πέρασε» στα χέρια της ανιψιάς, καθώς η σύζυγος του θείου, του είχε εκφράσει αυτή την επιθυμία προτού πεθάνει, καθώς οι ίδιοι δεν είχαν καταφέρει να κάνουν παιδιά.
Πράγματι, μετά τον θάνατο της γυναίκας του, ο ίδιος υλοποίησε την επιθυμία της. Με συμβολαιογραφική πράξη «εις εκδήλωσιν αγάπης και στοργής και διά την έναντί του επιδεικνυομένην αγάπην και αφοσίωσιν», μεταβίβασε με δωρεά το μοναδικό σπίτι που είχε,παρακρατώντας για όσο είναι εν ζωή την επικαρπία, υπό την προϋπόθεση, την οποία δεν έθεσε όμως ως όρο στο συμβόλαιο, ότι η ανιψιά μέχρι τον θάνατο του θα τον φρόντιζε και θα τον περιέθαλπτε.
Αρχικά μετά το θάνατο της συζύγου του ο δωρητής ζούσε μόνος και «ένιωθε ανασφάλεια ως προς την περαιτέρω επιβίωσή του, την οποία είχε καταστήσει εντονότερη η μοναχική διαβίωσή του». Κι αυτό γιατί η ανιψιά διέμενε στη Γερμανία. Τέσσερα χρόνια μετά τον θάνατο της θείας της, όμως, η ανιψιά επέστρεψε στην πατρίδα της, με τον θείο να πιστεύει αρχικά ότι αυτό έγινε για «να του προσφέρει προστασία και φροντίδα, όπως ο ίδιος προσδοκούσε».
Ο θείος ένιωθε ανασφάλεια, καθώς η ανιψιά ήταν άφαντη για μεγάλο χρονικό διάστημα αφότου πέθανε η γυναίκα του
Ωστόσο, η ανιψιά «προφασιζόμενη τη μη ανεύρεση εργασίας στην πόλη της, αποφάσισε να μετοικήσει στην Αλεξανδρούπολη», υποσχόμενη στον θείο της ότι «σύντομα θα προβεί στη μίσθωση κατοικίας, όπου θα εγκατασταθούν μαζί».
Αντί όμως να τηρήσει αυτή την υπόσχεσή, έφερε μεν τον θείο στην ακριτική Αλεξανδρούπολη, αλλά τον έβαλε σε γηροκομείο, όπου το πρώτο διάστημα τον επισκεπτόταν.
Ωστόσο, εκείνος «επειδή περνούσε ο καιρός και δεν είχε προβεί σε αναζήτηση κατοικίας η ανιψιά είχε αρχίσει να δυσανασχετήσει με τη συμπεριφορά της».
Απογοητευμένος πλέον, «εμφανώς καταβεβλημένος, αδυνατισμένος και με επιβαρυμένη την υγεία του», 4 μήνες μετά την εισαγωγή του στο γηροκομείο έφυγε ξαφνικά για την κοντινή πόλη όπου βρισκόταν το σπίτι του.
Εκεί, όμως, τον περίμενε μια άλλη αρνητική περιπέτεια. Όταν έφτασε στην περιοχή που ήταν το σπίτι του πήγε στο καφενείο «και παρέμεινε μέχρι το βράδυ της ίδιας ημέρας».
Όταν, λοιπόν, ο σύζυγος της ιδιοκτήτριας του καφενείου τον πλησίασε για να του πει ότι πρόκειται να κλείσει, λόγω του προχωρημένου της ώρας, εκείνος του απάντησε ότι «δεν είχε τα κλειδιά της οικίας του, ούτε χρήματα, ούτε το δελτίο της αστυνομικής του ταυτότητας, ούτε το βιβλιάριο ασθενείας ή καταθέσεών του». Προ αυτού του αδιεξόδου, οι ιδιοκτήτες του καφενείου τον οδήγησαν σε μια ισόγεια γκαρσονιέρα που είχαν και του την παραχώρησαν για να μένει.
Η ανιψιά ενημερώθηκε για τα συμβάντα από την τοπική Εισαγγελία Πρωτοδικών και την Αστυνομική Διεύθυνση, οι οποίες την κάλεσαν να παραδώσει τα κλειδιά και τα βιβλιάρια ασθενείας και καταθέσεων. Πράγματι τα παρέδωσε, ωστόσο «δεν επισκέφθηκε τον δωρητή της ούτε ενδιαφέρθηκε για την υγεία ή την τύχη του».
Αιτήθηκε αναίρεση της εφετειακής απόφασης προφασιζόμενη ότι ο θείος είχε σχέση με αλλοδαπή υπήκοο
Ο θείος είχε ήδη ξεκινήσει να αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα υγείας (εγκεφαλοπάθεια, αρτηριακή υπέρταση, χρόνια κολπική μαρμαρυγή, βαρεία καρδιακή ανεπάρκεια, αποφρακτική πνευμονοπάθεια κ.λπ.).
Έτσι, επικαλούμενος τον εγκλεισμό του στο γηροκομείο, την «παράνομη παρακράτηση» των κλειδιών της οικίας του, της αστυνομικής του ταυτότητας και των βιβλιαρίων ασθενείας και καταθέσεων προέβη σε ανάκλησή της δωρεάς προς την ανιψιά, επικαλούμενος το άρθρο 505 του Αστικού Κώδικα που προβλέπει ότι «ο δωρητής έχει δικαίωμα να ανακαλέσει τη δωρεά, αν ο δωρεοδόχος φάνηκε με βαρύ παράπτωμα αχάριστος απέναντι στον δωρητή, στον σύζυγο ή σε στενό συγγενή του κ.λπ.».
Το Τριμελές Εφετείο Θράκης έκανε δεκτό το αίτημά του και υποχρέωσε την ανιψιά «να επαναμεταβιβάσει το δωρηθέν ακίνητο στον θείο» λόγω «του βαρέος παραπτώματος και της αχαριστίας της έναντι του δωρητή της».
Οι αρεοπαγίτες απέρριψαν ομόφωνα ως αβάσιμη την αίτηση της ανιψιάς που ζητούσε να αναιρεθεί η εφετειακή απόφαση.
Το Α2 Πολιτικό Τμήμα του Αρείου Πάγου επισημαίνει ότι οι ισχυρισμοί της ανιψιάς ότι απομακρύνθηκε από τον θείο της «λόγω της σχέσης που αυτός είχε συνάψει με αλλοδαπή υπήκοο δεν κρίνονται ικανοί να πείσουν το παρόν δικαστήριο για την αλήθειά τους», αλλά ούτε δέχθηκε ότι η ανάκλαση της δωρεάς υποκινήθηκε από άλλα συγγενικά πρόσωπα.
Δήμητρα Δαμιανού: Μαθήματα ζωής λαμβάνουμε από την Δήμητρα Δαμιανού η οποία πάλεψε σκληρά στην ζωή της, η οποία δεν ήταν καθόλου εύκολη.
Δήμητρα Δαμιανού: Η συγκινητική συνέντευξη
«Περίμενα να πάρει το πτυχίο της, να κρατήσει την ανθοδέσμη στα χέρια της, να είναι ευτυχισμένη, μια φορά κι αυτή, για να δημοσιοποιήσω αυτή την κουβέντα μαζί της που έγινε στην Κάλαθο, κοντά στη Λάρδο, το χωριό της μητέρας της όπου ζει».
«Πήρα το πτυχίο μου στις 24 Ιουλίου…», είπε η Δήμητρα Δαμιανού. Όσο σκληρά κι αν της φέρθηκε η ζωή, με το «καλημέρα» κατάφερε να κάνει την ανατροπή!
Γελάει συχνά, αλλά το γέλιο δεν είναι αρκετά βαθύ. Ίσως από την αμηχανία που είχε, ενώ περιγράφει την τραγωδία που έζησε στα 21 της. Έχασε το χέρι της και τον άντρα της, ενώ είχε ήδη ένα παιδί δύο ετών. Με χαμόγελο περιέγραφε τον Γολγοθά των εγχειρήσεων και τις αναποδιές που βίωνε κάθε φορά σαν να πέφτει ορμητικό κύμα επάνω της.
Η Δήμητρα, σήμερα στα 50 της χρόνια, είναι γιαγιά με δύο εγγόνια και πήρε το πτυχίο της από το τμήμα Μεσογειακών Σπουδών. «Να μην το βάζει κάτω κανείς!», ήταν τα λόγια της.
Δήμητρα Δαμιανού: Πώς έγινε το κακό εκείνο το βράδυ;
Το 1991 όταν ήμουν 21 χρονών, γυρίζαμε, νωρίς το βράδυ, πίσω στο σπίτι με τον άντρα μου, με μηχανάκι, ένα 125αράκι. Είχαμε πάει μέχρι την πλατεία που ήταν τ’ άλλα παιδιά της παρέας και γυρίζαμε στο σπίτι. Ήτανε 14 Μαΐου. Εγώ 21, κι εκείνος 23. Είχαμε ένα κοριτσάκι ήδη, δύο χρονών. Ήταν ξαφνική η απόφασή του να πάμε βόλτα εκείνο το βράδυ. Να σκεφτείς είχε αφήσει το μηχανάκι στο σπίτι, στο σημείο που το άφηνε όταν δεν ήταν να το ξαναπιάσει, κι όμως είπε να πάμε στην πλατεία, να βρούμε την υπόλοιπη παρέα.
Εκείνοι είχαν δει τα γαϊδούρια που βολτάριζαν στον κεντρικό της Λάρδου, εμείς δεν τα πετύχαμε πηγαίνοντας, κι εκείνοι δεν μας είπαν τίποτα. Στην επιστροφή της βόλτας για το σπίτι, ένα γαϊδούρι πετάχτηκε μπροστά μας.
Ο Τίμος, είχε μετωπική με το γαϊδούρι, έσπασε το κουμπί του λαιμού του, κι έμεινε επιτόπου. Εγώ έπεσα, σύρθηκα και μετά δεν θυμάμαι τι έγινε. Ξύπνησα στ’ αυτοκίνητο που με πήγαινε στο νοσοκομείο. Έχανα πάρα πολύ αίμα, το χέρι μου κρατούσε μόνο λίγο από τον ώμο. Αργότερα έμαθα ότι είχαν τρέξει τα παιδιά να μας πουν να προσέχουμε τα γαϊδούρια, είχαν ξεχάσει να μας το πουν νωρίτερα. Δεν πρόλαβαν. Μας έβαλαν και τους δύο στο ίδιο ασθενοφόρο, όταν γύρισα είδα ότι τον είχαν σκεπασμένο μέχρι πάνω με το σεντόνι που είχε κηλίδες αίματος. Κι όλα αυτά για μια βόλτα στην πλατεία, της τελευταίας στιγμής.
Δεν ήταν πολύς καιρός που είχατε γυρίσει από τη Γερμανία, με τους γονείς σου
Μεγάλωσα στη Γερμανία, από Ροδίτες γονείς, ο πατέρας μου από τον Αρχάγγελο, η μητέρα μου από Λάρδο-Λάερμα. Στη Γερμανία τελείωσα το σχολείο. Γυρίσαμε στη Ρόδο στα 18 μου. Δεν ήθελα να ‘ρθω, πόλεμο κάναμε στο σπίτι, αλλά εκείνη την εποχή δεν γινόταν να μείνω μόνη μου εκεί και να γυρίσει η οικογένεια. Να σκεφτείς, κινηματογράφο πρώτη φορά πήγα στα 20 μου, στο γαμήλιο ταξίδι με τον άντρα μου όταν τον πήγα στη Γερμανία να του δείξω πού ζούσα μέχρι τότε. Από την ημέρα που ήρθα στην Ελλάδα, τίποτα δεν μου πήγε καλά, μικρές και μεγάλες αναποδιές, όλα πήγαιναν από το κακό στο χειρότερο.
Δήμητρα Δαμιανού: Στα 21 σου ήσουν ήδη χήρα, μ’ ένα παιδί και σοβαρό πρόβλημα στο χέρι! Τι έγινε μετά, πώς συνεχίστηκε η ζωή;
Με πήγαν με C 130 στην Αθήνα, κι άρχισε το μαρτύριο. Για οκτώ χρόνια έκανα πολυδάπανες εγχειρήσεις για να σώσω το χέρι μου. Με στήριζαν οι γονείς μου, τα πεθερικά μου από άλλο μέρος της Ελλάδας… Χρειάζονταν πολλά λεφτά, έκαναν για εμένα χοροεσπερίδες οι ομογενείς από τον Καναδά και τη Γερμανία, κι έστελναν τα χρήματα… Το παιδί μου μεγάλωνε με τους παππούδες συχνά… Για οκτώ χρόνια προσπαθούσα να σώσω το χέρι μου, μετά είπα «τέλος, ό,τι έγινε, έγινε».
Δήμητρα Δαμιανού: Αποφάσισες να ζήσεις μ’ αυτό, είσαι πολύ δυνατή
Την πρώτη φορά έκανα μισή ώρα για να καθαρίσω μία πατάτα. Αλλά ήθελα να τα καταφέρω, είμαι πεισματάρα. Στην αρχή φοβόμουν να οδηγήσω, αλλά τώρα οδηγώ αυτόματο αυτοκίνητο, φτιάχνω μπουκάλια που καλύπτω γύρω-γύρω με σπάγκο, τα βάφω και βάζω πετραδάκια, κάνω πολλές χειροτεχνίες, φτιάχνω γλυκά, κάνω τα πάντα. Η κόρη μου σήμερα είναι 30 χρονών έχει δύο παιδιά, κι επομένως έχω δύο εγγόνια. Από το 2008 εργάζομαι ως διοικητικός στο Δήμο, είμαι στη Λίνδο.
Πότε γράφτηκες στο Εσπερινό Σχολείο;
Σταματώντας τις εγχειρήσεις θέλησα να γραφτώ στο Εσπερινό Αρχαγγέλου. Ήθελα να το κάνω και πιο νωρίς, αλλά πήγαινε η κόρη μου σχολείο εκεί και δεν ήθελα να πηγαίνω μαζί της για να μην αισθάνεται άβολα. Περίμενα να τελειώσει και γράφτηκα. Δεν έχανα μάθημα. Γράφτηκα στην Α΄ Γυμνασίου, αλλά στην πορεία μου είπαν ότι μπορεί να αναγνωριστεί το Γερμανικό σχολείο, κι έτσι μ’ έβαλαν γρήγορα στη Γ’ Γυμνασίου. Τη δεύτερη χρονιά πήγα στο πρωινό, έδωσα εξετάσεις και πήγα στην τελευταία χρονιά του βραδινού. Έτσι έκανα γρήγορα τις τάξεις.
Και συνέχισες για το πανεπιστήμιο
Επειδή ήμουν επιμελής κι είχα καλούς βαθμούς οι καθηγητές μου επέμεναν να δώσω πανελλήνιες εξετάσεις, ήταν σίγουροι ότι θα περνούσα. Έγραψα μαζί με τα παιδιά. Είχα ένα άγχος… Να βλέπεις τα πιτσιρίκια να ‘ρχονται με άνεση κι εγώ να κοντεύω να σκάσω. Στα μαθηματικά ενώ έπεσαν τα θέματα που διάβασα, ξαφνικά δεν θυμόμουν τίποτα. Επανήλθα λίγη ώρα μετά. Κι όταν αργότερα μου είπαν οι καθηγητές μου να βάλω τους κωδικούς μου, να δω ότι έχω περάσει, λέω «αποκλείεται, με κοροϊδεύετε…»! Πέρασα στο Μεσογειακών Σπουδών. Το άργησα λίγο παραπάνω από τα τέσσερα χρόνια το πτυχίο γιατί χρωστούσα τα Τούρκικα. Τα πέρασα όμως.
Δήμητρα Δαμιανού: Έκανες φροντιστήριο στα Τούρκικα;
Τα έμαθα. Είμαι πεισματάρα, όταν θέλω κάτι το κάνω, κι αυτό ισχύει για όλους. Στις 24 Ιουλίου παίρνω το πτυχίο μου! Θέλω να πω εδώ ότι ακούω πολλούς που θέλουν να πάνε σχολείο και για τον άλφα ή βήτα λόγο δεν προχωρούν. Μάλιστα εμένα μου λέγανε: «σ’ αυτή την ηλικία;». Τι πειράζει η ηλικία;
Τι θα τους έλεγες εσύ;
Να μην το βάζουν κάτω! Εγώ δεν μπορούσα ούτε να ντυθώ, ούτε να κάνω τα αυτονόητα για εμένα. Και μια μέρα είπα «θα τα κάνω όλα, τέλος, όλα…».
Πες μου ένα τραγούδι που σ’ αρέσει και σε κάνει χαρούμενη;
«Αν είσαι ένα αστέρι» του Βέρτη. Πάντα το όνειρό μου ήταν να είμαι μ’ έναν άνθρωπο, να κρατάμε χεράκι και να πηγαίνουμε. Δεν έγινε αυτό στη ζωή μου, το «μαζί για μια ζωή». Αλλά δεν μπορείς να το βρεις αυτό το πράγμα.