Το τηλέφωνο μένει σιωπηλό. Μέρα με τη μέρα, η σιωπή απλώνεται, βαριά σαν ομίχλη. Και μέσα σ’ αυτή τη σιωπή, μια ερώτηση αντηχεί συνεχώς:
«Γιατί;»
Γιατί οι φωνές αυτών που φρόντισα, προστάτευσα και αγάπησα χάθηκαν; Γιατί η σιωπή τους μοιάζει πιο παγερή από την απουσία; Γιατί τα λόγια τους, όταν έρχονται, φαίνονται κενά – χωρίς ζεστασιά, σύνδεση και ενδιαφέρον;
Υπάρχει ένα σφίξιμο στο στήθος σου, σαν να έχει διπλωθεί η καρδιά σου. Μέσα της υπάρχει μια καταιγίδα – ένας ανεμοστρόβιλος πόνου, σύγχυσης, απογοήτευσης και λαχτάρας. Θέλεις να απαιτήσεις απαντήσεις. Θέλεις να ταρακουνήσεις τον κόσμο και να φωνάξεις: «Έδωσα τα πάντα. Γιατί αισθάνομαι σαν να μην έχω τίποτα πια;»
Αλλά τότε, κάπου βαθιά μέσα σου, μια άλλη φωνή ψιθυρίζει:
«Και εγώ; Τι απέγινε η γυναίκα που ήμουν κάποτε;»
1. Νιώσε τα πάντα, αλλά μην αφήσεις να σε κυριεύσουν
Όταν το παιδί σου απομακρύνεται, ο πόνος είναι πραγματικός. Άφησε τον εαυτό σου να κλάψει. Νιώσε το τσίμπημα. Είσαι άνθρωπος. Αλλά τα συναισθήματα δεν είναι γεγονότα – και δεν χρειάζεται να καθορίζουν το μέλλον σου.
Πες στον εαυτό σου, «Αυτό πονάει. Και αυτό είναι εντάξει. Αλλά εγώ επιλέγω ποια θέλω να είμαι μέσα σ’ αυτόν τον πόνο.»
Αυτή η επιλογή – να νιώθεις χωρίς να καταρρέεις – είναι η αρχή της δύναμής σου.
2. Άφησε την ανάγκη για αναγνώριση
Υπάρχει πάντα μια σιωπηλή ελπίδα στην καρδιά κάθε γονέα: ότι μια μέρα το παιδί σου θα επιστρέψει με ανοιχτή αγκαλιά λέγοντας, «Τώρα το καταλαβαίνω. Συγγνώμη. Ευχαριστώ για όλα.»
Όμως, η ζωή δεν μας δίνει πάντα το κλείσιμο που επιθυμούμε.
Η ευγνωμοσύνη ίσως δεν ειπωθεί ποτέ – αλλά αυτό δεν ακυρώνει την αξία σου.
Ήσουν εκεί. Αγάπησες βαθιά. Έδωσες ό,τι είχες.
Αυτό είναι αρκετό. Είσαι αρκετή. Αναγνώρισέ το. Άσε την καρδιά σου να πει «Ευχαριστώ» – και να το εννοεί.
3. Η συμπεριφορά τους δεν αφορά πάντα εσένα
Είναι εύκολο να πάρεις προσωπικά τη σιωπή τους: «Αν με αγαπούσαν, θα τηλεφωνούσαν. Αν τους ένοιαζα, θα το έδειχναν.»
Όμως η απόσταση συχνά λέει περισσότερα για τις δικές τους δυσκολίες παρά για τα δικά σου λάθη.
Ίσως είναι φορτωμένοι. Ίσως είναι χαμένοι. Ίσως δεν ξέρουν πώς να ξανασυνδεθούν.
Όποιος κι αν είναι ο λόγος, προστάτεψε την καρδιά σου. Κράτησε την καλοσύνη σου. Δεν χρειάζεται να κουβαλάς εσύ το συναισθηματικό χάος τους.
4. Αρνήσου να είσαι το θύμα στην ιστορία σου
Είναι εύκολο να πεις, «Θυσίασα τα πάντα, κι αυτό είναι το ευχαριστώ;»
Αυτή η στάση σε κρατά στάσιμη – περιμένοντας αναγνώριση που ίσως ποτέ δεν έρθει.
Δεν είσαι αδύναμη.
Δεν είσαι αόρατη.
Είσαι μια γυναίκα με ιστορία, κουράγιο και φωνή.
Διεκδίκησε την αξιοπρέπειά σου. Άσε την πικρία. Στάσου όρθια στην ιστορία σου.
5. Δημιούργησε μια νέα μορφή σύνδεσης
Τα παιδιά σου δεν είναι πια παιδιά. Είναι ενήλικες – με τις δικές τους ταυτότητες, αποσκευές και ρυθμούς.
Ίσως ήρθε η ώρα να χτίσεις ξανά, όχι να αποκαταστήσεις.
Η παλιά σχέση ίσως δεν επιστρέψει – αλλά μια νέα μπορεί να αναπτυχθεί στη θέση της, βασισμένη στον αμοιβαίο σεβασμό, όχι στην υποχρέωση.
Άφησε τις προσδοκίες και συνάντησέ τα εκεί που είναι. «Είμαι εδώ, όταν είσαι έτοιμος.» Αυτό το απλό μήνυμα μπορεί να ανοίξει περισσότερες πόρτες από ό,τι οι ενοχές.
6. Δώσε προτεραιότητα στη δική σου επούλωση
Μη διοχετεύεις την ενέργειά σου σε μηνύματα χωρίς απάντηση ή μονόπλευρες συνομιλίες. Διοχέτευσέ την στον εαυτό σου.
Κάνε περιπάτους στον ήλιο. Γράψου στο μάθημα ζωγραφικής. Πήγαινε σε ένα νέο καφέ. Κάλεσε τη φίλη που ήθελες να δεις.
Φρόντισε τη δική σου ψυχή.
Όταν εκπέμπεις ηρεμία, αυτοπεποίθηση και χαρά, οι άλλοι θα το αισθανθούν. Ίσως τότε – ίσως – τα παιδιά σου επιστρέψουν σε αυτό το φως.
7. Η ευτυχία δεν είναι κάτι που σου δίνουν – είναι κάτι που επιλέγεις
Μας έχουν πει ότι η χαρά της μητέρας είναι στα παιδιά της. Αλλά αν απομακρυνθούν, σημαίνει πως έχασες τη χαρά σου;
Απολύτως όχι.
Η ευτυχία σου δεν εξαρτάται από την παρουσία ή την έγκριση κανενός. Ανήκει σε σένα.
Αξίζεις να ξυπνάς χαμογελαστή, να νιώθεις ηρεμία, να γελάς – ακόμη κι όταν δεν βλέπει κανείς.
Η χαρά είναι δικαίωμά σου, όχι ανταμοιβή.
Όταν όσοι αγαπάμε απομακρύνονται, η σιωπή μπορεί να γίνει πληγή. Αλλά οι πληγές επουλώνονται.
Και στην επούλωση, ίσως ανακαλύψεις ξανά μια εκδοχή του εαυτού σου που ήταν καιρό θαμμένη – δυνατή, πλήρης και φωτεινή.
Μερικές φορές, το πρώτο βήμα πίσω στην αγάπη… είναι το βήμα που κάνεις προς τον εαυτό σου.
«Πόλεμος» Κουσουλού – Ευαγγελάτου: Η μία μπηχτή μετά την άλλη και η κόντρα για τη δημοσιογραφική δεοντολογία
Νέα συνέχεια δόθηκε στη δημόσια αντιπαράθεση ανάμεσα στον Πέτρο Κουσουλό και τον Νίκο Ευαγγελάτο, με αφορμή τις εξελίξεις και τα νέα ρεπορτάζ στην υπόθεση του θανάτου του Γιώργου Μαζωνάκη στο ιατρείο του Κολωνακίου.
Ο Πέτρος Κουσουλός άσκησε έντονη κριτική σε μια πρακτική που φωτογράφιζε το Live News, αναφέροντας μεταξύ άλλων: «Πολλές εκπομπές δυστυχώς ηχογραφούν έναν άνθρωπο εν αγνοία του και στη συνέχεια σου λένε “έχουμε τη μεγάλη αποκάλυψη”. Είναι μια τακτική που έχω καταδικάσει πάρα πολλές φορές».
Η υπόθεση αφορούσε την προβολή πριν 3 μήνες στο «Live News» συνομιλίας της γυναίκας του δολοφόνου της Σταυρούλας Λεβεντάκη με τη δημοσιογράφο Ρία Τσοχαντάρη. Η σύζυγος του κατηγορούμενου είχε εκφράσει τη στήριξή της στον άνδρα της, κάνοντας παράλληλα αρνητικές αναφορές στο θύμα. Αργότερα, μέσω του δικηγόρου της, υποστήριξε ότι θεωρούσε πως επρόκειτο για ανεπίσημη συζήτηση και ότι δεν γνώριζε πως καταγραφόταν για να μεταδοθεί.
Μάλιστα, αναφέρθηκε ευθέως στην εκπομπή του Νίκου Ευαγγελάτου: «Είναι για την εκπομπή Live News του Νίκου Ευαγγελάτου. Μα είναι δυνατόν τώρα; Να παίρνεις έναν άνθρωπο, να νομίζει ότι κάνεις ιδιωτική συζήτηση και να ακούει τη φωνή του στον αέρα; Νομίζω ότι αυτό γίνεται και εν αγνοία του Ευαγγελάτου, επειδή είναι πολύ έμπειρος».
Από την πλευρά του, ο Νίκος Ευαγγελάτος απάντησε μέσα από το «Live News», υποστηρίζοντας ότι η συνομιλία έγινε με τη συναίνεση της γυναίκας. Η Ρία Τσοχαντάρη ανέφερε, μάλιστα, ότι η ίδια είχε ζητήσει να αλλοιωθεί η φωνή της, αφού είχε προηγηθεί ενημέρωση για τη συνέντευξη.
«Ακριβώς, και την ενημέρωσα, και φυσικά η ίδια ζήτησε να είναι με αλλοιωμένη φωνή, αφού της το είχα αναφέρει κι εγώ τρεις φορές. Δε βάλαμε και τα στοιχεία της», ανέφερε η δημοσιογράφος.
Σε άλλο σημείο της εκπομπής της Δευτέρας 28/9, ο Νίκος Ευαγγελάτος τόνισε ότι για τα ρεπορτάζ της εκπομπής του υπάρχει πολλή δουλειά από πίσω και επεσήμανε ότι συνάδελφοί του παίρνουν αυτή τη δουλειά, τη χρησιμοποιούν χωρίς να αναφέρουν την πηγή. Στάθηκε ιδιαίτερα σε αυτούς που το κάνουν ενώ υποστηρίζουν τη δεοντολογία.
Τα ξημερώματα της Τρίτης 29 Σεπτεμβρίου, ο Πέτρος Κουσουλός με ανάρτησή του, ξανανέβασε τους τόνους:
«Μαθήματα δεοντολογίας η ομάδα των #apokalypseis δεν δέχεται. Νο 1. Δεν καταγράφουμε κάποιον παράνομα χωρίς συναίνεση, Νο 2 πόσο δε μάλλον όταν πρόκειται για 18χρονο κορίτσι, Νο 3 ή προβολή δημόσια παράνομης ηχογραφημένης συνομιλίας συνιστά κακούργημα, Νο 4 δεν δεχόμαστε μαθήματα δεοντολογίας και ηθικής από εκείνους που μετέτρεπαν σε ριάλιτι δολοφονίες on air ή έβαζαν ηθοποιούς για να στήσουν εκπομπές. Αυτά και άλλα πολλά γιατί ο χώρος είναι μικρός. Και ελπίζω να μην χρειαστεί να επανέλθω γι αυτούς που μας κουνούν το δάκτυλο #μαζωνακης», έγραψε χαρακτηριστικά.
Η δημόσια κόντρα ανάμεσα στους δύο δημοσιογράφους φαίνεται, πάντως, πως κάθε άλλο παρά έχει τελειώσει. Με τις αιχμές να διαδέχονται η μία την άλλη και τις δύο πλευρές να επιμένουν στις θέσεις τους, η αντιπαράθεση γύρω από τη δημοσιογραφική δεοντολογία, τις πρακτικές των τηλεοπτικών ρεπορτάζ και τα όρια της δημοσιοποίησης συνομιλιών συνεχίζεται σε ιδιαίτερα υψηλούς τόνους. Μένει να φανεί αν θα υπάρξει νέα απάντηση και συνέχεια σε αυτή την τηλεοπτική κόντρα.
Βρίσκεται στο Νο94 της λίστας Forbes, κινείται μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας και διαχειρίζεται μια αυτοκρατορία δισεκατομμυρίων με τα παιδιά της – Η ιστορία της οικογένειας Σάφρα και ο «εμφύλιος» που την οδήγησε στα δικαστήρια
Η Βίκυ Σάφρα είναι η πλουσιότερη Ελληνίδα στον κόσμο και φέτος, καθώς η οικογενειακή περιουσία της υπερβαίνει σήμερα τα 27,1 δισ. δολάρια, στο νο 94 της λίστας Forbes.
Η Βίκυ Σάφρα είναι πλούσια επειδή κληρονόμησε και διαχειρίζεται μέρος της τεράστιας περιουσίας του τραπεζίτη συζύγου της Τζόζεφ Σάφρα. Η οικογένεια Σάφρα δημιούργησε έναν από τους μεγαλύτερους τραπεζικούς ομίλους στον κόσμο, με δισεκατομμύρια σε τράπεζες και επενδύσεις.
Μια γυναίκα που γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, αλλά βρέθηκε με την οικογένειά της ως μετανάστρια, στη Βραζιλία, από τη δεκαετία του 1950 και έκτοτε δεν κοίταξε πίσω ξανά. Διατήρησε όμως, την ελληνική υπηκοότητα, μαζί με τη βραζιλιάνικη, υπερηφανεύεται για την ελληνική καταγωγή της, δεν έχει ξεχάσει τη μητρική γλώσσα της, επισκέπτεται την Ελλάδα από καιρού σε καιρό, ενώ τον περισσότερο χρόνο της τον ζει πλέον στην Ελβετία.
Ποια είναι όμως, αυτή η σπουδαία γυναίκα, με ελληνικές ρίζες και ταυτότητα, αλλά σχεδόν άγνωστη στην Ελλάδα, που κινεί τα νήματα μαζί με τα παιδιά της ενός παγκόσμιου κολοσσού, με πλείστες δραστηριότητες σε σειρά επιχειρηματικών κλάδων και τομέων, πρωτίστως όμως στην τραπεζική;
«Μοντέρνα Σταχτοπούτα»
Ζωή σαν παραμύθι; Τετριμμένος τίτλος, δεν φτάνει για να χωρέσει την περιγραφή της διαδρομής της. Μια διαδρομή, που θυμίζει τη «Μοντέρνα Σταχτοπούτα» που βρίσκει τον «καλό» της μόλις στα 17 της, τον Τζόζεφ Σάφρα, που έμελλε μετέπειτα να αναδειχθεί σε έναν από τους κορυφαίους τραπεζίτες του κόσμου, σε έναν ακόμα άγνωστο στην ίδια και σε εκείνον τόπο, το Σάο Πάολο, και ζουν μαζί για τα επόμενα 50 χρόνια.
Θα μπορούσε να θυμίζει και αμερικανική σαπουνόπερα, με οικογενειακές ακόμα και σφοδρές ενίοτε συγκρούσεις, ίντριγκες και περιπέτειες, αλλά να συμβαίνουν στην πραγματική ζωή. Μια ζωή γεμάτη δράση, μπίζνες δισεκατομμυρίων, για πολλά χρόνια σκαμπανεβάσματα, αλλά πλέον σταθερά στο δρόμο προς νέες κορυφές, απίστευτο πλούτο και ονειρικές επενδύσεις σε ακίνητα ανά τον κόσμο. Όπως και πλούσιο και μάλιστα διόλου θορυβώδες κοινωνικό και φιλανθρωπικό έργο.
Πολλοί την αποκαλούν «θηλυκό Ωνάση». Ίσως λόγω της μετανάστευσης και των δυο στη Νότιο Αμερική, ίσως εξαιτίας της κορυφής του πλούτου την οποία «πάτησαν». Είναι όμως, λανθασμένη η εξομοίωση. Ο Αριστοτέλης Ωνάσης ήταν ο ορισμός του αυτοδημιούργητου. Η Βίκυ Σάφρα κληρονόμησε μια τραπεζική αυτοκρατορία με το ύψος των περιουσιακών στοιχείων που διαχειριζόταν τότε να εκτιμάται στα 90 δισ., τη διαχειρίζεται πανάξια, όμως δεν τη δημιούργησε η ίδια, αλλά ο σύζυγος της. Με τη δική της πολύτιμη βοήθεια και στήριξη, αλλά εκείνος ήταν ο πρωτοστάτης και δημιουργός και αυτή η ικανότατη σύζυγος και εκ των πραγμάτων, μαζί με τα παιδιά της, άξια κληρονόμος.
Από τη Θεσσαλονίκη στη Βραζιλία
Τέσσερις ήπειροι, τρεις γενιές και σχεδόν δύο αιώνες ιστορίας χρειάστηκαν για να σφυρηλατηθεί η περιουσία της Βίκυ Σάφρα, η οποία πλέον είναι ταυτόχρονα η πλουσιότερη Ελληνίδα, ο άνθρωπος με τη δεύτερη μεγαλύτερη περιουσία στη Βραζιλία, έχοντας μπροστά της μόνο τον Eduardo Saverin, τον συνιδρυτή του Facebook, μαζί με τον Μαρκ Ζούκερμπεργκ και 15η πλουσιότερη γυναίκα στον κόσμο. Κληρονόμος, μαζί με τα παιδιά της, της απίστευτης περιουσίας του συζύγου της Τζόζεφ που έφυγε από τη ζωή το 2020. Αλλά και πανάξια, καθώς η περιουσία έκτοτε «αυγατίζει», για την ακρίβεια εκτινάσσεται σε νέα υψηλά κάθε χρόνο.
Περιγράφεται ως μια μελαχρινή, απαστράπτουσα καλλονή στα νιάτα της. Κάτι που δεν θέλει αποδείξεις, καθώς ο χρόνος αρνείται να προσβάλλει την ομορφιά της, έκδηλη και σήμερα που ξεπέρασε το κατώφλι των 70. Βέρα Ελληνίδα, γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη, πολιτογραφήθηκε και Βραζιλιάνα, ενώ ζει στην Ελβετία, στο Κραν Μοντανά, έδρα των most rich and famous του πλανήτη για πάνω από μια δεκαετία. Η έπαυλή της εκεί, απέναντι από της Σοφίας Λόρεν. Η οικογένειά της, εβραϊκής καταγωγής, έφτασε στη Βραζιλία το 1960, όταν η Βίκυ ήταν ακόμη μικρό παιδί. Οι Σαρφάτη -το πατρικό της όνομα- ανέπτυξαν στενές φιλικές σχέσεις με την οικογένεια Σάφρα, επίσης εβραϊκής καταγωγής, που έφτασαν στο Σάο Πάολο τρία χρόνια αργότερα. Από τη γνωριμία προέκυψε και ο μελλοντικός σύζυγός της, ο Τζόζεφ Σάφρα.
«Ήταν έρωτας με την πρώτη ματιά, μια αγάπη που θα κρατούσε μέχρι την τελευταία στιγμή της ζωής», εξομολογήθηκε ο Τζόζεφ στα ύστερα της ζωής του για τη σχέση του με τη Βίκυ, με την οποία απέκτησε τέσσερα παιδιά, τους άλλους κληρονόμους της αυτοκρατορίας: τον Τζέικομπ, την Εσθήρ, τον Αλμπέρτο και τον Ντέιβιντ.
Bίκυ και Τζόζεφ Σάφρα, την ημέρα του γάμου τους
Από το 1840 και τα καραβάνια στο Χαλέπι
Αλλά ο σπόρος της περιουσίας των Σάφρα και η πρώτη τους επιχειρηματική παρουσία είναι πολύ παλαιότερα. Τα πρώτα… ίχνη τους εντοπίζονται στη δεκαετία του 1840 (!), όταν στο σημερινό Χαλέπι της Συρίας, η οικογένεια Σάφρα (πριν 5 γενεές) ίδρυσε μια επιχείρηση που λειτουργούσε ως μια μικρή οικονομική τράπεζα για εμπορικές αποστολές. Safra Frères & Το Cie, όπως ονομαζόταν, παρείχε πόρους για τα καραβάνια καμηλών που διεκπεραίωναν το εμπόριο σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή στην εποχή της πανίσχυρης τότε Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Η επιτυχημένη τράπεζα επεκτάθηκε αργότερα στην Αλεξάνδρεια και την Κωνσταντινούπολη.
Με την παρακμή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, η οικογένεια Σάφρα αναπροσάρμοσε τη στρατηγική της. Το εμπόριο στο Χαλέπι έχασε την ισχύ του και οι Σάφρα αποφάσισαν να μεταφέρουν τη λειτουργία τους στη Βηρυτό του Λιβάνου, όπου το 1929 ο Τζέικομπ, πατέρας του Τζόζεφ ίδρυσε την τράπεζα Jacob E. Safra.
Ο Τζέικομπ Σάφρα, ακολουθούμενος από τον Τζόζεφ και τους άλλους δυο γιους του, Έντμουντ και Μωυσή, μετακόμισε αργότερα στη Βραζιλία, επηρεασμένος από τις επιχειρηματικές ευκαιρίες που πρόσφερε απλόχερα η μεταπολεμική περίοδος. Ίδρυσε την Safra Importação e Comércio, μια εταιρεία που εμπορευόταν μηχανήματα, μέταλλα, βοοειδή και κτηνοτροφικά προϊόντα. Αργότερα θα γινόταν το μεγάλο άλμα στον τραπεζικό τομέα, με την εξαγορά της Banco das Indústrias το 1972 και την επακόλουθη θεαματική ανάπτυξη του ομίλου παγκοσμίως.
Τραπεζικός γίγαντας
Διαδεχόμενος τον πατέρα του ο Τζόζεφ αναδείχτηκε σε μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος, με δραστηριοποίηση σε πολλές χώρες, σχεδόν σε κάθε ήπειρο. Ιδίως στον τομέα του private banking και της διαχείρισης κεφαλαίων εύπορων πελατών, αλλά παράλληλα ανέπτυξε τον όμιλό του και στο real estate, τις τηλεπικοινωνίες, το εμπόριο αγαθών και τη βιομηχανία χαρτιού.
Τον Μάιο του 2011, αγόρασε το 20% της εταιρείας χαρτοπολτού και χαρτιού Eco Brasil Florestas για 160 εκατ. δολάρια και τον Νοέμβριο του ίδιου χρόνου το 46% της ελβετικής τράπεζας Sarasin για 1,13 δισ. δολάρια. Ένα χρόνο αργότερα, την εξαγόρασε πλήρως.
Σήμερα, ο όμιλος Safra ελέγχει την Banco Safra SA, την Safra National Bank της Νέας Υόρκης και την J Safra Sarasin της Ελβετίας, εταιρείες με τραπεζικά περιουσιακά στοιχεία ύψους σχεδόν 85 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Η Safra National Bank της Νέας Υόρκης με βασική δραστηριότητα στο private banking, διαθέτει υποκαταστήματα εντός και γύρω από τη Νέα Υόρκη και τη Φλόριντα, καθώς και σε Μεξικό, Βραζιλία, Αργεντινή, Χιλή και Ουρουγουάη.
Η J. Safra Sarasin, που φλερτάρει με την ιδέα της απόκτησης της EFG του Σπ. Λάτση, είναι η έκτη μεγαλύτερη ελβετική τράπεζα, με παρουσία σε 26 σημεία σε Ευρώπη, Ασία, Μέση Ανατολή, Λατινική Αμερική. Η έδρα της βρίσκεται στη Βασιλεία. Δημιουργήθηκε το 2013 όταν ο όμιλος Safra εξαγόρασε την Bank Sarasin και τη συγχώνευσε με την εταιρεία του ομίλου Bank Jacob Safra Switzerland.
Η Banco Safra SA είναι η 6η μεγαλύτερη εμπορική τράπεζα της Βραζιλίας, με δραστηριοποίηση στη χρηματοδότηση εμπορικών επιχειρήσεων, στη διαχείριση περιουσιακών στοιχείων και στις συναλλαγές διαθεσίμων.
Τον Νοέμβριο του 2022, ο όμιλος Safra εξαγόρασε την ιδιωτική τράπεζα με έδρα τη Νέα Υόρκη, Delta North Bankcorp και τη θυγατρική της, Delta National Bank and Trust.
Η φιλοσοφία της οικογένειας
Υπό την κηδεμονία και καθοδήγηση της μητέρας τους, η νέα γενιά των Σάφρα συγκεκριμένα οι δυο από τους γιους της, ο Τζέικομπ και ο Ντέιβιντ που «τρέχουν» τον όμιλο, επιδιώκει να συνεχίσει και να επεκτείνει την αυτοκρατορία της. Η J. Safra Sarasin ολοκλήρωσε και την εξαγορά των ιδιωτικών τραπεζικών επιχειρήσεων της Bank of Montreal σε Χονγκ Κονγκ και Σιγκαπούρη, ενώ η Banco Safra τις δραστηριότητες ιδιωτικής τραπεζικής και διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων της Credit Agricole στη Βραζιλία.
Ο όμιλος διαθέτει επίσης, ένα χαρτοφυλάκιο ακινήτων ύψους 2,3 δισ. δολαρίων, που συμπεριλαμβάνει τον εμπορικό ουρανοξύστη Gherkin στο Λονδίνο, που αποκτήθηκε τον Νοέμβριο του 2014 έναντι 726 εκατ. στερλινών, καθώς και το κτίριο στην 660 Madison Avenue στην «καρδιά» του Μανχάταν στη Νέα Υόρκη, σχεδιασμένο από τον Norman Foster και μερίδιο στην εταιρεία εμπορίας μπανάνας Chiquita Brands International.
«Είμαι πεπεισμένος ότι ο όμιλος έχει την κλίμακα και την δύναμη να καλύψει τις ανάγκες των πελατών του για τις μελλοντικές γενιές, καθώς προσβλέπουμε σε άλλα 180 χρόνια ανθεκτικότητας και απόδοσης», έγραψε ο Τζέικομπ Σάφρα στην ετήσια έκθεση της J. Safra Sarasin.
Άπαντες πορεύονται και σήμερα, ακολουθώντας κατά γράμμα την τραπεζική-επιχειρηματική φιλοσοφία του παππού Τζέικομπ Σάφρα, που είχε πει: »Αν επιλέξετε να ταξιδέψετε στις θάλασσες των τραπεζών, χτίστε την τράπεζά σας όπως θα χτίζατε το σκάφος σας, ισχυρό ώστε να ταξιδεύει με ασφάλεια σε οποιαδήποτε καταιγίδα».
Ο οικογενειακός εμφύλιος
Η διαδικασία που έκανε τη Βίκυ Σάφρα την 15η πλουσιότερη γυναίκα στον κόσμο πέρασε μέσα από διαμάχες και μεγάλες συγκρούσεις στο εσωτερικό της οικογένειας. Υπήρξε πολύ κυνηγητό και περισσότερο δάκρυ, -ευτυχώς όχι αίμα-, σε ένα σκληρό εμφύλιο που πέρασε πρόσφατα και στις αίθουσες των δικαστηρίων. Ο 45χρονος Αλμπέρτο Σάφρα, τρίτο παιδί της οικογένειας, αποχώρησε από τον όμιλο το 2019, ένα χρόνο πριν το θάνατο του πατέρα του, για να ιδρύσει την ASA Investments. Μια εταιρεία διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων, απολύτως ανταγωνιστική στον οικογενειακό όμιλο.
Εξαιτίας αυτής της κίνησης, στη διαθήκη του, ο εκλιπών Τζόζεφ Σάφρα άφησε την περιουσία του στην Βίκυ και στα 3 από τα παιδιά τους, αποκλείοντας τον Αλμπέρτο.
Ο τελευταίος πέρυσι τον Φεβρουάριο, κινήθηκε νομικά κατά της μητέρας του και δυο εκ των αδερφών και συγκληρονόμων του, του 49χρονου Τζέικομπ και του 40χρονου Ντέιβιντ. Τους μήνυσε, ισχυριζόμενος ότι αφαίρεσαν παράνομα τμήμα από τη συμμετοχή του στην Safra National Bank της Νέας Υόρκης. Αλλά και πως ο πατέρας του, ο οποίος πάλεψε με τη νόσο του Πάρκινσον στα τελευταία του χρόνια, δεν ήταν σε ικανή θέση για να τον «από-κληρονομήσει», υποδηλώνοντας ότι υπήρξε οικογενειακή συνωμοσία εναντίον του. «Λόγω παράνομων και επιθετικών πράξεων που διέπραξαν τα αδέρφια του, ο Αλμπέρτο Σάφρα δεν είχε άλλη επιλογή από το να καταθέσει μήνυση στο Ανώτατο Δικαστήριο της Νέας Υόρκης για να προστατεύσει τα δικαιώματά του», αναφερόταν στην ανακοίνωση του δικηγόρου του.
«Επιτέθηκε στον πατέρα του όσο ζούσε και τώρα ενάντια στη μνήμη του» απάντησε δημόσια η οικογένεια για την υπόθεση. Συμπληρώνοντας ότι ο Αλμπέρτο άφησε την Banco Safra λίγους μήνες αφότου έλαβε δωρεές από τον πατέρα του εν αναμονή της κληρονομιάς του, χωρίς να λάβει υπόψη τις εκκλήσεις που του έκανε προσωπικά και ξεκίνησε μια επιχείρηση ανταγωνιστική προς τη Banco Safra, έχοντας μάλιστα προσεγγίσει και προσλάβει αρκετά στελέχη του ομίλου.
Στη δήλωση της οικογένειας προστίθεται ότι ο Τζόζεφ Σάφρα είχε ζητήσει από πολλά στελέχη να μην ακολουθήσουν τον Αλμπέρτο. Και πως μετά από αρκετές αρνήσεις του γιου του να αλλάξει τα σχέδιά του, τον αποκήρυξε. Η υπόθεση εκδικάστηκε τον περασμένο Μάρτιο, απορρίπτοντας τις αιτιάσεις του Αλμπέρτο και δικαιώνοντας την υπόλοιπη οικογένεια.
Αλμπέρτο, Ντέιβιντ και Εσθήρ Σάφρα
Μακριά από τη δημοσιότητα
Όπως σε όλη την κοινή ζωή της, επί μισό αιώνα και κάτι, που συμπορεύτηκε με τον Τζόζεφ, η Βίκυ Σάφρα εξακολουθεί να κινείται μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Το Bloomberg την χαρακτήρισε μάλιστα ως «διακριτική φύλακα μιας παγκόσμιας αυτοκρατορίας». Όταν η δύναμη και ο πλούτος τους αυξανόταν, το πεισματικό δόγμα τους ήταν ότι οι ίδιοι δεν θα πρέπει να τραβούν την προσοχή. Στο ίδιο επιμένει και σήμερα. Οι δημόσιες εμφανίσεις της, ατομικές και κοινές με τον σύζυγο ή και τα παιδιά τους, ήταν περιορισμένες, αλλά πάντα προκαλούσαν αίσθηση. Στον ίδιο δρόμο συνεχίζει. Της πρότειναν, μεταξύ άλλων, να αγοράσει μια σπουδαία βραζιλιάνικη ποδοσφαιρική ομάδα, την Κορίθιανς, αλλά αρνήθηκε.
Δεν πάσχει από… ανθρωποφοβία, ούτε πρόκειται για μια περίπτωση σνομπ billionaire. Ένας λόγος που έπαιξε και παίζει καθοριστικό ρόλο ρόλο στην αποφυγή της δημόσιας έκθεσης είναι η ασφάλεια. Η Βραζιλία όπου έζησε πολλές δεκαετίες, αλλά και η εβραϊκή καταγωγή παίζουν σημαίνοντα ρόλο. Ο αστικός μύθος ήθελε όλη την ελίτ της φρουράς του ζευγαριού, των τεσσάρων παιδιών τους και των δεκατεσσάρων εγγονιών τους να έχουν εκπαιδευτεί από την Μοσάντ ή να αποτελείται από πρώην μέλη της ισραηλινής μυστικής υπηρεσίας.
Στον δε γάμο του γιου τους Ντέιβιντ, με την Tammy Kattan, εβραϊκής-λιβανικής καταγωγής τον Μάιο του 2012, στο Σάο Πάολο και για τον οποίο ξόδεψαν στη θρυλική Bufê Mansão França, κοντά διψήφιο αριθμό εκατομμυρίων δολαρίων, με 1.800 προσκεκλημένους, για την ασφάλεια όλων, πέραν του συνήθως προσωπικού, χρησιμοποιήθηκαν και 300 πράκτορες της Μοσάντ. Λόγω της παρουσίας εκεί του εκλεκτότερου επιχειρηματικού, επιστημονικού και καλλιτεχνικού εβραϊκού δυναμικού του πλανήτη. Αλλά και δείγμα των στενών σχέσεων της οικογένειας με την κυβέρνηση του Ισραήλ.
Τα βραζιλιάνικα ΜΜΕ σχολίαζαν σχετικά για τη Βίκυ Σάφρα, ότι «η μητέρα του γαμπρού, το γένος Σαρφάτη, ελληνοεβραϊκής καταγωγής, διάσημη στην υψηλή κοινωνία του Σάο Πάολο και της Ευρώπης για τη θρυλική ομορφιά της, φαινόταν εκθαμβωτική με ένα εξαιρετικό στράπλες ανοιχτό ροζ Christian Dior Haute Couture, σχολαστικά προετοιμασμένο με πιέτες και με γεμάτη φούστα».
Το κοινωνικό έργο
Από τις ελάχιστες δημόσιες εμφανίσεις του ζευγαριού, οι περισσότερες σχετίζονταν αποκλειστικά με την φιλανθρωπική δράση τους και τίποτα άλλο. Όντως, το κοινωνικό έργο της Βίκυ Σάφρα είναι αξιόλογο. Το 2022 ίδρυσε ένα φιλανθρωπικό ίδρυμα, προς τιμήν του συζύγου της, το «Vicky and Joseph Philanthropic Foundation». Μέσω αυτού στηρίζει τομείς όπως η υγεία, η εκπαίδευση, η τέχνη και ο πολιτισμός. Είναι δε, ένας από τους κύριους δωρητές δύο ιδιωτικών νοσοκομείων της Βραζιλίας, του Albert Einstein και του Sírio-Libanês.
Τούτων δοθέντων, δεν είναι καθόλου τυχαίο, ότι δώρισαν το πρωτότυπο χειρόγραφο της Θεωρίας της Σχετικότητας του Άλμπερτ Αϊνστάιν στο Ισραηλητικό Μουσείο της Ιερουσαλήμ. Επίσης, η κόρη τους ζεύγους, Εσθίρ, 44 ετών σήμερα, είναι εκπαιδευτικός και ασχολείται αποκλειστικά με τη διεύθυνση του σχολείου Beit Yaacov στο Σάο Πάολο, που δημιουργήθηκε από το οικογενειακό ίδρυμα. Ενώ η μεγαλύτερη αδερφή της Βίκυς, η Γκρέτα Σαρφάτη είναι διεθνούς ακτινοβολίας ζωγράφος, φωτογράφος και καλλιτέχνης πολυμέσων, με αλλεπάλληλες εκθέσεις σε Νέα Υόρκη, Λονδίνο, Μιλάνο και αλλού.
Η έπαυλη Σάφρα, το Mansão Safra, στο Σάο Πάολο. Με καταπράσινους κήπους και 130 δωμάτια, σχεδιάστηκε στα πρότυπα του Παλατιού των Βερσαλλιών. Από την επιβλητική πρόσοψη μέχρι τις περίπλοκες τοιχογραφίες που κοσμούν την οροφή, κάθε στοιχείο έχει επιλεγεί για να μεταφέρει τους επισκέπτες σε μια εποχή βασιλείας και μεγαλοπρέπειας
Το Mansão Safra
Ιδιαίτερη περίπτωση αποτελεί η -ανυπολόγιστης αρχιτεκτονικής αξίας, αλλά και κόστους- έπαυλη Σάφρα, το Mansão Safra, στο Σάο Πάολο, στην πολυτελή περιοχή Morumbi. Οι ειδικοί την χαρακτηρίζουν «ένα αρχιτεκτονικό μνημείο που στέκεται ως φόρος τιμής στο όραμα και τη φινέτσα. Ένα αριστούργημα που χτίστηκε για να αντικατοπτρίζει το μεγαλείο του διάσημου παλατιού των Βερσαλλιών, στο οποίο προσομοιάζει, μεταφέρει τους επισκέπτες στον κόσμο της κομψότητας».
Με καταπράσινους κήπους, 130 δωμάτια, εντυπωσιάζει για την προσοχή στη λεπτομέρεια που δόθηκε σε αυτήν την αναπαράσταση μιας γαλλικής εικόνας. Τα αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά είναι σχεδιασμένα σχολαστικά για να αποτυπώσουν την ουσία του Παλατιού τωνΒερσαλλιών. Από την επιβλητική πρόσοψη μέχρι τις περίπλοκες τοιχογραφίες που κοσμούν την οροφή, κάθε στοιχείο έχει επιλεγεί για να μεταφέρει τους επισκέπτες σε μια εποχή βασιλείας και μεγαλοπρέπειας.
Κάθε δωμάτιο στο Mansão Safra απηχεί κλασική κομψότητα και λειτουργικό μοντερνισμό. Οι ευρύχωρες αίθουσες θυμίζουν το μεγαλείο των εορτασμών της γαλλικής αυλής, ενώ οι σύγχρονες ανέσεις εξασφαλίζουν την άνεση και την ευκολία που απαιτεί η σύγχρονη ζωή. Τα επιλεγμένα στο χέρι έπιπλα και τα προσεκτικά τοποθετημένα έργα τέχνης, μαρτυρούν το απαιτητικό μάτι των Σάφρα για ποιότητα και ομορφιά.
Σύμβολο ματαιοδοξίας ή συνέπειας σε αρχές, πεποιθήσεις και τρόπο ζωής; Οι ειδικοί θεωρούν πως το Mansão Safra δεν είναι απλώς μια κατοικία, αλλά ένα ορόσημο που απηχεί την πολύπλευρη προσωπικότητα του Τζόζεφ Σάφρα. «Στέκεται ως υπενθύμιση ότι ένα καινοτόμο πνεύμα και πάθος για αριστεία μπορεί να ξεπεράσει τις γενιές και να αφήσει μια κληρονομιά, είτε στις αίθουσες των επιχειρήσεων είτε στα επιβλητικά δωμάτια ενός σπιτιού που αντικατοπτρίζει το μεγαλείο των περασμένων εποχών» αναφέρουν τα βραζιλιάνικα ΜΜΕ.
Τα καλύτερα και τα χειρότερα υλικά για μαγειρικά σκεύη… Με τι πρέπει και με τι δεν πρέπει να μαγειρεύετε
Η μαγειρική δεν είναι μόνο η επιλογή φρέσκων υλικών και η εκτέλεση μιας συνταγής — έχει να κάνει επίσης και με την επιλογή των κατάλληλων μαγειρικών σκευών. Οι κατσαρόλες, τα τηγάνια και τα ταψιά που χρησιμοποιείτε μπορούν να επηρεάσουν τα πάντα, από τη γεύση και την υφή μέχρι τη διατροφική αξία και την ασφάλεια των τροφίμων.
Με τόσες πολλές επιλογές διαθέσιμες σήμερα, μπορεί να είναι δύσκολο να γνωρίζετε ποια υλικά είναι πραγματικά ωφέλιμα και ποια μπορεί να εγκυμονούν πιθανούς κινδύνους για την υγεία. Για να σας βοηθήσουμε να πάρετε ενημερωμένες αποφάσεις, ακολουθεί ένας οδηγός με έξι υλικά που αξίζει να χρησιμοποιείτε και έξι που καλό είναι να αποφεύγετε.
6 Υλικά για Μαγειρικά Σκεύη που Πρέπει να Χρησιμοποιείτε
1. Κεραμικά: Ασφαλή και μη αντιδραστικά (αδρανή)
Τα κεραμικά σκεύη έχουν γίνει ολοένα και πιο δημοφιλή για καλό λόγο. Είναι μη αντιδραστικά, που σημαίνει ότι δεν θα απελευθερώσουν ανεπιθύμητες χημικές ουσίες ή μέταλλα στο φαγητό σας. Επίσης, κατανέμουν τη θερμότητα ομοιόμορφα, γεγονός που τα καθιστά εξαιρετικά για γεύματα που μαγειρεύονται αργά, σούπες και φαγητά κατσαρόλας.
Πολλά προϊόντα με κεραμική επίστρωση διαθέτουν φυσικά αντικολλητικές επιφάνειες, μειώνοντας την ανάγκη για υπερβολικά λάδια μαγειρικής και κάνοντας το καθάρισμα ευκολότερο.
2. Ανοξείδωτο ατσάλι (χάλυβας): Ο “εργάτης” της κουζίνας
Το ανοξείδωτο ατσάλι παραμένει ένα από τα πιο αξιόπιστα υλικά τόσο στις οικιακές όσο και στις επαγγελματικές κουζίνες. Είναι εξαιρετικά ανθεκτικό, δεν σκουριάζει και δεν αντιδρά με όξινα συστατικά όπως οι ντομάτες ή τα εσπεριδοειδή.
Η ικανότητά του να αντέχει σε υψηλές θερμοκρασίες το καθιστά ιδανικό για θωράκισμα κρέατος, ρόδισμα και σοτάρισμα. Με τη σωστή φροντίδα, τα ποιοτικά σκεύη από ανοξείδωτο ατσάλι μπορούν να διαρκέσουν για δεκαετίες.
3. Μαντέμι (χυτοσίδηρος): Φτιαγμένο για να αντέχει
Τα μαντεμένια σκεύη είναι διάσημα για την εξαιρετική διατήρηση της θερμότητας και την ευελιξία τους. Είτε τηγανίζετε, είτε ψήνετε στον φούρνο, είτε μαγειρεύετε σε ανοιχτή φωτιά, το μαντέμι προσφέρει σταθερά αποτελέσματα.
Όταν προετοιμαστεί σωστά (η διαδικασία του seasoning με λάδι), το μαντέμι αναπτύσσει μια φυσική αντικολλητική επιφάνεια. Ένα επιπλέον πλεονέκτημα είναι ότι μπορεί να προσθέσει μικρές ποσότητες διαιτητικού σιδήρου στα γεύματά σας.
4. Γυαλί: Καθαρό, αγνό και πρακτικό
Τα γυάλινα σκεύη είναι μία από τις πιο ασφαλείς διαθέσιμες επιλογές, επειδή δεν αντιδρούν με τα τρόφιμα ούτε απορροφούν γεύσεις και οσμές. Είναι ιδιαίτερα χρήσιμα για ψήσιμο, αποθήκευση τροφίμων και ζέσταμα γευμάτων.
Ο διαφανής σχεδιασμός σας επιτρέπει επίσης να παρακολουθείτε την πρόοδο του μαγειρέματος χωρίς να σηκώνετε το καπάκι ή να ανοίγετε τον φούρνο.
5. Σκεύη με επίστρωση εμαγιέ (σμάλτου): Τοκαλύτερο και των δύο κόσμων
Τα εμαγιέ σκεύη συνδυάζουν την ανθεκτικότητα και τη διατήρηση της θερμότητας του μαντεμιού με μια λεία, εύκολη στον καθαρισμό επιφάνεια. Δεδομένου ότι η επίστρωση σμάλτου αποτρέπει την άμεση επαφή του φαγητού με το μέταλλο, είναι ιδανικά για το μαγείρεμα όξινων πιάτων, όπως σάλτσες ντομάτας και μαγειρευτά.
Διαθέσιμα σε ποικιλία χρωμάτων και σχεδίων, τα εμαγιέ σκεύη είναι τόσο λειτουργικά όσο και οπτικά ελκυστικά.
6. Ανθρακούχος χάλυβας: Το Αγαπημένο των σεφ
Ο ανθρακούχος χάλυβας έχει αποκτήσει δημοτικότητα μεταξύ των επαγγελματιών σεφ λόγω της ελαφριάς κατασκευής του και της εξαιρετικής του απόκρισης στη θερμότητα. Παρόμοιος με το μαντέμι αλλά πιο εύκολος στον χειρισμό, αναπτύσσει μια φυσική αντικολλητική επιφάνεια με την πάροδο του χρόνου.
Είναι ιδιαίτερα κατάλληλος για τεχνικές μαγειρέματος σε υψηλή θερμοκρασία, όπως το stir-frying, το θωράκισμα και το σοτάρισμα.
6 Υλικά για μαγειρικά σκεύη που ίσως πρέπει να αποφεύγετε
Δεν είναι όλα τα υλικά κατασκευής το ίδιο ασφαλή. Ορισμένα μπορεί να επηρεάσουν την ποιότητα του φαγητού ή να δημιουργήσουν πιθανούς κινδύνους για την υγεία όταν δεν χρησιμοποιούνται σωστά.
1. Χαλκός χωρίς εσωτερική επίστρωση: Όμορφος αλλά επικίνδυνος
Τα χάλκινα σκεύη εκτιμώνται για την εξαιρετική αγωγιμότητα της θερμότητας που διαθέτουν. Ωστόσο, ο χαλκός χωρίς προστατευτική επίστρωση μπορεί να διαρρεύσει στο φαγητό, ειδικά όταν μαγειρεύετε όξινα συστατικά.
Η υπερβολική κατανάλωση χαλκού μπορεί να είναι επιβλαβής, επομένως τα χάλκινα σκεύη θα πρέπει πάντα να είναι επενδεδυμένα εσωτερικά με ένα πιο ασφαλές υλικό, όπως το ανοξείδωτο ατσάλι ή ο κασσίτερος.
2. Απλό αλουμίνιο: Εξαιρετικά αντιδραστικό
Το αλουμίνιο είναι ελαφρύ και φθηνό, αλλά μπορεί να αντιδράσει με όξινα και αλμυρά τρόφιμα, αλλοιώνοντας ενδεχομένως τη γεύση και μεταφέροντας μέταλλο στα γεύματα.
Ενώ το ανοδιωμένο αλουμίνιο προσφέρει βελτιωμένη ασφάλεια και ανθεκτικότητα, τα σκεύη από μη επεξεργασμένο αλουμίνιο θεωρούνται γενικά λιγότερο επιθυμητά για το καθημερινό μαγείρεμα.
3. Παραδοσιακές αντικολλητικές επιστρώσεις
Τα αντικολλητικά σκεύη είναι βολικά, αλλά ορισμένες επιστρώσεις μπορούν να απελευθερώσουν δυνητικά επιβλαβείς αναθυμιάσεις όταν υπερθερμαίνονται. Οι κατεστραμμένες ή γρατσουνισμένες επιφάνειες μπορεί επίσης να αυξήσουν τον κίνδυνο έκθεσης σε χημικά.
Εάν χρησιμοποιείτε αντικολλητικά σκεύη, αποφύγετε τις πολύ υψηλές θερμοκρασίες και αντικαταστήστε τα τηγάνια που παρουσιάζουν σημαντική φθορά.
4. Πλαστικά σκεύη και εργαλεία
Τα πλαστικά είδη μπορούν να παραμορφωθούν, να λιώσουν ή να απελευθερώσουν χημικές ουσίες όταν εκτίθενται σε υψηλές θερμοκρασίες. Ορισμένα πλαστικά μπορεί να περιέχουν ουσίες που μεταναστεύουν στα τρόφιμα με την πάροδο του χρόνου, ειδικά όταν θερμαίνονται.
Για το μαγείρεμα και την προετοιμασία των τροφίμων, προτιμώνται συχνά ασφαλέστερες εναλλακτικές λύσεις, όπως το ανοξείδωτο ατσάλι, το ξύλο ή η σιλικόνη.
5. Προϊόντα σιλικόνης χαμηλής ποιότητας
Η σιλικόνη κατάλληλη για τρόφιμα (food-grade) θεωρείται γενικά ασφαλής όταν χρησιμοποιείται σωστά. Ωστόσο, τα προϊόντα σιλικόνης χαμηλής ποιότητας μπορεί να αλλοιωθούν κάτω από ακραίες θερμοκρασίες ή κατά την παρατεταμένη χρήση.
Αν επιλέξετε σκεύη μαγειρικής ή ζαχαροπλαστικής από σιλικόνη, αναζητήστε αξιόπιστες μάρκες και αποφύγετε την έκθεσή τους σε θερμοκρασίες πέρα από τις συστάσεις του κατασκευαστή.
6. Μαγειρικά σκεύη μολυσμένα με μόλυβδο
Η έκθεση στον μόλυβδο εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους για την υγεία, συμπεριλαμβανομένων αναπτυξιακών και νευρολογικών προβλημάτων. Ορισμένα εισαγόμενα, αντίκες ή χειροποίητα σκεύη μπορεί να περιέχουν σμάλτα ή διακοσμήσεις με βάση τον μόλυβδο.
Να βεβαιώνεστε πάντα ότι τα μαγειρικά σκεύη πληρούν τα σύγχρονα πρότυπα ασφαλείας και είναι πιστοποιημένα χωρίς μόλυβδο (lead-free).
Συμβουλές για την επιλογή ασφαλών μαγειρικών σκευών
Όταν αγοράζετε μαγειρικά σκεύη, λάβετε υπόψη τις παρακάτω οδηγίες:
Επιλέγετε μη αντιδραστικά (αδρανή) υλικά όποτε είναι δυνατόν.
Αποφεύγετε σκεύη με κατεστραμμένες επιστρώσεις ή επιφάνειες.
Αγοράζετε από αξιόπιστους κατασκευαστές που πληρούν τα πρότυπα ασφαλείας.
Ακολουθείτε τις οδηγίες του κατασκευαστή σχετικά με τα όρια θερμοκρασίας και τη συντήρηση.
Αντικαθιστάτε τα μαγειρικά σκεύη που παρουσιάζουν υπερβολική φθορά ή αλλοίωση.
Τελικές σκέψεις
Τα μαγειρικά σκεύη που χρησιμοποιείτε παίζουν μεγαλύτερο ρόλο στην υγεία σας και στα αποτελέσματα της μαγειρικής σας από ό,τι πολλοί συνειδητοποιούν. Υλικά όπως το κεραμικό, το ανοξείδωτο ατσάλι, το μαντέμι, το γυαλί, το εμαγιέ και ο ανθρακούχος χάλυβας προσφέρουν εξαιρετική απόδοση, ενώ παράλληλα συμβάλλουν στη διατήρηση της ασφάλειας των τροφίμων.
Από την άλλη πλευρά, σκεύη κατασκευασμένα από αντιδραστικά μέταλλα, αμφίβολες αντικολλητικές επιστρώσεις ή δυνητικά τοξικά υλικά μπορούν να εισάγουν περιττούς κινδύνους στην κουζίνα σας.
Κάνοντας ενημερωμένες επιλογές στα μαγειρικά σκεύη, μπορείτε να δημιουργήσετε πιο υγιεινά γεύματα, να βελτιώσετε την εμπειρία σας στη μαγειρική και να απολαμβάνετε μεγαλύτερη σιγουριά κάθε φορά που μπαίνετε στην κουζίνα.
Η Ρία Κούρτη αποτελεί μία από τις χαρακτηριστικές φωνές του παλιού ελληνικού λαϊκού τραγουδιού. Με την ιδιαίτερη ερμηνεία και την παρουσία της κατάφερε να συνδέσει το όνομά της με μια εποχή κατά την οποία το λαϊκό τραγούδι γνώρισε μεγάλη άνθηση και αγαπήθηκε από ολόκληρες γενιές Ελλήνων.
Στη μακρόχρονη καλλιτεχνική της πορεία βρέθηκε δίπλα σε μερικά από τα σημαντικότερα ονόματα της ελληνικής μουσικής. Οι συνεργασίες της με κορυφαίους τραγουδιστές και δημιουργούς αποτελούν ένα σημαντικό κομμάτι της διαδρομής της και θυμίζουν μια ξεχωριστή περίοδο της ελληνικής δισκογραφίας και της νυχτερινής διασκέδασης.
Ξεχωριστό στοιχείο της Ρίας Κούρτη υπήρξε η αυθεντικότητα με την οποία προσέγγιζε το λαϊκό και το ρεμπέτικο τραγούδι. Η φωνή της ταίριαξε με τραγούδια που μιλούσαν για την αγάπη, τον καημό, τις δυσκολίες και τις χαρές της καθημερινής ζωής, θέματα που βρίσκονταν πάντοτε στην καρδιά της ελληνικής λαϊκής μουσικής.
Παράλληλα, η ίδια διατήρησε όλα αυτά τα χρόνια μια διακριτική παρουσία, μακριά από την υπερβολική δημοσιότητα. Η σεμνότητα και η ευγένεια που τη χαρακτηρίζουν είναι στοιχεία που αναφέρουν με ιδιαίτερη εκτίμηση όσοι θυμούνται την καλλιτεχνική της πορεία και τις εμφανίσεις της.
Η Ρία Κούρτη ανήκει σε μια γενιά ερμηνευτών που συνέβαλε στη διαμόρφωση του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού όπως το γνωρίζουμε σήμερα. Οι παλιές ηχογραφήσεις και οι ερμηνείες της εξακολουθούν να αποτελούν ένα όμορφο ταξίδι σε μια διαφορετική μουσική εποχή και μια πολύτιμη υπενθύμιση της ιστορίας του ελληνικού τραγουδιού.
Η Καίτη Φίνου είναι μία από τις πιο αγαπημένες ηθοποιούς, που έκανε το ντεμπούτο της στο κινηματογράφο το 1980.
Η ηθοποιός, αν και έχει αποτραβηχτεί από τα φώτα της δημοσιότητας, είναι ιδιαίτερα ενεργή στα social media, όπου και επικοινωνεί με τους διαδικτυακούς της φίλους και θαυμαστές.
Καίτη Φίνου: Oι φωτογραφίες της ηθοποιού από την παραλία
Η Καίτη Φίνου σε πρόσφατες αναρτήσεις της, ανέβασε φωτογραφίες, όπου και ποζάρει με το μαγιό της στα 63 της χρόνια και μας δείχνει τη σιλουέτα της, χωρίς φίλτρα και οι θαυμαστές της σπεύδουν να σχολιάσουν.
Σε πρόσφατη δήλωσή της η ίδια εξομολογήθηκε πως κάνει διατροφή, προσέχοντας περισσότερο την υγεία της: «Αποφάσισα να κάνω διατροφή. Έχω κλείσει τα 60 οπότε έκοψα ότι κάνει κακό. Είμαι στον 4ο μήνα διατροφής, έχω χάσει γύρω στα 10 κιλά (…) Έκοψα το αλεύρι, τη ζάχαρη και εντελώς τα γαλακτοκομικά. Είμαι στον τέταρτο μήνα».
Καίτη Φίνου: “Διαχειρίστηκα μόνη μου την απώλεια των αδελφών μου – Έχω κατάθλιψη”
Μιλάω με την Παναγία πολλές φορές και της λέω “και τι κατάλαβες με αυτό που έγινε;”», ανέφερε η Καίτη Φίνου – Δείτε το βίντεο με όσα αποκάλυψε η γνωστή ηθοποιός μπροστά στην κάμερα
Η Καίτη Φίνου μίλησε στην εκπομπή «Buongiorno» του Mega για τη ζωή της, την περιπέτεια με την υγεία της μετά τον κορoνοϊό, για την κατάθλιψη και για τον χαμό των αδερφών της.
Η αγαπημένη ηθοποιός μίλησε για τη ζωή της όπως εξελίχθηκε σήμερα.
Καίτη Φίνου: Τα προβλήματα υγείας που αντιμετώπισε
«Η πρώτη μου συνέντευξη μετά από έναν χρόνο που δεν δίνω συνεντεύξεις είναι στη Φαίη, την αγαπώ πολύ. Έγιναν τα χίλια μύρια σαν παρενέργειες, έπαθα ωχρά κηλίδα και σάπισαν όλα μου τα δόντια. Θα έπρεπε να φοράω μαύρα γυαλιά. Δεν μπορώ να μιλήσω καλά γιατί έχω πρόσθετα δόντια. Δεν είχα λεφτά να κάνω εμφύτευση και έβαλα οδοντοστοιχία. Έφυγαν και τα νύχια μου, τα μαλλιά μου μού πέσανε», είπε αρχικά η Καίτη Φίνου.
Μιλάω με την Παναγία πολλές φορές
Για τον θάνατο των αδερφών της ανέφερε: «Μετά τον χαμό των αδερφών μου, κατάλαβα πως τίποτα δεν είναι δεδομένο. Μου λείπουν τις ώρες που θέλω εγώ. Μετά τον χαμό τους, έζησα 1-2 χρόνια με το να κοιτάω φωτογραφίες και αυτό δεν μου έκανε καλό. Έκρυψα και τις φωτογραφίες τους. Μιλάω με την Παναγία πολλές φορές και της λέω “και τι κατάλαβες με αυτό που έγινε;”», συμπλήρωσε η ηθοποιός.
Έχω ζητήσει ψυχολογική βοήθεια από τα 40 μου έτη
«Διαχειρίστηκα τις απώλειες μόνη μου. Έχω ζητήσει από τα 40 μου έτη ψυχολογική βοήθεια. Eίναι ένα επάγγελμα που χειμώνα-καλοκαίρι ψάχνεις δουλειά. Σε κάνει κάπως ευάλωτο αυτό. Έχω ακόμα κατάθλιψη, θεωρώ πως είμαι μόνη. Παρόλο που έχω κόσμο γύρω μου και φίλους, προτιμώ να είμαι μόνη μου στο δωμάτιό μου και να κάνω πράγματα που θέλω εγώ», προσέθεσε στη συνέχεια η Καίτη Φίνου.
Μου λένε να πάω να καθαρίσω σκάλες
«Έχω κουραστεί να ακούω το μακρύ και το κοντό του καθενός. Είμαι 65 χρόνων και μου λένε να πάω να καθαρίσω σκάλες. Έχω μπλοκάρει πολύ κόσμο γιατί καταλαβαίνω ότι είναι άνθρωποι που με γνωρίζουν», τόνισε η Καίτη Φίνου για τα σχόλια που δέχεται στα social media.
Το μπαλκόνι είναι ο χώρος που επιλέγουμε να χαλαρώσουμε, την καλοκαιρινή περίοδο, επιστρέφοντας σπίτι από μία κουραστική ημέρα και τα φυτά θα ομορφύνουν τον χώρο αυτό.
Αφού πρώτα έχεις καθαρίσει τον εν λόγω χώρο, ήρθε η ώρα να το διακοσμήσεις, προσθέτοντας μερικά φυτά, τα οποία θα δώσουν χρώμα και ομορφιά.
Διακόσμηση του μπαλκονιού με ανθεκτικά φυτά
Αν ο ελεύθερος χρόνος σου είναι ελάχιστος, μπορείς να επιλέξεις κάποια φυτά, τα οποία να είναι ανθεκτικά και να μην χρειάζονται πολύ φροντίδα.
1. Πετούνιες
2. Γεράνια
3. Σέδο
4. Χόστα
5. Εουχέρα
6. Αγγελική
7. Πικροδάφνη
8. Βιβούρνο
9. Πυξάρι
10. Λεβάντα
11. Δεντρολίβανο
12. Ρυγχόσπερμο
13. Βεϊγκέλια
14. Μέντα
15. Βερβένα
16. Γλυκοπατάτα Αναρριχώμενη
17. Κολεός
18. Ημεροκαλλίς
19. Πέντας
20. Παιώνια
Με τις σωστές επιλογές φυτών, ακόμη και το πιο μικρό μπαλκόνι μπορεί να μεταμορφωθεί σε μια όμορφη, καταπράσινη γωνιά. Πολύχρωμα λουλούδια, αρωματικά φυτά και ανθεκτικοί θάμνοι μπορούν να δημιουργήσουν έναν ευχάριστο χώρο, ιδανικό για τις στιγμές χαλάρωσης κατά τους ανοιξιάτικους και καλοκαιρινούς μήνες.
Δείτε το βίντεο:
Επίλεξε τα φυτά που ταιριάζουν στις συνθήκες του μπαλκονιού σου, λαμβάνοντας υπόψη την ηλιοφάνεια, τον διαθέσιμο χώρο και τον χρόνο που μπορείς να αφιερώσεις στη φροντίδα τους. Με λίγη περιποίηση και δημιουργικότητα, το μπαλκόνι σου μπορεί να αποκτήσει χρώμα και ζωντάνια και να γίνει ένα από τα πιο όμορφα σημεία του σπιτιού.
Γκέλυ Μαυροπούλου: Η ζωή και το μοναχικό τέλος μίας κυρίας του θεάτρου
Ο γάμος, οι απιστίες και το διαζύγιο με τον άντρα της ζωής της.
Στις 21 Οκτωβρίου του 1932 γεννήθηκε η Γκέλυ Μαυροπούλου, μία καταξιωμένης ηθοποιός του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου, που άφησε εποχή με το μοναδικό υποκριτικό της ταλέντο. Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 88 χρόνων, στο σπίτι της, έχοντας ως συντροφιά μόνο το σκυλάκι της.
Γεννήθηκε σε οικογένεια καλλιτεχνών
Η Γκέλυ Μαυροπούλου γεννήθηκε το 1932 σε ένα περιβάλλον όπου το απαρτούσαν καλλιτέχνες. Ήταν γέννημα θρέμμα ηθοποιός. Η προγιαγιά της, η γιαγιά της, η μητέρα, Μαρίκα Κρεβατά, ο πατέρας της, Άγγελος Μαυρόπουλος, ήταν όλοι ηθοποιοί. Ακόμη και όταν οι γονείς της αποφάσισαν να χωρίσουν και η μητέρα της σχετίστηκε με τον ηθοποιό, Γιώργο Γαβριηλίδη, η Γκέλυ δε θα μπορούσε να ακολουθήσει διαφορετικό δρόμο, παρά αυτόν την υποκριτικής, ένας κόσμος που θαύμαζε και την είχε συνεπάρει.
Έτσι, το 1953 πρωτοεμφανίστηκε επίσημα στον κινηματογράφο συμμετέχοντας στην κωμωδία του Γιώργου Λαζαρίδη «Ο μπαμπάς εκπαιδεύεται» και συνέχισε με τον ρόλο που κυριολεκτικά εκτόξευσε στα ύψη τη δημοφιλία της, πρωταγωνιστώντας στην «Ωραία των Αθηνών». Στο θέατρο εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1955, και συγκεκριμένα στο θέατρο Κοτοπούλη, συμμετέχοντας στην πολύ πετυχημένη παράσταση «Επτά χρόνια φαγούρα».
Στο θέατρο έγινε γρήγορα πρωταγωνίστρια, είτε ως θιασάρχης είτε συμπράττοντας με άλλους θιάσους, παίζοντας από νεοελληνική κωμωδία έως κλασικό ρεπερτόριο, αλλά και αρχαίο δράμα.
Ο γάμος, οι απιστίες και το διαζύγιο με τον άντρα της ζωής της
Η Γκέλυ Μαυροπούλου παντρεύτηκε μόνο μία φορά στη ζωή της και ερωτεύτηκε έναν άντρα τον οποίο όταν πρωτοσυνάντησε, αντιπάθησε αμέσως, τον Στέφανο Στρατηγό. Η μοίρα, όμως είχε άλλα σχέδια για τους δυο τους, έτσι αγαπήθηκαν πολύ και ενώθηκαν με τα ιερά δεσμά του γάμου το 1955.
Στην αρχή το ζευγάρι ήταν πάρα πολύ αγαπημένο. Στην πορεία, όμως η σχέση τους είχε πολλά προβλήματα. Έτσι, αποφάσισαν να χωρίσουν από κοινού το 1967. Αργότερα, αποκαλύφθηκε ότι ο Στρατηγός είχε σχέση με μια άλλη γυναίκα. Αλλά και η Μαυροπούλου, σε μια από τις τελευταίες της συνεντεύξεις, είχε εξομολογηθεί πως ήταν άπιστη.
Οι σχέσεις τους μετά το διαζύγιό τους, ήταν ανύπαρκτες. Παρ’ όλα αυτά όταν ο Στέφανος Στρατηγός πληροφορήθηκε ότι είχε καρκίνο, εκείνος την αναζήτησε και εκείνη του συμπαραστάθηκε έως το τέλος. Όπως είχε δηλώσει η Γκέλυ Μαυροπούλου: «Μετά τον χωρισμό μας παντρεύτηκε και έκανε έναν γιο, που είναι ίδιος ο Στέφανος. Όταν τον συνάντησα στην κηδεία, του είπα: “Αν πάρεις και τον χαρακτήρα του πατέρα σου, θα είσαι ο τέλειος άνθρωπος…”».
Η Μαυροπούλου δεν ξαναπαντρέυτηκε και δεν απέκτησε ποτέ παιδιά. Μάλιστα, η μεγάλη πρωταγωνίστρια είχε μιλήσει το 2019 στην εκπομπή «Αλήθειες με τη Ζήνα» στο Star και είχε συγκλονίσει με όσα είπε για την πολυτάραχη ζωή της:
Όπως είχε αναφέρει, ο πρώτος μεγάλος έρωτας της ζωής της ήταν ο Αλέκος Αλεξανδράκης, για τον οποίο το έσκαγε από το παράθυρο του σπιτιού της προκειμένου να πάει να τον συναντήσει, ενώ είχε αναφερθεί με πολύ κολακευτικά λόγια και στο μοναδικό σύζυγό της, τον Στέφανο Στρατηγό. «Τον Στέφανο τον αγάπησα πάρα πολύ. Οι γονείς δεν χάρηκαν καθόλου για τη σχέση μας αυτή. Ήταν πολύ καλό παιδί, όμως χωρίσαμε πολύ γρήγορα».
Το μοναχικό τέλος της σπουδαίας ηθοποιού του ελληνικού θεάτρου
Στην ίδια συγκλονιστική συνέντευξη είχε μιλήσει και για τη μοναξιά: «Δεν έχω μοναξιά… Έχω ένα σκυλάκι που με λατρεύει και το λατρεύω. Μπορεί να έχω πολλούς συγγενείς και φίλους, ωστόσο κανείς δεν παίρνει ένα τηλέφωνο. Το τηλέφωνο δεν χτυπάει ποτέ».
Το 1991 ήταν η τελευταία φορά που ανέβηκε στο σανίδι. Τα τελευταία χρόνια της ζωής της, η μεγάλη κυρία του θεάτρου ζούσε μόνο με το σκυλάκι της, την Ιόλη. Η σύνταξη των 630 ευρώ δεν της επέτρεπε να προσλάβει κάποιον άνθρωπο να τη βοηθάει στην καθημερινότητα.
Τη Δευτέρα 19 Ιουλίου 2021, χωρίς να έχει επαφή με το περιβάλλον λόγω της άνοιας που την ταλαιπωρούσε, έφυγε από τη ζωή. Στα χέρια της κρατούσε μια φωτογραφία με τους γονείς της
Με τον Ντίνο Ηλιόπουλο και τη μητέρα της, Μαρίκα Κρεβατά, στην ταινία «Ο Ανακατωσούρας» / Φωτογραφία: Facebook – Eλληνικός Κινηματογράφος
H Νατάσα Παζαΐτη πρόσφατα αποκάλυψη ότι έχει ρίζες από την Σαμαρίνα
Η Νατάσα Παζαΐτη‑Καραμανλή αποτελεί ένα πρόσωπο που έχει απασχολήσει τη δημόσια σφαίρα τόσο λόγω της επιστημονικής της ιδιότητας όσο και λόγω της οικογενειακής της σχέσης με τον πρώην πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή.
Παρά τη δημοσιότητα, η ίδια έχει διατηρήσει χαμηλό προφίλ, με έμφαση στην επαγγελματική της πορεία στον χώρο της ιατρικής.
Σύμφωνα με τα επίσημα και δημοσιευμένα βιογραφικά στοιχεία, η Νατάσα Παζαΐτη-Καραμανλή γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 14 Απριλίου 1966. Η πόλη αυτή συνδέεται άμεσα με τα πρώτα χρόνια της ζωής της, αλλά και με σημαντικό μέρος της εκπαίδευσης και της επαγγελματικής της διαδρομής.
Η καταγωγή της εντοπίζεται στην Επανομή Θεσσαλονίκης αλλά και στην Σαμαρίνα στα Γρεβενά. Πρόκειται για στοιχείο που αναφέρεται ρητά σε αξιόπιστες πηγές και ξεκαθαρίζει το τοπικό πλαίσιο από το οποίο προέρχεται η οικογένειά της, χωρίς να υπάρχουν ενδείξεις για διαφορετική γεωγραφική ή εθνοτική καταγωγή.
Η σχέση της με τη Θεσσαλονίκη δεν περιορίζεται μόνο στη γέννηση και την καταγωγή της. Η πόλη αυτή αποτέλεσε βασικό σταθμό στις σπουδές και στην ιατρική της σταδιοδρομία, ενισχύοντας τον δεσμό της με τη Βόρεια Ελλάδα σε προσωπικό και επαγγελματικό επίπεδο.
Συνοψίζοντας, η Νατάσα Παζαΐτη-Καραμανλή είναι Θεσσαλονικιά στην καταγωγή, με ρίζες στην Επανομή και καταγωγή από την Σαμαρίνα.
Σπούδασε αρχικά Προσχολική Αγωγή στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, ενώ στη συνέχεια εισήχθη στη ιατρική σχολή του ίδιου πανεπιστημίου, όπου απέκτησε ιατρικό πτυχίο και διδακτορικό τίτλο. Ως γιατρός, ειδικεύτηκε στη γενική χειρουργική και υπηρέτησε την εξάμηνη υποχρεωτική υπηρεσία αγροτικού ιατρού στην Κόρινθο, πριν συνεχίσει την επαγγελματική της σταδιοδρομία στον Τομέα Χειρουργικής του Λαϊκού Νοσοκομείου στην Αθήνα. 
Η σχέση της με τον Κώστα Καραμανλή, έναν από τους πιο γνωστούς Έλληνες πολιτικούς και πρώην πρωθυπουργό της χώρας, έγινε γνωστή στα τέλη του 1997. Το ζευγάρι παντρεύτηκε στις 19 Ιουλίου 1998 στην Πρώτη Σερρών, σε μια τελετή με συγγενείς, φίλους και πολιτικούς προσκεκλημένους από τον χώρο της πολιτικής και της κοινωνίας. 
Ο γάμος τους ήταν μια στιγμή που τραβήξε πολλά βλέμματα, καθώς η Παζαΐτη ήταν ακόμα νέα ιατρός όταν παντρεύτηκε τον Καραμανλή, ο οποίος εκείνη την περίοδο ήδη είχε ενεργό ρόλο στην πολιτική ζωή ως ηγέτης της Νέας Δημοκρατίας. Μαζί απέκτησαν δίδυμα παιδιά — τον Αλέξανδρο και την Αλίκη — που γεννήθηκαν τον Ιούνιο του 2003, και οι οποίοι αποτέλεσαν ένα σταθερό σημείο αναφοράς στην οικογενειακή ζωή του ζευγαριού. 
Καθ’ όλη τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του Καραμανλή στην πολιτική, η Παζαΐτη βρέθηκε στο πλευρό του σε επίσημες και κοινωνικές εκδηλώσεις, υποστηρίζοντας τόσο την οικογένειά της όσο και κοινωνικές πρωτοβουλίες που αφορούσαν την υγεία και τα παιδιά. Παράλληλα, η ίδια έχει διατηρήσει έναν ρόλο ενεργό στην ενημέρωση για θέματα υγείας, ιδιαίτερα γύρω από την πρόληψη του καρκίνου του μαστού. 
Αν και από καιρό σε καιρό έχουν κυκλοφορήσει φήμες για εντάσεις ή «προβλήματα» στη σχέση τους, τα μέσα ενημέρωσης δεν έχουν επιβεβαιώσει επίσημες αλλαγές στην οικογενειακή τους κατάσταση. Το ζευγάρι συνεχίζει να εμφανίζεται μαζί σε σημαντικές στιγμές της ζωής των παιδιών του, ενώ διατηρεί ένα σχετικά χαμηλό προφίλ μακριά από τα έντονα φώτα της δημοσιότητας μετά την πολιτική καριέρα του Καραμανλή. 
Η άρνηση να ανοίξει κανείς το σπίτι του σε επισκέπτες δεν δείχνει απαραίτητα απόσταση ή μοναξιά. Συχνά είναι απλώς μια πράξη αυτοπροστασίας και φροντίδας.
Το να μην αισθάνεται κανείς άνετα με το να υποδέχεται συχνά φίλους ή συγγενείς στο σπίτι του, δεν σημαίνει απαραιτήτως έλλειψη κοινωνικών δεξιοτήτων ή ψυχρότητα στις σχέσεις. Αντίθετα, όπως εξηγούν ειδικοί στην ψυχολογία, πρόκειται συχνά για έναν τρόπο διαχείρισης της ενέργειας και προστασίας της ψυχικής ισορροπίας.
Το σπίτι λειτουργεί ως ένα προσωπικό καταφύγιο -ένα μέρος όπου μπορεί κανείς να αποφορτιστεί, να ξεκουραστεί και να απομακρυνθεί από τις απαιτήσεις της κοινωνικής ζωής.
Σε μια κουλτούρα που επιβραβεύει τη συνεχή διαθεσιμότητα και την κοινωνική αλληλεπίδραση, η στάση αυτή μπορεί να δημιουργεί ενοχές ή να προκαλεί παρεξηγήσεις.
Όμως, η ψυχολογική ανάγνωση είναι σαφής: η ανάγκη για απομόνωση ή σιωπή δεν είναι ένδειξη απόρριψης, αλλά μια απόλυτα θεμιτή μορφή αυτοφροντίδας. Η φράση της ψυχολόγου Μαριάν Ρόχας «Σταμάτα να ζητάς συγγνώμη επειδή χρειάζεσαι σιωπή» συνοψίζει αυτή την αντίληψη με ακρίβεια.
Η άρνηση να δεχτεί κανείς επισκέπτες δεν είναι πάντα απόρροια συναισθηματικής απόστασης. Σε πολλές περιπτώσεις, αποτελεί μια συνειδητή επιλογή προστασίας της σχέσης -όταν η κούραση κυριαρχεί, η επικοινωνία μπορεί να γίνει απότομη, η διάθεση ευερέθιστη, και η εμπειρία της συνεύρεσης τελικά να φθείρει και τις δύο πλευρές. Το να λέει κανείς «όχι» δεν είναι ένδειξη ψυχρότητας, αλλά μια πράξη πρόληψης.
Η προσωπικότητα παίζει επίσης σημαντικό ρόλο. Οι θεωρίες που σχετίζονται με τον Καρλ Γιουνγκ περιγράφουν πώς κάποια άτομα αναζωογονούνται μέσα από έντονη κοινωνική δραστηριότητα, ενώ άλλα χρειάζονται ησυχία και προβλέψιμες συνθήκες για να ξαναβρούν την ενέργειά τους.
Για τη δεύτερη κατηγορία, το σπίτι αποτελεί μια ασφαλή βάση, όπου μειώνεται η έκθεση και αυξάνεται το αίσθημα ελέγχου. Όταν κάποιος εισέρχεται σε αυτόν τον χώρο, η ακουστική, η κυκλοφορία και η τάξη του περιβάλλοντος μεταβάλλονται -και αυτό μπορεί να μοιάζει με επιπλέον επιβάρυνση, ειδικά όταν η ενέργεια είναι ήδη περιορισμένη.
Το άνοιγμα του σπιτιού είναι, σε συμβολικό επίπεδο, και άνοιγμα της προσωπικής οικειότητας. Σε περιόδους πένθους, άγχους, συναισθηματικής ανάκαμψης ή αλλαγών στην καθημερινότητα, η επίσκεψη απαιτεί αναπροσαρμογή προγράμματος, διαρκή προσοχή και προσπάθεια για τη διατήρηση μιας κοινωνικά αποδεκτής ατμόσφαιρας. Κι ενώ το σώμα ζητά ηρεμία, το περιβάλλον απαιτεί ενεργοποίηση. Δεν είναι τυχαίο που πολλοί άνθρωποι σε τέτοιες φάσεις αναζητούν εναλλακτικούς τρόπους επαφής.
Η καλή επικοινωνία είναι το κλειδί για την αποφυγή παρεξηγήσεων. Όταν κάποιος δηλώνει καθαρά ότι χρειάζεται ξεκούραση, διατηρεί τα όριά του χωρίς να πληγώνει. Με την πάροδο του χρόνου, η συνέπεια στο μήνυμα αυτό βοηθά τους γύρω του να κατανοήσουν πως η άρνηση δεν αφορά τα πρόσωπα, αλλά την ανάγκη για ανάπαυλα. Παράλληλα, προγραμματισμένες συναντήσεις τις ημέρες και ώρες που υπάρχει πραγματική διαθεσιμότητα, οδηγούν σε πιο ποιοτικές στιγμές.
Μια άλλη σημαντική διάσταση αφορά την οργάνωση του σπιτιού. Όσοι αφιερώνουν χρόνο στην τακτοποίηση, την καθαριότητα και τη διατήρηση συγκεκριμένων ρυθμών ύπνου ή ησυχίας, συχνά δυσκολεύονται να αντιμετωπίσουν αιφνίδιες διαταραχές. Η αναπάντεχη παρουσία τρίτων μπορεί να βιωθεί σαν εισβολή -ιδιαίτερα σε περιόδους ευαισθησίας. Έτσι, η προστασία του σπιτιού συνεπάγεται τη διατήρηση ξεκάθαρων ορίων, χωρίς να αποκλείεται η κοινωνική συναναστροφή σε άλλους χώρους.
Η μεταφορά των συναντήσεων σε ουδέτερους χώρους, όπως καφέ, πάρκα ή κοινόχρηστοι χώροι, προσφέρει μια βιώσιμη εναλλακτική. Επιτρέπει την επαφή χωρίς να επιβαρύνει τη σφαίρα της προσωπικής ξεκούρασης. Μια ακόμη προσέγγιση είναι η συνεννόηση εκ των προτέρων για τη διάρκεια, το περιεχόμενο και τη σύνθεση της συνάντησης. Όσο πιο προβλέψιμο είναι το πλαίσιο, τόσο λιγότερη είναι η επιβάρυνση.
Στο οικογενειακό πλαίσιο, η ανοιχτή συζήτηση συνήθως αποτρέπει τις παρεξηγήσεις. Όταν εξηγείται πως η άρνηση για φιλοξενία σχετίζεται με την ανάγκη διαχείρισης ενέργειας, η κατανόηση έρχεται πιο εύκολα. Παράλληλα, υπάρχουν ενδείξεις που δεν πρέπει να αγνοούνται -όπως η απομόνωση που συνοδεύεται από απώλεια λειτουργικότητας ή επίμονη μελαγχολία. Σε αυτές τις περιπτώσεις, είναι απαραίτητη η αναζήτηση επαγγελματικής βοήθειας, για να διαχωριστεί η φυσιολογική ανάγκη για ησυχία από μια υποκείμενη ψυχολογική δυσφορία.
Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης περιπλέκουν την κατάσταση. Οι συνεχείς αναρτήσεις με πολυπληθή δείπνα, γεμάτα σπίτια και διαρκείς συναντήσεις προβάλλουν ένα μοντέλο ζωής όπου η κοινωνικότητα γίνεται σύμβολο αποδοχής. Όσοι επιλέγουν τη σιωπή ή τη μοναξιά, μπορεί να αισθανθούν περιθωριοποιημένοι. Όμως, όπως σημειώνουν οι ειδικοί, η κανονικοποίηση της ιδέας ότι υπάρχουν πολλοί τρόποι να σχετίζεται κανείς -και πως η εκούσια απομόνωση είναι ένας από αυτούς -βοηθά στη μείωση του στίγματος και στην αποδοχή διαφορετικών μορφών συμβίωσης.
Η φιλοξενία χρειάζεται κι αυτή μια νέα θεώρηση. Συχνά, το βάρος του ρόλου του οικοδεσπότη πέφτει στον ίδιο άνθρωπο, που φροντίζει για το φαγητό, τη ροή της συζήτησης, την καθαριότητα. Όταν η κατάσταση αυτή γίνεται διαρκής και δεν μοιράζεται, η ευχαρίστηση χάνεται και απομένει η κόπωση. Αναγνωρίζοντας αυτή τη φθορά και επαναδιαπραγματευόμενοι τη συχνότητα, το πλαίσιο και τη μορφή των συναντήσεων, μπορούμε να ξαναβρούμε τη χαρά της επαφής.
Η κοινωνική πίεση, ωστόσο, είναι έντονη. Η ανάγκη να μην απογοητεύσουμε τους άλλους, οδηγεί πολλούς σε μακροσκελείς δικαιολογίες. Η απλή και καθαρή γλώσσα αποδεικνύεται πιο αποτελεσματική. Μια φράση όπως «η εβδομάδα είναι απαιτητική» ή «το σπίτι είναι σε λειτουργία ανάπαυσης» δείχνει σεβασμό και προς τον εαυτό και προς τους άλλους, χωρίς περιττές εξηγήσεις.
Οι μικρές ρουτίνες βοηθούν στη διατήρηση των ορίων: επίσκεψη μόνο κατόπιν συνεννόησης, ημέρες χωρίς καμία κοινωνική υποχρέωση στο σπίτι, ώρες αφιερωμένες αποκλειστικά στη σιωπή. Το ζητούμενο δεν είναι η απομόνωση, αλλά η εξισορρόπηση. Υπάρχουν περίοδοι εξωστρέφειας και άλλες εσωστρέφειας, και η εναλλαγή είναι όχι μόνο φυσιολογική, αλλά και απαραίτητη.
