Η κακοκαιρία «Μπάρμπαρα» που χτυπά τις τελευταίες ημέρες τη χώρα οδήγησε τους πολίτες στην αγορά αντιολισθητικών αλυσίδων, δεν έλειψε ωστόσο η αισχροκέρδεια.

Για αυτά τα φαινόμενα αισχροκέρδειας που παρουσιάστηκαν στην αγορά αντιολισθητικών αλυσίδων αλλά και ειδών τροφίμων μίλησαν στην ΕΡΤ ο γενικός γραμματέας Εμπορίου και Προστασίας του Καταναλωτή Σωτήρης Αναγνωστόπουλος, και ο πρόεδρος της Ένωσης Εργαζομένων Καταναλωτών Απόστολος Ραυτόπουλος.

Σύμφωνα με τον γενικό γραμματέα, «όποιοι έχουν πουλήσει αλυσίδες πολύ ακριβά σε σχέση με όσο τις αγόρασαν ή τις πουλούσαν στο παρελθόν, δηλαδή για όσους έχουν ξεπεράσει το περιθώριο κέρδους τους […] προφανώς θα τιμωρηθούν». Ο ίδιος σημείωσε ότι, οι αρμόδιες υπηρεσίες μπορούν να το ελέγξουν αναζητώντας τα ηλεκτρονικά ίχνη αυτών των πωλήσεων.

Ο κ. Αναγνωστόπουλος είπε ακόμη ότι, όταν υπάρχει αυξημένη ζήτηση λίγων ημερών εμφανίζονται κρούσματα κερδοσκοπίας. «Ακόμα και χωρίς καταγγελίες το γνωρίζουμε ότι υπάρχουν τέτοια φαινόμενα και γι’ αυτό το λόγο ελέγχονται», τόνισε.

Απαντώντας σε ερώτηση για το ενδεχόμενο να μπει πλαφόν στην τιμή ανέφερε: «Η έννοια του “πλαφόν” στην τιμή είναι κάτι το οποίο είναι πολύ επικίνδυνο σε μία ελεύθερη οικονομία. Αν, για παράδειγμα, βάζαμε πλαφόν στις αλυσίδες, επειδή υπήρχε πάρα πολύ μεγάλη ζήτηση, το πιο πιθανό ήταν ότι πολλές από αυτές τις αλυσίδες θα κατέληγαν στη μαύρη αγορά για να πωληθούν στις τιμές που θα ήθελε πραγματικά ο επιχειρηματίας. Θα προφασιζόταν ότι δεν έχει άλλες αλυσίδες με αποτέλεσμα να μην μπορεί να εξυπηρετήσει το κοινό».

Από την πλευρά του ο κ. Ραυτόπουλος δήλωσε ότι «αυτό το οποίο διαπιστώνουμε είναι ότι “ο λύκος στην αναμπουμπούλα χαίρεται” Κάθε φορά που έχουμε κάποια έκτακτη ανάγκη, το προϊόν αυτό πωλείται πάντα με καπέλο». Και όπως είπε στην Αθήνα υπάρχουν καταγγελίες για αλυσίδες, τις οποίες τις αγόραζαν 40 με 45 ευρώ και σήμερα τις αγόρασαν 70 ευρώ. Μας έχουν στείλει και αποδείξεις, τις οποίες και εμείς, με τη σειρά μας, θα στείλουμε στο υπουργείο προκειμένου να τις ελέγξει ξανά».

Για τη διαφορά τιμής μεταξύ χωραφιού και ραφιού στο λιανεμπόριο ο κ. Αναγνωστόπουλος είπε ότι «πάντοτε υπήρχε, αλλά έχει επιδεινωθεί τον τελευταίο καιρό» εξηγώντας ότι αυτό οφείλεται στην ενεργειακή κρίση.

Όσον αφορά το Market Pass και το πότε θα ανοίξει η πλατφόρμα είπε: «Όποτε και να ανοίξει πλατφόρμα, κανείς δεν θα πρόκειται να χάσει τη δυνατότητα να συμμετέχει σε αυτό. Θα δοθεί άπλετος χρόνος και τα χρήματα αυτά θα μπορεί να τα χρησιμοποιήσει (ο κάθε δικαιούχος) μέχρι το τέλος Αυγούστου ανεμπόδιστα».

Σύμφωνα με τον γενικό γραμματέα, «δεν θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας. Όλοι θα εξυπηρετηθούν. Στις επόμενες περίπου 10 με 15 ημέρες η πλατφόρμα αυτή θα είναι διαθέσιμη στο καταναλωτικό κοινό και θα μπορέσει να εξυπηρετηθεί αλλά και να λάβει την απαραίτητη αυτή ενίσχυση λόγω των υψηλών πληθωριστικών πιέσεων που δυστυχώς υπάρχουν ακόμα στη χώρα».

Μιλώντας για τη νέα πρωτοβουλία της κυβέρνησης για την ενίσχυση των νοικοκυριών, το λεγόμενο «καλάθι της Σαρακοστής» διευκρίνισε ότι θα ανακοινωθεί την επόμενη βδομάδα προκειμένου να εφαρμοστεί την Τετάρτη πριν από την Καθαρά Δευτέρα.

Η Μαρία Καβογιάννη παραχώρησε συνέντευξη στον Άρη Καβατζίκη για το περιοδικό “Glow“. Η δημοφιλής ηθοποιός αναφέρθηκε μεταξύ άλλων στην προσωπική της ζωή αλλά και στη “Μαρία” του “Maestro” που αγαπήθηκε ιδιαίτερα από τους τηλεθεατές.

Δεν ξεκίνησε με το σκεπτικό ότι θα κάνει τη δική της οικογένεια: “Το φλερτ ήταν σχεδόν ισότιμο. Μπορεί να έδειχνα, με λεπτό τρόπο, την προτίμησή μου σε ένα αγόρι, αλλά δε θα έκανα εγώ το πρώτο βήμα. Με τον άντρα μου, τον Πέτρο, μας βγήκε στην πορεία ότι θέλουμε να συνεχίσουμε μαζί και να κάνουμε οικογένεια. Δεν ξεκινήσαμε με αυτήν την προοπτική. Στην αρχή της σχέσης μας κυρίως ακολουθούσα, δε διεκδικούσα πολλά πράγματα. Μετά άρχισα να διεκδικώ και να εκφράζω τα “θέλω” μου. Όσο πιο κοντά έρχεσαι με τον άλλο και τον αισθάνεσαι δικό σου, ανοίγεσαι, λες αυτά που θέλεις“.

Μιλώντας για την αγάπη και για τον έρωτα στη δική της εποχή, η Μαρία Καβογιάννη δήλωσε: “Στη δική μου εποχή, οι συνθήκες για τον έρωτα δεν ήταν ιδανικές, δεν υπήρχε, λόγου χάρη, ανοιχτός ορίζοντας για τους ανθρώπους που ερωτεύονταν άτομα του ίδιου φύλου. Στις “διαδρομές” μου στο πανεπιστήμιο, οι άνθρωποι δεν μπορούσαν να εκδηλωθούν, άρα κι εγώ δεν είχα έρθει σε επαφή μαζί τους. Καθώς άρχισα, όμως, να ασχολούμαι με το θέατρο, είδα πιο απελευθερωμένα άτομα και νομίζω πως ήμουν έτοιμη από καιρό να δεχτώ την αγάπη και την προτίμηση του καθενός. Το θεώρησα εξαρχής απόλυτα φυσιολογικό και πολύ ωραίο. Για μένα, ο έρωτας και η αγάπη δεν έχουν φύλο. Είναι κάτι υπέροχο και το μικραίνεις αν σκεφτείς “πώς ένας άντρας είναι με έναν άντρα”. Ένιωσα σαν να ήμουν εκπαιδευμένη από καιρό να το δω και να το δεχτώ. Θα το δεχόμουν ανά πάσα στιγμή, απλώς δεν είχα επαφή με παιδιά που ερωτεύονταν το ίδιο φύλο. Και όταν τα γνώρισα, έγιναν οι καλύτεροί μου φίλοι. Το σπίτι στο οποίο μεγάλωσα είχε αγάπη. Μπορεί να μην ειπώθηκε ποτέ με κανόνες του τι είναι ο ομόφυλος έρωτας ή ποιον πρέπει να αγαπάμε, αλλά καλλιεργείται με τον τρόπο που δίνεται, είναι κάτι φυσικό κι ανθρώπινο“.

Μέσα από την ερμηνεία της στο “Maestro” μίλησε για όλες τις κακοποιημένες γυναίκες: “Δεν γνώρισα κακοποιημένες γυναίκες. Πολλές φορές, όμως, σκέφτομαι πως, όταν κλείνει μια πόρτα, δεν ξέρεις τι γίνεται πίσω απ’ αυτήν. Είναι αυτό ακριβώς που συμβαίνει και στη σειρά. Νιώθεις ότι ένας άνθρωπος είναι καλά κι ευτυχισμένος, αλλά όταν κλείνει η πόρτα κακοποιείται. Είναι τόσο λεπτό κι ευαίσθητο θέμα -ο Χριστόφορος έχει κεντήσει στον τρόπο με τον οποίο το γράφει, το σκηνοθετεί και το παραδίδει- που η δική μου συνεισφορά ήταν η ανάγκη μου να μιλήσουν μέσα από την ηρωίδα μου όλες αυτές οι κακοποιημένες γυναίκες. Ήταν σαν να τις είχα πάρει όλες μέσα μου. Ήθελα να τους πω ότι είναι για εκείνες αυτό που κάνω… για εκείνες. Η συνθήκη με συγκινούσε πάρα πολύ. Μάλλον με θύμωνε και με συγκινούσε. Με θυμώνει εν γένει η επιβολή και η κακοποίηση των αδύναμων ανθρώπων ανεξαρτήτως φύλου και θεώρησα πως η σειρά ήταν μεγάλο βήμα και μεγάλη ευκαιρία για να ευαισθητοποιηθεί ο κόσμος. Με προσέγγισαν γυναίκες, οι οποίες δεν ξέρω αν το είχαν βιώσει και απλώς με αγκάλιασαν. Ένιωσα φοβερή συγκίνηση όταν μία γυναίκα με αγκάλιασε στον δρόμο και έκλαιγε. Δε μου είπε αν είχε κακοποιηθεί, αλλά για μένα ήταν σαν να μου το ομολογούσε σιωπηλά. Λέμε μερικές φορές ότι οι ηθοποιοί παίζουμε κάτι που δεν είναι αλήθεια. Κι όμως… νιώθεις ότι είναι αλήθεια, γιατί κάπως έτσι αισθάνεται κάποιος που κακοποιείται, απλώς υπάρχει μία ειδοποιός διαφορά: η βία σε εμάς είναι ψεύτικη. Είναι μία πολύ δύσκολη συνθήκη, καθώς την ώρα που μου έκαναν το μακιγιάζ, για να φαίνομαι χτυπημένη, σκεφτόμουν αυτές τις γυναίκες, τον σωματικό και ψυχικό τους πόνο. Δεν μπορείς, λοιπόν, να μην κλαις με αυτό. Η ερμηνεία δεν είναι δική μου, είναι η ερμηνεία αυτών των γυναικών“.

Η μητέρα και η αδερφή του Βασίλη Τσιάρτα με δήλωσή τους παίρνουν αποστάσεις από την υποψηφιότητα του παλαίμαχου ποδοσφαιριστή.

Διευκρινιστική δήλωση των Σοφίας, χήρας Αναστασίου Τσιάρτα και Ελευθερίας Τσιάρτα του Αναστασίου. Aναφορικά με την δήλωση υποψηφιότητας του Βασιλείου Τσιάρτα του Αναστασίου.

Βέροια, 06/02/2023

Προς αποφυγήν κάθε παρεξηγήσεως ή σύγχυσης και εξ αφορμής της δηλωθείσας υποψηφιότητας του Βασιλείου Τσιάρτα του Αναστασίου, επιθυμούμε να διευκρινίσουμε ότι, παρά την συγγενική μας σχέση, ουδεμία απολύτως σχέση έχουμε ή πρόκειται ή θέλουμε να έχουμε με την προσφάτως ανακύψασα πολιτική δραστηριότητα του ανωτέρω και την υποψηφιότητά του με συγκεκριμένο πολιτικό σχηματισμό.

Άλλωστε, ουδέποτε στην οικογένειά μας είχαμε ομοφοβικές, ρατσιστικές ή εθνικιστικές αντιλήψεις αλλά αντίθετα διαπνεόμασταν από δημοκρατικές, προοδευτικές και αλληλέγγυες ιδέες, όπως αυτές μας εμφυτεύθηκαν από τον σύζυγο και πατέρα μας Αναστάσιο Τσιάρτα και την οικογένειά του.

Βασίλης Τσιάρτας: Η απάντηση στη μητέρα και την αδελφή του – «Υπερασπίζομαι ξανά τα εθνικά μας χρώματα όπως το 2004»

Το απόγευμα της Τρίτης 7/2 ο Βασίλης Τσιάρτας θέλησε να δώσει τη δική του απάντηση μέσα από τον προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook, στη μητέρα και την αδερφή του, οι οποίες ξεκαθάρισαν ότι δεν έχουν σχέση με τις απόψεις του.

Η απάντηση του Βασίλη Τσιάρτα στο facebook:

«Διευκρινίζω, προς κάθε ενδιαφερόμενο, τις πολιτικές μου απόψεις:

– Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες. Αυτό ήταν και το σύνθημα του κόμματος που ψήφιζε ο αείμνηστος πατέρας μου. Εγώ το διευρύνω: ανήκει και σε όσους ήρθαν ή θέλουν να έρθουν στην Ελλάδα για να υιοθετήσουν τον Ελληνικό και τον Ευρωπαϊκό πολιτισμό, να ζήσουν ως Έλληνες και να μεγαλώσουν τα παιδιά τους με Ελληνική Παιδεία. Πάντως, η Ελλάδα δεν ανήκει σε όσους επιδιώκουν να εγκαθιδρύσουν στη χώρα μας και στην Ευρώπη, με το προκάλυμμα της θρησκείας, ένα ολοκληρωτικό κοινωνικό και νομικό πλαίσιο ζωής, που είναι απολύτως ασύμβατο με τον πολιτισμό και τη νομοθεσία μας, με τις αρχές του Διαφωτισμού, με την ισότητα ανδρών και γυναικών, με τα δικαιώματα των παιδιών, και μάλιστα εισβάλλοντας στην Ελληνική Επικράτεια. Αυτή η άποψη αποκαλείται από κάποιους “ρατσιστική”.

– Θέλω η χώρα μου να μην είναι ο επαίτης της διεθνούς κοινότητας και να διακριθεί ξανά στον σύγχρονο κόσμο παράγοντας καινοτομία, τεχνολογία, προϊόντα, υπηρεσίες, πολιτισμό, τέχνες, γράμματα, επιστήμες, αξιοπρέπεια. Θέλω η Ελλάδα να είναι σεβαστή στους φίλους της και τρομερή στους εχθρούς της. Θέλω οι Έλληνες να διακρίνονται και να προκόβουν στη χώρα τους, όπως κάνουν σε άλλες χώρες που έχουν ένα πλαίσιο ευνομίας και αξιοκρατίας. Θέλω τα παιδιά μου να μην πρέπει να ξενιτευτούν, για να βρουν δουλειές και αμοιβές, που θα τους επιτρέπουν να ζουν αξιοπρεπώς. Αυτό το πλαίσιο δεν υπάρχει στην Ελλάδα του κομματικού φατριασμού, μπλε, πράσινου και κόκκινου, των πελατειακών σχέσεων και του σοβιετικού κράτους – πατερούλη που μοιράζει επιδόματα σε δήθεν “ευπαθείς και ευάλωτους”, γονατίζοντας από τη φορολογία κάθε παραγωγικό Έλληνα και “φεσώνοντας” τα παιδιά και τα εγγόνια μας. Αυτή η επιθυμία αποκαλείται από κάποιους “εθνικιστική”.

– Πιστεύω πως κάθε άνθρωπος είναι ελεύθερος να ζει με τον τρόπο που εκείνος επιλέγει, χωρίς να ζητάει την έγκριση των άλλων, αρκεί να μην τους βλάπτει. Σε όλη μου τη ζωή αγωνίστηκα ώστε οι ιδιαιτερότητες των ανθρώπων, συμπεριλαμβανομένου του ερωτικού προσανατολισμού, να μην είναι κριτήριο για την ποιότητα, την αξία τους ή την αποδοχή τους. Στο κρεβάτι του, ο καθένας κάνει ό,τι νομίζει, και μεταξύ συναινούντων ενηλίκων όλα επιτρέπονται. Όμως πιστεύω πως ένα παιδί χρειάζεται μπαμπά και μαμά – όχι γονέα 1 και γονέα 2. Πιστεύω πως συζητώντας για την υιοθεσία παιδιών, το μόνο κριτήριο πρέπει να είναι το καλό του παιδιού, και όχι η ικανοποίηση – για ψηφοθηρικούς λόγους – οργανωμένων ομάδων πίεσης που προσπαθούν να επιβάλουν τις δικές τους επιλογές σε όλους, ως κανονικότητα. Αυτή η θέση αποκαλείται από κάποιους “ομοφοβική”.

– Πιστεύω πως μια κοινωνία πρέπει να ζει με κανόνες. Ένας από αυτούς είναι πως νόμος είναι ένα κείμενο που ψηφίζεται από την Βουλή. Δεν είναι το “δίκαιο του εργάτη”, όπως το διαμορφώνουν κάθε φορά, ανάλογα με το πώς τους συμφέρει, κάποιοι αυτόκλητοι εκπρόσωποι του εργάτη. Δεν είναι η παρανομία του “δικού μας παιδιού”, όπως την “κουκουλώνουν” κάθε φορά οι πολιτικοί του προστάτες. Δεν είναι τα τάγματα εφόδου που παρελαύνουν 3 φορές τη μέρα στους δρόμους της πόλης μπλοκάροντας τη ζωή των κατοίκων της. Δεν είναι οι εγκληματίες που έχουν μετατρέψει τα πανεπιστήμια σε άντρα παραβατικότητας. Αν δεν μας αρέσει ο νόμος, θα πρέπει να τον αλλάξουμε με έναν άλλον νόμο, που θα ψηφίσει πάλι η Βουλή. Δεν θα τον “καταργήσουμε στον δρόμο”, διότι, κάνοντάς το αυτό, ξαναγυρνάμε στον νόμο της ζούγκλας. Αυτή η άποψη θεωρείται από κάποιους “φασιστική”.

– Πιστεύω ότι κάθε αγώνας – και ο πολιτικός – έχει κανόνες που πρέπει να τηρούνται. Στο ποδόσφαιρο, αν πιάσεις τη μπάλα με τα χέρια στη μεγάλη περιοχή, ο διαιτητής σφυρίζει πέναλτι, όποιος κι αν είσαι. Στην πολιτική, ο κανόνας για τη λειτουργία των κομμάτων ορίζεται στο άρθρο 29 του Συντάγματος: “η οργάνωση και η δράση τους οφείλει να εξυπηρετεί την ελεύθερη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος”. Κόμμα που δηλώνει απερίφραστα πως στόχος του είναι η κατάλυση της Δημοκρατίας και η επιβολή δικτατορίας κι ότι, αν η χώρα δεχθεί επίθεση, αυτό θα αναλάβει αυτόνομη στρατιωτική δράση, μέχρι την ολοκληρωτική ήττα της εγχώριας αστικής τάξης, και την, διά των όπλων, κατάληψη της εξουσίας, δεν θα έπρεπε να συμμετέχει στις εκλογές, τουλάχιστον. Αυτή η άποψη θεωρείται από κάποιους “ακροδεξιά”.

Καταλαβαίνω ότι τα παραπάνω είναι πολύ δυσνόητα στην Ελλάδα της ιδεολογικής τρομοκρατίας της αριστεράς, που, ειδικά στις μικρές κοινωνίες, είναι ιδιαίτερα απειλητική. Ταθέτω πάντως στη διάθεση όσων ενδιαφέρονται πραγματικά για το τι πιστεύει κάποιος. Χαίρομαι που η Εθνική Δημιουργία, με τον Θάνο Τζήμερο, τον Φαήλο Κρανιδιώτη και τους πολλούς άξιους συνεργάτες τους, αγωνίζεται για να αρχίσουμε ξανά να χρησιμοποιούμε την κοινή λογική στη χώρα που γέννησε τον ορθό λόγο. Είμαι ευτυχής που δίνω αυτόν τον αγώνα μαζί τους. Αισθάνομαι ότι υπερασπίζομαι ξανά τα εθνικά μας χρώματα, όπως το 2004. Θέλω να κάνουμε όλοι μαζί τη χώρα μας δυνατή και περήφανη στην Ευρώπη και στον κόσμο. Η Ελλάδα της παραγωγής και της προόδου είναι η μεγάλη μας οικογένεια».

Συνεχίζεται η προσπάθεια της ελληνικής ΕΜΑΚ στο Χατάι

Η μικρή Φάτμα την οποία είχαν προσεγγίσει οι διασώστες της ΕΜΑΚ που επιχειρούν στο Χατάι, δεν κατάφερε να κερδίσει τη μάχη και να βγει ζωντανή από τα συντρίμμια του σπιτιού της που κατέρρευσε από τον φονικό σεισμό που έπληξε Τουρκία και Συρία.

Η 7χρονη είχε παγιδευτεί στα ερείπια και σύμφωνα με τα όσα μετέδωσε η ΕΡΤ δεν κατάφερε να αντέξει και κατέληξε βυθίζοντας στο πένθος τους οικείους της.

Οι εικόνες που μετέδωσε η ΕΡΤ με τους άνδρες της ΕΜΑΚ και του ΕΚΑΒ να είναι με σκυμμένα κεφάλια και να βουρκώνουν συγκλονίζει. Την επόμενη στιγμή όμως, άπαντες σήκωσαν κεφάλι και συνεχίζουν να παλεύουν για να βγάλουν τον επόμενο, προσδοκώντας να είναι ζωντανός και να μην έχει την τύχη της 7χρονης.

Δείτε το συγκλονιστικό βίντεο

Οι υπόλοιποι διασώστες προσπαθούν να απεγκλωβίσουν μια τετραμελή οικογένεια που είναι παγιδευμένη κάτω από κλιμακοστάσιο. Ο 50χρονος πατέρας ανασύρθηκε από την ελληνική ομάδα και πλέον οι προσπάθειες εστιάζονται στο να σωθεί η 6χρονη κόρη του.

Όπως μεταδίδει ο απεσταλμένος της ΕΡΤ, το παιδί φέρεται να βρίσκεται αγκαλιά με το αδερφάκι του που δεν τα κατάφερε να κρατηθεί στη ζωή, ενώ κοντά τους είναι και η μητέρα που είναι επίσης νεκρή.

Εκεί διασώστες και εθελοντές με χαλιά και κουβέρτες μεταφέραν μπάζα από 13ώροφο κτήριο που έχει πέσει προκειμένου να φτάσουν στο σημείο όπου ακούστηκε μια ανθρώπινη φωνή. Ωστόσο έφθασαν αργά, ο άνθρωπος είχε καταλήξει.

Σε ηλικία μόλις 36 ετών έφυγε από τη ζωή, ανθυπασπιστής της Πολεμικής Αεροπορίας Παναγιώτης Γ. Δημητρακόπουλος, μετά από γενναία «μάχη» που έδωσε με ασθένεια.

Γεννήθηκε στην Πάτρα και μεγάλωσε στην Οβρυά, με καταγωγή από τα Καλάβρυτα που τόσο αγαπούσε. Άριστος μαθητής, πέρασε στις Πανελλήνιες στις στρατιωτικές σχολές και υπηρέτησε την πατρίδα με σεβασμό, ήθος, σεμνότητα και ακεραιότητα.

Είχε υπηρετήσει επί σειρά ετών στην 117 Πτέρυγα Μάχης στην Ανδραβίδα, στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας και τελευταία στην 359 Μοίρα Αεροπορικής Εξυπηρέτησης Δημοσίων Υπηρεσιών (ΜΑΕΔΥ).

Θρήνος για τους γονείς του Γεώργιο και Βασιλική και τον αδελφό του Μιχάλη.

Η εξόδιος ακολουθία θα τελεστεί την Τετάρτη 8/02/2023 στις 11.00 το πρωί, από τον Ιερό Ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου Καλαβρύτων.

Η οικογένειά του παρακαλεί όπως αντί στεφάνων γίνουν καταθέσεις στον Σύλλογο κατά του Καρκίνου του Μαστού «Άλμα Ζωής».

Πηγή: pelop.gr

Σε θλίψη η κοινωνία της Θεσσαλονίκης αλλά και ο ερασιτεχνικός αθλητισμός της πόλης στο άκουσμα της δυσάρεστης είδησης οτι ο 21χρονος καλαθοσφαιριστής Βασίλης Χριστοδούλου έφυγε ξαφνικά από τη ζωή

Ο 21χρονος καλαθοσφαιριστής Βασίλης Χριστοδούλου έφυγε από τη ζωή.

Θρήνος επικρατεί στον ερασιτεχνικό αθλητισμό της Θεσσαλονίκης, καθώς ο 21χρονος καλαθοσφαιριστής Β. Χριστοδούλου έφυγε από τη ζωή.

Ο Βασίλης  αγωνιζόταν ως καλαθοσφαιριστής στην ομάδα της Θεσσαλονίκης «Ιππότες Χαριλάου». Ο 21χρονος πέθανε από ανακοπή καρδιάς στο σπίτι του.

«Μετά τον ξαφνικό χαμό του Βασίλη Χριστοδούλου, όλα περνάνε σε δεύτερη μοίρα…προς το παρόν δε θα ενημερώνεται η σελίδα της ομάδας…» αναφέρει στη λιτή ανακοίνωση ο σύλλογος που αγωνιζόταν ο νεαρός καλαθοσφαιριστής.

Δείτε την ανάρτηση της ομάδας του Βασίλη Χριστοδούλου

θερμά συλλυπητήρια στην οικογένεια του