Κατάθεση ψυχής για την περίοδο που πέρασε το κατώφλι της κατάθλιψης έκανε η Έλενα Ακρίτα, κάτι που τη στοιχειώνει μέχρι και σήμερα.

«Η κατάθλιψη μπορεί να σε χτυπήσει όποτε γουστάρει η ίδια. Γίνεται αφεντικό της ζωής σου και του εαυτού σου. Εσύ είσαι ένα άτομο υποτελές. Δεν θέλεις να ξημερώσει το πρωί. Κοιμόμουν σκεπασμένη μέχρι επάνω κι όταν κοιτούσα την ώρα στραβά για να σηκωθώ, ήταν αδύνατο, δεν μπορούσα. Δεν το καταλαβαίνει ο άλλος αλλά δεν μπορείς να πας από την κρεβατοκάμαρά σου στην κουζίνα για να κάνεις έναν καφέ. Δεν μπορείς να πάρεις τα πόδια σου. Είναι ένα βουνό, Γολγοθάς», είπε η Έλενα Ακρίτα.

«Η πιο μισητή μου φράση είναι “δεν υπάρχει, δεν μπορώ, υπάρχει δεν θέλω”. Όχι, υπάρχει και “δεν μπορώ”. Συνυπήρξα πάρα πολλά χρόνια με την κατάθλιψη κι όταν έπρεπε να βγω έξω, έβρισκα δικαιολογίες. Για αυτό και δεν θα δεις για μεγάλο διάστημα να έχω φωτογραφίες, όπως π.χ. από μια πρεμιέρα. Τότε δεν υπήρχα. Έβρισκα χιλιάδες δικαιολογίες, τις οποίες σωματοποιούσα κι αρρώσταινα ακόμα περισσότερο. Πονούσαν ξαφνικά τα κόκαλα, το κεφάλι μου κι είχα συνάχι. Μόλις αποφάσιζα να δω σπίτι μου τηλεόραση, ήμουν καλά. Ούτε βιβλία μπορούσα να διαβάσω», ανέφερε η Έλενα Ακρίτα.

«Όμως πήγα στον ψυχίατρο για να το αντιμετωπίσω, ξεκίνησα με ψυχοθεραπεία και με φάρμακα. Δεν το ξεπέρασα. Πάντα είμαι μια καταθλιπτική που απλά παλεύω και κερδίζω μέρα την μέρα», κατέληξε.

Συγκινεί ο πατέρας του αδικοχαμένου Νίκου που έχασε τη ζωή του από τοίχο που τον καταπλάκωσε σε δρόμο της Λάρισας όπου σπούδαζε.

Ήταν πρωί Κυριακής, το ημερολόγιο έδειχνε 21η Φεβρουαρίου του 2022.

Ο 22χρονος φοιτητής από τα Χανιά, Νίκος Μπιτσάκης, που σπούδαζε στη Λάρισα, γύριζε από διασκέδαση με τους φίλους του.

Περνώντας από ένα εγκαταλειμμένο σπίτι στην οδό Ασκληπιού, κλώτσησε ένα ετοιμόρροπο τοιχείο… Και το ασύλληπτο συνέβη. Αυτό κατέρρευσε και τραυμάτισε θανάσιμα το νεαρό, βυθίζοντας στο πένθος τη χώρα.

Τα «γιατί» παραμένουν ακόμη αναπάντητα. Οι μήνες πέρασαν, όμως ο χαμός του νεαρού φοιτητή δε ξεθώριασε. Από την πρώτη στιγμή το αίμα του «σήκωσε στο πόδι» μία ολόκληρη πόλη, που με κάθε τρόπο, με συγκεντρώσεις, με πορείες, με συνθήματα, εξέφρασε την οργή της γι’ αυτή την άδικη απώλεια.

Και δέκα μήνες μετά, αυτή η πόλη συνεχίζει να θυμάται το Νίκο με κάθε αφορμή. Αυτή την πόλη λοιπόν που του στέρησε το μοναχοπαίδι του, ο πατέρας του Νίκου, ο κ. Μάνος Μπιτσάκης είχε κάθε λόγο να μισήσει. Έρχεται όμως σήμερα να την ευγνωμονήσει για τη στάση της.

Μιλώντας στο onlarissa.gr, ο κ. Μπιτσάκης παραδίδει μαθήματα μεγαλοκαρδίας και λέει:

«”Νίκο δεν θα σε ξεχάσουμε ποτέ”. Λέξεις που όταν τις ακούω δεν σας κρύβω ότι η καρδιά μου γίνετε κομμάτια, γιατί ξέρω ότι είναι για τον γιο μου που δεν θα δω ποτέ ξανά. Λέξεις όμως που όταν τις διαβάζω για τον Νικόλα μου, από άγνωστους για μένα ανθρώπους με κάνουν περήφανο και χαρούμενο (όσο χαρούμενος μπορεί να νιώσει ένας πατέρας που έχει χάσει το μοναχοπαίδι του).

Πριν τρία χρόνια που ήρθαμε στην Λάρισα για να βρούμε σπίτι, για τον φοιτητή τότε Νίκο, μείναμε πολύ ευχαριστημένοι που ο γιος μας θα ήταν σε μια τόσο όμορφη και υπέροχη πόλη. Τώρα καταλάβαμε ότι αυτή η πόλη έχει και υπέροχους ανθρώπους. Σας ευχαριστούμε μέσα απ’ την καρδιά μας για όλα όσα έχετε κάνει για τον Νικόλα μας και σας ευχόμαστε καλές γιορτές με υγεία. Δείχνετε έμπρακτα αυτό το “Νίκο δεν θα σε ξεχάσουμε ποτέ”. Σας ευχαριστώ».

Πού αποδίδει την ευθύνη ο πατέρας

«Ψάχνω κάθε μέρα να βρω μία κουβέντα για τον γιο μου, με ανακουφίζει αυτό. Και βλέπω πως στη Λάρισα δεν τον έχετε ξεχάσει. Μου δίνει μεγάλη παρηγοριά» εξηγεί ο κ. Μάνος, που αναμένει από τη δικαιοσύνη να εκκινήσει η διαδικασία απόδοσης ευθυνών, αφού από την πρώτη στιγμή υπέβαλε μήνυση κατά παντός υπευθύνου για το θάνατο του γιού του.

Στο ερώτημα «ποιος φταίει», ο πατέρας του Νίκου είναι ξεκάθαρος:

«Θεωρώ πως το μεγαλύτερο μερίδιο της ευθύνης το φέρει ο Δήμος. Εάν το παιδί ήταν μέσα στη αυλή του σπιτιού, δε θα μπορούσα να πω τίποτε σε κανένα. Το παιδί μου όμως περπατούσε απλά στο πεζοδρόμιο… Αν είναι δυνατό να κλωτσήσει κάποιος ένα τοίχο και να χάσει τη ζωή του. Ο τοίχος ήταν εκεί και περίμενε να πέσει. Θα μπορούσε να πέσει σε ένα καροτσάκι, σε έναν άνθρωπο που θα έσκυβε να δέσει τα κορδόνια του ή θα ακουμπούσε λίγο να ξεκουραστεί…

Αυτός ο τοίχος είχε δώσει τροφή για συζήτηση πολύ καιρό πριν στη Λάρισα. Αν μη, τι άλλο, ένας Δήμος ή μία πολεοδομία όταν βλέπει ότι ο ιδιοκτήτης δε μένει εκεί, πρέπει να αναλάβει δράση. Να τον γκρεμίσει και να του χρεώσει. Δε ξέρω τι γίνεται εκεί στη Λάρισα, αλλά εδώ στα Χανιά όταν ο τοίχος είναι έτοιμος να πέσει έρχεται ο Δήμος και σου δίνει ένα μπιλιετάκι, μία προθεσμία και μετά στο γκρεμίζει…”.

Η τραγική ειρωνεία

Και λίγο πριν κλείσει η κουβέντα, ο κ. Μάνος μιλάει με παράπονο για εκείνο, το άλλο παιχνίδι της μοίρας.

Έξι μήνες πριν κοπεί τόσο ξαφνικά και άδικα το νήμα της ζωής του, ο Νίκος είχε χάσει τον καλύτερό του φίλο, αυτόν που ήταν μαζί από παιδιά. «Καθόταν συνεχώς πάνω από το μνήμα και μιλούσε στο φίλο του… Τώρα είναι εκεί δίπλα. Το μνήμα άδειασε μία βδομάδα πριν φύγει ο Νίκος…» εξηγεί. Μία ακόμη παρηγοριά για τον πατέρα που έχασε τον μοναχογιό του. Να ξέρει πως εδώ στη Λάρισα ο Νίκος συνεχίζει να «ζει» ακόμη και μέσα σε ανθρώπους που δεν τον γνώρισαν ποτέ, αλλά κι εκεί στα Χανιά πως αναπαύεται δίπλα στον παιδικό του φίλο.

Σε τραγωδία εξελίχθηκε η ημέρα των Χριστουγέννων σε σπίτι στην ανατολική Θεσσαλονίκη όταν 30χρονη σκοτώθηκε πέφτοντας από την ταράτσα.

Σύμφωνα με πληροφορίες του grtimes.gr, το περιστατικό σημειώθηκε περίπου στις 7 το απόγευμα, ανήμερα των Χριστουγέννων, όταν η 30χρονη ανέβηκε στην ταράτσα 4όροφης πολυκατοικίας, περπάτησε σε πλέξιγκλας, το οποίο στη συνέχεια έσπασε και η κοπέλα βρέθηκε στο κενό.

Στο σημείο έσπευσε άμεσα η ΕΛΑΣ αλλά και ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ για να παραλάβει την 30χρονη, όμως ήταν αργά για την άτυχη γυναίκα.

Οι αρχές διενεργούν έρευνες για τα ακριβή αίτια του δυστυχήματος.

Ο 41χρονος Αναστάσιος Δημόπουλος με καταγωγή από την Ιτέα Φωκίδας είναι ο άτυχος ορειβάτης που έχασε τη ζωή του στον Όλυμπο, όταν έπεσε σε χαράδρα βάθους 600 μέτρων, στην προσπάθειά του να ανέβει στην κορυφή του Μύτικα.

Ο 41χρονος ορειβάτης που μένει στην Αθήνα είχε πάει στον Όλυμπο μαζί με έναν αναβάτη φίλο του, ο οποίος τον εντόπισε στη χαράδρα και ειδοποίησε τις Αρχές. Μένει να διαπιστωθεί από τη νεκροψία – νεκροτομή αν έχασε τη ζωή του από την πτώση ή από το κρύο.

Ήταν ένας έμπειρος ορειβάτης, μέλος του Συλλόγου Χιονοδρόμων Ιτέας-Κίρρας και στο ενεργητικό του είχε καταφέρει να σηκώσει τη σημαία του συλλόγου στην κορυφή Elbrus του Καυκάσου, σε ύψος 5.642 μέτρων. Τότε, είχε λάβει εύσημα από τους φίλους της ορειβασίας.

Σύμφωνα με νεότερες πληροφορίες, ο 41χρονος βρισκόταν στη θέση Λούκι Στεφανίου του Μύτικα ενώ ο φίλος του είχε μείνει πίσω και τον περίμενε. Όμως, έπεσε στη χαράδρα και ο φίλος του ανησύχησε και τον έψαξε, με αποτέλεσμα να τον εντοπίσει χωρίς τις αισθήσεις του σε βάθος 600 μέτρων.

Στην επιχείρηση ανάσυρσης του ορειβάτη επιχείρησαν μέλη από τη 2η ΕΜΑΚ Θεσσαλονίκης, την 8η ΕΜΑΚ Λάρισας, στελέχη της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας από το Λιτόχωρο και μέλη της Ελληνικής Ομάδας Διάσωσης.

Η Ελληνική Ομάδα Διάσωσης ανέβασε και βίντεο στο Facebook από την επιχείρηση έρευνας και διάσωσης στον Όλυμπο:

Όπως αναφέρεται σε σημερινή ανακοίνωση (26.12.2022) του Πυροσβεστικού Σώματος, για το συμβάν ενημερώθηκε το Κέντρο Επιχειρήσεων της πυροσβεστικής χθες το απόγευμα και άμεσα κινητοποιήθηκαν 13 πυροσβέστες με τρία οχήματα και συγκεκριμένα οι Ορειβατικές Ομάδες Έρευνας Διάσωσης της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας Λιτόχωρου καθώς και της 2ης και 8ης Ε.Μ.Α.Κ.

«Είναι αίσχος οι στίχοι. Με προσβάλλει αυτή η μουσική και νομίζω ότι προσβάλλει πολύ κόσμο της γενιάς μου, και όχι μόνο» είπε μεταξύ άλλων η Φωτεινή Βελεσιώτου

Η Φωτεινή Βελεσιώτου «ξέσπασε» κατά της τραπ μουσικής χαρακτηρίζοντας «αίσχος» τους στίχους και τονίζοντας πως νιώθει προσβεβλημένη. Ταυτόχρονα αποκάλυψε πως την έχει σημαδέψει το τραγούδι «Μέλισσες».

«Είναι αίσχος οι στίχοι. Με προσβάλλει αυτή η μουσική και νομίζω ότι προσβάλλει πολύ κόσμο της γενιάς μου, και όχι μόνο. Δυστυχώς, τα νέα παιδιά –και το μαθαίνω από φίλες μου καθηγήτριες σε σχολεία- ακούνε μόνο αυτό και όσα δεν ακούν αυτή τη μουσική μπαίνουν απλώς στο σύστημα και ακολουθούν, για να είναι στην ομάδα και να μην τα διώξουν. Πρόκειται για την κατακρεούργηση της μουσικής αυτό το πράγμα που ακούνε. Χάλια», είπε η Φωτεινή Βελεσιώτου για την τραπ στο Secret των Παραπολιτικών.

Για το τραγούδι «Μέλισσες» η Φωτεινή Βελεσιώτου είπε: «Αυτό το τραγούδι με ακολουθεί. Γράφτηκε το 2007 και από τότε δεν μπόρεσα να το αφαιρέσω από κανένα πρόγραμμα. Μάλιστα, μια φορά είχα κάνει ένα αφιέρωμα στη Σωτηρία Μπέλλου και στο τέλος με ρώτησαν “τις Μέλισσες θα τις πείτε;”, οπότε απάντησα “δεν πρόλαβε να της πει η Σωτήρια Μπέλλου”».