Ο ιδιοκτήτης της Mazda στον Βόλο Δημήτρης Χρήστου είναι νεκρός και η σορός του βρέθηκε το πρωί από το λιμεναρχείο να επιπλέει στην θάλασσα.
Αναζητούσε νερό και πήγε να γεμίσει μπετόνια στο συντριβάνι του Αναύρου.
Στους 7 ανέβηκε ο αριθμός των νεκρών από την κακοκαιρία Daniel που σάρωσε τη χώρα.
Συγκεκριμένα, ένας γνωστός επιχειρηματίας του Βόλου εντοπίστηκε νεκρός σήμερα το πρωί στις 11.00 στην παραλία Ίσαλος, η οποία επλήγη από την κακοκαιρία. Εθελοντές της Λέσχης Ειδικών Δυνάμεων Μαγνησίας εντόπισαν τη σορό του μπροστά στην παραλία Ίσαλος. Πρόκειται για ιδιοκτήτη αντιπροσωπείας αυτοκινήτων στον Βόλο.
Σύμφωνα με την ιστοσελίδα gegonota.news, η σορός του βρέθηκε το πρωί να επιπλέει στην θάλασσα. Ο άνδρας αναζητούσε νερό και πήγε να γεμίσει μπιτόνια στο σιντριβάνι του Αναύρου. Επειδή δεν βρήκε νερό, πλησίασε στην θάλασσα και, όπως φαίνεται, έπεσε από τα βράχια καθώς έχασε την ισορροπία του, όπως αναφέρει η ίδια πηγή.
Σύμφωνα με όσα μεταδίδει το TheNewspaper.gr, ο άτυχος άνδρας έφυγε στις 11.00 το βράδυ από το σπίτι του στο παραλιακό μέτωπο της πόλης για να πάει σε κοντινό σιντριβάνι να γεμίσει έναν κουβά νερό, καθώς το δίκτυο ύδρευσης στον Βόλο έχει καταστραφεί από την κακοκαιρία. Τον άνδρα αναζητούσε από χθες το βράδυ η σύζυγός του.
Η συζυγός του με ανάρτησή της αναφέρει πριν τον χαμό του:
Ξέρω ότι ο Δημήτρη είναι ένας αγαπητός άνθρωπος στην κοινωνία του Βόλου.
Χθες βράδυ στις 11 έφυγε από το σπίτι του στο Xenia και πήγε στον Ίσαλο για λίγο νερό. Από τότε χάθηκαν τα ίχνη του…Έχουν κινητοποιηθεί οι πάντες και τους ευχαριστώ…Ζητώ και τη βοήθεια τη δική σας…αν τυχόν τον δίετε κάπου παρακαλώ ειδοποιήστε εμένα ή τις αρχές! Ευχαριστώ!
Νεαρή illustrator υποστηρίζει ότι υπάρχει μία αρκετά αξιόπιστη μέθοδος για να εντοπίσει κανείς τα ύπουλα σημάδια της αθόρυβης νόσου
Mέσα στα χρόνια, τόσο η κατάθλιψη όσο και άλλες ψυχικές νόσοι έγινε εφικτό να καμουφλάρονται, να κρύβονται πίσω από άλλου είδους αφορμές, από τους ανθρώπους που υπέφεραν από αυτές. Έγινε σχεδόν ακατόρθωτο να εντοπίσει ένας οικείος ή έστω να ξεχωρίσει τα σημάδια που φλυαρούν για το ότι κάτι δεν πάει καλά και να προλάβει τις εξελίξεις, κάποτε εξαιρετικά δυσάρεστες. Ή για την ακρίβεια, σχεδόν ακατόρθωτο.
Γιατί σύμφωνα με μία νεαρή illustrator, που και η ίδια δίνει τη μάχη της με τη διπολική διαταραχή, υπάρχει μία αρκετά αξιόπιστη μέθοδος για να καταλάβει κανείς αν κάποιο αγαπημένο του πρόσωπο υποφέρει από κατάθλιψη και χρειάζεται όχι απλώς μια αγκαλιά ή ηθική υποστήριξη, αλλά εξειδικευμένη βοήθεια.
Μέσω ενός σκίτσου που εδώ και μέρες έχει γίνει σημείο αναφοράς στο διαδίκτυο, η 22χρονη Paulin Palita, επιχειρεί να δώσει φωνή στις σιωπηλές μάχες που δίνει σε καθημερινή βάση κάποιος που παλεύει με την κατάθλιψη και επιχειρεί να γίνει όπως λέει, ακόμη ένας «καλός αγωγός για την αποστιγματοποίηση των ανθρώπων που ταλαιπωρούνται από ψυχικές νόσους».
Την επόμενη φορά που κάποιος σας πει ότι νιώθει κουρασμένος, προσπαθήστε να καταλάβετε πέρα από το προφανές της απάντησής του. Αν πρόκειται για κάτι που όντως ξεπερνιέται με λίγο ύπνο παραπάνω ή αν κάτι πολύ σοβαρότερο.
«Ξέρω πόσο δύσκολο είναι να παλεύεις με μία τέτοιου είδους ασθένεια, το πώς είναι να μην παίρνουν την κατάσταση σου στα σοβαρά», λέει η 22χρονη τη στιγμή που τα επίσημα στατιστικά του συστήματος Υγείας τη δικαιώνουν: 1 στους 5 ενήλικες Αμερικανούς ασθενεί από κάποια ψυχική νόσο κάθε χρόνο, ενώ οι διαταραχές διάθεσης, μεταξύ των οποίων η ψυχογενής κατάθλιψη, η δυσθυμική διαταραχή, αλλά και η διπολική διαταραχή είναι το τρίτο πιο κοινό αίτιο νοσηλείας Αμερικανών πολιτών από 18 έως 44 ετών.
Ποιο, όμως, κατά τη νεαρή καλλιτέχνι είναι το στοιχείο που πρέπει να εκλαμβάνεται ως σύμπτωμα ή έστω ως ένδειξη ότι κάποιος οικείος δίνει τη δική του μάχη με την κατάθλιψη, κρύβοντας το από τον οικογενειακό του περίγυρο και το επαγγελματικό του περιβάλλον; Σύμφωνα με το επιδραστικό σκίτσο που ανάρτησε στα social media η Palita η απάντηση βρίσκεται στην αδικαιολόγητη κόπωση, στην κούραση που εμφανίζεται -από τον πάσχοντα- ως αιτιολογία, οποιαδήποτε κι αν είναι η ερώτηση.
Το σκίτσο της με έναν άνθρωπο να είναι πεσμένος σε ύπτια στάση και με τρόπο τέτοιο που μαρτυρά εξουθένωση, προκάλεσε πολλές συζητήσεις και σχόλια καθώς σε πολλούς χρήστες στα social media κάτι είχε να θυμίσει.
Ακόμη πιο κατατοπιστική, ωστόσο, ήταν η εξήγηση της Palita, μέσα από μία σειρά από tweets.
«Επιτρέψτε μου να σας εξηγήσω γιατί οι ψυχικές νόσοι μπορούν να προκαλέσουν τέτοια κόπωση. Οι πιθανότητες, να γνωρίζετε με κάποιον με ψυχική διαταραχή, και να τον έχετε ήδη ρωτήσει μια φορά γιατί είναι κουρασμένος, είναι πολλές. Δεν με ρωτούν πολλοί αν είμαι ΟΚ κι όταν απαντώ, λέω πάντα “μια χαρά, απλώς είμαι κουρασμένη”. Για τους περισσότερους αυτή η απάντηση είναι μια χαρά. Για ‘μένα δεν είναι παράπονο ή απαισιοδοξία. Είναι ένα δεδομένο ζωής.
» Επιτρέψτε μου να εξηγήσω γιατί ένας άνθρωπος που παλεύει μονίμως με τον ίδιο του τον εγκέφαλο, αλλά και τα όσα περιμένει ο κοινωνικός του περίγυρος από αυτόν μπορεί να αισθάνεται κατάκοπος. Υπάρχουν άνθρωποι που ο εγκέφαλος τους λειτουργεί σχεδόν κολλημένος σ’ αυτή την υπερδιέγερση και τους είναι εξαιρετικά δύσκολο να αποκοιμηθούν το βράδυ.
» Σκεφτείτε ότι στον “μέσο” άνθρωπο χρειάζονται μόλις 7 λεπτά της ώρας για να καταφέρει να αποκοιμηθεί. Σκεφτείτε τώρα κάποιον που πέφτει κατάκοπος στο κρεβάτι και στριφογυρίζει για πάνω από μία ώρα, προσπαθώντας. Σκεφτείτε τι συμβαίνει σε κάθε διακοπή αυτού του ύπνου για επίσκεψη στην τουαλέτα ή για κάποιον άλλο λόγο. Το άτομο αυτό θα υποβληθεί σ’ αυτή τη διαδικασία ξανά και ξανά. Απ’ την αρχή.
» Υπάρχουν άνθρωποι των οποίων ο ύπνος μονίμως διακόπτεται από κάτι. Που περνάνε νύχτες ολόκληρες απλώς στριφογυρίζοντας. Που ο ύπνος τους διακόπτεται από τον παραμικρό θόρυβο, κάποιον σωματικό πόνο, που αδυνατούν να κρατήσουν τα άκρα τους σε ακινησία, που ακούν φωνές μέσα στην απόλυτη ησυχία, που τα όνειρα τους, ολοζώντανα και βίαια τους ξυπνούν. Χίλιοι λόγοι για να ξυπνήσουν ή να παραμείνουν ξυπνητοί.
» Είναι οι ίδιοι που όταν σηκώνονται από το κρεβάτι αισθάνονται ελάχιστα πιο ξεκούραστοι από την ώρα που ξάπλωσαν, σαν να μην κοιμήθηκαν ποτέ, σαν κατεστραμμένη μπαταρία που ποτέ δεν κατάφερε να επαναφορτιστεί κατάλληλα. Και αυτό μπορεί να τους συμβαίνει για δεκαετίες. Είναι οι ίδιοι που καταβάλουν υπερπροσπάθεια για να συγκεντρωθούν σε μια δουλειά, τη στιγμή που το μυαλό τους προσπαθεί να τους κάνει να ξεστρατίσουν σε άλλα μονοπάτια και εκείνοι απλώς μένουν πίσω να πασχίζουν να μείνουν στο ίδιο.
» Είναι οι ίδιοι που με μια μνήμη που αδυνατεί να δουλέψει με όρους πολυ-εργαλείου πασχίζουν να θυμηθούν βήμα προς βήμα τι πρέπει να κάνουν για να φέρουν εις πέρας μια δύσκολη δουλειά. Είναι άνθρωποι που βρίσκονται σε μόνιμο πόλεμο με τον ίδιο τους τον εγκέφαλο, που πρέπει να πολεμήσουν τις ίδιες τις σκέψεις και τους φόβους τους, άνθρωποι που ακούν κάθε μέρα μια εσωτερική φωνή να τους υπενθυμίζει ότι δεν είναι αρκετά καλοί, αρκετά δυνατοί ή αρκετά όμορφοι για να αρέσουν στον κόσμο ή ότι απλά κάποια πράγματα θα μπορούσαν να τα είχαν κάνει πολύ καλύτερα.
» Είναι οι ίδιοι που βρίσκονται μονίμως εκτεθειμένοι στην κριτική ή στην έλλειψη κατανόησης των άλλων γι’ αυτό που βιώνουν. Που δέχονται ερωτήσεις τύπου “μα, γιατί είσαι πάντα τόσο κουρασμένη;”, “απλώς δεν μπορείς να πειθαρχήσεις τον εαυτό σου”, “όλα μέσα στο κεφάλι σου είναι”, “σταμάτα να είσαι τόσο απαισιόδοξη”, “σταμάτα να είσαι τεμπέλα”».
Η Palita καταλήγει με μία συμβουλή: την επόμενη φορά που κάποιος σας πει ότι νιώθει κουρασμένος, προσπαθήστε να καταλάβετε πέρα από το προφανές της απάντησής του. Αν πρόκειται για κάτι που όντως ξεπερνιέται με λίγο ύπνο παραπάνω ή αν κάτι πολύ σοβαρότερο. Άνθρωποι που σε μόνιμη βάση απαντούν ότι νιώθουν κουρασμένοι, δεν έχουν ανάγκη από διακοπές, όπως εξηγεί. Έχουν ανάγκη από εμάς και τη βοήθεια μας και την υποστήριξη ειδικών.
Η κατάθλιψη είναι κάτι περισσότερο από την κακή διάθεση. Είναι κάτι περισσότερο από τα καθημερινά σκαμπανεβάσματα. Όταν η πεσμένη διάθεση, μαζί με κάποια άλλα συμπτώματα, διαρκεί περισσότερο από δύο βδομάδες, μπορεί να χαρακτηριστεί αυτή n κατάσταση ως κλινική κατάθλιψη. Η κλινική κατάθλιψη είναι ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας που επηρεάζει το άτομο σε πολλούς τομείς της ζωής του: τα συναισθήματα, τη συμπεριφορά, τη φυσική υγεία και εμφάνιση, την ακαδημαϊκή επίδοση, την κοινωνική δραστηριότητα, και την ικανότητα του να χειρίζεται τις καθημερινές καταστάσεις.
Τι προκαλεί την κλινική κατάθλιψη;
Δεν γνωρίζουμε ακόμα όλες τις αιτίες της κατάθλιψης, αλλά φαίνεται ότι κάποιοι βιολογικοί και συναισθηματικοί παράγοντες αυξάνουν την πιθανότητα να εμφανίσει ένα άτομο διαταραχή κατάθλιψης.
Είναι σοβαρή διαταραχή;
Η κατάθλιψη μπορεί να είναι πολύ σοβαρή. Έχει συνδεθεί με χαμηλή σχολική επίδοση, κατάχρηση αλκοόλ και ναρκωτικών και συναισθήματα απαισιοδοξίας και χαμηλής αυτοεκτίμησης. Τα τελευταία 25 χρόνια, οι αυτοκτονίες στους εφήβους και στους νεαρούς ενήλικες έχουν αυξηθεί δραματικά. Η αυτοκτονία συχνά συνδέεται με κατάθλιψη.
Μοιάζουν μεταξύ τους οι διάφορες καταθλιπτικές διαταραχές;
Υπάρχουν διάφορες μορφές κατάθλιψης. Κάποιοι άνθρωποι βιώνουν μόνο ένα καταθλιπτικό επεισόδιο, και άλλοι πολύ περισσότερα. Κάποια καταθλιπτικά επεισόδια ξεκινούν ξαφνικά χωρίς να υπάρχει εμφανής αιτία, ενώ κάποια άλλα μπορεί να συνδέονται με ένα συγκεκριμένο γεγονός ή stress. Κάποιοι άνθρωποι που έχουν κατάθλιψη δεν μπορούν να εκτελέσουν ούτε καν τις καθημερινές τους δραστηριότητες -όπως το να σηκωθούν το πρωί από το κρεβάτι και να ντυθούν. Άλλοι αν και συνεχίζουν την καθημερινότητά τους ως συνήθως, είναι ξεκάθαρο ότι δρουν ή σκέφτονται διαφορετικά από παλιά.
Μπορεί να θεραπευτεί;
Ακόμα και το 80-90% των ανθρώπων με κατάθλιψη μπορούν να βοηθηθούν. Το άτομο μπορεί να βρει ανακούφιση γρήγορα από τα συμπτώματα του με ψυχοθεραπεία, φάρμακα ή συνδυασμό των δύο. Το πιο σημαντικό βήμα για να ξεπεράσει κανείς την κατάθλιψη -και κάποιες φορές το δυσκολότερο- είναι να ζητήσει βοήθεια.
Γιατί οι άνθρωποι δεν παίρνουν τη βοήθεια που χρειάζονται;
Συχνά οι άνθρωποι δεν ξέρουν ότι υποφέρουν από κατάθλιψη, με αποτέλεσμα να μη ζητάνε ή να μη λαμβάνουν την κατάλληλη βοήθεια. Συχνά έχουν ένα πρόβλημα χωρίς να μπορούν να αναγνωρίσουν τα συμπτώματα της κατάθλιψης στον εαυτό τους ή σε κάποιο άλλο άτομο για το οποίο νοιάζονται.
Μύθοι και πραγματικότητες γύρω από την κατάθλιψη
Υπάρχουν κάποιοι μύθοι γύρω από την κατάθλιψη που πολλές φορές μπορεί να είναι η αιτία που ένα άτομο που υποφέρει από αυτή να μη λαμβάνει την κατάλληλη θεραπεία.
ΜΥΘΟΣ
ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ
Είναι φυσιολογικό για τους εφήβους να είναι κακόκεφοι -δεν υποφέρουν από πραγματική κατάθλιψη.
Η κατάθλιψη επηρεάζει όλους τους ανθρώπους ανεξάρτητα από την ηλικία τους.
Αυτοί που ισχυρίζονται ότι έχουν κατάθλιψη είναι αδύναμοι. Δεν υπάρχει τίποτα που να μπορεί να κάνει κάποιος για να τους βοηθήσει.
Η κατάθλιψη δεν είναι αδυναμία, αλλά μια σοβαρή ψυχική διαταραχή. Όσοι υποφέρουν από αυτή χρειάζονται επαγγελματική βοήθεια.
Με το να μιλάς για την κατάθλιψη απλά το κάνεις χειρότερο.
Μπορείς να βοηθήσεις κάποιον που υποφέρει από κατάθλιψη να αναγνωρίσει πιο εύκολα την ανάγκη του για επαγγελματική βοήθεια, αν του μιλήσεις.
Οι άνθρωποι που μιλάνε για αυτοκτονία δεν αυτοκτονούν.
Πολλοί από αυτούς που αυτοκτονούν δίνουν σήματα προειδοποίησης από πριν στην οικογένεια και στους φίλους τους. Τέτοια μπορεί να είναι φράσεις όπως «Μακάρι να πέθαινα», «Δεν αντέχω άλλο», «Οι γονείς μου θα ήταν καλύτερα χωρίς εμένα». Ακόμα, κάποιοι μπορεί να μιλήσουν σε ένα φίλο/η για ένα σχέδιο αυτοκτονίας που σκέφτονται. Αν σου πει κάτι τέτοιο ένας φίλος/η σου, πρέπει να το πάρεις πολύ σοβαρά. Πρέπει αμέσως να μιλήσεις σε κάποιον που μπορεί να τον βοηθήσει ή να επικοινωνήσεις με την αρμόδια υπηρεσία του Πανεπιστημίου, το Συμβουλευτικό Κέντρο Φοιτητών.
Ποια είναι τα συμπτώματα;
Οι άνθρωποι που υποφέρουν από κατάθλιψη δυσκολεύονται να αναγνωρίσουν τα συμπτώματα τους. Μπορεί να χρειάζονται τη βοήθεια σου. Κοίταξε τα συμπτώματα που ακολουθούν για να τα έχεις στο νου σου, εάν κάποιος φίλος/η σου τα έχει περισσότερο από δύο βδομάδες.
Λέει ότι νιώθει:
– λυπημένος/η ή «άδειος/α»
– απαισιόδοξος/η ή ένοχος/η
– αβοήθητος/η ή ανάξιος/α;
Φαίνεται:
– ανίκανος/η να πάρει αποφάσεις
– ανίκανος/η να συγκεντρωθεί ή να θυμηθεί
– να έχει χάσει το ενδιαφέρον ή την ευχαρίστηση του/της στις καθημερινές δραστηριότητες
– να έχει περισσότερα προβλήματα με το Πανεπιστήμιο ή την οικογένεια του
Παραπονιέται:
– ότι δεν έχει ενέργεια
– ότι δυσκολεύεται να κοιμηθεί ή ότι ξυπνάει συχνά τα βράδια
– για προβλήματα διατροφής, πήρε ή έχασε πολύ βάρος
– για πονοκεφάλους, πόνους στο στομάχι ή πόνους στην πλάτη
– για χρόνιους πόνους στους συνδέσμους ή στους μυς
Έχει αλλάξει ξαφνικά η συμπεριφορά του και:
– είναι κουρασμένος/η ή πιο ευέξαπτος/η
– θέλει να μένει μόνος/η την περισσότερη ώρα
– έχει αφήσει τις προτεραιότητες του/της ή χόμπυ και δραστηριότητες
– νομίζεις ότι πίνει πολύ ή παίρνει ναρκωτικά
Έχει μιλήσει:
– για θάνατο, για αυτοκτονία ή προσπάθησε να αυτοκτονήσει
Αν δεις ότι πολλά από τα προηγούμενα συμπτώματα ταιριάζουν στο φίλο/η σου τότε πρέπει να τον/την βοηθήσεις. Άκουσε τον/την και ενθάρρυνε τον/την να ζητήσει θεραπεία.
Δύο βλαβερές συνήθειες, που συνδυάζονται πολύ συχνά, φαίνεται πως θέτουν σε σοβαρό κίνδυνο την ψυχική υγεία – Δείτε την ενδιαφέρουσα διαπίστωση που έκανε μια ομάδα Αμερικανών επιστημόνων
Η χρήση της κάνναβης εξακολουθεί να αποτελεί ένα επίμαχο θέμα στη χώρα μας, τη στιγμή που ολοένα και περισσότερα κράτη επιλέγουν να τη νομιμοποιήσουν, με την τελευταία σχετική εξέλιξη να έρχεται μόλις πριν ένα μήνα, όταν η Γερμανία ανακοίνωσε ότι νομιμοποιεί τη χρήση κάνναβης για λόγους ψυχαγωγίας στους ανθρώπους άνω των 18 ετών. Αντίθετα, σε πολλά άλλα κράτη, μεταξύ των οποίων και το δικό μας, ο προβληματισμός σχετικά με τις πιθανές επιπτώσεις ενός τέτοιου μέτρου παραμένει στο προσκήνιο, εμποδίζοντας τις «τολμηρές» κινήσεις.
Όσοι αντιδρούν στο μέτρο φαίνεται πως θα βρουν ένα ακόμη πάτημα στα ευρήματα νέας αμερικανικής μελέτης, σύμφωνα με την οποία η χρήση της κάνναβης, σε συνδυασμό με το κάπνισμα, αυξάνουν τους κινδύνους που σχετίζονται με την ψυχική υγεία. Η σχετική μελέτη δημοσιεύεται στο PLOS ONE. Σύμφωνα με τους ερευνητές από το UC San Francisco, ο συνδυασμός του καπνίσματος και της χρήσης κάνναβης -συνήθειες που συνυπάρχουν σε μεγάλο ποσοστό ανθρώπων- καθιστά τους χρήστες περισσότερο επιρρεπείς στον κίνδυνο κατάθλιψης. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της ίδιας έρευνας, όσοι κάνουν συνδυαστική χρήση των δύο προϊόντων αντιμετωπίζουν μεγαλύτερο κίνδυνο ψυχικής υγείας σε σύγκριση με εκείνους που έχουν υιοθετήσει τη μία από τις δύο συνήθειες ή, φυσικά, καμία από αυτές.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, η κατανόηση της σχέσης μεταξύ της χρήσης και των δύο προϊόντων και της ψυχικής υγείας θα μπορούσε να οδηγήσει σε πιο αποτελεσματικές στρατηγικές πρόληψης και θεραπείας. «Στις θεραπείες ψυχικής υγείας που παρέχουμε σήμερα, δεν εξετάζουμε το σκέλος των υποστηρικτικών ενεργειών για τη διακοπή της χρήσης κάνναβης και καπνού», δήλωσε ο επικεφαλής συγγραφέας της εργασίας, Nhung Nguyen, επίκουρος καθηγητής στο Τμήμα Γενικής Εσωτερικής Ιατρικής στο Zuckerberg San Francisco General Hospital and Trauma Center και ερευνητής στο Κέντρο Έρευνας και Εκπαίδευσης για τον Έλεγχο του Καπνού του UCSF. «Δεν μπορούμε να υποστηρίξουμε τη διακοπή του καπνίσματος χωρίς να εξετάζουμε την ψυχική υγεία ή τη χρήση κάνναβης. Αυτές οι συννοσηρότητες συνδέονται στενά με τη χρήση του καπνού», πρόσθεσε.
Οι ερευνητές αξιοποίησαν το εργαλείο COVID-19 Citizen Science Study, μια εφαρμογή για κινητά που αναπτύχθηκε από ερευνητές του UCSF, περιέχοντας πληθώρα δεδομένων, όπως πληροφορίες για την ψυχική υγεία και τη χρήση ουσιών, που συλλέγονται από τους συμμετέχοντες μέσω διαδικτυακών ερευνών. Ανέλυσαν τις απαντήσεις που έδωσαν 53.843 Αμερικανοί μεταξύ Μαρτίου 2020 και Απριλίου 2022, οι οποίοι απάντησαν σε ερωτήσεις σχετικά με τη χρήση καπνού και κάνναβης σε διάστημα 30 ημερών και συνδύασαν αυτές τις πληροφορίες με μηνιαίες αξιολογήσεις της ψυχικής υγείας των συμμετεχόντων.
Τα αποτελέσματα αυτής της ανάλυσης έδειξαν ότι, μεταξύ των ατόμων που έκαναν χρήση και των δύο ουσιών, το 26,5% ανέφερε άγχος και το 28,3% κατάθλιψη. Αντιθέτως, τα ποσοστά άγχους και κατάθλιψης ήταν μόνο 10,6% και 11,2% σε άτομα που δεν έκαναν χρήση καμίας ουσίας. Παράλληλα, ακόμη και όσοι έκαναν μόνο χρήση καπνού παρουσίαζαν υψηλότερα ποσοστά άγχους και κατάθλιψης συγκριτικά με τους απέχοντες.
«Ορισμένοι πιστεύουν ότι η κάνναβη μπορεί να μετριάσει τις αρνητικές επιπτώσεις του καπνού», δήλωσε ο επικεφαλής συγγραφέας της ανάλυσης, Gregory Marcus, καθηγητής ιατρικής και αναπληρωτής επικεφαλής έρευνας στο Τμήμα Καρδιολογίας, «Τα νέα δεδομένα, ωστόσο, υποδηλώνουν ότι ο συνδυασμός αυτός είναι ιδιαίτερα επιβλαβής για την ψυχική υγεία».
«Κατάθλιψη: 8 σημάδια ότι υποφέρετε χωρίς καν να το γνωρίζετε»
Η κατάθλιψη δεν εμφανίζεται πάντα με προφανή συμπτώματα. Πολλοί άνθρωποι ζουν με αυτήν χωρίς να το καταλαβαίνουν, επειδή τα σημάδια μπορεί να είναι ύπουλα, καθημερινά και εύκολα να αποδοθούν σε κούραση ή στρες. Παρακάτω θα βρείτε 8 συχνά σημάδια που μπορεί να δείχνουν ότι παλεύετε με κατάθλιψη χωρίς να το γνωρίζετε.
1. Μόνιμη κόπωση και έλλειψη ενέργειας
Ακόμη κι αν κοιμάστε αρκετά, νιώθετε εξάντληση. Η κατάθλιψη μπορεί να επιβραδύνει τον οργανισμό και να δημιουργήσει αίσθηση βάρους στο σώμα και το μυαλό.
2. Απώλεια ενδιαφέροντος για πράγματα που κάποτε σας ευχαριστούσαν
Δραστηριότητες που άλλοτε σας ενθουσίαζαν πλέον μοιάζουν βαρετές ή «αδιάφορες». Αυτή η απώλεια χαράς είναι βασικό και συχνά υποτιμημένο σημάδι.
3. Διαταραχές ύπνου
Μερικοί δυσκολεύονται να κοιμηθούν, ενώ άλλοι κοιμούνται υπερβολικά. Ο ύπνος αλλάζει δραματικά όταν ο εγκέφαλος παλεύει με συναισθηματική πίεση.
4. Αλλαγές στην όρεξη
Η κατάθλιψη μπορεί να προκαλέσει είτε αυξημένη κατανάλωση φαγητού (συναισθηματική υπερφαγία) είτε πλήρη απώλεια όρεξης.
5. Δυσκολία συγκέντρωσης
Ξεχνάτε εύκολα, δυσκολεύεστε να παρακολουθήσετε μια συζήτηση ή να ολοκληρώσετε απλές εργασίες. Η κατάθλιψη επηρεάζει τη λειτουργία της σκέψης και τη μνήμη.
6. Έντονη αρνητική αυτοκριτική
Συνεχής αίσθηση ενοχής, αυτομομφής ή ότι «δεν είστε αρκετοί». Αυτές οι σκέψεις μπορεί να γίνουν καθημερινές χωρίς να αντιληφθείτε ότι σχετίζονται με κατάθλιψη.
7. Κοινωνική απόσυρση
Αποφεύγετε φίλους, οικογένεια ή δραστηριότητες. Προτιμάτε να μένετε μόνοι, όχι από επιλογή, αλλά γιατί νιώθετε ότι δεν έχετε τη δύναμη να συναναστραφείτε.
8. Σωματικά συμπτώματα χωρίς προφανή αιτία
Πονοκέφαλοι, πόνοι στο σώμα, στομάχι «δεμένο κόμπο» ή γενική δυσφορία μπορεί να εμφανιστούν χωρίς ιατρική εξήγηση — συχνά υποδηλώνουν ψυχολογική πίεση.
«Τελικό συμπέρασμα»
Η κατάθλιψη δεν εκδηλώνεται πάντοτε με εμφανή θλίψη· συχνά κρύβεται πίσω από καθημερινές συμπεριφορές και ανεξήγητα συμπτώματα. Αν αναγνωρίζετε κάποια από αυτά τα σημάδια στον εαυτό σας, δεν είστε μόνοι — η αναζήτηση υποστήριξης από έναν ειδικό μπορεί να κάνει τεράστια διαφορά. Η φροντίδα της ψυχικής υγείας είναι πράξη δύναμης, όχι αδυναμίας.
Κατάθλιψη: Ονομάζεται μερικές φορές «η πληγή του 21ου αιώνα». Μελέτες δείχνουν ότι είναι στην πραγματικότητα μια ιατρική κατάσταση που μπορεί να αντιμετωπιστεί όπως οποιαδήποτε άλλη ασθένεια.
Ωστόσο, το πρώτο βήμα για να απαλλαγείτε από το πρόβλημα είναι να καταλάβετε ότι η κατάστασή σας είναι στην πραγματικότητα κατάθλιψη και όχι κάτι άλλο. Υπάρχουν ορισμένα κουδούνια συναγερμού που πρέπει να γνωρίζετε για να μπορείτε να το αναγνωρίσετε σωστά.
Θέλουμε να σας παρουσιάσουμε τα πιο συνηθισμένα σημάδια ότι μπορεί να έχετε κατάθλιψη και πρέπει να συμβουλευτείτε το γιατρό σας.
Νιώθετε υποτονικοί / κουρασμένοι.
Η έλλειψη ενέργειας διαρκεί για πολλές συνεχόμενες ημέρες, παρόλο που η ρουτίνα σας δεν έχει αλλάξει πολύ. Είστε κουρασμένοι μόλις ξυπνήσετε.
Νιώθετε άχρηστοι και ανάρμοστοι να είστε ζωντανοί.
Μπορεί να αρχίσετε να πιστεύετε ότι είστε άχρηστοι. Μπορεί επίσης να εμφανιστούν σκέψεις αυτοκτονίας και μπορεί να μην φοβάστε τον θάνατο, καθώς δε βλέπετε κανένα νόημα στη ζωή.
Έχετε προβλήματα συγκέντρωσης ή / και μνήμης.
Αρχίζετε να ξεχνάτε σημαντικά πράγματα και δεν μπορείτε εύκολα να θυμηθείτε ένα όνομα ή έναν αριθμό τηλεφώνου. Η ακρόαση μιας συζήτησης ή η ανάγνωση ενός βιβλίου γίνεται μια πρόκληση, καθώς δεν μπορείτε να εστιάσετε σε αυτό που συμβαίνει.
Αναπτύσσετε προβλήματα ύπνου.
Αυτό μπορεί να είναι είτε αϋπνία είτε κοιμάστε περισσότερες ώρες. Ακόμα και μετά από μια κουραστική νύχτα στο κρεβάτι, έχετε ακόμα περισσότερη νύστα. Δεν έχετε ενέργεια και νιώθετε ότι μπορείτε να περάσετε μια ολόκληρη μέρα στο κρεβάτι.
Κατάθλιψη: Αλλάζει το βάρος σας.
Ξαφνικά παίρνετε μερικά κιλά ή χάνετε βάρος. Θα μπορούσατε επίσης να αναπτύξετε μια τεράστια όρεξη και να αισθάνεστε συνεχώς πεινασμένοι ανεξάρτητα από το πόσο τρώτε. Ή σταματάτε να αισθάνεστε πείνα.
Τίποτα δε σας φέρνει ευχαρίστηση.
Ακόμα και τα πράγματα, οι δραστηριότητες και τα άτομα που αγαπάτε δεν προσθέτουν χαρά στη ζωή σας. Είστε συνεχώς βαριεστημένοι, κουρασμένοι και δεν έχετε καμία επιθυμία να κάνετε το που είχατε από πάντα χόμπι σας ή να συναντήσετε τον καλύτερο σας φίλο.
Η διάθεσή σας είναι πεσμένη.
Νιώθετε συνεχώς λυπημένοι, ανήσυχοι ή νευριασμένοι και δεν μπορείτε να εντοπίσετε έναν σαφή λόγο για αυτό.
Η υγεία σας επιδεινώνεται όταν έχετε κατάθλιψη.
Ξαφνικά αρχίζετε να αισθάνεστε πόνο ή άλγος, συνήθως στις αρθρώσεις ή την πλάτη σας και μπορεί να έχετε προβλήματα με το πεπτικό σας σύστημα. Κανένα από αυτά τα συμπτώματα δεν μπορεί να εξηγηθεί εύκολα (όπως τραυματισμό ή βαρύ γεύμα) και δεν εξαφανίζονται με τη συνήθη ιατρική περίθαλψη.
Να θυμάστε ότι για να θεωρηθεί ένα από τα παραπάνω σύμπτωμα κατάθλιψης όλες αυτές οι καταστάσεις πρέπει να είναι συνεχείς. Εάν εσείς ή η κάποιος από την οικογένειά σας ή την παρέα σας παρουσιάσετε σημάδια κατάθλιψης, αξίζει να μιλήσετε με έναν γιατρό που μπορεί να ελέγξει την κατάσταση σας και να χορηγήσει την κατάλληλη θεραπεία.
Ποια είναι η θεραπεία για την κατάθλιψη και πως μπορεί να προληφθεί;
Σύμφωνα με την ιδιαίτερη κατάσταση του ασθενούς, ο γιατρός μπορεί να συστήσει επισκέψεις σε ψυχολόγο ή φαρμακευτική αγωγή. Η θεραπεία μπορεί επίσης να περιλαμβάνει συστάσεις για επιπλέον σωματική δραστηριότητα, θεραπεία φωτός, θεραπεία με κατοικίδια ζώα, ηλεκτρομαγνητική ή μαγνητική προσομοίωση και άλλα είδη θεραπείας.
Υπάρχουν πολλές μελέτες που προσπαθούν να παρέχουν μεθόδους πρόληψης για την κατάθλιψη. Ένας από αυτούς δηλώνει ότι ορισμένες μορφές κατάθλιψης, ειδικά η επονομαζόμενη εποχιακή κατάθλιψη (αυτή που εντείνεται κατά τη διάρκεια του κρύου και σκοτεινού μέρους του έτους), μπορεί να αντιμετωπιστεί με την πρόσληψη βιταμίνης D. Ωστόσο, μην αρχίσετε να παίρνετε τα χάπια χωρίς να συμβουλευτείτε το γιατρό σας.
Οι ειδικοί συνιστούν τα άτομα από ομάδες κινδύνου κατάθλιψης να συμβουλεύονται τακτικά ειδικούς. Οποιαδήποτε ασθένεια είναι ευκολότερο να καταπολεμηθεί εάν παρατηρηθεί σε πρώιμο στάδιο.
Έχετε παρατηρήσει κάποιο από αυτά τα σημάδια στον εαυτό σας ή στα αγαπημένα σας πρόσωπα; Ίσως, ήρθε η ώρα να σκεφτείτε να πάρετε έναν ειδικό – μην πάρετε αυτήν την κατάσταση ελαφρά.
Μετά την απέλασή του από την Αυστραλία, ο Νόβακ Τζόκοβιτς δεν προτίθεται να μείνει με…σταυρωμένα τα χέρια αφού όπως αναφέρει η «Sun» θα καταθέσει μήνυση κατά της κυβέρνησης της χώρας για κακή μεταχείριση.
Η μάχη που έδωσε διήρκησε 11 ημέρες, ωστόσο μια μέρα πριν από την έναρξη του τουρνουά, βγήκε η απόφαση η οποία δεν του επέτρεψε την παραμονή στη χώρα. Ο Σέρβος τενίστας θα ζητήσει αποζημίωση η οποία θα φτάνει το ποσό που θα κέρδιζε αν έπαιρνε μέρος στο τουρνουά το οποίο θα έφτανε κοντά στα 2,5 εκατομμύρια δολάρια.
Η οικογένειά του αλλά και οι εκπρόσωποί του πιστεύουν πως ο τρόπος με τον οποίο φέρθηκαν στο Ν1 του παγκόσμιου τένις δεν ήταν καθόλου καλός, με τη βασική αιτία να είναι η διαμονή του σε ξενοδοχείο καραντίνας μεταναστών. Θυμίζουμε πως ο λόγος για τον οποίο έγινε όλο αυτό το θέμα γύρω από τον Τζόκοβιτς είναι τα υγειονομικά πρωτόκολλα που ισχύουν για τον κορονοϊό.
Παράλληλα ο Σέρβος έχει αγοράσει το 80% εταιρείας στη Δανία η οποία εργάζεται για την παρασκευή φαρμάκου για την καταπολέμηση του κορονοϊού. Η QuantBioRes έχει 11 ερευνητές που εργάζονται στη Δανία, την Αυστραλία και τη Σλοβενία, σύμφωνα με τον CEO της εταιρείας Ιβάν Λονκάρεβιτς, ο οποίος δήλωσε στο πρακτορείο ότι οι έρευνές τους αφορούν στη θεραπεία κατά της Covid-19 και όχι σε εμβόλιο.
Ο Μάνος Δασκαλάκης φέρεται πως επέλεξε τη στάση που θα κρατήσει στην υπόθεση του θανάτου των τριών παιδιών του και απέναντι στην προφυλάκιση της Ρούλας Πισπιρίγκου.
Ο πατέρας των τριών νεκρών κοριτσιών, σύμφωνα με ρεπορτάζ του MEGA, μετά το «άδεισμα» στρέφεται εναντίον της εν διαστάσει συζύγου του για τη δολοφονία της 9χρονης κόρης του Τζωρτζίνας.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες, τις επόμενες ο άνδρας θα επισκεφτεί την ανακρίτρια ώστε να δηλώσει παράσταση προς υπεράσπιση της κατηγορίας και, δηλαδή να στηρίξει και επίσημα τις κατηγορίες σε βάρος της Ρούλας Πισπιρίγκου.
Επίσης, ο Μάνος Δασκαλάκης θα λάβει γνώση και της δικογραφίας. «Έλεγα σε κάθε θάνατο ότι μετανιώνω τόσες ώρες για να κάνω το καλύτερο για τα παιδιά μου και δεν έχω ζήσει κάποιες στιγμές μαζί τους. Αν μετάνιωνα μία φορά τότε, μετανιώνω 50 τώρα! Πάντα δούλευα όμως για να τους κάνω το καλύτερο! Ποτέ δεν περίμενα ότι θα φθάσει αυτή η στιγμή…» είχε αναφέρει ο πατέρας των παιδιών σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Μπαμ».
Είναι η πρώτη φορά που στην αρθρογραφία μου θίγω αθλητικό ζήτημα, και πόσο μάλλον, σε πνεύμα προσωπικής κατάθεσης και όχι, έστω υποκειμενικής, ανάλυσης. Αν έχετε συνηθίσει διαφορετική γραφή από πλευράς μου, σας ζητώ συγγνώμη, όμως σήμερα αποφάσισα να γράψω από καρδιάς.
Είμαι Αρειανός από τα γεννοφάσκια μου. Θυμάμαι τον πατέρα μου στα δύο μου χρόνια να με βάφει κιτρινόμαυρο και να με πηγαίνει στη θύρα 5, στα επίσημα, στο θρυλικό τσιμεντένιο «σκέπαστρο Καμπάνη». Ανήκω στη γενιά των Αρειανών που για να το πούμε λαϊκά, χαρά δεν είδαν. Πλησιάζω στα πρώτα μου –άντα, και ο τελευταίος τίτλος της ομάδας μου ήρθε όταν εγώ είχα προσφάτως κλείσει την πρώτη δεκαετία της ζωής μου. Το θυμάμαι μάλιστα, γιατί ο πατέρας μου μέσα στον εκστασιασμό του ξέχασε την ηλικία μου και μου έδωσε μια γουλιά μπύρα, καθώς οδεύαμε στον Λευκό Πύργο για να πανηγυρίσουμε. Από τότε, η πορεία μου σαν οπαδός έχει χαρακτηριστεί από πίκρες, αγωνία, στεναχώρια, και μερικές εκλάμψεις χαράς για να ηρεμεί λίγο η ψυχή όταν προσπαθώ να ανακαλέσω την τελευταία στιγμή που ένιωσα αυτή τη μέθη της ευτυχίας, που μόνο αν είσαι οπαδός μπορείς να καταλάβεις πως την εννοώ, για επιτυχία της ομάδας μου.
Είναι γνωστό το πόσα έχουμε περάσει σαν λαός, σαν κοινωνική ομάδα, εμείς οι Αρειανοί. 3 υποβιβασμοί σε 20 χρόνια, ημιερασιτεχνικές κατηγορίες στις οποίες ως αντίπαλοι της μεγάλης μου ομάδας έφτασαν να παίζουν φίλοι μου που είχαν το ποδόσφαιρο ως χόμπι, εσωτερική πάλη για να μπορώ να κοιμάμαι ήρεμος τα βράδια παρά τη στεναχώρια μου για τα όσα βίωνα σαν οπαδός. Πόση χλεύη και λοιδορία από συντοπίτες και μη, πόση «καζούρα» για την απουσία της ομάδας μου από όλα τα μεγάλα γεγονότα. Όσο όμως περνούσαν τα χρόνια, έφτασα να νιώθω μια μοναξιά. Μια πολύ ιδιαίτερη μοναξιά, για την οποία θα σας μιλήσω αμέσως παρακάτω.
Είναι μοναχικό το να είσαι Άρης.Γιατί το φαινόμενο ΆΡΗΣ έχει ορισμένα χαρακτηριστικά που το καθιστούν ανεπανάληπτο και σαφώς ιδιαίτερο. Το πρώτο χαρακτηριστικό της όμορφης μοναξιάς μας, είναι το ότι ο Άρης κατόρθωσε να μπει και να διατηρηθεί στο γκρουπ των ισχυρών ομάδων της χώρας, χωρίς ταυτόχρονα να λερώσει τα χέρια του με αθλητική διαφθορά και συστημικές συμφωνίες κάτω από το τραπέζι. Από τον Άρη κανένας Τσοχατζόπουλος δεν αγόρασε 1.000 διαρκείας για να τα μοιράσει στους ημέτερους.
Στον Άρη κανένας δεν έχτισε γήπεδο μπάσκετ, και παρόλο που έκανε το μπάσκετ γνωστό στην Ελλάδα, παίζει ακόμα σε νοικιασμένο. Για τον Άρη ποτέ δεν άνοιξαν τράπεζες το Σαββατοκύριακο για να πάρει εγγυητικές επιστολές, ούτε σβήστηκαν εκατομμύρια χρέη προς το Δημόσιο. Ο Άρης όσες φορές πλήγωσε τον εαυτό του ή πληγώθηκε από άλλους, το πλήρωσε με το αίμα του. Δεν του χαρίστηκε ποτέ κανένα κύπελλο, καμία διάκριση, κανένας παίκτης, καμία χορηγία. Ήταν πάντα η ομάδα που εκπροσωπούσε αυτούς τους «τρελούς» που δεν νοιάστηκαν για τίτλους, που είδαν την ιδιότητα τους σαν φίλαθλοι ως κάτι ανεξάρτητο της επιτυχίας, ως μια ανιδιοτελή αγάπη από την οποία δεν περίμεναν καμία ανταπόδοση, παρόλο που διψούσαν για επιτυχία, όντας μάλιστα εντελώς αφυδατωμένοι από αυτή. Όμως δεν στράφηκαν αλλού για να βρέξουν το στόμα τους.
Ο Άρης, είναι η μοναδική ομάδα που κλήθηκε να αποδείξει την αφοσίωση των υποστηρικτών της σε μεγάλο χρονικό εύρος. Είναι η μοναδική ομάδα που έπρεπε να αντέξει τα πέτρινα χρόνια, όχι ως μία βραχύχρονη περίοδο/διάλειμμα σε ένα βάθος ιστορίας τίτλων και διακρίσεων, αλλά ως μία κτηνώδη και αέναη πραγματικότητα, χωρίς φως στο τούνελ, χωρίς προοπτική. Και αντέχοντας τον παραπάνω εφιάλτη, έπρεπε να διατηρήσει το κοινωνικό του έρεισμα και τη δύναμη της μάζας και της ποιότητας του κόσμου του, στηριζόμενος στην βαριά ιστορία του και το ασήκωτο όνομα του, χωρίς όμως να προσφέρει το διεγερτικό της νίκης και της επιτυχίας, ή τουλάχιστον της ελπίδας, που κρατάει κάθε οπαδό σε εγρήγορση και γεμίζει τα γήπεδα με κόσμο.
Ο Άρης λοιπόν, που ποτέ δεν ευνοήθηκε και μόνο αδικήθηκε, είτε από τον ίδιο του τον εαυτό είτε από τους «ακάθαρτους» αντιπάλους του, αποτελεί ένα φαινόμενο. Γιατί για πολλά χρόνια αποτέλεσε μια μονόδρομη σχέση αγάπης οπαδών-ομάδας, χωρίς ανταπόδοση, και ούτε για μία στιγμή δεν διανοήθηκε κάποιος πως αυτή η ομάδα θα διαλυθεί, θα πάψει να υπάρχει. Ο Άρης πληγώθηκε βαριά, κούρνιασε σε μια σκοτεινή γωνίτσα, ούρλιαξε για να ξεσπάσει, έγλειψε τις πληγές του όπως κάνει ο χτυπημένος λύκος, τις άφησε να γιάνουν με το χρόνο και τώρα σιγά σιγά βγαίνει από την αυτοεξορία του. Δεν περπατάει δυνατά, χρειάζεται ακόμα μπαστούνι, όμως έχει κάτι που καμία άλλη ομάδα στην Ελλάδα δεν έχει αποδείξει μέχρι σήμερα πως το έχει και εκείνη.
Ο Άρης δεν περπατάει δυνατά αλλά από πίσω τον κρατάνε εκατοντάδες χιλιάδες κόσμου. Χρειάζεται μπαστούνι αλλά δεν το χρειάζεται, γιατί τον στηρίζει ένας λαός που δεν τον άφησε ποτέ μόνο του. Ένας λαός που ξάπλωσε δίπλα του όσο ήταν στη σκοτεινή του γωνία, του έδωσε θάρρος, τον φρόντισε, τον περίμενε, τον σήκωσε στα πόδια του, στις πλάτες του και στους ώμους του και σήμερα τον αφήνει να περπατήσει μπροστά και αυτός παίρνει θέση και προχωράει δίπλα του, αποφασισμένος να μην τον αφήσει να ξαναπέσει κάτω. Αλλά και να ξαναπέσει, πάλι εκεί θα είναι αυτός ο ταλαιπωρημένος λαός για να τον ξανασηκώσει, χωρίς να νοιάζεται αν θα είναι η τελευταία φορά που συμβαίνει αυτό. Γιατί αυτός ο λαός, την ίδια στιγμή που η κορυφαία κατηγορία του ελληνικού ποδοσφαίρου έχει μέσο όρο 7.000 εισιτήρια, μαζεύει 15.000 κόσμο στην Β’ Εθνική, ημέρα Κυριακή, στις 3 το μεσημέρι.
Νιώθω τεράστια μοναξιά σαν Αρειανός. Την πιο άσχημη και ταυτόχρονα όμορφη μοναξιά που θα μπορούσε να νιώσει ένας φίλαθλος. Διότι ανήκω στη μοναδική πάστα οπαδού που άντεξε την θλίψη και την αποτυχία για τόσα χρόνια, και αντί να διαλυθεί επιστρέφει πιο δυνατός, πιο συσπειρωμένος, και πάνω απ’ όλα πιο ήρεμος από ποτέ. Και του χρόνου θα πηγαίνω στο γήπεδο για να δω την αγαπημένη μου ομάδα να παίζει, χωρίς η έμπρακτη στήριξη μου σε αυτή να εξαρτάται από το αν θα κερδίσει ή αν θα χάσει. Απλά για να τη δω. Και παρόλο που θα πάντα θα ξέρω πως «στα χρόνια της υπομονής, δεν μας θυμήθηκε κανείς», πλέον θα χαίρομαι για αυτό. Γιατί η ομάδα μου απέδειξε για ακόμη μία φορά πως δεν έχει ανάγκη κανέναν άλλον, πέρα από αυτούς που την αγαπάνε από την πρώτη τους θύμηση μέχρι την τελευταία τους αναπνοή.
Η Ζέτα Μακρυπούλια σε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη στον Θανάση Πάτρα και στην εκπομπή The Weekenders μίλησε ανοιχτά για την απόφασή για την περίοδο της ζωής της που διανύει, την ψυχοθεραπεία και την εσωστρέφειά της.
«Έχουν αλλάξει τα πάντα στη ζωή μου, βρίσκομαι σε μια φάση εσωστρέφειας γιατί ψάχνω να βρω τώρα για μένα, κάτι που συμβαίνει, κάτι κουνήθηκε πολύ έντονα μέσα μου και δεν ικανοποιούμαι εύκολα. Τα ψάχνω πολλά χρόνια τώρα τα προβλήματά μου και γενικά αν μπεις σε αυτή τη διαδικασία της ανάλυσης δεν τελειώνει ποτέ», εξομολογήθηκε αρχικά η Ζέτα Μακρυπούλια.
«Αργείς πάρα πολύ να καταλάβεις γιατί σου συμβαίνει και γιατί το κάνεις και γιατί κάνεις ψυχοθεραπεία, εκεί ψάχνεσαι ακόμα πιο πολύ, η διάθεση ανεβοκατεβαίνω. Κάνω από τα 27 ψυχοθεραπεία, τώρα δεν κάνω. Μετά ξεκίνησα τα πιο εναλλακτικά», συμπλήρωσε η Ζέτα Μακρυπούλια.
Για τη δημόσια εικόνα της: «Δεν είμαι καθόλου η εικόνα που δείχνω, δεν είναι έτσι και γι’ αυτό λίγο έχω αποτραβηχτεί. Πάντα ήμουν κλειστό παιδί, αυτός ο χώρος και το Rouk Zouk με βοήθησαν ανοίξω. Όταν έγιναν κάποια πολύ δύσκολα πράγματα στη ζωή μου, αποτραβήχτηκα εντελώς και απομυθοποίησα τα πάντα από όλα αυτά που κάνουμε. Σκέφτηκα το μόνο που θέλω είναι να πηγαίνω να κάνω τη δουλειά μου, να μη δίνω δικαίωμα για τίποτα», είπε η Ζέτα Μακρυπούλια.
