Η οικογένεια του οδηγού που έχασε τη ζωή του σε σύγκρουση με τρένο σε αφύλακτη διάβαση δικαιώθηκε το 2019, αλλά η εταιρία επανήλθε ζητώντας πίσω τα χρήματα που έδωσε ως αποζημίωση και διατροφή.

Μία απίστευτη περιπέτεια ζει εδώ και 15 χρόνια η οικογένεια θύματος σιδηροδρομικού δυστυχήματος, σύμφωνα με αποκλειστικό δημοσίευμα του Ελεύθερου Τύπου της Κυριακής. Τον Σεπτέμβριο του 2008, σημειώθηκε σε αφύλακτη διάβαση σύγκρουση αμαξοστοιχίας intercity που εκτελούσε το δρομολόγιο στη γραμμή Λάρισα – Βόλος με φορτηγό, που είχε ως αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους, ο μηχανοδηγός και ο οδηγός του οχήματος.

• Η οικογένεια του οδηγού του φορτηγού προσέφυγε στα αστικά δικαστήtag/sygkroysh-trenwnρια διεκδικώντας αποζημίωση για ψυχική οδύνη, έξοδα κηδείας και διατροφή, μπλέκοντας σε μία πολύχρονη δικαστική περιπέτεια έως ότου δικαιωθεί το 2019!

Κύρια αιτία των καθυστερήσεων το θολό τοπίο αρμοδιοτήτων μεταξύ της Hellenic Train (πρώην ΤΡΑΙΝΟΣΕ) και του ΟΣΕ για το ποιος είχε ευθύνη για το δυστύχημα.

Η οικογένεια δικαιώθηκε και οι δύο εταιρίες υποχρεώθηκαν να καταβάλλουν εξ ημισείας τα ποσά που επιδικάστηκαν καθώς και 360 ευρώ τον μήνα για κάθε παιδί ως διατροφή μέχρι την ολοκλήρωση των σπουδών τους.

Τα πράγματα άλλαξαν ωστόσο τον περασμένο Νοέμβριο, οπότε και σταμάτησε η καταβολή των χρημάτων καθώς οι εταιρίες είχαν κάνει αίτηση αναίρεσης στον Άρειο Πάγο, η οποία έγινε εν μέρει αποδεκτή για το μέρος που η Hellenic Train δήλωνε αναρμόδια για την ασφάλεια των αφύλακτων διαβάσεων και η εταιρία επανήλθε στην αγωγή της, ζητώντας να οριστεί δικάσιμος για τη συζήτηση της υπόθεσης ώστε να της επιστραφούν εντόκως τα χρήματα που έχουν καταβληθεί στην οικογένεια.

Σχολιάζοντας την κίνηση της Hellenic Train, η χήρα του οδηγού του φορτηγού, δήλωσε στον Ελεύθερο Τύπο:«Το μόνο που θέλω είναι να καταβάλλουν τα αποφασισμένη από τα δικαστήρια και να τελειώνει η περιπέτεια που κρατάει 15χρόνια, ώστε να μας αφήσουν να ζήσουμε με ηρεμία και αξιοπρέπεια».Το νέο δικαστήριο έχει οριστεί για το 2024.

Η θερμή υποδοχή που είχε το πρωτοεμφανιζόμενο πρόγραμμά της στις 3 κορδέλες / 2 μπάλες και η κατάκτηση της πρώτης θέσης στον σύνθετο αγώνα, ήταν τα κέρδη για την Εθνική Ανσάμπλ Γυναικών κατά τη 2η ημέρα του 8ου Διεθνούς Τουρνουά Ρυθμικής Γυμναστικής Aphrodite Cup, στο Φάληρο.

Η ελληνική ομάδα (Εΐρα Λάουρα Γκικόκα, Ελπίδα Εγγλέζου, Καλομοίρα Καρόκη, Ειρήνη Κονιστή, Χριστίνα Ρήγα, Μαριέττα Τοπολλάι) πήρε 25,100 βαθμούς στις 3 κορδέλες / 2 μπάλες, υπό τους ήχους του κομματιού συμφωνικής μουσικής “Blizzard” των Audiomachine.

Σε συνδυασμό με την συγκομιδή της πρεμιέρας στα 5 στεφάνια (30,400 β.), η Εθνική έφτασε τους 55,500 βαθμούς στο άθροισμα και πρώτευσε στον σύνθετο αγώνα, μπροστά από τις ΗΠΑ (51,250 β.) και το Καζακστάν (46,150 β.).

Όλες οι ομάδες θα έχουν την ευκαιρία να επαναλάβουν τις προσπάθειές τους αύριο (12/3) στους τελικούς οργάνων, επιδιώκοντας βελτιωμένες εμφανίσεις και ανεβάζοντας τον βαθμό ετοιμότητάς τους ενόψει του Παγκοσμίου Κυπέλλου της ερχόμενης εβδομάδας (17-19 Μαρτίου).

Στο βάθρο των νικητριών ανέβηκε και η Εθνική Ανσάμπλ Νεανίδων (Ελευθερία Καντερέ, Ευσταθία Κοντοπούλου, Ειρήνη Κράλη, Στεφανία Μπακοπούλου, Μαριάνθη Σιμιτζή, Κατερίνα Χολίδη), που πήρε την τρίτη θέση στη δική της κατηγορία.

Η ελληνική ομάδα συγκέντρωσε 27,650 βαθμούς στην πρώτη επίσημη εμφάνισή της στις 5 μπάλες και έφτασε τους 55,800 βαθμούς ως άθροισμα στον σύνθετο αγώνα, πίσω από τη Βουλγαρία (1η με 57,100 β.) και την Ιταλία (2η με 56,950 β.).

Το μήνυμα που έστειλε ο Νίκος Κοκλώνης, μέσω J2US, στην αδελφή του μετά το σοβαρό της χειρουργείο.

Στη σκηνή του J2US ανέβηκε εκ νέου, ύστερα από μια εβδομάδα παύσης, ο Νίκος Κοκλώνης το βράδυ του Σαββάτου στο νέο επεισόδιο που ήρθε μέσα από το πρόγραμμα του Alpha στους τηλεοπτικούς μας δέκτες.

Μάλιστα, κατά τη διάρκεια της ροής του μουσικού σόου και αμέσως μετά την εμφάνιση από την Ηρώ και τον Ιάσονα Παπαματθαίου, ο παρουσιαστής και παραγωγός δεν μπόρεσε να διαχειριστεί τη συναισθηματική του φόρτιση στέλνοντας ένα προσωπικό μήνυμα στην αγαπημένη του αδελφή.

«Τώρα δεν μπορώ να μην το πω αυτό γιατί είμαι αυθόρμητος. Είπες, Βίκυ, Νέα Υόρκη και θέλω να στείλω μια μεγάλη αγκαλιά και ένα μεγάλο φιλί στην αδελφή μου. Για όλους είναι δύσκολα, για μένα προσωπικά, έχουμε ζήσει και ως χώρα την τραγωδία αλλά και στην αδελφή μου θέλω να πω περαστικά» τόνισε, αρχικά, ο Νίκος Κοκλώνης.

«Περαστικά, αδελφούλα μου, γιατί χειρουργήθηκε για κάτι σοβαρό. Είναι καλά, είμαστε σοβαρά και θέλω να της πω ότι την αγαπώ και μου λείπει μέσα από την καρδιά μου. Ελένη, στο λέω και το νιώθω! Δεν το λέω για το σόου τώρα και όλα αυτά, το λέω και το νιώθω. Να είσαι καλά και να είμαστε καλά και γρήγορα να είσαι πίσω εδώ γιατί αλλιώς θα έρθω εγώ. Δεν ξέρω, είμαι χαρούμενος που υπάρχεις ακόμα εδώ μαζί μας» πρόσθεσε ο Νίκος Κοκλώνης στο J2US το βράδυ του Σαββάτου στον Alpha. «Συγνώμη για αυτό. Όσοι κατάλαβαν, κατάλαβαν. Ξέρετε την περιπέτεια που είχε».

Η Ρούλα Κορομηλά αποκάλυψε συγκλονιστικές λεπτομέρειες για το πρόβλημα υγείας, τις ψευδαισθήσεις και τα.. οράματα που την βασάνιζαν.

Τι έφερε την Ρούλα Κορομηλά κοντά στον θάνατο;

Σε συνέντευξη που παραχώρησε στο παρελθόν η Ρούλα Κορομηλά μίλησε για πρώτη φορά για τον εφιάλτη που έζησε. Ποιο το πρόβλημα υγείας της Κορομηλά;

«Οι εφιάλτες σταμάτησαν εδώ και χρόνια. Έναν έβλεπα θα στον πω και δεν θα ξαναγυρίσω ποτέ μα ποτέ σε αυτόν σε συνέντευξη ή δημόσια κουβέντα. Τον εφιάλτη αυτόν τον έβλεπα τρία χρόνια.

Ήταν ο ίδιος και ο ίδιος εφιάλτης. Πάντα περπατούσα μες στο σπίτι και πίσω μου, με ακολουθούσε μια γυναίκα. Η ίδια πάντα. Ήταν πίσω μου τις ώρες της ημέρας και ήταν πίσω μου τις ατελείωτες ώρες της νύχτας. Ήταν πίσω μου όταν έτρωγα, ήταν πίσω μου όταν περπατούσα.

Βασανιστικά με ακολουθούσε, με παρακολουθούσε. Και αυτή η γυναίκα ήμουν εγώ η ίδια, όπως είχα γίνει και όπως είχα αλλάξει απ’ την αγωγή των φαρμάκων. Περνούσα από καθρέφτες και την έβλεπα αδυσώπητη να με κοιτά με τα δικά μου μάτια.

Η μητέρα μου μου έλεγε να καλύψω τους καθρέφτες, να μην υπάρχουν, αλλά εγώ έλεγα πως όχι, όχι, αυτή τη γυναικά την ξέρω και κάτι μου θυμίζει.

Ήταν εκεί και με κοιτούσε πάντα. Δεν μου γελούσε, δεν μου χαμογελούσε. Με κούραζε με εκείνο το βλέμμα της, το απλανές, το αφημένο. Πολλές φορές ήταν θυμωμένη. Κάποιες άλλες έκλαιγε. Συνήθως γελούσε και διασκέδαζε μαζί μου. Κάποια στιγμή αυτή η γυναίκα έγινε ο εφιάλτης μου. Ήταν φυσιολογικό. Ήταν λογικό, μου είπαν οι ειδικοί. Στην αρχή μόλις την έβλεπα πίσω μου σκιαζόμουν. Δεν την ήθελα. Τη σιχαινόμουν.

Και μετά κάποια στιγμή σκέφτηκα ότι έπρεπε να συμβιβαστώ μαζί της και να την αγαπήσω. Προσπάθησα να τη ρωτήσω «Γιατί; Γιατί σε μας; Γιατί τώρα;» Φυσικά δεν είχε απαντήσεις. Απλά κάθισε και σκέφτηκε ότι στη ζωή κάποια πράγματα γίνονται για κάποιους λόγους και ποτέ δεν ξέρει κανείς για ποιους.

Σκέφτηκε πως μπορεί να έχει τον τίτλο της δυνατής, της δημιουργικής, της ευαίσθητης, της συναισθηματικής, πως μπορεί να αγκαλιάζει κάποιους αδύναμους, να δίνει το χέρι της, να αναλαμβάνει ευθύνες πράξεων άλλων, να δίνεις λύσεις στους άλλους και μην έχει για τον εαυτό της.

Ένα απόγευμα χαμογελάσαμε η μια στην άλλη. Και είπαμε πως θα το αντιμετωπίσουμε. Θα το αντιμετωπίσουμε και, έτσι απλά, θα νικήσουμε. Ήταν ένας εφιάλτης χρόνων. Καταλαβαίνεις τι εννοώ; Με καταλαβαίνεις; Ηρεμήσαμε.

Λίγο πιο πριν, για ένα μεγάλο βασανιστικό χρονικό διάστημα, που δείχνει να υπάρχει για πάντα, σαν υλικό πράγμα πια, εμείς είχαμε νεύρα. Είχαμε νεύρα, γιατί δεν μπορούσαμε να περπατήσουμε, να χρησιμοποιήσουμε τα μαχαιροπίρουνα, να κάνουμε μπάνιο μόνες μας. Δεν μπορούσαμε να χτενίσουμε τα μαλλιά μας, αλλά ούτε και να βαφτούμε είχαμε τη δύναμη.

Άσε που μας έπεφτε το ποτήρι με το νερό κι όταν καταπίναμε ήταν οι μπουκιές μαχαίρια! Μαζί στον καναπέ ζήσαμε και φτάσαμε να έχουμε την ανάγκη άλλων ανθρώπων για πολύ απλά πράγματα, όπως να σηκωθούμε να περπατήσουμε ένα μέτρο, να πάμε μια βόλτα στον κήπο, να νιώσουμε τον ήλιο ή την τρυφερότητα των λουλουδιών, του πράσινου χρώματος. Και περνούσαν τα χρόνια έτσι. Και νεύρα. Πολλά νεύρα. Νεύρα.

Και αυτοσαρκασμός. Αυτό μας βοήθησε πολύ. Θυμόμασταν λοιπόν, και τα πρώτα λόγια των ειδικών. «Εμείς θα κάνουμε ό, τι είναι ανθρωπίνως δυνατόν. Τα υπόλοιπα αφήνονται στον Θεό».

Αυτά, αλλά τα ξεπεράσαμε μαζί με την γυναίκα- εφιάλτη. Προσπαθήσαμε να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι. Και; Τώρα; Τι μου λες; Γιατί δεν με ένοιαξε την πρώτη φορά που βρήκα στο Greek Idol να είμαι τόσο νόστιμη; Είχαν δίκιο οι άνθρωποι, βέβαια! Που να ξέρουν!

Όμως εγώ δεν βγαίνω να δημοσιοποιήσω και να δημιουργήσω εντυπώσεις ούτε για τα καλά ούτε για τα δυσάρεστα κι όταν κλείνει η πόρτα του σπιτιού μου εγώ ξέρω την αλήθεια μου.

Και είμαι αλήθεια πειραχτήρι και αισιόδοξος άνθρωπος και σιχαίνομαι τους μίζερους και τη μιζέρια κι επειδή θέλω να ζω το κάθε δευτερόλεπτο, να λέω «καλημέρα» και να χαμογελάω, να λέω «καληνύχτα» και να ονειρεύομαι και στα όνειρα μου- ευτυχώς- να μη βάζω ελεγκτές, να είμαι ελεύθερη, ελεύθερη –μ’ ακούς;- γι’ αυτό δε μιλάω για όλα αυτά…»

Εντοπίστηκε το απόγευμα του Σαββάτου, το 13χρονο παιδ από οικείους του και η αγωνία της οικογένειάς του έλαβε τέλος.

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο 13χρονος είναι καλά στην υγεία του.

Υπενθυμίζεται ότι τα ίχνη του είχαν χαθεί το απόγευμα της Παρασκευής και η δήλωσή εξαφάνισής του έγινε το βράδυ της ίδιας ημέρας, στο Τμήμα Ασφαλείας Καλαμαριάς.

Ο 13χρονος είχε βγει βόλτα με συγγενικό του πρόσωπο και ξέφυγε της προσοχής του, με αποτέλεσμα να τον αναζητούν μέχρι και σήμερα όπου εντοπίστηκε σώος.

Πηγή: thestival.gr

Μετά από 1,5 μήνα περίπου, που βρέθηκε το νεογέννητο γαϊδουράκι, σε έρημη περιοχή στο Κορωπί, ο μικρός Ορέστης, έχει αρχίσει και παίρνει τα πάνω του.

Οι άνθρωποι του Ελληνικού Κέντρου για το Γαϊδούρι ανάρτησαν ένα ακόμη βίντεο, ενημερώνοντας τους φίλους της οργάνωσης για το πώς μεγαλώνει ο Ορέστης. Σε αυτό, το ζώο τρέχει ασταμάτητα, στις εγκαταστάσεις της Γαϊδουροχώρας.

Γαϊδουράκι Ορέστης: Τρέχει σαν τον άνεμο

«Γρήγορος σαν τον άνεμο! Δεν τον προλαβαίνει ούτε η κάμερα. Ο μικρός Ορέστης γνωρίζει τις δυνατότητές του και χαίρεται. (Για τους φίλους που ρωτάνε πώς πάει το ορφανό γαϊδουράκι που φιλοξενούμε)», ανέφερε η ανάρτηση.

Γαϊδουράκι Ορέστης: Ήταν εγκαταλειμμένος σε έρημη περιοχή

Στα τέλη Ιανουαρίου, ένας πολίτης που είχε πάει να μαζέψει χόρτα εντόπισε μόνο του το γαϊδούρι σε έρημη περιοχή στο Κορωπί. Όταν μεταφέρθηκε στο Ελληνικό Κέντρο για το Γαϊδούρι τότε, υπολογίστηκε πως το ζώο ήταν έξι ημερών.

Παρά τις προσπάθειες που έγιναν, δεν εντοπίστηκε η μητέρα του γαϊδουριού ή ο ιδιοκτήτης. «Ήταν πάρα πολύ τυχερό. Αν έμενε κάποιες ώρες ακόμη, δεν θα είχε επιβιώσει», δήλωνε τότε η Τατιάνα Παπαμόσχου, συνιδρύτρια του «Ελληνικού Κέντρου για το Γαϊδούρι», τονίζοντας πως επρόκειτο για εγκατάλειψη και εγκληματική πράξη από το χέρι ανθρώπου, καθώς η μητέρα δεν θα άφηνε ποτέ μόνο το μικρό της.

Έκτοτε, στους λογαριασμούς της οργάνωσης στα social media συχνά γίνονται αναρτήσεις για την εξέλιξη του Ορέστη.

Η Ματίνα Παγώνη προσφέυγει στη δικαιοσύνη, καθώς ξαφνικά «έμαθε» ότι διαφημίζει φαρμακευτικό σκεύασμα, γεγονός που είναι αναληθές.

Η πρόεδρος της ΕΙΝΑΠ κατέθεσε μήνυση αφού ουδέποτε μίλησε για το συγκεκριμένο προϊόν.

Μέσω του δικηγόρου της, η Ματίνα Παγώνη, έκανε γνωστό πως είναι θύμα απάτης αφού έχουν συνδέσει το όνομά της με παραπλανητική διαφήμιση φαρμακευτικού σκευάσματος, για το οποίο μάλιστα την εμφανίζουν να έχει δώσει και συνέντευξη!

«Γίνεται προσπάθεια εξαπάτησης των καταναλωτών, η οποία επιχειρείται με την παράνομη εκμετάλλευση της επαγγελματικής της φήμης και αξιοπιστίας», καταγγέλλει η Ματίνα Παγώνη.

Ο πληρεξούσιος δικηγόρος της, Γιάννης Καρούζος, ανέφερε σε ανακοίνωσή του πως «συστήνεται η προσοχή, καθώς η κα Παγώνη ουδέποτε έχει παραχωρήσει συνέντευξη αναφορικά με την αποτελεσματικότητα του εν λόγω προϊόντος, ενώ ουδόλως έχει αναμειχθεί στην προώθηση και πώλησή του.

Επρόκειτο για διαφήμιση προϊόντος με απατηλά μέσα, με δημοσίευση κατασκευασμένης συνέντευξης, την οποία ουδέποτε παραχώρησε η εντολέας μου, αλλά και με χρήση προσωπικών φωτογραφιών της, οι οποίες έχουν χρησιμοποιηθεί για προωθητικούς σκοπούς χωρίς τη γνώση και συναίνεσή της».

Η ανακοίνωση του δικηγόρου της Ματίνας Παγώνη

Με την ιδιότητά μου ως πληρεξουσίου δικηγόρου της κα Ματίνας Παγώνη, ανακοινώνω ότι η ίδια ουδόλως σχετίζεται με τη διαφήμιση και αγορά φαρμακευτικού σκευάσματος – προϊόντος με ονομασία «fungent».

Συστήνεται η προσοχή στο σύνολο των καταναλωτών καθώς η κα Παγώνη, ουδέποτε έχει παραχωρήσει συνέντευξη αναφορικά με την αποτελεσματικότητα του εν λόγω προϊόντος, ενώ ουδόλως έχει αναμειχθεί στην προώθηση και πώληση του.

Επρόκειτο για διαφήμιση προϊόντος με απατηλά μέσα, με δημοσίευση κατασκευασμένης συνέντευξης, την οποία ουδέποτε παραχώρησε η εντολέας μου αλλά και με χρήση προσωπικών της φωτογραφιών, οι οποίες έχουν χρησιμοποιηθεί για προωθητικούς σκοπούς χωρίς τη γνώση και τη συναίνεσή της.

Η ίδια καταγγέλλει την εξαπάτηση των καταναλωτών και των ασθενών, η οποία επιχειρείται με την παράνομη εκμετάλλευση της επαγγελματικής της φήμης και αξιοπιστίας, που έχουν αποκτηθεί με προσωπικό μόχθο, αφοσίωση στην ιατρική επιστήμη και λειτούργημα και αυταπάρνηση στην υπηρεσία της δημόσιας υγείας.

Επιχειρείται παρανόμως εκμετάλλευση της εμπιστοσύνης που η κα Παγώνη χαίρει από το σύνολο των ασθενών της και γίνεται προσπάθεια καπηλείας της επαγγελματικής και επιστημονικής της πορείας και αξιοπιστίας.

Για το λόγο αυτό, για τη διαφύλαξη της επαγγελματικής της φήμης και κύρους της, αλλά και για την προστασία των ασθενών και της δημόσιας υγείας, η ίδια κατέθεσε άμεσα μήνυση προς τις αρμόδιες αρχές, προκειμένου η Ελληνική Αστυνομία και η Διεύθυνση Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος να διερευνήσει τα ανωτέρω και να αποδοθούν οι προσήκουσες ποινικές ευθύνες σε κάθε υπεύθυνο.

Τέλος, η κα Παγώνη επιθυμεί να διευκρινίσει με το παρόν σε όλους τους καταναλωτές ότι η διακίνηση και η πώληση φαρμάκων μέσω διαδικτύου απαγορεύεται ρητά από την ισχύουσα νομοθεσία και η χρήση τέτοιων προϊόντων ενέχει σοβαρούς κινδύνους για την υγεία, ενώ ένα φάρμακο ή σκεύασμα είναι ασφαλές, μόνο όταν έχει παραχθεί και ελεγχθεί ποιοτικά σύμφωνα με τους κανόνες που επιτηρούν οι αρμόδιοι κρατικοί φορείς, και μόνο όταν διατίθεται μέσω της νόμιμης αλυσίδας διακίνησης.

Η τραγική ιστορία του 33χρονου Μοχαμάντ από το Μπαγκλαντές που επέβαινε στη μοιραία επιβατική αμαξοστοιχία. Μιλούν στη LiFO ο δικηγόρος του άτυχου μετανάστη, Θανάσης Χατζάκος, και ο φίλος του απ’ τη Θεσσαλονίκη, Γιάννης Κομπανίδης

Τραγωδία στα Τέμπη: Ο 33χρονος επέβαινε στη μοιραία αμαξοστοιχία, όπου άφησε την τελευταία του πνοή
O 33χρονος Μοχαμάντ-Εντρίζ Μία υπήρξε ένα από τα θύματα του σιδηροδρομικού δυστυχήματος στα Τέμπη, που συγκλόνισε ολόκληρη τη χώρα. Ο άνδρας από το Μπακλαντές επέβαινε στη μοιραία αμαξοστοιχία IC-62 και ταξίδευε από την Αθήνα προς τη Θεσσαλονίκη.

Ο θάνατός του πέρασε σχεδόν απαρατήρητος από το σύμπαν της τηλεόρασης και τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων, ενώ μία εβδομάδα μετά το δυστύχημα η κηδεία του ακόμα δεν έχει γίνει, αφού η οικογένειά του ζει στο μακρινό Μπαγκλαντές. Τα στοιχεία του, δε, τώρα ταυτοποιήθηκαν.

Για τον Μοχαμάντ ήταν ένα ταξίδι που έκανε πολλές φορές και προτιμούσε το τρένο επειδή το εισιτήριο ήταν πολύ πιο οικονομικό συγκριτικά με άλλα μέσα μεταφοράς. Ήταν μικροπωλητής και πουλούσε αξεσουάρ σε πανηγύρια. Αυτός ήταν και ο λόγος που ερχόταν αρκετά συχνά στην πρωτεύουσα.

Έμενε πολύ κοντά στον σταθμό του ΟΣΕ, σε ένα μικρό διαμέρισμα, κοντά στην οδό Μοναστηρίου, όπου συγκατοικούσε με έναν φίλο του προκειμένου να μοιράζονται τα έξοδα. Στην Ελλάδα ζούσε εδώ και περίπου δεκαπέντε χρόνια και ανήκε στους χιλιάδες μετανάστες που ήρθαν στη χώρα μας για να αναζητήσουν μια καλύτερη ζωή.

Στην Αθήνα ταξίδεψε για επαγγελματικούς λόγους αλλά και για να συναντήσει φίλους και συνεργάτες. Επιστρέφοντας στη Θεσσαλονίκη, θα ανανέωνε την άδεια παραμονής του.

Το απόγευμα της 28ης Φεβρουαρίου η επιβατική αμαξοστοιχία αναχώρησε απ’ την Αθήνα με 431 επιβάτες και προορισμό την πόλη της Θεσσαλονίκης. Μεταξύ αυτών βρισκόταν και ο Μοχαμάντ-Εντρίζ Μία.

Λίγες ώρες πριν απ’ τη σύγκρουση θα έλεγε σε φίλους του ότι θα ταξίδευε στο δεύτερο βαγόνι, στον χώρο όπου ήταν το κυλικείο, αφού δεν είχε καταφέρει να βρει θέση. Το εισιτήριο, όπως τον είχαν ενημερώσει, θα το αγόραζε μέσα στο τρένο, γι’ αυτό έπρεπε να περιμένει σε ένα από τα καθίσματα του κυλικείου.

Τραγωδία στα Τέμπη: Μετά τη σύγκρουση ο Μοχαμάντ-Εντρίζ θεωρούνταν αγνοούμενος

Μετά τη σύγκρουση θεωρούνταν αγνοούμενος. Οι φίλοι του έσπευσαν να τον αναζητήσουν, ανεβάζοντας τη φωτογραφία του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. «Αγνοείται το φιλαράκι μου από το έγκλημα στα Τέμπη. Δεν γνωρίζω σε ποιο βαγόνι βρισκόταν ακριβώς», έγραψε ο φίλος του απ’ τη Θεσσαλονίκη, Γιάννης Κομπανίδης.

Η κινητοποίηση ήταν αστραπιαία και οι προσπάθειες εστιάστηκαν στην Ορθοπεδική Κλινική του Γενικού Νοσοκομείου Λάρισας. Την εξαφάνισή του θα δήλωνε στις αστυνομικές αρχές ένας ομοεθνής φίλος του, ο οποίος γνώριζε για το ταξίδι.

Όπως επισημαίνει μιλώντας στη LiFO ο δικηγόρος της οικογένειάς του, Αθανάσιος Χατζάκος: «Η αστυνομία πήγε στο σπίτι του στη Θεσσαλονίκη και με τη βοήθεια του συγκατοίκου του πήρε δείγμα DNA από την οδοντόβουρτσα του 33χρονου. Έτσι, ταυτοποιήθηκε το βιολογικό υλικό που συγκεντρώθηκε από τον τόπο του δυστυχήματος. Αυτός ήταν και ο λόγος που καταφέραμε τελικά να εκδοθεί το πιστοποιητικό θανάτου γιατί δεν θα μπορούσε η οικογένεια να κινηθεί νομικά αλλά ούτε και να κάνει την ταφή, αφού, σύμφωνα με τη νομοθεσία, πρέπει να περάσουν πέντε χρόνια για να θεωρηθείς θανών. Δυστυχώς, η μητέρα του έμαθε τη δυσάρεστη εξέλιξη την περασμένη Δευτέρα, ενώ ο αδελφός του είχε ενημερωθεί για το συμβάν λίγο νωρίτερα από φίλους του Εντρίζ. Φυσικά, βρίσκονται σε κατάσταση σοκ, ήταν συγκλονισμένοι μ’ αυτό που έχει συμβεί».

Ο Μοχαμάντ-Εντρίζ Μία γεννήθηκε στο Μπαγκλαντές, χώρα της Νότιας Ασίας που είναι ευρέως γνωστή ως «ραπτομηχανή» της Δύσης. Μεγάλωσε σε μια φτωχική γειτονιά στο Χαθαζάρι της Τσιταγκόνγκ που αποτελεί το κύριο λιμάνι και δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του Μπαγκλαντές.

Πριν από κάποια χρόνια παντρεύτηκε, αλλά στη συνέχεια χώρισε. Η Ελλάδα τού άρεσε πολύ, εδώ είχε κάνει καλούς φίλους και παρόλο που του ζητούσε συνεχώς η οικογένεια του να επιστρέψει, εκείνος προτιμούσε να ζει στη Θεσσαλονίκη. Δυστυχώς, ήταν και ο προστάτης της οικογένειάς του, αφού πριν από πέντε χρόνια ο πατέρας του είχε σκοτωθεί σε τροχαίο.

Ήρθε για μια καλύτερη ζωή, αλλά σκοτώθηκε στα Τέμπη: Η τραγική ιστορία του Μοχαμάντ-Εντρίζ Μία από το Μπαγκλαντές

Αθανάσιος Χατζάκος

«Η ταυτοποίηση του Εντρίζ ήταν μια πολύ δύσκολη διαδικασία. Κι αυτό μεγεθύνει την οδύνη και τη θλίψη της οικογένειας, αφού δεν θα μπορέσουν να ξαναδούν τον δικό τους άνθρωπο όπως τον θυμούνταν. Επίσης, θέλω να σημειώσω και το εξής, διότι ακούστηκαν διάφορες ανοησίες από πρωινές τηλεοπτικές εκπομπές για τον Εντρίζ: Ζούσε στην Ελλάδα νομιμότατα. Και ως μικροπωλητής δεν είχε απασχολήσει ποτέ τις Αρχές ή τη Δικαιοσύνη. Όλοι τον συμπαθούσαν και όλοι είχαν να πουν έναν καλό λόγο για κείνον», αναφέρει ο κ. Χατζάκος.

Στο τρένο υπήρχαν πολλοί μετανάστες που είναι σίγουρο ότι δεν θα βρεθούν ποτέ, αφού δεν θα τους ψάξει κανείς. Ο Γιάννης, φίλος του Εντρίζ από τη Θεσσαλονίκη, προσθέτει: «Εμείς στην αρχή νομίζαμε ότι ήταν στην Ορθοπεδική του Γενικού Νοσοκομείου Λάρισας, αλλά τελικά αποδείχθηκε ότι ήταν άλλος νεαρός από τη Σενεγάλη. Είναι βέβαιο ότι επέβαιναν κι άλλοι μετανάστες στα βαγόνια που “εξαερώθηκαν”».

Τραγωδία στα Τέμπη: Τα λόγια του φίλου του Μοχαμάντ-Εντρίζ Μία

Ο Γιάννης ζει στο Κορδελιό της Θεσσαλονίκης. Τον ρωτώ πώς γνωρίστηκαν με τον Εντρίζ. «Μέσω του συζύγου της αδελφής μου. Ο Εντρίζ, ως μικροπωλητής και πλανόδιος έμπορος, πήγαινε διαρκώς σε εκθέσεις, παζάρια και πανηγύρια. Πριν από επτά χρόνια ακολουθούσα κι εγώ τον γαμπρό μου σε τέτοιες υπαίθριες αγορές προκειμένου να βοηθήσω, αν και σε μικρή ηλικία. Έτσι γνωριστήκαμε.

Είχε έρθει και στον γάμο της αδελφής μου και είχαμε περάσει πολύ όμορφα. Μάλιστα, την τελευταία φορά που μιλήσαμε στο τηλέφωνο μου είχε πει ότι ήθελε να βρεθούμε για φαγητό. Ήταν ειλικρινά απ’ τα πολύ καλά παιδιά. Φιλότιμος, αγαθός και άνθρωπος που του άρεσε ολόψυχα να προσφέρει. Πάντοτε τον θυμάμαι χαμογελαστό και καλοσυνάτο.

Ήρθε για μια καλύτερη ζωή, αλλά σκοτώθηκε στα Τέμπη: Η τραγική ιστορία του Μοχαμάντ-Εντρίζ Μία από το Μπαγκλαντές

Θλίβομαι για τον χαμό και για έναν ακόμη λόγο: ήταν το βασικό στήριγμα της οικογένειάς του, αφού δούλευε πολύ για να στέλνει χρήματα στους δικούς του. Ήταν ο μεγάλος αδελφός. Τα λόγια είναι περιττά όταν αναλογίζομαι πως δεν θα τον ξαναδώ.

Στην Ελλάδα, δυστυχώς, όταν ακούμε τη λέξη “μετανάστης”, θεωρούμε ότι είναι κάτι κακό. Τους συμπεριφερόμαστε με ρατσισμό. Όμως ο Εντρίζ ήταν ανοιχτοχέρης και αξιοπρεπής. Και δεν το λέω επειδή ήμασταν φίλοι αλλά είναι κρίμα να τσουβαλιάζουμε ανθρώπους ή, επειδή ήταν μετανάστης, να μη μας ενδιαφέρει η τύχη του.

Για μένα ήταν ένας καλός φίλος και θα μου λείψει πολύ η παρέα του. Οργίζομαι, λοιπόν, όταν σκέφτομαι ότι έχασε τη ζωή του επειδή έτυχε να μπει σε ένα τρένο χωρίς επιστροφή. Σε μια αμαξοστοιχία όπου όλοι θα μπορούσαμε να είχαμε επιβιβαστεί. Πρέπει να τιμωρηθούν όλοι, σε όποια θέση κι αν βρίσκονται. Να δικαστούν όπως ένας απλός πολίτης. Ντρέπεται, πραγματικά, ολόκληρη η κοινωνία για όλους αυτούς και δεν ντρέπονται οι ίδιοι για τους εαυτούς τους», υποστηρίζει με θυμό και οργή ο νεαρός Γιάννης Κομπανίδης.

Ήρθε για μια καλύτερη ζωή, αλλά σκοτώθηκε στα Τέμπη: Η τραγική ιστορία του Μοχαμάντ-Εντρίζ Μία από το Μπαγκλαντές

Σήμερα, σχεδόν δέκα μέρες μετά το θανατηφόρο σιδηροδρομικό δυστύχημα, ο Μοχαμάντ-Εντρίζ Μία παραμένει άταφος. Η οικογένειά του θρηνεί και προσεύχεται στον Αλλάχ να τον αναπαύσει. Σε έναν άνθρωπο που ήρθε στην Ελλάδα να βρει μια καλύτερη επαγγελματική τύχη.

Η τελευταία ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι ένα βίντεο λίγων λεπτών τραβηγμένο από τον Λόφο της Πνύκας να απολαμβάνει τη θέα της Αθήνας, σε ένα από τα ψηλότερα σημεία της. Στα σχόλια φίλοι αλλά και άγνωστοι εκφράζουν τα συλλυπητήριά τους. Άνθρωποι που μένουν στην Ελλάδα γράφουν: «Λυπάμαι πολύ που ήρθες στη χώρα μου για μια καλύτερη ζωή και αυτή η χώρα σε σκότωσε. Λυπάμαι πολύ. Αναπαύσου εν ειρήνη».