Ενας Αλβανός στην Αγγλία, στο σπίτι του οποίου ανακαλύφθηκε τυχαία καλλιέργεια κάνναβης από τους επισκευαστές που είχε καλέσει, προσπάθησε να κρυφτεί από την αστυνομία σκαρφαλώνοντας στην ταράτσα.
Ο υδραυλικός που είχε καλέσει στο σπίτι του στο Λίβερπουλ είχε εντοπίσει ένα κανονικό εργοστάσιο ναρκωτικών και ειδοποίησε την αστυνομία.
Οι αστυνομικοί που έφτασαν ανακάλυψαν περίπου 200 παράνομα φυτά και την ονόμασαν «μια περίπλοκη επιχείρηση κάνναβης σε έξι δωμάτια του διαμερίσματος».
Ο Αλβανός προσπάθησε να ξεφύγει από την αστυνομία σκαρφαλώνοντας στην ταράτσα, αλλά εν τέλει συνελήφθη.
Χθες στο δικαστήριο του Λίβερπουλ ειπώθηκε ότι ο 32χρονος Λίκα «προσλήφθηκε» από άλλον για να φροντίζει την παράνομη καλλιέργεια κάνναβης.
Ο εισαγγελέας Κρίστοφερ Χόπκινς είπε: «Ο Λίκα προσλήφθηκε για να διευθύνει και να διαχειρίζεται τα φυτά φροντίζοντας τα».
Οι αρχές είπαν ότι δεν γνωρίζουν πολλά για τον παράνομο μετανάστη.
Η δικηγόρος του κατηγορουμένου, Olivia Beesley, είπε ότι στον Λίκα είχαν προσφερθεί 100 λίρες την ημέρα για να εκτελέσει το έργο του και ότι είχε φύγει από την Αλβανία για οικονομικούς λόγους. Είχε περάσει τη Μάγχη με παράνομο σκάφος τον Σεπτέμβριο του 2022 και ισχυρίζεται ότι πλήρωσε 5.000 ευρώ για το επικίνδυνο ταξίδι.
Και πρόσθεσε: «Ήθελε να δουλέψει αλλά δεν ήξερε πώς να το κάνει νόμιμα. Ο κατηγορούμενος καταλαβαίνει ότι πρέπει να τιμωρηθεί για το παράπτωμά του και είναι έτοιμος να το δεχτεί.
Καταδικάστηκε σε δυόμισι χρόνια φυλάκιση. Το δικαστήριο διέταξε την κατάσχεση και την καταστροφή των ναρκωτικών που βρέθηκαν.
Την προσωπική της ιστορία για τον γείτονα που της… έκλεβε τα εσώρουχα από την απλώστρα μοιράστηκε η παρουσιάστρια του MEGA, Ανθή Βούλγαρη.
Με αφορμή την υπόθεση στο Κιάτο, όπου γείτονας έκλεβε εσώρουχα από την απλώστρα γυναίκας, η παρουσιάστρια του MEGA, Ανθή Βούλγαρη, μοιράστηκε την σχετική, προσωπική της ιστορία.
«Όταν είχα έρθει στην Αθήνα, έμενα σε ένα ισογειάκι. Πού να απλώνω κάλτσες και εσώρουχα;» ανέφερε χαρακτηριστικά και συνέχισε: «Άρχισα να παρατηρώ ότι έλειπαν εσώρουχα. Πήρα την αστυνομία, ήρθαν οι άνθρωποι, τελικά τα έκλεβε και εμένα ο γείτονας».
Η ίδια συνέχισε: «Εκτός του ότι είναι κλοπή είναι και διεστραμμένη κλοπή. Μην απλώνετε χέρι σε ξένα εσώρουχα. Είναι ανατριχιαστικό να σου κλέβουν τόσο προσωπικά είδη, τι να τα κάνει;»
Μία από τις ευτυχισμένες περιόδους της ζωής του διανύουν ο Χάρης Χριστόπουλος και η Ανίτα Μπραντ. Πιο συγκεκριμένα, έφεραν στον κόσμο το δεύτερο παιδί τους, γεγονός που γέμισε με χαμόγελα την οικογένειά τους. Μάλιστα, το ζευγάρι είχε φροντίσει να κρατήσει κρυφή την δεύτερη εγκυμοσύνη τους.
Χάρης Χριστόπουλος-Ανίτα Μπραντ: Κράτησαν κρυφή τη δεύτερη εγκυμοσύνη της make up artist
Η εγκυμοσύνη της make up artist έμεινε κρυφή επί 9 μήνες, βέβαια όπως την ακολουθεί στο instagram είχε υποπτευθεί ότι κάτι είχε αλλάξει στην εμφάνισή της, αν και έδειχνε μόνο το πρόσωπό της.
Όπως αποκάλυψε το Happy Day οι δυο τους κρατούν πλέον στην αγκαλιά τους το δεύτερο παιδί τους.
Χάρης Χριστόπουλος – Ανίτα Μπραντ: Έγιναν ξανά γονείς χωρίς να το καταλάβει κανείς
“Θα βγουν τώρα από το μαιευτήριο, είναι ένα ζευγάρι που αγαπάμε πάρα πολύ. Όταν ήρθε ο γιος τους στη ζωή ήταν πολύ ευτυχισμένοι. Το θέμα είναι ότι για 9 μήνες κράτησε κρυφή τη δεύτερη εγκυμοσύνη, ήταν μια δύσκολη εγκυμοσύνη. Συγχαρητήρια”, είπε η Σταματίνα Τσιμτσιλή χωρίς να αποκαλύπτει το φύλο του μωρού.
Ο Χάρης Χριστόπουλος η Αννίτα Μπραντ έγιναν πρώτη φορά γονείς το 2020, όταν ήρθε στη ζωή ο γιος τους, Χρήστος ο οποίος θα κλείσει τα 3 του χρόνια τον Ιούλιο.
Χάρης Χριστόπουλος: Όσα δήλωσε για τον ερχομό του δεύτερου παιδιού τους
«Μια εγκυμοσύνη έχει διάφορα. Ήταν ο πόθος μας και θέλουμε να έχουμε μία μεγάλη και αγαπημένη οικογένεια. Μετά από κάποια θεματάκια που είχαμε, προσπαθήσαμε να κλειστούμε και να προσευχηθούμε πολύ. Ευχαριστώ τον Θεό που με αξίωσε και εμένα και την Ανίτα που όλα πήγανε τόσο σωστά», ήταν τα πρώτα λόγια του Χάρη Χριστόπουλου.
«Ένα καταπληκτικό αγόρι», ανέφερε αποκαλύπτοντας έτσι το φύλο του μωρού το οποίο είναι αγοράκι.
«Όταν γίνεσαι γονιός σε πιο ώριμη ηλικία το αντιμετωπίζεις και πιο διαφορετικά. Οι άνδρες έχουμε καθαρά φιλική συμμετοχή στην εξέλιξη και τη σύλληψη μιας εγκυμοσύνης. Για μένα είναι τόσο πολύπλοκο και με φοβίζει τόσο πολύ, αλλά για εμάς τους άνδρες δεν μπορεί κανένα ανδρικό μυαλό να το συλλάβει, το τι συμβαίνει σε μια γυναίκα. Και πάλι η Ανίτα ήταν πολύ ήρεμη, εγώ έτρεμα», πρόσθεσε στο Happy Day ο Χάρης Χριστόπουλος.
Τα άτομα ΑΜΕΑ οφείλουν να έχουν τον σεβασμό μας! Ωστόσο, πολλές φορές ξεχνάμε τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν στην καθημερινότητά τους, εξαιτίας της δικής μας αδιαφορίας. Αυτή η αδιαφορία έγινε θέμα συζήτησης από έναν οδηγό ΑΜΕΑ στον Βόλο.
Η ανάρτηση οδηγού ΑΜΕΑ στον Βόλο που προκαλεί ρίγη συγκίνησης
Ρίγη συγκίνησης προκαλεί η ανάρτηση ενός Βολιώτη οδηγού ΑμεΑ που το πρωί της Παρασκευής, όταν επιχείρησε να παρκάρει στο χώρο στάθμευσής του στη συμβολή των οδών Κασσαβέτη και Δημητριάδος, αντίκρισε ένα άλλο όχημα να έχει παρκάρει παρανόμως στο σημείο, αφήνοντας το εξής χειρόγραφο μήνυμα: «Επειδή χωρίς ίχνος ευαισθησίας, έκλεισες την αναπηρική μου ράμπα. ελπίζω του χρόνου τέτοια καιρό να μην είσαι ανάπηρος σε αναπηρικό αμαξίδιο».
Δείτε εικόνες με την ανάρτηση του οδηγού ΑΜΕΑ:
Γι’ αυτό δεν πρέπει να ξεχνάμε, ότι αν δεν φροντίσουμε εμείς οι ίδιοι να αλλάξει ο κόσμος μας, αυτός δεν πρόκειται ποτέ να γίνει καλύτερος.
Σοκαριστικές είναι οι εικόνες από τον άγριο ξυλοδαρμό ενός 15χρονου αγοριού σε ένα από τα πιο γνωστά σχολικά συγκροτήματα της Αθήνας.
Το 15χρονο αγόρι δέχεται απανωτά χτυπήματα, μπουνιές και κλωτσιές στο κεφάλι και το σώμα, ακριβώς έξω από το σχολείο του. Ένας τον χτυπά κι άλλοι τρεις τον έχουν κυκλώσει, μη τυχόν και ξεφύγει. Την ώρα που ο 15χρονος δέχεται τα χτυπήματα, ένας άλλος, προσπαθεί να του αρπάξει τη τσάντα.
Το παιδί έχει πέσει κάτω και δεν αντιδρά. Δεν ανταποδίδει τα χτυπήματα. Είναι σοκαρισμένος. Κρατά το κεφάλι του για να προφυλαχτεί και περιμένει να σταματήσουν.
«Έξω από το σχολείο, την ώρα που σχολούσε, ήταν τέσσερα παιδιά που τον πλεύρισαν. Του ζήτησαν να πάει μαζί τους σε κάποιο παραπέρα σημείο, δεν ήθελε ο μικρός, ήθελε να φύγει. Ο ένας τον έπιασε από τον σάκο, τον τράβηξε, τον πήγαν σε απόμερο σημείο. Του έριξαν μία μπουνιά στο πρόσωπο. Το παιδί έπεσε κάτω, έβαλε τα χέρια του στο κεφάλι κι άρχισαν να τον κλωτσούν στο κεφάλι», είπε η μητέρα του 15χρονου στο MEGA.
Η αφορμή
Σύμφωνα με τα όσα κατήγγειλε ο15χρονος στην αστυνομία, πριν από 5 μήνες, είχε τσακωθεί με έναν άγνωστο νεαρό γιατί μπήκε, χωρίς να έχει καμία δουλειά, στην ομάδα του viber στην οποία ανταλλάσσουν μηνύματα μόνο συμμαθητές.
Ο νεαρός που φαίνεται στο βίντεο να χτυπά το αγόρι, είναι αυτός με τον οποίο είχε τσακωθεί ο 15χρονος διαδικτυακά.
Συμμαθήτριά του τραβούσε βίντεο
Όση ώρα η ομάδα των τεσσάρων είχε κυκλώσει το αγόρι και ο συνομήλικός του τον χτυπούσε αλύπητα, ένα κορίτσι, η συμμαθήτριά του και φίλη των εξωσχολικών, τραβούσε το βίντεο που παρακολουθείτε κι ύστερα, η ίδια, το μοίρασε ως τεράστιο επίτευγμα στους υπόλοιπους μαθητές του σχολείου.
Τόσο οι τέσσερις νεαροί που φαίνονται στο βίντεο όσο και το κορίτσι που το τραβά, έχουν ήδη κληθεί και έχουν δώσει κατάθεση στην αστυνομία. Ο φάκελος της υπόθεσης, έχει σταλεί στον εισαγγελέα ο οποίος θα αποφασίσει τα περαιτέρω.
Το περιστατικό σημειώθηκε στις 13 Μαρτίου σε σχολείο της Αθήνας, με τη μητέρα του 15χρονου να δηλώσει στο MEGA πως το παιδί της ξυλοκοπήθηκε για το τίποτα.
«Το παιδί που χτύπησε το δικό μου ήταν μέσα στο σχολείο και καθόταν με την κοπέλα αυτή (σ.σ.: την κοπέλα που βιντεοσκόπησε τον ξυλοδαρμό) λίγα μέτρα πιο κει», είπε.
Ο 15χρονος προσπαθεί μετά την επίθεση να το ξεχάσει, σύμφωνα με τη μητέρα του. «Προσπαθούμε να ζήσουμε φυσιολογικά, σαν να μην έγινε κάτι, αλλά τον βλέπω… Υπάρχουν κι άλλα θέματα bullying, που τα μάθαμε παραπλεύρως και γίνονται σε άλλα παιδιά. Θέλει να μπει μπροστά να τα σώσει. Δεν καταλαβαίνω πόση ευθύνη έχει πια ένα σχολείο κι ας μην έγινε το γεγονός μέσα στο σχολείο», είπε η μητέρα του 15χρονου.
Συνεχίστηκε σήμερα με καταθέσεις γιατρών και νοσηλευτών η δίκη της Ρούλας Πισπιρίγκου που κατηγορείται για τη δολοφονία της πρωτότοκης κόρης της, Τζωρτζίνας.
Η δίκη διακόπηκε για τις 3 Απριλίου.
«Για μας ήταν κάτι το ανεξήγητο, δεν ήταν αναμενόμενο, ήταν αιφνίδιο. Δεν μπορούσαμε να καταλάβουμε πως έπεσε το παιδί σε αυτή τη κατάσταση που το βρήκαμε. Για να έρθει σε αυτή τη κατάσταση θα έπρεπε να υπάρχει μια επιδείνωση συμπτωμάτων. Δεν έχω ξαναδεί στη καριέρα μου τέτοιο περιστατικό», είπε σήμερα για την ανακοπή που υπέστη η μικρή Τζωρτζίνα Δασκαλάκη στις 11 Απριλίου του 2021 η παιδίατρος Διονυσία Δημητροπούλου, καταθέτοντας στη δίκη της Ρούλας Πισπιρίγκου.
Η μάρτυρας, είχε σπεύσει στο δωμάτιο του παιδιού όταν αυτό υπέστη την ανακοπή στο Καραμανδάνειο Νοσοκομείο της Πάτρας και είχε ξεκινήσει τη διαδικασία ανάνηψής του μέχρι το δωμάτιο να φτάσει ο αναισθησιολόγος Ιωάννης Χασαπόπουλος.
«Φώναζε η νοσηλεύτρια και όχι η μητέρα»
Η παιδίατρος, που επιλήφθηκε πρώτη της ανακοπής και έκανε ΚΑΡΠΑ στην Τζωρτζίνα, περιέγραψε στο ΜΟΔ τις στιγμές που ακολούθησαν το περιστατικό αναφερόμενη και στην αντίδραση της Ρούλας Πισπιρίγκου.
Η μάρτυρας συνέκρινε την αντίδραση της νοσηλεύτριας όταν αντίκρυσε στο δωμάτιο την Τζωρτζίνα και της μητέρας λέγοντας χαρακτηριστικά πως «Αν με ρωτάτε, εγώ θα περίμενα να βγει φωνάζοντας η μητέρα. Να ουρλιάζει. Άλλοι γονείς κάνουν έτσι για πιο απλά πράγματα». Η κ. Δημητροπούλου είπε πως αντίθετα από την μητέρα, η νοσηλεύτρια άρχισε να φωνάζει «τρέξτε γρήγορα!».
Όπως κατέθεσε η παιδίατρος κανένα εύρημα από τις εξετάσεις που είχαν προηγηθεί δεν θα μπορούσε να ερμηνεύσει την ανακοπή: «Συνήθως η επιδείνωση είναι ωρών. Το παιδί δεν είχε κανένα σύμπτωμα. Δεν έχω ξαναζήσει να με φωνάζει ξαφνικά η μητέρα και να είναι το παιδί σε αυτή την κατάσταση νεκρό! Ποτέ! Ποτέ!», είπε με έμφαση η γιατρός η οποία ανέφερε πως είδε για πρώτη φορά την μικρή νοσηλευόμενη στις 9 Απριλίου 2021, όταν η κατηγορούμενη ανέφερε βήχα και εμετό.
«Η ειδικευόμενη διαπίστωσε ήπια ωχρότητα δέρματος, βήχα και κοιλιακούς άλγος. Όταν πήγα εγώ, τα συμπτώματα είχαν υποχωρήσει. Μετά από αυτά ήταν σταθερή αλλά στις 6 το απόγευμα η μητέρα μας ενημέρωσε ότι παρουσιάζει βήχα και πόνο στην κοιλιά. Κατά τη διάρκεια της εξέτασης τα συμπτώματα και πάλι υποχώρησαν. Στις 8 το βράδυ στην απογευματινή επίσκεψη το παιδί ήταν αιμοδυναμικά σταθερό και δεν υπήρχε κάποιο εύρημα».
Για την επόμενη ημέρα, Κυριακή 11 Απριλίου, που υπέστη την ανακοπή η Τζωρτζίνα η μάρτυρας είπε: «Στις 7 το απόγευμα ενώ βρισκόμουν στο γραφείο των γιατρών χτύπησε την πόρτα η μητέρα της Τζωρτζίνας και άνοιξε η κ. Καρκανιά. Μας είπε: “Ελάτε στο δωμάτιο γιατί σφυρίζει το οξύμετρο”. Μαζί με την ειδικευόμενη και την κ. Καρκανιά φύγαμε για το δωμάτιο. Αρχικά με αργά βήματα. Όμως η νοσηλεύτριά μας η κ. Πετσάβα άρχισε να φωνάζει “τρέξτε γρήγορα”. Και τρέξαμε.. Αντίκρισα το παιδί στο μέσο του κρεβατιού χωρίς το ρινικό οξυγόνο. Το οξύμετρο δεν είχε ανταπόκριση. Ρώτησα τη μητέρα πως έφτασε το παιδί στην κατάσταση αυτή. Μου είπε πως σηκώθηκε, έβγαλε μια κραυγή, γούρλωσε τα μάτια κι έκανε τινάγματα άκρων. Ήταν ωχρή, με μυδρίαση οφθαλμών, είχε απώλεια ούρων και μηδεν σφίξεις. Το έφερα σε θέση ανάνηψης. Έλεγξα τους αεραγωγούς και ξεκίνησα ΚΑΡΠΑ και δυνάμωσα την παροχή οξυγόνου και μου έφεραν την AMBU (συσκευή ανάνηψης) και αδιαλείπτως έκανα θωρακικές μαλάξεις. Ζήτησα να ενημερωθεί ο αναισθησιολόγος. Έκανα ΚΑΡΠΑ αδιάκοπα μέχρι να έρθει ο αναισθησιολόγος κ. Χασαπόπουλος. Κατά διαστήματα χορήγησα αδρεναλίνη. Μόλις ήρθε ο αναισθησιολόγος ανέλαβε εκείνος και ακολουθούσα τις εντολές του».
Ισόβια χωρίς ελαφρυντικά επιβλήθηκαν στον 55χρονο για την δολοφονία της 43χρονης συζύγου του μέσα στο φαρμακείο της στην Καβάλα τον Μάιο του 2022.
Η εκδίκαση της υπόθεσης έγινε σήμερα στο Μεικτό Ορκωτό Δικαστήριο της Κομοτηνή. Η 43χρονη Αΐντα δολοφονήθηκε από τον σύζυγό της, στις 5 Μαΐου, στο χωριό Πηγές Καβάλας. Ο 55χρονος την τράβηξε στο καμαράκι του φαρμακείου. Ακολούθησαν τριάμισι, μαρτυρικά, λεπτά για τη μητέρα, η οποία βρίσκει βασανιστικό θάνατο στα χέρια του συζύγου της, που τη στραγγάλισε!
Σύμφωνα με την ιατροδικαστική έκθεση, ο θάνατος της ήταν βίαιος, καθώς στραγγαλίστηκε από τον ίδιο της τον σύζυγο. Ο 55χρονος έσφιξε τα δάχτυλά του σαν τανάλια στον λαιμό της 43χρονης φαρμακοποιού και τα «έλυσε» όταν το θύμα είχε σταματήσει να αναπνέει. Ο 55χρονος είχε ισχυριστεί ότι σκότωσε τη γυναίκα του γιατί τον προσέβαλε.
Το ζευγάρι είχε δύο παιδιά ηλικίας 6 και 10 ετών και η γονική μέριμνα ανατέθηκε στους θείους των μικρών.
«Του επιβλήθηκε ισόβια κάθειρξη για ανθρωποκτονία από πρόθεση σε ήρεμη ψυχική κατάσταση. Η απόφαση δεν είναι ορθή και θα προσφύγουμε στο ανώτατο δικαστήριο», ανέφερε η συνήγορος υπεράσπισης του κατηγορούμενου Ελπίδα Κεβρεκάκη.
Από την πλευρά του ο Μανώλης Βονικάκης δικηγόρος της οικογένειας του θύματος είπε: «Το δικαστήριο έβγαλε μια δίκαιη απόφαση και καταδίκασε τον συζυγοκτόνο για το έγκλημα της ανθρωποκτονίας σε ήρεμη ψυχική κατάσταση. Παρά την αυστηροτέρα των ποινών οι συγγενείς νιώθουν το ίδιο πένθος. Η απολογία του ήταν μια ύβρις στη μνήμη της νεκρής και στο πένθος της οικογένειας».
Το 1965 ο 20χρονος Παναγιώτης Πισπιρίγκος σκοτώνει την 18χρονη Σωτηρία, επειδή ζήτησε διαζύγιο και πίστευε πως είχε εραστές – Όταν οδηγείται στον εισαγγελέα της υπόθεσης, ο ίδιος φαίνεται απαθέστατος
Η ελληνική κοινωνία παρακολουθεί σοκαρισμένη τις τελευταίες εξελίξεις γύρω από την υπόθεση των τριών νεκρών παιδιών στην Πάτρα, καθώς η μητέρα της, Ρούλα Πισπιρίγκου, οδηγήθηκε στη ΓΑΔΑ και ασκήθηκε δίωξη για ανθρωποκτονία από πρόθεση εναντίον της μετά την αποκάλυψη ότι η Τζωρτζίνα πέθανε από κεταμίνη. Κι, όμως, παρά το σοκαριστικό έγκλημα, φαίνεται πως αυτό δεν ήταν το πρώτο που διαπράχθηκε στην οικογένεια Πισπιρίγκου. Πριν από 67 χρόνια, ο παππούς της σκότωσε τη γιαγιά της στην Πάτρα, ενώ μάλιστα παρουσιάστηκε «απαθής μέχρι αναισθησίας» στον εισαγγελέα, όπως αναφέρουν δημοσιεύματα της εποχής.
Η νεαρή Σωτηρία Πεφάνη γνωρίζει τον άντρα της, Παναγιώτη Πισπιρίγκο, όταν εκείνη είναι 15 ετών και αυτός 18. Όταν η σχέση τους γίνεται γνωστή, ο Πισπιρίγκος, που περιγράφεται από τον Τύπο της εποχής ως άνθρωπος χωρίς σταθερή εργασία και χρήματα, συλλαμβάνεται για αποπλάνηση ανηλίκου και οδηγείται στις φυλακές Πατρών. Όπως αναφέρουν δημοσιεύματα της εποχής, προκειμένου να αποφύγει πιθανή καταδίκη του στο Κακουργιοδικείο, παντρεύεται στις 27 Φεβρουαρίου 1962 μέσα στο Τμήμα Μεταγωγών, την ανήλικη Σωτηρία, παρά τις αντιδράσεις των γονιών της. Παρότι ο έγγαμος βίος τους κάθε άλλο παρά ευτυχής χαρακτηρίζεται, αποκτούν σύντομα ένα παιδί, τον Ανδρέα, πατέρα της σημερινής Ρούλας Πισπιρίγκου.
Η απαίτηση της Σωτηρία για διαζύγιο και η απόφασή της να φύγει κάνει έξαλλο τον Παναγιώτη, με συνέπεια να αρχίσει να γίνεται εμμονικός, να την ακολουθεί παντού και να την ενοχλεί, επειδή πιστεύει ότι βλέπει άλλους άνδρες. Το διαζύγιο βγαίνει, αλλά την επιμέλεια του παιδιού την παίρνει ο άντρας. Μόλις δύο ημέρες μετά την τελευταία δικαστική αντιδικία τους, με εκατέρωθεν μηνύσεις για μοιχεία και συκοφαντική δυσφήμηση, ο Παναγιώτης ζητά, την Τετάρτη 21 Ιουλίου 1965, από τη Σωτηρία να πάνε κάπου για να μιλήσουν, σε μια νέα προσπάθεια επανασύνδεσης.
Το ζευγάρι βρίσκεται σε μια απομωνομένη τοποθεσία στις εγκαταστάσεις Ρέστη στο Ρίο, δίπλα στη θάλασσα και, κατά τη διάρκεια της συζήτησής τους, εκείνος της ζητά να εγκαταλείψει τον εραστή της και να επιστρέψει στο σπίτι τους. Το τι επακολουθεί περιγράφεται στην σοκαριστική κατάθεσή του:
«Την παρακαλούσα θερμά κι εκείνη αρνείτο. Σε μια στιγμή και ενώ καθόμαστε κολλητά κι ακουμπούσε η αριστερή πλάτη στον ώμο της, μου ήρθε σαν τρέλα. Την έριξα κάτω και την έπιασα σφικτά από το λαιμό. Την έσφιγγα, την έσφιγγα όλο και πιο δυνατά. Σπαρταρούσε το σώμα της, προσπαθούσε να μου ξεφύγει. Μα εγώ ήμουν πιο δυνατός. Την είχα πια νικήσει. Σε λίγο το σώμα της παρέλυσε, η ανάσα της σταμάτησε, τα μάτια της γυάλισαν. Ήταν νεκρή. Τότε κατάλαβα τι είχα κάνει. Μετάνιωσα, την έσυρα μέχρι τις καλαμιές όπως κι όπως και την εγκατέλειψα μέσα στη νύχτα. Μετά έτρεχα σαν τρελός».
Πηγή: Ελεύθερος Τύπος
Τα ξημερώματα της επόμενης ημέρας, ο δολοφόνος της νεαρής κοπέλας πηγαίνει αρχικά στο σπίτι του γαμπρού του και στις 2.30 τα ξημερώματα παραδίνεται στην αστυνομία, λέγοντας ότι πριν την αποτρόπαια πράξη του έχει προηγηθεί σεξουαλική επαφή με το θύμα, κάτι που δεν επιβεβαιώνεται ποτέ από την ιατροδικαστική εξέταση.
Ο Πισπιρίγκος σφίγγει με το δεξί του χέρι την καρωτίδα της Σωτηρίας, με το αριστερό τής φράζει τη μύτη και το στόμα, ενώ παράλληλα κάθεται πάνω στο στήθος της. Στην προσπάθειά της να αποφύγει τον θανάσιμο εναγκαλισμό, το μόνο που καταφέρνει η άτυχη κοπέλα είναι να προκαλέσει κάποιες αμυχές στο λαιμό τού δράστη και να σχίσει το πουκάμισό του.
Όταν οδηγείται στον εισαγγελέα της υπόθεσης, τον γνωστό από σημαντικές υποθέσεις που χειρίστηκε, Δημήτρη Τσεβά, παρότι σώζεται από λυντσάρισμα κοινού και συγγενών του θύματος μόνο με τη βοήθεια της αστυνομίας, ο ίδιος φαίνεται απαθέστατος. Στο κρατητήριο όπου βρίσκεται ο δράστης, περιγράφεται ως «απαθής μέχρι αναισθησίας. Δεν έχει καμία τύψη για το κακούργημό του».
Αξίζει να σημειωθεί ότι μόλις δεκαπέντε ημέρες πριν τον φόνο, ο Παναγιώτης παίρνει ετήσια αναβολή στράτευσης επικαλούμενος «νευροψυχικές διαταραχές» ή, όπως λέει η επίσημη διάγνωση, «ως πάσχων μεταδιασειστικών αιτιάσεων μετά τάσεων νευρωτικής εποικοδομήσεως».
Τελικά, ο Παναγιώτης Πισπιρίγκος καταδικάζεται σε ισόβια, αλλά αποφυλακίζεται 15 χρόνια αργότερα, το 1980, λόγω καλής διαγωγής. Το μόλις 14 μηνών παιδί τους κατά την εποχή του φόνου, Ανδρέας, όταν παντρεύεται και κάνει κοριτσάκι, του δίνει το όνομα Ρούλα, ίσως τιμώντας έτσι την δολοφονημένη μητέρα του Σωτηρία (Σωτηρούλα).
Είναι η σημερινή Ρούλα Πισπιρίγκου, εναντίον της οποίας ασκήθηκε δίωξη για μια τέτοια κατηγορία που ξεπερνά ακόμα και τη δολοφονία της γιαγιάς της από τον παππού της.
Ακάθιστος ύμνος επικράτησε να λέγεται ένας ύμνος «Κοντάκιο» της Ορθόδοξης Εκκλησίας, προς τιμήν της Υπεραγίας Θεοτόκου, από την όρθια στάση, που τηρούσαν οι πιστοί κατά τη διάρκεια της ψαλμωδίας του. Οι πιστοί έψαλλαν τον Ακάθιστο ύμνο όρθιοι, υπό τις συνθήκες που θεωρείται ότι εψάλη για πρώτη φορά, ενώ το εκκλησίασμα παρακολουθούσε όρθιο κατά την ακολουθία της γιορτής του Ευαγγελισμού, με την οποία συνδέθηκε ο ύμνος.
Ψάλλεται ενταγμένος στο λειτουργικό πλαίσιο της ακολουθίας του Μικρού Αποδείπνου, σε όλους τους Ιερούς Ναούς, τις πέντε πρώτες Παρασκευές της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, τις πρώτες τέσσερις τμηματικά, και την πέμπτη ολόκληρος. Είναι ένας ύμνος που αποτελείται από προοίμιο και 24 οίκους (στροφές) σε ελληνική αλφαβητική ακροστιχίδα, από το Α ως το Ω (κάθε οίκος ξεκινά με το αντίστοιχο κατά σειρά ελληνικό γράμμα), και είναι γραμμένος πάνω στους κανόνες της ομοτονίας, ισοσυλλαβίας και εν μέρει της ομοιοκαταληξίας.
Θεωρείται ως ένα αριστούργημα της βυζαντινής υμνογραφίας, η γλώσσα του είναι σοβαρή και ποιητική και είναι εμπλουτισμένος από κοσμητικά επίθετα και πολλά σχήματα λόγου (αντιθέσεις, μεταφορές, κλπ). Το θέμα του είναι η εξύμνηση της ενανθρώπισης του Θεού μέσω της Θεοτόκου, πράγμα που γίνεται με πολλές εκφράσεις χαράς και αγαλλίασης, οι οποίες του προσδίδουν θριαμβευτικό τόνο.
Κατά την παράδοση, όρθιο το πλήθος έψαλλε τον από τότε λεγόμενο «Ακάθιστο Ύμνο»
Κατά το έτος 626 μ.Χ., και ενώ ο Αυτοκράτορας Ηράκλειος μαζί με το βυζαντινό στρατό είχε εκστρατεύσει κατά των Περσών, η Κωνσταντινούπολη πολιορκήθηκε αιφνίδια από τους Αβάρους. Οι Άβαροι απέρριψαν κάθε πρόταση εκεχειρίας και την 6η Αυγούστου κατέλαβαν την Παναγία των Βλαχερνών. Σε συνεργασία με τους Πέρσες ετοιμάζονταν για την τελική επίθεση, ενώ ο Πατριάρχης Σέργιος περιέτρεχε τα τείχη της Πόλης με την εικόνα της Παναγίας της Βλαχερνίτισσας και ενθάρρυνε το λαό στην αντίσταση. Τη νύχτα εκείνη, φοβερός ανεμοστρόβιλος, που αποδόθηκε σε θεϊκή επέμβαση, δημιούργησε τρικυμία και κατάστρεψε τον εχθρικό στόλο, ενώ οι αμυνόμενοι προξένησαν τεράστιες απώλειες στους Αβάρους και τους Πέρσες, οι οποίοι αναγκάστηκαν να λύσουν την πολιορκία και να αποχωρήσουν άπρακτοι.
Στις 8 Αυγούστου, η Πόλη είχε σωθεί από τη μεγαλύτερη, ως τότε, απειλή της ιστορίας της. Ο λαός, θέλοντας να πανηγυρίσει τη σωτηρία του, την οποία απέδιδε σε συνδρομή της Θεοτόκου, συγκεντρώθηκε στο Ναό της Παναγίας των Βλαχερνών. Τότε, κατά την παράδοση, όρθιο το πλήθος έψαλλε τον από τότε λεγόμενο «Ακάθιστο Ύμνο», ευχαριστήρια ωδή προς την υπέρμαχο στρατηγό του Βυζαντινού κράτους, την Παναγία, αποδίδοντας τα «νικητήρια» και την ευγνωμοσύνη του «τῇ ὑπερμάχῳ στρατηγῷ».
Κατά την επικρατέστερη άποψη, δεν ήταν δυνατό να συνετέθη ο ύμνος σε μία νύκτα. Μάλλον είχε συντεθεί νωρίτερα και μάλιστα θεωρείται ότι ψαλλόταν στο συγκεκριμένο ναό, στην αγρυπνία της 15ης Αυγούστου κάθε χρόνου. Απλώς, εκείνη την ημέρα ο ύμνος εψάλη «ὀρθοστάδην», ενώ αντικαταστάθηκε το ως τότε προοίμιο («Τὸ προσταχθὲν μυστικῶς λαβὼνἐν γνώσει»), με το ως σήμερα χρησιμοποιούμενο «Τῇ ὑπερμάχῳ στρατηγῷ τὰ νικητήρια», το οποίο έδωσε τον δοξολογικό και εγκωμιαστικό τόνο, στον ως τότε διηγηματικό και δογματικό ύμνο.
Σύμφωνα, όμως, με άλλες ιστορικές πηγές, ο Ακάθιστος Ύμνος συνδέεται και με άλλα παρόμοια γεγονότα, όπως τις πολιορκίες και τη σωτηρία της Κωνσταντινούπολης επί των Αυτοκρατόρων Κωνσταντίνου του Πωγωνάτου (673 μ.Χ.), Λέοντος του Ισαύρου (717 – 718 μ.Χ.) και Μιχαήλ Γ΄ (860 μ.Χ.). Δεδομένων των τότε ιστορικών συνθηκών (εικονομαχική έριδα, κλπ.), δεν θεωρείται απίθανο, η Παράδοση να έχει αλλοιώσει την ιστορική πραγματικότητα, με αποτέλεσμα να καθίσταται πολύ δύσκολο να λεχθεί μετά βεβαιότητας ποιο ήταν το ιστορικό περιβάλλον της δημιουργίας του Ύμνου.
Οι εκδοχές για τη δημιουργία του Ακάθιστου Ύμνου
Σε όλη τη χειρόγραφη παράδοση, ο ύμνος φέρεται ως ανώνυμος, ενώ ο Συναξαριστής που τον συνδέει με τα γεγονότα του Αυγούστου του 626 μ.Χ. δεν αναφέρει ούτε το χρόνο της σύνθεσής του, ούτε τον μελωδό του. Το περιεχόμενό του πάντως απηχεί τις δογματικές θέσεις της Γ΄ Οικουμενικής Συνόδου (βλέπε 9 Σεπτεμβρίου), που συνήλθε στην Έφεσο, στη βασιλική της Θεοτόκου, το 431 μ.Χ. από τον Αυτοκράτορα Θεοδόσιο Β΄. Σε αυτήν συμμετείχαν 200 επίσκοποι, ανάμεσα στους οποίους ο Άγιος Κύριλλος Αλεξάνδρειας. Καταδίκασε τις διδαχές του Αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως Νεστόριου, ο οποίος υπερτόνιζε την ανθρώπινη φύση του Ιησού έναντι της θείας, υποστηρίζοντας ότι η Μαρία γέννησε τον άνθρωπο Ιησού και όχι τον Θεό.
Η Σύνοδος διακήρυξε ότι ο Ιησούς είναι τέλειος Θεός και τέλειος άνθρωπος, με πλήρη ένωση των δύο φύσεων και απέδωσε επίσημα στην Παρθένο Μαρία τον τίτλο «Θεοτόκος». Επομένως, η χρονολογία σύγκλησής της, το 431 μ.Χ., αποτελεί μία σταθερή ημερομηνία, καθώς είναι σίγουρο ότι ο ύμνος δεν είχε συντεθεί νωρίτερα. Από την άλλη, κάποιοι ερευνητές θεωρούν ότι από το περιεχόμενό του συνάγεται ότι ο ύμνος αναφέρεται σε κοινό εορτασμό του Ευαγγελισμού και των Χριστουγέννων, εορτές οι οποίες χωρίστηκαν κατά τη βασιλεία του Ιουστινιανού (527 – 565 μ.Χ.), πράγμα που, αν ισχύει, αφενός σημαίνει ότι ο ύμνος γράφτηκε το αργότερο επί Ιουστινιανού, αφετέρου ενισχύει την άποψη ότι προϋπήρχε των γεγονότων του 626 μ.Χ.
Η παράδοση, όμως, αποδίδει τον Ακάθιστο ύμνο στο μεγάλο βυζαντινό υμνογράφο του 6ου αιώνα μ.Χ., Ρωμανό τον Μελωδό (βλέπε 1 Οκτωβρίου). Την άποψη αυτή υποστηρίζουν πολλοί ερευνητές, οι οποίοι θεωρούν ότι οι εκφράσεις του ύμνου, η γενικότερη ποιητική του αρτιότητα και δογματική του πληρότητα δεν μπορούν παρά να οδηγούν στον Ρωμανό. Ακόμη, σε κώδικα του 13ου αιώνα μ.Χ. υπάρχει μεταγενέστερη σημείωση, του 16ου αιώνα μ.Χ., η οποία αναφέρει τον Ρωμανό ως ποιητή του ύμνου.
Όμως, η άποψη αυτή αντικρούεται από πολλούς μελετητές, που βρίσκουν στη δομή, στο ύφος και το περιεχόμενό του πολλά στοιχεία μετά την εποχή του Ρωμανού. Κατά μία άποψη, ο ύμνος ψάλθηκε καλοκαίρι, στη γιορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, και μάλλον αργότερα μεταφέρθηκε στο Σάββατο της Ε΄ εβδομάδος των νηστειών, ίσως από τους εικονόφιλους μοναχούς του Στουδίου. Έτσι πλησίασε τη γιορτή του Ευαγγελισμού. Είναι, δε, ενδεχόμενο σε αυτή τη μεταφορά, και πάλι για λόγους σχετικούς με την Εικονομαχία, να αλλοιώθηκε και το ιστορικό του Συναξαριστή, και από το 728 μ.Χ., που αυτοκράτορας ήταν ο εικονομάχος Λέων Γ΄ Ίσαυρος, να μεταφέρθηκε στο 626 μ.Χ., στα χρόνια του Ηρακλείου, ο οποίος πολεμούσε τους Πέρσες για να επανακτήσει τον Τίμιο Σταυρό.
Επιπλέον υπάρχουν και άλλες δύο εκδοχές για το πρόσωπο του μελωδού του Ακάθιστου Ύμνου. Η μία εκδοχή αναφέρει το όνομα του Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Γερμανού Α΄ (715 – 730 μ.Χ.) (βλέπε 12 Μαΐου), ο οποίος έζησε τα γεγονότα της θαυμαστής λύτρωσης της Κωνσταντινούπολης από την πολιορκία της από τους Άραβες το 718 μ.Χ., επί Αυτοκράτορος Λέοντος του Ισαύρου. Η εκδοχή αυτή βασίζεται στο γεγονός, ότι μία λατινική μετάφραση του ύμνου, η οποία έγινε γύρω στο 800 μ.Χ. από τον επίσκοπο Βενετίας Χριστόφορο, τον αναφέρει ως δημιουργό του ύμνου.
Η άλλη εκδοχή που υποστηρίζεται βασίζεται σε μια παλαιά αχρονολόγητη εικόνα του Ευαγγελισμού στο παρεκκλήσιο του Αγίου Νικολάου της ονομαστής μονής του Αγίου Σάββα στα Ιεροσόλυμα, όπου εικονίζεται και ένας μοναχός, ο οποίος κρατάει ένα ειλητάριο που γράφει «Ἄγγελος πρωτοστάτης οὐρανόθεν ἐπέμφθη» (αρχή του α΄ οίκου του Ακάθιστου ύμνου). Στο κεφάλι του μοναχού αυτού γράφει «ο άγιος Κοσμάς». Πρόκειται για τον Κοσμά τον Μελωδό (βλέπε 14 Οκτωβρίου), ο οποίος έζησε και αυτός τα γεγονότα του 718 μ.Χ., καθώς απεβίωσε το 752 ή 754 μ.Χ.
Άλλες, λιγότερο πιθανές απόψεις θεωρούν ως μελωδό του ύμνου τον Πατριάρχη Σέργιο, τον ιερό Φώτιο (βλέπε 6 Φεβρουαρίου), τον Απολινάριο τον Αλεξανδρέα, τον Μητροπολίτη Νικομήδειας Γεώργιο Σικελιώτη, τον Γεώργιο Πισίδη, και άλλους, που έζησαν από τον Ζ΄ μέχρι τον Θ΄ αιώνα.
Βέβαιο, είναι πάντως, ότι οι ειρμοί του Κανόνα του Ακάθιστου Ύμνου είναι έργο του Ιωάννου Δαμασκηνού (676 – 749 μ.Χ.) (βλέπε 4 Δεκεμβρίου), ενώ τα τροπάρια του Ιωσήφ Ξένου του Υμνογράφου (βλέπε 3 Απριλίου).
Γενικό θέμα του ύμνου είναι ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου, ο οποίος πηγάζει από την Αγία Γραφή και τους Πατέρες της Εκκλησίας και περιγράφει τα ιστορικά γεγονότα, αλλά προχωρεί και σε θεολογική και δογματική ανάλυσή τους.
Οι πρώτοι δώδεκα οίκοι του (Α-Μ) αποτελούν το ιστορικό μέρος. Εκεί εξιστορούνται τα γεγονότα από τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου μέχρι την Υπαπαντή, ακολουθώντας τη διήγηση του Ευαγγελιστή Λουκά. Αναφέρεται ο Ευαγγελισμός (Α, Β, Γ, Δ), η επίσκεψη της εγκύου Παρθένου στην Ελισάβετ (Ε), οι αμφιβολίες του Ιωσήφ (Ζ), η προσκύνηση των ποιμένων (Η) και των Μάγων (Θ, Ι, Κ), η Υπαπαντή (Μ) και η φυγή στην Αίγυπτο (Λ), η οποία είναι η μόνη που έχει ως πηγή το απόκρυφο πρωτευαγγέλιο του Ψευδο-Ματθαίου.
Οι τελευταίοι δώδεκα (Ν-Ω) αποτελούν το θεολογικό ή δογματικό μέρος, στο οποίο ο μελωδός αναλύει τις βαθύτερες θεολογικές και δογματικές προεκτάσεις της Ενανθρώπισης του Κυρίου και το σκοπό της, που είναι η σωτηρία των πιστών.
Ο μελωδός βάζει στο στόμα του αρχαγγέλου, του εμβρύου Προδρόμου, των ποιμένων, των μάγων και των πιστών τα 144 συνολικά «Χαῖρε», τους Χαιρετισμούς προς τη Θεοτόκο, που αποτελούν ποιητικό εμπλουτισμό του χαιρετισμού του Γαβριήλ («Χαῖρε Κεχαριτωμένη»), που αναφέρει ο Ευαγγελιστής Λουκάς (Λουκ. α΄ 28).
Στα μοναστήρια, αλλά και στη σημερινή ενορία και παλαιότερα κατά τα διάφορα Τυπικά, υπάρχουν και άλλα λειτουργικά πλαίσια για την ψαλμωδία του ύμνου. Η ακολουθία του όρθρου, του εσπερινού, της παννυχίδος ή μιας ιδιόρρυθμης Θεομητορικής Κωνσταντινουπολιτικής ακολουθίας, την πρεσβεία. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, σε ένα ορισμένο σημείο της κοινής ακολουθίας γίνεται μια παρεμβολή. Ψάλλεται ο κανών της Θεοτόκου και ολόκληρο ή τμηματικά το κοντάκιο και οι οίκοι του Ακαθίστου.
Ο Ακάθιστος Ύμνος συνδέθηκε με τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή, προφανώς, εξ αιτίας ενός άλλου καθαρώς λειτουργικού λόγου. Μέσα στην περίοδο της Νηστείας εμπίπτει πάντοτε η μεγάλη γιορτή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. Είναι η μόνη μεγάλη γιορτή, που λόγω του πένθιμου χαρακτήρα της Τεσσαρακοστής, στερείται προεορτίων και μεθεορτίων. Αυτήν ακριβώς την έλλειψη έρχεται να καλύψει η ψαλμωδία του Ακαθίστου, τμηματικά κατά τα απόδειπνα των Παρασκευών και ολόκληρος κατά το Σάββατο της Ε΄ εβδομάδας. Το βράδυ της Παρασκευής και το Σάββατο είναι μέρες που μαζί με την Κυριακή είναι οι μόνες μέρες των εβδομάδων των Νηστειών, κατά τις οποίες επιτρέπεται ο γιορτασμός χαρμόσυνων γεγονότων, και στις οποίες, μετατίθενται οι γιορτές της εβδομάδας.
Σύμφωνα με ορισμένα Τυπικά, ο Ακάθιστος Ύμνος ψαλλόταν πέντε μέρες πριν τη γιορτή του Ευαγγελισμού και κατά άλλα τον όρθρο της μέρας της γιορτής.
Ο Γιώργος Καπουτζίδης ήταν καλεσμένος στο Συνέδριο Upfront Initiative και μίλησε για την ομοφυλοφιλία και το coming out.
«Οι στρέιτ μιλούν για το τι θα κάνουν στο κρεβάτι τους πολύ άνετα. Σου λένε και τι ώρα γίνεται. Έχουμε μεγαλώσει με το τι κάνουν οι στρέιτ στο κρεβάτι τους. Η διαφορά είναι ότι δεν χρειάζεται να εξηγήσουν. Εμείς χρειάζεται να εξηγήσουμε. Γιατί τόσα χρόνια, αν δεν εξηγήσουμε εμείς κάνοντας comig out, θα το εξηγήσουν οι στρέιτ, όπως έκαναν 2000 χρόνια τώρα και δεν τα πήγανε πολύ καλά.
Είπανε ότι είναι θανάσιμο αμάρτημα, ψυχική ασθένεια, ανωμαλία, κατάρα που έχει έρθει από άλλο γαλαξία -έχει ειπωθεί κι αυτό- και θα πάμε στην κόλαση. Και λες, επειδή δεν το έχουν εξηγήσει πολύ καλά, ίσως να το πούμε κάπως καλύτερα. Ο Χριστός δεν μίλησε για την ομοφυλοφιλία. Η πρώτη αναφορά υπάρχει σε μια αποστολική επιγραφή, που στάλθηκε στους Ρωμαίους… Αν τα εξηγήσουμε τα πράγματα, θα γίνουν καλύτερα. Για αυτό ακριβώς μιλώ. Στην αρχή πίστευα ότι μιλώ για να αισθανθώ εγώ καλύτερα. Μετά πίστευα ότι μιλούσα για να βοηθώ κόσμο και βοηθώ» είπε ο Γιώργος Καπουτζίδης.
«Όταν βλέπω ακραία, φρικτά κι ομοφοβικά σχόλια δεν στενοχωριέμαι για εμένα -είμαι παγερά αδιάφορος- στενοχωριέμαι για την χώρα μου. Νιώθω ότι καθρεφτίζεται μια αδυναμία της χώρας να κινηθεί προς τα μπροστά» συνέχισε ο Γιώργος Καπουτζίδης. «Το επιχείρημα είναι ότι ο Θεός έπλασε γυναίκα από τον πλευρό του Αδάμ και εγώ ρωτάω: ήσουν πίσω από καμία φραουλιά και έβλεπες;» πρόσθεσε αστειευόμενος.
