Στη σύλληψη μιας αγρότισσας από τη Λαμία ονόματι Μαρία Μιχαλοπούλου, με αφορμή βίντεο στο TikTok στα οποία καλούσε σε επιθέσεις σε στελέχη της κυβέρνησης και αστυνομικούς προχώρησε η ΕΛΑΣ.
Σε βάρος της σχηματίστηκε δικογραφία με τις κατηγορίες της διέγερσης σε διάπραξη εγκλημάτων και βιαιοπραγιών ή διχόνοιας.
Η αγρότισσα από τη Λαμία, μεταξύ άλλων, έλεγε «όπου βρίσκετε κυβερνητικό, σαπίστε τους στο ξύλο και τα τσογλάνια τους μπασκίνες σαπίστε τους στο ξύλο […] Μην φοβάστε τίποτα δεν έχουμε να χάσουμε τίποτα, μόνο όφελος θα έχουμε αν τους σαπίσουμε στο ξύλο […] Οι μόνοι που έχουν να χάσουν είναι τα κομματόσκυλα αυτοί».
Λαμία: Στα δικαστήρια η αγρότισσα που συνελήφθη για τα βίντεο στο TikTok – “Ο λόγος μου είναι μόνο πολιτικός”, δήλωσε κατά τη μεταγωγή της. #agrotes#mploka#news#fyp#lamia
«Σαπίστε τους στο ξύλο, δικαστές, δημοσιογράφους, μπασκίνες, όποιον στηρίζει αυτό το σάπιο σύστημα, τη σάπια Βουλή», αναφέρει, επίσης, ενώ στο τελευταίο βίντεο που ανήρτησε πριν συλληφθεί έκανε λόγο για «νέο Κιλελέρ»
Η αγρότισσα κατηγορείται με το αντίστοιχο άρθρο του Ποινικού Κώδικα και το πρωί της Παρασκευής θα βρεθεί ενώπιον του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Λαμίας, που θα κρίνει αν πράγματι έχουν τελεστεί τα συγκεκριμένα αδικήματα και θα αποφασίσει για την περαιτέρω ποινική της μεταχείριση.
Στη λαϊκή παράδοση, η γιορτή του Αγίου Σπυρίδωνα (12 Δεκεμβρίου) είχε ιδιαίτερη σημασία για τους αγρότες, καθώς συνδέθηκε με τη σπορά φακής.
Σε πολλές περιοχές της Ελλάδας, η ημέρα αυτή θεωρούνταν ευνοϊκή για τη σπορά, ειδικά για καλλιέργειες όπως η φακή, που είναι ανθεκτική και βασικό στοιχείο της αγροτικής διατροφής.
Φυτεύουμε φακές στη γιορτή του Αγίου Σπυρίδωνα γιατί, σύμφωνα με την παράδοση, συμβολίζουν το θαύμα της αφθονίας και της προστασίας από την πείνα που συνδέεται με τον Άγιο.
Οι γεωργοί έσπερναν φακές ανήμερα της γιορτής, πιστεύοντας ότι με την ευλογία του Αγίου η καλλιέργειά τους θα ήταν αποδοτική. Το έθιμο αυτό συνοδευόταν συχνά από ευχές και τελετές, όπως ο αγιασμός των σπόρων, που στόχευαν να εξασφαλίσουν γονιμότητα της γης και καλή σοδειά.
Ο Άγιος Σπυρίδωνας ως προστάτης των γεωργών
Ο Άγιος Σπυρίδωνας, γνωστός για τα θαύματά του και την ταπεινότητά του, θεωρείται προστάτης των φτωχών και των αγροτών. Στις παραδοσιακές κοινωνίες, οι αγρότες αναζητούσαν τη βοήθεια και την ευλογία του Αγίου για την επιτυχία της σποράς τους, πιστεύοντας ότι με τη μεσολάβησή του μπορούσαν να εξασφαλίσουν μια καλή σοδειά.
Η γιορτή του Αγίου Σπυρίδωνα σηματοδοτεί μια περίοδο που, ανάλογα με τις κλιματικές συνθήκες, ήταν κατάλληλη για τις τελευταίες σπορές, ιδιαίτερα σε περιοχές με ηπιότερο κλίμα. Σε πολλές περιοχές, οι αγρότες θεωρούσαν την ημέρα αυτή ευνοϊκή για την ολοκλήρωση των γεωργικών εργασιών. Οι καλές καιρικές συνθήκες ανήμερα της γιορτής θεωρούνταν σημάδι ευλογίας και επιτυχίας για τη νέα καλλιεργητική περίοδο.
Τελετουργίες και έθιμα
Στις αγροτικές περιοχές, η γιορτή του Αγίου Σπυρίδωνα συχνά συνοδευόταν από θρησκευτικές τελετές, όπως αγιασμούς στα χωράφια και προσευχές για καλή σοδειά. Οι αγρότες έπαιρναν αγιασμό από την εκκλησία και ράντιζαν τους σπόρους πριν τους σπείρουν, ζητώντας την προστασία του Αγίου από φυσικές καταστροφές, όπως παγετούς ή ξηρασίες.
Η σπορά συνδέθηκε με τον Άγιο Σπυρίδωνα και για έναν βαθύτερο πνευματικό λόγο. Όπως η σπορά απαιτεί πίστη για την καρποφορία της γης, έτσι και ο Άγιος Σπυρίδωνας συμβόλιζε την ελπίδα, την υπομονή και τη σύνδεση του ανθρώπου με το θείο. Η πράξη της σποράς ανήμερα της γιορτής του Αγίου ήταν μια μορφή προσφοράς, αλλά και δέησης για προστασία και ευημερία.
Λαογραφικές παραδόσεις
Σε πολλές περιοχές της Ελλάδας, ιδιαίτερα στην Κρήτη και τα Επτάνησα, καταγράφονται αναφορές για αγροτικά έθιμα που σχετίζονται με τον Άγιο Σπυρίδωνα. Η πίστη ότι ο Άγιος μπορούσε να «συνομιλεί» με τη φύση και να εξασφαλίζει τη γονιμότητα της γης διατηρήθηκε ζωντανή στις αφηγήσεις των παλαιότερων γενεών.
Η σύνδεση της σποράς με τη γιορτή του Αγίου Σπυρίδωνα αποτελεί μια χαρακτηριστική έκφραση της ελληνικής λαϊκής παράδοσης, όπου η θρησκευτική πίστη, η φύση και οι ανάγκες της καθημερινής ζωής συνδέονται στενά. Το έθιμο αυτό αναδεικνύει την αξία της συνεργασίας ανθρώπου και θείου για την εξασφάλιση της ευημερίας και της γονιμότητας της γης.
Η όμορφη δημοσιογράφος και συγγραφέας Μανταλένα-Μαρία Διαμαντή μπήκε στη ζωή του Παύλου
Σχεδόν οκτώ χρόνια μετά το -κάθε άλλο παρά «βελούδινο»- διαζύγιό του από την πρώην ηθοποιό και μοντέλο Τζίνα Αλιμόνου, ο Παύλος Βαρδινογιάννης δείχνει να έχει αφήσει διά παντός πίσω του το παρελθόν, έχοντας ανοίξει νέα σελίδα στην προσωπική ζωή του στο πλευρό της όμορφης δημοσιογράφου και συγγραφέως Μανταλένας-Μαρίας Διαμαντή!
Σε μια σπάνια εμφάνιση, το ζευγάρι εμφανίστηκε πριν από μερικές ημέρες στο λαμπερό πάρτι-έκπληξη για τα 50ά γενέθλια της Ολγας Κεφαλογιάννη, τα οποία η υπουργός Τουρισμού γιόρτασε στην ανανεωμένη Αίγλη Ζαππείου, περιτριγυρισμένη από εγκάρδιους φίλους και συγγενείς. Δεν θα μπορούσε, άλλωστε, ο γνωστός επιχειρηματίας να λείπει από το συγκεκριμένο κοσμικό event, από τη στιγμή που συνδέεται με την Ολγα Κεφαλογιάννη με κουμπαριά, εκτός από συγγένεια, αφού η υπουργός έχει βαφτίσει ένα από τα παιδιά του.
Ο Παύλος Βαρδινογιάννης και η εντυπωσιακή δημοσιογράφος έφτασαν πιασμένοι χέρι χέρι στον χώρο όπου δόθηκε το surprise party για την Ολγα Κεφαλογιάννη με θέμα «Time to Blossom» («Ωρα να ανθίσουμε»), το οποίο οργάνωσαν οι δύο αδελφές της, Δανάη και Χριστίνα, τραβώντας όλα τα βλέμματα! Με ανανεωμένη εικόνα και αισθητά πιο αδύνατος, ο επιχειρηματίας έδειχνε χαρούμενος και χαλαρός στο πλευρό της αγαπημένης του, και εκείνη έλαμπε δίπλα του, φορώντας το κατακόκκινο φόρεμά της. Την ίδια ώρα, και οι δύο έδειχναν να αδιαφορούν για την παρουσία των φωτογράφων που τους απαθανάτισαν κατά την είσοδό τους στο μαγαζί.
Η πρώτη δημόσια εμφάνιση του ζευγαριού, που δεν κάνει πλέον καμιά προσπάθεια για να κρύψει τον έρωτά του, είχε γίνει στις αρχές Σεπτεμβρίου του περασμένου έτους στο Ηρώδειο, κατά τη διάρκεια της συναυλίας του συνθέτη και πρώην συζύγου της Ολγας Κεφαλογιάννη, Μίνω Μάτσα. Η διακριτική παρουσία της γοητευτικής δημοσιογράφου στο πλευρό του επιχειρηματία είχε προκαλέσει αίσθηση τότε, καθώς πολλοί υπέθεσαν -και όχι αδίκως, όπως αποδείχθηκε στην πορεία- ότι σηματοδοτεί μια νέα αρχή στη ζωή του μετά το πολύκροτο διαζύγιό του από την Τζίνα Αλιμόνου, με την οποία ενεπλάκη σε σκληρή δικαστική αντιδικία.
Το πρώην μοντέλο και ο 59χρονος γόνος της πανίσχυρης επιχειρηματικής οικογένειας παντρεύτηκαν το 2006 σε κλειστό κύκλο και απέκτησαν τέσσερα παιδιά, την Ανδριάνα και τα τρίδυμα Σταύρο, Αέλια και Αμαλία. Ωστόσο, ο παραμυθένιος γάμος τους, που κράτησε δέκα χρόνια, έμελλε να τελειώσει επεισοδιακά. Αφορμή για τον «πόλεμο των Ρόουζ» αλά ελληνικά που ακολούθησε στάθηκε ο ισχυρισμός του Παύλου Βαρδινογιάννη ότι η πρώην σύζυγός του κρατούσε παράνομα τα παιδιά τους στην Ελλάδα, όταν επήλθε η οριστική ρήξη στις σχέσεις τους, το 2017. Μάλιστα, ο επιχειρηματίας είχε επικαλεστεί τη Σύμβαση της Χάγης για διεθνή απαγωγή τέκνων, όταν εκείνη αρνήθηκε να επιστρέψει με αυτά στις ΗΠΑ, όπου κατοικούσαν μόνιμα, μετά τις τελευταίες κοινές καλοκαιρινές διακοπές τους στην Ελλάδα.
Αν και πληροφορίες θέλουν τους άλλοτε αγαπημένους συζύγους να ανοίγουν νέο δικαστικό μέτωπο, αφού ο Παύλος Βαρδινογιάννης φέρεται αποφασισμένος να ζητήσει ξανά συνεπιμέλεια για τα παιδιά τους, όλα δείχνουν πως στα προσωπικά του έχει βρει ηρεμία και ισορροπία δίπλα στη Μανταλένα-Μαρία Διαμαντή, η οποία έχει σπουδάσει οικονομικά, δημοσιογραφία και μουσική παραγωγή. Σύμφωνα με το βιογραφικό της, έχει πάρει κατά καιρούς συνεντεύξεις από σπουδαίους Ελληνες καλλιτέχνες, έχει κάνει αφιερώματα για κορυφαίες προσωπικότητες παγκόσμιας ακτινοβολίας, ενώ τον Ιούνιο του 2019 είχε τη χαρά να δει στις προθήκες των βιβλιοπωλείων το πρώτο της βιβλίο με τίτλο «7 λέξεις που σημάδεψαν την καρδιά μου».
Η συνταγή παρέμενε επτασφράγιστο μυστικό επί σειρά ετών. Και τι δεν είχε ειπωθεί από στόμα σε στόμα. Κρέμα γάλακτος, αβγό, μπέικιν πάουντερ ακόμα και μαρένγκα επινοήθηκαν από τον αστικό μύθο ως συστατικά της επιτυχίας.
Λογικό να αναζητάει ο ντουνιάς το ανομολόγητο «τρικ» του καλύτερου φραπέ της Ελλάδας. Πηχτός όσο κανείς και… ατελείωτος, ένιωθες ότι σε πείσμα της κάθε τελευταίας ρουφιάς έβγαιναν από τα βάθη του ποτηριού άλλες δύο.
Ο φραπές του θρυλικού Λέντζου έμοιαζε με… σνακ. Κι όσο το μυστικό βάσταγε, τόσο οι Παγκρατιώτες ξημεροβραδιάζονταν στις καρέκλες της οδού Ευτυχίδου για να απολαύσουν αυτό που δεν μπορούσαν να πιουν αλλού (και με καμία δύναμη να φτιάξουν στο σπίτι τους).
Παγκρατιώτες είπαμε; Λάθος! Μολονότι η καφετέρια ποτέ δεν έθελξε με το περιβάλλον της (κάθε άλλο μάλιστα), προσέλκυε πελάτες από κάθε γωνιά της Αττικής. Από τις 5 η ώρα το πρωί που άνοιγε μέχρι τις 2-3 τα χαράματα της επομένης, ο Λέντζος σέρβιρε εκατοντάδες καφέδες για τους αστυνομικούς και τους οδηγούς του ΕΚΑΒ που πέρναγαν πρωί-πρωί και ακολούθως τους κοπανατζήδες μαθητές, έως ότου γεμίσει από ανθρώπους πάσης ηλικίας και προέλευσης.
Σήμα κατατεθέν για ραντεβού, αποτέλεσε μεταξύ άλλων αγαπημένο στέκι της μεγάλης ομάδας μπάσκετ του Παγκρατίου στα τέλη της δεκαετίας του ’80 και τις αρχές του ’90.
Ο ιδιοκτήτης Χρήστος Λέντζος έγινε πιο διάσημος ακόμα και από τον εφευρέτη του εθνικού μας ροφήματος. Ο Δημήτρης Βακόνδιος τον λάνσαρε το 1957, αντικαθιστώντας τη σοκολάτα με τον καφέ, ο Λέντζος όμως θα έκανε τη διαφορά, δημιουργώντας το μύθο της καφετέριας του.
«Το μαγαζί ξεκίνησε ως ζαχαροπλαστείο πολυτελείας το 1964. Φτιάχναμε πολύ ωραίες πάστες και τις σερβίραμε στον κόσμο μαζί με το καφεδάκι του. Μια ημέρα είχα μπει πίσω από τον μπουφέ επειδή έλειπε μια κοπέλα με άδεια. Εκεί που καθόμουν, πειραματιζόμουν και μου ήρθε η ιδέα να ανακατέψω στο μίξερ τον καφέ με διαφορετική δοσολογία. Αυτό ήταν! Ο πρώτος φραπέ α λα Λέντζος σερβιρίστηκε και από τότε έγινε ανάρπαστος», έχει πει ο ίδιος.
Προς ενημέρωση των νεότερων, και όσων δεν έτυχε γενικώς να δοκιμάσουν, επρόκειτο για ένα πολύ δυνατό καφέ με πλούσια γεύση, που έφερνε κάτι σε τιραμισού. Ο αφρός του ήταν τόσο πυκνός που κοβόταν με το μαχαίρι.
Κρυφά συστατικά δεν υπήρχαν όμως. Το μυστικό ήταν η αφθονία σε καφέ και ζάχαρη και το χτύπημα σε μεγάλο γυάλινο και όχι πλαστικό μπλέντερ για αρκετή ώρα. Χρειάστηκε να περάσουν 55 ολόκληρα χρόνια για να αποκαλυφθεί.
Η χονδρική συσκευασία νεσκαφέ των 2,5 κιλών υπολογίζεται ότι αντιστοιχεί στις καφετέριες σε 1.000 δόσεις καφέ. «Eγώ δεν βγάζω ούτε 400. Oι υπόλοιποι τσιγκουνεύονται τη δόση. Ετοιμάζω ένα γλυκό μείγμα και για τον μέτριο προσθέτω έξτρα καφέ από πάνω», είχε πει ο Χρήστος Λέντζος, λίγο καιρό προτού κλείσει το μαγαζί.
Η δοσολογία ήταν μια και κάτι κουταλιά της σούπας νέσκαφε και μια γεμάτη ζάχαρη. Όλοι οι καφέδες έβγαιναν γλυκοί από το μπλέντερ και ήταν οι μεγάλες δόσεις και το καλό χτύπημα που δημιουργούσαν αυτό το πλούσιο, πηχτό μείγμα. Για όσους ήθελαν μέτριο ο Λέντζος προσέθετε μια κουταλιά καφέ από πάνω -γνωστό και ως «καπέλο»- για να μειώσει τη γλύκα. Σκέτο καφέ δεν σέρβιρε, γιατί η κρέμα ήθελε ζάχαρη για να γίνει!
Η καφετέρια έκλεισε το Φεβρουάριο του 2013, όταν ο κυρ Χρήστος ήταν 79 ετών. Λίγο η επιδρομή του εσπρέσο, λίγο η έλλειψη ανακαίνισης και το άνοιγμα νέων μαγαζιών που λειτούργησαν ως στέκια, συνέθεσαν την απόφαση για το λουκέτο. Από κοντά και τα χρέη που είχαν δημιουργηθεί.
Από το 1982 όμως το μαγαζί είχε γίνει τραγούδι. Σε στίχους του Μάνου Ρασούλη και μουσική του Χρήστου Νικολόπουλου, που το τραγούδησε ο Δημήτρης Κοντογιάννης.
«Καθόμουνα στου Λέντζου και έπινα καφέ. Και βλέπω έναν τύπο μαζί με σένανε. Και σκύβω το κεφάλι να μη με δεις εσύ. Θολώνει το μυαλό μου και σκίζεται η Γη. Τριγύρω κουβεντιάζανε για τα πολιτικά και πώς ο Μαύρος σούταρε δοκάρι την μπαλιά. Κι εγώ ο μαύρος τώρα δα βλέπω πως μια στιγμή, να σβήσει η ζωή μου ήτανε αρκετή. Τ’ Αγίου Βαλεντίνου, αχ πίκρα και καημέ, καθόμουνα στου Λέντζου και έπινα καφέ…»
Όπως έχει δηλώσει ο γνωστός λαϊκός ερμηνευτής, το τραγούδι είναι βιωματικό και γράφτηκε από τον Ρασούλη αφότου του συνέβη αυτό που περιγράφεται. Ήταν θαμώνας του μαγαζιού και το περιστατικό έλαβε χώρα ανήμερα του Αγίου Βαλεντίνου το ’82.
Αν μοιραστείτε κάποτε αυτή την ιστορία, μην την πείτε… μονορούφι. Μόνο γουλιά-γουλιά της πρέπει, παρέα με έναν παγωμένο, βαρύ φραπέ. Κατά προτίμηση βέβαια με γεύση γλυκιά, όπως η ανάμνηση που θα συνοδεύει πάντα το πιο cult καφενείο της Αττικής.
ΣτΑ 51 της η τραγουδίστρια Νίνα Λοτσάρη έίναι αυτό που λέμε δύο εικοσάρες και κάτι ψιλά.
Και σαν εμπειρία και σαν επιθυμητή γυναίκα αλλα και σαν σώμα.
Η φωτογραφία όμως που έβαλε από το πρώτο της μπάνιο με το μαγιό προκάλεσε δεκάδες σχόλια αφου η σιλουέτα της δείχνει αποστεωμένη.
Οι φνας σχολίασαν οτι είναι κο΄θυκλα αλλα θα πρέπει να πάρει και κανα κιλό/.
Παραθέτουμε ατόφια κάποια σχόλια:
Εισαι πολυ ομορφη αλλα γνωμη μου η πολυ γυμναστικη δειχνει ασχημα σ γυναικες δειχνουν λιγοτερο θυληκες συγγνωμη κιολας
Σε θαυμάζω αλλά γιατί βγάζεις αυτή την φώτο δείχνεις πολύ αδύνατη και δεν σε κολακεύει όλο αυτό!!!
Κυρία Λοτσαρη είστε πανέμορφη γυναίκα αλλά μην αδυνατισετε αλλο
Καλή είστε…αλλά βάλτε κανα κιλό για να γίνετε ακόμη καλύτερη!
Μια χαρα εισαι…τετοιες βγαζω και γω…και όντως φαινόμαστε ποιο αδύνατες…οταν τραβαμε ετσι…
Νομίζω το τελευταίο σχόλιο είναι πιο κοντά στην πραγματικότητα! Είναι θέμα οπτικής!
Όλο το φάσμα της τουρκικής πολιτικής σκηνής βάλλει κατά της Ελλάδας, με τα κόμματα να συναγωνίζονται μεταξύ τους στον ανθελληνισμό και στις προκλήσεις κατά της χώρας μας – To βίντεο από το παρελθόν που επανεμφανίστηκε
Αυτή τη φορά ο αρχηγός του TDP (Τουρκικό Kόμμα Αλλαγής), ο ΜουσταφάΣαριγκιούλ, τον οποίο προωθούν τα κυβερνητικά κανάλια, μας απείλησε ότι θα… κατέβουν στην Αθήνα!
Στο βίντεο που δημοσιοποιήθηκε ακούγεται να τον ρωτάνε: «Με τόσα άτομα που έχετε, μπορείτε να στήσετε την τουρκική σημαία στην ελληνική βουλή στην Αθήνα;»! Ο Σαριγκιούλ δεν χάνει την ευκαιρία και απαντάει: «Καταγγέλλω αυτή την ερώτηση σας. Εμείς στο παρελθόν τα κάναμε αυτά. Να μη μας υποχρεώσουν, αλλιώς αύριο το πρωί κατεβαίνουμε στην πλατεία της Αθήνας»!
Αρχικά ο αστείος αυτός τύπος ας μάθει ότι δεν υπάρχει πλατεία της Αθήνας. Και ας έχει κατά νου, πριν ξεκινήσει το… ταξίδι του και μπει σε έξοδα, ότι δεν θα φτάσει ούτε μέχρι το Αιγαίο! Το μόνο δυστύχημα είναι πως αυτόν τον προκλητικό ανθέλληνα κάποιοι δάκτυλοι του προξενείου τον καλούσαν και στην Θράκη μας!
Δείτε το βίντεο από παλαιότερη δήλωση του αρχηγού του τούρκικου κόμματος TDP:
Ο Άγιος Σπυρίδωνας βοήθησε τον Σταμάτη Σπανουδάκη να σταθεί και πάλι στα πόδια του. Το συγκλονιστικό γεγονός συνέβη πριν από λίγο καιρό και το εξομολογήθηκε ο ίδιος ο γνωστός μουσικοσυνθέτης μέσα από την προσωπική του σελίδα στο facebook.
Ο Σταμάτης Σπανουδάκης το καλοκαίρι αντιμετώπιζε κινητικά προβλήματα, τα οποία μάλιστα τον είχαν αναγκάσει να κινείται με αναπηρικό καροτσάκι.
Ήταν τέτοιο το μέγεθος του προβλήματός του, που προβληματιζόταν για το εάν θα έπρεπε να ακυρώσει ή όχι συναυλία που είχε προγραμματίσει για την Κέρκυρα και η οποία ήταν αφιερωμένη στη συμπλήρωση 300 ετών από το θαύματα του πολιούχου της Κέρκυρας το 1716.
Την επιθυμία του να δωθεί η εν λόγω συναυλία έκανε εντονότερη το γεγονός ότι ήθελε να ακουστεί και το νέο του κομμάτι με τίτλο «η Κέρκυρα κι ο Άγιος».
Ο γιατρός του Σπύρος Νίκας τον επισκέφτηκε στο ξενοδοχείο, όπου διέμεινε και άρχισε να κάνει τα πρώτα βήματα και έμεινε όρθιος για έξι ώρες και σκέφτηκε: «Να το θαύμα του Αγίου Σπυρίδωνα».
Η συναυλία αναβλήθηκε λόγω κακοκαιρίας αλλά την επόμενη έγινε με επιτυχία.
Διαβάστε, πώς ακριβώς περιέργαψε τη συγκλονιστική αυτή εμπειρία ο ίδιος ο γνωστός μουσικοσυνθέτης στην προσωπική του ιστοσελίδα στο facebook:
«Η Κερκυρα κι’ ο Άγιος»
Ήταν μία ακριβή εμπειρία, αυτή που έζησα-ζήσαμε, στην συναυλία της Κέρκυρας. Αρχίζω απ’ τα δικά μου.
Ήμουν τρείς μήνες στο κρεβάττι με πόνους, χάπια, ενέσεις και δύο εγχειρήσεις και κάθε μέρα έλεγα: «Πώς να το αναβάλω, πώς να εκθέσω-απογοητεύσω τόσο κόσμο;».
Και μ’ ένα «έχει ο Θεός και θα βοηθήσει ο Άγιος», καθισμένο σε αναπηρικό καροτσάκι με πήγαν με την βοήθεια του Γιώργου Βλάχου, σπίτι-αεροδρόμιο- αεροπλάνο- Κέρκυρα-ξενοδοχείο, όπου επιτέλους ξάπλωσα. Ευχαριστώ την Aegean το θαυμάσιο προσωπικό της, αλλά και τον πρόεδρό της Κο Βασιλάκη, γιατί έκαναν τα πάντα για νάμαι άνετα.
Έρχεται λοιπόν στο ξενοδοχείο ο Σπύρος Νίκας, οστεοπαθητικός, να με δεί, σταλμένος από την συμμαθήτρια και αγαπημένη φίλη μου, Μαρία Βούλγαρη.
Παρόντες η κόρη του Πολύνα, η φίλη μας Ματούλα (Φυσικοθεραπεύτρια) και η Ντόρη. Με «πείραξε» αρκετή ώρα με τα χέρια του και μού λέει «σήκω». Γέλασα λίγο και μετά από αρκετά «σήκω», πήρα θάρρος, σηκώθηκα και πήγαμε βόλτα χωρίς μπαστούνι στούς διαδρόμους του ξενοδοχείου, με πόνο μεν, αλλά όρθιος.
Το περπάτημα στους σκοτεινούς διαδρόμους του ξενοδοχείου, μου φάνηκε σαν βόλτα σε ανθισμένους και μυρωδάτους κήπους.
Τό ίδιο βράδυ έκανα την πρόβα με τους τεχνικούς, μουσικούς, διοργανωτές, την θαυμάσια χορωδία Κερκύρας με την γλυκειά μαέστρο της Χριστίνα Καλλιαρίδου και την άψογη και μετρημένη φιλαρμονική «Καποδίστριας» με τον ακριβό μαέστρο της Μιχάλη Μιχαλόπουλο, στό φρούριο όπου θα παίζαμε την άλλη μέρα.
Ήμουν 6 ώρες όρθιος. «Να το θαύμα του Άγιου Σπυρίδωνα» λέω μέσα μου.
{Τί να πώ για τον πατέρα Θεμιστοκλή και τα «παιδιά» του, του οποίου οι προσευχές και η αγάπη, υλοποίησαν όλη αυτή την προσπάθεια. Νάναι καλά και κοντά στον Αγαπημένο πάντα. Μαζί και οι εθελοντές και οι ναυτοπρόσκοποι (Τέτοιος ήμουν κι’ εγώ παιδί κι’ όλο έκλαιγα και ζητούσα τη μαμά μου). Τίποτα το ομαδικό δεν μου αρέσει. Την ησυχία αγαπώ. Αλλά εκτιμώ και σέβομαι, όσους ομαδικά προσφέρουν.}
Καί έρχεται η μέρα της συναυλίας. Τρεισήμισι χιλιάδες κόσμου ήρθαν να μας τιμήσουν. Όλα καλά, μια μικρή πρόβα το απόγευμα και 9μμ ακριβώς βγαίνει στην σκηνή ο τόσο προσιτός Μητροπολίτης Κερκύρας Νεκτάριος, λέει κάποια λόγια για την ημέρα, τον Άγιο και εμένα. Αμέσως μετά η φιλαρμονική έπαιξε τα «Πέτρινα χρόνια», ανέβηκε η ορχήστρα και η χορωδία και έπαιξαν την εισαγωγή «Στην αυλή του Βασιληά».
Καί μόλις πατάω το σκαλί να βγώ στην σκηνή, ο χαμός. Ένας ανεμοστρόβιλος που διέλυε το πάλκο, έπαιρνε ηχεία, φώτα και καρέκλες και νάναι καλά οι τεχνικοί και οι διοργανωτές, που δεν είχαμε κανένα ατύχημα. Σε λίγο ξεκινάει μια καταρρακτώδης βροχή και πιά ο κόσμος μουσκεμένος, έτρεχε να κρυφτεί στίς καμάρες του φρουρίου. Με βούτηξε ο «νάναι καλα έτοιμος για όλα» Λάμπης Θεοδώρου, μ’ έβαλε στ’ αυτοκίνητο και βούρ για το ξενοδοχείο. Περνώντας όμως απ’ τίς καμάρες, είδα τον κόσμο μουσκεμένο να περιμένει να κοπάσει ο καιρός. Και παρά τον φόβο του Λάμπη μην χτυπήσω, κατεβαίνω και πάω κοντά και μέσα στον κόσμο. Η αγάπη που ένοιωσα, τα χάδια, τα φιλιά, οι ευλογίες με γέμισαν περισσότερο απο κάθε συναυλία.
Πίσω στο ξενοδοχείο ο διευθυντής Κώςτας Καραμπάτσος, είχε ετοιμάσει δώρο πλουσιοπάροχο «γεύμα παρηγοριάς» για όλους τους μουσικούς και τεχνικούς. (Νομίζω ότι δεν άφησαν τίποτα). Τον ευχαριστώ απο καρδιάς.
Εγώ στο δωμάτιο μου, με τούς φιλους-διοργανωτές μου Γιώργο Μπιλάλη και Αλέξανδρο Καραβάνη και τον Λάμπη, προσπαθούσαμε να εξηγήσουμε «Θεολογικώς» τα όσα ζήσαμε. Αφού συμφωνήσαμε ότι δεν καταλαβαίνουμε τίποτε, πήγε έκαστος στο δωμάτιο του.
Μόνος πιά με την Ντόρη, της λέω:
«Εγώ φταίω. Όλα νάναι τέλεια ως την στιγμή ακριβώς που θάβγαινα; Ο Άγιος μ’ έδιωξε». Και με πιάνουν τα κλάματα συλλογιζόμενος όλα τα κουτσά και στραβά της ζωής μου και η Ντόρη να θέλει να με παρηγορήσει και να της λέω » φύγε, αυτή η εσωτερική γλυκεια βροχή, είναι για καλό μου. Άσε με να κλάψω». (Και μετά σου λένε, οι άντρες δεν κλαίνε).
Την επόμενη μέρα η συναυλία ήταν απο τίς ωραιότερες πούχω κάνει. Κι’ άλλος κόσμος, ζέστη και νηνεμία και ολόγυρά μας άγγελοι. Ο κόσμος καλοδέχτηκε και ξαναζήτησε το χορωδιακό που έγραψα ειδικά για την συναυλία με τίτλο
«Η Κέρκυρα κι’ ο Άγιος». Ύμνησα και απέδωσα μουσικό φόρο τιμής, στίς αγάπες μου. Τον Χριστό, την μικρή Μαρία, τούς αγαπημένους μου ήρωες και βέβαια, την μητέρα Έλλάδα. Δόξα τω Θεώ και όλος ο κόσμος μαζί μου.
Τί άλλο να ζητήσω; και ποιόν άλλον να ευχαριστήσω απο Αυτόν πού όλα τα δίνει όταν ζητάς, χαμηλώνεις και πρέπει;
Το γιατί βέβαια έγιναν όλα αυτά, μου διαφεύγει, είναι πάνω απ’ την φτηνή λογική μου και έτσι αφήνομαι έκπληκτος αλλά σίγουρος για όλα, σαν μικρό παιδί, στα χέρια Του.
Οι γιαγιάδες μας μεγάλωσαν με παλιές συνήθειες και λαϊκές σοφίες που συχνά περνούσαν από γενιά σε γενιά σαν «κανόνες ζωής».
Μπορεί σήμερα να μας φαίνονται παράξενοι ή ξεπερασμένοι, όμως πίσω από πολλούς από αυτούς κρύβεται μια ιδιαίτερη λογική, αλλά και μια βαθιά σχέση με τη θρησκεία, τη φύση και την καθημερινότητα.
Μία από τις πιο χαρακτηριστικές φράσεις ήταν:
«Παρασκευή τα νύχια να μην κόψεις, την Κυριακή να μη λουστείς αν θέλεις να προκόψεις».
Ας δούμε τι πραγματικά κρύβεται πίσω από αυτή τη λαϊκή ρήση.
Η Παρασκευή και η συμβολική της βαρύτητα
Η Παρασκευή θεωρείται από την Ορθόδοξη παράδοση ημέρα νηστείας και πένθους, καθώς εκείνη την ημέρα σταυρώθηκε ο Χριστός. Οι παλιοί πίστευαν πως δεν έπρεπε να γίνεται τίποτα «κοπτικό» ή «αποτμητικό» τη μέρα αυτή — όπως το κόψιμο των νυχιών ή των μαλλιών — γιατί συμβόλιζε την αποκοπή της τύχης και της ευλογίας του ανθρώπου.
Έτσι, λέγανε πως αν κόψεις τα νύχια σου Παρασκευή, «κόβεις την προκοπή σου». Ήταν ένας τρόπος να δείξουν σεβασμό στη μέρα, αλλά και να αποτρέψουν τις πράξεις που θεωρούνταν ατυχείς ή «βαριές» ενεργειακά.
Η Κυριακή: Ημέρα ανάπαυσης και αγιασμού
Η Κυριακή, η «Κυρία των ημερών», είναι αφιερωμένη στον Θεό. Οι γιαγιάδες έλεγαν πως εκείνη τη μέρα δεν πρέπει να κάνεις βαριές δουλειές, να πλένεις ρούχα ή να λούζεσαι.
Το λούσιμο θεωρούνταν «άνοιγμα του σώματος» και της ενέργειας — κάτι που δεν ταίριαζε με την ιερότητα της ημέρας.
Συχνά πίστευαν επίσης πως όποιος λουζόταν Κυριακή μπορούσε να «ξεπλύνει» την τύχη του, να αρρωστήσει ή να μην έχει προκοπή. Η συμβουλή αυτή λειτουργούσε και σαν υπενθύμιση να κρατά ο άνθρωπος μια μέρα την εβδομάδα για ξεκούραση και πνευματική ανάταση.
Η σοφία πίσω από τα λόγια
Πίσω από κάθε τέτοιο ρητό υπήρχε κάτι παραπάνω από δεισιδαιμονία:
Οι γιαγιάδες μάς μάθαιναν να σεβόμαστε τον χρόνο και τις μέρες της εβδομάδας.
Να ξεχωρίζουμε την εργασία από την ξεκούραση.
Να τιμούμε τις ημέρες που έχουν πνευματική σημασία.
Και, κυρίως, να λειτουργούμε με μέτρο και σεβασμό προς την παράδοση.
Από δεισιδαιμονία σε πολιτιστική κληρονομιά
Σήμερα, ίσως δεν ακολουθούμε κατά γράμμα αυτές τις συμβουλές. Όμως, πίσω από φράσεις όπως «Παρασκευή τα νύχια να μην κόψεις, την Κυριακή να μη λουστείς», κρύβεται η ψυχή μιας Ελλάδας που ήξερε να συνδυάζει την πίστη με την καθημερινότητα, και τη σοφία με το σεβασμό.
Για τις γιαγιάδες μας, η «προκοπή» δεν ήταν μόνο θέμα τύχης, αλλά στάση ζωής: σεβασμός, ισορροπία και ευλάβεια.
Μέσω του Ευρωπαϊκού συστήματος ανταλλαγής πληροφοριών για επικίνδυνα τρόφιμα RASFF, ενημερώθηκαν 14 χώρες για σοβαρό κίνδυνο από συμπυκνωμένους ζωμούς κοτόπουλου και λαχανικών σε κύβους και αφυδατωμένες σούπες σε σκόνη.
Τα προϊόντα φαίνεται πως κυκλοφορούν και στην Ελλάδα.
Τα προϊόντα είναι της εταιρείας Calnort και οι ημερομηνίες λήξης κυμαίνονται μεταξύ Απριλίου και Αυγούστου του 2027. Οι Χώρες που ειδοποιήθηκαν από το RASFF είναι Ελλάδα, Γερμανία, Πορτογαλία, Ισπανία, Σουηδία, Γαλλία, Ολλανδία, Μπαχρέιν, Κούβα, Αίγυπτος Εσθονία, Γουινέα, Ιράκ και Σουρινάμ.
Πρόκειται για τα προϊόντα:
Ζωμός Κοτόπουλου 24 ταμπλέτες ALIPENDE Αριθμός παρτίδας: 250652Ημερομηνία λήξης: 05/09/2027 Ζωμός Λαχανικών 12 ταμπλέτες ALIPENDE Αριθμός παρτίδας: 250642 Ημερομηνία λήξης: 04/09/2027 Ζωμός Κοτόπουλου 12 ταμπλέτες CONSEMUR Αριθμός παρτίδας: 250646 Ημερομηνία λήξης: 04/09/2027 Ζωμός Κοτόπουλου 12 ταμπλέτες CONSUMψ Αριθμοί παρτίδας: 250482 και 250492 Ημερομηνίες λήξης: 19/08/2027 και 20/08/2027 Ζωμός Κοτόπουλου 24 ταμπλέτες COVIRAN Αριθμοί παρτίδας: 250573 και 250502 Ημερομηνίες λήξης: 28/08/2027 και 21/08/2027 Ζωμός λαχανικών 24 ταμπλέτες COVIRAN Αριθμός παρτίδων: 250505 Ημερομηνίες λήξης: 21/08/2027 Σούπα με χυλοπίτες EROSKI Αριθμοί παρτίδας: 2504310 και 250484 Ημερομηνίες λήξης: 14/08/2027 και 19/08/2027
Τα προϊόντα είναι προέλευσης Ισπανίας και η ανάκληση είναι αποτέλεσμα αυτοελέγχου της ίδιας της εταιρείας. «Με λύπη μας επιβεβαιώνουμε αυτή τη στιγμή ότι αντιμετωπίζουμε μια επισιτιστική κρίση. Ο συναγερμός ενεργοποιήθηκε όταν, μετά από ανάλυση DNA της πρώτης ύλης «φύλλα μαϊντανού selecta» λάβαμε θετικό αποτέλεσμα για DNA από το Apium graveolens (σέλινο), το οποίο θεωρείται αλλεργιογόνο» αναφέρει η ανακοίνωση της εταιρείας η οποία τονίζει πως δεν διαχειρίζεται σέλινο ως πρώτη ύλη και γι αυτό πρέπει η κατάσταση να αντιμετωπιστεί ως έκτακτο εξαιρετικό γεγονός. Ωστόσο διευκρινίζει πως το περιστατικό επηρεάζει μόνο τους αλλεργικούς στο σέλινο, καταναλωτές.
Η αλλεργία στο σέλινο είναι σχετικά σπάνια, αλλά οι αντιδράσεις μπορεί μερικές φορές να είναι σοβαρές. Η πιο κοινή αιτία αλλεργικών αντιδράσεων στο σέλινο είναι μια κατάσταση που είναι γνωστή ως σύνδρομο τροφής γύρης . Το σύνδρομο τροφικής γύρης, που συνήθως αναφέρεται ως σύνδρομο στοματικής αλλεργίας, είναι μια αντίδραση υπερευαισθησίας σε φρούτα, λαχανικά και ξηρούς καρπούς (δηλαδή τρόφιμα φυτικής προέλευσης) που συνήθως προκαλεί ήπια ερεθιστικά συμπτώματα όπως φαγούρα στο στόμα, στα χείλη και στο λαιμό όταν καταναλώνονται στην ακατέργαστη μορφή τους. Επηρεάζει πολλούς ανθρώπους, ειδικά εκείνους με εποχιακές αλλεργίες όπως ο αλλεργικός πυρετός. Εμφανίζεται όταν το ανοσοποιητικό σας σύστημα μπερδεύει τις πρωτεΐνες σε ορισμένα φρούτα, λαχανικά ή ξηρούς καρπούς, που συνήθως αναφέρονται ως τρόφιμα φυτικής προέλευσης, ως παρόμοιες με τη γύρη.
Οι ανακλήσεις τροφίμων και οι ειδοποιήσεις που σχετίζονται με αδήλωτα αλλεργιογόνα και άλλες μορφές σφαλμάτων επισήμανσης συνεχίζουν να αυξάνονται και η εσφαλμένη επισήμανση αναφέρεται σταθερά ως μία από τις τρεις κορυφαίες αιτίες ανάκλησης στη βιομηχανία τροφίμων. Εκτός από τα αδήλωτα αλλεργιογόνα, άλλες εσφαλμένες επισημάνσεις, όπως αδήλωτα συστατικά, παροχή εσφαλμένης διάρκειας ζωής, λανθασμένες ή έλλειψη οδηγιών αποθήκευσης έχουν επίσης σημαντικές συνέπειες για την υγεία των καταναλωτών αλλά και για τη φήμη της ίδιας της εταιρείας.
*Το Cibum είναι εξειδικευμένο site ασφάλειας τροφίμων και απευθύνεται στον κλάδο και στους επαγγελματίες τροφίμων, όπως και σε συνειδητοποιημένους καταναλωτές. Το παρόν άρθρο έχει σκοπό να προσφέρει χρήσιμες πληροφορίες στους επιστήμονες τροφίμων και επαγγελματίες που σχεδιάζουν τα συστήματα και μέτρα ασφάλειας τροφίμων των επιχειρήσεων τροφίμων. Τα συμβάντα ασφάλειας τροφίμων σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο αποτελούν πολύτιμα εισερχόμενα δεδομένα στην ανάλυση επικινδυνότητας της διαδικασίας διαχείρισης τροφίμων (HACCP) που υποχρεούται να συντάσσει και να διατηρεί βάση νόμου, κάθε επιχείρηση τροφίμων.
Συγκλονίζει η υπόθεση της 34χρονης Adriana Neagoe, γνωστής ως Anda Sasha, η οποία βρέθηκε νεκρή στο διαμέρισμά της στην περιοχή Târgu Jiu, κοντά στο Βουκουρέστι της Ρουμανίας.
Φαγώθηκε από τα σκυλιά της
Η Adriana, εντοπίστηκε από την Αστυνομία με τη βοήθεια ενός συγγενικού της προσώπου. Στο σημείο βρέθηκαν και τα δύο σκυλιά της, ράτσας παγκ, τα οποία, λόγω της έλλειψης τροφής, είχαν αρχίσει να τρώνε το σώμα της.
Σύμφωνα με την Daily Mail, η Αστυνομία αναγκάστηκε να παραβιάσει την κλειδωμένη πόρτα του διαμερίσματος με τη βοήθεια πυροσβεστών. Το ασθενοφόρο που κλήθηκε επιβεβαίωσε τον θάνατο της Adriana, ενώ από την πρώτη εξέταση δεν εντοπίστηκαν σημάδια βίας.
Το σώμα της μεταφέρθηκε στην Ιατροδικαστική Υπηρεσία του Gorj για να διεξαχθεί νεκροψία-νεκροτομή και να διαπιστωθούν τα αίτια θανάτου. Σύμφωνα με την Αστυνομία, υπήρχαν σημάδια νεκρικής ακαμψίας (livor mortis), τα οποία υποδεικνύουν ότι το σώμα παρέμεινε στο ίδιο σημείο για αρκετό χρονικό διάστημα.
