Blog Σελίδα 7095

Μαρία Αγγελικούση: Η πλουσιότερη Ελληνίδα σεμνή και ταπεινή παρόλο που βρίσκεται σε κορυφαία θέση της λίστας Forbes

0

Σεμνά και ταπεινά, μακριά από show off, κοσμικές προκλήσεις και φωτογραφίες ζει και κινείται η Μαρία Αγγελικούση, η Ελληνίδα επιστήμονας και επιχειρηματίας, το όνομα της οποίας φιγουράρει πρώτο στη λίστα Forbes.

Αν και στην κορυφή της λίστας του Forbes βρίσκεται ο Μπερνάρ Αρνό, σε ό,τι  αφορά τους Ελληνες, ψηλότερα από όλους είναι η Μαρία Αγγελικούση. Η διευθύνουσα σύμβουλος και ιδιοκτήτρια της ναυτιλιακής εταιρίας Angelicoussis Group βρίσκεται στην 455η θέση της λίστας του Forbes και η περιουσία της εκτιμάται σε 5,6 δισ. δολάρια.

Ο Αντώνης Αγγελικούσης ίδρυσε την εταιρία το 1947 και η εγγονή του, Μαρία Αγγελικούση, πήρε τα ηνία μετά τον θάνατο του πατέρα της, Γιάννη, τον Απρίλιο του 2021. Σπούδασε Ιατρική στο πανεπιστήμιο Κέμπριτζ και εργάστηκε για δύο χρόνια ως γιατρός στο εθνικό σύστημα υγείας της Βρετανίας. Το 2008 επέστρεψε στην Ελλάδα και εντάχθηκε στον όμιλο ως αντιπρόεδρος. Η Angelicoussis Group έχει 142 πλοία, μεταξύ των οποίων πετρελαιοφόρα και τάνκερ μεταφοράς υγροποιημένου φυσικού αερίου. Αν και η Μαρία Αγγελικούση διαθέτει σπίτια από το Λονδίνο ως τη Μύκονο, στην Αθήνα φημολογείται ότι ξεχωρίζει και αγαπά το σπίτι της  στο Κολωνάκι.

dd

Η τύπου παλιά κινηματογραφική βίλα στο Κολωνάκι, από τα ωραιότερα σπίτια της Αθήνας, πουλήθηκε πριν από μερικά χρόνια στον αείμνηστο εφοπλιστή, ιδιοκτήτη της Angelicoussis Shipping Group Γιάννη Αγγελικούση, ο οποίος έφυγε προδομένος από την καρδιά του τον Απρίλιο του 2021. Ο τελευταίος φέρεται οτι κατέβαλε τίμημα που ξεπέρασε τα 5.000.000 ευρώ για την ιστορική κατοικία τού επίσης αείμνηστου Ντόρη Μαργέλλου, ο οποίος άφησε την τελευταία του πνοή στην Ελβετία τον Μάρτιο του 2021.

aggelikousi3

Το σπίτι-φρούριο, μέσα στο πράσινο και το λευκό χρώμα, θεωρείται από τα πιο μεγάλα σπίτια στο Κολωνάκι. Μάλιστα, ανακαινίστηκε εκπληκτικά, αλλά με σεβασμό στην ιστορία και την αρχιτεκτονική του, για να στεγάσει την οικογένεια της Μαρίας Αγγελικούση. Καθώς εκτείνεται σε ένα ολόκληρο οικοδομικό τετράγωνο που αρχίζει από την πλατεία Δεξαμενής, συνεχίζει αριστερά στην οδό Στρατιωτικού Συνδέσμου, κατόπιν στην Πινδάρου και τελειώνει στη Φωκυλίδου, κανείς δεν μπορεί να εντοπίσει την αόρατη και σεμνή εφοπλίστρια, η οποία στις εξόδους της δεν προκαλεί βγαίνοντας από την κύρια πύλη της Φωκυλίδου, αλλά από το πίσω υπόγειο γκαράζ της βίλας. Η κατοικία εκτείνεται σε τέσσερα επίπεδα, με την πισίνα να βρίσκεται στο δεύτερο, όπου δέντρα και λουλούδια συνθέτουν ένα ονειρικό σκηνικό, ενώ στο μεγάλο αίθριο κυριαρχούν οι λευκές πλάκες και οι ξαπλώστρες.

Πηγή: Espresso

Προσευχή υπέρ υγείας στον Άγιο Λουκά τον Ιατρό

0

Ο Άγιος Λουκάς ο ιατρός και Επίσκοπος Κριμαίας συνιστά μια κορυφαία μορφή της σύγχρονης Ορθοδοξίας, που χαρίζει ελπίδα και δύναμη σε όποιον διαβάσει τη ζωή και τις ομιλίες του.

Διακόνησε τον συνάνθρωπο τόσο ως ιατρός χειρουργός όσο και ως πνευματικός ιατρός και πιστοί που επικαλούνται το όνομά του και προσεύχονται σε αυτόν βρίσκουν θεραπεία.

Η θεϊκή παρουσία συνεχώς ενεργούσε στη ζωή του αγίου Λουκά. Και τα τελευταία λόγια του ήταν: «Μη φοβάστε, πάρτε δύναμη από το όνομα του Ιησού». Γι΄αυτό και σας παρουσιάζουμε την ευχή του θαυματουργού αγίου Λουκά «Εις Ασθενούντα», που μπορεί να βοηθήσει πολλούς συνανθρώπους μας που ταλαιπωρούνται από διάφορες ασθένειες.

«Άγιε Ιεράρχα, ομολογητά, διδάσκαλε της αληθείας και ανάργυρε ιατρέ Λουκά, σοι κλίνομεν τα γόνατα της ψυχής και του σώματος και προσπίπτοντες τοις τιμίοις και ιαματικοίς λειψάνοις σου, σε παρακαλούμεν, ως τα τέκνα τους πατέρας αυτών.

Εισάκουσον ημών των αμαρτωλών, τίμιε πάτερ, και προσάγαγε την δέησιν ημών τω ελεήμονι και φιλανθρώπω Θεώ, ως εστώς ενώπιον αυτού μετά πάντων των αγίων.

Πιστεύομεν ότι αγαπάς ημάς δια της αυτής αγάπης ην ηγάπησας τους αδελφούς σου κατά την εν τω κόσμω βιοτήν σου.

Την τέχνην των ιατρών μετιών, των ασθενούντων τα αρρωστήματα, τη αρωγή της χάριτος, πλειστάκις εθεράπευσας.

Μετά δε την σεπτήν σου κοίμησιν, τα σα χαριτόβρυτα λείψανα, ο των όλων Δεσπότης, πηγήν ιατρείας ανέδειξεν.

Ποικίλας γαρ ιώνται ασθενείας και δύναμιν δωρούνται τοις ευλαβώς ταύτα ασπαζομένοις και αιτουμένοις την θείαν πρεσβείαν σου.

Διό αιτούμεν σε και θερμώς παρακαλούμεν σε, τον την χάριν της ιατρείας κομισάμενον· τον ασθενούντα και δεινώς χειμαζόμενον αδελφόν ημών (…το όνομα του ασθενούς) επίσκεψαι και θεράπευσον εκ της συνεχούσης αυτόν ασθενείας.

Πάντιμε και αγιώτατε πάτερ Λουκά, ελπίς αρραγής των ασθενούντων και κεκμηκότων, μη επιλάθου δωρήσασθαι τω αδελφώ ημών (…το όνομα του ασθενούς) την ίασιν και πάσιν ημίν τα ευφρόσυνα.

Ίνα και ημείς συν σοι δοξάζωμεν τον Πατέρα και τον Υιόν και το Άγιον Πνεύμα, την μίαν θεότητα τε και βασιλείαν, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων.

Αμήν».

«Έμεινα χήρα με δύο παιδιά στα 36 μoυ, 5 χρόνια μετά ετοιμάζoμαι να ξαναπαντρευτώ και πάω κόντρα σε όλoυς»

0

36χρονη χήρα με δύο παιδιά, που έχασε τον άντρα της ξαφνικά από τη ζωή, ετοιμάζεται να φτιάξει ξανά τη ζωή της πέντε χρόνια μετά, έχοντας τη στήριξη των παιδιών της, όχι όμως και των υπολοίπων.

«Μια στιγμή αρκεί για να αλλάξει όλη σου η ζωή. Να γκρεμιστεί ο κόσμος σου κι εσύ να μοιάζεις χαμένη σε μια απέραντη έρημο που δεν βρίσκεις πουθενά την όαση σου. Απεγνωσμένη… Βλέπεις μόνο σκοτάδι και η άκρη του τούνελ για λίγο φως να μη φαίνεται πουθενά.

Έτσι, ένιωσα κι εγώ 5 χρόνια πριν όταν ο χρόνος σταμάτησε μετά το τηλεφώνημα στο γραφείο μου: ο άνδρας σου είναι στο νοσοκομείο. Έκλεισα το ακουστικό και από τότε όλα πάγωσαν. Ο άνδρας μου πέθανε ξαφνικά από ανεύρυσμα. Ήταν μόλις 37 χρόνων και εγώ 36 με ένα μωρό στην αγκαλιά κι άλλο ένα στην κοιλιά μου.

Προσπαθώ να φέρω στο μυαλό μου τις στιγμές εκείνες και πονάω. Πονάει ακόμη η απώλειά του. «Ο χρόνος γιατρεύει, ο χρόνος απαλύνει τον πόνο», μου έλεγαν. Αλλά ακόμη και τώρα και που ετοιμάζομαι να παντρευτώ ξανά, ο πόνος της απώλειας είναι ο ίδιος.

36χρονη χήρα ετοιμάζεται να παντρευτεί ξανά, αλλά δεν ξεχνάει τον άντρα της που “έφυγε”
Πονάω που έχασα τον άντρα μου. Πονάω που δεν είναι κοντά μας. Πονάω που δεν βλέπει την κόρη μας και τον γιο μας να μεγαλώνουν. Αυτόν τον πόνο, τίποτε δεν τον αλλάζει. Και δεν θα τον αλλάξει, όσα χρόνια και αν περάσουν. Ακόμη και τώρα που ετοιμάζομαι να φτιάξω και πάλι τη ζωή μου.

Δυστυχώς οι γύρω μου, οι δικοί μου άνθρωποι αυτό δεν μπορούν να το δούνε. Δεν το καταλαβαίνουν. Λένε πως τον ξέχασα. Απορούν πότε πρόλαβα να τον ξεχάσω. Τρέμει η οικογένεια του άντρα μου πως τώρα οριστικά θα χάσουν τα εγγόνια τους. Ανησυχούν πώς θα μεγαλώσουν με έναν ξένο άντρα. Κλαίνε για τον γιο τους που τον «τρώει» το χώμα και η «άλλη», δηλαδή εγώ κάνει τη ζωή της κανονικά.

Ντρέπεται η δική μου οικογένειά που ξαναπαντρεύομαι τόσο γρήγορα γιατί ο καημός τους είναι τι θα πει ο κόσμος. Αχ, αυτός ο κόσμος. Μάλιστα…. Αυτός ο κόσμος που τον πρώτο καιρό με έβλεπε με λύπηση και ψευτοέκλαιγε για τα ορφανά. Και μετά τίποτα. Ή μάλλον όχι. Μέτραγε τις φορές που πήγαινα επίσκεψη στα πεθερικά. Και άμα λιγόστευαν, επινοούσαν προβλήματα και μου έριχναν το ανάθεμα.

Πού ήταν, όμως, αυτός ο κόσμος όταν γέννησα μόνη μου το παιδί μου; Που έτρεμα σαν το ψάρι μετά τον τοκετό κι έψαχνα απεγνωσμένα το χέρι του άντρα μου για να το σφίξω και νιώσω ασφάλεια; Που πήρα αγκαλιά το νεογέννητο μωρό μας και δεν τον είχα δίπλα να μοιραστούμε την χαρά;

Πού ήταν αυτός ο κόσμος όταν είχα το ένα παιδί άρρωστο και το άλλο στην αγκαλιά και ήμουνα μόνη; Πού ήταν αυτός ο κόσμος όταν περνούσα επιλόχειο κατάθλιψη; Πού ήταν όταν με έπιανε η απελπισία μου και δεν είχα μια αγκαλιά να χωθώ και να κλάψω; Πού ήταν όταν είχα ανάγκη από ένα τρυφερό χάδι, από ένα φιλί; Πού ήταν όταν έμεινα χωρίς δουλειά; Πουθενά. Κρυμμένοι σε γωνίες ήταν και περίμεναν κάθε μου κίνηση για να σχολιάσουν και να βγάλουν το δηλητήριό τους. Το ίδιο κάνουν και τώρα, αλλά δεν με νοιάζει.

Τον σύζυγό μου τον πένθησα, τον πενθώ και πάντα θα τον πενθώ. Αλλά έχω δύο μικρά παιδιά και τους οφείλω να είμαι ευτυχισμένη. Τους οφείλω να με βλέπουν να χαμογελώ αντί να κλαίω. Τους οφείλω να έχουμε στο σπίτι μας χαρές, γέλια και ασφάλεια και όχι μια μαυρίλα.

Έτσι, τέτοια μαυρίλα υπάρχει και στο σπίτι των πεθερικών μου. Έχασαν τον γιο τους και δεν υπάρχει τραγικότερο χτύπημα για έναν γονιό. Βυθίστηκαν στο πένθος και δεν θέλησαν ποτέ να βγούνε από αυτό. Σα να σφράγισαν το σπίτι για να μη μπει μέσα σε αυτό λίγη χαρά. Όμως, θέλησαν να βυθιστώ κι εγώ με τα παιδιά στο πένθος. Αλλά αυτό δεν γινόταν.

Όταν γνώρισα τον άντρα που πρόκειται να παντρευτώ, είχαν περάσει τρία χρόνια από την απώλεια. Όλα ήρθαν σιγά-σιγά και αβίαστα. Ποτέ δεν επιδίωξα να βρω άλλον άντρα ή να ερωτευτώ. Μου φαινόταν ακόμα και αδιανόητο. Έγινε χωρίς να το καταλάβω, από μόνο του, φυσικά.

Αυτός ο άνδρας μού έφερε πίσω το χαμένο χαμόγελο. Μου έδειξε την άκρη του τούνελ και είδα το φως. Δεν είναι η ασφάλεια που με έκανε να πάρω την απόφαση να παντρευτούμε. Πέντε χρόνια πάλευα μόνη μου. Έμαθα να στέκομαι στα πόδια μου, να νιώθω ασφάλεια με τον εαυτό μου. Να μην έχω ανάγκη κανέναν να μην εξαρτώμαι από κανέναν.

Όμως, δεν έμαθα πώς να χαμογελώ. Πώς να νιώθω ήρεμη. Μου τα έμαθε και πάλι ο άνδρας αυτός. Έφερε γαλήνη στην ψυχή μου. Αλλά το κυριότερο; Η παρουσία του, η καλοσύνη του και η αγάπη στα παιδιά μου, φώτισαν τα προσωπάκια τους. Τον αγαπούν και για εμένα αυτό είναι το παν.

Ετοιμάζομαι, λοιπόν, να παντρευτώ και πάλι. Κόντρα σε όλους, αλλά έχοντας στο πλευρό μου τα δύο μου παιδιά. Και ξέρω ότι από κάπου ψηλά κι εκείνος θα συμφωνεί με την απόφασή μου».

«Λύθηκε» ο γρίφος με το πανάκι της Ίριδας: Ο γιατρός Ηλιάδης «τελειώνει» την Πισπιρίγκου με τις αποκαλύψεις του

0

Νέα στοιχεία για την υπόθεση της Ρούλας Πισπιρίγκου, η οποία κατηγορείται για τις δολοφονίες των τριών παιδιών της, έφερε στο «φως» η εκπομπή Live News του Νίκου Ευαγγελάτου.

Όπως είχε γίνει γνωστό, η Ρούλα Πισπιρίγκου είχε στείλει μήνυμα σε ανύποπτο χρόνο στον Μάνο Δασκαλάκη σχετικά με το πανάκι της Ίριδας.

Συγκεκριμένα, στις 09 Μαΐου 2021, είχε ζητήσει από τον Μάνο Δασκαλάκη το τηλέφωνο της Αγγελικής Τσιόλα.




«Στείλε μου το τηλέφωνο της Τσιόλα. Θέλω να μου δώσει το πανάκι της μπέμπας πίσω», είχε γράψει στο μήνυμά της προς τον σύζυγό της, με τον ίδιο να εκπλήσσεται. «Τι αναλαμπή είναι αυτή;», της είχε απαντήσει, με την 34χρονη κατηγορούμενη να του λέει ότι είχε δει «ένα όνειρο ότι κάτι έκαναν στο πανάκι και θέλω να το πάρω πίσω».

Μέχρι σήμερα κανείς δεν ήξερε τι είχε μεσολαβήσει ώστε να ζητήσει η Ρούλα τη δεδομένη στιγμή πίσω το πανάκι.

Ωστόσο, οι απαντήσεις δόθηκαν από την κατάθεση του Ανδρέα Ηλιάδη στο δικαστήριο: «Μοιράστηκα με τους συναδέλφους μου τους προβληματισμούς μου, μεταξύ άλλων και με την κυρία Τσιόλα. Δεν μου φαίνονταν λογικοί οι θάνατοι των δύο άλλων παιδιών και τη ρώτησα τι με συμβουλεύει. Μου συνέστησε να περιμένω να γίνει ο γονιδιακός έλεγχος. Μου είπε χαρακτηριστικά: «Θέλω να είσαι κοντά στην οικογένεια». Ήταν κάτι το οποίο κράτησα με ευλάβεια. Σε αυτήν την επίσκεψη της κυρίας Τσιόλα στη Μονάδα, για κάποιο λόγο, πίσω από την πόρτα βρισκόταν η μητέρα της Τζωρτζίνας. Όταν άνοιξε την πόρτα η κυρία Τσιόλα για να φύγει, η μητέρα της Τζωρτζίνας ήταν ακόμη εκεί. Μου είπε: «Κύριε Ηλιάδη, τα άκουσα όλα». Της είπα πολύ ευγενικά “δεν έχετε το δικαίωμα, δεν θα σας λέω τι συζητάω με τους συνεργάτες μου, είναι κάτι που δεν σας αφορά”».

Όσα είπε ο κ. Ηλιάδης επιβεβαίωσε στην κατάθεση της η αδερφή της Ρούλας Πισπιρίγκου, Δήμητρα: «Δεν γνώριζα τότε ότι είχε ζητήσει το πανάκι πίσω. Εκ των υστέρων το έμαθα όταν βγήκε στη δημοσιότητα και τη ρώτησα σχετικά με αυτό. Μου είπε ότι το ζήτησε γιατί είχε ακούσει έναν διάλογο μεταξύ Ηλιάδη και Τσιόλα. Η Ρούλα πίστευε ότι ο Ηλιάδης είχε εμμονή μαζί της, κάτι που πίστευε και ο Μάνος. Η Ρούλα πίστευε ότι θα έκαναν κάτι περίεργο με το πανάκι. Δεν τη ρώτησα τι εννοούσε με το «κάτι περίεργο», ούτε ρώτησα τι συζήτηση είχαν Ηλιάδης – Τσιόλα».

Το ακριβό δώρο και τα μηνύματα… αγάπης

Αίσθηση έχουν προκαλέσει οι πρόσφατες δηλώσεις του Αλέξη Κούγια, συνηγόρου της Ρούλας Πισπιρίγκου, ο οποίος άφησε υπαινιγμούς σε βάρος του εντατικολόγου Ανδρέα Ηλιάδη για εμπορία οργάνων.

Ωστόσο, οι ισχυρισμοί αυτοί από την πλευρά Πισπιρίγκου προκαλούν προβληματισμούς, διότι όπως έγινε γνωστό το καλοκαίρι του 2021 η μητέρα της Τζωρτζίνας έκανε ως δώρο ένα ακριβό ρολόι στον γιατρό της 9χρονη, το οποίο ο ίδιος αρνήθηκε να δεχτεί.

Ακόμη, τα μηνύματα που έστελνε η Ρούλα Πισπιρίγκου μαρτυρά πως είχε σε μία εκτίμηση τον εντατικολόγο και έρχονται σε αντίφαση με την τωρινή της στάση.

Στις 5 Ιουνίου 2021 η Ρούλα Πισπιρίγκου και ο Ανδρέας Ηλιάδης είχαν την εξής συζήτηση:

Πισπιρίγκου: Εντάξει γιατρέ μου, θέλετε να κάνω αίτηση για αντίγραφο ιατρικού φακέλου πλήρες με όλες τις εξετάσεις;

Ηλιάδης: Θα ήταν χρήσιμο, ναι, για όλους μας

Πισπιρίγκου: Οκ, θα το κάνω εγώ σήμερα. Καλή σας ξεκούραση και χαίρομαι πάρα πολύ που θα έρθει η κόρη μας στα χέρια σας πάλι. Να έχετε ένα όμορφο Σάββατο




Σε ένα από τα μηνύματά της στις 24 Σεπτεμβρίου 2021, η μητέρα έγραφε:

«Καλησπέρα σας. Πολλά μπράβο σας για ακόμη μία φορά, αν και με βλάβες καταφέρατε να είναι πλάι στους γονείς του. Συγχαρητήρια, έχετε άγρια χέρια. Καλή σας ξεκούραση, φιλιά από την Τζωρτζίνα».

Στις 22 Οκτωβρίου τον είχε προσκαλέσει στα γενέθλια της Τζωρτζίνας:

«Καλησπέρα σας, τι κάνετε; Κυριακή 31 Οκτωβρίου και ώρα 5 στο κτήμα Άμπελος θα κάνουμε τα γενέθλια της Τζωρτζίνας. Θα ήταν μεγάλη μας χαρά να έρθετε να σβήσετε μαζί τη τούρτα της, γιατί αυτά τα γενέθλια σας ανήκουν, σε εσάς και σε εκείνη».

Στις 30 Νοεμβρίου 2021 η Ρούλα Πισπιρίγκου έστειλε μήνυμα στον γιατρό για την ονομαστική του εορτή:

«Χρόνια σας πολλά, με υγεία, να σας έχει ο Άγιος καλά και να σας δίνει δύναμη σε εσάς και την οικογένειά σας. Σήμερα γιορτάζει ο προστάτης της πόλης μας και εσείς είστε ο προστάτης των παιδιών μας. Πολύχρονος. Μάνος, Ρούλα, Τζωρτζίνα».




Σάββατο του Λαζάρου: Σήμερα τιμάται το μεγάλο Θαύμα της Ανάστασης του Λαζάρου, του πιστού φίλου του Χριστού

0

Οι άγιες μέρες του Πάσχα έφτασαν και σιγά-σιγά μπαίνουμε στο κλίμα της θρησκευτικής κατάνυξης. Έτσι, αυτό το Σάββατο τιμάμε την υπό του Χριστού Ανάσταση του φίλου Του Λαζάρου.

Σάββατο του Λαζάρου: Ποιος ήταν ο πιστός φίλος του Χριστού

Ο Λάζαρος ήταν φίλος του Χριστού και οι αδελφές του Μάρθα και Μαρία τον φιλοξένησαν πολλές φορές (Λουκ.ι΄, 38-40, Ιωαν.ιβ΄, 1-3) στη Βηθανία κοντά στα Ιεροσόλυμα. Λίγες μέρες πρό του πάθους του Κυρίου ασθένησε ο Λάζαρος και οι αδελφές του ενημέρωσαν σχετικά τον Ιησού που τότε ήταν στη Γαλιλαία να τον επισκεφθεί. Ο Κύριος όμως επίτηδες καθυστέρησε μέχρι που πέθανε ο Λάζαρος, οπότε είπε στους μαθητές του πάμε τώρα να τον ξυπνήσω. Όταν έφθασε στη Βηθανία παρηγόρησε τις αδελφές του Λαζάρου που ήταν πεθαμένος τέσσερις μέρες και ζήτησε να δει το τάφο του.

savvato tou lazarou to thavma tis anastasis tou lazarou 1200x578 1

Όταν έφθασε στο μνημείο, δάκρυσε και διέταξε να βγάλουν την ταφόπλακα. Τότε ύψωσε τα μάτια του στον ουρανό, ευχαρίστησε τον Θεό και Πατέρα και με μεγάλη φωνή είπε: Λάζαρε, βγές έξω. Αμέσως βγήκε έξω τυλιγμένος με τα σάβανα ο τετραήμερος νεκρός μπροστά στο πλήθος που παρακολουθούσε και ο Ιησούς ζήτησε να του λύσουν τα σάβανα και να πάει σπίτι του. (Ιωαν. ια΄,44)

egersis tou lazarou 2 1 618x453 1

Ανάσταση του Λαζάρου: «Λάζαρος ο τετραήμερος και φίλος του Χριστού»

Η αρχαία παράδοση λέγει ότι τότε ο Λάζαρος ήταν 30 χρονών και έζησε άλλα 30 χρόνια. Τελείωσε το επίγειο βίο του στην Κύπρο το έτος 63 μ.Χ. και ο τάφος του στην πόλη των Κιτιέων έγραφε: «Λάζαρος ο τετραήμερος και φίλος του Χριστού».

Το έτος 890μ.Χ. μετακομίσθηκε το ιερό λείψανό του στην Κωνσταντινούπολη από τον αυτοκράτορα Λέοντα το σοφό, ο οποίος συνέθεσε τα ιδιόμελα στον εσπερινό του Λαζάρου: Κύριε, Λαζάρου θέλων τάφον ιδείν, κλπ

sabbato toy lazaroy 600x366 1

Χαρακτηριστικό της μετέπειτας ζωής του Λαζάρου λέγει η παράδοση, ήταν ότι δεν γέλασε ποτέ παρά μια φορά μόνο όταν είδε κάποιο να κλέβει μια γλάστρα και είπε την εξής φράση: Το ένα χώμα κλέβει το άλλο.

Η Ανάσταση του Λαζάρου επέτεινε το μίσος των Εβραίων που μόλις την έμαθαν ζήτησαν να σκοτώσουν τον Λάζαρο και το Χριστό.

Αυτή τη μέρα δεν γίνονται μνημόσυνα με κόλλυβα, σε ανάγκη μόνο απλό Τρισάγιο.

Δείτε το σχετικό βίντεο:

Μιχάλης Λεβεντογιάννης: Άνοιξε μπαρ στο κέντρο της Αθήνας και κάνουν ουρές για να δουν τον εισαγγελέα «Μαρκέτο»

0

Ο Μιχάλης Λεβεντογιάννης, έχει αγαπηθεί πολύ μέσα από τον πρωταγωνιστικό του ρόλο στην σειρά του ΑΝΤ1, «Παγιδευμένοι». Ωστόσο, ο ταλαντούχος ηθοποιός προχώρησε σε ένα νέο επαγγελματικό βήμα.

Μαζί με έναν φίλο του άνοιξαν ένα aperitivo bar στο κέντρο της Αθήνας, που λειτουργεί από το πρωί μέχρι το βράδυ με μία προσέγγιση ιταλικού μινιμαλισμού.

Μιχάλης Λεβεντογιάννης: Το νέο του επαγγελματικό ξεκίνημα

Λίγες ημέρες πριν, το “Bariéro” άνοιξε τις πόρτες του απέναντι από το “Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης” και σε απόσταση αναπνοής από το “Θέατρο του Νέου Κόσμου” και το “Σταυρό του Νότου”, ερχόμενο να προσθέσει ακόμη μία πινέζα στην αθηναϊκή μπαρογραφία και την εξαιρετικά ενδιαφέρουσα όσο και πλούσια σκηνή της σε αυτό το κομμάτι.

bariero athens

c240d4fc6c7a4c4194f22d403741f23a 650x975 1 0fa18fbb2e324336a8f90c56dc127872 650x975 1

Το μαγαζί βρίσκεται σε μία πολυκατοικία των ΄70s, με ιδιαίτερο μωσαϊκό, ατμοσφαιρικούς φωτισμούς, έργα τέχνης και κεριά.

Ο ηθοποιός έχει ανεβάσει φωτογραφίες από το μαγαζί του και πραγματικά η ατμόσφαιρα είναι εντυπωσιακή.

Μιχάλης Λεβεντογιάννης: Αυτό είναι το bar που άνοιξε στο κέντρο της Αθήνας

641c34874d5c0 660x825 1

Ο Μιχάλης Λεβεντογιάννης αυτή την περίοδο πρωταγωνιστεί στη σειρά του ΑΝΤ1 «Παγιδευμένοι». Στο Instagram είναι ιδιαίτερα ενεργός, εκφράζοντας συχνά τις κοινωνικοπολιτικές του ανησυχίες αλλά και στηρίζοντας φιλοζωικές οργανώσεις.

Ο ηθοποιός επιλέγει να κρατά χαμηλό προφίλ όσον αφορά τις τηλεοπτικές του εμφανίσεις και συνεντεύξεις, αφού τις αποφεύγει, καθώς και τις εμφανίσεις σε κοσμικά events.

Ρέστος ο Γιώργος Λιάγκας: «Καταστράφηκα οικονομικά – Έχασα όλα μου τα χρήματα»

0

Δύσκολες στιγμές είχε περάσει πριν μερικά χρόνια ο Γιώργος Λιάγκας, όταν ένα κοντινό του πρόσωπο τον εξαπάτησε, αποσπώντας του 300.000 ευρώ.

Οι δυο άνδρες είχαν γνωριστεί το 2007 στην προεκλογική εκστρατείας του δημοσιογράφου στη Λάρισα. Στη μήνυση που είχε καταθέσει ο Γιώργος Λιάγκας ανέφερε ότι ο αντίδικος εξανέμισε το χαρτοφυλάκιό του στη χρηματιστηριακή, που είχε δημιουργηθεί από τις οικονομίες μιας ζωής και θα ήταν ένα στήριγμα για τα δύο του παιδιά.

«Πρόκειται για μία περίπτωση που έχει βαθιά χαρακτηριστικά κακουργηματικής, ποινικής, απάτης και πλαστογραφίας», είχε αποκαλύψει ο δικηγόρος του Γιώργου Λιάγκα, Μιχάλης Δημητρακόπουλος.

Όπως είχε πει ο δικηγόρος, φιλικό πρόσωπο του παρουσιαστή, το οποίο γνωρίζει από την γενέτειρά του, την Λάρισα, τον πλησίασε και του είπε ότι εργάζεται για χρηματιστηριακή εταιρεία, ενώ προσφέρθηκε να τον φέρει σε επαφή μαζί της, προκειμένου να προβεί σε επενδύσεις.

Πράγματι, ο Γιώργος Λιάγκας επισκέφθηκε τα γραφεία της εταιρείας και γνώρισε το προσωπικό της, ενώ πείστηκε να δώσει τα χρήματα που είχε αποταμιεύσει εδώ και χρόνια, τα οποία, υποτίθεται, ότι θα επενδύονταν σε ομόλογα του γερμανικού Δημοσίου. Ωστόσο, ο φίλος – υπάλληλος, όχι μόνο δεν επένδυσε το ποσό, αλλά έδινε και πλαστές βεβαιώσεις στον παρουσιαστή.

b65b6d giorgos liagkas

Πώς ανακάλυψε την απάτη ο Λιάγκας

Στη συγκεκριμένη οικονομική περιπέτεια είχε αναφερθεί παλιά και ο Γιώργος Λιάγκας ο οποίος περιέγραψε πως έμαθε ότι έχασε όλα του τα λεφτά κάτι που παραλίγο να του προκαλέσει εγκεφαλικό, από το οποίο κατά μία έννοια τον γλίτωσε η συνάδελφος του Σάσα Σταμάτη….

«Το 2013 έπαθα μια πολύ μεγάλη ζημιά οικονομική. Καταστράφηκα οικονομικά πέρυσι. Έχασα όλα μου τα χρήματα» έλεγε ο παρουσιαστής σε συνέντευξή του το 2014.

«Έφτασα πέρυσι τον Αύγουστο για να πληρώσω τα παιδιά του σάιτ να δανειστώ, για να πληρώσω τη μισθοδοσία. Αποδείχτηκε ότι ήταν πλαστά. Είχαν αλλάξει το μέιλ που που έστελναν ενημερότητα. Τα πραγματικά στοιχεία η χρηματιστηριακή τα έστελνε σε ένα μέιλ που δεν υπήρχε και είχε κατασκευάσει ο απατεώνας ένα domain πλαστό και εμένα μου έστελναν μέιλ και πίστευα ότι τα λεφτά μου υπάρχουν και τοκίζονται κιόλας.

Πέρυσι το καλοκαίρι πέρασε ένα παιδί που δουλεύει στην ίδια χρηματιστηριακή από την Τήνο και μου λέει “χάθηκες, έφυγες και από τη χρηματιστηριακή”. Μα του λέω δε χάθηκα, τα λεφτά μου εκεί τα έχω, έχουμε αγοράσει. Μου λέει “πίστεψε με δεν έχεις δραχμή”. Παίρνω τον ιδιοκτήτη της χρηματιστηριακής, κοιτάει και μου λέει “όντως τα λεφτά σου έχουν φύγει όλα”».

ligkas

Ποια ήταν η αντίδρασή του όταν το έμαθε«Όταν το έμαθα, ήταν η Σάσα η Σταμάτη τότε στην Τήνο και ήταν και ο Σπύρος Μαζάνης, ο γιατρός και είμαστε σε μια ταβέρνα σ’ ένα χωριό πάνω στην Τήνο. Μαθαίνω αυτή την είδηση, ότι έχασα όλα μου τα χρήματα και μουδιάζει όλο μου το αριστερό μέρος του σώματος, για εγκεφαλικό πήγαινα προφανώς. Αρχίζω να μη μπορώ να μιλήσω, να χάνω το λόγο μου και μου λέει ο Μαζάνης όπως είσαι τώρα μάσα δυο ασπιρίνες και πάμε να βρούμε λεξοτανίλ να πάρεις για να ηρεμήσεις.

Κατεβαίνουνε από το χωριό κάτω στην πόλη, πάει κάποιος και δε δίναν στο φαρμακείο λεξοτανίλ. Και πάει παιδιά η Σταμάτη και κάνει την τρελή και λέει: “Είμαι η Σάσα Σταμάτη και είμαι τρελή κι αν δε μου δώσετε τώρα λεξοτανίλ θα σπάσω το φαρμακείο”. Και για να γλιτώσουν από τη Σταμάτη μου δώσαν λεξοτανίλ. Πήρα δύο μαζεμένα και μετά τους έλεγα «εντάξει μωρέ και μου έχασα τα λεφτά δεν πειράζει, θα κάνω άλλα», μέ έπιασαν γιατί είμαι παρθένος

Ασημίνα Χατζηανδρέου: «Προσπαθώ να συνέλθω, είμαι απλήρωτη, με έχει αναλάβει η ψυχολόγος»

0

Η Ασημίνα Χατζηανδρέου μίλησε στο Χαμογέλα και πάλι για την συμμετοχή της στο Survivor, τα εξώδικα που έχει στείλει κι αν περιμένει να πληρωθεί.

  • «Προσπαθώ να συνέλθω, είμαι απλήρωτη. Και το απλήρωτη ψυχολογικό είναι. Δεν έχω πάρει τα δεδουλευμένα μου κι επηρεάζονται κι οι γύρω μου γιατί το βράδυ εγώ μπορεί να κλαίω και να είμαι χάλια. Με έχει αναλάβει η ψυχολόγος. Έμεινα δέκα ημέρες σε ένα νοσοκομείο υπό κράτηση κι εμένα αυτό δεν μου έκανε καλό. Θα βγω και θα τα πω όλα. Όσοι έχουν βγει κι έχουν μιλήσει, έχουν πληρωθεί. Κάποιοι που έφυγαν για τον ίδιο λόγο με εμένα έχουν πληρωθεί κι εγώ δεν έχω πληρωθεί» είπα αρχικά η Ασημίνα Χαυζηανδρέου.

«Έστειλα εξώδικο για να ρωτήσω αν μπορώ να πάω σε εκπομπή guest. Αυτή η κίνησή μου δείχνει σεβασμό. Αυτοί δεν έχουν σεβασμό. Μου απάντησαν κάθετα όχι. Το δεύτερο εξώδικο που έχω στείλει για τα λεφτά μου, δεν μου έχουν απαντήσει. Από εκεί φαίνεται ο άνθρωπος κι από εκεί φαίνονται όλοι. Αισθάνομαι δικαίωση, αλλά δεν είναι το θέμα μου ο Ατζούν» σημείωσε η Ασημίνα Χατζηανδρέου στην Πένυ Καβέτσου.

Δάκρυσαν όλοι: Ο Γιώργος Δασκαλάκης τραγουδάει ξανά με τη δύναμη της ψυχής του παρά τη μάχη του με τον καρκίνο

0

Μεγάλη συγκίνηση προκαλεί ένα βίντεο που δείχνει τον τραγουδιστή Γιώργο Δασκαλάκη να τραγουδά μαζί με αγαπημένους του φίλους, σε μαγαζί στη Ρόδο.

Παρά το γεγονός ότι ο ίδιος δίνει σκληρή μάχη με τον καρκίνο, ανέβηκε στη σκηνή και με δύναμη ψυχής τραγούδησε το “Το ξενάκι”, ένα ιδιαίτερα συναισθηματικό τραγούδι.

Τα σχόλια των θεατών του βίντεο αποθεώνουν τον αγαπημένο τραγουδιστή που δεν το βάζει κάτω και παρά τη σοβαρή του ασθένεια, εκείνος συνεχίζει να μοιράζει δύναμη από την ψυχή του.

Το βίντεο τραβήχτηκε πριν από πέντε μήνες, ενώ κοινοποιήθηκε σήμερα στο TikTok, με τους χρήστες να του εύχονται περαστικά.

Δείτε το συγκινητικό βίντεο:

@outcastkingtiktok

ΓΙΩΡΓΟ ΥΠΟΚΛΙΝΟΜΑΙ! #γιώργοςδασκαλάκης #δασκαλάκης #outcastking #greek #greece

♬ πρωτότυπος ήχος – outcastKing

Γιατί αγαπάω -πάντα αγαπούσα- τη Μ. Εβδομάδα και το Πάσχα

0

Για το ασβέστωμα των αυλών, των πεζουλιών και των κορμών των «κατοικίδιων» δέντρων μας: της πορτοκαλιάς, της λεμονιάς και της μουσμουλιάς… Κι εδώ που τα λέμε, τίποτα δεν γλίτωνε από τη βούρτσα της γιαγιάς τότε…

-Για τη μεγαλοβδομαδιάτικη νηστεία- που σαν παιδί ποτέ δεν χώνεψα. Όμως, μέσα σε μια φράση της γιαγιάς μου αργότερα μου φανερώθηκε το νόημα της: «Να ‘ρθει το Πάσχα, να κάνουμε νηστεία, να ξεχωρίσουν οι μέρες…»

-Για την ιεροτελεστία της κάθε μέρας. Για το οικιακό πρωτόκολλο της προετοιμασίας, που όλα τα νοικοκυριά τηρούσαν απαρέγκλιτα… Για το ‘ανήκειν’. Την αίσθηση της κοινότητας.

-Γιατί πάντα αναλάμβαναν οι μεγαλύτεροι. Μπορεί τα Χριστούγεννα να είναι η γιορτή των παιδιών αλλά το Πάσχα πάντα λάτρευα να βλέπω γονείς, θείους και παππούδες να συνεννοούνται για τις προετοιμασίες, να αναλαμβάνουν δράση, να μοιράζουν αρμοδιότητες… Και μαμάδες, θείες και γιαγιάδες στα δικά τους. Και σένα να σου φαίνεται σαν την πιο άπιαστη τεχνογνωσία.

-Για τη τεράστια φωτιά που άναβαν την Κυριακή του Πάσχα τα χαράματα μέχρι να γίνουν τα δεμάτια από ξύλα κάρβουνα και ποτέ δεν κατάφερα να σηκωθώ να δω. Έκτοτε έχει πάρει στο μυαλό μου μυθικές διαστάσεις.

-Για τον υπαίθριο χαρακτήρα του πράγματος. Για τη γειτονιά. Για το χώμα. Ναι, το Πάσχα πατάς στη γη.

-Για το μη αστικό του πράγματος. Δεν θα πω βουκολικό. Θα πω μη αστικό. Θα πω raw. Με την έννοια όμως των ωμών συναισθημάτων. Τα Χριστούγεννα είναι αστικά γιατί δεν μπορούν να σε συγκλονίσουν, να σε συνταράξουν. Το Πάσχα είναι πρωτόγονο –όσο είναι- ακριβώς λόγω της έκρηξης –ακόμα και των βουβών- συναισθημάτων που έχει –όσο έχει.

-Για το ότι δεν ανταλλάζουμε δώρα. Ανταλλάζουμε ενέργειες, ποιότητες και διαβαθμίσεις συναισθημάτων: θλίψη, μελαγχολία, προσμονή, ανακούφιση, λύτρωση.

-Για το στόλισμα του Επιταφίου- στο οποίο ποτέ δεν κατάφερα να πάρω μέρος, μάλλον γιατί ντρεπόμουνα. Και γι’ αυτό στο μυαλό μου έχω φτιάξει τις πιο απίθανες εικόνες: γυναίκες να μαζεύονται αφού έχουν κόψει τα πιο ιδιαίτερα λουλούδια από τους κήπους τους – τα οποία φρόντιζαν ξεχωριστά από τα άλλα σε ειδικές συνθήκες. Όλες μαζί επινοούσαν τους πιο καλλιτεχνικούς στολισμούς μοιρολογώντας ή τελοσπάντων σε κάπως ένθεη κατάσταση. Μετά κατάλαβα ότι μάλλον τις μπέρδευα με τις Βάκχες, δεν λέω, καθόλου βυζαντινό σκηνικό αλλά αποφάσισα να μην το αλλάξω στο μυαλό μου και, φυσικά, να μην στολίσω ποτέ Επιτάφιο.

-Είναι ίσως από τις γιορτές της χριστιανοσύνης που νιώθεις πιο πολύ τον ορθόδοξο χαρακτήρα τους, χωρίς καθόλου να σε βαραίνει όπως σε άλλες ακολουθίες ή μυστήρια.

-Για τα Ευαγγέλια. Για το υπέροχο “Τω καιρώ εκείνω” που εισήγαγε στα αυτιά σου την πιο αριστοτεχνική short story. Με αρχή, μέση και τέλος. Με αγωνία. Και πόνο. Για τον τραγουδιστό τους επίλογο.

-Για την Κασσιανή. Για το ‘περιπεσούσα’.

-Για τη θυσία. Την αξία της θυσίας. Και το πένθος της θυσίας. Μαζί.

-Για την περιφορά, την αποκαθήλωση, τα νεκρικά έθιμα και το βάθος που έχει μια κηδεία. Για τη συμμετοχή σε έναν κοινό πόνο που καθαίρει. Για τη μωβ κορδέλα.

-Για το «ο εν ύδασι τη γη κρεμάσας». Για το «ο περιβάλλων τον ουρανόν εν νεφέλαις». Για όλη την ποίηση του «Σήμερον κρεμάται επί ξύλου». Για τις φοβερές εικόνες, τις κάθετες αντιθέσεις. Για την απόλυτη σιωπή την ώρα που περιφέρεται ο εσταυρωμένος.

-“Ω γλυκύ μου έαρ, γλυκύτατον μου τέκνον, πού έδυ σου το κάλος;” Για το μοιρολόι της μάνας. Όχι της Παναγίας. Όχι για τον Χριστό. Της μάνας για το γιο της.

-Για τη «ζωή εν τάφω». Για αυτό το «εξεπλήττοντο». Που σου ξεσκίζει τα αυτιά, έκτοτε.

-Για την αίσθηση της αναμονής. Που μέρα με τη μέρα κορυφώνεται.

-Για όλα τα τροπάρια της Μεγάλης Εβδομάδας. Για το δράμα τους το μετουσιωμένο σε ποίηση. Για τις λέξεις τους που καρφώνονται σαν πρόκες. Για τον λυρισμό τους που συναντά τον υπαρξισμό και μαζί το απόκοσμο. Για την αρχαία ελληνική που από μόνη της ηχεί σαν ποίηση στα αυτιά σου μόνο και μόνο με τις καταλήξεις των παρατατικών και των αορίστων της. Για την πυκνότητα των νοημάτων τους. Για την τραγωδία τους.

-Για την τρομερή οικονομία του «θανάτω θάνατον πατήσας». Για τις τρεις λέξεις που πασχίζουν να μας λύσουν όλο το υπαρξιακό μέσα από το μεταφυσικό, με τη μία. Για αυτή τη δοτική του τρόπου (θανάτω) που περιέχει και όλη την απόδειξη της πίστης μας. Νίκησε τον θάνατο με τον θάνατό του- την Ανάστασή του. Αυτή η δοτική… Και όσα μπορεί να εναποθέσει απάνω της το δράμα της ανθρώπινης ύπαρξής μας και τα όρια ή μη της πίστης μας.

-Για τη χαρά της Κυριακής. Που επειδή ακολουθούσε μια εβδομάδα στερήσεων (νηστεία, τηλεόραση χωρίς πολλά-πολλά, όχι έξοδοι) και όσο να ναι περισυλλογής και κατάνυξης προέκυπτε πάντα φυσικά και λυτρωτικά. Και όχι σαν τα Χριστούγεννα που έτσι ξαφνικά έπρεπε να νιώσουμε χαρούμενοι. Δεν θα σταθώ στο έθιμο του αρνιού. Στην παράδοση της δικής μου οικογένειας, κατείχε τη θέση που έχει στα περισσότερα μάλλον ελληνικά σπίτια αλλά σέβομαι τις οποίες ευαισθησίες και ενστάσεις.

-Για την άνοιξη του Απρίλη. Τη “σκληρή άνοιξη των πασχαλιών μέσα από την πεθαμένη γη” του Έλιοτ. Αλλά την πάντως Άνοιξη.

Νάντια Δουλαβέρα

Από mikroimegaloi.gr