Blog Σελίδα 7094

Στη Νέα Σμύρνη ο Αλέξης Τσίπρας – Έκανε περίπατο στην πλατεία, κρατώντας ένα κόκκινο τριαντάφυλλο

0

Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ -ΠΣ μίλησε με πολίτες και μαγαζάτορες για τα προβλήματα της καθημερινότητας

Στη Νέα Σμύρνη βρέθηκε το πρωί του Σαββάτου 8/04 ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ –ΠΣ Αλέξης Τσίπρας με τους συνεργάτες του.

Ο κ. Τσίπρας έκανε περίπατο στην πλατεία, κρατώντας ένα κόκκινο τριαντάφυλλο που του πρόσφεραν, μίλησε με πολίτες και μαγαζάτορες για τα προβλήματα της καθημερινότητας.




Με έναν ξεχωριστό τρόπο, αφηγούμενος το «παραμύθι της ΝΔ» και τα πεπραγμένα της τετραετίας της διακυβέρνησης Μητσοτάκη, ο κ. Τσίπρας ξεκίνησε την ομιλία του στη Νέα Σμύρνη.

Αφορμή για εξιστορήσει μέσα από το αυτό το παραμύθι την πολιτική της ΝΔ ήταν τα σχόλια από τα τρολς της κυβέρνησης στο Twitter που ειρωνευτήκαν το όνομα της καφετέριας, «Παραμύθι με καφέ», στην πλατεία της Νέας Σμύρνης, όπου έγινε η συγκέντρωση του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ.

Ο κ. Τσίπρας σημείωσε πως το παραμύθι της ΝΔ και του Μητσοτάκη τελειώνει στην 21η του Μάη, γιατί «ο ελληνικός λαός θα γυρίσει την πλάτη του στην αδικία , στην εκμετάλλευση, την απαξίωση και την διαφθορά».

«Θέλω λοιπόν να ξεκινήσω με αυτό που είδα στο κινητό μου επιστρέφοντας χθες από τον Πύργο. Τα τρολς της κυβέρνησης έκαναν θέμα την καφετέρια που μας φιλοξενεί, έχει έναν πολύ ωραίο τίτλο. Λέγεται “Παραμύθι με καφέ”. Και μας είπαν οι καθ’ έξιν παραμυθάδες ότι θα πούμε παραμύθια σήμερα. Ήρθα σήμερα λοιπόν με σκοπό να σας πω ένα παραμύθι .

Μια φορά κι ένα καιρό ήταν μια χώρα που την λέγαν Ελλάδα. Σε αυτή η μικρή χώρα ο λαός της είχε ξεμπερδέψει για καιρό από την βασιλεία αλλά δεν είχε ξεμπερδέψει με τις συνήθειες της βασιλείας. Δύο, άντε τρεις οικογένειες κυβερνούσαν για πάρα πολλά χρόνια. Ο πατέρας πρωθυπουργός, άφηνε συνήθως τον γιο του στο πόδι για να γίνει πρωθυπουργός κι άμα δεν είχε γιο άφηνε τον ανιψιό. Δεν χανόταν το Βασίλειο με τίποτα. Η οικογενειακή δυναστεία συνεχίζονταν.

nea smurnh tsipras tsipras nea smurni

Σε αυτή την μικρή χώρα, εδώ και 4 χρόνια κυβερνά ένας πρίγκηπας, ο οποίος όταν έγινε πρωθυπουργός, όπως ο πατέρας του, νόμιζε ότι έγινε βασιλιάς. Και σε αυτή τη χώρα που κυβερνά ο πρίγκιπας, που που νόμιζε ότι έγινε βασιλιάς, όλα πάνε τέλεια. Ο κόσμος; Είναι ευτυχισμένος. Υπάρχει ασφάλεια, δικαιοσύνη. Οι μισθωτοί δεν ξέρουν τι να το κάνουν τον μισθό τους. Οι συνταξιούχοι αποταμιεύουν. Άμα πας στο σούπερ μάρκετ βλέπεις χαρούμενα πρόσωπα. Οι νοικοκυρές ψωνίζουν τρεις φορές την ημέρα. Στα βενζινάδικα την χύνουν την βενζίνη. Είναι πάμφθηνη. Οι μικρομεσαίοι επιχειρηματίες; Πού τους χάνεις, πού τους βρίσκεις, είναι στις τράπεζες να παίρνουν δάνεια με χαμηλό επιτόκιο και βεβαίως οι δουλειές πάνε πολύ καλά.

tsipras periodeia

Οι νέες και οι νέοι κάνουν τα όνειρά τους πραγματικότητα. Περνούν στις σχολές που επιθυμούν και ζουν στο δικό τους το σπίτι με τους ανθρώπους που αγαπούν και δεν φεύγουν στο εξωτερικό. Όλοι θέλουν να ζήσουν σε αυτή την χώρα.

Οι εργαζόμενοι έχουν αξιοπρεπείς μισθούς και ωράρια και κανένας δεν τους καταπιέζει. Και αν υπάρχει κάποιος κακός εργοδότης, υπάρχει το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας να απευθυνθούν σε αυτό.

Δημοκρατία; Ελευθερία του λόγου; Είμαστε πρώτοι σε όλη την Ευρώπη στην ελευθερία του λόγου. Αφού να φανταστείτε, κάθε φορά που ο πρίγκηπας πηγαίνει σε ένα τηλεοπτικό σταθμό του ασκείται τόσο έντονη κριτική, στην τελευταία φορά που πήγε τον ρώτησαν αν του αρέσουν τα ντολμαδάκια. Τόσο σκληρές ερωτήσεις.

Οι δημοσκοπήσεις λένε πάντα τη αλήθεια και πέφτουν πάντα μέσα. Ενώ κανείς δεν διανοείται να καταστρατηγήσει το Σύνταγμα, το κράτος δικαίου. Κανείς δεν διανοείται σε αυτή τη χώρα να κάνει παρακολουθήσεις. Ιδιαίτερα πολιτικών αντιπάλων .

Και βεβαίως πάνω από όλα υπάρχει ασφάλεια. Να το πούμε αυτό. Δεν υπάρχει μαφία. Μπορείς να κάθεσαι στην πλατεία της Νέας Σμύρνης Κυριακή απόγευμα να πιεις τον καφέ σου, και ξέρεις ότι δεν θα έρθει κάποιος γκάνγκστερ με το πιστόλι να πυροβολήσει τον διπλανό σου. Υπάρχει ασφάλεια σε αυτή τη χώρα.

Και βέβαια αν πάρεις το τραίνο γνωρίζεις ότι θα φτάσεις στην ώρα σου και με ασφάλεια. Αυτή είναι η χώρα του όλα πάνε καλά. Αυτό είναι το παραμύθι του πρίγκηπα που έγινε βασιλιάς, αυτό είναι το παραμύθι της ΝΔ και του Μητσοτάκη. Αυτό είναι το παραμύθι που τελειώνει στην 21η του Μάη. Ο ελληνικός λαός γυρνά την πλάτη του στην αδικία , στην εκμετάλλευση, την απαξίωση την διαφθορά».

Πολλοί ήταν εκείνοι που έσπευσαν να συναντήσουν τον Αλέξη Τσίπρα στη Νέα Σμύρνη, αφού ήδη από χθες είχε ανακοινώσει το ραντεβού στην καφετέρια με όνομα «Παραμύθι με καφέ».

Μάλιστα, λίγο αργότερα και μετά από πολλά σχόλια στο διαδίκτυο έσπευσαν από την Κουμουνδούρου, να αφαιρέσουν το όνομα του καφέ και η πρόσκληση να είναι για τη Νέα Σμύρνη», ανέφερε ο κ. Τσίπρας για «παραμύθι της ΝΔ».

Χαμός στην Άρτα: Παπάς πλακώθηκε στο ξύλο με τον σύντροφο της πρώην παπαδιάς και κατέληξαν στο νοσοκομείο

0

Οι αστυνομικοί κατάφεραν έπειτα από αρκετή ώρα να χωρίσουν τους δύο άνδρες και τους μετέφεραν στην Αστυνομική Διεύθυνση.

Εκεί, ακολούθησε νέος γύρος συμπλοκής ανάμεσά τους, με αποτέλεσμα να χρειαστεί να μεταφερθούν και οι δύο στο νοσοκομείο για την παροχή των πρώτων βοηθειών.

Πέτρα του σκανδάλου είναι η παπαδιά, μητέρα τεσσάρων παιδιών. Παπάς και παπαδιά ζουν πλέον χώρια όπως αναφέρει το gazzetta.gr.

Ο ιερωμένος δεν μπορούσε με τίποτε να δεχθεί τον χωρισμό με την επί χρόνια σύζυγό του. Πρόσφατα, φέρεται να έμαθε για έναν νέο άνδρα, που είχε μπει στη ζωή της παπαδιάς.

Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες που κατέθεσαν ο Παπάς και ο σύντροφος της Παπαδιάς στους αστυνομικούς, πριν από περίπου μία εβδομάδα είχαν τσακωθεί ξανά στη μέση του δρόμου. Αιτία, η σχέση του ζευγαριού.

Τότε, τα… αίματα άναψαν, αλλά χάρη στην επέμβαση ψυχραιμότερων, τα χειρότερα αποφεύχθηκαν.

Δεν συνέβη το ίδιο όμως και το μεσημέρι της Πέμπτης.

Ο ιερωμένος έφυγε από το χωριό του, και ήρθε πρόσωπο με πρόσωπο με τον σύντροφο της παπαδιάς.

Ήρθαν στα χέρια και χρειάστηκε να επέμβουν οι αστυνομικοί, για να τους χωρίσουν. Στο επεισόδιο, μάλιστα, ενεπλάκη και ένας φίλος του νέου συντρόφου, ο οποίος προσήχθη στην Αστυνομία.

Οι δύο άνδρες, αφού τσακώθηκαν εκ νέου στο Τμήμα, μεταφέρθηκαν για τις πρώτες βοήθειες στο νοσοκομείο, όπου παρέμεναν φρουρούμενοι έως αργά χθες το απόγευμα.

Η… πέτρα του σκανδάλου, η παπαδιά, βρέθηκε και η ίδια με τα τέσσερα παιδιά της στο τμήμα, προσπαθώντας, μάταια όμως, να ηρεμήσει τον σύζυγό της. Ο ιερωμένος βρισκόταν εκτός εαυτού, μη μπορώντας να δεχθεί τη νέα της σχέση.

Οι αστυνομικοί της Αστυνομικής Διεύθυνσης Άρτας όπου συνέβησαν όλα αυτά, προσπάθησαν να συνετίσουν τους δύο άνδρες, ειδικά τον ιερωμένο, ώστε να δοθεί ένα τέλος στο περιστατικό. Όμως, ο ιερωμένος εμφανιζόταν μέχρι την τελευταία στιγμή ανένδοτος.

Πηγή: Γιώργος Σόμπολος (Απογευματινή)

«Ο Βασίλης Μπισμπίκης είναι το λιμάνι μου»: Στάζει μέλι η Δέσποινα Βανδή για τον άντρα της ζωή της

0

Για τις αλλαγές στην ζωή της και την σχέση της με τον Βασίλη Μπισμπίκη, μίλησε η Δέσποινα Βανδή στην εκπομπή «Καλύτερα Δε Γίνεται».

«Όσον αφορά τον έρωτα, δεν είναι κάτι που επεδίωξα, αλλά προέκυψε. Δεν προκύπτει ποτέ τίποτα τυχαία στην ζωή μας. Συμβαίνει γιατί είναι να συμβεί κι επειδή μάλλον δεν είναι κάτι καθόλου καλά.

Είμαι ένας ευτυχισμένος άνθρωπος. Το τι άποψη μπορεί να έχει ο καθένας, δεν με αφορά καθόλου.




Δεν κοιμάμαι κάθε βράδυ με την άποψη του καθένα, αλλά σε μια αγκαλιά.

Έχω έναν άνθρωπο με τον οποίο αισθάνομαι αρμονία, πόθο, χαρά, παιδί, γυναίκα και τόσα πολλά πράγματα. Είναι το λιμάνι μου, η χαρά μου» δήλωσε η Δέσποινα Βανδή.

«Είμαστε εγκλωβισμένοι σε αυτό το πράγμα γιατί έτσι είμαστε μεγαλωμένοι. Ότι υπάρχει το σωστό timing να τελειώσεις το σχολείο, να σπουδάσεις και να κάνεις παιδιά.

Μια γυναίκα που θέλει στα 50 να κάνει παιδί, να κάνει παιδί. Μπορεί να μην μπορεί να κάνει με τον γνωστό τρόπο, αλλά αν θέλει να γίνει μάνα, μπορεί αν γίνει και μάνα.




Υπάρχουν περιοριστικές πεποιθήσεις… Δεν υπάρχει ηλικία στο τι γεμίζει εσένα γιατί γίνεσαι και καλύτερος άνθρωπος και λειτουργείς καλύτερα κι ως προς το περιβάλλον σου.

Τα παιδιά αυτό που θέλουν είναι να έχουν ευτυχισμένους γονείς» εξομολογήθηκε η Δέσποινα Βανδή.

Αδιανόητη τραγωδία στη Λέσβο: 30χρονη κάηκε ζωντανή την ώρα που έκαιγε κλαδιά

0

Μια γυναίκα 30 χρονών βρήκε φρικτό θάνατο καθώς κάηκε ζωντανή την ώρα που εκτελούσε αγροτικές εργασίες στο ελαιόκτημά της μαζί με τον σύζυγο της στη Λέσβο.

Συγκεκριμένα η 30 χρονη από το πρωί εκτελούσαν εργασίες κλαδέματος και καύσης κλαδιών στο κτήμα τους.

Λίγο μετά το μεσημέρι και ενώ έκαιγαν τα τελευταία κλαδιά για άγνωστο λόγο η γυναίκα άρπαξε φωτιά και άρχισε να καλεί σε βοήθεια. Ο σύζυγός της προσπάθησε να την σώσει αλλά τελικά δυστυχώς δεν τα κατάφερε όπως αναφέρει το lesvosnews.net.

Η γυναίκα έχοντας βαριά εγκαύματα μεταφέρθηκε από το σύζυγό της σε σημείο προσβάσιμο από το ΕΚΑΒ αλλά η κατάληξη ήταν τραγική.

Στο σημείο της τραγωδίες έχει σπεύσει και η αστυνομία όπου διενεργεί έρευνα για τα αίτια και της συνθήκες.

Η 30χρονη ήταν μητέρα ενός παιδιού ενώ ο σύντροφός της φέρει και αυτός εγκαύματα.




Έχω πέντε χρόνια να μιλήσω στη μάνα μου. Είναι σκληρό να σε πονά ο ίδιος σου ο γονιός…

0

Με τη μάνα μου έχουμε να μιλήσουμε σχεδόν πέντε χρόνια. Η σχέση μας ήταν ανέκαθεν άσχημη και έγινε ακόμα χειρότερη όταν τελείωσα το πανεπιστήμιο, βρήκα δουλειά, παντρεύτηκα κι έκανα παιδί.

Πριν την οριστική μας ρήξη πριν από μερικά χρόνια, είχαμε επαφές αλλά σχετικά αραιές. Μιλούσαμε μια φορά το μήνα ή μία φορά το τρίμηνο και πάντα ένιωθα τύψεις. Προσπαθούσα να «μπαλώσω» τα πράγματα και να βελτιώσω τη μεταξύ μας κατάσταση κι ας μην έφταιγα εγώ, αλλά τι να πετύχεις όταν η άλλη πλευρά δεν σε αφήνει;

ADVERTISEMENT

Το χειρότερο ήταν όταν ανακάλυψα ότι ήμουν έγκυος. Προσπάθησα να εξομαλύνω την κατάσταση γιατί ήθελα τη μάνα μου εκεί. Το ξέρετε και εσείς ότι τα κορίτσια στις μεγάλες στιγμές της ζωής τους θέλουν τη μαμά τους εκεί, στο γάμο τους, στην εγκυμοσύνη τους, στη γέννηση των παιδιών τους. Όταν ήμουν παιδί και πήγαινα σε διάφορα πάρτι, ποτέ η μάνα μου δεν με πήρε από το χέρι να πάμε να μου ψωνίσει, ποτέ δεν με συμβούλευσε τι να φορέσω, ποτέ δεν με βοήθησε να βαφτώ. Πάντα με έστελνε στις φίλες μου να ετοιμαστώ για να μη με έχει στα πόδια της. Χρόνια μετά, όταν έμεινα έγκυος, πίστευα δεν μπορεί. Αυτό θα μας φέρει κοντά. Θα μας κάνει καλύτερες φίλες.

Δεν έγιναν όμως έτσι τα πράγματα. Η σχέση μας εξακολουθούσε να είναι τεταμένη καθόλη την εγκυμοσύνη. Σε αυτούς τους εννιά μήνες η μοναδική φορά που την είδα ήταν ένα μήνα πριν γεννήσω, όταν έκανα στο σπίτι μου ένα μικρό πάρτι για την επερχόμενη έλευση του μωρού. Όταν γέννησα, δεν ήρθε να μου πει ούτε ένα «να σου ζήσει». Αντ’ αυτού, μπαίνοντας στο δωμάτιο, μου την είπε κατάμουτρα επειδή ήθελα την καλύτερή μου φίλη μέσα στη γέννα μαζί μου αντί για εκείνη.

Η μητέρα μου ζούσε σε άλλη πόλη, μακριά μου. Αυτό δεν είναι δικαιολογία για να μην είναι μαζί μου τη στιγμή που τη χρειαζόμουν περισσότερο από ποτέ. Δεν είχε καμία δικαιολογία. Κάθε φορά που ήθελε να τσακωθεί με κάποιον, με έπαιρνε τηλέφωνο. Παρόλα αυτά όταν το ζήτησε, την άφησα να δει το γιο μου επειδή ήταν μητέρα μου και πάντα μέσα μου «φώλιαζε» η ελπίδα ότι τα πράγματα θα μπορούσαν να γίνουν καλύτερα μεταξύ μας.

Η μέρα που πρωτογνώρισε το γιο μου έγινε και η μέρα που χάθηκε από μέσα μου κάθε ελπίδα να φτιάξει ποτέ η σχέση μας. Δυστυχώς το παιδί δεν κατάφερε να μας φέρει κοντά. Αντίθετα μας αποξένωσε για πάντα. Ο τρόπος που μεγαλώνω το παιδί μου ήταν κι αυτό κάτι που η μητέρα μου έπρεπε να κατακρίνει. Δεν αγκάλιασε, δεν φίλησε, δεν καμάρωσε το εγγόνι της παρά έψαχνε αφορμή να μου την πει. Κατέκρινε τα πάντα, ακόμα και τον τρόπο που ο άντρας μου άλλαζε την πάνα, τον τρόπο που θήλαζα το παιδί, το πώς αποστείρωνα τα μπιμπερό.

Η μητέρα μου είχε πολλούς δαίμονες να πολεμήσει, αλλά δεν είναι της παρούσης να διηγηθώ την ιστορία της. Η σχέση μας ήταν πάντα τεταμένη αλλά από τότε που έκλεισα τα 18 μου έγινε χειρότερη και αυτό οφειλόταν στον εθισμό της.

Τη θυμάμαι να την παίρνει ο ύπνος όρθια, να γέρνει, αλλά να μην πέφτει. Θυμάμαι να πηγαίνουμε με το μικρό μου αδερφό στο αστυνομικό τμήμα για να υπογράψουμε για να αφεθεί ελεύθερη ή για να την οδηγήσουν με εισαγγελική εντολή στο ψυχιατρείο. Χαιρόταν όταν διάβαζε για κάποιον διάσημο ή διάσημη ότι ήταν εθισμένος/η στα παυσίπονα. Ένιωθε περήφανη γιατί δεν ήταν η μόνη.

Όλες αυτές οι αναμνήσεις «παίζουν» στο μυαλό μου ξανά και ξανά σαν κινηματογραφική ταινία. Αποφάσισα να μοιραστώ την ιστορία μου για μένα, όχι για να βλάψω εκείνη. Καλή ή κακή, αυτή τη μητέρα μου έδωσε ο Θεός και δυστυχώς τον προηγούμενο μήνα την πήρε για πάντα από κοντά μας.

Όλα αυτά τα χρόνια που είχαμε κόψει επαφές προσπάθησα να βρω τρόπο να τη βοηθήσω αλλά κάθε φορά που έψαχνα στο διαδίκτυο το μόνο που έβρισκα ήταν άρθρα για γονείς που έψαχναν αντίστοιχη βοήθεια για τα παιδιά τους και όχι για παιδιά που ήθελαν να βοηθήσουν τους γονείς τους. Έβρισκα άρθρα για παιδιά που φέρονταν εγωιστικά, ανώριμα, αδίστακτα και έβαζαν σε μπελάδες τους γονείς τους. Όλοι μου έλεγαν «είναι μαμά σου. Δεν μπορείς να την αφήσεις έτσι. Πρέπει να τη βοηθήσεις. Εκείνη σε έφερε στη ζωή. Κάνε κάτι να της το ανταποδώσεις».

Δεν είχαν άδικο, δεν σκέφτηκε όμως ποτέ κανείς τη δική μου πλευρά. Φανταστείτε την κακοποίηση που έζησα για να φτάσω σε σημείο να πω «αρκετά» και να τα παρατήσω όλα για πάντα. Για μένα το κερασάκι στην τούρτα ήταν η γέννηση του γιου μου. Αυτό το «αρκετά» που τόσο καιρό πριν έπρεπε να είχα πει το είπα όταν γεννήθηκε το παιδί μου. Φυσικά η κριτική συνεχίστηκε. Οι γύρω μου συνέχισαν να μου λένε «τι θα γίνει αν της συμβεί κάτι; Πως θα νιώσεις;», προσπαθώντας να με κάνουν να νιώσω τύψεις.

Αυτή η ερώτηση… «Τι θα συμβεί εάν πεθάνει; Θα μπορέσεις να συνεχίσεις τη ζωή σου;». Ναι, μια χαρά θα μπορέσω. Αυτή είναι η απάντηση. Ναι.

Έμαθα ταυτόχρονα από δύο άτομα ότι η μητέρα μου έφυγε από τη ζωή. Εκείνη τη στιγμή το μόνο που θέλησα ήταν να βρεθώ κοντά στο μπαμπά μου, τα αδέρφια μου και την υπόλοιπη οικογένειά μας, πιο πολύ για εκείνους και όχι για μένα ή για εκείνη.

Όπως καταλαβαίνετε από τότε μέχρι σήμερα έχω περάσει από διάφορα στάδια. Όταν πεθαίνει ένας γονιός ανεξάρτητα από τη σχέση που είχες μαζί του, νιώθεις τον κόσμο σου να διαλύεται κι αλλάζεις για πάντα. Στην περίπτωσή μου πενθούσα τη μητέρα μου πολύ πριν πεθάνει. Μετά από πολλά χρόνια ψυχοθεραπείας μπορώ να σας πω ότι αισθάνθηκα και εξακολουθώ να αισθάνομαι δεκάδες διαφορετικά συναισθήματα σχετικά με το θάνατο της μητέρας μου, αλλά κανένα από αυτά δεν είναι η λύπη. Πότε δεν λυπήθηκα και ποτέ δεν θα λυπηθώ.

Ήταν επιλογή μου να βάλω τέλος σε εκείνη την καταχρηστική, τοξική σχέση. Επέλεξα να κρατήσω κοντά μου τους ανθρώπους που με αγαπούσαν, που με στήριζαν και όχι εκείνους που με έβλαπταν, που με πρόδωσαν ή εκείνους που με είδαν σαν σανίδα σωτηρίας για να ξεφύγουν από την άθλια ζωή τους.

Λυπάμαι που δεν μίλησα στο τηλέφωνο μαζί της τη νύχτα πριν πεθάνει. Λυπάμαι που δεν γνώρισε ποτέ τα παιδιά μου. Είναι 1 και 5 ετών και είναι τα πιο εκπληκτικά πλάσματα. Αν τα είχε γνωρίσει, θα είχε καταλάβει τι έχανε τόσο καιρό.

Αγαπούσα τη μητέρα μου. Σαφώς και την αγαπούσα. Τον εαυτό μου δεν αγαπούσα γι’ αυτό κι έμεινα τόσο καιρό κοντά της μέχρι που έφτασα σε σημείο να μην αντέχω άλλο. Μέχρι εκεί ήταν. Από τότε και έπειτα άρχισε η ελευθερία μου.

Αν είστε σε μια καταχρηστική σχέση και διαβάζετε όσα σας γράφω, κάντε ένα δώρο στον εαυτό σας και φύγετε μακριά. Αξίζετε αγάπη και όχι μια τέτοια συμπεριφορά.

Όταν είμαι μόνη, κάθομαι στον καναπέ και σκέφτομαι ότι με τη μητέρα μου δεν θα έχουμε την ευκαιρία να συμφιλιωθούμε. Δεν πειράζει. Δεν ήταν η μητέρα που χρειαζόμουν. Δεν μπορούσε να είναι, όχι ότι δεν ήθελε. Σημασία έχει ότι γλίτωσε από τους δαίμονες που αντιμετώπιζε σε αυτόν τον κόσμο. Όπου και αν είναι, ελπίζω να μην πονάει πια. Τα παιδιά μου επούλωσαν τα τραύματά μου και με έμαθαν τι είναι η αγάπη της μάνας. Η αγάπη για τα παιδιά μου με έσωσε κυριολεκτικά.

Μεγάλωσα σε ένα σπίτι που φαινόταν τέλειο εξωτερικά αλλά μέσα ήταν πεδίο μάχης. Σε αυτό το σπίτι είχαμε μάθει ένα και μοναδικό παιχνίδι, αυτό της γάτας και του ποντικού. Κάθε βράδυ υπήρχε ένα ποντίκι και έπρεπε να ελπίζεις και να προσεύχεσαι να μην είσαι εσύ.

Η μητέρα μου ήταν μια ταλαιπωρημένη και πληγωμένη γυναίκα. Δεν ήθελε να βλάψει τους γύρω της, τον εαυτό της ήθελε να βλάψει. Πόσο άσχημο είναι να σε πληγώνει κάποιος που θα έπρεπε να σε αγαπάει;

Δεν μπορούμε να μένουμε αδρανείς και να επιτρέπουμε σε τέτοιες σχέσεις να συνεχίζονται. Πρέπει να βάζουμε όρια και να απομακρυνόμαστε αν χρειαστεί. Σε τέτοιες σχέσεις ένας μπορεί να σωθεί και αυτός πρέπει να είσαι εσύ.

Σώσε τον εαυτό σου. Το αξίζεις.

Οι περισσότεροι άντρες δεν βράζουν ούτε αυγό. Ποιά συνεπιμέλεια να διεκδικήσουν, να τα μεγαλώνει η μάνα τους;

0

Το παρακάτω άρθρο ανήκει στη δημοσιογράφο Όλγα Νεράτζη, το οποίο αναδημοσιεύουμε με την άδειά της και που δίνει μια άλλη άποψη για τη συνεπιμέλεια από έναν μόνο μπαμπά

Συζήτηση με φίλο μου διαζευγμένο, για την συνεπιμέλεια.
Κώστα εσύ πως το βλέπεις το θέμα συνεπιμέλειας?
Και με κοιτάει και γελάει.
Του λέω γιατί γελάς ρε? #τροφή ΓΙΑ ΣΚΕΨΗ

Μου λέει συνεχίζοντας το γέλιο:
“Ολγάκι λένε λένε και μέσα στη βουλή και στα κανάλια και γελάμε όλοι μεταξύ μας όσοι το συζητάμε που και που.

Εγώ με την πρώην μου ολα οκ δεν θα σκάσουμε να μαλώνουμε δόξα τον θεό είχαμε και οι 2 πάνω απόλα την αγάπη για το παιδί και δεν θέλαμε μάχες.Όποτε θέλει ο μικρός κάθεται παραπάνω σε μένα (ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ) και η πρώην μου (Δέσποινα) είναι ήρεμη.Δεν έχουμε τέτοια.Ποτέ δεν φτάσαμε σε σημείο να αναρωτιόμαστε σαν γονείς αν τον αγαπάμε ή όχι ούτε εγώ ή πρώην μου κάναμε πράγματα απέναντι στο παιδί.

Όταν όμως ακούω τι λένε οκ άλλο ο χρόνος.Σίγουρα και εγώ σαν μπαμπάς θα ηθελα περισσότερες στιγμές.Αλλά στη ρίζα κανένας μπαμπάς δεν πάει γιατί δεν τον συμφέρει να πάει.
Σχεδόν οι περισσότερο δεν βράζουν ούτε αυγό.
Ποιά συνεπιμέλεια να διεκδικήσουν να τα μεγαλώνει η μάνα τους?( γιαγιάδες)

Εγώ δεν κρύφτηκα ποτέ ουτε και η Δέσποινα ασυμφωνία χαρακτήρων υπήρξε και έφυγε ο έρωτας,αλλά θα συγκριθώ στο κομμάτι αυτό με την Δέσποινα που και μαζί όταν είμασταν τα έκανε μέσα στο σπίτι όλα σχεδόν μόνη?Εμείς οι άνδρες σκουπίδια πετάμε,να πάμε κάπου το παιδί,να φέρουμε ψώνια και σιγά μη φέρουμε και τα σωστά γιατί βλάκες είμαστε σε αυτά.

Μιλάμε ότι μέχρι και στο μπάνιο οι περισσότερες γυναίκες των φίλων μου τους πηγαίνουν την πετσέτα!Και εγώ άπειρες φορές φώναζα Δέσποινα φέρε μια πετσέτα.
Δηλαδή κακά τα ψέματα οι πρώην μας έφαγαν πολλά σκ@τά από εμάς σε αυτό το κομμάτι.
Ποιός μπαμπάς γυρνούσε σπίτι ή εγώ στο δικό μου και ασχολούμασταν τόσο με την φροντίδα του παιδιού ή του σπιτιού μας και ξαφνικά τώρα θέλουμε να γίνουμε μάνες.Όχι αυτό είναι ατελείωτη κοροιδία που συμβαίνει.

Εγώ εμαθα να σέβομαι την μανα του παιδιου μου ότι και να έγινε .Κακα τα ψεματα σαν Κώστας δεν θα γίνω Δέσποινα να καθαρίζω όλη μέρα ,να δουλεύω,να διαβάζω το παιδί όταν η πρώην μου σιδέρωνε και μαγείρευε και σε μένα!Ετσι μας μεγάλωσαν δυστυχώς.Αντε λίγο μαγειρεύω αλλά τί?Είμαι τώρα εγώ ικανός να κουμαντάρω ένα μωρό χωρίς την μαμά μου από πίσω?Σημασία έχει να είσαι ικανός χωρίς βοηθεια.Είναι αστείο.Η επιμέλεια είναι φροντίδα.Να στηρίξω το παιδί μου,να ερθει να παίξουμε,να διαβάσουμε παραμύθια να μένει σε μένα ναι όλα ότι θέλει.Αλλά στα δύσκολα είναι η μάνα μου.Και μέχρι και την Δέσποινα θα πάρω άνετα τι θα κρυφτώ?Και θα την ρωτήσω κάτι για τον μικρό άνετα.

Στη φροντίδα λοιπόν όταν μας φρόντιζαν σχεδόν όλους οι πρώην μας κακά τα ψέματα εγώ σαν Κώστας τι να ζητήσω τώρα?Τα τρελά? Εγώ που έχω παιδί 4,5 και δεν ξέρω άλλους άνδρες τόσα χρόνια να μπορούν να κάνουν τα πάντα όσα κάνουν οι πρώην τους.Τι συνεπιμέλεια να ζητήσω απλά για να κάνω το παιδί τι τσαντάκι? Στον χρόνο δε το συζητώ ναι και εγώ αν και συννενοούμαστε είμαι οκ με την Δέσποινα για τον μικρό αλλά ναι έχω φίλους που δεν βλέπουν τα παιδια και άλλους που ουτε τους καίγεται καρφί,έχουν γκόμενες δουλειές δεν σκάνε.

Αλλά το θέμα επιμέλεια είναι θέμα φροντίδας και εδώ κανείς δεν μίλησε σαν άνδρας όπως έπρεπε κρύβονται όλοι πίσω από νομοθεσίες και ορολογίες.

Όταν η μαμά είναι σωστή και φρόντιζε και εμένα αντί να την ξεκουράζω και σήκωνε τα πιάτα μου,τα ρούχα μου και έβρισκα τον μικρό ως τα 2 που μέναμε μαζί ,να μοσχοβολάει τι να λέμε τώρα?
Κατάλαβες.

Η ρίζα είναι η μάνα.Ο πατέρας είναι στήριγμα και ασφάλεια σε άλλα πράγματα.Όχι δεν θα ζητήσω από την Δέσποινα τίποτα.Είμαστε οκ.Τα τακτοποιήσαμε με υπογραφές σε συμβολαιογράφο.Το παιδί πάνω απόλα.Αλλά οφείλω σαν μπαμπάς να σέβομαι τη γυναίκα που γέννησε τον γιό μας και να μη κοροιδεύω τη σκιά μου και κανέναν.”

Koλωνός – 12χρονη: Μασκοφόροι αστυνομικοί με αυτόματα σταμάτησαν ΙΧ που την μετέφερε

0

Υπενθυμίζεται ότι αυξημένη επιτήρηση της 12χρονης διέταξε η αρμόδια για την προστασία ανηλίκων αντιεισαγγελέας του Αρείου Πάγου.

Στην καταγγελία ότι μασκοφόροι αστυνομικοί με αυτόματα όπλα σταμάτησαν το αυτοκίνητο που μετέφερε το 12χρονο κορίτσι που έπεσε θύμα βιασμών και μαστροπείας στα Σεπόλια, προχώρησε η Αντωνία Λεγάκη, εκ των δικηγόρων του παιδιού, μιλώντας στον Realfm 97,8 και στην εκπομπή του Νίκου Μπογιόπουλου, σημειώνοντας μάλιστα για τις άλλες επιθέσεις που έχει δεχθεί πως κάποιοι «φοβούνται ότι θα τους κατονομάσει».




Παράλληλα, η δικηγόρος μίλησε και για την πρόσφατη επίθεση που δέχθηκε το κορίτσι, όπου ένοπλος εισέβαλε μέσα στο σπίτι της θείας της ανήλικης όπου διαμένει και φέρεται να απείλησε το παιδί με μαχαίρι, τονίζοντας ότι αυτή δεν ήταν η μοναδική επίθεση.

«Τα παιδιά ουρλιάζανε και κλαίγανε»

«Το γεγονός ότι δόθηκε η επιμέλειά του σε μία συγγενή που ζει μαζί της και το αγαπάει και το φροντίζει δεν σημαίνει ότι είναι προστατευμένο απέναντι σε απειλές από εγκληματίες που προσπαθούν να του κλείσουν το στόμα. Δεν ήταν, λοιπόν, το παιδί ήταν προστατευμένο κι αυτή η επίθεση ήταν η σοβαρότερη, αλλά όχι η πρώτη. Έχουν καταγγελθεί κι άλλες 3-4 επιθέσεις τουλάχιστον. Πριν από μερικούς μήνες, μασκοφόροι αστυνομικοί με αυτόματα όπλα σταμάτησαν το πολιτικό αστυνομικό αυτοκίνητο που μετέφερε τα παιδιά στον τόπο που ζουν, κατέβασαν τα παιδιά με παρατεταμένα τα όπλα, ενώ οι αστυνομικοί που τα συνόδευαν φώναζαν πως είναι συνάδελφοι και τα παιδιά ουρλιάζανε και κλαίγανε. Μετά η εξήγηση που δόθηκε ήταν πως επρόκειτο για τυπικό έλεγχο. Έτσι, είπαν, τυπικό και τυχαίο έλεγχο στις 3 τη νύχτα. Φαίνεται πως ήταν αστυνομικοί γιατί αυτό δεν αναιρέθηκε», είπε παράλληλα η δικηγόρος στην ΕΡΤ.

«Προσπαθούν να το τρομοκρατήσουν»

«Στο τελευταίο περιστατικό μπήκε άνθρωπος μέσα στο σπίτι παραβιάζοντας την κλειδαριά, το παιδί άκουσε τον θόρυβο και βρέθηκε μπροστά σε έναν άνθρωπο που δίπλωσε στο παιδί σακούλες στα πόδια. Όρμησε κατά πάνω της, το παιδί έκανε μία κίνηση απώθησης και τραυματίστηκε, μετά πήρε την Αστυνομία και εκείνη την ώρα ο άγνωστος υπό τον φόβο ότι μιλούσε με την Αστυνομία έφυγε», τόνισε η δικηγόρος.

Όσο για το αν αυτές οι επιθέσεις σχετίζονται με τη συμπληρωματική κατάθεση, η Αντωνία Λεγάκη υποστήριξε πως «είναι βέβαιο ότι αυτές οι επιθέσεις έχουν να κάνουν με τις καταθέσεις του παιδιού. Όχι επειδή τα ονόματα που θα δώσει στην τελευταία κατάθεση είναι σημαντικά. Αυτή τη στιγμή μπορώ να σας πω ότι δεν είναι. Όμως, αυτοί οι άνθρωποι φοβούνται ότι κάποια στιγμή το παιδί θα βρει το κουράγιο να τους κατονομάσει. Γι’ αυτό και προσπαθούν να το τρομοκρατήσουν».

Σχετικά με το αν είχε ζητηθεί προστασία, σημείωσε: «Είχε ζητηθεί από την αρχή προστασία. Η πολιτεία, όμως, από το Σύνταγμα και τους νόμους, χωρίς κανένα αίτημα, οφείλει να προστατεύσει ένα παιδί που είναι ευάλωτο. Γι’ αυτό η εισαγγελία του Αρείου Πάγου έδωσε εντολή να προστατεύεται το παιδί. Χωρίς κανένα αίτημα. Το παιδί δεν πηγαίνει σχολείο, κάνει μαθήματα κατ’ οίκον. Δεν μπορεί να έχει μια κανονική ζωή γιατί τρομοκρατείται», κατέληξε η δικηγόρος.

Καίτη Γκρέυ: Η πρώτη της εμφάνιση μετά τις δηλώσεις της Αγγελικής Ηλιάδη – Η διάψευση για την άνοια από γνωστό δημοσιογράφο

0

Με μια φωτογραφία ο δημοσιογράφος Νίκος Νικόλιζας διαψεύδει τα όσα είπε η Αγγελική Ηλιάδη πως η Καίτη Γκρέυ είναι σε προχωρημένη άνοια, δεν αναγνωρίζει κανένα κι έχει καιρό να την δει.

Πριν από λίγες ώρες ο δημοσιογράφος Νίκος Νικόλιζας δημοσίευσε μία φωτογραφία με την σπουδαία λαϊκή τραγουδίστρια κατά την επίσκεψη του πνευματικού της.

«Εδώ και χρόνια ο πατέρας Κύριλλος μου ζητούσε να δει την Καίτη Γκρέυ. Σήμερα λοιπόν, πήγαμε, κοινωνήσαμε και βγάλαμε μια αναμνηστική φώτο.

Η Καιτάρα, όχι απλά έχει διαύγεια, αλλά θυμάται καθετί από την ιστορία της. Μην ακούτε αυτά που λένε.

Λέει η Καιτάρα του πατέρα Κυρίλλου: δεν νομίζω ότι έχω αγαπήσει άλλον άνθρωπο σαν τον Νικολάκη μου. Είναι ο θετός μου γιος. Και για μένα είσαι δεύτερη μάνα μου, Καιτούλα!» έγραψε ο δημοσιογράφος.

Η Αγγελική Ηλιάδη για την Καίτη Γκρέυ: «Η γιαγιά μου είναι σε προχωρημένη άνοια, δεν θυμάται, δεν αναγνωρίζει»

Η Αγγελική Ηλιάδη μίλησε στην εκπομπή «Πάμε Δανάη» και τον Αλέξη Μίχα και για την γιαγιά της, την Καίτη Γκρέυ.

«Την ώρα που τραγουδούσα ήρθε ένας γλυκύτατος κύριος και με σήκωσε στην αγκαλιά του και με κατέβασε από την πίστα για να με βγάλει έξω και να με πάρει μαζί του. Στα πρώτα μου βήματα μου χαμήλωναν τα μικρόφωνα, με έκοβαν από το πρόγραμμα και κάποιοι συνάδελφοι προσπαθούσαν να μην παίζω στο ραδιόφωνο. Πριν αρκετά χρόνια είχα δώσει 8.000 ευρώ για ένα ρούχο. Το φοράω ακόμα», είπε αρχικά η Αγγελική Ηλιάδη.

Η Αγγελική Ηλιάδη είπε στη συνέχεια:

«Φεύγοντας για τη Φάρμα άφησα τον μπαμπά μου μια χαρά και δυστυχώς μετά επιδεινώθηκε η κατάστασή του. Μου το έκρυψαν για να μην αναστατωθώ. Ο μπαμπάς μου ζήτησε από τη μαμά μου να μην μου πει τίποτα για την κατάστασή του γιατί ήξερε πόσο ήθελα να πάω στη Φάρμα. Όταν μου τηλεφώνησε η μητέρα μου και μου είπε ότι ο μπαμπάς διασωληνώθηκε, για μένα μπήκε τελεία».

Για τη γιαγιά της, την σπουδαία Καίτη Γκρέυ, η Αγγελική Ηλιάδη είπε:

«Έχω να δω αρκετό καιρό τη γιαγιά μου. Είναι σε μια κατάσταση που δεν καταλαβαίνει ποιον βλέπει, δεν θυμάται, δεν αναγνωρίζει. Κάποια στιγμή της είπαν για τον θάνατο του πατέρα μου, αλλά δεν ξέρω αν το έχει καταλάβει. Είναι σε προχωρημένη άνοια».




Δέσποινα Βανδή: «Κοιμάμαι σε μια αγκαλιά κι έχω έναν άνθρωπο με τον οποίο αισθάνομαι πόθο»

0

Το καμαρίνι της στο νυχτερινό κέντρο που εμφανίζεται με τον Χρήστο Μάστορα άνοιξε στην κάμερα της εκπομπής «Καλύτερα δε γίνεται» η Δέσποινα Βανδή.

Η γνωστή τραγουδίστρια μίλησε για όλα στην Εβελίνα Νικόλιζα και τον Παναγιώτη Ραφαηλίδη, ενώ το πρώτο μέρος της συνέντευξης προβλήθηκε το μεσημέρι του Σαββάτου στην εκπομπή του Alpha.

Για τις αλλαγές στη ζωή της, η Δέσποινα Βανδή απάντησε: «Κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα να κάνει restart όποτε θέλει. Η μεταστροφή έρχεται εκεί γύρω στα 40. Οι άνθρωποι είμαστε πολύ εγκλωβισμένοι να κάνουμε πράγματα που θεωρούμε οικεία. Μου ήταν πολύ δύσκολο να βγάλω το ποδαράκι μου έξω από αυτά που είχα συνηθίσει. Μετά τα 40 άρχισα να νιώθω ότι κάτι άλλο πρέπει να κάνω επαγγελματικά. Έτσι τόλμησα και έκανα θέατρο και τηλεόραση, ενώ έλεγα “τι σχέση έχω εγώ με την τηλεόραση και αν ο κόσμος δεν με συμπαθήσει;”».




Όσον αφορά την προσωπική της ζωή και τον έρωτά της με τον Βασίλη Μπισμπίκη, η Δέσποινα Βανδή εξομολογήθηκε:

«Όσον αφορά στον έρωτα δεν ήταν κάτι που το επεδίωξα, ήταν κάτι που προέκυψε. Και δεν προκύπτει ποτέ τίποτα τυχαία. Συμβαίνει κάτι γιατί κάτι δεν είναι καθόλου καλά. Είμαι ένας άνθρωπος που είμαι ευτυχισμένος. Το τι άποψη μπορεί να έχει ο καθένας δε με απασχολεί καθόλου. Δεν κοιμάμαι τα βράδια με την άποψη του καθένα. Κοιμάμαι σε μια αγκαλιά και έχω έναν άνθρωπο με τον οποίο πραγματικά αισθάνομαι αρμονία, πόθο, χαρά, παιδί, γυναίκα. Αισθάνομαι τόσα πολλά πράγματα. Είναι το λιμάνι μου, είναι η χαρά μου.

Είμαστε εγκλωβισμένοι γιατί είμαστε μεγαλωμένοι έτσι. Υπάρχει συγκεκριμένο σημείο στο πότε θα σπουδάσεις, θα κάνεις παιδιά, γάμο. Ποιος σου είπε ότι μια γυναίκα 50 χρονών αν θέλει να κάνει παιδιά, δεν μπορεί να κάνει; Μπορεί να μη μπορεί να κάνει με τον γνωστό τρόπο. Αλλά Μπορεί να γίνει μάνα αν θέλει. Όταν κοιτάξεις στην ουσία αυτό που θες για σένα και σε κάνει χαρούμενο, δεν υπάρχει ηλικία σε αυτό το πράγμα. Όταν κάτι σε γεμίζει γίνεται καλύτερος άνθρωπος και μαμά. Εμένα με νοιάζει τα παιδιά μας να είναι καλά. Από τη στιγμή που είναι καλά κι εμείς είμαστε πάρα πολύ ευτυχισμένοι».




Ο Δημήτρης άφησε στα 48 του την Αθήνα για να ζήσει στην Άνω Χώρα Ναυπακτίας

0

Ο νεότερος κάτοικος της Άνω Χώρας Ναυπακτίας περιγράφει την καθημερινότητα σε ένα χωριό με 7 μόνιμους κάτοικους.

Στην εκκωφαντικά ήσυχη Άνω Χώρα Ναυπακτίας, η ζωή κυλά αργά για τους 7 μόνιμους κατοίκους της. Σε αυτό το ακατέργαστης ομορφιάς ορεινό χωριό της Αιτωλοακαρνανίας, το slow living αντανακλάται παντού.

Ο Δημήτρης Τσατσάνης, κάτοικος της περιοχής, αποφάσισε πριν από 3 χρόνια να αφήσει οριστικά πίσω του την Αθήνα για μια νέα ζωή, χωρίς ιλιγγιώδη ταχύτητα, πιεστικές απαιτήσεις, διαπεραστικούς θορύβους και ακατάπαυστη φλυαρία. Ο Covid-19 και το lockdown τον χειμώνα του 2020, τον ανάγκασε να σκεφτεί τι πραγματικά ήθελε από την ζωή του στα 48 του χρόνια.

Η λέξη «Τίποτα» που βγήκε αβίαστα από το στόμα του, ως απάντηση στην ερώτησή μου για το «τι του λείπει πραγματικά από την Αθήνα τρία χρόνια μετά», είναι ενδεικτική της απόλυτης σιγουριάς του για την απόφαση που πήρε. Η συνάντηση και συζήτησή μας στην Άνω Χώρα κατά την επίσκεψή μου στην περιοχή έδειξε την αληθινή εικόνα της ζωής των ανθρώπων της, με τα πλεονεκτήματα αλλά και τα μειονεκτήματά της.

Η απόφαση για μια νέα ζωή, μακριά από την Αθήνα

«Η απόφαση να φύγω οριστικά από την Αθήνα ήταν ένα κλικ της στιγμής. Πάρθηκε την χρονιά που μας έκλεισε στα σπίτια μας ο Covid-19, τον χειμώνα του 2020. Αντί να επιστρέψω με τους γονείς μου στην Αθήνα -μιας και έχουν σπίτι στο χωριό και πηγαίνουν λίγο πριν το Πάσχα μέχρι το τέλος του καλοκαιριού- έμεινα στην Άνω Χώρα. Ήθελα μια αλλαγή, αλλά αλλαγή δυνατής συγκίνησης σαν αυτή που προσφέρει το χωριό. Στην Αθήνα, και πιο συγκεκριμένα στην Ηλιούπολη, ήμουν γραφίστας, μια ασχολία που ξέχασα εδώ. Πλέον, έχω τρία χρόνια που μένω στην Άνω Χώρα και δεν μου λείπει τίποτα από την πόλη».

Η καθημερινότητα

«Διατηρώ ξενοδοχειακές επιχειρήσεις όλο τον χρόνο. Η καθημερινότητά μου είναι πολύ απλή. Ανοίγω το κοτέτσι για τις κότες μου, περιμένω τα αυγά τους, κάνω βόλτες στο βουνό όποτε μπορώ. Διατροφή και ανάγκες για το φαγητό καλύπτονται μόνο αν πάω μες την πόλη, γιατί εδώ στο χωριό δεν υπάρχει τίποτα. Μια φορά τον μήνα κατεβαίνουμε στην πόλη, γεμίζουμε το αυτοκίνητο, μετά ξεφορτώνουμε στο χωριό και γεμίζουμε τους καταψύκτες για να περάσουμε τον μήνα».

ano xora nafpaktias 2048x957 1

«Η Άνω Χώρα ήταν πάντα το κεφαλοχώρι των χωριών της Ορεινής Ναυπακτίας. Από εκεί και έπειτα, οι υποδομές που έχει σαν χωριό, παρότι είμαστε άγονη γραμμή, είναι οι καλύτερες από όλα τα υπόλοιπα χωριά. Τα τελευταία χρόνια, η διαφήμιση που έχει γίνει και η αναβάθμιση των καταλυμάτων έχουν ανεβάσει τον τουρισμό. Το χωριό έχει 7 μόνιμους κατοίκους. Οι υπόλοιποι κάτοικοι είναι όλοι πιο μεγάλης ηλικίας. Κυρίως συνταξιούχοι, άνω των 70 ετών.

Στα προτερήματα του Άνω Χώρας είναι ηρεμία και ο καθαρός αέρας της. Αυτόν τον αέρα δεν τον βρίσκεις πουθενά αλλού. Όταν κοιμάσαι το βράδυ με αυτόν τον αέρα, την επόμενη ημέρα είναι σαν να έχεις κοιμηθεί 10 μέρες συνεχόμενες.

Αν θέλεις να είσαι εναρμονισμένος με την φύση, η Άνω Χώρα είναι ο κατάλληλος προορισμός. Οι επισκέπτες, κατά κύριο λόγο, είναι Έλληνες και έρχονται από όλη την χώρα όλο τον χρόνο. Δεν έχουμε επισκέπτες από το εξωτερικό. Ο επισκέπτης από το εξωτερικό θα πάει στη Ναύπακτο, γιατί εκεί έχει τη θάλασσα».

tsatsanis 1093x1536 1

Ο Δημήτρης Τσατσάνης

H τουριστική άνοδος του χωριού και οι εμπειρίες που μπορεί να ζήσει ο επισκέπτης

«Μust στην περιοχή είναι το περπάτημα. Αυτό που, επίσης, ξεχωρίζει στο χωριό είναι το μεγάλο δίκτυο σηματοδοτημένων μονοπατιών -για πεζοπορία και ποδήλατο βουνού. Κάθε Αύγουστο, εδώ και χρόνια, υπάρχουν ποδηλατικοί αγώνες που γίνονται στο χωριό καθώς και τρέξιμο. Έτσι, το χωριό γίνεται πόλος έλξης για τους επισκέπτες του. Τουριστικά βλέπω ότι το χωριό ανεβαίνει συνεχώς. Ειδικά τώρα που έχουν πάρει τα ηνία του Πολιτιστικού Συλλόγου πιο νέοι άνθρωποι. Εγώ είμαι σε θέση Αντιπροέδρου αυτή τη στιγμή. Προσπαθούμε στον σύλλογο να δημιουργήσουμε εκδηλώσεις αναβίωσης των εθίμων της περιοχής και ο κόσμος δείχνει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για αυτές.

ano chora 1024x1536 1 ano xora naupaktias

Έχουμε διάφορες γιορτές: την γιορτή Τσιγαρίθρας (Φεβρουάριος), γιορτή Κάστανου (Οκτώβριος) και Τσίπουρουγιορτή Σύγκλινου (Φεβρουάριος). Επίσης, και τα Χριστούγεννα προσπαθούμε να κάνουμε εκδηλώσεις. Για παράδειγμα, έρχεται ο Άγιος Βασίλης με άλογο στο χωριό. Για να προσελκύσεις τα παιδιά και να πουν ότι θέλουν να ξαναπάνε σε εκείνο το χωριό που είδαμε τον Άγιο Βασίλη που έρχεται με το άλογο, προσπαθούμε να κάνουμε τέτοιες δράσεις».

laografiko mouseio ano xora naupaktias ano xora 1152x1536 1 kafeneio ano

Έχω καταλάβει ότι ο κόσμος που επισκέπτεται το χωριό μένει ευχαριστημένος, γιατί το επίπεδο των παροχών έχει ανέβει. Για λίγο, έρχονται πάρα πολλοί. Αυτοί που μένουν Ναύπακτο ή στην Πάτρα, έρχονται πιο συχνά. Οι Αθηναίοι, λόγω εξόδων, έρχονται με μικρότερη συχνότητα.

Παρότι η Άνω Χώρα είναι κατά κύριο λόγο χειμερινός προορισμός, τους καλοκαιρινούς μήνες η σεζόν είναι φουλ. Ο κόσμος τον προτιμάει περισσότερο το καλοκαίρι, γιατί έχει χαμηλότερη θερμοκρασία από την πόλη.

Πηγή: travel.gr