Ποιες είναι οι δύο εικόνες της Παναγίας από το βιβλίο θρησκευτικών της Γ’ Δημοτικού, που παρουσίασε ο Κυριάκος Βελόπουλος κατά τη διάρκεια του debate.
ύο φωτογραφίες από το βιβλίο των Θρησκευτικών –Ανακαλύπτουµε εικόνες, πρόσωπα και ιστορίες– της 3ης δημοτικού παρουσίασε κατά τη διάρκεια του debate ο πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης, ΚυριάκοςΒελόπουλος συνοδεύοντας την απάντησή του που έκανε λόγο για «ψευτοπροοδευτισμό» και «περίεργα κακέκτυπα στερεότυπα που έρχονται απ’ έξω». Πρόκειται για δύο έργα που παρουσιάζουν, το ένα την Παναγία ως… γκέισα και το άλλο ως ινδιάνα.
Και οι δύο συγκεκριμένες φωτογραφίες βρίσκεται στο βιβλίο, στη θεματική ενότητα για τη γιορτή των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς, ενώ συνοδεύονται από έργα της ελληνικής και της ξένης λογοτεχνίας. Είναι χαρακτηριστικό πως στην ίδια σελίδα (58) φιλοξενούνται το ποίημα του Τέλλου Άγρα «Είδα χτες το βράδυ στ’ όνειρό μου» αλλά και εκείνο του Τζιάνι Ροντάρι «Ο Ινδιάνος στη φάτνη».
Βιβλίο Θρησκευτικών Γ’ Δημοτικού (σελ. 58)
Θα πρέπει να σημειωθεί πως μόλις δύο σελίδες νωρίτερα, υπάρχουν δύο συνθέσεις και με άλλες παραστάσεις, από τη Γέννηση, από όλο τον κόσμο.
Βιβλίο Θρησκευτικών Γ’ Δημοτικού (σελ. 55-56)
Η ιστορία των δύο εικόνων
Η Παναγία… γκέισα, όπως χαρακτηριστικά αποκάλεσε την εικόνα ο κ. Βελόπουλος, είναι στην πραγματικότητα μία μεταξοτυπία από την Ιαπωνία, δημιουργημένη το 1960 με τον τίτλο «Παναγία η βρεφοκρατούσα». Στη συγκεκριμένη εικόνα το ένδυμα της Παναγίας είναι στολισμένο με Ume, άνθη δαμάσκηνου, που είναι γνωστά στην Ιαπωνία ως «το λουλούδι της ειρήνης». Σύμφωνα δε με γνώστες της κουλτούρας της χώρας, αποτελούν μια αλληγορία για το θάρρος και το απτόητο πνεύμα καθώς είναι τα πρώτα λουλούδια που ανθίζουν στο χιόνι του χειμώνα και είναι ο προάγγελος της επερχόμενης Άνοιξης.
Παναγία η βρεφοκρατούσα, μεταξοτυπία από την Ιαπωνία, 1960
Από την άλλη πλευρά, η απεικόνιση της Παναγίας ως Ινδιάνα, έχει τίτλο «Τσεγιέν (Cheyenne) Παναγία και Χριστός» και έχει δημιουργηθεί το 1997 από τον πατέρα Τζον Τζουλιάνι, που είχα τεράστιο ιεραποστολικό και φιλανθρωπικό έργο κατά τη διάρκεια της ζωής του. Από τη δεκαετία του 1990 άρχισε να ζωγραφίζει εικόνες, «ιερά πρόσωπα του Ιησού, της Παναγίας, του Ιωσήφ και των Αγίων, αλλά με έναν νέο και πρωτοποριακό τρόπο». Στην κριτική για το εικαστικό του έργο σημειώνεται πως: «Οι εικόνες του ενσωματώνονται στις πλούσιες και ποικίλες πολιτιστικές παραδόσεις των Ιθαγενών Αμερικανών σε όλη τη Βόρεια, Κεντρική και Νότια Αμερική».
Τσεγιέν (Cheyenne) Παναγία και Χριστός, Father John Giuliani, 1997
Σύμφωνα με την παράδοση της φυλής, κατά τη διάρκεια του 17ου αιώνα οι Τσεγιέν μετακινήθηκαν από την περιοχή των Μεγάλων Λιμνών στη σημερινή Μινεσότα και Βόρεια Ντακότα, όπου ίδρυσαν χωριά. Η παράδοση λέει ότι για πρώτη φορά έφτασαν στον ποταμό Μιζούρι το 1676.
«Ο Ινδιάνος στη φάτνη»
Στην ίδια σελίδα με τις δύο απεικονίσεις της βρεφοκρατούσας Παναγίας, περιλαμβάνεται και το ποίημα «Ο Ινδιάνος στη φάτνη» του Ιταλού συγγραφέας, γνωστού για τα έργα του παιδικής λογοτεχνίας, Τζιάνι Ροντάρι.
Να ένας Ινδιάνος μες στη φάτνη.
Περίεργο. Πώς βρέθηκε εδώ;
Ανάμεσα στα πρόβατα, στους μάγους,
Κάτ’ απ’ τ’ αστέρι, δίπλα στον βοσκό;
– Γκρίζε αητέ, να φύγεις απ’ τη φάτνη.
Πάρ’ το τσεκούρι σου και δρόμο από δω.
Τι θέση μπορεί να ’χει ένας Ινδιάνος
πλάι στο θείο, νιογέννητο μωρό;
Μα εκείνος δεν ακούει, δεν απαντάει.
Κουράστηκε. Ταξίδι μακρινό…
Γυρίζει, τους κοιτάει, χαμογελάει,
χαμόγελο αγάπης, τρυφερό.
Ίσως να άκουσε το μήνυμα της φάτνης
κι έτρεξε να ’ρθει τόσο βιαστικά,
να πει σε όλους μας μ’ αυτό το χαμογέλιο:
«Ειρήνη, αδέλφια, κι αγάπη στην καρδιά».
Νεκρό βρέθηκε το πρωί της Πέμπτης 11 Μαΐου στη Δυτική Αχαΐα, ένα βρέφος 10 μηνών.
Σύμφωνα με πληροφορίες το κοριτσάκι που είναι ρομά, εντοπίστηκε χωρίς τις αισθήσεις του από τον πατριό του, στα Σαγέικα.
Για το συμβάν ενημερώθηκε άμεσα η Αστυνομία, ενώ αναζητείται η μητέρα του που φέρεται να βρίσκεται σε άλλη περιοχή.
Όπως αναφέρει το pelop.gr, όλα έγιναν στην περιοχή Σαγέικα της δυτικής Αχαΐας, όταν ο πατριός του βρέφους το βρήκε νεκρό. Πρόκειται για παιδί Ρομά.
Σύμφωνα με πληροφορίες του newsit.gr, το βρέφος είχε χειρουργηθεί πριν λίγες ημέρες στο Νοσοκομείο Παίδων γιατί είχε προβλήματα με την καρδιά του. Έμενε μαζί με τη γιαγιά και τον παππού του, καθώς η μητέρα του φέρεται να βρίσκεται στο Άργος.
Για τον θάνατό του ενημερώθηκαν οι Αρχές και αναζητούν τη μητέρα του ενώ εκτιμούν ότι δεν οφείλεται σε εγκληματική ενέργεια.
Ο πρόεδρος Πανελλήνιας Ένωσης Ελευθεροεπαγγελματιών Παιδιάτρων, Κώστας Νταλούκας, μίλησε στο mega για την υπόθεση με τον θάνατο του βρέφους ηλικίας 5,5 μηνών στην Άρτα.
Συγκλονισμένη παραμένει η ελληνική κοινωνία από την ασύλληπτη οικογενειακή τραγωδία με θύμα ένα βρέφος 5,5 μηνών στην Άρτα.
Το βράδυ της Τρίτης οι αστυνομικοί προχώρησαν στη σύλληψη του 37χρονου πατέρα, ο οποίος φεύγοντας το πρωί για τη δουλειά του, ξέχασε για ώρες, την κορούλα του στο αυτοκίνητο, με συνέπεια το παιδί να χάσει τη ζωή του.
Ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Ελευθεροεπαγγελματιών Παιδιάτρων, Κώστας Νταλούκας, μίλησε γι’ αυτή την τραγική υπόθεση, λέγοντας πως παρόμοια περιστατικά συμβαίνουν συχνά.
Επίσης, ο κ. Νταλούκας αναφέρει πως εάν η θερμοκρασία έξω είναι 25 βαθμούς, μέσα στο αυτοκίνητο μπορεί να φτάσει στους 45.
«Κάθε τέτοιο γεγονός είναι μία θλιβερή είδηση για εμάς. Το πιθανότερο είναι πως όταν οι γονείς είναι αγχωμένοι, ανεξάρτητα για το επάγγελμα, υπάρχει αυξημένη πιθανότητα να ξεχαστεί. Μάλιστα, οι γονείς, μπορεί να έχουν στο μυαλό τους πως το έχουν πάει στο βρεφονηπιακό. Εύκολα θα μπορούσε ένας γονέας να ξεχάσει το παιδί» είπε και πρόσθεσε πως:
«Πιθανόν το βρέφος να άντεξε 3-4 ώρες, αλλά από τη στιγμή που το αυτοκίνητο ήταν κλειστό, τότε η θερμοκρασία αυξήθηκε πάρα πολύ. Εάν έξω έχει 25 βαθμούς, μέσα μπορεί να έχει 45 βαθμούς. Με αυτές τις θερμοκρασίες θα μπορούσε να αντέξει λίγο χρόνο. Τα μωρά έχουν μειωμένη θερμορύθμιση και ανεβαίνει 3-4 φορές πιο γρήγορα από τα υπόλοιπα παιδιά».
«Αυτό που έγινε απόψε ήταν ακριβώς αυτό που ήθελαν τα κόμματα», υπογράμμισε η Ράνια Τζίμα λίγο μετά το τέλος του ντιμπέιτ.
Λίγο μετά την ολοκλήρωση του ντιμπέιτ των πολιτικών αρχηγών, η Ράνια Τζίμα βρέθηκε στο στούντιο του Mega όπου και σχολίασε το παρασκήνιο της τηλεμαχίας των έξι πολιτικών αρχηγών ενώ προχώρησε και σε μια πολύ ενδιαφέρουσα αποκάλυψη.
Η δημοσιογράφος ξεκίνησε σημειώνοντας πως όλοι οι συνάδελφοι της ήταν εξαιρετικοί, παρόλα αυτά υπογράμμισε πως δεν είχαν κανένα λόγο πάνω στον τρόπο με τον οποίο δούλεψαν.
«Αυτό που έγινε απόψε ήταν ακριβώς αυτό που ήθελαν τα κόμματα», ανέφερε.
Αν τα κόμματα ήθελαν κάτι άλλο, θα είχαμε ένα άλλο debate. Δεν ήθελαν οι πολιτικοί αρχηγοί έναν πιο ανοιχτό διάλογο. Αν τον ήθελαν, θα τον είχαμε.
Απόκαλυψε, μάλιστα, και το παρακάτω παρασκηνιακό που αποδεικύει πόσο «δεμένα» ήταν τα χέρια των δημοσιογράφων που έθεταν τα ερωτήματα:
«Κάποια στιγμή λέει ο Ανδρουλάκης «κάποιοι πρέπει να πάνε φυλακή». Και μένουμε άναυδοι οι δημοσιογράφοι! Κοιταζόμαστε μεταξύ μας, δίπλα μου ήταν ο Παναγιώτης Στάθης και ακριβώς παραδίπλα ο Αντώνης Σρόιτερ. Σκουντάω, δεν μας έπιαναν εκείνη την ώρα οι κάμερες, λέω “παιδιά, θα κάνουμε κάτι; Θα πούμε κάτι;”. Με βλέπει ο Κουβαράς και μου λέει…«δεμένα τα χέρια μου».
Δηλαδή βγαίνει ένας πολιτικός αρχηγός και λέει για τις υποκλοπές ότι κάποιος πρέπει να πάει φυλακή και δεν μπορούσαμε να τον ρωτήσουμε ποιον εννοεί. Τον Πρωθυπουργό; «Αν διακόψεις εκείνη τη στιγμή κινδυνεύεις να είσαι αντιθεσμικός» πρόσθεσε η Ράνια Τζίμα.
Κάθε ζώδιο έχει τις δικές του αρετές και χαρίσματα, κάποια ζώδια όμως φαίνεται πως υστερούν σε σημεία.
Μπορεί όλα να είναι θέμα χημείας, τα άστρα όμως μίλησαν! Υπάρχουν κάποια ζώδια που δεν έχουν τόσο ικανοποιητικές επιδόσεις όταν πρόκειται να βρεθούν στο κρεβάτι.
Σύμφωνα με το timesofindia.indiatimes υπάρχουν 3 ζώδια τα οποία δεν φημίζονται για τις ικανότητές τους στο κρεβάτι.
Μήπως εσύ ή ο/η σύντροφός σου είναι μέσα σε αυτή τη λίστα;
Ιχθύες
Οι Ιχθύες είναι τα αγαπησιάρικα πλάσματα του ζωδιακού κύκλου και πολλές φορές φαίνεται να χάνονται τόσο πολύ στις ρομαντικές τους σκέψεις που, το σεξουαλικό παιχνίδι χάνεται μαζί με αυτούς. Κομπλάρουν, αγχώνονται και αυτό είναι και το πιο αδύναμο σημείο τους.
Ταύροι
Οι Ταύροι είναι εξαιρετικά στοργικοί και έχουν έντονη σεξουαλική ορμή ωστόσο, το θέμα στην περίπτωσή τους είναι ότι το προκαταρκτικό παιχνίδι είναι το μόνο που σκέφτονται- και αποζητούν- τις περισσότερες φορές. Θα ξεκινήσουν «ζεστά» αλλά όταν πρόκειται να φτάσουν στο σημείο της επίμαχης στιγμής, όπως όλα δείχνουν, θα μείνουν στο… ζέσταμα αφήνοντας τον παρτενέρ τους στα κρύα του λουτρού.
Ζυγοί
Οι Ζυγοί είναι πολύ ρομαντικοί, αλλά όταν πρόκειται για σεξ, παραδόξως, δεν είναι και τόσο καλοί. Μπορεί στα λόγια να δείχνουν έτοιμοι και «ειδικοί» επί του θέματος, αλλά στην πράξη χάνουν σε σημεία και το μόνο σίγουρο είναι πως δεν κατατάσσονται στα ζώδια που θα μπορούσαν με μία κίνησή τους να σε στείλουν στα… ουράνια.
Ξύπνησε την πρώτη ημέρα του γάμου τους, είδε τη γυναίκα του χωρίς μακιγιάζ και αποφάσισε να την χωρίσει με συνοπτικές διαδικασίας.
Ένας Αιγύπτιος φέρεται να ζητά διαζύγιο από τη νέα του σύζυγο, ισχυριζόμενος ότι δεν μπορεί να συνηθίσει τη φυσική της ομορφιά καθώς την είδε για πρώτη φορά χωρίς μακιγιάζ.
Κι όμως, ο Αιγύπτιος φέρεται να υπέβαλε αίτηση διαζυγίου ένα μήνα μετά το γάμο τους επειδή απλά δεν μπορούσε να συνηθίσει την εμφάνισή της γυναίκας του χωρίς μακιγιάζ.
Προφανώς, οι δυο τους γνωρίστηκαν στο Facebook, όπου η γυναίκα δημοσίευε πάντα ελκυστικές φωτογραφίες της, αλλά ακόμη και μετά από μερικά ραντεβού μαζί της, ο άνδρας τη βρήκε ελκυστική και αποφάσισε να την παντρευτεί.
Τα προβλήματα ξεκίνησαν το πρωί μετά τη νύχτα του γάμου όταν ο άντρας είδε τη νύφη χωρίς μακιγιάζ για πρώτη φορά.
«Σοκαρίστηκα… καθώς δεν μοιάζει σε τίποτα με το άτομο που είδα αρκετές φορές πριν από το γάμο», είπε πρόσφατα ο απογοητευμένος σύζυγος στο Οικογενειακό Δικαστήριο της περιοχής του, σύμφωνα με το gulfnews.com.
«Είδα τις φωτογραφίες της στο Facebook, δείχνει τελείως διαφορετική όταν δεν φοράει μακιγιάζ. Εξαπατήθηκα και θέλω να τη χωρίσω».
«Με εξαπάτησε καθώς συνήθιζε να φοράει βαρύ μακιγιάζ πριν τον γάμο», πρόσθεσε ο άνδρας. «Αλλά μετά το γάμο, είδα το πραγματικό της πρόσωπο χωρίς μακιγιάζ, φαίνεται άσχημη».
Τα αιγυπτιακά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι ο εξαπατημένος σύζυγος είπε στο δικαστήριο ότι προσπάθησε να ξεπεράσει τη μη ελκυστική εμφάνιση της συζύγου του, αλλά μετά από ένα μήνα γάμου αποφάσισε να υποβάλει αίτηση διαζυγίου.
«Τη βλέπω όταν ξυπνάει, τα μαλλιά της είναι ακατάστατα… Και η εμφάνισή της είναι εντελώς διαφορετική από αυτή που ήξερα όταν την παντρεύτηκα».
Είναι ενδιαφέρον ότι μια παρόμοια περίπτωση καταγράφηκε το 2016, όταν ένας άνδρας από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα προσπάθησε να χωρίσει τη γυναίκα του αφού την είδε χωρίς μακιγιάζ για πρώτη φορά.
Γεννήθηκα στην Πάρο, εξού και Πάριος, από σπουδαίους γονείς. Ο μπαμπάς μου ήταν φαροφύλακας και η μάνα μου νοικοκυρά. Είχα καλά παιδικά χρόνια, φτωχικά, αλλά όχι μίζερα. Δεν πείνασα ‒ βέβαια, δεν ήξερα τι θα πει χορτάτος, για να ξέρω ότι πεινάω. Οι γονείς μου μπορούσαν να κόψουν και την αναπνοή τους στη μέση και να σου δώσουν τη μισή για να χορτάσεις. Η μητέρα μου ήταν μια γυναίκα που από το τίποτα μπορούσε να κάνει ένα τραπέζι για δέκα άτομα.
• Στην Αθήνα ήρθα για να σπουδάσω. Στο νησί ρώταγαν: «Τι θα γίνει ο γιος σου, κυρα-Μαρουσώ;». «Γιατρός, δικηγόρος, παπάς…» Ο μπαμπάς μου έλεγε «κάτω απ’ το κράτος παιδί μου, να παίρνεις μισθό». Ήθελαν να καμαρώσουν οι άνθρωποι και, τελικά, παραλίγο να τους απογοητεύσω που έγινα τραγουδιστής. Θεωρούσαν ότι είναι μια δουλειά η οποία δεν συμβάδιζε με τον χαρακτήρα μου. Κι όμως, αυτό ονειρευόμουν από παιδί, αυτό που είμαι τώρα.
• Με το τραγούδι ασχολήθηκα πολύ απλά. Ήμουν υπάλληλος τις νύχτες σε ένα ξενοδοχείο απέναντι από τη «Νεράιδα», όπου τότε δούλευε ο Κώστας ο Κλάββας, ο μέγας συνθέτης και σπουδαίος ενορχηστρωτής. Έμενε στο ξενοδοχείο και μια φορά που ήρθε να πάρει το κλειδί εγώ ήμουν πίσω από την είσοδο, δεν φαινόμουνα ‒ ήμουν με μια κιθάρα, έπαιζα και τραγούδαγα. Με άκουσε, περίμενε να τελειώσω και μετά χτύπησε το κουδούνι. Όταν βγήκα, με ρωτάει «εσύ τραγούδαγες;». Του λέω «μάλιστα». «Το ξέρεις ότι έχεις ωραία φωνή;» «Το ξέρω» του είπα ο θρασύτατος. «Αύριο θα σε πάρω από δω», μου λέει, «να σε πάω κάπου».
Αγάπησα και αγαπήθηκα πολύ, αλλά ως σύζυγος δεν υπήρξα καλός. Ήμουν καλύτερος ως σύντροφος στις συζύγους μου, αλλά πέτυχα ως πατέρας κι αυτό μου αρέσει. Τα παιδιά μου είναι η ζωή μου.
Έτσι έγινε και η μοίρα μου η καλή ήταν η συνάντηση που είχα εκεί με τον Γιώργο τον Κατσαρό. Ήταν μια σχολή όπου δίδασκαν ο Μίμης ο Πλέσσας, ο Κατσαρός, ο Κλάββας, ο Ξαρχάκος. ΕΜΕ λεγόταν, δηλαδή Ελληνική Μουσική Εταιρεία, και ήταν στη Σόλωνος. Έπαιρναν μόνο ταλέντα. Την πρώτη μέρα στη σχολή μάς παίζει ο Κατσαρός ένα τραγούδι που μόλις είχε γράψει και μας λέει: «Θα το παίξω δυο-τρεις φορές και όποιος νομίζει ότι μπορεί να το πει, να σηκώσει το χέρι». Τη δεύτερη φορά, το είχα μάθει. Σηκώνω το χέρι, με βάζει να το τραγουδήσω και μου λέει: «Κάθισε, και όταν τελειώσουμε μη φύγεις, σε θέλω». Τελειώνει το μάθημα και μου το ξεκαθάρισε: «Εσύ θα φύγεις απ’ τη σχολή, είσαι έτοιμος, δεν χρειάζεσαι μαθήματα. Την Κυριακή θα έρθεις στο σπίτι μου».
Θυμάμαι, είχα τα εισιτήρια να πάω ‒έμενα με την αδερφή μου στην Αγίου Μελετίου‒, αλλά όχι για να γυρίσω, έτσι πήγα μέχρι το σπίτι του με τα πόδια. Με πέρασε από ιερά εξέταση, με έβαζε κι έλεγα τραγούδια: «Πες ένα λαϊκό, πες ένα ρεμπέτικο, πες ένα δημοτικό». Αριστερά μου ήταν δυο άνθρωποι, καθιστοί, που ακούγανε. Αφού τελείωσα, λέει: «Να σου συστήσω τον κύριο Μάτσα και τον Πυθαγόρα». Κάγκελο εγώ.
Την επόμενη μέρα πήγαμε με τον Γιώργο στην ΕΜΙ, στην Κάνιγγος, με ακούει ξανά στο πιανάκι κι εκεί έγιναν και τα «βαφτίσια». «Από πού είσαι;» «Απ’ την Πάρο». «Πώς σε λένε;» «Βαρθακούρη». «Δύσκολο επίθετο, πού να το πει ο άλλος; Θα το αλλάξουμε, θα το κάνουμε Παριανός». Του λέω: «Γιάννης Παριανός υπάρχει, είναι άλλος τραγουδιστής». Έτσι, είπαν Πάριος. Ποιος απ’ τους τρεις το είπε δεν θυμάμαι, αλλά εκεί βαφτίστηκα.
Στην Πάρο είναι το σπίτι μου, από κει κατάγομαι και εκεί ψηφίζω. Η ταυτότητά μου δεν λέει Αθήνα, λέει Πάρο.
• Μετά εξαφανίστηκα γιατί πήγα φαντάρος. Στο πεζικό, μέσα στη χούντα. Ήμουν στρατιώτης στη Σύρο και παίρνω μια μετάθεση κι έρχομαι στην Αθήνα. Είχα τρελαθεί στη σκοπιά, ενώ ήμουν και σε ένα γραφείο κι έγραφα όλη μέρα. Έμαθα ότι ο διοικητής μου λεγόταν Αντώνης Κατσαρός και έναν χρόνο από τότε που είχα κάνει τη συνάντηση με τον Γιώργο Κατσαρό παίρνω τηλέφωνο για να τον ρωτήσω αν έχει καμία συγγένεια με τον διοικητή. Εκεί να δεις τι άκουσα! «Δεν ντρέπεσαι, που σε υποστήριξα, να εξαφανιστείς χωρίς να πεις λέξη». Του λέω: «Ήμουν στρατιώτης». «Και γιατί δεν μου το είπες;» «Ντράπηκα». Όντως ντράπηκα. Και συνεχίζω: «Εξακολουθώ να είμαι στον στρατό και υπάρχει κάποιος κύριος που είναι διοικητής μου, που λέγεται Κατσαρός Αντώνιος». Απαντάει: «Ο θείος μου είναι». Τον παίρνει τηλέφωνο κι εκείνος με κάλεσε στο γραφείο και με κατσάδιασε. Ήταν να γίνω έφεδρος αξιωματικός, αλλά κόπηκα λόγω έλκους. Με έστειλε πίσω, στη μονάδα μου, αλλά το μέσο δούλεψε και μου ήρθε ένα μπουγιουρντί που έλεγε ότι θα έκανα σκοπιές, αλλά ημερήσιες, όχι γερμανικά νούμερα και τέτοια.
Ο Γιάννης Πάριος δώρισε δυο κλίνες ΜΕΘ στο νοσοκομείο Μεταξά
Έτσι βρέθηκα πάλι με τον Γιώργο, που με έβαλε να τραγουδάω σε μπουάτ. Κρυφά, βέβαια, την κοπάναγα τη νύχτα, γιατί έτσι και με έπιαναν θα πέρναγα στρατοδικείο. Τραγούδαγα κάθε βράδυ στην «Κατακόμβη». Μετά από λίγο καιρό με φώναξε ο Γιώργος και με πήγε στη «Νεράιδα», στην Παμέλα. Με είδε αυτή κουρεμένο γουλί, κάτι αδιανόητο για κάποιον που έβγαινε να τραγουδήσει, και λέει του Γιώργου: «Καλός είναι, αλλά πώς θα τον βγάλουμε έτσι να τραγουδήσει;». Ο Κατσαρός ‒θυμάμαι τα λόγια του‒ της πρότεινε: «Δοκίμασέ τον και όλη την εβδομάδα θα τον πληρώνω εγώ. Εάν δεν σου κάνει, στο τέλος της εβδομάδας θα φύγει». Έτσι κι έγινε, τραγούδησα και στο μέσο της εβδομάδας με φώναξε η Παμέλα να μου δώσει αύξηση. Της είχα πει ότι στην μπουάτ έπαιρνα 400 δραχμές την ημέρα, αλλά ήταν ψέματα, 100 έπαιρνα, κι εκείνη μου έδωσε 300. Στα μισά της εβδομάδας μου έδωσε 550. Της άρεσα, δεν είχε διαμαρτυρηθεί και κανένας πελάτη που ήμουν κουρεμένος. Έτσι έμεινα στη «Νεράιδα» επτά σεζόν.
• Μετά συνέβησαν τα γεγονότα με τον πατέρα μου. Αρρώστησε και πέθανε όταν ήμουν στρατιώτης, το ’71. Το πρώτο τραγούδι που κυκλοφόρησα ήταν η «Θάλασσα του Πειραιά», του Μητσάκη. Ο Μάτσας έδινε τραγούδι του Μητσάκη για πρώτο σε όσους πίστευε ότι θα γίνουν κάτι. Το θεωρούσε γούρι. Κι ο Γιάννης Καλατζής είπε ένα τραγούδι του Μητσάκη, η Διαμάντη είπε το «Συννεφιές», ο Νταλάρας είχε πει το «Στην εποχή του Πάγκαλου» κι εγώ είπα τη «Θάλασσα του Πειραιά», αυτό που λέει «Περαία μου, Περαία μου, με τον Σαρωνικό σου, που έχεις για καμάρι σου τον Ολυμπιακό σου». Με ρώταγαν: «Καλά, εσύ, ένας Παναθηναϊκός, τραγουδάς για τον Ολυμπιακό;» «Μα γιατί να μην το πω; Με προσβάλλει; Μεγάλη ομάδα είναι». Μου έφερε και γούρι. Ήταν το μοναδικό τραγούδι που πρόλαβε να ακούσει ο πατέρας μου πριν πεθάνει, μαζί με το «Ράκος» του Καλδάρα.
• Η πρώτη μου εμφάνιση στη δισκογραφία ήταν τo 1969, σε έναν μεγάλο δίσκο με τίτλο «Συνάντηση», σε μουσική του Άγγελου Σέμπου και στίχους του Κώστα Κινδύνη. Είπα το «Ράγισε ο καθρέφτης». Στον δίσκο συμμετείχαν επίσης ο Νταλάρας, ο Καλατζής και η Λίτσα Διαμάντη. Οι «Θαλασσογραφίες» του Λοΐζου ήταν μετά, κι εκεί συμμετείχα με ένα κομμάτι. Είχα ηχογραφήσει τέσσερα, αλλά κάτι έγινε και μπήκε μόνο ένα στον δίσκο. Πριν από τις θαλασσογραφίες είχα τραγουδήσει Καλδάρα, «Καθισμένος στο απέναντι παγκάκι», «Το ράκος». Η δεύτερη σημαντική συνάντηση που είχα στη ζωή μου, μετά τον Κατσαρό, ήταν ο Απόστολος Καλδάρας. Οριακή για την καριέρα μου. Ο Πυθαγόρας ήρθε μετά, με το «Τώρα πια». Με το «Έρχονται στιγμές» του Στέλιου του Ζαφειρίου, του σπουδαίου μπουζουκτσή.
• Το πρώτο άλμπουμ μου, κανονικό άλμπουμ, όχι παίρνουμε τραγούδια αποδώ και αποκεί ‒γιατί έγινε κι έτσι‒, ήταν το «Έρχονται στιγμές». Και ήταν και ο πρώτος μου χρυσός δίσκος. Εκείνη την ημέρα έγινε η απονομή τριών χρυσών, της Χαρούλας Αλεξίου, του Γιώργου του Νταλάρα και του δικού μου. Μας τους έδωσε ο Μάτσας. Είχε καθιερωθεί τότε στις 50.000 πωλήσεις και στις 100.000 ο πλατινένιος. Έχω πάρει τόσους χρυσούς και πλατινένιους από τότε, που δεν έχω πού να τους βάλω.
• Το αγαπάω τόσο πολύ αυτό που κάνω, ακόμα και τώρα, που ούτε καν σκέφτηκα πού θα έφτανα. Ποτέ. Πού έφτασα; Η διαφορά μας είναι ότι εγώ τραγουδάω καλύτερα από σένα. Το ότι με ξέρει όλος ο κόσμος είναι αναγνώριση της δουλειάς μου, διαφορετικά δεν σημαίνει τίποτα, επώνυμος μπορεί να γίνεις και με έναν φόνο. Δεν υπάρχει καλύτερο πράγματα από το να αγαπάς αυτό που κάνεις και να δουλεύεις, γιατί, χωρίς δουλειά, τίποτα δεν σου χαρίζεται. Κι ας σε ακουμπήσει ο Θεός και ας σου πει «εγώ σου χαρίζω μια φωνή». Η διαχείριση είναι δική σου. Είναι δική σου υπόθεση το τι θα κάνεις το δώρο, πρέπει να τρέξεις, να είσαι συνεπής σε όλα, γιατί δεν είναι εύκολη δουλειά το να είσαι τραγουδιστής. Και μάλιστα με διάρκεια. Δεν μπορείς να κάτσεις στ’ αυγά σου και να λες «τα κατάφερα, εντάξει, παίρνω καλό μεροκάματο τώρα, δουλεύω τη νύχτα να μαζέψω λεφτά να πάρω μια Πόρσε». Δεν το έκανα ποτέ αυτό, εγώ τα λεφτά τα έδινα στην κυρα-Μαρουσώ για να πάρει πετρογκάζ.
Ο Γιάννης Πάριος με τον Πυθαγόρα.
• Κάποτε άκουγαν τη φωνή πρώτα και μετά σε κοίταγαν, τώρα σε κοιτάνε πρώτα και μετά σε ακούνε. Ήμουν τυχερός, όπως και πολλοί άλλοι από τη γενιά μου, γιατί μας άκουγαν, έλεγαν «ωραία φωνή, να του εμπιστευτούμε τραγούδια», κι έτσι έγινε όλο αυτό που έγινε. Αλλά ήθελε και τρέξιμο, να μην επαναπαύεσαι ποτέ. Ας πούμε, το «Τώρα πια», τεράστια επιτυχία, ήταν ένα γαλλικό τραγούδι του Alain Barrière που έλεγε «Tu t’en vas». Το είχα ακούσει από μια φίλη της Λίτσας της Διαμάντη, που της το είχε στείλει ο αδερφός της από τη Γαλλία. Καθόμασταν στο σπίτι της, το άκουσα και της ζήτησα να μου το δώσει. Το πήγα στον Πυθαγόρα σε μια κασέτα και του είπα «εκεί που λέει “tu t’en vas”, βάλε “τώρα πια”, στα υπόλοιπα γράψε ό,τι θέλεις».
Εκείνη την εποχή οι 100.000 δίσκοι ήταν σαν να λες σήμερα ένα εκατομμύριο. Δεν ήμουν ο πρώτος που το έκανε, φυσικά, και δεν ήμουν ο μόνος. Το είχαν κάνει πολλοί πριν, ο Νταλάρας με τον «Μέτοικο» του Μουστακί π.χ. Το τραγούδι δεν έχει πατρίδα, αν είναι καλό. Έτσι άρχισε η ανοδική πορεία μου. Είχαν προηγηθεί το «Έρχονται στιγμές» και το «Ποτέ δεν σε ξεχνώ», μια παραγγελιά του Μάτσα ‒ γιατί δεν ήθελα να το πω. Του είχα πει «είναι πολύ τραλαλά», και μου απάντησε «παρ’ το, θα γίνει επιτυχία, πες το για μένα» ‒ και είχε δίκιο, βέβαια, ο άνθρωπος.
Σε αυτόν τον δρόμο συνάντησα ανθρώπους όπως ο Σταύρος ο Ξαρχάκος ‒ο μέγας Σταύρος‒, με τον οποίο κάναμε τη μοναδική δισκογραφική του δουλειά. Ο Σταύρος δεν έκανε δίσκους, μάζευε τα τραγούδια του, όσα έγραφε, και έκανε ένα άλμπουμ με τραγουδιστές. Μ’ εμένα έκανε ολόκληρο δίσκο επί τούτου. Θυμάμαι ότι δούλευα στη Θεσσαλονίκη και ερχόμουν κάθε πρωί με το αεροπλάνο και τραγούδαγα live: μέσα στο στούντιο η ορχήστρα και ο τραγουδιστής, ενώ ο ίδιος διηύθυνε. Ήταν από τις πιο ωραίες εμπειρίες. Ο Σπανουδάκης έχει άλλου είδους τρέλα: αυτός ηχογραφεί στο σπίτι του, σε αφήνει μπροστά στο μικρόφωνο να τραγουδάς, ενώ έχει πάει στην κουζίνα. Ήμουν τυχερός γιατί συνάντησα ταλαντούχους ανθρώπους. Με τον Γιώργο τον Χατζηνάσιο έχω κάνει πολύ καλή δουλειά, το τραγούδι «Τι θέλεις να κάνω» είναι από κείνα που κάνει την αρχή ο τραγουδιστής και το φινάλε όλος ο κόσμος. Όποτε και να το πω, αυτό συμβαίνει. Με τον Πολυκανδριώτη έχουμε γράψει πολλά τραγούδια και έχουμε δώσει και σε άλλους. Δώσαμε στον Στράτο Διονυσίου το «Τα πήρες όλα κι έφυγες», που έγινε τεράστια επιτυχία.
• Δεν θυμάμαι να αδίκησα κανέναν. Δεν έχω κανένα παράπονο από τον Θεό ούτε από τη ζωή μου, όλα μου τα έδωσε, περισσότερο απ’ όλα τα παιδιά μου. Δεν υπάρχει μεγαλύτερο δώρο από τα παιδιά, όταν σε αγαπάνε και σε σέβονται. Γιατί έχει σημασία αυτό. Δεν θα άλλαζα τίποτα. Ίσως να ήθελα να έχω ένα γερό στομάχι, να αντέχει, γιατί έχω ταλαιπωρηθεί με το έλκος ‒ και εγχείρηση έχω κάνει. Αλλά με λίγη υπομονή και αγάπη όλα περνάνε. Δεν γίνεται να είναι όλα τέλεια.
Χάρις Αλεξίου, Γιάννης Πάριος, Γιώργος Νταλάρας και Λουκιανός Κηλαηδόνης
• Τα «Νησιώτικα» μπορεί να είναι ο δίσκος με τις πιο πολλές πωλήσεις στην Ελλάδα, αλλά εγώ δεν καρπώθηκα τίποτε από τα κέρδη. Ήταν ένας δίσκος που έκανα στη μνήμη του πατέρα μου, γιατί, πριν φύγει, μου είχε πει «μην ξεχάσεις τις ρίζες σου». Του έδωσα τον λόγο μου, «όποτε μπορώ, μπαμπά μου, θα κάνω έναν δίσκο με νησιώτικα». Και τον έκανα. Στην αρχή ήθελαν να τον κάνουν μονό, αλλά επιμέναμε ο Αχιλλέας Θεοφίλου κι εγώ να γίνει διπλός, και χάλασε ο κόσμος. Θυμάμαι τη Χαρούλα Αλεξίου που μου είχε πει το καταπληκτικό: «Αφού, ρε, και στη Θήβα, που δεν έχει θάλασσα, στα πανηγύρια χορεύουνε νησιώτικα, μην το πεις ούτε του παπά». Όλα τα έσοδα από τον δίσκο τα έδωσα στο δήμο της Πάρου.
• Στην Πάρο είναι το σπίτι μου, από κει κατάγομαι και εκεί ψηφίζω. Η ταυτότητά μου δεν λέει Αθήνα, λέει Πάρο. Οι φίλοι μου είναι κάτω, τους μετράω έναν-έναν και πάντα κάποιον χάνω. Μου λείπουν, μέχρι να τους συναντήσω. Κανείς μας δεν θα το γλιτώσει, «δεν υπάρχει αθανασία», που λέει και το τραγούδι.
• Έχω την αδερφή μου εδώ και τρία χρόνια σε μια κλινική αποκατάστασης. Δεν έχει επαφή με τον περιβάλλον, έχει πάθει εγκεφαλικά και είναι ο καημός μου, ο πόνος μου. Το να δωρίσω τις κλίνες ΜΕΘ στο νοσοκομείο Μεταξά ήταν μια κίνηση που θα την έκανα και χωρίς την αδελφή μου. Όλοι πρέπει να βοηθήσουμε, όσοι μπορούμε. Δυστυχώς, αν είσαι αναγνωρίσιμος, θες δεν θες, βγαίνουν στη δημοσιότητα αυτά. Δεν είναι κακό να γίνεσαι παράδειγμα και μακάρι να το κάνουν κι άλλοι. Η δική μου ευχή είναι να είναι αχρείαστες αυτές οι κλίνες, να μην πρέπει να μπει ποτέ κανείς σε αυτές, αλλά με όσα συμβαίνουν, καλό είναι να υπάρχουν.
Όλα τα τραγούδια του νέου δίσκο μου «Αχ αγάπη, αχ έρωτα» είναι δικά μου, δεν έχω καμία υποχρέωση σε κανέναν. Χρόνια ένιωθα την ανάγκη ότι κάτι πρέπει να κάνω κι εγώ να βοηθήσω τον κόσμο. Και παρότι ό,τι κάνεις πρέπει να το κρατάς μυστικό ή μέσα σου, αυτό δημοσιοποιήθηκε, όπως το φοβόμουν. Έγραψα αυτά τα τραγούδια και είπα ότι ο μόνος λόγος για να τα βγάλω είναι αυτός, κι έτσι έγινε. Με τη βοήθεια του Νίκου του Χατζηνικολάου, μέσω της εφημερίδας του, μπήκαν κι άλλοι σπόνσορες, βοήθησαν όλοι, και έγινε όλη αυτή η εκστρατεία για δύο κρεβάτια. Στην αρχή ήταν να δωρίσω ένα, αλλά τελικά παραδόθηκαν δύο.
Από την αρχή το λέω για αστείο, αλλά κοντεύω να το πιστέψω, ότι «δεν διάλεξα εγώ τον έρωτα, μάλλον ο έρωτας με διάλεξε». Έτσι φαίνεται. Και πήγε και κρύφτηκε μέσα στον λαιμό μου.
• Από την αρχή το λέω για αστείο, αλλά κοντεύω να το πιστέψω, ότι «δεν διάλεξα εγώ τον έρωτα, μάλλον ο έρωτας με διάλεξε». Έτσι φαίνεται. Και πήγε και κρύφτηκε μέσα στον λαιμό μου. Όταν λέω «έρωτα», δεν εννοώ μόνο τον έρωτα που έχει σχέση με το σεξ, τον γάμο, οτιδήποτε παρελκόμενο. Ο έρωτας φεύγει, είναι και λίγο αλήτης, δεν κρατάει πολύ, γι’ αυτό είναι και όμορφος. Η αγάπη δεν φεύγει ποτέ. Αυτό που έχει σημασία είναι η αγάπη, αυτό που νιώθω για τα παιδιά μου. Μπορώ να σου πω ότι τα αγαπάω περισσότερο απ’ ό,τι έχω αγαπήσει μια γυναίκα. Είναι πολύ πιο σημαντικά για μένα. Η αγάπη είναι έμπνευση.
• Αγάπησα και αγαπήθηκα πολύ, αλλά ως σύζυγος δεν υπήρξα καλός. Ήμουν καλύτερος ως σύντροφος στις συζύγους μου, αλλά πέτυχα ως πατέρας κι αυτό μου αρέσει. Τα παιδιά μου είναι η ζωή μου.
• Ζηλεύω πολλά πράγματα στον Χάρη, είναι σπουδαίος συνθέτης και τραγουδιστής. Ο Νικόλας έρχεται από άλλη εποχή, αλλά στο βάθος έχει τον ρομαντισμό που έχουν και ο μπαμπάς του και ο αδερφός του, έχει ταλέντο και το λέω με καμάρι. Επέμενα πάντα να μάθουν σωστά ελληνικά τα παιδιά μου. Ο Νικολάκης, βέβαια, τις μισές λέξεις τις λέει αμερικάνικα, αλλά το επεδίωξε, γιατί δεν θα μείνει στην Ελλάδα για πολύ ακόμα απ’ ό,τι βλέπω, δυστυχώς. Και τι να κάνει στην Ελλάδα; Όλα αυτά τα παιδιά που βλέπω να τραγουδάνε κάνουν γυμναστικές επιδείξεις. Μπορεί να γράφουν σπουδαία πράγματα, αλλά στην Ελλάδα δεν έχει τόσο μεγάλο χώρο για να το εκμεταλλευτούν. Και οι φαν τους, μόλις μεγαλώσουν λίγο και ερωτευτούν, θα ακούσουν τον Πάριο, ρε γαμώτο. Ερωτικό τραγούδι. Όταν ο Χάρης ήταν ερωτευμένος, μου είχε πει «κάποτε, πατέρα, έπαιρνα τα playbacks από τα κομμάτια σου για να ακούσω τη γραμμή που έχει το μπάσο ή η κιθάρα, το πώς τραγουδάς, τι έλεγες δεν το πρόσεχα ποτέ, τώρα τo προσέχω, γιατί ερωτεύτηκα».
• Δεν ξέρω τι θα αφήσει πίσω της η νέα γενιά που βλέπουμε στην τηλεόραση. Εγώ ξέρω ένα πράγμα, ότι σε αυτές τις εκπομπές είναι σαν να κρατάνε ένα ψαλίδι τα κανάλια και να κόβουν τα φτερά αυτών των παιδιών. Προτεραιότητα έχουν οι παρουσιαστές, γιατί αυτοί φέρνουν την τηλεθέαση, όχι οι τραγουδιστές. Aς πούμε ότι ήρθες πρώτος, και λοιπόν; Εκτός ορισμένων λίγων εξαιρέσεων, κανείς μεγάλος δεν βγήκε από αυτές τις εκπομπές ‒ και γίνονται εδώ και χρόνια. Θαυμάζω πάρα πολύ τα νέα παιδιά που μαθαίνουν παραδοσιακά όργανα, δηλαδή κλασικά όργανα. Μου αρέσει και μια εκπομπή που δεν υπάρχει περίπτωση να μην τη δω, το «Αλάτι της γης» με τον Λάμπρο Λιάβα. Ο μιμητισμός, που βγαίνουμε και τραγουδάμε αγγλικά και αμερικάνικα, με τσαντίζει. Λέω «για στάσου, εγώ δεν άκουσα κανέναν Εγγλέζο ή Αμερικάνο να τραγούδησε ένα τραγούδι ελληνικό».
Με τον γιο του, Χάρη Βαρθακούρη.
• Το πιο μεγάλο μου όφελος από το τραγούδι είναι το ίδιο το τραγούδι. Που με χαροποιεί ή με κουρελιάζει. Είναι σαν μια βάρκα μέσα στην οποία μπαίνεις και σε ταξιδεύει χωρίς πανιά, χωρίς κουπί, χωρίς τίποτα, σε πάει όπου θέλει.
• Κάθεσαι στον καναπέ σου και περιμένεις κάτι που δεν θα γίνει ποτέ. Αν γίνει, θα είναι λαχείο. Πιστεύω στον άνθρωπο που ελπίζει, αλλά να βοηθάει και ο ίδιος την ελπίδα του, αυτό που κυνηγάει. Πρέπει, όμως, να κυνηγάει με το ταλέντο του το εφικτό, όχι το ανέφικτο. Όσο και να το θέλω, εγώ δεν μπορώ να γίνω ποδοσφαιριστής, όσο καλή διάθεση και να έχω, δεν μπορώ να γίνω διευθυντής ορχήστρας. Θα μου πεις, μα κύριε, σπουδάζεται αυτό. Μωρέ σπουδάζεται, αλλά θέλει και ταλέντο. Να μην είσαι στο πανέρι.
• Η πολιτική είναι μια τεχνική που δεν την ξέρω. Δεν είναι τέχνη, γιατί η τέχνη είναι σπουδαίο πράγμα. Δεν μπορώ να φορέσω άλλη μάσκα από αυτή που μου έδωσε ο Θεός. Προσωπικά, δεν μου κόστισε ποτέ αυτό, γιατί εγώ την κυνήγησα τη δουλειά μου, την έψαξα, κι όποιος κυνηγάει, δεν χάνει. Η επιτυχία δεν χαρίζεται, κερδίζεται.
• Σε αυτήν τη φάση που βρισκόμαστε τώρα, που φοβόμαστε όλοι, ελπίζω και αισιοδοξώ. Μερικές φορές σκέφτομαι ότι είναι ένα κακό όνειρο και θα ξυπνήσουμε ένα πρωί και θα δω ξανά τους ανθρώπους να χαμογελάνε. Χωρίς τη μάσκα. Αλλά πρέπει να είμαστε πειθαρχημένοι όλοι μας, για να φύγει νωρίτερα όλο αυτό.
• Μου αρέσει πολύ να διαβάζω, να γράφω στίχους, μου αρέσει να κάθομαι στο πιάνο ή στην κιθάρα μου και να παίζω με τα παιδιά μου, να ακούω μουσική. Μου αρέσει να βλέπω μπάσκετ και ποδόσφαιρο στην τηλεόραση, είμαι ένας συνηθισμένος άνθρωπος. Δεν έχω ιδιαιτερότητες.
• Η ζωή με έχει μάθει να είμαι ταπεινός, να μη νομίζω ότι είμαι κάτι παραπάνω απ’ τον καθέναν. Έχω πάντα στο μυαλό μου το γνώθι σ’ αυτόν. Κάποια στιγμή θα κόψουμε τη γραμμή, τουλάχιστον ας καμαρώνουν οι απόγονοί μας για μας.
Αχ…αγάπη
Το νέο διπλό άλμπουμ του Γιάννη Πάριου «Αχ αγάπη… αχ έρωτα» κυκλοφορεί σε όλα τα ψηφιακά καταστήματα και δισκοπωλεία από τη MINOS EMI/ UNIVERSAL
Ο Κόρεϊ Μέισον ήξερε ότι ήθελε να είναι κορίτσι όταν ήταν 11 ετών, αλλά φοβόταν την απόρριψη από τους γονείς του. Δεν γνώριζε ότι η μητέρα της, η Έρικα, λειτουργούσε ήδη με μια νέα δική της ταυτότητα φύλου. Τέσσερα χρόνια αργότερα, έχουν γίνει πατέρας- κόρη που αντιμετωπίζουν κάθε βήμα του μοναδικού ταξιδιού τους με δύναμη και υπερηφάνεια.
Η Έρικα, τώρα ως Έρικ, απέκτησε το θάρρος να αντιμετωπίσει τη δια βίου επιθυμία της να περάσει από το θηλυκό στο αρσενικό βλέποντας τον Κόρεϊ να μετατρέπεται στη νεαρή γυναίκα που πάντα ένιωθε μέσα του πως ήταν.
Ακριβώς όπως ο Κόρεϊ φοβόταν αρχικά την οικογενειακή απόρριψη, έτσι και ο Έρικ φοβόταν τι θα σκέφτεται ο σύζυγός του και τα παιδιά του. Μετά από ένα χρόνο με δύσκολες συζητήσεις, θεραπεία τεστοστερόνης, και μια διπλή μαστεκτομή, ο Έρικ αισθάνεται καλύτερα από ποτέ, και έχει υποδεχτεί με ανοιχτές αγκάλες από την θερμή οικογένειά του.
Τον Ιανουάριο, η Κέιτι Κάουρίκ συμπεριέλαβε την Κόρεϊ και τον Έρικ ως μέρος της ιστορίας της Επανάστασης των Φύλων, της ειδικής σειράς του National Geographic. “Κινούνται προς αντίθετες κατευθύνσεις, αλλά στον αληθινό τους εαυτό”, έγραψε για τη δυναμική τους.
Γνωρίστε την Κόρεϊ και τον Έρικ Μέισον, έναν πατέρας και μια κόρη που περνούν την μετάβαση της αλλαγής φύλου μαζί
Ο Έρικ, πρώην Έρικα, αισθανόταν άβολα ως γυναίκα ολόκληρη την ζωή του και δήλωσε ότι “απεχθανόταν που ήταν έγκυος”
Η κόρη του, Κόρεϊ, γεννήθηκε αγόρι και αισθανόταν επίσης παγιδευμένη μέσα σε ένα σώμα που δεν ήταν δικό της
Πριν από 4 χρόνια, σε ηλικία 11 ετών, ο Κόρεϊ πήρε τη γενναία απόφαση να απελευθερώσει το κορίτσι που πραγματικά έλαμπε από μέσα του..
Και δείχνει… πραγματικά πανέμορφη
Η Κόρεϊ φοβόταν αρχικά την αποδοκιμασία των γονιών της, μη γνωρίζοντας πώς ένιωθε μέσα της και η ίδια της η μητέρα
“Ήθελα να κάνω τους γονείς μου περήφανους για μένα, αλλά νόμιζα ότι δεν θα με αποδέχονταν”
Εμπνευσμένη από την κόρη της, η Έρικα έγινε Έρικ το 2016
“Το πρώτο συναίσθημα ήταν ανακούφιση, το δεύτερο ήταν τρομοκρατία”, δήλωσε ο Έρικ στα “60 λεπτά της Αυστραλίας” σε μια συγκινητική συνέντευξη
“Ο φόβος για το τι θα μου επιφύλασσε το μέλλον … ο φόβος για το τι θα με περίμενε την υπόλοιπη ζωή μου”
Παρά την ανησυχία του, ο Έρικ έχει αγκαλιαστεί από την οικογένειά του και τώρα βρίσκεται υπό θεραπεία με τεστοστερόνη
“Έχω πέντε όμορφα παιδιά, έχω έναν υπέροχο σύζυγο και μια εκπληκτική ζωή”
Όλους τους λαούς θα έχει ως συμμάχους ο ελληνικός, σε περίπτωση που αυτός δώσει εντολή στο ΚΚΕ να αναλάβει τη διακυβέρνηση, όπως τόνισε στο debate ο Δημήτρης Κουτσούμπας.
Ο Παναγιώτης Στάθης ρώτησε τον κ. Κουτσούμπα στην ενότητα «Εξωτερική Πολιτική-Άμυνα» για τον λόγο που το ΚΚΕ καταψήφισε στη Βουλή τις συμφωνίες για τα εξοπλιστικά.
Ο γενικός γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ απάντησε: Οι εξοπλισμοί που έγιναν, με τη Γαλλία, τις ΗΠΑ, τη Βρετανία ή και τη Γερμανία, υπηρετούν συμφέροντα του ΝΑΤΟ, μιας συμμαχίας -στην οποία ανήκει βέβαια η χώρα μας- η οποία ασκεί επιθετικές ενέργειες ενάντια σε άλλους λαούς, σε άλλες χώρες. Που εμπλέκει τη χώρα μας και γίνεται πιθανός στόχος αντιποίνων. Όπως ο πόλεμος στην Ουκρανία, που έχει γίνει πόλεμος ΝΑΤΟ-Ρωσίας.
Το να πηγαίνουν εξοπλισμοί στην Ουκρανία, τα αεροπλάνα της Πολεμικής Αεροπορίας να πετάνε πάνω από τα Βαλκάνια, τα πολεμικά μας πλοία να βρίσκονται στον Περσικό και στη Μαύρη Θάλασσα, δεν υπηρετούν τις ανάγκες προστασίας του εναέριου χώρου, του θαλάσσιου χώρου, των συνόρων και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της πατρίδας μας.
Όλες αυτές οι συμφωνίες οδηγούν σε επιθετικές ενέργειες και η κατάσταση οξύνεται όλο και περισσότερο. Όλοι αυτοί οι εξοπλισμοί που έχουν γίνει ουσιαστικά οδηγούν σε συμμετοχή σε επιθετικές ενέργειες.
Ο Παναγιώτης Στάθης επανήλθε και ρώτησε εάν ο λαός σώσει τον λαό και γίνει το ΚΚΕ κυβέρνηση, ποιες χώρες θα είναι σύμμαχοι της Ελλάδας.
Κουτσούμπας: Δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτα με τον τουρκικό λαό
Ο Δημήτρης Κουτσούμπας απάντησε: Όλες οι χώρες του κόσμου. Άλλωστε, όταν το ΚΚΕ θα βρεθεί στη διακυβέρνηση της χώρας με την εντολή που θα του δώσει ο λαός -και που ο λαός θα συμμετέχει και θα είναι στην εξουσία μαχητικά μαζί του- δεν θα είναι όλα στάσιμα και στον περίγυρο, ούτε στην Τουρκία, ούτε στα Βαλκάνια, ούτε σε όλη την Ευρώπη. Γιατί βλέπουμε και οι άλλοι λαοί να κινητοποιούνται. Εμείς δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτα, για παράδειγμα, με τον τούρκικο λαό, μπορούμε να έχουμε σχέσεις με όλες τις χώρες του κόσμου και με τις ΗΠΑ, και με τη Γερμανία και με τη Ρωσία και με την Κίνα και με άλλες χώρες.
Μας εμποδίζει σήμερα, για παράδειγμα, το εμπάργκο απέναντι στη Ρωσία, με αποτέλεσμα να πληρώνει ο Έλληνας αγρότης, ο Έλληνας εργαζόμενος από αυτές τις κυρώσεις, μας εμποδίζει να αναπτύξουμε σχέσεις ισότιμες με άλλες χώρες.
Με μια εικόνα της Παναγίας… γκέισα από βιβλίο του δημοτικού αντέδρασε ο Κυριάκος Βελόπουλος, όταν ρωτήθηκε στο debate για το αν οι θέσεις του «υπαγορεύονται μόνο από την ορθοδοξία».
Ο επικεφαλής της Ελληνικής Λύσης, απαντώντας στην ερώτηση του Αντ. Σρόιτερ, είπε αρχικά: «Τις θέσεις μου τις υπαγορεύουν οι παραδοσιακές αξίες της χώρας μου. Μεγάλωσα με τα ήθη και έθιμα της χώρας μου κι αυτές οι ψευτοπροοδευτικές ιδέες με βρίσκουν απέναντι. Εχετε μπερδέψει την πρόοδο με το παρά φύσιν ζην. Με τα περίεργα κακέκτυπα στερεότυπα που έρχονται απ’ έξω. Αυτό θέλω να επιβάλω στη χώρα μου».
Στη συνέχεια εμφάνισε τις δύο εικόνες με την Παναγία… γκέισα και Ινδιάνα.
«Είναι σε βιβλία 3ης Δημοτικού. Δεν είναι πρόστυχο; Δεν είναι χριστιανοφοβία; Γιατί δεν το καταγγέλλει κανείς;» είπε, ενώ ακούγεται να λέει πως ουσιαστικά τη χαρακτηρίζουν ως «πόρνη» με αυτές τις φωτογραφίες, την ώρα που του αφαιρείται ο λόγος.
Βελόπουλος: «Δεν έκανα το εμβόλιο γιατί εγώ αποφασίζω για το σώμα μου -Διαφωνώ με τις αμβλώσεις»
Λίγο πριν, απαντώντας στο γιατί δεν έκανε το εμβόλιο για την πανδημία, ο Κ. Βελόπουλος απάντησε ότι αυτός αποφασίζει για το σώμα του, ενώ, δηλώνοντας την αντίθεσή του στην αλλαγή φύλου και στους γάμους ομοφύλων, απάντησε:
«Ως πολιτικό πρόσωπο έχω τις απόψεις μου. Δεν δέχομαι υποχρεωτικότητα. Δικό μου είναι το σώμα, το κάνω ό,τι θέλω. Οσον αφορά τις αμβλώσεις, ως ορθόδοξος διαφωνώ, αλλά πρέπει να δούμε και το δημογραφικό. Να βοηθήσει η κυβέρνηση τη μάνα να κρατήσει το παιδί, οικονομικά και ηθικά».
Απαντώντας στην ερώτηση του Π. Στάθη γιατί δεν ψήφισε τη διάταξη που εμπόδιζε την κάθοδο Κασιδιάρη στη Βουλή, απάντησε:
«Η εξουσία δεν μπορεί να κόβει τον δρόμο στον οποιονδήποτε θέλει να πάει στις εκλογές και ο κυβερνήτης την ίδια ώρα τον αφήνει να κάνει διαγγέλματα μέσα από τη φυλακή. Μόνον ο ελληνικός λαός αποφασίζει ποιον θέλει εκτός Βουλής ή εντός. Οχι τα λογισμικά που πήρε η ΝΔ και δεν μας αφήνει να τα ελέγξουμε, ούτε και οι υποκλοπές που έχουν γίνει. Υποκλέπτεις συνομιλίες εκτός χώρας, όχι εντός. Αδιανόητα πράγματα. Και την ίδια ώρα να υπάρχει ακαταδίωκτο σε τραπεζίτες, σε γιατρούς, υπουργούς και παντού, αλλά αυτόν που πουλάει ένα κουλούρι, τον συλλαμβάνουμε».
Στο δεύτερο σκέλος, για το αν αποδέχεται τις ψήφους αυτών που θα ψήφιζαν Κασιδιάρη και αν θα κοστίσουν οι πολιτικοί που κατηγορήθηκαν για αποστασία και απομακρύνθηκαν, είπε πως το no how το έχουν κάποιοι και ότι ήθελε να προφυλάξει τους ψηφοφόρους του.
