Συγκλονίζει 22χρονη για το δυστύχημα στα Τέμπη: «Ο νεαρός που καθόταν δίπλα μου, μού είπε: “Ο ελεγκτής μιλώντας στον ασύρματο, έλεγε μήπως είναι καλύτερα να βάλουμε τον κόσμο σε λεωφορεία”» – Η ίδια σώθηκε επειδή δεν δέχτηκαν το πάσο της και ταξίδεψε στο 7ο βαγόνι

«Ονεαρός που καθόταν δίπλα μου, μού είπε: “Ο ελεγκτής μιλώντας στον ασύρματο, έλεγε μήπως είναι καλύτερα να βάλουμε τον κόσμο σε λεωφορεία”; Δεν το εκλάβαμε σαν κάτι ανησυχητικό». Αυτό αναφέρει η 22χρονη Ελένη Μ. από τη Βέροια η οποία ταξίδευε με το μοιραίο τρένο που ενεπλάκη στο πολύνεκρο σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη. Η ίδια σώθηκε καθώς η υπηρεσία έκδοσης εισιτηρίων της Hellenic Train δεν έκανε δεκτό το φοιτητικό της πάσο και έτσι η 22χρονη βρέθηκε να ταξιδεύει στο 7ο και όχι στο δεύτερο βαγόνι.

Αυτό ήταν που ουσιαστικά την έσωσε. Η νεαρή έφτασε στην Αθήνα από το Λονδίνο αεροπορικώς. Λόγω καθυστέρησης της πτήσης δεν πρόλαβε την απογευματινή αμαξοστοιχία για Θεσσαλονίκη και έτσι επιβιβάστηκε στη βραδινή. Η 22χρονη ανέφερε στο verianet.gr: «Σταματήσαμε Παλαιοφάρσαλα. Μας είπαν ότι υπάρχει φόρτος στις γραμμές. Δεν ανησυχήσαμε. Απλά περιμέναμε. Μετά το τρένο ξεκίνησε. Φτάσαμε Λάρισα. Διάβαζα ένα βιβλίο. Ο νεαρός που καθόταν δίπλα μου, μού είπε: “Ο ελεγκτής μιλώντας στον ασύρματο, έλεγε μήπως είναι καλύτερα να βάλουμε τον κόσμο σε λεωφορεία”; Δεν το εκλάβαμε σαν κάτι ανησυχητικό. Θεωρήσαμε πως αφορούσε τη διαχείριση του πλήθους των επιβατών».

Η Μαρία συνεχίζει: «Περίπου 10 λεπτά αργότερα νιώσαμε το πρώτο τράνταγμα… Και μετά ένα δεύτερο ακόμη πιο έντονο. Ένας νεαρός – δεν ξέρω πως – βρέθηκε να κυλιέται στο πάτωμα… απ τη μια άκρη του βαγονιού στην άλλη. Άλλοι χτυπήσανε στα τραπεζάκια, πάνω στα καθίσματα… Εμένα με κράτησε μια γυναίκα… Την ευχαριστώ… Ευτυχώς το βαγόνι είχε ηλεκτροδότηση. Άνοιξαν οι πόρτες…. κατεβήκαμε. Με τους φακούς των κινητών τηλεφώνων ψάχναμε να δούμε πού βρισκόμαστε. Σκαρφαλώναμε μέχρι να ανεβούμε στο δρόμο. Απ’ την αρχή του τρένου, ακούστηκαν εκρήξεις. Τα μπροστινά βαγόνια είχαν πάρει φωτιά…».

Ο Μιχάλης Τσόχος γράφει για το ελληνικό κράτος που αυτή τη φορά ξεπέρασε και τον ανύπαρκτο εαυτό του και οδήγησε απευθείας και με πρόθεση στο θάνατο δεκάδες νέα παιδιά…

γράφει ο Μιχάλης Τσόχος

Κανένα ανθρώπινο λάθος δεν υπάρχει κύριοι. Κανένα. Το λάθος, το μοναδικό λάθος είναι το ελληνικό κράτος. Ένα κράτος το οποίο επιτρέπει το 2023 σε έναν ανειδίκευτο εργαζόμενο 59 ετών, ο οποίος αποσπάστηκε πριν από λίγες μέρες από το Υπουργείο Παιδείας στον ΟΣΕ και την Λάρισα για να δουλέψει ως σταθμάρχης, λόγω της έλλειψης προσωπικού, να ορίζει τη μοίρα χιλιάδων επιβατών.

Και αυτός ο άνθρωπος για να δουλέψει πέντε ακόμη χρόνια μέχρι να βγει στη σύνταξη από εκεί που μοίραζε βιβλία στα σχολεία, βρέθηκε στα 60 του να είναι ο μοναδικός υπεύθυνος για την ασφάλεια κάθε επιβάτη σε κάθε ελληνικό τρένο. Και τώρα θα του φορτώσουν και όλη την ευθύνη, όλο το βάρος των νεκρών παιδιών και αυτής της ανείπωτης καταστροφής.

Αυτή τη φορά το ελληνικό κράτος ξεπέρασε κάθε προηγούμενο, ξεπέρασε και τον ανύπαρκτο εαυτό του. Το ελληνικό κράτος που εις γνώση του και με δική του απόφαση επιτρέπει όπως εμείς μάθαμε σήμερα (το κράτος και το Υπουργείο και η εκάστοτε κυβέρνηση το ξέρει χρόνια) στα τρένα να κυκλοφορούν εδώ και χρόνια στους σιδηροδρομικούς σταθμούς χωρίς κανένα από τα τρία βασικά μέτρα ασφαλείας να λειτουργούν. Προσέξτε δεν χάλασαν πριν λίγες ημέρες και δεν τα φτιάξαμε, δεν χάλασαν πριν μερικούς μήνες και δεν τα φτιάξαμε, δεν λειτουργούσαν ποτέ, από την αρχή που εγκαταστάθηκαν. Δεν λειτούργησαν ποτέ, ούτε μετά την αναβάθμιση και ενώ για αυτή την αναβάθμιση το ελληνικό δημόσιο πλήρωσε απίθανα χρήματα. Το ελληνικό δημόσιο που έδωσε σε ιδιωτική εταιρεία τα τρένα, αλλά κράτησε για τον εαυτό του, την συντήρηση και όλο το κόστος της και φυσικά την ευθύνη για αυτό.

Δεν νομίζω ότι υπάρχει άλλο κράτος στον κόσμο, δεν το χωράει το μυαλό μου, που επί της ουσίας αποφάσισε ότι η μετακίνηση των πολιτών του με ένα από τα βασικά μέσα μεταφοράς θα γίνεται χωρίς ασφάλεια. Ότι τα τρένα θα κυκλοφορούν και εμείς θα ελπίζουμε ως κράτος οι επιβάτες τους να ζήσουν από τύχη, διότι ασφάλεια αποφασίσαμε ως κράτος ότι δεν χρειάζεται να έχουν.

Δεν το χωράει το μυαλό μου ότι οι εργαζόμενοι τους έστελναν επιστολές, έκαναν καταγγελίες και απεργίες και δεν τους ζητούσαν αύξηση, αλλά να εγκαταστήσουν τα μέτρα ασφαλείας για να μην σκοτωθούν οι ίδιοι και ο κόσμος που μεταφέρουν και αυτοί τους απαντούσαν με εξώδικα…

Δεν το χωράει το μυαλό μου ότι στην τελευταία επιστολή των εργαζομένων αναγράφονταν τόσο χαρακτηριστικά ότι έρχεται το δυστύχημα που θα θρηνήσουμε θύματα και εσείς θα ρίχνετε κροκοδείλια δάκρυα και το ελληνικό κράτος συνέχισε να λέει, δεν πειράζει τα τρένα να κυκλοφορούν κανονικά, χωρίς κανένα μέτρο ασφαλείας, χωρίς κανένα κανόνα να τηρείται.

Δεν γίνεται το 2023 εσύ να παραγγέλνεις την πίτσα σου και να μπορείς να δεις στο κινητό σου σε πιο στενό είναι το παπάκι που σου την φέρνει και να μην μπορούν να δουν οι σταθμάρχες που είναι τα τρένα, επειδή το σύστημα δεν λειτουργεί, δεν λειτούργησε ποτέ. Δεν γίνεται να είσαι οδηγός τρένου και να οδηγείς στα τυφλά με βάση μία οδηγία που σου δίνει κάποιος που γυρνάει ένα κλειδί. Κάποιος που είναι εντελώς άπειρος, που δεν έκανε ποτέ στη ζωή του αυτή την δουλειά και τον έβαλαν να την κάνει στα 60 του. Αλλά και έμπειρος να ήταν πάλι δεν θα άλλαζε κάτι. Δεν γίνεται να μην λειτουργούν καν τα φανάρια που ειδοποιούν τους οδηγούς, όχι γιατί χάλασαν, αλλά γιατί εγκαταστάθηκαν, αλλά δεν λειτούργησαν ποτέ!

Δεν γίνεται όλα αυτά να τα ξέρουμε και εις γνώση μας να βάζουμε τα παιδιά μας στα τρένα. Αυτή τη φορά το ελληνικό κράτος ξεπέρασε κάθε προηγούμενο. Αυτή τη φορά το ελληνικό κράτος, εις γνώση του και με πρόθεση σκότωσε τα παιδιά του. Δεν ήταν αμέλεια, δεν ήταν λάθος, δεν ήταν ανθρώπινο ή πολλά ανθρώπινα λάθη μαζί, ήταν μία δολοφονία με πρόθεση, δεκάδων αθώων παιδιών με αποκλειστικό θύτη το ελληνικό κράτος…