Το περιστατικό σημειώθηκε περίπου στις 4 τα ξημερώματα σε γνωστό μπαρ στο κέντρο της Θεσσαλονίκης.
Μία 33χρονη συνελήφθη στη Θεσσαλονίκη μετά τον καυγά της με τον 40χρονο σύντροφό της μέσα σε μπαρ.
Η γυναίκα κατηγορείται ότι γρονθοκόπησε τον άντρα γιατί… της έκανε παρατήρηση και την εξόργισε. Το περιστατικό σημειώθηκε περίπου στις 4 τα ξημερώματα σε γνωστό μπαρ στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, κατά την βραδινή έξοδο του ζευγαριού.
Η 33χρονη χτύπησε με μπουνιά στο πρόσωπο τον 40χρονο, όταν εκείνος της έκανε παρατήρηση για το αλκοόλ που κατανάλωνε.
Η ίδια συνελήφθη το μεσημέρι Παρασκευής και οδηγήθηκε στον εισαγγελέα. Εις βάρος της ασκήθηκε ποινική δίωξη για ενδοοικογενειακή σωματική βλάβη και παραπέμφθηκε να δικαστεί στο Αυτόφωρο Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης, όμως το δικαστήριο αναβλήθηκε λόγω απουσίας του θύματος και η κατηγορούμενη αφέθηκε ελεύθερη.
Αθήνα, Νέα Σμύρνη 28 Μαΐου 1997. Η Στέλλα Σπυριδάκη πέφτει αιμόφυρτη από το μπαλκόνι του διαμερίσματός της.
«Που βρίσκομαι; Που είναι τα παιδιά μου; Κάποιος με έριξε από το μπαλκόνι», ψιθυρίζει η τραυματισμένη γυναίκα και χάνει τις αισθήσεις της. Εκείνη η εφιαλτική νύχτα είναι μέχρι και σήμερα χαραγμένη στο μυαλό του Γιώργου και της Άννας Βαπορίδη όπου πετάχτηκαν από τα κρεβάτια τους, από τους πυροβολισμούς του 30χρονου εραστή της Στέλλας, Δημήτρη Κίτσου που μπήκε στο διαμέρισμά της κι άρχισε να σκοτώνει τα παιδιά της. Ο Γιώργος και η Άννα, γείτονες της Στέλλας, έντρομοι είδαν αιμόφυρτη στον κήπο, την 44χρονη γυναίκα.
Στέλλα Σπυριδάκη
Η Στέλλα μεταφέρεται με το ασθενοφόρο στο νοσοκομείο «Ερυθρός Σταυρός», ενώ οι αστυνομικοί που μπήκαν στο διαμέρισμά της σοκαρίστηκαν από το αποτρόπαιο θέαμα.
Πίσω από την πόρτα ήταν σφηνωμένο μέσα στα αίματα το πτώμα του 18χρονου γιου της Στέλλας.
Στο δωμάτιο κοντά στη μπαλκονόπορτα κοίτονταν νεκρή η 23χρονη κόρη της, με το πρόσωπο παραμορφωμένο και γεμάτο αίματα. Πεσμένος στο πάτωμα κοίτονταν νεκρός κι ένας άνδρας. Ήταν ο Δημήτρης Κίτσος, ο οποίος αυτοκτόνησε μετά τα εγκλήματά του. Κάλυκες διάσπαρτοι και σφαίρες σφηνωμένες στους τοίχους συμπλήρωναν το σκηνικό της βίας.
«Όσα χρόνια κι αν περάσουν δεν ξεχνιέται η φρίκη που ζήσαμε εκείνη τη νύχτα. Χάθηκαν άδικα δυο αθώες ψυχές. Το σπίτι όπου έγιναν τα εγκλήματα δόθηκε αντιπαροχή και χτίστηκε πολυκατοικία. Το σπίτι των γονιών της Στέλλας είναι χρόνια κλειδωμένο και έχω ακούσει κι εγώ ότι η Στέλλα κλείστηκε σε μοναστήρι. Μεγάλο το μαρτύριο αυτής της γυναίκας και θα το κουβαλάει μέχρι να πεθάνει», λέει στο protothema .gr μια παλιά φίλη και γειτόνισα της Στέλλας Σπυριδάκη.
Δημήτρης Κίτσος, ο εραστής και δολοφόνος των παιδιών της Στέλλας Σπυριδάκη
Η Στέλλα Σπυριδάκη έχει εγκαταλείψει τα εγκόσμια κι έχει ασπασθεί το μοναχισμό.
Σύμφωνα με πληροφορίες μετά το μοναστήρι του Οσίου Μελετίου στην Οινόη όπου κατέφυγε αρχικά, στη συνέχεια βρέθηκε στη Μονή της Αγίας Αικατερίνης στη Σαλαμίνα ενώ οι μοναστηριακοί της όρκοι δεν της επιτρέπουν να έχει σχέσεις με το κοσμικό της παρελθόν. Έχει επιλέξει το όνομα Αδελφή Ιωάννα, προφανώς στη μνήμη της κόρης της.
Ο 18χρονος γιος, Λευτέρης Η 23χρονη κόρη, Ιωάννα
Η γνωριμία της Στέλλας με το δολοφόνο των παιδιών της
Η Στέλλα Σπυριδάκη ζούσε σε ένα διαμέρισμα με τα δυο της παιδιά, την 23χρονη Ιωάννα και τον 18χρονο Λευτέρη Είχε χωρίσει τον σύζυγό της κι εκείνος είχε μεταναστεύσει στην Αμερική αφήνοντας πίσω στην οικογένεια μόνο χρέη. Η Στέλλα διατηρούσε δυο καταστήματα με ρούχα, ένα στην Νέα Σμύρνη κι ένα στην Καλλιθέα. Η κόρη της, η οποία εργαζόταν μαζί με τη μητέρα της στο μαγαζί ήταν αρραβωνιασμένη και μετρούσε τις μέρες καθώς πλησίαζε ο γάμος της ενώ ο γιος της θα τελείωνε το Λύκειο.
Το 1995 η 44χρονη Στέλλα Σπυριδάκη γνώρισε τον 30χρονο Δημήτρη Κίτσο .Ο έρωτάς τους θυελλώδης αλλά τα πρώτα σύννεφα στη σχέση τους άρχισαν εξαιτίας της παθολογικής ζήλειας του 30χρονου. Την πίεζε ασφυκτικά. Της τηλεφωνούσε στο μαγαζί και στο σπίτι της προκειμένου να μαθαίνει όλες τις κινήσεις της .Συχνές ήταν οι σκηνές ζηλοτυπίας που κατέληγαν σε καβγάδες ενώ δεν ήταν λίγες οι φορές που τη χτυπούσε.
Τον Μάιο του 1997 η Στέλλα Σπυριδάκη δεν μπορούσε να ανεχτεί άλλο την παθολογική του ζήλεια και πήρε την απόφαση να τον χωρίσει οριστικά. Το απόγευμα της παραμονής των φόνων, ο Δημήτρης Κίτσος τηλεφώνησε στο μαγαζί της.
«Θέλω να χωρίσουμε. Αυτή είναι η απόφασή μου, μην με ξαναενοχλήσεις», του είπε η Στέλλα.
«Μόνο νεκρή…», της απάντησε εκείνος ενώ λίγες ώρες αργότερα θα πραγματοποιούσε την απειλή του.
Ο επίλογος μιας ολέθριας σχέσης
Το βράδυ την ώρα που επέστρεφαν στο σπίτι η Στέλλα με την κόρη της Ιωάννα, είδαν σταθμευμένο το αυτοκίνητο του Δημήτρη Κίτσου.Ανήσυχες μπήκαν στο σπίτι, κλείδωσαν τις πόρτες και ξάπλωσαν να κοιμηθούν.Δεν μπορούσαν να φανταστούν ότι ο δράστης θα έπαιρνε με κάθε τρόπο τη σκληρή του εκδίκηση.
Ο 30χρονος περίμενε γις ώρες μέσα στο αυτοκίνητό του και τα ξημερώματα μπήκε στον ακάλυπτο χώρο του σπιτιού και αναρριχήθηκε στο μπαλκόνι του διαμερίσματος του πρώτου ορόφου.Από τη μπαλκονόπορτα που ήταν ανασφάλιστη ,μπήκε στο δωμάτιο της Στέλλας.
«Κοιμόμουν όταν αισθάνθηκα ένα σφίξιμο στο λαιμό. Ξύπνησα και τότε τον είδα.Με είχε πιάσει από το λαιμό. Προσπάθησα να του μιλήσω αλλά αυτός με έσυρε στο μπαλκόνι.Με άρπαξε , με πέταξε από το μπαλκόνι και με πυροβόλησε»είχε πει στην κατάθεσή της, η Στέλλα Σπυριδάκη στους αστυνομικούς.
Τα παιδιά της άτυχης γυναίκας άκουσαν τους πυροβολισμούς και πετάχτηκαν από τα κρεβάτια τους.Ο μακελάρης σε κατάσταση αμόκ στράφηκε εναντίον τους και ξέσπασε πάνω τους την οργή του.Ο 18χρονος Λευτέρης προσπάθησε να φύγει αλλά ο δολοφόνος τον πρόλαβε την ώρα που ξεκλείδωνε τη πόρτα του διαμερίσματος και τον πυροβόλησε στο κεφάλι. Στη συνέχεια μπήκε στο υπνοδωμάτιο όπου η 23χρονη Ιωάννα προσπαθούσε να φύγει από τη μπαλκονόπορτα. Την πυροβόλησε στο πρόσωπο , στο ύψος του σαγονιού.Όταν η κοπέλα σωριάστηκε αιμόφυρτη, έβαλε το πιστόλι του στον κρόταφο και πάτησε τη σκανδάλη βάζοντας τέλος στη ζωή του.
Η Στέλλα Σπυριδάκη που δέχθηκε πρώτη την επίθεση, όταν την άρπαξε από το λαιμό και την έριξε από το μπαλκόνι πυροβολώντας την , ταυτόχρονα , σώθηκε από θαύμα. Η σφαίρα την έπληξε στο γλουτό.
Ο δράστης την εκδικήθηκε με τον χειρότερο τρόπο , σκοτώνοντας τα δυο παιδιά της. Η ίδια έμαθε την αλήθεια με την παρουσία ψυχολόγου στο νοσοκομείο , την ημέρα της κηδείας των παιδιών της.Ο πρώην σύζυγός της και πατέρας των παιδιών της δεν παρέστη στην κηδεία καθώς φοβόταν τη σύλληψή του για χρέη από τις Αρχές .
Οι μαρτυρίες των γειτόνων στη Νέα Σμύρνη
Ο Γιώργος και η Άννα Βαπορίδη που ζουν στο ισόγειο του σπιτιού που εξελίσσεται το φονικό θα πεταχτούν έξω και θα βρουν την Σπυριδούλα αιμόφυρτη στον κήπο.
Είχαν πει τότε σε μεγάλη εφημερίδα χαρακτηριστικά: «Δεν ξέραμε τι είχε συμβεί. Βγήκαμε με προφυλάξεις από το σπίτι. Στον κήπο είδαμε τη γυναίκα πεσμένη αιμόφυρτη». Συνεχίζοντας τη αφήγησή τους αναφέρουν πως η Σπυριδάκη τους είχε ρωτήσει: “‘Πού βρίσκομαι; Τα παιδιά μου, πού είναι τα παιδιά μου; ‘Κάποιος με έριξε από το μπαλκόνι. Δεν θυμάμαι τίποτε άλλο”. Αυτά ήταν τα τελευταία της λόγια πριν χάσει τις αισθήσεις της.
Η μαρτυρία φίλης του 18χρονου Λευτέρη Σπυριδάκη
Μια φίλη του Λευτέρη Σπυριδάκη, θα πει: «Η μητέρα μου με ξύπνησε στις εξήμισι το πρωί και μου είπε: «σκότωσαν τον Λευτέρη και τους δικούς του». Δεν μπορούσα να την πιστέψω (…) Μου το έλεγε ο Λευτέρης, ήταν ανήσυχος, τον φοβόταν αυτόν… που τους σκότωσε. Μου έλεγε: «Αυτός απειλεί τη μάνα μου ότι θα μας σκοτώσει. Την αδελφή μου κι εμένα». Και τον φοβόταν. Εγώ του έλεγα ότι αυτά είναι μόνο λόγια. Αλλά, δεν ήταν. Δεν ήταν».
Μια άλλη φίλη του Λευτέρη είχε δηλώσει: «Μεγαλώσαμε μαζί, στην ίδια γειτονιά. Και μετά, αφού μετακόμισαν, μείναμε πάλι φίλοι. Εμείς μιλούσαμε για όλα. Μάλιστα, πριν από δύο ημέρες μου έλεγε ότι θα μου δείξει τις φωτογραφίες που πήγε στην πενθήμερη. Τώρα όμως δε θα μου τις δείξει ποτέ».
Ένα περιστατικό που δεν το χωρά ανθρώπου νους κάνει τον γύρο του διαδικτύου τις τελευταίες ώρες και έχει προκαλέσει αποτροπιασμό και θλίψη. Ένας 10χρονος βρέθηκε να περιφέρεται στους δρόμους του Γκρίφιν της Τζόρτζια, παρακαλώντας απεγνωσμένα την αστυνομία να μην το επιστρέψει στους γονείς του. Το αδυνατισμένο παιδί, που ζύγιζε μόλις 16 κιλά, βρέθηκε από τις αρχές την Παρασκευή 12 Μαΐου, μετά από κλήση κινδύνου από γείτονες που ενδιαφέρθηκαν.
10χρονος ζούσε σε σπίτι-φυλακή αλλά κατάφερε να ξεφύγει
Δημοσιεύματα από τη Mirror αναφέρουν ότι το νεαρό αγόρι, εξαντλημένο και πεινασμένο, είχε καταφέρει να πλησιάσει σε ένα κοντινό σούπερ μάρκετ για αναζήτηση τροφής. Εκμυστηρεύτηκε στους αστυνομικούς που τον σταμάτησαν όταν κατάλαβαν πως κάτι τρέχει, λέγοντας: «Σας παρακαλώ, μην με κάνετε να επιστρέψω», προφανώς αναφερόμενος στο σπίτι όπου οι γονείς του ήταν υπεύθυνοι για την “εκπαίδευσή” του.
10χρονος ζούσε σε σπίτι-φυλακή, ξέφυγε και σώθηκε από θαύμα – Μπαράζ κατηγοριών στους γονείς
Οι γονείς, που προσδιορίζονται ως Tyler και Krista Schindley, αντιμετωπίζουν τώρα ένα μπαράζ κατηγοριών, όπως απόπειρα δολοφονίας δεύτερου βαθμού, απόπειρα ανθρωποκτονίας, παιδικής κακοποίησης πρώτου, δεύτερου και τρίτου βαθμού, επίθεση, απλή επίθεση και φυλάκιση ανηλίκου. Τα μέσα ενημέρωσης έχουν λάβει εντάλματα που αποκαλύπτουν την υποτιθέμενη σκόπιμη παρακράτηση φαγητού από το παιδί για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Οι γονείς που αντιμετωπίζουν από τη δικαιοσύνη σωρεία κατηγοριών
Οι αρχές επιβολής του νόμου περιέγραψαν το αγόρι ως «αδυνατισμένο με αποχρωματισμένο δέρμα και ορατά τραύματα». Ζητήθηκε επειγόντως ιατρική βοήθεια, καθώς ο καρδιακός ρυθμός του παιδιού ήταν ανησυχητικά χαμηλός κατά την άφιξή του σε κοντινό νοσοκομείο.
Η εισαγγελέας της κομητείας Spalding Marie Broder εξέφρασε τη βαθιά της αγωνία για την υπόθεση, δηλώνοντας:
«Αυτή η υπόθεση είναι ανησυχητική. Είναι αποκαρδιωτικό. Έχω δει πολλές περιπτώσεις κακοποίησης παιδιών στην καριέρα μου. Και αυτό το παιδί, με απλά λόγια, πέθαινε από την πείνα και Είναι τραγικό. Πραγματικά πιστεύω ότι αν δεν είχε φύγει από εκείνο το σπίτι, θα ήταν μια πολύ διαφορετική κατάσταση».
Οι εισαγγελείς ισχυρίστηκαν περαιτέρω ότι οι γονείς προκάλεσαν οδοντικό τραύμα και παραμόρφωση του προσώπου, και ακόμη και έκλεισαν το παιδί στην κρεβατοκάμαρά του για παρατεταμένες περιόδους χωρίς πρόσβαση σε βασικές ανάγκες, όπως φαγητό, φως, ζεστό ή ζεστό νερό, εξωτερική θέα, χαρτί υγείας, ηλεκτρονικά. επικοινωνία, ανθρώπινη αλληλεπίδραση, επίβλεψη ενηλίκου ή ικανότητα εξόδου από το δωμάτιο.
Σύμφωνα με την ένορκη κατάθεση, η αναφερόμενη κακοποίηση σημειώθηκε σε μια οδυνηρή περίοδο τριών ετών, που εκτείνεται από τον Μάιο του 2020 έως τον Μάιο του 2023.
Η σοβαρότητα και η διάρκεια της κατάχρησης έχουν προκαλέσει ταραχή στην κοινότητα, καθώς οι αρχές εργάζονται ακούραστα για να διασφαλίσουν την απονομή δικαιοσύνης σε αυτή την οδυνηρή περίπτωση κακοποίησης παιδιού.
Σε μια εξομολόγηση κατάθεση ψυχής προχώρησε η αδερφή του Βαγγέλη Γιακουμάκη, Ελένη, η οποία μεταξύ άλλων μίλησε και για την παράσταση που ανεβαίνει στη Θεσσαλονίκη, για την ιστορία του αδερφού της, που εντοπίστηκε νεκρός 40 ημέρες μετά την εξαφάνισή του από τη Γαλακτοκομική Σχολή Ιωαννίνων το 2015.
Συγκλονίζει η αδερφή του Βαγγέλη Γιακουμάκη
«Δεν έχω δει την παράσταση έχω ακούσει όμως για αυτή. Είχαμε διαβάσει ότι ανέβηκε κάτι απλά δεν μπορώ να τη δω, δεν αντέχω να μπω σε αυτή τη διαδικασία, παρόλα αυτά ένοιωσα όμορφα που το άκουσα σαν είδηση, συγκινήθηκα και ένιωσα ακόμα πιο όμορφα όταν άκουσα ότι υπάρχει μεγάλη ανταπόκριση σε όλο αυτό, αλλά εγώ δεν ξέρω αν θα μπορέσω ποτέ να τη δω.
Να πω την αλήθεια, δεν θα πω ψέματα και που μου περιγράφουν καμιά φορά κάποια στοιχεία της παράστασης μου είναι πολύ δύσκολο να το ακούω, γνωρίζω ότι υπάρχει κάποιος πρωταγωνιστής που κάνει αναπαράσταση τη ζωή του και που φοράει τη ζακέτα του.
Για δικούς μου προσωπικούς λόγους δεν ήθελα να μου πουν λεπτομέρειες καθώς δεν μπορώ να το διαχειριστώ όλο αυτό. Όταν άκουσα και είδα ότι ο πρωταγωνιστής φοράει τη ζακέτα του Βαγγέλη ένιωσα την καρδιά μου να σταματάει για ένα δευτερόλεπτο και να ξεκινάει ξανά. Αισθάνθηκα μία παύση της αναπνοής μου της καρδιάς μου, συγκινήθηκα και δεν ήθελα να δω κάτι άλλο, δεν μπορούσα να το διαχειριστώ.
Αδερφή Βαγγέλη Γιακουμάκη: «Δεν αισθάνομαι ότι έχει αλλάξει κάτι στην κοινωνία»
Το ότι κρατούν τη μνήμη του αδελφού μου ζωντανή είναι το όμορφο κομμάτι της παράστασης, μακάρι να δίνει δύναμη σε ανθρώπους που περνάνε κάτι παρόμοιο αν και έχουν περάσει οκτώ χρόνια και δεν βλέπω να έχει αλλάξει κάτι ουσιαστικό συνέβαιναν συμβαίνουν και συνεχίζουν να συμβαίνουν.
Αυτά τα οκτώ χρόνια από όταν έφυγε ο αδελφός μου από τη ζωή δεν αισθάνομαι ότι έχει αλλάξει κάτι στην κοινωνία και θεωρώ ότι για αυτό ευθύνεται η ατιμωρησία που υπάρχει, θεωρώ ότι ένα κακό γεγονός δεν αρκεί για να αλλάξει κάτι όπως αυτό που συνέβη στον αδερφό μου.
Για το αν έχει έρθει η δικαίωση στην οικογένειά μου είναι λίγο δύσκολο γιατί αν και τα δικαστήρια έγιναν, εγώ δεν αισθάνομαι κάποια δικαίωση γιατί δεν έγινε κάτι .
Εγώ αυτά τα πρόσωπα που έκαναν κακό στον αδερφό μου τα συναντάω στο Ρέθυμνο, βλέπω ότι κάνουν τη ζωή τους κανονικά σαν να μη συμβαίνει τίποτα, οπότε τη δικαίωση να νιώσω δικαίωση για ποιο πράγμα…
Ελένη Γιακουμάκη: «Σαν Ελένη δεν αισθάνομαι καμία δικαίωση. Θα λείπει, δεν γυρίζει ξανά»
Σαν Ελένη δεν αισθάνομαι καμία δικαίωση, το κλίμα στο σπίτι από όταν έφυγε ο αδερφός μου από τη ζωή, είναι όπως όλων των ανθρώπων που έχουν μία απώλεια, λείπει κάτι από τη ζωή μας και δεν θα αλλάξει ποτέ αυτό.
Λείπει ο αδερφός μου, λείπει ο γιος τους, λείπει ο εγγονός τους, λείπει ο ανιψιός τους και θα λείπει, δεν γυρίζει ξανά.
Αυτό που έχουν πει ότι η σιωπή του ακούστηκε παντού εύχομαι πραγματικά να γίνει, πραγματικά να βοηθήσει ανθρώπους και να σταματήσει όλο αυτό που συμβαίνει με το bullying με την κακοποίηση, η σιωπή του να βοηθήσει».
Ως μεγαλύτερη από τα έξι παιδιά της οικογένειας η Marie Hargreaves παρακολουθούσε καθημερινά τη μητέρα και τον πατέρα της να αγωνίζονται οικονομικά για να καλύψουν τις ανάγκες τους. Το 1958 όταν έγινε 5 ετών η μητέρα της γέννησε την Kathleen, το έβδομο μωρό της και τότε η ζωή τους έγινε ακόμα πιο δύσκολη.
“Παρόλο που η μητέρα μου ζούσε για τα παιδιά της προσπαθώντας για το καλύτερο, οι οικονομικές δυσκολίες ήταν τεράστιες και την έβλεπα αργά-αργά να βουλιάζει. Ήμουν τόσο υποσιτισμένη που ο γιατρός με διέγνωσε με ραχίτιδα“, θυμάται.
Ο πατέρας της ήταν εργάτης, πάντα ατημέλητος και άπλυτος, αναλφάβητος αλλά για εκείνη ήταν ο ήρωάς της, ένας πραγματικός πατέρας που την έκανε να νιώθει ασφαλής.
Μία μέρα όταν η Marie ήταν 6 ετών η μητέρα της ζήτησε βοήθεια από τις κοινωνικές υπηρεσίες. “Τους θυμάμαι να έρχονται σπίτι και η μητέρα μου να κλαίει λέγοντας ότι δεν είχε φαγητό να μας ταΐσει“. Άνοιξαν το ντουλάπι της κουζίνας και το μόνο που βρήκαν μέσα ήταν ένας κύβος λαχανικών. “Φυσικά και έχετε να φάτε“ της είπαν και έφυγαν. Η αντίδρασή τους αυτή ήταν η χαριστική βολή για τη μητέρα μου“, εξηγεί η Marie.
Το επόμενο πρωί αυτή και ο αδερφός της Freddie, που ήταν τα δύο μεγαλύτερα παιδιά έμαθαν από τον μπαμπά τους ότι θα πάνε “διακοπές‘.
“Ήρθαν στο σπίτι δύο γυναίκες που μας πήραν να φύγουμε. Ήμουν πάρα πολύ ενθουσιασμένη“.
Οι γονείς της Marie μάζεψαν τα ελάχιστα υπάρχοντα των δύο παιδιών και τα πήγαν στο αυτοκίνητο. Αυτό που οι γονείς τους αποκαλούσαν διακοπές αποδείχθηκε η αρχή ενός ατέλειωτου εφιάλτη.
“Όσο ήμασταν στο αυτοκίνητο οι γυναίκες αυτές δεν μας μίλησαν καθόλου. Φτάσαμε μπροστά από ένα μεγάλο κτίριο και μας βοήθησαν να ανέβουμε μία τεράστια πέτρινη σκάλα που ήταν πολύ μεγάλη για τα μικρά μας ποδαράκια. Στην πόρτα συναντήσαμε μία καλόγρια με μαύρη περιβολή. Είχα ένα πολύ άσχημο συναίσθημα από τη στιγμή που την είδα και κοίταξα γύρω μου για να δω αν ήταν κοντά μου ο αδερφός μου για να του πιάσω το χέρι και να τρέξουμε, αμέσως όμως περικυκλωθήκαμε από διάφορους ανθρώπους και δεν φαινόταν να υπάρχει διέξοδος“.
H Marie και ο αδερφός της μόνο σε διακοπές δεν ήταν. Οι γονείς τους, τους έστειλαν σε Ίδρυμα γιατί δεν άντεχαν πλέον οικονομικά. Τα αδέρφια χωρίστηκαν αμέσως και η Marie οδηγήθηκε σε ένα δωμάτιο όπου της έβγαλαν τα ρούχα.
«Η καλόγρια ζήτησε από μία ομάδα κοριτσιών 12 και 13 ετών να με κάνουν μπάνιο. Θυμάμαι τα κορίτσια να γελάνε, να με κοροϊδεύουν, να με χαϊδεύουν συνεχώς λες και ήμουν γάτα και να μου λένε πόσο χαριτωμένη είμαι. Στη συνέχεια με οδήγησαν σε ένα άλλο δωμάτιο όπου η καλόγρια ξύρισε τα μαλλιά μου».
Τα πράγματα πήγαιναν από το κακό στο χειρότερο. H Marie μεταφέρθηκε στον κοιτώνα και είδε τις φρικτές συνθήκες διαβίωσης: Ένα σκοτεινό, γεμάτο υγρασία δωμάτιο, ένα λεπτό στρώμα με ένα σεντόνι και γαργιασμένες, τραχιές πιτζάμες που γρατζούναγαν το δέρμα της.
Καθώς έκλαιγε στο κρεβάτι της ένα κορίτσι τη συμβούλευσε να σταματήσει πριν επιστρέψει η καλόγρια και είχε δίκιο. Κάθε φορά που έκλαιγε τιμωρούνταν από τις καλόγριες που υποτίθεται ότι έπρεπε να τη φροντίσουν.
«Κάθε μέρα ξυπνούσαμε στις 6 το πρωί και μας έβαζαν να τρίβουμε τα πατώματα. Αν μας ξέφευγε έστω και ένα μικρό σημείο, μας χτυπούσαν. Ήμουν τόσο εξαντλημένη μέχρι να έρθει η ώρα να φάμε πρωινό που ένιωθα το σώμα μου να καταρρέει».
Λίγες μέρες μετά όσο φοβισμένη, μπερδεμένη και απελπισμένη και να ήταν βρήκε το κουράγιο και ζήτησε από μία από τις μοναχές, την αδερφή Isobel να δει τον αδερφό της την ώρα που έτρωγαν το πρωινό τους.
“Μάζεψα όσο κουράγιο μου είχε απομείνει και τη ρώτησα αν θα μπορούσα να επιστρέψω με τον αδερφό μου σπίτι μας“. Εκείνη τη χαστούκισε δυνατά και της είπε “δεν έχεις σπίτι. Είσαι πια παιδί του Θεού“. Έβαλε τα κλάματα και θυμάται τα δάκρυα να πέφτουν μέσα στο φαγητό της.
Επέμεινε. “Πότε μπορώ να πάω σπίτι στην οικογένειά μου;“, Εκείνη μου απάντησε εξαγριωμένη “δεν έχεις οικογένεια και δεν θα πας σπίτι“.
Μία μέρα η Marie έπιασε με την άκρη του ματιού της τον αδελφό της σε ένα άλλο δωμάτιο που ήταν με άλλα αγόρια. Την αγκάλιασε για λίγα δευτερόλεπτα και της έδωσε ένα μικρό φιλί στη μύτη. Όση χαρά ένιωσε η Marie βλέποντας τον αδερφό της, τόσο ξύλο έφαγε στη συνέχεια. Η αδερφή Isobel την άρπαξε και την έβγαλε έξω από το δωμάτιο. Το παιδί πανικοβλήθηκε όταν συνειδητοποίησε τι επρόκειτο να συμβεί.
“Τη μισή διαδρομή την περπάτησα, την άλλη μισή με έσυρε στο διάδρομο. Με πέταξε σε ένα κρεβάτι σε ένα μικρό δωμάτιο και έφερε 4-5 κορίτσια, τα οποία με κρατούσαν όσο εκείνη με χτυπούσε. Στη συνέχεια άρχισαν να με χτυπάνε και εκείνα. Όσο και να φώναζα, όσο κι αν έκλαιγα, ήξερα ότι ήταν άσκοπο. Φεύγοντας η αδερφή Isobel στάθηκε στην πόρτα και με κοίταξε. Αν υπήρχε και μόνο η υποψία ότι θέλαμε ή σκοπεύαμε να δραπετεύσουμε οι καλόγριες μας έδεναν στα κρεβάτια μας“.
Το σχολείο ήταν η μόνη ανακούφιση της Marie. Το λάτρευε και εκτός αυτού, το σχολείο ήταν το μοναδικό μέρος, στο οποίο μπορούσε να γλιτώσει από τα βασανιστήρια των καλογριών. Οι δασκάλες που έβλεπαν τους μώλωπες τη ρωτούσαν συχνά που χτύπησε, αλλά εκείνη φοβόταν πολύ για να μιλήσει.
Κάθε φορά που διαμαρτύρονταν στις καλόγριες ότι δεν ήταν ορφανή και ότι ήθελε να γυρίσει στους γονείς της, τη χτυπούσαν μέχρι που μία μέρα οι επιθέσεις έγιναν σεξουαλικές.
“Με έβαλαν στο κρεβάτι μπρούμυτα και μου έδωσαν τα χέρια πίσω από την πλάτη. Άρχισαν να με χτυπάνε στα πόδια και στο στήθος. Στη συνέχεια άρχισαν να με χαϊδεύουν με μία κρεμάστρα ανάμεσα στα πόδια. Φυσικά δεν έμειναν μόνο στο χάιδεμα. Άλλα κορίτσια, μεγαλύτερα, με βίασαν με αυτή την κρεμάστρα. Πάνω στην προσπάθειά μου να απελευθερωθώ έκανα εμετό και πνίγηκα με αυτόν“. “Αρκετά, κορίτσια“, είπε η αδερφή Isobel με απόλυτη ψυχραιμία καθώς έφευγε.
Από εκείνη την ημέρα και μετά η Marie κακοποιήθηκε σεξουαλικά πολλές νύχτες από τα μεγαλύτερα κορίτσια του κοιτώνα της ή όπως τον αποκαλούσαν οι καλόγριες “το κελί της“.
“Τα κορίτσια με ανάγκαζαν να τα αγγίζω και να τα χαϊδεύω στα απόκρυφα σημεία τους. Ήταν αηδιαστικό“.
Απ’ ότι φαίνεται η σκηνή με την κρεμάστρα «ενέπνευσε» την αδερφή Isobel να κάνει το ίδιο. “Μία μέρα σήκωσε τη φούστα μου και έσπρωξε το εσώρουχό μου στην άκρη. Με βίασε και εκείνη με την κρεμάστρα. Ήθελα να αντιδράσω, να την παρακαλέσω να σταματήσει, αλλά το στόμα μου δεν άνοιγε. Εκείνη τη στιγμή συνειδητοποίησα ότι είχα εγκαταλειφθεί από όλους, αλλά και εγώ η ίδια είχα εγκαταλείψει τον εαυτό μου“.
Όταν η Marie έγινε 9 ετών έφτασαν τα καλύτερα νέα. Το μοναστήρι έκλεινε μυστηριωδώς. Ήταν ελεύθερη. Όταν επέστρεψε σπίτι της δεν ήθελε να αναστατώσει τους γονείς της ή να διακινδυνεύσει να σταλεί ξανά σε κάποιο άλλο ίδρυμα γι’ αυτό προσποιήθηκε ότι ήταν ευχαριστημένη όσο έζησε στο ίδρυμα.
“Η μαμά μου, μου είπε ότι ήταν πολύ περήφανη για μένα. Ο αδερφός μου επέστρεψε και εκείνος σπίτι και οι γονείς μας, μας επαίνεσαν γιατί μετά την παραμονή μας στο Ίδρυμα μπόρεσε η οικογένεια να σταθεί στα πόδια της. Παρά την κακοποίηση που είχα υποστεί στο Ίδρυμα ήμουν ευτυχισμένη που μπόρεσα τα τρία αυτά χρόνια να βοηθήσω τους γονείς μου με αυτό τον τρόπο“.
Εν τω μεταξύ τα μαλλάκια της μεγάλωσαν και πάλι και οι γονείς της δεν έμαθαν ποτέ για την κακοποίηση αν και όπως λέει από την ημέρα που επέστρεψε, ήταν κάπως πιο αποστασιοποιημένη.
Στα 18 της παντρεύτηκε και απέκτησε ένα αγοράκι, τον Lee και δύο δίδυμα παιδάκια, τον Michael και τη Michelle. Ο πρώτος της γάμος έληξε νωρίς, αλλά ξαναπαντρεύτηκε έναν άντρα, το Jack, τον οποίο αγάπησε πολύ και έζησαν ευτυχισμένοι μαζί μέχρι το θάνατό του το 2010.
“Λατρεύω τα παιδιά μου και θέλω να νιώθουν ασφάλεια κάτι που δεν είχα ποτέ ως παιδί“.
Ακόμα και μετά το δεύτερο γάμο της η Marie υπέφερε από έντονο άγχος και μετατραυματικό στρες και τελικά εκμυστηρεύτηκε στο Jack τη σωματική κακοποίηση – όχι τη σεξουαλική – που υπέστη στο Ίδρυμα.
Το 2015 ήρθε σε επαφή με την αστυνομία, η οποία διερευνούσε και άλλες κατηγορίες κακοποίησης εναντίον της αδερφής Isobel και του Ιδρύματος.
“Δεν μου κάνει εντύπωση που τόσα πολλά παιδιά υπέφεραν στα χέρια της. Τους είπα όλα όσα μου συνέβησαν αλλά δεν είπα κουβέντα για τη σεξουαλική κακοποίηση. Μου είπαν ότι επρόκειτο να κληθεί για να λογοδοτήσει, αλλά δεν την πρόλαβαν. Είχε πεθάνει. Ήταν πολύ αργά για να αποδοθεί πια δικαιοσύνη“.
Μόνο όταν έμαθε για το θάνατο της Isobel μπόρεσε να εκμυστηρευτεί στους φίλους και την οικογένειά της τη σεξουαλική κακοποίηση. Μίλησε δημόσια και ήταν δεκάδες τα άτομα που εμφανίστηκαν και επικοινώνησαν μαζί της σχετικά με την κακοποίηση που υπέστησαν και οι ίδιοι από την ίδια καλόγρια.
Η φιλανθρωπική οργάνωση που δημιούργησε το μοναστήρι ξεκίνησε έρευνα και ζήτησε δημοσίως συγγνώμη απ’ όλα τα θύματα.
Παρόλο που ένα βάρος έφυγε από τους ώμους της, η Marie δεν ξέχασε ποτέ τη φρίκη αυτών των τριών ετών.
“Με επηρεάζει ακόμα και σήμερα. Είναι τόσο δύσκολο να εξηγήσεις το μίσος και την αηδία που νιώθεις για τον ίδιο σου τον εαυτό. Αισθάνεσαι λες και δεν ανήκεις στον κόσμο αυτό εξαιτίας αυτού που έγινε. Είναι ένα συναίσθημα που δεν θα φύγει ποτέ“.
Ο πιο στενός συνεργάτης του Νότη Σφακιανάκη μίλησε για το πού βρίσκεται και τι κάνει σήμερα ο τραγουδιστής.
Ο Σάκης Πιλάτος, drummer του Νότη Σφακιανάκη για 28 χρόνια, μίλησε στο Πρωινό και στη δημοσιογράφο, Ελένη Παπαδόγια. Δήλωσε πως ο τραγουδιστής είναι καλά, αλλά πιθανόν να έχει «εξαφανιστεί» γιατί στενοχωρήθηκε από κάποιους ανθρώπους. Ακόμα, τόνισε ότι έχει επαφή με την πρώην σύζυγό του και τα παιδιά του.
«Δεν είναι εξαφανισμένος. Είναι σπίτι του, έχει πάρει μία απόφαση να αποσυρθεί από όλους και από όλα. Είμαστε αδελφικοί φίλοι. Εγώ είμαι μουσικός του 28 χρόνια, μιλάω με τη γυναίκα, μιλάω με τα παιδιά του. Δεν ξέρω τι έχει πάθει, αλλά ξέρω ότι είναι καλά.
Είμαστε 28 χρόνια μαζί. Από παιδάκια είμαστε φίλοι, από την ίδια γειτονιά. Εμένα αυτό που με ενδιαφέρει, είναι να είναι καλά και ας μην ξανατραγουδήσει. Αν μπορεί να κάνει μία εμφάνιση όπως παλιά που ήμασταν πολύ αγαπημένοι, ήμασταν φίλοι και να κάνει μία περιοδεία, να κάνει μία συναυλία δωρεάν στην Αθήνα στο Ειρήνης και Φιλίας. Κάπου, από τα χρήματα αυτά ένα εισιτήριο 5 ευρώ, να πάνε σε ένα ίδρυμα να κατεβάσει το μικρόφωνό του, όπως του αξίζει» είπε χαρακτηριστικά.
«Να είναι καλά μόνο» εύχεται για το Νότη Σφακιανάκη ο συνεργάτης του
Ακόμα, ο Σάκης Πιλάτος ανέφερε για τον Νότη Σφακιανάκη: «Οικονομικά είναι καλά. Οικονομικά μπορεί να έχει πολλά λεφτά, αλλά και πάρα πολλά έξοδα. Όταν έχεις 14 αυτοκίνητα υπερπολυτελείας, όταν έχεις μία βιλάρα… Το μόνο που εύχομαι, είναι να είναι καλά. Να είναι καλά μόνο».
«Έχει απομονωθεί γιατί μπορεί να έχει στεναχωρηθεί με κάποιους ανθρώπους, ή μπορεί να ντρέπεται να… γιατί ακούστηκαν και διάφορα, τότε με τις …, με τα όπλα… Ο Νότης ήταν έτσι πάντα σαν άνθρωπος και πριν γίνει διάσημος. Ό,τι αισθανόταν, το έλεγε. Ό,τι τον ενοχλούσε, το έλεγε. Δεν σκεφτόταν τις συνέπειες. Δηλαδή, έμπαινε πολιτικός μέσα στο μαγαζί με 3.000 κόσμο και τον έκραζε. Έτσι είναι ο Νότης, τι να κάνουμε» πρόσθεσε, επίσης, ο στενός του συνεργάτης στον ΑΝΤ1.
Όσο για την πρώην γυναίκα του και τα παιδιά του, ο Νότης Σφακιανάκης έχει επαφή μαζί τους αλλά δεν μένουν μαζί, σύμφωνα με τον Σάκη Πιλάτο. «Δεν μένουν μαζί. Αυτή μένει κάπου αλλού τώρα. Αλλά ξέρω ότι έχουν δύο παιδιά μαζί, η περιουσία είναι μισή μισή, οπότε μιλάνε».
Την Κυριακή ο Ολυμπιακός θα διεκδικήσει το τέταρτο τρόπαιο στην ιστορία του.
Ο Ολυμπιακός θα είναι στο μεγάλο ραντεβού της Κυριακής προκειμένου να διεκδικήσει το 4ο τρόπαιο της Euroleague στην Ιστορία του. Κέρδισε ύστερα από μια εκπληκτική ανατροπή τη Μονακό και πήρε το εισιτήριο για τον τελικό, καθώς έχανε στο α΄ημιχρονο με 41-29!
Ωστόσο η εικόνα του Ολυμπιακού ήταν διαφορετική στο β’ ημίχρονο καθώς κάλυψε τη διαφορά των 12 πόντων.
Κατάφερε να δεχτεί μόλις δύο πόντους (!) στο τρίτο δεκάλεπτο (27-2) με το σκορ να λήγει 56-43 και ολοκληρώθηκε (20-19) στην 4η περίοδο 76-62.
Τόσο στην πρώτη, όσο και στην 2η περίοδο η Μονακό ήταν πάντα μπροστά στο σκορ (20-14, 21-15) εκμεταλλευόμενη την αστοχία των «ερυθρολεύκων» από την γραμμή των ελευθέρων βολών, όμως όλα άλλαξαν με την έναρξη του δευτέρου ημιχρόνου.
— Turkish Airlines EuroLeague (@EuroLeague) May 19, 2023
Τρομερή εμφάνιση απ’ τον MVP της κανονικής περιόδου Σάσα Βεζένκοφ που «σταμάτησε» στους 19 πόντους και στα 6 ριμπάουντ, καθοριστικός στις στιγμές που η μπάλα «έκαιγε» κι ο αρχηγός των «ερυθρόλευκων», Κώστας Παπανικολάου με 15 πόντους (8ρ.) και πολλά μεγάλα καλάθια στο τρίτο δεκάλεπτο.
Στην εκπομπή του STAR «Αλήθειες με τη Ζήνα» βρέθηκαν την Παρασκευή (19/05) η Νένα Χρονοπούλου, ο Τάσος Μητρόπουλος και ο μονάκριβος γιος τους, ο 18χρονος Χρήστος.
Ο παλαίμαχος ποδοσφαιριστής του Ολυμπιακού βγήκε δημόσια για να στείλει τα μηνύματά του και παρότρυνε τους γονείς παιδιών ΑΜΕΑ να βγαίνουν έξω βόλτα με τα παιδιά τους.
«Να μην ντρέπονται οι γονείς ΑμεΑ, να βγαίνουν με τα παιδιά τους», είπε χαρακτηριστικά.
Ένα 10χρονο αγόρι βρέθηκε να περιφέρεται στους δρόμους της Τζόρτζια των Ηνωμένων Πολιτειών, παρακαλώντας τους αστυνομικούς να μην το επιστρέψουν στους γονείς του! Η αστυνομία συνάντησε το 10χρονο αγόρι, το οποίο φέρεται να ζύγιζε μόλις 16 κιλά, σε γειτονιά στο Γκρίφιν την Παρασκευή, 12 Μαΐου, μετά από κλήση από ενδιαφερόμενους γείτονες.
Το αγόρι είπε στους αστυνομικούς ότι πεινούσε καθώς πήγαινε σε ένα κοντινό σούπερ μάρκετ Kroger για να πάρει φαγητό, όπως αναφέρει η Mirror. Στη συνέχεια, σύμφωνα με πληροφορίες, είπε στους αστυνομικούς «παρακαλώ μην με κάνετε να επιστρέψω», αναφερόμενο σύμφωνα με πληροφορίες στο σπίτι του όπου οι γονείς του τον εκπαίδευαν στο σπίτι.
Οι γονείς, ο Tyler και η Krista Schindley, αντιμετωπίζουν σωρεία κατηγοριών, όπως απόπειρα ανθρωποκτονίας δεύτερου βαθμού, απόπειρα δολοφονίας με δόλο, κακοποίηση παιδιού πρώτου, δεύτερου και τρίτου βαθμού, ξυλοδαρμό, απλή επίθεση και φυλάκιση ανηλίκου.
Κατηγορήθηκαν ότι απέκλεισαν σκόπιμα φαγητό από το παιδί για μεγάλο χρονικό διάστημα, σύμφωνα με εντάλματα που είδαν τα μέσα ενημέρωσης. Οι αστυνομικοί είπαν ότι το αγόρι ήταν «αδυνατισμένο με αποχρωματισμένο δέρμα και ορατά τραύματα».
Ο 10χρονος μεταφέρθηκε εσπευσμένα σε κοντινό νοσοκομείο, με τις Αρχές να αναφέρουν ότι είχε εξαιρετικά χαμηλό καρδιακό ρυθμό. «Αυτή η υπόθεση είναι ανησυχητική. Είναι αποκαρδιωτική», δήλωσε η εισαγγελέας της κομητείας Spalding, Marie Broder.
«Έχω δει πολλές περιπτώσεις κακοποίησης παιδιών στην καριέρα μου. Και αυτό το παιδί, με απλά λόγια, πέθαινε από την πείνα και είναι τραγικό. Πιστεύω πραγματικά ότι αν δεν είχε φύγει από αυτό το σπίτι, θα ήταν μια πολύ διαφορετική περίπτωση», πρόσθεσε.
Οι εισαγγελείς ισχυρίζονται επίσης ότι οι γονείς προκάλεσαν οδοντικό τραυματισμό και παραμόρφωση στο πρόσωπο του παιδιού και έκλεισαν το αγόρι στην κρεβατοκάμαρά του για παρατεταμένες περιόδους χωρίς πρόσβαση σε είδη πρώτης ανάγκης, ακόμη και σε χαρτί υγείας!
Σύμφωνα με την ένορκη κατάθεση, το ζευγάρι έκλεισε στο δωμάτιό του τον 10χρονο χωρίς πρόσβαση σε φαγητό, φως, ζεστό ή ζεστό τρεχούμενο νερό, εξωτερική θέα, χαρτί υγείας, ηλεκτρονική επικοινωνία, ανθρώπινη αλληλεπίδραση, επίβλεψη ενηλίκου ή πρόσβαση στην έξοδο από την κρεβατοκάμαρα για «εκτεταμένη χρονικές περιόδους και πολλές φορές».
Η εικαζόμενη κακοποίηση παιδιών λέγεται ότι έλαβε χώρα σε διάστημα τριών ετών, από τον Μάιο του 2020 έως τον Μάιο του 2023.
Σε μια βόλτα τους στα νότια προάστια απαθανάτισε ο φωτογραφικός φακός την Υβόννη Μπόσνιακ με την κορούλα της.
Η σύζυγος του Αντώνη Ρέμου έκανε μια απίθανη athleisure πρωινή εμφάνιση, σε αποχρώσεις με total denim look σε αποχρώσεις του γκρι.
Όπως μπορείτε να δείτε στις φωτογραφίες φόρεσε ένα skinny jean, το οποίο συνδύασε με denim σακάκι με στάμπες.
Το outfit ολοκληρώθηκε με γκρι δερμάτινη τσάντα και μαύρα sneakers, ενώ τα μαλλιά της ήταν πιασμένα επάνω αναδεικνύοντας τα δυνατά χαρακτηριστικά του προσώπου της, μιας και ήταν εντελώς άβαφη.
Στα χνάρια της στιλάτης μαμάς της κινείται και η κόρη της, Ελένη, η οποία φόρεσε λιλά φόρμα, μαύρο μπουφάν και πολύχρωμα sneakers.
Η ξανθιά Ελένη Πασχαλίδη, το παιδί της αγάπης, γεννημένο την 14η Φεβρουαρίου πριν 8 χρόνια, έχει γονίδια μοντέλου και δεν μας φαίνεται παράξενο πως όσο πάει και θα φτάσει σύντομα τη μαμά της στο ύψος.
Και μπορεί η Ελένη να φαίνεται πως έχει τις αναλογίες της μαμάς της, ο μπαμπάς της έχει αποκαλύψει πως η κόρη του είναι ίδια με εκείνον εμφανισιακά.
«Η κόρη μου είναι άτυχη. Έχει μαμά την Υβόννη και εκείνη μοιάζει σε εμένα»
Αυτή την δήλωση είχε κάνει πρόσφατα ο Αντώνης Ρέμος, κάνοντας μία έμμεση φιλοφρόνηση στην πανέμορφη σύζυγό του Υβόννη. Η κόρη τους Ελένη είναι αλήθεια πως του μοιάζει πολύ και αυτό το είχαμε καταλάβει και από μία φωτογραφία που είχε ανεβάσει εκείνος, όταν είχε η μικρή είχε πάει να τον δει στις πρόβες του στο Νox.
