Η Εύα Καϊλή αναμένεται το επόμενο χρονικό διάστημα να ζητήσει να βγάλει το ηλεκτρονικό βραχιολάκι.
Μάλιστα, σύμφωνα τον συνήγορό της, Μιχάλη Δημητρακόπουλο, στις άμεσες προτεραιότητες της είναι να επανέλθει στα καθήκοντά της στο ευρωκοινοβούλιο».
«Η κυρία Εύα Καϊλή προτίθεται το επόμενο χρονικό διάστημα να ζητήσει την αφαίρεση του ηλεκτρονικού μπρασελέ επιτήρησης. Επίσης στις άμεσες προτεραιότητες της είναι να επανέλθει στα καθήκοντά της στο ευρωκοινοβούλιο. Υπάρχουν στοιχεία, που δεν είναι ακόμα γνωστά στην κοινή γνώμη που ενισχύουν την αθωότητα της» ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Δημητρακόπουλος σε γραπτή δήλωσή του.
Qatar Gate: Ελεύθεροι χωρίς βραχιολάκι οι Μαρκ Ταραμπέλα και Φραντσέσκο Τζιόρτζι
Υπενθυμίζεται ότι νωρίτερα σήμερα, όπως ανακοίνωσε η ομοσπονδιακή εισαγγελία του Βελγίου, οι Ιταλός ευρωβουλευτής, Μαρκ Ταραμπέλα, και ο σύντροφος της Εύας Καϊλή, Φραντσέσκο Τζιόρτζι, αφέθηκαν ελεύθεροι υπό όρους από τον ανακριτή της έρευνας, Μισέλ Κλεζ.
Μάλιστα σύμφωνα με την Le Soir, δεν θα χρειάζεται πλέον να φορούν ηλεκτρονικό βραχιόλι και θα μπορούν να κυκλοφορούν ελεύθερα.
«Η προληπτική τους κράτηση δεν δικαιολογείται πλέον», ανέφερε η εισαγγελία, προσθέτοντας ότι ενέκρινε την απόφαση του ανακριτή.
Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου με τρεις βασικές ρυθμίσεις εξήγγειλε σαν την πρώτη ενέργειά της κυβέρνησής του την επομένη των εκλογών ο Αλέξης Τσίπρας.
Μιλώντας στην συγκέντρωση στον Πειραιά, ο κ. Τσίπρας δεσμεύτηκε ότι από την πρώτη ημέρα της κυβέρνησής του θα κατατεθεί Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου που θα περιλαμβάνει τρία πράγματα:
«Το πρώτο είναι ότι θα ανασταλούν όλοι οι πλειστηριασμοί πρώτης κατοικίας μέχρι να υλοποιηθεί το σχέδιο που παρουσιάσαμε και έχει την υπογραφή και της Λούκας Κατσέλη. Δεν θα ξαναδούμε εικόνες όπως του ανάπηρου 80χρονου στην Χαλκιδική, που τον έβγαλαν από το σπίτι του γιατί ήταν εγγυητής στο σπίτι του γιου του. Το δεύτερο θα είναι η μείωση του ΦΠΑ στον κατώτερο συντελεστή ή και σε μηδενικό συντελεστή στα τρόφιμα, και η μείωση του ΕΦΚ στα καύσιμα στον χαμηλότερο συντελεστή που επιτρέπει η ΕΕ. Το τρίτο θα είναι η κατάργηση της Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής στα ΑΕΙ. Γιατί εμείς δεν θέλουμε τα παιδιά μας να γίνονται μία δεξαμενή για να μπορούν να αντλούν κέρδη οι ιδιοκτήτες κολλεγίων. Το σχέδιό μας είναι ρεαλιστικό και κοστολογημένο».
Την βεβαιότητα ότι η πλειοψηφία της κοινωνίας επιθυμεί πολιτική αλλαγή και θα την κάνει πράξη με την ψήφο στον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, εξέφρασε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Αλέξης Τσίπρας, μιλώντας στον Πειραιά.
«Ως εδώ με την εξαπάτηση, στοχοποίηση, την αλαζονεία, την οικογενειοκρατία, την αισχροκέρδεια», ανέφερε ο κ. Τσίπρας και πρόσθεσε: «Έρχεται η ώρα ο ελληνικός λαός να βάλει ένα τέλος σε αυτά. Θέλω να σας πω, ότι είμαι πολύ υπερήφανος που αυτή τη μεγάλη μάχη θα την δώσω ως υποψήφιος στην Περιφέρεια του Πειραιά. Είναι η πόλη των μεγάλων πολιτικών αγώνων, είναι το πρώτο λιμάνι της χώρας. Δίνουμε το μήνυμα της νίκης από την σημερινή συγκέντρωση, για να είμαστε πρώτο κόμμα στον Πειραιά και στην Ελλάδα γιατί αυτό θα ανοίξει τον δρόμο για τη προοδευτική κυβέρνηση».
Ακολούθως επιτέθηκε στη κυβέρνηση: «Τέσσερα χρόνια τώρα, η κυβέρνηση Μητσοτάκη απέτυχε στα κρίσιμα που κλήθηκε να αντιμετωπίσει: Απέτυχε στη πανδημία, έχουμε τον μεγαλύτερο αριθμό νεκρών, απέτυχε να αντιμετωπίσει την ενεργειακή κρίση, είμαστε η χώρα με την ακριβότερη τιμή ρεύματος και καυσίμων, διεύρυνε την ανισότητα, κατάργησε στην πράξη το οχτάωρο, στοχοποίησε τους νέους ανθρώπους. Εξαπάτησε και στοχοποίησε την μεγάλη πλειοψηφία της κοινωνίας, εξαπάτησε τη μεσαία τάξη που σήμερα για να επιβιώσει χρειάζεται κουπόνια. Όλη μας η ζωή έχει γίνει ένα pass. Ήλθε η ώρα να πούμε στον Μητσοτάκη ‘ένα pass, στο σπίτι σου να πας’. Την ίδια στιγμή όμως που εξαπάτησε τη μεσαία τάξη, τους εργαζόμενους, τους απόμαχους της δουλειάς, ευνόησε κάποιους λίγους και ισχυρούς. Την ίδια ώρα που μία μεγάλη κατηγορία συμπολιτών μας δεν μπορεί να βγάλει το μήνα, 15 μεγάλες επιχειρήσεις βλέπουν ρεκόρ κερδοφορίας των τελευταίων 20 ετών. Σε αυτή την αδικία πρέπει να βάλουμε ένα τέλος. Παράλληλα, τα 4 τελευταία χρόνια είδαμε να καταρρακώνεται το κράτος δικαίου με τις παράνομες υποκλοπές από το γραφείο του πρωθυπουργού, είδαμε να χειραγωγούν την Δικαιοσύνη και να παρεμβαίνουν ακόμη και στο ποια κόμματα θα συμμετάσχουν από την δεξιά πολυκατοικία.
Συνεχίζοντας, έκανε αναφορά στο κράτος δικαίου και χαρακτήρισε «κόλαφο για την κυβέρνηση και τον κ. Μητσοτάκη το χθεσινό ψήφισμα του Ευρωπαικού Κοινοβουλίου» λέγοντας ότι με την απόφασή του θεωρεί ότι ο κ. Μητσοτάκης «είναι συνώνυμο με τον Όρμπαν της Ουγγαρίας και κάνει συστάσεις να αποκατασταθεί το κράτος δικαίου στην Ελλάδα και η ΕΥΠ να μην παρακολουθεί τους πολιτικούς του αντιπάλους. Ο κόλαφος αυτός θα συνοδεύει για πάντα τον κ. Μητσοτάκη».
Ακολούθως αναρωτήθηκε: «Αν τους δοθεί η ευκαιρία να ξανακυβερνήσουν, πώς θα συμπεριφερθούν, τι χειρότερο θα κάνουν σε αυτό τον τόπο;» για να προσθέσει: «Για αυτό οι εκλογές δεν είναι χαλαρής ψήφου, είναι οι εκλογές που θα κρίνουν την ζωή μας τα επόμενα τέσσερα χρόνια. Θα δώσουν την δυνατότητα αλλαγής, ή θα δώσουν την δυνατότητα σε αυτούς που εγκλημάτησαν να συνεχίσουν».
Στη συνέχεια, αναφέρθηκε στις προοπτικές σχηματισμού κυβέρνησης με την απλή αναλογική: «Ο κ. Μητσοτάκης λέει ότι δεν θα αξιοποιήσει την απλή αναλογική. Δεν το πιστεύω. Αν κερδίσει, έστω και με μισή μονάδα, θα προσπαθήσει να κάνει κυβέρνηση, με πιέσεις, με εκβιασμούς, με αποστασίες, όπως έχει παράδοση αυτή η οικογένεια».
Κατόπιν, απευθύνθηκε στις άλλες δυνάμεις – στο ΠΑΣΟΚ και το ΚΚΕ. Για το ΚΚΕ είπε πως «δεν είναι δυνατόν να επιλέγουν μία ανιστόρητη τακτική διμέτωπου και εξίσωσης, να επαναλαμβάνουν λάθη του παρελθόντος, της λογικής ‘τι Πλαστήρας τι Παπάγος’. Αν κάτι μπορεί να σώσει τον λαό, είναι η ενότητα των προοδευτικών δυνάμεων». Απευθύνθηκε στον Νίκο Ανδρουλάκη «που εμφανίζεται ως αποκλειστικός κληρονόμος του Ανδρέα Παπανδρέου» λέγοντας ότι «ο Παπανδρέου δεν έκανε διμέτωπο: είχε μόνο έναν αντίπαλο, την δεξιά».
Αναφέρθηκε στο πρόγραμμα 11 σημείων που παρουσίασε ο ΣΥΡΙΖΑ, ζητώντας από τους συγκεντρωμένους να κρατήσουν το τετράπτυχο: «Αύξηση τιμών, μείωση τιμών, ρύθμιση χρεών, δίκαιο αποτελεσματικό κράτος δίπλα στον πολίτη».
Αναφέρθηκε στο δυστύχημα των Τεμπών που, όπως σημείωσε, «οφείλεται στην επιλογή της κυβέρνησης να απαξιώσει τον σιδηρόδρομο, να ιδιωτικοποιήσει το σιδηροδρομικό έργο και να βάλει στην θέση του σταθμάρχη με ρουσφέτι, ένα πρόσωπο ανεκπαίδευτο και ανειδίκευτο. Για το δυστύχημα είπαν ένα σωρό ψέματα για να αποφύγουν την ευθύνη. Το χαρακτηριστικό του κ. Μητσοτάκη είναι ότι είναι ο πρωθυπουργός της μη ευθύνης. Δέκα μέρες μετά τα Τέμπη, προχώρησαν σε διορισμό στον ΟΣΕ εκτός ΑΣΕΠ, τέκνων συνδικαλιστών της ΔΑΚΕ. Πιστεύουν ότι το κράτος τους ανήκει. Εμείς πιστεύουμε ότι το κράτος ανήκει στον λαό και όχι σε μια νομενκλατούρα».
Κατηγόρησε τον πρωθυπουργό ότι «επιδίδεται σε μία μαύρη προπαγάνδα, λέγοντας ότι αν έλθει ο ΣΥΡΙΖΑ, θα έλθουν νέες συμφορές. Ότι δήθεν είναι το κόμμα που θα μας βγάλει από το ευρώ και θα μας χρεωκοπήσει. Όμως ο ελληνικός λαός δεν ξεχνάει ποιο ήταν το κόμμα που μας χρεωκόπησε δύο φορές, μία φορά το 2009 που άφησε το έλλειμμα στο 15% του ΑΕΠ και την δεύτερη το 2015 που άφησε άδεια ταμεία».
Χαρακτήρισε «περιφρόνηση και υποτίμηση» τα 150 ευρώ στους δεκαοχτάρηδες για να τον ψηφίσουν και πρόσθεσε ότι «κάνουν προσπάθεια να πείσουν ότι το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ κοστίζει 80 δισ.. Μέχρι τις εκλογές μπορεί να φθάσουν και στα 180 δισ.. Πόσο όμως κοστίζει το πρόγραμμα που εφάρμοσε ο κ. Μητσοτάκης σε ανθρώπινες ζωές και σε δυστυχία;».
Απευθυνόμενος προς τους ψηφοφόρους, είπε ότι «αυτή την εκλογική μάχη μπορούμε να την κερδίσουμε μαζί» και πρόσθεσε: «Ξέρουμε και μπορούμε να φέρουμε την αλλαγή. Δεν ζητάμε δεύτερη ευκαιρία, ζητάμε την πρώτη ευκαιρία να εφαρμόσουμε το πρόγραμμά μας χωρίς καταναγκασμούς. Μάθαμε από τα λάθη μας. Αυτή την φορά δεν θα συγκυβερνήσουμε με την Τρόικα αλλά με τον ελληνικό λαό και θα ανταποκριθούμε στις προσδοκίες του».
Θυμίζοντας τον Γιώργο Παπανδρέου, έθεσε το δίλημμα «αλλάζουμε ή συνεχίζουμε να βουλιάζουμε; Θα δοθεί προοπτική με την αύξηση των μισθών και την μείωση των τιμών, ή θα συνεχίσει το σούπερ μάρκετ να είναι εφιάλτης; Θα δούμε την μεγαλύτερη αναδιανομή περιουσίας με 700.000 ακίνητα να περνάνε στα funds, ή θα εφαρμοστεί ένα πρόγραμμα προστασίας της πρώτης κατοικίας, της αγροτικής γης και της εμπορικής στέγης;».
Τέλος, επανέλαβε το άνοιγμά του στους ψηφοφόρους όλων των πολιτικών αποχρώσεων λέγοντας: «Δεν είναι θέμα αν είναι κανείς δεξιός, αριστερός ή κεντρώος. Θέλουμε να απευθυνθούμε σε όλες τις Ελληνίδες και τους Έλληνες και να τους διαβεβαιώσουμε ότι μπορούμε να κάνουμε την αλλαγή που θέλουν και έχουν ανάγκη. Το δίλημμα λοιπόν είναι Μητσοτάκης ή αλλαγή, Μητσοτάκης ή ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, πρώτος και με διαφορά για να ανοίξει ο δρόμος για την αλλαγή. Είμαι βέβαιος ότι θα επιλέξει την αλλαγή, στις 21 του Μάη θα πανηγυρίζει ο λαός, όχι οι ισχυροί, τα καρτέλ και τα συμφέροντα».
Περιοδεία Τσίπρα στην Α’ Πειραιά: Στήριξη των εργαζομένων, ποιοτικές, ασφαλείς και προσιτές δημόσιες συγκοινωνίες
Τις δεσμεύσεις του για τη στήριξη των εργαζομένων των μέσων σταθερής τροχιάς διατύπωσε ο Αλέξης Τσίπρας κατά τη συνάντηση που είχε με τις συνδικαλιστικές οργανώσεις του χώρου, στα γραφεία της ΣΤΑΣΥ, τον πρώτο σταθμό της σημερινής περιοδείας του στην ‘Α Πειραιά, μια εκ των τριών περιφερειών όπου θα είναι υποψήφιος.
Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ δεσμεύτηκε για τη στήριξη των εργαζομένων, για τη διαρκή επικοινωνία με τα συνδικάτα «για να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να ικανοποιούμε τα αιτήματα σας», για την αναβάθμιση των εργασιακών σχέσεων με την κατάργηση του νόμου Χατζηδάκη, για την ενίσχυση του μισθολογίου «και για την πρόσληψη εκεί που υπάρχει ανάγκη, με ΑΣΕΠ όμως εμείς, γιατί δεν έχουμε την αντίληψη ότι το κράτος είναι τσιφλίκι». Διότι, πρόσθεσε, «πριν από 10 μέρες και παρά το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών είχαμε προσλήψεις εκτός ΑΣΕΠ, κόρη συνδικαλιστή συγκεκριμένης παράταξης. Αυτό προσβάλει το συνδικαλιστικό κίνημα και το πολιτικό σύστημα».
Αρχικά ο κ. Τσίπρας εξήγησε ότι επέλεξε για πρώτη φορά να είναι υποψήφιος και στον Πειραιά, σχολιάζοντας ότι παρότι είναι Παναθηναϊκός, για εκείνον, εκτός απ’ τις ομάδες, το κόκκινο χρώμα είναι συνυφασμένο και με τους εργατικούς αγώνες, τους αγώνες για τη δικαιοσύνη, αλλά είναι και το χρώμα της σημαίας του ΣΥΡΙΖΑ. Πρόσθεσε ότι ο Πειραιάς είναι τόπος συνυφασμένος με τους αγώνες των εργαζομένων, της εργατικής τάξης της μεσαίας τάξης, της εξωστρεφούς μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας, «με το θαύμα της ναυτιλίας, για το οποίο κάποιοι έδωσαν το ατσάλι στα καρνάγια και τα μηχανουργεία, οι εργαζόμενοι». Στάθηκε στη συμβολική παρουσία του να επιλέξει ως πρώτο σταθμό της επίσκεψής του στον Πειραιά, τη συνάντησή του με τους εργαζόμενους σε ένα τέτοιο συνδικάτο. Αναφέρθηκε στο τραγικό δυστύχημα των Τεμπών «που ανέδειξε κάποια πράγματα που δεν πρέπει να τα ξεχάσουμε, όχι μόνο από ηθικό χρέος απέναντι στους 57 συνανθρώπους μας που χάθηκαν άδικα αλλά και στους εκατοντάδες εργαζόμενους που καθημερινά κινδυνεύει η ζωή τους όταν εργάζονται σε συνθήκες χωρίς στοιχειώδη στάνταρ ασφαλείας. Τόνισε ότι «ήταν οι εργαζόμενοι που είχαν προειδοποιήσει επανειλημμένα -και γι’ αυτό έχει χαρακτήρα εγκλήματος αυτό που έγινε- και με εξώδικα ότι θα έρθει αυτό το δυστύχημα».
Σημείωσε ότι το μήνυμα του είναι πως «θα κάνουμε ό,τι περνά απ’ το χέρι μας μαζί με τους εργαζόμενους για να διασφαλίσουμε ποιοτικές, ασφαλείς, φτηνές και προσιτές δημόσιες συγκοινωνίες». Επισήμανε ειδικότερα ότι μεταξύ των 11 άρθρων του «Συμβολαίου Αλλαγής» είναι κι αυτό που αφορά στην ανάγκη η μετακίνηση στις αστικές δημόσιες συγκοινωνίες, η κάρτα απεριορίστων διαδρομών από τα 28 ευρώ να πάει στα 10, επισημαίνοντας ότι αυτό είναι πολύ κρίσιμο για το μέσο πολίτη που ζορίζεται «και θα λειτουργήσει θετικά στον οικογενειακό προϋπολογισμό». Μαζί με αυτό τόνισε την ανάγκη για συνολική πολιτική που θα ενισχύει τις δημόσιες συγκοινωνίες, θα διασφαλίσει τις εργασιακές συνθήκες και τα στάνταρ ασφαλείας των εργαζομένων.
Ειδικότερα είπε ότι είναι δέσμευση του ΣΥΡΙΖΑ το θέμα της εργασιακής κανονικότητας. «Η κατάργηση του ν. Χατζηδάκη δεν κοστίζει στο δημόσιο, κοστίζει όμως σε κάποιους εργοδότες», είπε, σχολιάζοντας ότι «αυτές τις μέρες κάποιοι κάνουν πλαστές κοστολογήσεις και υπερκοστολογούν το πρόγραμμα μας». «Πόσο κοστίζει στους εργαζόμενους να εργάζονται με απλήρωτες υπερωρίες, το να μην είναι θεσμοθετημένο το 8ωρο;», σχολίασε. Σημείωσε ότι το όφελος για τους εργαζόμενους θα είναι μεγάλο αν έχουν το ΣΕΠΕ δίπλα τους, δεσμευόμενος επιπλέον για την επιστροφή των συλλογικών διαπραγματεύσεων, συλλογικών συμβάσεων, για αύξηση του κατώτατου μισθού στα 880 ευρώ συν την ετήσια τιμαριθμική αναπροσαρμογή, «αλλά αυτή θα είναι η βάση πάνω στην οποία θα υπάρχει από δω και στο εξής η διαπραγμάτευση των κοινωνικών εταίρων».
Επιπλέον τόνισε ότι πέραν από την επαναθέσπιση της 13ης σύνταξης «που κατήργησε η κυβέρνηση της ΝΔ» και πέραν της απόδοσης των αναδρομικών, ο ΣΥΡΙΖΑ δεσμεύεται και για τον επαναϋπολογισμό σε ό,τι αφορά τους συνταξιούχους με προσωπική διαφορά «ώστε να έχουν κι αυτοί τη δυνατότητα έστω σε αυτό το ποσοστό των αυξήσεων που μπορεί να αντέξει ο προϋπολογισμός και προβλέπεται από τον δικό μας νόμο του ‘18». Σχολίασε ότι η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ με την τρόικα «πάνω απ’ το κεφάλι μας» και παρά τις πιέσεις της «διατηρήσαμε τις συντάξεις και κάθε Χριστούγεννα ό,τι περίσσευε πρώτη έγνοια μας ήταν οι συνταξιούχοι και μετά θεσπίσαμε τη 13η σύνταξη». Κατηγόρησε τη ΝΔ ότι την κατήργησε και πως οι συνταξιούχοι αν συνυπολογιστούν και τα αναδρομικά στερήθηκαν 7 δισ. αυτά τα τέσσερα χρόνια.
‘Αλλη μια δέσμευση που απηύθυνε αφορά στην αξιοποίηση της σημαντικής περιουσίας του ΗΣΑΠ προς το δημόσιο συμφέρον και όχι η εκχώρηση της σε ιδιώτες, για την οποία κατηγόρησε την κυβέρνηση. Είπε ότι «εμείς θέλουμε να επαναφέρουμε το σχεδιασμό που είχαμε ως κυβέρνηση και να τον υλοποιήσουμε: εκσυγχρονισμός και αναβάθμιση της επισκευαστικής βάσης παράλληλα με την προμήθεια νέου τροχαίου υλικού και ενίσχυση του δυναμικού με πρόσληψη νέου προσωπικού». Ταυτόχρονα είπε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει να αναβιώσει την συμφωνία που είχε δρομολογήσει για να φτιαχτεί η λεγόμενη Ιπποδάμεια αγορά στο αμαξοστάσιο του πράσινου λεωφορείου «που θα αποτελέσει μια όαση για την περιοχή, για την τοπική κοινωνία». Αναφέρθηκε επιπλέον στο σχέδιο ΣΥΡΙΖΑ για υπογειοποίηση του κομματιού από το Φάληρο μέχρι τον Πειραιά.
Νωρίτερα ο κ. Τσίπρας είχε ενημερωθεί από τον πρόεδρο εργαζομένων της ΣΤΑΣΥ, τον πρόεδρο της ομοσπονδίας μηχανοδηγών του ΟΣΕ, τον πρόεδρο του σωματείου ηλεκτροδηγών και λοιπών εργαζομένων της κίνησης της ΣΤΑΣΥ και τον πρόεδρο των συνταξιούχων του ΗΣΑΠ για τα προβλήματα και τα αιτήματα τους.
Συνάντηση με τον Μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ
Τη δομή συσσιτίου του καθεδρικού ναού της Αγίας Τριάδας επισκέφθηκε ο Αλέξης Τσίπρας μετά τη συνάντησή του με τα συνδικάτα των μέσων σταθερής τροχιάς, όπου ενημερώθηκε από τον Μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ για το έργο που επιτελείται εκεί.
Όπως ενημερώθηκε, προσφέρονται καθημερινά 500 μερίδες φαγητού, ενώ φροντίδα παρέχεται και σε 300 περίπου, άστεγους πολίτες.
Εν συνεχεία ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ επισκέφτηκε τα γραφεία της Ιεράς Μητρόπολης Πειραιά, όπου και είχε σύντομη συνάντηση με τον Μητροπολίτη Σεραφείμ. «Είναι χαρά μου που είμαι εδώ, γνωρίζω ότι η Ιερά Μητρόπολή σας έχει ένα ιδιαίτερο έργο και μια ιδιαίτερη παρουσία στο κοινωνικό χώρο, το οποίο εμένα με συγκινεί ιδιαίτερα, γιατί πιστεύω ότι στις μέρες μας, αν έχουμε κοινό σκοπό, τη δικαιοσύνη, οφείλουμε να κάνουμε πράξη τη δικαιοσύνη, προστατεύοντας τους αδύναμους», είπε ο κ. Τσίπρας σε διάλογο που είχε με τον Μητροπολίτη Πειραιώς μπροστά στις κάμερες.
«Και πραγματικά η Ιερά Μητρόπολη του Πειραιά κάνει αυτή την προσπάθεια και έχετε αποδώσει σημαντικό έργο στους συνανθρώπους που βρίσκονται ευάλωτοι στον κοινωνικό ιστό. Βεβαίως πρέπει και η πολιτεία να κάνει περισσότερα, και να ενισχύσει τις προσπάθειες σας», συνέχισε. Πρόσθεσε ότι «είναι πολύ παρήγορο το γεγονός ότι εκατοντάδες συμπολίτες μας εθελοντικά ενεργοποιούνται σε μια σειρά από δομές και είναι δίπλα στον συνάνθρωπο που έχει ανάγκη». Ο κ. Τσίπρας ανέφερε ότι «βασικό συστατικό ειναι η αγάπη προς τον συνάνθρωπο αδιακρίτως…».
«Αδιακρίτως», είπε ο Μητροπολίτης Πειραιώς. «Και αυτό πρέπει να το τονίσουμε», συνέχισε ο κ. Τσίπρας, «και μου κάνει πολύ θετική εντύπωση που το τονίσατε κι εσείς ο ίδιος, γιατί αυτό ειναι βασικό στοιχείο της χριστιανικής ορθόδοξης πίστης. Δεν μπορούμε να διακρίνουμε τους ανθρώπους, ούτε για τα πιστεύω τους, ούτε για το χρώμα τους δέρματος τους…». «Ούτε για τις πολιτικές τους πεποιθήσεις ούτε για τίποτα», συμπλήρωσε ο Μητροπολίτης Πειραιώς, αναφέροντας επιπλέον: «Εμείς χαιρόμαστε που είστε εδώ, γιατί είστε επικεφαλής του ψηφοδελτίου της Α’ Πειραιώς, αυτό μας τιμά ιδιαιτέρως. Σας ευχαριστούμε και για την τιμή που είχατε κάνει στην πόλη να έρθετε στα Θεοφάνεια, με τη σεπτή παρουσία του Μακαριότατου Αρχιεπισκόπου μας και προέδρου της ιεραρχίας μας, κ. Ιερώνυμου και να μας τιμήσετε με τον τρόπο αυτό, τιμώντας, όχι μόνο την θρησκευτική εορτή, αλλά και το μεγάλο της θαλάσσης κράτος των Ελλήνων, διότι εδώ είναι η ναύαρχος πόλις».
Ο κ. Τσίπρας σημείωσε ότι και για τον ίδιο είναι τιμή να είναι υποψήφιος στον Πειραιά «μια πολύ σημαντική πόλη με πολύ μεγάλη ιστορία και αγώνων για τη διακιοσύνη και σε κρίσιμες και δύσκολες στιγμές, και στα χρόνια της Κατοχής αλλά και πιο πριν. Εδώ ήταν η έδρα των εργατικών αγώνων, το μέγα θαύμα της ναυτιλίας στήθηκε στα μηχανουργεία και τα καρνάγια, εκεί δέθηκε το ατσάλι». «Αισθάνομαι», συνέχισε, «μια μεγάλη τιμή που είμαι υποψήφιος εδώ και θέλω να γνωρίσω καλύτερα τους ανθρώπους που δουλεύουν γι’ αυτή τη σημαντική πόλη και για τους ανθρώπους αυτής της πόλης». «Τώρα έχει αλλάξει και μορφή, έχει γίνει πολύ πιο παναθρώπινος ο χώρος τώρα, με την κρουαζιέρα έρχονται εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπων απ’ όλη τη γη», παρατήρησε ο κ. Σεραφείμ.
Ο Μητροπολίτης Πειραιώς στάθηκε και στο γεγονός ότι ο κ. Τσίπρας είχε αναφερθεί τη Μεγάλη Πέμπτη στη φράση «Δικαιοσύνην μάθετε οι ενοικούντες επί της γης»: «Χρησιμοποιήσατε μια ωραία φράση, γραφική ‘Δικαιοσύνην μάθετε οι ενοικούντες επί της γης’, και ήταν πάρα πολύ σημαντικό γιατί, ξέρετε, αυτή η δικαιοσύνη που για τον Θεό είναι απέραντη αγάπη και αποδοχή, για εμάς είναι κάτι πολύ πιο διαφοροποιημένο, ξέρετε, με τους νομικισμούς μας και τους δικανισμούς μας, την ανθρώπινη ατελή όραση του πράγματος. Αλλά η πληρότης της δικαιοσύνης ταυτίζεται με την αγάπη και την κατανόηση, τη συγκατάβαση των ανθρώπων». Ο Μητροπολίτης Πειραιώς μίλησε για την εικόνα της Αγίας Τριάδας που κοσμεί το χώρο όπου έγινε η συνάντηση, την οποία είχε ο παλαιός ναός της Αγίας Τριάδας που είχε καταστραφεί το 1944 από τους βομβαρδισμούς στη γερμανική κατοχή, όμως η εικόνα είχε μείνει αλώβητη. «Σας ευχαριστούμε πολύ για την παρουσία σας, για τη δράση σας γενικότερα και ευχόμεθα να έχετε κάθε επιτυχία, και στην οικογενειακή σας ζωή, αλλά κυρίως και στο χώρο της πολιτικής δράσης που είναι τόσο σημαντικός, γιατί αφορά όλες τις οικογένειες», είπε καταληκτικά ο Μητροπολίτης Πειραιώς.
Στη συνέχεια ο κ. Τσίπρας επισκέφθηκε το Γηροκομείο Πειραιά όπου τον υποδέχθηκε ο δήμαρχος της πόλης, Γιάννης Μώραλης, και συνομίλησε με ηλικιωμένους που φιλοξενούνται εκεί.
Τον κομβικό ρόλο της Ελλάδος ως γεωστρατηγικό προπύργιο της Δύσης και όχι ως ο αδύναμος κρίκος της με ισχυρή παρουσία και όχι ως χώρα παρίας περιέγραψε στην παρέμβαση του στην εκδήλωση για την ημέρα της Ευρώπης ο πρώην πρωθυπουργός, Αντώνης Σαμαράς.
Οπρώην πρωθυπουργός ανέφερε μεταξύ άλλων ότι η χώρα μας διαδραματίζει ρόλο κλειδί στην αναδιάταξη του ευρωπαϊκού ενεργειακού χάρτη ενώ έκανε ειδική μνεία στα κυριαρχικά δικαιώματά μας σε ό,τι αφορά την αποκλειστική οικονομική ζώνη που όπως είπε χαρακτηριστικά δεν θα τα μοιράσουμε με την Τουρκία.
Μάλιστα ο Αντώνης Σαμαράς υπενθύμισε πως η Τουρκία εδώ και 50 χρόνια έχει εισβάλλει στην Κύπρο και εξακολουθεί να κατέχει παράνομα έδαφός της. «Πίσω δε γυρίζουμε με τίποτα μετά την 21η Μαΐου θα πάμε μόνο μπροστά» επεσήμανε ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς και προεξόφλησε ότι η Ελλάδα χάρις στην ανορθωτική προσπάθεια της κυβέρνησης των τελευταίων τεσσάρων ετών, της κυβέρνησης Κυριάκου Μητσοτάκη, θα πάρει, επί τέλους, και την επενδυτική βαθμίδα.
Ακολουθεί ολόκληρη η τοποθέτηση του πρώην πρωθυπουργού, Αντώνη Σαμαρά:
«Κύριε Πρωθυπουργέ,
Κύριε πρώην Πρωθυπουργέ,
Εκλεκτοί προσκεκλημένοι, αγαπητοί συνάδελφοι, Κυρίες και Κύριοι
Την Ευρώπη την πονάω, την πιστεύω και την υπηρετώ.
Αλλά όποιος πονάει κάτι δεν κλείνει τα μάτια και δεν χαϊδεύει αυτιά. Μιλώντας όμως για την Ευρώπη, ας τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Εδώ που βρισκόμαστε, σήμερα, πριν 43 χρόνια ο Κωνσταντίνος Καραμανλής υπέγραφε την επίσημη ένταξη της Ελλάδας στους ευρωπαϊκούς θεσμούς. Την πιο ιστορική απόφαση για τη χώρα μας, τα τελευταία 70 χρόνια! Η ένταξη αυτή δεν ήταν εύκολη, ούτε απλή. Πολλοί, εκτός Ελλάδος, δεν την ήθελαν. Ο Καραμανλής κατάφερε να κάμψει τις αντιστάσεις τους. Πολλοί δεν την ήθελαν και εντός Ελλάδος. Ο Λαϊκισμός οργίαζε. Το σύνθημα “ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο Συνδικάτο”, αντηχούσε σε δρόμους και πλατείες…
Όμως, ο Καραμανλής κατάφερε να κάμψει κι αυτές τις αντιστάσεις. Κι έτσι συνέδεσε το όνομά του, αλλά και την υστεροφημία του, με την πραγμάτωση εκείνου που κάποιοι δεν ήθελαν, ή δεν το πίστευαν, ή έμοιαζε “άπιαστο όνειρο”. Την Ευρωπαϊκή Πορεία της χώρας. Που τότε ξεκίνησε…
Μαζί του ήμασταν και όλοι εμείς. Η παράταξη που εκείνος ίδρυσε…Μαζί του βιώσαμε τότε τι σημαίνει, να πιστεύεις το σωστό, να κάνεις το σωστό,να πηγαίνεις κόντρα σε θεούς και δαίμονες για να το υπηρετήσεις Και να σε πολεμάνε σκληρά μέσα κι έξω. Ιδιαίτερα μέσα…Ήδη από το 1978, ως νεαρός βουλευτής, είχα το προνόμιο να συμμετέχω στην πρώτη κοινή κοινοβουλευτική Επιτροπή Ελλάδος-ΕΟΚ υπό τον Γιάγκο Πεσματζόγλου. Έζησα από πρώτο χέρι τις διαπραγματεύσεις. Στις 28 Μαΐου του 1980, είχα την μεγάλη τύχη να παρακολουθώ εδώ, σε αυτό το χώρο, την τελετή επίσημης υπογραφής της Ελληνικής ένταξης. Παρόντες ήταν σχεδόν όλοι οι τότε ηγέτες της Ευρώπης. Με προεξάρχοντα τον Γάλλο Πρόεδρο Ζισκάρ Ντεστέν. Παραβρεθήκαμε τότε το σύνολο την βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας. Τα περισσότερα άλλα κόμματα της εποχής δεν μας έκαναν την τιμή…
Απ’ όσους βουλευτές ήμασταν τότε εδώ, μόνο δύο βρισκόμαστε και σήμερα. Ο Γιάννης Τραγάκης κι εγώ…Επίσης, σήμερα έχουμε την χαρά και την τιμή να βρίσκεται μαζί μας ένας άνθρωπος που έπαιξε τότε κορυφαίο ρόλο στις κρίσιμες διαπραγματεύσεις που είχαν προηγηθεί.Ο Άγγελος Ζαχαρόπουλος. Του εκφράζω την βαθιά ευγνωμοσύνη μας – και τον σεβασμό μας.
Φίλες και φίλοι,
Η Ευρωπαϊκή πορεία της Ελλάδας, που ξεκίνησε τότε, δεν ήταν εύκολη. Ούτε ανέφελη. Τρείς δεκαετίες αργότερα, το 2012, κινδύνευσε πραγματικά. Όταν πολλοί, πάλι εκτός Ελλάδος, πίστευαν ότι η χώρα δεν θα τα κατάφερνε να παραμείνει στην Ευρώπη. Όταν κάποιοι ετοιμάζονταν να βγάλουν την Ελλάδα από το ευρώ – και από την Ένωση. Κι όταν κάποιοι – μέσα στην Ελλάδα – έπαιζαν το παιγνίδι τους. Δυστυχώς και πάλι…
Τότε η κυβέρνησή μου, η κυβέρνηση της παράταξής μας, μαζί με το ΠΑΣΟΚ του Βαγγέλη Βενιζέλου, καταφέραμε να διαψεύσουμε τις «Κασσάνδρες». Βέβαια, ο Λαϊκισμός οργίαζε και τότε…Αλλά εμείς, παρά τις κραυγές και τα συνθήματα, κρατήσαμε την Ελλάδα μέσα στην Ευρώπη. Μειώνοντας ταυτόχρονα το χρέος – όχι αυξάνοντάς το, όπως έγινε αμέσως μετά…Μειώνοντας τους φόρους – όχι αυξάνοντάς τους, όπως συνέβη αμέσως μετά. Κι αρνούμενοι εμείς, ως το τέλος, να υποθηκεύσουμε την Δημόσια περιουσία για 99 χρόνια. Όπως, δυστυχώς, έγινε και πάλι αμέσως μετά… Μιλάω για την εποχή των μνημονίων.
Όταν μας επέβαλαν αρχικά λάθος πρόγραμμα προσαρμογής, με λάθος πολλαπλασιαστές! Κι όταν τους το λέγαμε μας επέπλητταν. Μέχρι που παραδέχθηκαν ότι όντως το πρόγραμμά τους δεν έβγαινε κι ότι οι πολλαπλασιαστές τους ήταν λάθος.Κι όταν τα διορθώσαμε όλα αυτά κι άρχισε η χώρα να σημειώνει πρόοδο- και το παραδέχθηκαν και οι ίδιοι – και πάλι δεν μας στήριξαν. Κι έτσι συνέχισε να φουντώνει ο Λαϊκισμός με τα γνωστά αποτελέσματα…Αυτά όλα τα αφήσαμε πίσω μας πια. Προχωράμε μπροστά. Αλλά δεν τα ξεχάσαμε…
Όμως σήμερα, Φίλες και Φίλοι, είναι η «μέρα της Ευρώπης»…Η Ενωμένη Ευρώπη είναι το πιο φιλόδοξο εγχείρημα της ανθρώπινης Ιστορίας. Στο παρελθόν, υπήρξαν πολλές περιπτώσεις που λαοί ενώθηκαν. Κυρίως, όμως, με κατάκτηση και επιβολή. Αντίθετα, η Ενωμένη Ευρώπη ξεκίνησε και προχώρησε με Συναίνεση και Δημοκρατία!
Δεν “κατέκτησε” καμία χώρα με το ζόρι. Χώρες που βρίσκονται έξω απ’ αυτήν ζητούν να μπούνε μέσα! Και μπορούν να ενωθούν οι λαοί της Ευρώπης.Γιατί, ενώ συγκρούστηκαν τόσες φορές σκληρά μεταξύ τους, μέσα σε μια πορεία αιώνων άρχισαν να διαμορφώνουν κοινή ταυτότητα. Με τρία κορυφαία στοιχεία:
Την Αρχαιοελληνική Φιλοσοφία, το Ρωμαϊκό Δίκαιο, και τον Χριστιανισμό.
Κοινή ταυτότητα δίνουν σε διαφορετικούς λαούς, κοινές πολιτιστικές επιρροές και κοινοί αγώνες απέναντι σε κοινούς εχθρούς.
Η Ευρώπη επί εννιά αιώνες – παρά τις εσωτερικές συγκρούσεις της – αγωνιζόταν να αποκρούσει το Ισλάμ. Από το 717 στην Κωνσταντινούπολη και το 732 στο Πουατιέ, ως το 1683 στη Βιέννη. Επί χίλια χρόνια περίπου, η Ευρώπη αντιστάθηκε στην Ισλαμική επέκταση. Και απέκτησε έτσι κοινή ταυτότητα, παρά τις εσωτερικές της συγκρούσεις, ως πολιτιστικά “Χριστιανική Ευρώπη”, “συνομιλώντας” συνεχώς με τον Πλάτωνα και των Αριστοτέλη. Μέσα από την Αναγέννηση και των Διαφωτισμό…Και για να πάμε και πιο πίσω, η ίδια η ονομασία της Ευρώπης, είναι γέννημα-θρέμμα της Ελληνικής Μυθολογίας. Τα λέω αυτά, όχι για να κολακέψω την εθνική μας υπερηφάνεια. Τα λέω κυρίως για να προειδοποιήσω, φίλες και φίλοι:Γιατί μαζί με τις μεγάλες πνευματικές αρετές που κουβαλάει ο Πολιτισμός μας, κληρονομήσαμε και μεγάλα ελαττώματα. Και κάποιες παθογένειες…Στις παθογένειες λοιπόν. Που δεν πρέπει να τις αποσιωπούμε.
Ιδιαίτερα σήμερα… Θυμάμαι στις αρχές της δεκαετίας του ’90, όταν ως υπουργός συμμετείχα στις τακτικές Συνόδους της Ευρώπης, υπήρχαν πέντε έννοιες – που συγκροτούσαν κοινή πυξίδα στα μυαλά και στις συνειδήσεις όλων.
Πέντε λέξεις κλειδιά – που σήμερα δεν υπάρχουν πια. Ή σπανίζουν όλο και περισσότερο: “Σύγκλιση” – “Συνοχή” – Αλληλεγγύη – Ευημερία – Ελευθερία.
— Σύγκλιση τότε των λαών της Ευρώπης, των οικονομιών τους, της Ανάπτυξης και των πολιτισμικών σταθερών τους.
Σήμερα, σημειώνονται μόνον σοβαρές αποκλίσεις! Και ατέλειωτες τριβές…Όπου, για παράδειγμα, η Γερμανία στηρίζει την εγκατάλειψη της ενέργειας από τον άνθρακα. Όμως λίγο αργότερα, αγκαλιάζοντας τον άνθρακα, εγκαινιάζει… λιγνιτικά εργοστάσια στην ίδια την επικράτειά της!
Κι ύστερα εγκαταλείπει τα πυρηνικά της εργοστάσια – που δεν εκλύουν διοξείδιο του άνθρακα. Για να αγοράσει όμως φθηνή πυρηνική ενέργεια από πού; Από τη γειτονική Γαλλία! Η οποία όμως, τι; Είχε ήδη αρχίσει να εγκαταλείπει την πυρηνική ενέργεια. Μέχρι που, λόγω της κρίσης, τώρα προγραμματίζει και πάλι, νέα πυρηνικά εργοστάσια. Αλαλούμ! Κανονικό Χάος… Αυτά που μόλις ανέφερα δεν φωτογραφίζουν καμία Ενωμένη Ευρώπη.Πώς λοιπόν θα γίνει ποτέ πραγματικότητα η σύγκλιση σε αμοιβές, σε δημοσιονομικές πολιτικές, σε ο,τιδήποτε;
–Δείτε τώρα το τεράστιο ζήτημα της Ενέργειας, τι ρόλο παίζει και στη λεγόμενη “Συνοχή”; Μέχρι το 2020 η Ευρώπη ψήφιζε τη χρήση φυσικού αερίου ως “καύσιμο μετάβασης”. Κι ύστερα αποφάσισε να εγκαταλείψει το φυσικό αέριο. Όμως, στο μεταξύ, η Γερμανία, για τον εαυτό της, προωθούσε και δεύτερο αγωγό φυσικού αερίου από τη Ρωσία – μέχρι που και οι δύο αγωγοί… ανατινάχθηκαν!
Και, βέβαια, όλο το προηγούμενο διάστημα είχαν αποθαρρύνει την ανακάλυψη νέων ευρωπαϊκώνκοιτασμάτων φυσικού αερίου – όπως στην Ανατολική Μεσόγειο. Μέχρι που ο Πόλεμος στην Ουκρανία τους ανάγκασε να εγκαταλείψουν το φθηνό ρωσικό αέριο, μένοντας έτσι χωρίς εναλλακτικές λύσεις. Χωρίς φθηνή ενέργεια. Ρωτάω: Κανείς στην Ευρώπη δεν είδε τα γεγονότα να έρχονται; Κανείς δεν σχεδίασε ή δεν προέβλεψε για το μέλλον; Είναι αυτό τύφλωση ή εθελοτυφλία; Σκεφτείτε, ότι σήμερα σε όλες τις χώρες γιορτάζεται η επίσημη «Μέρα της Ευρώπης». Δηλαδή τι; Η 9η Μαΐου του 1950, όταν ο Σουμάν πρότεινε τη δημιουργία της «Ένωσης ‘Ανθρακα και Χάλυβα» στην Ευρώπη!
Από εκεί άρχισαν όλα. Από τότε…Σήμερα καταργούμε τον Άνθρακα. Εντάξει…Αλλά και όλους τους υδρογονάνθρακες;
Η παραγωγή Ευρωπαϊκού Χάλυβα φθίνει συνεχώς Υπέρ της Κίνας, της Ινδίας, του Ιράν… Πηγαίνοντας σε όλο και πιο ακριβή ενέργεια κινδυνεύουμε να χάσουμε και τη Βιομηχανία… Δηλαδή σήμερα γιορτάζουμε αυτά που κάποτε πετύχαμε – και τώρα κοντεύουμε να ακυρώσουμε!
— Που είναι και η Ευημερία;
Την ώρα που κινδυνεύουμε να χάσουμε την ανταγωνιστική βιομηχανία της Ευρώπης, έχουμε εξαπολύσει κυνηγητό και στην ανταγωνιστική Γεωργία. Δείτε τι γίνεται στην Ολλανδία. Όπου καταστρέφουν, με “ντιρεκτίβες” από τις Βρυξέλλες, ακόμα και την πιο ανταγωνιστική Ευρωπαϊκή χώρα σε Γεωργία, Κτηνοτροφία και Μεταποίηση! Την ώρα μάλιστα, που πολλοί προειδοποιούν ότι επέρχεται επισιτιστική κρίση… Όλα αυτά πυροδότησαν ήδη και κυοφορούν εξεγέρσεις παραγωγών, αγροτών και κτηνοτρόφων, και σε άλλες χώρες. Παντού! Όλα αυτά βέβαια, δεν οδηγούν σε “περισσότερη και καλύτερη Ευρώπη”.
— Και για τη Δημοκρατία τώρα:
Είναι «πολύ δημοκρατικό» οι διορισμένοι της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να απειλούν τους λαούς της Ευρώπης, τις παραμονές των εκλογών,για το τι θα ψηφίσουν; Έτσι δεν έγινε και στην Ιταλία; Οι υποδείξεις τους αγνοήθηκαν. Η ουσία όμως, παραμένει: Γιατί ο Ευρωπαίος πολίτης να δεχθείότι κάποιος έξω από τη χώρα του θα του υποδείξει τι να ψηφίσει; Και πώς να δεχθεί ότι τελικά οι διορισμένοι έχουν το πάω χέρι απέναντι στους εκλεγμένους; Αυτά υπονομεύουν τη Δημοκρατία…
— Κάποτε επίσης υπήρχε Ασφάλεια μέσα στην Ευρώπη. Σήμερα δεν μπορούμε καν να συμφωνήσουμε πώς θα φυλάμε τα κοινά σύνορα. Σήμερα δεν μπορούμε να ξεχωρίσουμε τους αληθινούς μετανάστες και τους αληθινούς πρόσφυγες, από τους “εργαλειοποιημένους”. Που τους φέρνουν κυκλώματα διακινητών, σε συνεργασία με ξένα κράτη και διάφορες ΜΚΟ. Που εξαγοράζουν τους πάντες. Δυστυχώς, ακόμα και ευρωβουλευτές!
— Κι ακόμα οι Ευρωπαϊκές χώρες συρρικνώνονται πληθυσμιακά. Ιδιαίτερα στον Ευρωπαϊκό Νότο. Ιδιαίτερα χώρες όπως η Ελλάδα και η Ιταλία. Κι αντί να στηρίζουμε τους νέους μας να κάνουν παιδιά, προσπαθούμε να εισάγουμε παράνομους απ’ έξω! Πολλοί των οποίων αρνούνται να ενσωματωθούν. Όμως, κι αυτό διαλύει την Ευρώπη! Σήμερα υπάρχει και η λεγόμενη “αποδόμηση”. Το woke culture. Κι όχι μόνο στην Ευρώπη. Στη Δύση γενικότερα… Δηλαδή το γκρέμισμα όσων συνιστούν την κοινή κληρονομιά μας. Όπου τα ιερά πρόσωπα της Μάνας και του Πατέρα, υποβιβάζονται σε απρόσωπους αριθμούς: “Γονέας 1 και Γονέας 2”. Αυτό δεν είναι Ευρώπη!
Φτάσαμε σήμερα, των ώρα που τα προβλήματα γιγαντώνονται, να πιθηκίζουμε εισαγόμενες ανοησίες για το πόσα είναι τα… “φύλα”!Στα χρόνια του Μεσαίωνα τσακώνονταν, για το “φύλο των αγγέλων”. Σήμερα τσακωνόμαστε για το πόσα είναι τα “φύλα” των… ανθρώπων! Είναι λάθος για τη Δύση αυτός ο καταχρηστικός δικαιωματισμός, που οδηγεί σε μια διχαστική και ακατανόητη «νέα γλώσσα», πολιτικής ορθότητας. Που θυμίζει το new talk του Όργουελ. Από το έργο του «1984». Όπως το να μας καλούν, εμάς τους Ευρωπαίους, να μη λέμε «Καλά Χριστούγεννα», αλλά «Καλές Γιορτές». Κι όλα αυτά επιχειρείται να επιβληθούν άνωθεν. Και κάθε αντίρρηση να στιγματίζεται, σχεδόν να απαγορεύεται. Αυτό, όμως, καταργεί την ελευθερία της έκφρασης, καταργεί την ελευθερία της Συνείδησης, επιβάλλει την «Αστυνομία της Σκέψης»! Αυτά είναι ακρότητες που διαλύουν την κοινωνική συνοχή στην Ευρώπη. Κι όσα παραδοσιακά κόμματα εξουσίας υιοθετούν τέτοια «ατζέντα», κινδυνεύουν να συρρικνωθούν ή και να εξαφανιστούν.
Πράγμα που ήδη συμβαίνει σε πολλές χώρες.Και στη θέση τους αναδεικνύονται αντί-συστημικά κόμματα. Που -προσέξτε- δεν τοποθετούν ως προτεραιότητά τους την Ευρώπη! Κάθε άλλο…
Η Ιστορία μας βαράει “καμπανάκι”, φίλες και φίλοι. Κι οι αληθινοί Ευρωπαίοι το ακούνε. Και ανησυχούν…Δυστυχώς, στις Βρυξέλλες δεν υπάρχουν σήμερα πολλοί που το ακούνε, το καμπανάκι αυτό.
Για να το πω αλλιώς, οι Βρυξέλλες θα έπρεπε κάθε μέρα να ανοίγουν ένα παράθυρο αισιοδοξίας για την Ευρώπη. Και να κλείνουν την πόρτα στον παραλογισμό και τις ακρότητες. Και δεν το κάνουν…
Φίλες και φίλοι,
–Για μένα που έζησα στις ίδιες αίθουσες με ογκόλιθους, όπως η Θάτσερ, ο Μιτεράν, ο Κόλ, ο Ντελόρ, ο Γκονζάλες ή ο Αντρεότι, είναι δύσκολο να δεχθώ τη σημερινή έλλειψη ηγεσίας και ηγετικότητας στην Ευρώπη.
–Για μένα, που ως υπουργός Εξωτερικών, βίωσα την πτώση του τείχους του Βερολίνου και συνολικά την κατάρρευση του Κομμουνιστικού στρατοπέδου, μου είναι αδιανόητη η σημερινή σιωπή των ιδεών.Που πολλές φορές θυμίζει τη “σιωπή των αμνών»…
–Για μένα που έζησα και υπέγραψα τη Συμφωνία του Μάαστριχτ, η οποία συμπλήρωσε τη Συνθήκη της Ρώμης, μου είναι οδυνηρό να βλέπω μιαν Ευρώπη, που αντί να στηρίζει την Ελλάδα, αντίθετα πιέζει την Ελλάδα, για εθνικές παραχωρήσεις. Τις οποίες δεν ζήτησε από καμιά άλλα χώρα-μέλος. Όπως η Συμφωνία των Πρεσπών, που έχει ήδη δημιουργήσει νέα προβλήματα, και νέα αδιέξοδα στα Βαλκάνια.
Ή όπως οι λεγόμενες “Πρέσπες του Αιγαίου”, που κάποιοι φαίνεται να ετοιμάζουν…Και που, βέβαια, δεν θα τους περάσει! Που είναι λοιπόν η “Αλληλεγγύη” της Ευρώπης στα μέλη της; Και γιατί τα λέω όλα αυτά;
Διότι, πάνω απ’ όλα, η Ελλάδα κρατά σήμερα το κλειδί, για τον εναλλακτικό ενεργειακό εφοδιασμό της Ευρώπης! Που σημαίνει, βέβαια, ότι εμείς πρέπει να διεκδικήσουμε τα κυριαρχικά μας δικαιώματα στην Ελληνική ΑΟΖ. Δεν θα τα… μοιράσουμε με την Τουρκία. Η οποία αλληθωρίζει όλο και περισσότερο προς τη Ρωσία. Και βεβαίως, σημαίνει και το προφανές: η Ευρώπη να μας στηρίξει!
Η Ελλάδα πολύ σωστά κατήγγειλε τη Ρωσική εισβολή στην Ουκρανία. Την οποία άλλωστε καταγγέλλει όλη η Ευρώπη. Αλλά οφείλουμε να υπενθυμίζουμε συνεχώς στους πάντες, ότι και η Τουρκία έχει εισβάλλει στην Κύπρο. Εδώ και 50 χρόνια. Κι όχι μόνο εξακολουθεί να κατέχει παράνομα έδαφος της Κύπρου, αλλά προσπαθεί να υφαρπάξει σήμερα και τους υδρογονάνθρακες της Κυπριακής ΑΟΖ. Όπως και της Ελληνικής ΑΟΖ. Όμως, εδώ δεν ακούμε αντίστοιχες καταγγελίες από την Ευρώπη κατά της Τουρκίας… Μάλλον παροτρύνσεις ακούμε, εμείς να συνθηκολογήσουμε με τα τετελεσμένα. Κι αυτό δεν τιμά ούτε την Ευρώπη, ούτε τη Δύση συνολικά.
Και δυστυχώς «αρωγός» σε όλα αυτά γίνεται και ο ΣΥΡΙΖΑ. Που στο πρόγραμμά του, υπόσχεται να σταματήσει τις έρευνες για υδρογονάνθρακες. Γιατί τους, θεωρεί, λέει, “ξεπερασμένους”… Δηλαδή τι; Δεν καταλαβαίνει ότι έτσι διευκολύνει να τα πάρει όλα η Τουρκία; Η οποία, αν καταφέρει να τα αρπάξει, θα πουλάει μετά το… δήθεν “ξεπερασμένο” φυσικό αέριο και στην Ευρώπη.
Ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ, εξάλλου, που όταν ήλθε στην εξουσία έφερε – μια που μιλάμε για Ευρώπη – πάνω από ένα εκατομμύριο παράνομους! Στην Ευρώπη… Προκαλώντας τότε πολύ σοβαρό πρόβλημα σε όλες τις ευρωπαϊκές κοινωνίες, για να μη ξεχνιόμαστε. Και τώρα που η κυβέρνηση Μητσοτάκη – και πολύ σωστά – επεκτείνει το φράχτη στον Έβρο, ο ΣΥΡΙΖΑ βάζει και πάλι εμπόδια.
Φίλες και φίλοι,
Πίσω δεν γυρίζουμε. Με τίποτα!
Μετά την 21η Μαΐου, θα πάμε μπροστά. Αλλά μπροστά σε μιαν Ευρώπη, που βρίσκει το βηματισμό της. Γιατί σήμερα παραπαίει… Και με μιαν Ελλάδα, που έχει σταθεί πλέον στα πόδια της, και χάρις στην ανορθωτική προσπάθεια της κυβέρνησης των τελευταίων τεσσάρων ετών, της κυβέρνησης Κυριάκου Μητσοτάκη, θα πάρει, επί τέλους, και την επενδυτική βαθμίδα.
–Μια Ελλάδα, όμως, εντελώς διαφορετική. Μια Ελλάδα που γίνεται γεωστρατηγικό προπύργιο της Δύσης στην περιοχή της. Κι όχι ο αδύναμος κρίκος, ή ο “απροσάρμοστος εταίρος” της Ευρώπης.
–Μια Ελλάδα που παράγει ανταγωνιστικά, δεν περιμένει να ζει από επιδόματα.
–Μια Ελλάδα που θα επιτρέψει, επί τέλους, τα ιδιωτικά Πανεπιστήμια, και θα κρατά τα παιδιά της να ολοκληρώνουν τις σπουδές τους εδώ. Δεν θα τα στέλνει έξω, απ’ όπου όλο και πιο δύσκολα γυρίζουν.
–Μια Ελλάδα που προσελκύει πρωτοποριακές παραγωγικές επενδύσεις. Δεν τις διώχνει…
–Μια Ελλάδα που χτίζει συμμαχίες με άλλες χώρες της περιοχής, που ευθυγραμμίζονται στα συμφέροντά τους μαζί μας. και που αντιστέκονται κι αυτές στην επιθετική πολιτική της Τουρκίας. Μια Ελλάδα που τολμά μεταρρυθμίσεις. Που δεν υποχωρεί στις αντιστάσεις των συντεχνιών, των βολεμένων και των διαπλεκομένων.
Μια Ελλάδα ισχυρή, όχι μια Ελλάδα-“παρίας”. Μέσα σε μιαν Ευρώπη, που επιστρέφει στις αρχές της Αλληλεγγύης και της Σύγκλισης. Μέσα σε μιαν Ευρώπη που θα υπερασπίζεται τα εθνικά κράτη της! ‘Όχι μιαν Ευρώπη των ανεξέλεγκτων τεχνοκρατών, και της άχρωμης γραφειοκρατίας.
Αυτή είναι η μόνη Ευρώπη που μπορεί να υπάρξει στο εξής!Και μέσα σε μια τέτοια Ευρώπη, η Ελλάδα μπορεί να γίνει πρωταγωνιστής – όχι “κομπάρσος”.
Γι’ αυτό βρισκόμαστε σήμερα εδώ, δύο πρώην Πρωθυπουργοί μαζί με τον σημερινό Πρωθυπουργό. Με βαρείς συμβολισμούς για την Παράταξη και για τη χώρα. Όλοι με πίστη στο Ευρωπαϊκό ιδεώδες.Με ανησυχία για το πού πάει η Ευρώπη σήμερα. Και με αγωνία για μιαν νέα Ελλάδα, σε μια νέα Ευρώπη!
Μια νέα Ελλάδα που τη χρωστάμε. Σε μια νέα Ευρώπη, που τη δικαιούμαστε…»
Τα ρουσφέτια συνεχίζονται και πριν τις εκλογές από την κυβέρνηση Μητσοτάκη καθώς τώρα διόρισαν στον ΟΣΕ την κόρη αρχισυνδικαλιστή της ΔΑΚΕ. Όπως φαίνεται στο έγγραφο με ημερομηνία 25 Απριλίου, η Μαρία Ελένη Κιουτσούκη, κόρη του προέδρου της ΔΑΚΕ Ιδιωτικού Τομέα Νίκου Κιουτσούκη, διορίστηκε εκτός ΑΣΕΠ στον ΟΣΕ και θα λάβει μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου 2023 9.000 ευρώ.
Ακολουθούν τα έγγραφα του διορισμού:
«Η αθλιότητα του καθεστώτος Μητσοτάκη δεν έχει όρια. Ενάμιση μήνα μετά την τραγωδία στα Τέμπη και το παράνομο γαλάζιο ρουσφέτι που κόστισε 57 ζωές, διορίζουν στον ΟΣΕ την κόρη αρχισυνδικαλιστή της ΔΑΚΕ χωρίς διαδικασία ΑΣΕΠ», υπογραμμίζει σε δήλωσή της η εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ Πόπη Τσαπανίδου, σχολιάζοντας τις συγκεκριμένες αποκαψύψεις.
«Την ίδια στιγμή», συνεχίζει η κα Τσαπανίδου, «το δίκτυο παραμένει ασυντήρητο και επικίνδυνο. Κοροϊδία, ρουσφέτι, επικινδυνότητα και συγκάλυψη, ακόμα και μετά την τραγωδία.
Και ο κ. Καραμανλής υποψήφιος, αφού ο κ. Μητσοτάκης τον θεωρεί πετυχημένο. Ντρέπεται και η ντροπή».
Στη φυλακή οδηγείται 65χρονος, ο οποίος καταδικάστηκε από το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Θεσσαλονίκης σε 7ετή κάθειρξη για αποπλάνηση της 6χρονης κόρης των γειτόνων του.
Η υπόθεση αποκαλύφθηκε το 2018 σε περιοχή της Πέλλας, όταν η ανήλικη εκμυστηρεύτηκε στους γονείς της τι συνέβαινε. Εκείνοι απευθύνθηκαν στις διωκτικές Αρχές, με αποτέλεσμα να ακολουθήσει η σύλληψή του.
Η πράξη τελέστηκε το διάστημα 2016 έως 2018.
Σε πρώτο βαθμό, ο κατηγορούμενος είχε καταδικαστεί σε κάθειρξη 10 ετών αλλά είχε αφεθεί ελεύθερος με όρους ενόψει του Εφετείου.
Στην απολογία ενώπιον του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου αρνήθηκε την κατηγορία, τονίζοντας ότι πρόκειται για μυθεύματα.
Αρχαία τραγωδία σημειώνεται στο νοσοκομείο της Άρτας, όπου νοσηλεύονται τόσο ο πατέρας που εγκατέλειψε το 5 μηνών βρέφος στο αυτοκίνητο του, το οποίο άφησε την τελευταία του πνοή, όσο και η μητέρα του.
Ειδικότερα, κανείς δεν μπορεί να πιστέψει πώς τόσο άδικα χάθηκε το μικρό παιδί, με την τοπική κοινωνία της Άρτας να παραμένει συγκλονισμένη, κι ακόμα να μην έχει ξεκαθαριστεί το πως ο πατέρας ξέχασε το 5 μηνών βρέφος στο αυτοκίνητο για αρκετές ώρες, με αποτέλεσμα αυτό να χάσει τη ζωή του.
Η Ράνια Τζίμα, παρουσίασε στο κεντρικό δελτίο του MEGA την είδηση με ανταπόκριση από την Πάτρα αλλά και με ρεπορτάζ από την Αίθουσα Σύνταξης, ωστόσο δεν έβγαινε καλά καλά η φωνή της με το μόνο που να μπορεί να πει είναι «Απίστευτο».
Η παρουσιάστρια του δελτίου είχε μείνει άναυδη ενώ αρκετές ήταν οι φορές που έσκυβε το κεφάλι, κατά τη διάρκεια της περιγραφής του τραγικού χρονικού.
Σούπερ μάρκετ: Αλλάζει το τοπίο στην αγορά των σούπερ μάρκετ καθώς ο «ΚΡΗΤΙΚΟΣ» προχωρά στην εξαγορά μεγάλης αλυσίδας!
Την εξαγορά του ομίλου σούπερ μάρκετ «Συνεργαζόμενοι Παντοπώλες Α.Ε.» ανακοίνωσε η ΑΝΕΔΗΚ ΚΡΗΤΙΚΟΣ, ενισχύοντας σημαντικά την παρουσία της σε Βόρεια Ελλάδα και Κρήτη και εντάσσοντας στο δυναμικό της, τα 52 εταιρικά καταστήματα του ομίλου, αλλά και τη διαχείριση των εμπορικών σημάτων ΕλληνικάΜάρκετ, Πρόοδος Μάρκετ, Ήλιος Μάρκετ και Γρήγορα, μαζί με το ευρύτατο δίκτυο των 300 καταστημάτων τους.
Στο πλαίσιο της στρατηγικής της ανάπτυξης, η εταιρεία στοχεύει την παρουσία της σε κάθε γειτονιά της Ελλάδας και την κάλυψη των αναγκών των νοικοκυριών ακόμη και σε απομακρυσμένα χωριά.
«Κάνοντας έτσι πράξη την υπόσχεση “κάθε μέρα δίπλα σας” και το όραμά της εταιρείας να νοιάζεται καθημερινά και να στηρίζει την τοπική αγορά, τους τοπικούς προμηθευτές, πελάτες και εργαζόμενους και, εν τέλει, τις τοπικές κοινωνίες», αναφέρει η ανακοίνωση της ΑΝΕΔΗΚ Κρητικός.
Καλησπέρα σε όλους. Θέλω να σας γράψω την ιστορία μου, μια ιστορία όχι τόσο συνηθισμένη. Δεν είναι μόνο μαμάδες και μπαμπάδες που μεγαλώνουν τα παιδιά τους μόνοι, είναι και γιαγιάδες και παππούδες που το κάνουν και πληρώνουν τα σπασμένα των παιδιών τους. Όχι ότι δεν αγαπάμε τα εγγόνια μας, τα αγαπάμε. Αλλά είναι φορτίο να φέρεις μια ευθύνη που δεν σου ανήκει.
Είμαι 55 ετών εκπαιδευτικός και μονογονέας, χήρεψα σε μικρή ηλικία. Είχα μια κόρη και μοναχοπαίδι. Πρίν 10 χρόνια η κόρη μου παντρεύτηκε τον μεγάλο της έρωτα, έναν άντρα γοητευτικό αλλά άστατο. Κάθε βράδυ και με άλλη. Της έλεγα να χωρίσει αλλά δεν με άκουγε από πρίν τον παντρευτεί.Πολλοί τσακωμοί και ένα μελανό σημείο. Δεν μπορούσαν να κάνουν παιδιά και έτσι πίστευε πως αυτή ήταν η βασική αιτία που την απατούσε ο άντρας της. Ξέραμε όλοι πως δεν ήταν έτσι.
Έκανε όλες τις εξετάσεις αλλά δεν της είχαν βρει κάτι ούτε και στον άντρα της. Προσπαθούσαν 5 χρόνια. Ύστερα μπήκε για τα καλά στη ζωή του γαμπρού μου μια γυναίκα από τη Ρωσία, την είχε γνωρίσει σε ένα νυχτερινό μαγαζί. Τον τραβούσε σαν μαγνήτης. Η κόρη μου έλιωνε από τη στενοχώρια της. Όταν της ανακοίνωσε ότι φεύγει να ζήσει μαζί της γιατί είναι έγκυος, κατέρρευσε. Μετά από 2 μήνες της βρήκαν καρκίνο του μαστού σε προχωρημένο στάδιο και μετά από 6 μήνες πέθανε η μονάκριβή μου. Και δεν πέθανε από καρκίνο, από έρωτα πέθανε. Από προδοσία πέθανε. Από τις επιλογές της πέθανε, από τον ίδιο της τον άντρα πέθανε…κοίτα όμως πώς τα φέρνει η ζωή!
Η γυναίκα του γαμπρού μου (γιατί έτρεξε να τη παντρευτεί σχεδόν αμέσως μετά το θάνατο της κόρης μου την οποία ήρθε όλο κι όλο μια φορά να τη δει στο νοσοκομείο σαν να ήταν η μακρινή ξαδέρφη του) τον παράτησε με το παιδί γιατί γνώρισε άλλον. Ο γαμπρός μου νοσηλεύτηκε σε νευρολογική κλινική και κάποιος έπρεπε να κρατήσει αυτό το παιδάκι. Έτσι το γνώρισα και το έμαθα και με γνώρισε και αυτό. Το διάβαζα, το πήγαινα σχολείο, του μάθαινα τη φύση. Στα “γεράματα”, έγινα πάλι μαμά. Όταν ο γαμπρός μου πήρε εξιτήριο, μετά από λίγες μέρες, αυτοκτόνησε. Μέσα σε σχεδόν δύο χρόνια, έχασα τη κόρη μου και αυτό το παιδάκι τους γονείς του. Η Στελλίνα μου, που δεν έφταιγε σε τίποτα. Δεν την είδα ποτέ σαν ξένο παιδί και ας μην είναι παιδί της κόρης μου. Την έβλεπα σαν κόρη μου.
Πήγα σε δικηγόρο και ξεκινήσαμε τη διαδικασία να βρούμε τη μάνα του. Τη βρήκαμε αλλά δεν το ήθελε. Ήταν τέτοιες οι συνθήκες της ζωής της που και να το ήθελε θα της το έπαιρνε η πρόνοια. Δεν βρήκαμε άλλους γονείς ή συγγενείς εδώ, μας είπε ότι είχε έναν πατέρα στη Ρωσία. Ξεκίνησα τη διαδικασία να υιοθετήσω το παιδί. Η μάνα του υπέγραψε αλλά η υπόθεση κόλλησε. Πρίν λίγες μέρες, βγήκε η απόφαση και η Στελλίνα μου είναι και επίσημα παιδί μου! Είχα τη βοήθεια Του Θεού και μια καταπληκτική δικηγόρο που με βοήθησε στα πάντα.
Είμαστε και εμείς οι γιαγιάδες που μεγαλώνουμε μόνες μας εγγόνια ή παιδιά σαν να μας είναι εγγόνια. Είμαι σίγουρη ότι η κόρη μου είναι χαρούμενη εκεί ψηλά γιατί και αυτή στη θέση μου, το ίδιο θα έκανε και πιστεύω είναι περήφανη για μας. Η Στελλίνα μου, μπορεί να ήρθε με παράξενο τρόπο στη ζωή μου αλλά ήρθε για να μείνει και να με κάνει από γιαγιά, μαμά!
Η ιστορία μας ξεκίνησε μέσω Facebook. Δυστυχώς, δεν ήταν από αυτές τις ιστορίες, που θα εξελισσόταν σε love story, όπως φανταζόμουν.
Όλα άρχισαν με ένα αίτημα φιλίας. Ήμασταν κοντά σε ηλικία και είχαμε την ίδια καταγωγή, γι΄ αυτό και δέχτηκα το αίτημά του. Αρχίσαμε να τσατάρουμε και μια ωραία μέρα, μου ζήτησε να τα φτιάξουμε.
Στην αρχή, αρνήθηκα την πρότασή του, αλλά επέμενε, ότι σοβαρολογούσε.
Βλέποντας την επιμονή και την αφοσίωσή του, πίστεψα ότι ήταν ο ένας και μοναδικός, ότι επιτέλους βρήκα τον άντρα της ζωής μου. Και κάπως έτσι, είπα το «ναι».
Μετά, έπρεπε με κάποιο τρόπο να το ανακοινώσω στους δικούς μου. Στην αρχή, ήταν κατά της σχέσης, αλλά μετά, αυτός ο άντρας, που θα γινόταν σύζυγός μου, τους έπεισε, ότι ήταν ο μόνος, που θα μπορούσε να με κάνει ευτυχισμένη.
Τελικά συμφώνησαν και οι δύο οικογένειες και η πιο ευτυχισμένη μέρα της ζωής μου (ή τουλάχιστον έτσι νόμιζα), έφτασε. Ο γάμος ήταν παραδοσιακός και έγινε σύμφωνα με την κουλτούρα και τις παραδόσεις του τόπου καταγωγής μας.
Μία εβδομάδα μετά το γάμο μας, μετακομίσαμε στη περιοχή, που δούλευε ο άντρας μου. Σαν κάθε νιόπαντρο ζευγάρι, ήμασταν πολύ ευτυχισμένοι και ενθουσιασμένοι για την ερωτική μας ζωή. Μια μέρα, συζητήσαμε για παιδί. Ξαφνικά όμως ο άντρας μου είπε: «Δε γίνεται να ζήσουμε οι δυο μας έτσι όπως είμαστε, χωρίς κανένας τρίτος να χαλάσει τη σχέση μας;»
Έπαθα σοκ στο άκουσμα του ότι ο άντρας μου δεν ήθελε παιδί. Τότε γέλασε και είπε, πως απλά αστειευόταν.
Ένα μήνα μετά το γάμο μας, γύρισα στο πατρικό μου, διότι έπρεπε να επιστρέψω στη δουλειά. Κάθε μέρα, ο άντρας μου κι εγώ μιλούσαμε στο τηλέφωνο τουλάχιστον 5-6 ώρες. Μια μέρα, του είπα να μπει Skype να μιλήσουμε online. Μόλις συνδέθηκα, πλάκωσαν οι ευχές φίλων, συγγενών και άσχετων για το γάμο. Άργησα λίγο να του απαντήσω και εκείνος θύμωσε.
Με μάλωσε και μου ζήτησε τον κωδικό μου του Facebook, τον οποίο του έδωσα. Μπήκε στο λογαριασμό μου, διάβασε όλες τις συνομιλίες μου και κάπως έτσι, άρχισε η κακοποίησή μου. Με απείλησε με διαζύγιο και είπε στους γονείς μου, ότι η κόρη τους δεν ενδιαφερόταν για τον άντρα της. Δεν μπορούσα να καταλάβω, γιατί το έκανε. Έκλαιγα και τον παρακαλούσα να σταματήσει. Και αυτό ήταν μόνο η αρχή.
Ενώ οι μέρες περνούσαν, με απειλούσε με διαζύγιο σχεδόν κάθε μέρα. Πίστευα, ότι είχε γίνει ιδιαίτερα κτητικός, γι’ αυτό έκλεισα το λογαριασμό μου στο Facebook και έκοψα κάθε επαφή με τους φίλους, ακόμα και τις φίλες μου. Ως εργαζόμενη, συχνά με έπαιρναν τηλέφωνο από τη δουλειά μου. Ακόμα και αυτές τις κλήσεις, ο άντρας μου δεν τις ενέκρινε. Με υποψιαζόταν για τα πάντα και έψαχνε το τηλέφωνό μου, ενώ έλειπα.
Τρεις μήνες μετά, έμαθα ότι ήμουν έγκυος. Ήμουν πολύ χαρούμενη και του το είπα αμέσως. Προς μεγάλη μου έκπληξη, ούτε ο άντρας μου, ούτε τα πεθερικά μου χάρηκαν. Εκείνος μου είπε ότι δεν ήταν έτοιμος για μια τέτοια ευθύνη και μου ζήτησε να κάνω έκτρωση. Δεν ήθελα να «ρίξω» το μωρό, βλέποντας όμως το εξοργισμένο του πρόσωπο, για μια στιγμή, συμφώνησα.
Κανόνισε κιόλας ραντεβού με το γιατρό για την έκτρωση, αλλά με έτρωγαν οι ενοχές. «Πώς μπορεί μια μάνα να σκοτώσει το ίδιο της το παιδί;». Πήρα όσο θάρρος μπορούσα και αρνήθηκα να πάω.
Αυτό τον εξόργισε ακόμα περισσότερο, σε σημείο που κάθε μέρα μου έκανε πλύση εγκεφάλου και μου γκρίνιαζε, επειδή δεν τον άκουσα. Τον παρακαλούσα. «Για τ’ όνομα του Θεού, λυπήσου την ψυχούλα του». Αλλά εκείνος τίποτα.
Για χάρη του αγέννητου παιδιού μου, άρχισα να ζω μακριά του. Δεν ήθελα καμία επαφή μαζί του. Μια μέρα, έμαθα από έναν συγγενή, ότι αρνιόταν ότι το παιδί ήταν δικό του.
Έφτασε σε σημείο να πει, ότι το μωρό ήταν προϊόν εξωσυζυγικής σχέσης! Έπαψα να νιώθω το οτιδήποτε γι’ αυτόν. Μίσησα τον άντρα, που κάποτε παντρεύτηκα, τον άντρα που κατά βάθος πίστευα ότι θα επιστρέψει, για να ζήσουμε μαζί με το παιδί μας ευτυχισμένοι.
Αλλά αυτός τα κατέστρεψε όλα.
Εννιά μήνες μετά, γέννησα ένα πανέμορφο αγοράκι. Σήμερα, είναι σχεδόν τριών χρονών και δεν έχει δει ούτε μία φορά τον πατέρα του. Όσον αφορά το διαζύγιο, ακόμα δεν έχει βγει.
Ελπίζω αυτή η ιστορία να διδάξει το παιδί μου να σέβεται την κάθε κοπέλα, που θα βρεθεί στο δρόμο του. Σε αντίθεση με τον πατέρα του.
Πρίν τις απρόσμενες ανατροπές της ζωής μου, που με έκαναν μόνη μαμά, μπορώ να πω ότι ποτέ δεν ήθελα παιδιά. Σαν μια νέα γυναίκα και φοιτήτρια, είχα όνειρα να γίνω γιατρός σε έναν ανεμοδαρμένο καταυλισμό στη Σομαλία, ή να τριγυρνάω σε όλο τον κόσμο βοηθώντας τις γυναίκες, να ξεκινήσουν δικές τους επιχειρήσεις – δηλαδή οτιδήποτε εκτός του να βρεθώ με ένα σπίτι, ένα σύζυγο και μερικά κουτσούβελα να μου ζητούν γάλα.
Τότε ήταν που γνώρισα τον μέλλων σύζυγο μου. Ήταν γεμάτος ζωντάνια και είχε φοβερό χιούμορ, ένας άνθρωπος που ακτινοβολούσε χαρά και εκτιμούσε τις μικρές χαρές της ζωής, περισσότερο από οποιονδήποτε είχα γνωρίσει.
Την πρώτη φορά που μου ζήτησε να τον παντρευτώ, αρνήθηκα, γιατί ακόμα φοβόμουν να να βολευτώ σε μια φυσιολογική ζωή, και προτιμούσα να κυνηγήσω τα όνειρα μου. Αλλά όταν μου ξεκαθάρισε ότι ή θα παντρευόμασταν ή θα τον έχανα, παντρευτήκαμε γρήγορα σε μια μικρή τελετή.
Τα πρώτα χρόνια του γάμου, με επιμονή του συζύγου μου, κάναμε όλα τα πράγματα που είχα ορκιστεί να μην κάνω ποτέ. Μετακομίσαμε σε ένα σπίτι στα προάστια, αγοράσαμε ένα πολυτελές αυτοκίνητο, αλλά έβαλα όρια στο να αποκτήσουμε παιδί.
Το να αρνηθώ να κάνω παιδί, δεν ήταν εύκολο. Όταν ο άντρας μου έβλεπε ένα μωρό, έλιωνε και μόνο στη θέα του. Έπεφτε στα γόνατα και σαν χαριτωμένο κουτάβι μου έλεγε, Σεεεε παρακαλωωωωωω! Μετά από πέντε χρόνια, η παράκληση έγινε απειλή. Αντιμέτωπη άλλη μια φορά με την πιθανότητα να τον χάσω, συμφώνησα να προσπαθήσω.
Για την ιστορία, η εγκυμοσύνη και η γέννα, είναι απίστευτα ψυχοφθόρες. Αλλά η χειρότερη απογοήτευση ήρθε όταν γεννήθηκε η κόρη μου. Όταν η νοσοκόμα μου την έδωσε να την κρατήσω στην αγκαλιά μου, κράτησα την αναπνοή μου και αντίθετα με όσα λένε οι γύρω σου, δήθεν ότι πετάς στα σύννεφα, οι άγγελοι σου τραγουδούν και η καρδιά σου γεμίζει με την μεγαλύτερη χαρά που έχει γνωρίσει ποτέ η ανθρωπότητα, εγώ ένιωσα αμηχανία, με το πλάσμα αυτό να με κοιτάει.
Αυτό είναι; Σκέφτηκα. Αυτή υποτίθεται ότι πρέπει να είναι η πιο ευτυχισμένη στιγμή της ζωής μου;
Θα ήταν. Δυστυχώς, αποδείχτηκε ότι ήταν η πιο ευτυχισμένη στιγμή της ζωής μου, για λίγο. Τις επόμενες εβδομάδες, η ζωή μου διαλύθηκε ανάμεσα στην αϋπνία, σε ένα βουνό από ακαθαρσίες, στις θηλές μου που έτρεχαν αίμα, και εμένα να βυθίζομαι ολοένα και περισσότερο στην απελπισία. Η μόνιμη απαίτηση του μωρού για φαγητό και προσοχή, με έκαναν να πνίγομαι. Πολλά πρωινά έκλαιγα,φοβόμουν τη στιγμή που θα ξυπνούσε η μικρή, τον πόνο από το μικρό κοφτερό της σαγόνι, και τις ατελείωτες επαναλαμβανόμενες δουλειές που προσπαθούσα να φέρω εις πέρας, με το βλέμμα στο κενό.
Καθώς πάλευα με αυτό που θεωρείται επιλόχεια κατάθλιψη, ο άντρας μου ξεκίνησε να πολεμά με καινούριους, δικούς του δαίμονες. Γύρω από το μωρό έδινε τον καλύτερο του εαυτό, αλλά σε ό,τι αφορούσε εμένα, το απέφευγε.
Απέφευγε να με κοιτάει στα μάτια, προσπαθούσε να περιορίσει τις συζητήσεις μας, και περνούσε ολοένα και λιγότερο χρόνο στο σπίτι. Προσπάθησα να διαβεβαιώσω τον εαυτό μου ότι όλοι οι γάμοι περνούν κρίση μετά από τη γέννηση ενός παιδιού. Αυτός λογικά, έκανε το ίδιο. Σωστά;
Όταν η κόρη μας ήταν περίπου 12 εβδομάδων, ο ύπνος της ομαλοποιήθηκε και ξεκίνησα να νιώθω πιο ελεύθερη. Ξεκίνησα να αναζητώ τις πρωινές χαρές, όταν την έβλεπα να ξυπνά στην κούνια της, με εκείνο το όμορφο χαμόγελο που έκανε, όταν αναγνώριζε το πρόσωπο μου. Καθώς πέρασε ο καιρός, έμαθε να μπουσουλάει, να κάθεται και να σέρνεται, ο απόλυτος εφιάλτης για μια νέα μαμά.
Τότε, μια νύχτα μετά τα πρώτα της γενέθλια, ο άντρας μου, μου ανακοίνωσε ότι θα έφευγε από την χώρα, για να ανοίξει ένα καφέ στην Αγγλία. Ήθελε διαζύγιο. Τα λόγια του μου διέλυσαν όλους τους μήνες άρνησης που πέρασα, και με άφησαν έντρομη να μην μπορώ να πάρω ανάσα. Έφυγε εκείνη τη νύχτα και δεν γύρισε ποτέ ξανά.
Τις επόμενες εβδομάδες, προσπάθησα να πνίξω τον πόνο μου στον καναπέ βλέποντας τηλεόραση, μεθυσμένη, σε ένα τέλεια κατασκευασμένο δράμα. Η ιδέα ότι δεν ήμουν μόνο μαμά, αλλά μόνη μαμά έμοιαζε τόσο γελοία, που θα μπορούσα να σκάσω στα γέλια αν δεν ήμουν τόσο πληγωμένη.
Κοίταξα το σπίτι μου, την δουλειά μου, το μωρό μου και αναρωτήθηκα “Πως ακριβώς κατέληξα εδώ; Τι έγινε το κορίτσι που ήθελε να αλλάξει τον κόσμο;”.
Για μια ακόμα φορά, βυθίστηκα στο κενό που με είχε απορροφήσει μετά τη γέννηση της κόρης μου. Ακόμα και η χαρά που ένιωσα , όταν η μικρή έκανε τα πρώτα της βήματα και είπε τις πρώτες τις λεξούλες, δεν μπορούσαν να με κάνουν να χαρώ. Έζησα βυθισμένη στις σκέψεις μου, στοιχειωμένη από ακαθόριστα σχήματα και άσχημους ήχους.
Ένα χειμωνιάτικο απόγευμα, μερικούς μήνες αφού έφυγε ο άντρας μου, καθώς ήμουν στο πάτωμα και έπαιζα με τη μικρή, με κατέκλυσε το συναίσθημα, ότι δεν μπορούσα να ζήσω άλλη μια μέρα έτσι.
Δεν θα περνούσα άλλη μια μέρα στο σπίτι, να προσπαθώ να βρώ ένα χαμόγελο για το παιδί μου. Δεν θα περνούσα άλλη μια νύχτα στο πάτωμα του δωματίου της, περιμένοντας την ώρα να κοιμηθεί, για να βυθιστώ σε μια ακόμα ταινία.
Τότε ήταν που αποφάσισα να σταθώ στα πόδια μου, μάζεψα μια τσάντα με ρούχα, έβαλα το μωρό στο καθισματάκι του αυτοκινήτου, και πήγα στο μόνο μέρος που μπορείς να ξεδώσεις χωρίς να πάρεις ναρκωτικά: Στο γυμναστήριο. Πέρασα δυναμικά τις πόρτες του, πήγα στο πιο κοντινό γραφείο , και έγινα μέλος.
Μερικά λεπτά αργότερα, εγώ και η κόρη μου μπήκαμε στην εσωτερική πισίνα. Ήταν παράδεισος και μόνο που μπορούσα να βάλω τα πόδια μου μέσα στο ζεστό νερό, να ακούω τους ήχους από τα γέλια των παιδιών, να βλέπω τη χαρά στο πρόσωπο της κόρης μου καθώς παίζαμε με το νερό. Κάτσαμε δύο ώρες και συνειδητοποίησα κάτι υπέροχο. Δεν είχα σκεφτεί καθόλου το διαζύγιο όση ώρα ήμασταν εκεί.
Εκείνη η πισίνα έγινε το χειμερινό μου καταφύγιο, η απόδραση μας από την αποπνικτική ησυχία του σπιτιού. Επίσης ξεκίνησα μαθήματα γυμναστικής , κάτω από τις τσιρίδες ενός γυμναστή που έκανε τον πόνο, ικανοποίηση. Όταν γύριζα σπίτι, είχα ένα αίσθημα ικανοποίησης που κρατούσε μέχρι το βράδυ.
Η απόφαση να πάω γυμναστήριο, μου ξύπνησε τη σπίθα για άλλες θετικές αλλαγές στη ζωή μου. Μετακόμισα αλλού, μακρυά από τις αναμνήσεις ενός αποτυχημένου γάμου σε ένα μικρό διαμέρισμα πιο κοντά στην πόλη. Η κόρη μου και εγώ, ξεκινήσαμε να ψωνίζουμε από ένα τοπικό σούπερ μάρκετ, με φιλικούς ανθρώπους και αποκτήσαμε νέα ενδιαφέροντα.
Γίναμε μέλη σε μια ομάδα από μονογονεϊκές οικογένειες, που οργάνωναν εκδηλώσεις και εκδρομές. Επισκεφθήκαμε πάρκα και μουσεία, πισίνες και δάση, παιδότοπους και φεστιβάλ. Ανακαλύψαμε μικρά διαμάντια ομορφιάς και δημιουργικότητας, τριγύρω μας. Και σιγά σιγά οι πληγές μας επουλώθηκαν.
Ακόμα δεν είναι εύκολο. Υπάρχουν και τώρα στιγμές που χτυπάω το κεφάλι μου στον τοίχο και καταριέμαι την μοίρα μου. Αλλά αυτό γίνεται ολοένα και πιο σπάνια.
Μέρα με τη μέρα, στιγμή με στιγμή, η μητρότητα κλέβει την καρδιά μου, και διώχνει μακρυά όλα εκείνα τα χαζά πιστεύω που είχα. Δεν είναι αυτό που ζήτησα στη ζωή μου, αλλά αυτό που μου δόθηκε αλλά μερικές φορές τα καλύτερα δώρα, είναι αυτά που δεν ξέρουμε ότι χρειαζόμασταν.
