Blog Σελίδα 6773

Οι γονείς μας, μας εγκατέλειψαν. Η κακοποίηση στο ίδρυμα είναι η μόνη αγάπη που πήρα σαν παιδί

0

Όταν ήμουν 10 μηνών, εγώ και ο δίχρονος αδερφός μου βρεθήκαμε εγκαταλελειμμένοι στην άκρη ενός δρόμου. Συνεχίσαμε τη ζωή μας σε ίδρυμα μέχρι τα 5 μου χρόνια, όταν και οι Αρχές μας παρέδωσαν στον αλκοολικό πατέρα μας.

Μετακομίσαμε στο Μάντσεστερ όπου έβαζε εμένα και τον αδερφό μου να κλέβουμε και να του δίνουμε οτιδήποτε μπορούσε να πουλήσει.

Μεγαλώνοντας μάθαμε ότι είχαμε άλλα 12 αδέρφια. Κανείς από εμάς δεν είχε τη φροντίδα που του άξιζε, μεταξύ μας όμως υπήρχε γνήσια αγάπη, ενδιαφέρον και διάθεση να φροντίσει ο ένας τον άλλον.

Όσα κερδίζαμε με τον αδερφό μου από την επαιτεία και τις κλοπές, τα δίναμε στον πατέρα μου, κάποια όμως τα μοιραζόμασταν μεταξύ μας προσπαθώντας να μην το πάρει χαμπάρι εκείνος.

Δεν νιώσαμε ποτέ αγάπη και στοργή από τους γονείς μας. Δεν μας αγκάλιασαν ποτέ, ούτε μας άγγιξαν παρά μόνο για να μας δείρουν.

0 prod a slice of bread and jam by tommy rhattigan

Οι αδερφές μου έφυγαν όσο πιο μακριά μπορούσαν γιατί είχαν κακοποιηθεί σεξουαλικά από τον πατέρα μου. Κάποτε προσπάθησε να μου κόψει τα δάχτυλα επειδή δεν του παρέδωσα ένα νόμισμα που είχα βρει στα σκουπίδια. Θα το είχε κάνει αν δεν είχε μπει στη μέση η μητέρα μου.

Τη θυμάμαι χαρακτηριστικά να λέει «Μην του κόψεις τα δάχτυλα. Πώς θα ζητιανεύει μετά;».

Όταν ήμουν 8 ετών οι γονείς μου εξαφανίστηκαν. Η μεγάλη μου αδελφή ήρθε μόνο και μόνο για να πάρει μαζί της τα μικρότερα παιδιά και εγώ με το Martin αποφασίσαμε να φύγουμε. Φεύγοντας έβαλα φωτιά σε ένα παλιό πάπλωμα που είχαμε και έκαψα το σπίτι. Δεν ήθελα να υπάρχει. Δεν ήθελα να το βλέπω. Δεν ένιωσα ποτέ αγάπη και στοργή από κανέναν παρά μόνο από τα αδέρφια μου και η σκέψη και μόνο να εξακολουθεί να υπάρχει αυτό το σπίτι-κολαστήριο, στο οποίο ζήσαμε τόσα με έκανε να νιώθω αηδία. Ήθελα να εξαφανιστεί και να μη ζήσει ποτέ ξανά κανείς εκεί μέσα.

Στα 8 μου δεν μπορούσε να δικαστώ για εμπρησμό πόσο μάλλον να καταδικαστώ. Τους επόμενους μήνες τους περάσαμε στο ορφανοτροφείο. Εκεί τουλάχιστον μπορώ να πω ότι περάσαμε φανταστικά. Τρώγαμε τρεις φορές τη μέρα, είχαμε ζεστά κρεβάτια και καθαρά ρούχα. Είχαμε τη δυνατότητα να πάμε σχολείο και να παίζουμε κάθε μέρα με άλλα παιδιά αλλά εμείς είχαμε μάθει να είμαστε στους δρόμους, να ζητιανεύουμε και να κλέβουμε. Αυτό κάναμε. Το σκάγαμε όσο συχνότερα μπορούσαμε από το ορφανοτροφείο για να βγούμε και πάλι στους δρόμους.

Δεν ήμασταν παρά δύο παιδιά που δεν ήξεραν τι πάει να πει οικογένεια και αγάπη. Το ένστικτο της επιβίωσης ήταν πολύ δυνατό μέσα μας και δεν καταφέραμε να εγκλιματιστούμε στις συνθήκες του ορφανοτροφείου.

agp mdm 130117 tommy 018 jpg

Τελικά μαζί με το Martin μας έστειλαν στο Κέντρο Κράτησης Ανηλίκων Rosehill Remand. Εκεί κακοποιηθήκαμε και οι δύο σεξουαλικά από μέλη του προσωπικού του κέντρου, αλλά όπου κι αν το είπαμε, ποτέ κανείς δεν μας πίστεψε. Η «αποκλίνουσα συμπεριφορά» μας συνεχίστηκε με αποτέλεσμα να μας στείλουν για άλλη μία φορά σε άλλο χώρο.

Αυτή τη φορά μας χώρισαν από τον αδερφό μου, κάτι που μέχρι σήμερα είναι ένα από τα χειρότερα πράγματα που μου συνέβησαν ποτέ.

Εμένα με έστειλαν στο σχολείο του Αγίου Vincent. Δεν ήμουν πια με τον αδερφό μου κι αυτό με έκανε να νιώθω μόνος και φοβισμένος. Εκεί έζησα τις χειρότερες στιγμές της ζωής μου. Από κει έχω τις τραγικότερες αναμνήσεις. Μας τιμωρούσαν με διάφορους τρόπους είτε μας χτυπούσαν είτε έτριβαν τσουκνίδες πάνω στα γυμνά μας κορμιά είτε μας έβαζαν σαμιαμίδια στο στόμα.

Τις νύχτες έπαιρναν τα αγόρια από τα κρεβάτια τους και τα κακοποιούσαν σεξουαλικά. Κάθε βράδυ έτρεμα από φόβο μήπως είμαι ο επόμενος. Δεν υπήρξε νύχτα που να μην προσευχηθώ.

Ο χειρότερος δάσκαλος εκεί μέσα ήταν ο κύριος Sweet. Μας έδερνε όσο κανείς άλλος.

Μία μέρα ξαφνικά η συμπεριφορά του απέναντί μου άλλαξε. Άρχισε να δείχνει ένα περίεργο ενδιαφέρον, εντελώς ξένο για εκείνον. Ένα πρωί με πήρε και πήγαμε σε ένα αγρόκτημα που εξέτρεφαν κοτόπουλα.

«Σου αρέσουν τα ζώα, έτσι δεν είναι;». «Τα λατρεύω», είπα εγώ.

«Είναι ωραίο να σε αγαπούν, εε;», είπε κοιτώντας με με ένα περίεργο βλέμμα και χαμογελώντας πονηρά. Του είπα «Δεν ξέρω».

0 st vincents aprroved school

Από εκείνη την ημέρα με είχε πάντα από κοντά. Δεν με άφηνε λεπτό από τα μάτια του. Με οδήγησε σε έναν χώρο στεγασμένο και με βίασε. Καθ’ όλη τη διάρκεια της νοσηρής του πράξης, μου ψιθύριζε στο αυτί πόσο νοιαζόταν για μένα και πόσο με αγαπούσε. Ήταν η πρώτη, αλλά όχι η τελευταία φορά που συνέβη. Μου άρεσε που για πρώτη φορά στη ζωή μου άκουγα κάποιον να μου λέει ότι με αγαπούσε.

Μου είπε ότι μου έχει μεγάλη αδυναμία και με προειδοποίησε να μην αναφέρω το είδος της σχέσης μας πουθενά αλλιώς θα σταματούσε να με αγαπάει και θα έμπαινα σε μπελάδες.

Αυτό συνεχίστηκε για αρκετούς μήνες μέχρι που μία μέρα είδα ένα άλλο αγόρι από τα νεοφερμένα να πηγαίνει στην αίθουσα, στην οποία ο κύριος Sweet συνήθως με βίαζε.

Η καρδιά μου χτυπούσε τόσο δυνατά που την άκουγα. Αστραπιαία και χωρίς να το σκεφτώ έσκυψα και κρυφοκοίταξα μέσα από την κλειδαρότρυπα.

Άκουσα το αγόρι να κλαψουρίζει και εκείνον να του λέει «Ήσυχα, δεν θα σε πονέσω».

Ζήλεψα. Αισθάνθηκα ότι με πρόδωσε. Βγήκα έξω από το κτίριο και προσπάθησα να αυτοκτονήσω. Δεν θυμάμαι τι μεσολάβησε, μόνο εμένα να είμαι ξαπλωμένος στο έδαφος.

Κανείς δεν ενδιαφέρθηκε. Προσπάθησα να συνεχίσω τη ζωή μου, αλλά δεν μπορούσα. Ο πόνος μετατράπηκε σε θυμό και μία μέρα που ο κύριος Sweet με πλησίασε και μου είπε «Έλα να με βοηθήσεις σε κάτι που σε θέλω», άφησα όλο μου το θυμό να βγει προς τα έξω.

«Δεν θέλω να με αγαπάς πια», του είπα.

Ο θυμός μου ήταν πλέον πιο δυνατός από το φόβο μου. «Δεν πρόκειται να σε βοηθήσω σε τίποτα γι’ αυτό άφησέ με ήσυχο».

Επόμενη κίνησή του ήταν να πιάσει το κεφάλι μου και να το χτυπήσει με δύναμη στον τοίχο.

Στον καυγά ενεπλάκη και ένας άλλος δάσκαλος όχι φυσικά για να με υπερασπιστεί, αλλά για να με χτυπήσει και αυτός. Θυμάμαι ότι αντέδρασα ρίχνοντας μία κλωτσιά στον κύριο Sweet. Του έπεσαν τα γυαλιά στο πάτωμα. Τα άλλα παιδιά ζητωκραύγαζαν, πράγμα που μου έδωσε κουράγιο και δύναμη να συνεχίσω να τον χτυπάω και εγώ με τη σειρά μου όσο μπορώ.

Τιμωρήθηκα και μάλιστα πολύ άσχημα και από κείνη την ημέρα ο κύριος Sweet μου έκανε καθημερινά bullying. Το χειρότερο ήταν ότι μου έσπασε τον αντίχειρα χαμογελώντας με υπερηφάνεια το κατόρθωμα του. Προσπάθησα πολλές φορές να ξεφύγω από το Κέντρο αυτό, αλλά δεν τα κατάφερα.

Στα 12 μου χρόνια με κάλεσε ο διευθυντής στο γραφείο του.

«Οι γονείς σου θα έρθουν να σε πάρουν», μου εξήγησε. Ένιωσα σαν να μου έδωσαν μπουνιά στο στομάχι. Μα δεν είχα γονείς. Και όμως είχα και οι κοινωνικές υπηρεσίες είχαν αποφανθεί υπέρ τους.

«Θα πάρουν μαζί και τον αδερφό σου το Martin». Αν ερχόταν και ο Martin τότε άλλαζαν όλα.

Δύο γυναίκες κοινωνικές λειτουργοί με πήραν από το Κέντρο και με πήγαν στη μητέρα μου. Μόλις με είδε ούτε με αγκάλιασε ούτε με φίλησε. Απλά έτεινε το χέρι της και με χαιρέτησε σαν να ήμουν κανένας ξένος. Λίγο αργότερα ήρθε και ο Martin. Αγκαλιαστήκαμε και για πρώτη φορά μετά από καιρό ένιωσα όμορφα.

Είχε κακοποιηθεί και εκείνος σεξουαλικά στο Κέντρο που ήταν. Το κράτος είχε αποτύχει να μας προστατεύσει. Κουβαλάω ακόμα πάνω μου τον πόνο από τη φρίκη και τη βία που έζησα και ας έχουν περάσει τόσα χρόνια. Στα 15 μου προσπάθησα και πάλι να αυτοκτονήσω και ένιωσα ενοχές επειδή επέτρεψα σε κάποιους να με κακοποιήσουν μόνο και μόνο για να αισθανθώ την αγάπη.

Επισκέφτηκα πολλούς ψυχολόγους, αλλά δεν κατάφεραν να με βοηθήσουν. Για καλή μου τύχη όμως ήρθε στη ζωή μου ο Chris, ένας καταπληκτικός ψυχοθεραπευτής που μου άλλαξε τη ζωή. Είναι ο μόνος που με βοήθησε να αντιμετωπίσω το παρελθόν και να προχωρήσω.

Μου πρότεινε να γράψω τη ζωή μου σε βιβλίο κάτι που ήταν πολύ θεραπευτικό. Ο πατέρας μου εν τω μεταξύ πέθανε σε ηλικία 55 ετών και δεν πήγα ούτε στην κηδεία του.

‘Οταν πέθανε και η μητέρα μου σε ηλικία 84 ετών, ήταν μία καταλυτική στιγμή για τη θεραπεία μου, η οποία πήγαινε από το καλό στο καλύτερο. Πλησίασα στο νεκροκρέβατό της, τη φίλησα στο μέτωπο και της είπα «Σε συγχωρώ».

Δεν αισθανόμουν τίποτα, αλλά ήθελα να το κάνω για μένα.

Με το Martin δεν χωρίσαμε ποτέ ξανά. Εξακολουθούμε να ζούμε στον ίδιο δρόμο, πολύ κοντά ο ένας στον άλλον. Με τα υπόλοιπα αδέρφια μου δεν έχω επαφές. Είμαι παντρεμένος, έχω 3 παιδιά και 9 εγγόνια, τα οποία λατρεύω.

Στην αρχή ανησυχούσα τι θα πουν οι άνθρωποι για μένα και το παρελθόν μου, αλλά σήμερα είμαι περήφανος που κατάφερα να ξεπεράσω αυτή τη φρίκη.

Έγραφα και εξακολουθώ να γράφω γιατί έτσι βοηθώ τον εαυτό μου και ελπίζω ότι βοηθάω και άλλους. Θέλω να δώσω φωνή στους ανθρώπους που έχουν υποφέρει.

0 26 2

Η έλλειψη αγάπης και ενδιαφέροντος κατέστρεψε τη ζωή μου. Θέλω όλοι οι άνθρωποι που έχουν κακοποιηθεί και διαβάζουν αυτή τη στιγμή την ιστορία μου να ξέρουν ότι δεν είναι μόνοι.

Πηγή: mirror.co.uk

Ηλεία: Την πάντρεψαν με τον βιαστή της επειδή έμεινε έγκυος και εκείνος την σκότωσε με παραθείο σε λουκούμια

ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΧΡΟΝΙΑ, ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, ΟΛΟΕΝΑ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΘΥΜΑΤΑ ΒΙΑΣΜΟΥ, ΚΑΤΑΦΕΡΝΟΥΝ ΚΑΙ ΒΡΙΣΚΟΥΝ ΤΟ ΘΑΡΡΟΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΥΝΑΜΗ, ΝΑ ΚΑΤΑΓΓΕΙΛΟΥΝ ΤΟΥΣ ΒΙΑΣΤΕΣ ΤΟΥΣ, ΝΑ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΘΟΥΝ ΤΙΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΟΥΣ, ΝΑ ΜΟΙΡΑΣΤΟΥΝ ΤΟ ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΤΟΥΣ, ΝΑ ΑΠΟΖΗΤΗΣΟΥΝ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ.

Όμως, ρίχνοντας μια ματιά στο παρελθόν, μόλις λίγες δεκαετίες πριν, τα δικαιώματα που είχε μια γυναίκα, και η αντιμετώπιση της, εάν έπεφτε θύμα βιασμού, προκαλούν σοκ, αγανάκτηση αλλά και οργή, στον αναγνώστη του σήμερα.

Πριν λίγες ημέρες κατά την διάρκεια μιας μικρής εξερεύνησης στο αρχείο της εφημερίδας «Πατρίς», η ιστορία μιας γυναίκας, της Πηνελόπης, μας προκάλεσε όλα τα παραπάνω αρνητικά συναισθήματα, κι ακόμη περισσότερα.

Ο ΒΙΑΣΜΟΣ 

Η Πηνελόπη ήταν ένα όμορφο κορίτσι, γύρω στα 18, που ζούσε με την οικογένεια της στο Ξηροχώρι Ζαχάρως, ένα μικρό χωριό της Ηλείας.

Ήταν Σεπτέμβριος του 1959, και η νεαρή βρισκόταν στη στάνη και πρόσεχε τα ζώα. Εκεί, ο 22χρονος Δημήτρης Χ., της επιτέθηκε και την βίασε.

Λίγο καιρό μετά, κι αφού έγινε γνωστή η αποτρόπαια πράξη του, ο πατέρας του για να τον «σώσει» από την φυλακή, τον ανάγκασε να παντρευτεί την Πηνελόπη, κίνηση με την οποία διαφωνούσε ο 22χρονος, αλλά και η μητέρα του… στην οποία όμως δέχθηκε να προχωρήσει για να μη δεχθεί τις συνέπειες του νόμου.

Έτσι, το άτυχο κορίτσι, βρέθηκε παντρεμένη, με τον άνδρα που την είχε βιάσει. 

Οι δύο τους μετά τον γάμο, πήγαν να ζήσουν στο σπίτι του 22χρονου, στο Ξηροχώρι, μαζί με την οικογένεια του, στην τοποθεσία «Ποληολάζο».

Ο ΕΓΓΑΜΟΣ ΒΙΟΣ

Ο Δημήτρης Χ., συνέχιζε να κάνει την ζωή της Πηνελόπης να μοιάζει με κόλαση, αφού όσο βίαιος ήταν την πρώτη φορά που την συνάντησε, άλλο τόσο συνέχισε να είναι κατά την διάρκεια του έγγαμου βίου… Δεν υπήρξε μέρα της κοινής τους ζωής, που να μην της φερόταν άσχημα. Ή μάλλον υπήρξε… Μία μέρα. Η τελευταία ημέρα της Πηνελόπης. 

ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΕΞΟΝΤΩΣΗΣ ΤΗΣ…

Η νεαρή κοπέλα, έμεινε έγκυος από τον Δημήτρη Χ., κι όσο η εγκυμοσύνη προχωρούσε, τόσο εκείνος άρχισε να σκέφτεται τρόπους να απαλλαγεί από εκείνη.

Ήθελε να «ξεφορτωθεί», τόσο εκείνη, όσο και το μωρό που είχε στην κοιλιά της. Όπως διαβάζουμε μάλιστα, στα δημοσιεύματα των ημερών εκείνων, ήταν τέτοιο το μένος του, που έφτασε να παριστάνει τον σχιζοφρενή, και εγκατέλειψε το σπίτι τους για περίπου 15 μέρες. Όταν επέστρεψε, άρχισε να οργανώνει προσεκτικά το σχέδιο εξόντωσης της γυναίκας και του αγέννητου παιδιού του.

Η Πηνελόπη ήταν πια 7 μηνών έγκυος και ήλπιζε μέσα της, πως με τον καιρό ο σύζυγος της, θα ηρεμούσε και θα της έδειχνε έστω λίγη στοργή.  Η ελπίδα της όμως, δεν έγινε ποτέ πραγματικότητα.

Ήταν τέλος Ιούνη, όταν με πρόφαση πως θέλει να κάνει κάποιους ψεκασμούς, ο Δημήτρης Χ. αγόρασε από κατάστημα στην Ζαχάρω, μια μικρή ποσότητα παραθείου.

Μαζί με το παραθείο όμως, αγόρασε και δέκα μεγάλα λουκούμια. Αφού πότισε με παραθείο τρία από αυτά, τα έκλεισε σε ένα κουτί, και άρχισε να περιμένει την κατάλληλη στιγμή… η οποία ήρθε λίγο καιρό μετά.

loukoumia me amugdalo
Oriental sweets

Εκείνος ξύπνησε στις 3 τα ξημερώματα, για να πάει για αγροτικές εργασίες. Η Πηνελόπη, σηκώθηκε μαζί του, για να τον περιποιηθεί πριν φύγει. Τότε, ο σύζυγος της βρήκε την ευκαιρία που τόσες μέρες αναζητούσε. Έφερε μπροστά στα μάτια της το κουτί με τα λουκούμια, και της πρόσφερε δύο από αυτά, για να είναι σίγουρος πως θα πετύχει τον σκοπό του. Και τον πέτυχε…

Η Πηνελόπη άρχισε να νιώθει φρικτούς πόνους. Κραύγαζε πως καίγεται και ζητούσε βοήθεια. Από τις φωνές της ξύπνησε η αδερφή του Δημήτρη Χ., και βγήκε έντρομη από το δωμάτιο της. Η 19χρονη Μαρία, βρήκε την κουνιάδα της στο πάτωμα, να σπαρταρά σαν το ψάρι και να βγάζει αφρούς. Ύστερα από λίγο, ξεψύχησε…

ΟΙ ΕΡΕΥΝΕΣ ΚΑΙ Η ΟΜΟΛΟΓΙΑ 

Όταν την επόμενη μέρα, τα όργανα της χωροφυλακής, πήγαν στο σπίτι, για να ερευνήσουν το τι είχε συμβεί, ο συζυγοκτόνος, προσποιούμενος τον καταρρακωμένο, τους έδωσε την εξήγηση, ότι η γυναίκα του είχε δηλητηριαστεί από τυρί. Βέβαια, από τις έρευνες δεν βρέθηκαν πουθενά υπολείμματα του δηλητηριασμένου τυριού.

g1

Βρέθηκε όμως το κουτί με τα λουκούμια, στο οποίο ο Δημήτρης Χ. είχε ξεχάσει μέσα, το τρίτο δηλητηριασμένο λουκούμι, το οποίο ξεχώριζε, καθώς είχε διαφορετικό χρώμα από τα υπόλοιπα. Το «τέλειο» έγκλημα που είχε στο μυαλό του πως είχε οργανώσει, άρχισε να αποδομείται.

Ο αστυνομικός που το βρήκε, το έβαλε σε ένα χαρτί και το ακούμπησε στο πηλήκιο του. Λίγη ώρα αργότερα, είδε ξαφνιασμένος τον σύζυγο, να προσπαθεί να το πάρει. Αμέσως, μετά από αυτήν την ύποπτη κίνηση, ο συζυγοκτόνος συνελήφθη. Μαζί με αυτόν, συνελήφθησαν τόσο η αδερφή, όσο και η μητέρα του, οι οποίες βρίσκονταν στο σπίτι το μοιραίο ξημέρωμα.

Ο Δημήτρης Χ. έκανε δύσκολη την ζωή του Εισαγγελέα Τριφυλίας, κ. Μάμαλου, ο οποίος μαζί με τους αξιωματικούς της χωροφυλακής κ.κ. Ξανθάκο και Αλικάκο, αν και είχε συγκεντρώσει αδιάσειστα στοιχεία για την ενοχή του, δεν κατάφερνε να τον κάνει να ομολογήσει. Ο συζυγοκτόνος πεισματικά αρνούνταν να παραδεχτεί το έγκλημα του. Ώσπου ένας αστυνομικός του ζήτησε να φάει το λουκούμι με το διαφορετικό χρώμα, που είχε κατασχεθεί σαν στοιχείο.

Η επιμονή του ένστολου έκανε τον 22χρονο να «σπάσει» και να ομολογήσει με κάθε λεπτομέρεια το χρονικό της φρίκης που ζούσε όλον αυτόν τον καιρό η Πηνελόπη, αλλά και το πως κατάφερε να την δηλητηριάσει.

Η τραγική αυτή ιστορία, το θράσος του νεαρού συζυγοκτόνου, και η φρικαλεότητα του εγκλήματος, είχε συγκλονίσει τότε, όχι μόνο την τοπική κοινωνία της Ηλείας, αλλά ολόκληρη την χώρα.

Φυσικά, 62 χρόνια μετά, το άκουσμα αυτών των γεγονότων προκαλεί ακόμη την ίδια αποστροφή. Σε μια περίοδο μάλιστα, όπου στην χώρα μας η μαύρη λίστα των γυναικοκτονιών, έχει μεγαλώσει με πρωτοφανή τρόπο, σκέφτεται κανείς πως η ιστορία της Πηνελόπης, θα μπορούσε να ανήκει στο σήμερα.

Πηγή:patrisnews.com

Η ιστορία της Στέλλας: Δυο φορές, ένα τέλος που δεν επέλεξα!

0

Είμαι η Στέλλα και είμαι 38 ετών και θέλω να σας πω την ιστορία μου. Μια ιστορία που ξεκίνησε όταν στα 20 μου γνώρισα τον Γιώργο, με τον οποίο λίγους μήνες αργότερα  έμεινα έγκυος. Όταν του το είπα ήμουν αποφασισμένη να κάνω έκτρωση διότι δεν ήθελα να μείνει κάποιος μαζί μου για το παιδί αλλά εκείνος με έπεισε πως με αγαπάει και πως ήθελε να κάνουμε οικογένεια. Γυρίζοντας το ίδιο βράδυ στο πατρικό μου και ενώ είχαμε πεί να κρατήσουμε το παιδί και να παντρευτούμε, πήρε η μητέρα του τηλέφωνο τη δική μου και έγινε χαμός. Μας έβριζε και μας καταριόταν ότι τυλίξαμε τον γιό της, ότι το κάναμε επίτηδες, ότι αν δεν ρίξουμε το παιδί θα μας πάει στην Αστυνομία και τι δεν είπε. Σκασμένη εγώ, παίρνω τον γυναικολόγο  και κανονίζουμε να κάνουμε την έκτρωση χωρίς να πω τίποτα σε κανέναν.

Την επόμενη μέρα βρήκα τον Γιώργο έξω από το σπίτι με λουλούδια, μου ζήτησε συγγνώμη για το περιστατικό με τη μητέρα του λέγοντας πως δεν έχει καμία σχέση με αυτό. Μην σας τα πολυλογώ, ο γάμος κανονίστηκε με συνοπτικές διαδικασίες και εκείνη τη μέρα τη θυμάμαι μαύρη. Πρώτον διότι έκανε παζάρια στον ανθοπώλη για την ανθοδέσμη και γίναμε ρεζίλι και δεύτερον επειδή το ίδιο βράδυ στο μαγαζί που κάναμε τη δεξίωση του γάμου με διαολόστειλε επειδή τον ενοχλούσε η καρέκλα μου. Ο πατέρας μου μοίραζε χιλιάρικα για να καλύψει τις γυφτιές του άντρα μου και ο άντρας μου με έβριζε. Θυμάμαι εκείνα τα Χριστούγεννα 7 μηνών έγκυος, να κουβαλάω το Χριστουγεννιάτικο δέντρο επειδή ο άντρας μου τσαντίστηκε που  έδωσα «τόσα λεφτά» και με παράτησε σύξυλη στο μαγαζί. Κλεισμένη στο παλτό μου, με την κοιλιά εκεί, περπατούσα σιγά σιγά κλαίγοντας και κουβαλώντας το κουτί μέσα στην παγωνιά ενώ ο κόσμος γύρω μου γιόρταζε. Δεν θυμάμαι να έχω νιώσει πιο μόνη στη ζωή μου. Φυσικά σε όλους παρίστανε το καλό παιδί και τον σωστό οικογενειάρχη που με αγαπούσε…αλίμονο!

Παράτησα τις σπουδές μου, τη δουλειά μου, τα πάντα για να είμαι όσο το δυνατόν πιο αφοσιωμένη στην οικογένειά μου. Έκανα τον γιό μου, τον οποίο φρόντιζα μέρα νύχτα ενώ οι δικοί του χωρίς ποτέ να έχουν δώσει ούτε μισό ευρώ, μπαινόβγαιναν στο σπίτι μας έχοντας άποψη για τα πάντα από το τι κρεβατοκάμαρα θα αγοράσουμε μέχρι σε ποιο σχολείο θα πάει το παιδί.

7 άδεια χρόνια μετά, χωρίς σχεδόν καμία επικοινωνία καμία έξοδο και σεξ για την υποχρέωση, έρχεται ένα βράδυ και μου λέει ότι  το επόμενο Σαββατοκύριακο θα έφευγε  να κάνει κάτι δουλειές στο εξοχικό μας. Λίγες ώρες αφού έφυγε τον πήρα στο εξοχικό μας αλλά δεν απαντούσε οπότε τον πήρα στο κινητό. Μου είπε πως πέρασε πρώτα από το πατρικό των γονιών του και πως με την κουβέντα ξεχάστηκε και ήταν ακόμη εκεί. Δεν ξέρω γιατί, πείτε το ένστικτο, μόλις κλείσαμε το τηλέφωνο, πήρα στους γονείς του. Φυσικά οι άνθρωποι δεν είχαν ιδέα κι αυτός ήταν τόσο ηλίθιος που δεν μπήκε καν στον κόπο να τους ειδοποιήσει. Ίσως να μην ήταν τόσο χαζός και απλά να ήθελε με αυτόν τον τρόπο να μάθω πως είχε άλλη. Συγκεκριμένα την υπάλληλο του μαγαζιού του, έτσι έμαθα…

Την επόμενη μέρα πήγα το παιδί στο σχολείο και μετά γύρισα σπίτι. Κάτι δεν μου άρεσε στο δωμάτιο, μου φάνηκε διαφορετικό από ότι το είχα αφήσει πρίν μία ώρα, από τα συρτάρια κρέμονταν ρούχα και κάλτσες. Είχε έρθει όσο έλειπα και είχε πάρει όσα πράγματα πρόλαβε. Τον πήρα στο κινητό δεν απαντούσε. Μία βδομάδα δεν είχα νέα του ώσπου χρειάστηκα χρήματα. Δυστυχώς ανακάλυψα ότι μαζί με τα ρούχα του είχε πάρει και τα βιβλιάρια, το δικό μας και του παιδιού και ήταν ήδη πολύ αργά να παγώσω τους λογαριασμούς. Είχε προλάβει να τα σηκώσει όλα!

Μετά από δικαστήρια επί δικαστηρίων για τη διατροφή, την επικοινωνία με το παιδί και όλα αυτά τα όμορφα, μέχρι και σήμερα δεν μου μιλάει επειδή του επιδικάστηκε να δίνει 200 ψωροευρώ διατροφή τα οποία παρόλο που έχει την οικονομική δυνατότητα, δίνει όποτε το θυμάται. Στην αρχή το παιδί δεν ερχόταν ούτε κάθε δεύτερο Σαββατοκύριακο να το πάρει, τώρα που έρχεται δεν τον θέλει το παιδί γιατί ακόμη και σήμερα προσπαθούν να το στρέψουν εναντίον μου. Η ιστορία φυσικά δεν σταματάει εδώ…

Ένα χρόνο μετά το διαζύγιό μου γνώρισα τον Μάρκο και μαζί του, γνώρισα τι θα πεί αγάπη, αφοσίωση και ευτυχία. Ταξίδια, διακοπές, εκδρομές, βόλτες, γιορτές, παντού μαζί.Αγαπούσε και εμένα και το παιδί μου όπως δεν μας αγάπησε ο άντρας μου.Αλλά η ιστορία έμελλε να επαναληφθεί.

Με τον Μάρκο ήμασταν μαζί δυο χρόνια όταν οι γονείς του έμαθαν ότι είμαι χωρισμένη με παιδί και έγινε της τρελλής. Απειλές, βρισιές, με έπαιρνε τηλέφωνο ο αδερφός του μέσα στη νύχτα και μου ζητούσε να τον αφήσω για να κάνει λέει δικά του παιδιά λες και εμένα με είχαν πάρει τα χρόνια. Φυσικά ο Μάρκος δεν τους άκουσε και συνέχισε να είναι μαζί μου. Η σχέση μας όμως δεν ήταν πια η ίδια. Μείναμε μαζί άλλον έναν χρόνο και ύστερα το διαλύσαμε ή καλύτερα…μας το διέλυσαν. Η πίεση στο σπίτι του ήταν μεγάλη δεν άντεχε άλλο τις φασαρίες και τους καυγάδες σε καθημερινή βάση και τον καταλαβαίνω.Η πιθανότητα να συζήσουμε δεν υπήρχε διότι έμενε μακριά από την Αθήνα και θα έπρεπε κάποιος από τους δύο να αφήσει τη δουλειά του (είχα βρεί δουλειά στο μεταξύ) και μπορεί να μην μας χώριζαν οι γονείς του αλλά να μας χώριζε η δυσκολία για επιβίωση. Το μόνο που ήταν υπέρ μας ήταν αυτό που νιώθαμε ο ένας για τον άλλον.

6 μήνες μετά το χωρισμό τα ξαναβρήκαμε κρυφά. Συνεχίζαμε μαζί, χωρίς οι γονείς του να το ξέρουν.Φυσικά βρήκαν μηνύματα στο κινητό του και το έμαθαν. Πάλι χαμός, πάλι καυγάδες, πάλι «καρδιακά»επεισόδια. Δεν ξέρω τι είχα κάνει σε αυτούς τους ανθρώπους που ούτε γνώριζα ούτε με γνώριζαν. Δεν ξέρω γιατί έκαναν σαν τρελλοί λες και είχα κανένα κόκκινο φωτάκι έξω από την πόρτα μου.Εκείνη τη φορά όμως, απομακρύνθηκα εγώ. Τον αγαπούσα αλλά έπρεπε να προστατέψω το παιδί μου.

Δύο χρόνια μετά από εκείνο το τελευταίο μας βράδυ, ο Μάρκος παντρεύτηκε.Όλο αυτό το διάστημα κρατήσαμε μια τυπική επικοινωνία σε γιορτές και γενέθλια, ένα «γειά σου τι κάνεις» και μετά σιωπή, τίποτα. Το βράδυ που παντρευόταν, με πήρε τηλέφωνο μεθυσμένος και έκλαιγε. Μου έλεγε πόσο με αγαπούσε, πόσο άδικο ήταν να καθορίζουν άλλοι τη ζωή μας, ότι ήθελε να πεθάνει και εγώ του έλεγα να μην κάνει στη γυναίκα του όσα έκανε σε μένα ο πρώην άντρας μου. Μία εβδομάδα ήμουν ράκος. Δεν έμαθα ξανά νέα του, τώρα τελευταία μου είπαν πως χώρισε με τη γυναίκα του. Γιατί η ζωή κάνει κύκλους και πολλές φορές φέρνει στον γονιό, ακριβώς αυτό που απορρίπτει στους άλλους…!

Τον Μάρκο δεν θα τον ξεχάσω ποτέ, όπως δεν θα ξεχάσω ποτέ και το «στίγμα» της χωρισμένης. Διότι υπάρχουν άνθρωποι και καταστάσεις που δυστυχώς φροντίζουν να μου το θυμίζουν κάθε φορά που πάω να κάνω κάτι στη ζωή μου αλλά δεν μου «επιτρέπεται». Φυσικά υπάρχουν και άνθρωποι που με αγκαλιάζουν και με στηρίζουν αλλά συνήθως είναι είτε χωρισμένοι οι ίδιοι είτε έχουν κάποιο χωρισμένο στην οικογένειά τους και λόγω των συνθηκών, έχουν «αναγκαστεί» να κατεβάσουν τους τόνους. Ο Μάρκος ήταν ο μόνος που δεν έδωσε σημασία σε όλα αυτά και ,αν διαβάζει τη σελίδα σας, με αυτό το γράμμα θέλω να τον ευχαριστήσω για όλη του την αγάπη και την αποδοχή απέναντι σε εμένα και στο παιδί μου το οποίο προστάτεψα με νύχια και με δόντια από όλη αυτή την ιστορία. Κι έτσι σήμερα αισθάνομαι τυχερή που τουλάχιστον έχω τον γιό μου και που στην ψυχή του δεν υπάρχουν τραύματα ή κατάλοιπα, παρά μόνο η αγάπη που έχουμε ο ένας για τον άλλον. Με τον άντρα που με ένοιαζε πραγματικά να «στεριώσω» στη ζωή μου, ήταν ο γιός μου…και τα κατάφερα!

Χαλκιδική: Στη βεράντα για 14η μέρα παραμένει ο 81χρονος που έχασε το σπίτι του σε πλειστηριασμό

0

Στην υπαίθρια βεράντα του σπιτιού του συνεχίζει να μένει για 14η ημέρα ο 81χρονος Θεόφιλος Τζοχουνίδης στον οποίο έγινε έξωση στις 4 Μαΐου, μετά από πλειστηριασμό της κατοικίας του.

Ο ίδιος ο οποίος έχει ποσοστό αναπηρίας 85%, όπως μεταδίδει το alterthess.gr και η δημοσιογράφος Σταυρούλα Πουλημένη πριν χρόνια έχασε το πόδι του σε ατύχημα και πλέον χρησιμοποιεί αμαξίδιο. Επιπλέον αντιμετωπίζει και άλλα προβλήματα υγείας.

Ο φόβος να εκδιωχθεί ακόμη και από τη βεράντα του σπιτιού του και το ράντζο στο οποίο κοιμάται είναι μεγάλος και καθημερινός. Όπως, όμως λέει ο ίδιος, «δεν πρόκειται να φύγω γιατί δεν έχω που αλλού να μείνω. Θα στήσω ένα αντίσκηνο και θα μείνω εδώ ό,τι και να συμβεί».

Σημειώνεται ότι στις 26 Μαΐου πρόκειται να εκδικαστούν τα ασφαλιστικά μέτρα κατά της έξωσης ενώ παράλληλα έχει κατατεθεί μήνυση κατά των αστυνομικών για παραβίαση οικογενειακού ασύλου.

Μοναδική βοήθεια και στήριγμά του η οικογένειά του και η γειτονιά που μαζί με το συνδικάτο οικοδόμων οργάνωσαν την περασμένη Κυριακή πορεία αλληλεγγύης με σύνθημα «Κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη» και καθημερινά φέρνουν τρόφιμα και είδη πρώτης ανάγκης. Η πολιτεία και οι επίσημες αρχές από την άλλη δείχνουν πλήρη αδιαφορία για το ζήτημα.

Σημειώνεται ότι το σπίτι του, 81χρονου αποτελεί την πρώτη κατοικία του και  πλειστηριάστηκε τον περασμένο Δεκέμβριο για ποσό πολύ μικρότερο της αντικειμενικής του αξίας. Ο κ. Τζοχουνίδης που διατηρούσε επιχείρηση με οικοδομικά υλικά και χωματουργικά από το 1966 μέχρι και το 1999 που έπαθε το ατύχημα, είχε μπει εγγυητής σε δάνειο του γιού του ύψους 85.000 ευρώ.

Ωστόσο τα τελευταία 10 χρόνια λόγω οικονομικής κρίσης και ανεργίας ο γιος του δεν κατάφερνε να αποπληρώσει το δάνειο (είχε απομείνει υπόλοιπο 57.000 ευρώ που με τους τόκους ανήλθε στα 150.000 ευρώ). Το σπίτι εκπλειστηριάστηκε για 150.000 ευρώ ενώ η αντικειμενική αξία στον πλειστηριασμό από τη τράπεζα είχε οριστεί στα 220.000 ευρώ.

Σύμφωνα με την κόρη του Αναστασία, η έξωση έγινε, χωρίς παρουσία εισαγγελέα. Όπως δήλωσε ο ίδιος «βίωσα την απόλυτη βαρβαρότητα». Μάλιστα η αστυνομία αποπειράθηκε άλλες δύο φορές πριν την τελική έξωση να εισβάλλει στο σπίτι ωστόσο βρήκε φορείς, αλληλέγγυος πολίτες και το συνδικάτο οικοδόμων να περιφρουρούν το σπίτι. Η βίαιη έξωση έγινε 7:00 το πρωί της 4ης Μαΐου από είκοσι ένστολους αστυνομικούς την ώρα που ο κ. Τζοχουνίδης με τη σύζυγο του κοιμόντουσαν.

«Ακούσαμε φασαρία, παραβίασαν την πόρτα, είδαμε τον δικαστικό επιμελητή, είκοσι ένστολους, τον δικηγόρο και έναν κλειδαρά. Εγώ κρατούσα το τεχνικό μου πόδι προκειμένου να αντισταθώ και μας πετάξαν έξω». Από τον πανικό που επικράτησε και τον τρόμο που βίωσε ο ίδιος, δεν πρόλαβε να πάρει ούτε τον φορτιστή του αμαξιδίου και τα φάρμακά του.

Όπως αναφέρει το ίδιο μέσο ήταν τέτοια η πρεμούρα της αστυνομίας και του δικαστικού επιμελητή να αλλάξουν τη κλειδαριά και να βγάλουν έξω τον κ. Τζοχουνίδη και τη σύζυγό του που έχασαν τα κλειδιά και άλλαξαν κλειδαριά για δεύτερη φορά.

Τέλος, αξίζει να σημειωθεί ότι τις απαιτήσεις του δανείου διαχειρίζεται η εταιρεία «CEPAL HELLAS» εκπροσωπώντας τη «Symbol Investment NPLCo Designated Activity Company» η οποία έχει καταστεί διάδοχος της Εθνικής Τράπεζας. Η οικογένεια του 81χρονου έκανε πολλές προσπάθειες να διακανονιστεί η αποπληρωμή του δανείου έτσι ώστε να μη χάσει ο 81χρονος και η σύζυγός του τη μοναδική τους κατοικία ωστόσο τα funds και η τράπεζα δεν το δέχτηκαν.

Προσπάθειες έγιναν και μετά τον πλειστηριασμό από γείτονες του χωριού που προσφέρθηκαν να αγοράσουν το σπίτι από τον ιδιώτη, ο οποίος πρόκειται να εκμεταλλευτεί το σπίτι τουριστικά. Ωστόσο, όπως λέει, η κόρη του 81χρονου Αναστασία ενώ αρχικά ο ιδιώτης μπήκε σε διαδικασία διαπραγμάτευσης, στη συνέχεια αρνήθηκε να τη συνεχίσει και δήλωσε ότι θα προχωρήσει σε εργασίες στον χώρο.

Τα ουρλιαχτά της Ζέτας Μακρυπούλια: Μάχη για να σώσουν το επταμηνίτικο μωρό της – Ο τρόμος του Κωνσταντίνου Δέδε

0

Σοκ προκαλεί πρωτοσέλιδο γνωστού περιοδικού, το οποίο κάνει λόγο για ουρλιαχτά της Ζέτας Μακρυπούλια. Ο λόγος είναι η μάχη που δίνουν οι γιατροί για να σώσουν το επταμηνίτικο μωρό της, ενώ ο τρόμος του Κωνσταντίνου Δέδε είναι εμφανής.

Το πρωτοσέλιδο του περιοδικού «Yes» αναφέρει στο εξώφυλλό του πως οι δύο γονείς ανησυχούν για την υγεία τους παιδιού τους. Βέβαια κάτι τέτοιο δεν φαίνεται να ισχύει, καθώς η γνωστή παρουσιάστρια δεν απέχει από τα επαγγελματικά της καθήκοντα, ούτε έχει κάνει κάποια ανακοίνωση επί του θέματος.

Δείτε το πρωτοσέλιδο

protoselido yes magazine makripoulia dedes

Πρωτοσέλιδο περιοδικού «Yes»

Η διάψευση της σχέσης από τον Κωνσταντίνο Δέδε

Ο Κωνσταντίνος Δέδες βρέθηκε καλεσμένος στο The 2Night Show με τον Γρηγόρη Αρναούτογλου με αφορμή το νέο του τηλεοπτικό ξεκίνημα, δίπλα στη Σοφία Αλιμπέρτη και την εκπομπή «Ζήσε Αλλιώς» στον ΑΝΤ1.

Ο Πρόεδρος της Τεχνόπολης και Οδοντίατρος, μίλησε με τα καλύτερα λόγια για τη συνεργασία του με τη Σοφία Αλιμπάρτη, ενώ για πρώτη φορά, απάντησε για τα δημοσιεύματα που τον ήθελαν ζευγάρι με την καλή του φίλη, Ζέτα Μακρυπούλια.

«Γελάμε με τα εξώφυλλα που μας θέλουν ζευγάρι με τη Ζέτα. Υπάρχουν δύο πράγματα που μπορείς να κάνεις με τέτοια εξώφυλλα. Ή γελάς/ διασκεδάσεις ή αναρωτιέσαι “το τύπωσαν; το έβαλαν εξώφυλλο;”» ήταν η πρώτη του αντίδραση.

Και πρόσθεσε: «Με πήρε πάρα πολύς κόσμος να με ρωτήσει. Αν το σκεφτείς πιο ήρεμα λες εντάξει τώρα με τη Ζέτα που είναι φίλη μου, αλλά μπορεί να γίνει κάτι αντίστοιχο με κάτι άλλο πιο σοβαρό», είπε ο Κωνσταντίνος Δέδες καλεσμένος στον Γρηγόρη Αρναούτογλου.

Δείτε το βίντεο




Χάθηκε η διαθήκη της Ζωζώς Σαπουντζάκη: Ποιος παίρνει τα σπίτια και τα κοσμήματα εκατομμυρίων Σούσουρο με τη βασίλισσα της νύχτας

0

Σοκ προκαλεί πρωτοσέλιδο γνωστού περιοδικού, το οποίο αναφέρει ότι χάθηκε η διαθήκη της Ζωζώς Σαπουντζάκη. Ποιος παίρνει τελικά τα σπίτια και τα κοσμήματα εκατομμυρίων;

Το πρωτοσέλιδο του περιοδικού «Yes» αναφέρει πως εξαφανίστηκε η διαθήκη της βασίλισσας της νύχτας. Ωστόσο, η ίδια είχε αποκαλύψει πριν λίγο καιρό που θα πάει η περιουσία της.

Δείτε το πρωτοσέλιδο

protoselido yes magazine sapountzaki

Πρωτοσέλιδο περιοδικού «Yes»

Θα τρώνε με…χρυσά κουτάλια: Αυτά αφήνει η Ζωζώ Σαπουντζάκη στη διαθήκη της – Οι τυχεροί κληρονόμοι της

Είναι μία από τις πιο εμβληματικές παρουσίες στην ελληνική showbiz και έχει γράψει την δική της ιστορία στα τηλεοπτικά και κινηματογραφικά δρώμενα. Ο λόγος για την εντυπωσιακή Ζωζώ Σαπουντζάκη, της οποίας οι κληρονόμοι φαίνεται πως θα είναι πολύ τυχεροί με την περιουσία που θα λάβουν.

Η γνωστή ηθοποιός παραχώρησε μία αποκαλυπτική στο περιοδικό «Χάι» και μεταξύ άλλων αποκάλυψε ποιοι θα πάρουν την περιουσία της, καθώς δεν έχει κάνει διαθήκη ακόμη.

Ποιοι θα κληρονομήσουν την Ζωζώ Σαπουντζάκη

Που σας βρίσκουμε την περίοδο αυτή;

Με βρίσκετε στην αγαπημένη μου Κινέτα. Το σπίτι είναι καμένο, δεν υπάρχει τίποτα από αυτή τη διώροφη κατοικία που είχα, παρά μόνο το ισόγειο. Είναι ένας χώρος που με εξυπηρετεί πολύ, γιατί έχει τη βεράντα με θέα τη θάλασσα. Είναι ονειρεμένα, εδώ ξεχνώ τα πάντα βλέποντας τη θάλασσα. Κατεβαίνω 140 σκαλοπάτια για να κάνω μπάνιο στη θάλασσα, γιατί είμαι στο ύψωμα.

zozo sapountzaki

Το σπίτι στην Κινέτα γιατί δεν το φτιάχνετε;

Λόγω κόστους. Ό,τι χρήματα είχα και δεν είχα, τα έβαλα σε αυτό το σπίτι. Παρότι βλέπω από πάνω τα καμένα, το έχω συνηθίσει. Ξεπέρασα τη στεναχώρια. Την ημέρα που κάηκε, ήμουν μακριά και όταν γύρισα και το είδα, δεν έκλαψα καθόλου. Ήρθαν οι δημοσιογράφοι και τους έκανε εντύπωση αυτό.

Σκεφτήκατε να το πουλήσετε;

Μου είπαν πολλοί ότι μπορώ να πάρω καλά χρήματα, αλλά δεν το σκέφτομαι. Βρέθηκε κάποιος κάποτε πριν καεί και μου πρόσφερε πάρα πολλά λεφτά, αλλά δεν το πουλάω. Νομίζω ότι η θάλασσα είναι μόνο εδώ στην Κινέτα, ότι δεν υπάρχει άλλου. Αργότερα τι θα γίνει δεν ξέρω. Εγώ «έφτιαξα» την Κινέτα, περνούσαν τα λεωφορεία και έκαναν στάση λέγοντας «εδώ είναι το σπίτι της Ζωζώς». Έβγαλαν και δρόμο στο όνομα μου. Έκανα πολλά πράγματα για την Κινέτα, δωρεάν χοροεσπερίδες και άλλα. Έχω δώσει τον εαυτό μου σε αυτή την περιοχή.

Βγάλατε χρήματα από την ομολογουμένως τεράστια και αξιοζήλευτη καριέρα σας;

Χρήματα έβγαλα πάρα πολλά! Καταρχήν το σπίτι στην Κινέτα μου στοίχισε πάρα πολύ. Είμαι όμως σπάταλη, γιατί έχω τεράστιο βεστιάριο. Δεν θα βάλω ποτέ κάτι παλιό σε κάποια δουλειά, αλλά θα ράψω κάτι καινούργιο. Είναι αρρώστια αυτό το πράγμα, δεν μπορώ να κρατήσω χρήματα.

Έχετε κάνει διαθήκη;

Δεν έκανα. Έχω ανίψια και θα μοιραστούν ό,τι έχω. Έχω και ένα διαμέρισμα στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου. Είχα άλλα 3-4 τα οποία νοίκιαζα. Μετά άρχισα να τα πουλάω.

Γιατί τα πουλήσατε;

Δεν ξέρω γιατί. Είχα-τρέλα, δεν ήμουν στα οικονομικά καλή, η μάνα μου όσο ζούσε, με βοηθούσε. Τα έτρωγα τα χρήματα στον εαυτό μου, να βγω ωραία, να πάρω κοσμήματα. Όλα αυτό βέβαια, πάντα για τη δουλειά μου.

Κι όμως δεν τον λένε έτσι: Δεν πάει ο νους σας ποιο είναι το πραγματικό όνομα του Δημήτρη Μπάση, γιατί το άλλαξε

0

Μια εφ΄ολης της ύλης συνέντευξη παραχώρησε ο Δημήτρης Μπάσης. Ο αγαπημένος τραγουδιστής βρέθηκε καλεσμένος στην εκπομπή «Στούντιο 4» το απόγευμα της Τρίτης (15/5) και, μεταξύ άλλων, μίλησε για το καλλιτεχνικό του ξεκίνημα και την απόφασή του να αλλάξει το επίθετο του.

«Είθισται οι τραγουδιστές να μετράμε την διαδρομή μας από την δισκογραφία γιατί αυτό είναι το επίσημο, το καταγεγραμμένο, ακόμα και αν τραγουδάς από έφηβος. Ήμουν για τρία χρόνια μαζί με την Άλκηστις Πρωτοψάλτη, κάποια στιγμή κάνει τον κύκλο του όλο αυτό το πράγμα και σταματάνε οι παραστάσεις. και βρίσκω τον δρόμο μου δίπλα στον Χρήστο Νικολόπουλο. Ένας μουσικός, ο Δημήτρης Μαριολάς, που ήταν με την Άλκηστη μου είπε ότι θα μιλούσε στον Χρήστο Νικολόπουλο για να με ακούσει», είπε ο Δημήτρης Μπάσης.

Στη συνέχεια, μιλώντας για την αλλαγή του επιθέτου του, αποκάλυψε: «Το επίθετο μου το άλλαξα όταν πρωτοξεκίνησα στο Κιλκίς το 1991. Ο Κώστας Φαλκώνης μού είπε ότι «πρέπει να το κάνεις πιο εύηχο, αφαίρεσε τα τρία πρώτα γράμματα». Δεν ξέρω γιατί».

«Η ταυτότητα μου ακόμα γράφει Μπίμπασης. Οι περισσότεροι βέβαια με ξέρουν ως Μπάση πια οπότε το Μπίμπασης. Να πω και κάτι, τώρα, πως εγώ γενικά δεν το χρησιμοποιώ», πρόσθεσε, ακόμα, ο τραγουδιστής.




«Θυμάμαι τους γονείς μου να κλαίνε ακούγοντας Καζαντζίδη στη Γερμανία» είπε ακόμη ο ίδιος μιλώντας για τα παιδικά του χρόνια στην ξένη χώρα.




«Ξεκίνησα να τραγουδάω ως ψάλτης» είπε, αναφερόμενος στα πρώτα του βήματα στο τραγούδι.




«Κατέβηκα με οτοστόπ στην Αθήνα για να με ακούσει η Αλκ. Πρωτοψάλτη» αφηγήθηκε, ως προς το πώς κατέβηκε στην Αθήνα για να περάσει από οντιστιόν από την Άλκηστη Πρωτοψάλτη.




Ο Δημήτρης Μπάσης μίλησε και για τους πρώτους μήνες διαμονής του στην Αθήνα, αποκαλύπτοντας: «Νόμιζα ότι είχα έρθει στην Αθήνα προσωρινά».




«Οι γονείς μου ήρθαν να με ακούσουν μετά από 7 χρόνια» είπε ακόμη για το γεγονός ότι οι γονείς του δεν ήταν πολύ σύμφωνοι με την ενασχόλησή του με το τραγούδι.




43χρονη μητέρα 4 παιδιών πέθανε μετά από χειρουργείο: Συγκλονίζει ο σύζυγός της – «Όταν είδαν ότι η Διονυσία μου ούρλιαζε από τον πόνο…»

0

Μια 43χρονη μητέρα 4 παιδιών «έφυγε» από τη ζωή μετά από χειρουργική επέμβαση αφαίρεσης ινομυωμάτων σε ιδιωτική κλινική. Ο σύντροφός της, τα 4 παιδιά της και η φίλη της συγκλονίζουν.

Μετά από ένα χρόνο και, το «γιατί» παραμένει. Γιατί και πώς μια γυναίκα 43 ετών και μητέρα 4 παιδιών, εισήλθε στο νοσοκομείο για προγραμματισμένη επέμβαση ρουτίνας για αφαίρεση ινομυωμάτων, και μετά από δύο ημέρες πέθανε.

Όπως περιγράφει ο σύζυγός της, η 43χρονη Διονυσία, αφού έκανε την επέμβαση πονούσε πολύ, και ούρλιαζε ότι πονάει η κοιλιά της. Τότε σε επικοινωνία που είχε ο ίδιος με την γιατρό που την χειρούργησε, τον διαβεβαίωσε ότι δεν είναι κάτι και ότι είναι όλα καλά.

Την επόμενη ημέρα το πρωί, χτυπάει το τηλέφωνο και μαθαίνει ότι η Διονυσία πέθανε, «τη χάσαμε τη Διονυσία». Ο ίδιος πήγε αμέσως στο νοσοκομείο, και όπως περιγράφει «βλέπω στα μάτια τους ότι φαίνεται το λάθος που έχουν κάνει, δηλαδή δεν έχουν να μου πουν τίποτα. Μου λένε ότι τάχα μου και καλά, πήγανε όλοι οι γιατροί και την εξετάσανε. Την ξανά ρωτάω (σ.σ την γιατρό που την χειρούργησε) πώς έγινε, και τι έγινε και μου λέει “δεν ξέρω”.




Όταν πήγα στο γραφείο της μετά και της ζήτησα ιστορικό, μου λέει “εγώ ιστορικό δεν έχω”, γράφουν στα χαρτιά τους ιστορικό ελεύθερο, το ιστορικό δεν ήταν ελεύθερο, είχε νοσηλευτεί, είχε γίνει μετάγγιση αίματος.

Η σύζυγός μου είχε κάνει 4 καισαρικές, είχε ατροφικό νεφρό εκ γενετής και το ήξερε. Η νεκροψία – νεκροτομή έδειξε ότι έφυγε από εσωτερική αιμορραγία. Αυτοί όταν είδαν ότι η Διονυσία μου, ούρλιαζε από τον πόνο, της δώσανε πεθιδίνη, είναι ένα είδος κάπως ναρκωτικού, την είδε η νοσοκόμα και είπε ότι ήταν ήρεμη και κοιμόταν».

Στη συνέχεια περιγράφει ότι μιλώντας με ένα γιατρό, στην λαϊκή αγορά όπου εργάζεται, του είπε «πες μου ότι δεν της έκαναν μια αξονική; Είναι καθαρά ιατρική αμέλεια». Ο άντρας της ζητάει δικαίωση, και θέλει να αποδοθούν ευθύνες κατά παντός υπευθύνου.

Ευτυχισμένος παππούς για δεύτερη φορά ο Θοδωρής Αθερίδης: «Η γέννηση ενός παιδιού είναι ό,τι καλύτερο μπορεί να συμβεί»

0

Μητέρα για δεύτερη φορά έγινε η Φωτεινή Αθερίδου το πρωί της Τρίτης 16 Μαΐου.

Η κόρη του Θοδωρή Αθερίδη και ηθοποιός έφερε στον κόσμο ένα υγιέστατο αγοράκι, καρπό του έρωτά της, με τον Κωνσταντίνο Μαγκλάρα. Το ζευγάρι ανυπομονεί να επιστρέψει στο σπίτι του, προκειμένου ο μεγάλος τους  γιος να γνωρίσει τον αδελφό του.

«Είμαστε μια χαρά, νιώθουμε τέλεια. Η γέννηση ενός παιδιού είναι ό,τι καλύτερο μπορεί να συμβεί. Δεν γνωρίζουμε ακόμα ποιο θα είναι το όνομα του παιδιού. Ακόμα δεν έχω κάνει κάποιο δώρο στα παιδιά, θα βγούμε και θα το κανονίσω», είπε ο Θοδωρής Αθερίδης λίγες ώρες μετά τη γέννηση του δεύτερου εγγονού του.




Νωρίτερα, ο μαιευτήρας και γυναικολόγος της Φωτεινής Αθερίδου, Βασίλης Βεργέτης, μίλησε στο Happy Day και αποκάλυψε λεπτομέρειες του τοκετού.

«Γέννησε ένα υγιέστατο αγοράκι, 3.500. Μπορέσαμε και κάναμε αυτό που ήθελε κι ονειρευόταν, να γεννήσει φυσιολογικά, καθώς ο ο πρώτος τοκετός είχε γίνει με καισαρική τομή. Είναι πανευτυχής. Βεβαίως και γίνεται. Θέλει έναν σεβασμό στα ιατρικά πρωτόκολλα, απαιτεί υπομονή από την γυναίκα κι από το ιατρικό προσωπικό, τον γιατρό και τις μαίες μας. Είναι πανευτυχής, χαρούμενη και χαμογελαστή» ανέφερε.

Και πρόσθεσε: «Βεβαίως κι ο μπαμπάς ήταν μέσα. Είναι κάποιες στιγμές που είναι κορυφαίες και μοναδικές στην ζωή κάποιου ανθρώπου, η γέννηση του παιδιού του. Δεν είναι κρίμα να μην μπορέσουν να το απολαύσουν κι οι δύο μαζί;».

Και αποκάλυψε σε ποιον μοιάζει το νεογέννητο: «Από ό,τι άκουσα τα σχόλια τείνουν ότι μοιάζει στον Θοδωρή Αθερίδη, στον παππού. Ήταν ευτυχισμένοι. Η γέννηση ενός παιδιού είναι μία συγκινητική στιγμή».

Φωτεινή Αθερίδου: Οι πρώτες φωτογραφίες με τον γιο της μέσα από το μαιευτήριο

Λίγες ώρες μετά την ευχάριστη είδηση η Φωτεινή Αθερίδου δημοσίευσε στο instagram τις πρώτες φωτογραφίες μέσα από το μαιευτήριο περνώντας σε λεπτομέρειες για τη γέννα.

1726 768x966 1

«15/5/2023 μια μερα που δε θα ξεχάσω ποτέ … γέννησα το δεύτερο παιδάκι μου με φυσιολογικό τοκετό (vbac), όπως λέγεται , καθώς το πρώτο το είχα γεννήσει με καισαρική ! Θέλω απλά να πω σε όλες τις γυναίκες που θέλουν να ζήσουν αυτήν την εμπειρία και δε τα κατάφεραν την πρώτη φορά , να μην επιτρέψουν στο φόβο τους να τους εμποδίσει !

Ο φυσιολογικός τοκετός μετά από καισαρική είναι ένα δικαίωμα που έχει κάθε γυναίκα αρκεί να έχει τον κατάλληλο γιατρό στο πλάι της ! Ευχαριστώ με όλη μου την ψυχή το Βασίλη Βεργέτη, αυτόν τον υπέροχο άνθρωπο με τη σιγουριά του και την εμπειρία του έκανε το όνειρο μου πραγματικότητα !

1727 768x962 1

Ευχαριστώ και τη μαία μου Νόπη Κυριακιδου για τη στήριξη της όλες αυτές τις ώρες ! Δε θα καταφέρναμε τίποτα χωρίς εκείνη. Ευχαριστώ θερμά το μαιευτήριο για την υπέροχη φιλοξενία του , για το φανταστικό προσωπικό του, την ηρεμία και την ασφάλεια που με έκανε να αισθανθώ. Με σωστή ενημέρωση και τους κατάλληλους ανθρώπους όλοι μπορούμε να κάνουμε πράγματα που δε φανταζόμασταν», έγραψε η Φωτεινή Αθερίδου.

Εύη Βατίδου: «Έχω βγάλει από το μυαλό μου την ύλη και τα πολλά χρήματα, Με κέρδισε ο νεότερος άντρας»

0

Μια αποκαλυπτική συνέντευξη παραχώρησε η Εύη Βατίδου στο περιοδικό Λοιπόν.

Η πρώην σύζυγος του Αλέξη Κούγια, μεταξύ άλλων, αναφέρθηκε στο νέο της σύντροφο, Ηλία, στη διαφορά ηλικίας τους, αλλά και στο ενδεχόμενο να παντρευτεί για δεύτερη φορά.

«Νιώθω υπέροχα, όλα έγινε πολύ γρήγορα. Γνωριστήκαμε στην Θεσσαλονίκη, δεν περίμενα αυτή την εξέλιξη έγιναν όλα μαγικά. Η ηλικία δεν παίζει κανέναν ρόλο αν υπάρχει χημεία μεταξύ τους, καταλαβαινόμαστε με τα μάτια, είμαστε 2,5 μήνες μαζί. Το πρόβλημά μας είναι η διαφορά χιλιομέτρων που μας χωρίζει», είπε αρχικά η Εύη Βατίδου.




Σχετικά με τη πιθανότητα για έναν δεύτερο γάμο, η Εύη Βατίδου απάντησε: «Δεν το σκέφτομαι πλέον και δεν μου δίνει αυτή την στιγμή κάποια κοινωνική υπόσταση. Έχω κάνει γάμο και παιδιά και νιώθω πλήρης. Με ενδιαφέρει να έχω έναν καλό άνθρωπο στο πλάι μου, να μου μιλάει, να με φροντίζει, να μου φέρεται ωραία και να με κάνει να αισθάνομαι καλά για αυτό που είμαι».

Τέλος, σε σχέση με την επιλογή της να είναι με έναν νεότερη από εκείνη άνδρα, το πρώην μοντέλο, σχολίασε: «Με κέρδισε ο νεότερος άντρας γιατί έχω βγάλει από το μυαλό μου την ύλη και τα πολλά χρήματα. Οι άνθρωποι πρέπει να συμπορεύονται μαζί και να έχουν πολλά κοινά στοιχεία».

175 768x954 1

Η Εύη Βατίδου, όπως αποκάλυψε πρόσφατα μέσα από τον προσωπικό της λογαριασμό στο Instagram, βρίσκεται σε σχέση με τον Ηλία Κωνσταντίνου.

Η ίδια είχε δηλώσει δημόσια στο παρελθόν πως είναι ερωτευμένη με κάποιον κατά 12 χρόνια νεότερό της. Ο Ηλίας Κωνσταντίνου ασχολείται επαγγελματικά με το μόντελινγκ και ταξιδεύει σε ολόκληρο τον κόσμο.

1733 768x931 1

Η Εύη Βατίδου δημοσίευσε στις 4 Μαΐου μια φωτογραφία στον προσωπικό της λογαριασμό στο Instagram, όπου πόζαρε στο πλευρό του συντρόφου της, γράφοντας στη λεζάντα: «Μερικές φορές οι άνθρωποι κάνουν σχέσεις με κάποιους που έχουν τα χαρακτηριστικά που ψάχνουν, ανεξάρτητα από την ηλικία. Υπάρχουν καλοί λόγοι που νιώθετε πάντα 20 χρόνια νεότεροι από την πραγματική σας ηλικία».

1734 660x989 1

Το μοντέλο είχε αναδημοσιεύσει μια ημέρα πριν στον λογαριασμό του στο Instagram, ένα απόσπασμα από τη συνέντευξη της Εύης Βατίδου, όπου αναφέρθηκε σε εκείνον για πρώτη φορά δημόσια.

1735 660x986 1

Οι αναρτήσεις του Ηλία Κωνσταντίνου στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι γεμάτες ταξίδια, επαγγελματικές φωτογραφίσεις, αυτοκίνητα κι όπως φαίνεται αγαπά ιδιαίτερα τη θάλασσα και το καλό φαγητό.

1736 660x992 1