Καθημερινά προσκυνητές φτάνουν στον τάφο του σύγχρονου Αγίου, του Γέροντος Παϊσίου, για να τιμήσουν τη μνήμη του.

Ο Άγιος Παΐσιος στις 12 Ιουλίου 1994 εκοιμήθη εν Κυρίω και είχε ζητήσει να τοποθετηθεί στον τάφο του μία πλάκα με γραμμένα τα εξής:

Η πλάκα τοποθετήθηκε κατ΄επιθυμίαν του Οσίου Παϊσίου Αγιορείτου στον τάφο του:

Ο Όσιος πατήρ Παΐσιος ο Αγιορείτης γεννήθηκε από ευλαβείς γονείς, τον Πρόδρομο και την Ευλαμπία Ενζεπίδη, στα Φάρασα της Καππαδοκίας στις 25 Ιουλίου του 1924 μ.Χ., λίγες μέρες πριν από τη φυγή των Φαρασιωτών από την πατρώα γη για την Ελλάδα. Στη βάπτισή του, ο Όσιος Αρσένιος ο Καππαδόκης (βλέπε 10 Νοεμβρίου), ο πλήρης ημερών και αγιότητος βίου κοσμούμενος ιερέας των Φαράσων, τον ονόμασε Αρσένιο, «για να τον αφήσει καλόγερο στο πόδι του», όπως χαρακτηριστικά είπε.

Στην Ελλάδα, η οικογένεια του μικρού Αρσενίου εγκαταστάθηκε στην Κόνιτσα της Ηπείρου, όπου ο ίδιος πέρασε τα παιδικά και νεανικά του χρόνια. Γαλουχούμενος με τις διηγήσεις για το θαυμαστό βίο του Αγίου Αρσενίου, έλεγε ότι θα γίνει μοναχός από την ηλικία των 5 ετών! Και αφού έμαθε να διαβάζει, αγαπημένη του ασχολία υπήρξε η ανἀγνωση των βίων των Αγίων, των οποίων εμιμείτο τους ασκητικούς αγώνες με θερμό ζήλο.

Μετά από τις εγκύκλιες σπουδές του δε θέλησε να συνεχίσει στα γράμματα, αλλά προτίμησε να μιμηθεί το Χριστό και μαθήτευσε στην τέχνη του ξυλουργού, την οποία άσκησε με επιμέλεια και δεξιοσύνη. Στην ηλικία των 15 ετών αξιώθηκε της θέας του Κυρίου, για ένα μόνο φιλότιμο λογισμό, μέσω του οποίου απέκρουσε μία δαιμονική προσβολή του πειρασμού της απιστίας. Από τότε φούντωσε μέσα του ακόμη περισσότερο η φλόγα της αγάπης του Θεού και ο πόθος για τη μοναχική ζωή.

Ακολούθησαν καιροί ταραχής και αναστάτωσης για την Ελλάδα, λόγω της ξένης Κατοχής και του εμφυλίου πολέμου. Ο Όσιος όμως, τόσο ως πολίτης όσο και ως στρατιώτης κατά τη θητεία του (1945 – 1949 μ.Χ.), επέδειξε απαράμιλλο θάρρος και αυτοθυσία. Ήταν πρόθυμος να δώσει κάθε στιγμή και τη ζωή του ακόμα για τη σωτηρία των άλλων. Ευρισκόμενος μάλιστα συχνά μέσα στον καταιγισμό των φονικών πυρών, συνέβη να σώσει με τις θερμές προσευχές του πολλούς στρατιώτες, αλλά να σωθεί και ο ίδιος με τρόπο θαυμαστό.

Επειδή το μεγαλύτερο διάστημα της στρατιωτικής του θητείας το υπηρέτησε με την ειδικότητα του ασυρματιστή, πολλές εκδόσεις αφιερωμένες στη ζωή του Γέροντα τον αναφέρουν ως «Ασυρματιστή του Θεού». Μάλιστα, ο Γέροντας φέροντας ως παράδειγμα την ειδικότητα του στον στρατό, απάντησε σε κάποιον που αμφισβητούσε τη χρησιμότητα της μοναχικής ζωής ότι οι μοναχοί είναι «ασυρματιστές του Θεού», εννοώντας την θερμή τους προσευχή και την έγνοια τους για την υπόλοιπη ανθρωπότητα.

Ύστερα και από αυτές τις περιπέτειες, θέλησε να καταταγεί στο αγγελικό τάγμα των μοναχών, με τα φτερά που δίνει ο θείος έρωτας. Έτσι, μετέβη στο Άγιο Όρος, αναζητώντας έναν οδηγό για τη ζωή της κατά Θεόν ησυχίας. Δεν κατάφερε όμως να εκπληρώσει αμέσως τον πόθο του. Παράλληλα, οι δικοί του βρέθηκαν την ίδια περίοδο σε μεγάλη οικονομική δυσκολία, οπότε τον κάλεσαν να τους βοηθήσει. Έτσι, επέστρεψε στην Κόνιτσα και εργάστηκε ως μαραγκός. Μετά από 3 χρόνια όμως (1953 μ.Χ.), σε ηλικία 29 ετών πλέον, εγκατέλειψε τα πράγματα του κόσμου και επέστρεψε στην Αθωνική Πολιτεία.

Αφού περιήλθε σκήτες και καλύβες, ακολούθησε τελικά τη συμβουλή ενός σεβάσμιου γέροντα και εντάχθηκε στην αδελφότητα της Ιεράς Μονής Εσφιγμένου, γνωστής τότε για την αυστηρή της τάξη. Εκεί έζησε μέσα στην ολοτελή υπακοή και επιδόθηκε σε υπέρμετρη άσκηση, υπερβάλλοντας σε κόπους για χάρη του Χριστού και των αδελφών του. Έτσι, στις 27 Μαρτίου 1954 μ.Χ. εκάρη μοναχός. Έλαβε ρασοευχή και το όνομα Αβέρκιος. Έχοντας όμως άσβεστο μέσα του τον πόθο για τον ησύχιο και απράγμονα βίο, πήρε την ευλογία του Ηγουμένου και πήγε να μονάσει στην Ιερά Μονή Φιλοθέου, που ήταν τότε σε κατάσταση ιδιόρρυθμη. Εκεί προετοιμάστηκε για τη ζωή του ερημίτη, κάτω από την καθοδήγηση ενός διακριτικού και σοφού γέροντα, του γέροντα Συμεών. Στις 12 Μαρτίου 1956 μ.Χ., εκάρη μικρόσχημος μοναχός και έλαβε το όνομα «Παΐσιος», χάρη στο Μητροπολίτη Καισαρείας Παΐσιο τον β΄, ο οποίος ήταν και συμπατριώτης του.

Τον Αύγουστο του 1958 μ.Χ., υπακούοντας σε θεία βουλή, δεν εγκαταστάθηκε στην έρημο, για την οποία προετοιμαζόταν, αλλά στην κατεστραμμένη Ιερά Μονή της Παναγίας του Στομίου, που βρίσκεται κοντά στην Κόνιτσα. Σε αυτήν έζησε 4 χρόνια, ζώντας ισάγγελο βίο, παλεύοντας με τους πειρασμούς, ευεργετώντας τους ανθρώπους της περιοχής, σώζοντας πολλούς από τις διδασκαλίες των προτεσταντικών ομάδων που δρούσαν εκεί, και ανακαινίζοντας με πολύ μόχθο το Μοναστήρι.

Τo 1962 μ.Χ., όταν και ολοκληρώθηκε το έργο της ανακαίνισης και ο κίνδυνος από τις ετερόδοξες ομάδες εξέλιπε, ο Όσιος παρακαλούσε μέσα στους πειρασμούς, που καθημερινά τον πολιορκούσαν, θερμά το Θεό να του δείξει το δρόμο που έπρεπε να ακολουθήσει. Έτσι, δέχθηκε ως θεόσταλτη την πρόσκληση κάποιου ιεροδιακόνου να τον συνοδεύσει στο θεοβάδιστο Όρος του Σινά. Πάνω σε κείνον τον άνυδρο και ξερό τόπο, στο κελί των Αγίων Γαλακτίωνος και Επιστήμης, έζησε επιτέλους αυτό που χρόνια ποθούσε, την προς Θεόν μόνωση.

Αγωνιζόμενος με πολλή ταπείνωση, διαρκή νηστεία, ακατάπαυστη αγρυπνία και αδιάλειπτη προσευχή, κατάφερε να υπερνικήσει τις παγίδες του μισόκαλου εχθρού, και να απολαύσει την ένωση με το Θεό. Γεμάτος από τη χάρη της θείας παρακλήσεως, απολάμβανε την κατά Θεόν ευφρόσυνη μέσα στο καμίνι της απαράκλητης ερήμου. Έγινε μάλιστα ιδιαίτερα αγαπητός στους Βεδουίνους, δίνοντάς τους τρόφιμα με χρήματα από την πώληση στους προσκυνητές ξύλινων σταυρών που έφτιαχνε ο ίδιος.

Δεν θα υπήρχε, έτσι, κανένας λόγος να εγκαταλείψει το στάδιο εκείνο της αρετής, εάν – φεύ! – δεν ενέσκηπτε η σωματική ασθένεια από το τραχύ κλίμα, η οποία τον ανάγκασε να επιστρέψει στην κατά σάρκα πατρίδα του. Επανερχόμενος στο Άγιο Όρος το 1964 μ.Χ., δεν ελάττωσε το πλήθος των ασκητικών αγώνων του, παρά την καταβολή του σώματος, καθώς στο πνεύμα διατηρούσε την πρότερη ζέση του. Ζώντας λοιπόν ως ξένος και παρεπίδημος στη γη, έφτασε να γίνει πολίτης του ουρανού.

Έχοντας, συνεπώς, την πράξη ως την «επίβασιν» της θεωρίας, έφτασε σε υψηλά μέτρα και έγινε κοινωνός θείων μυστηρίων. Εντρύφησε έτσι και στην ωραιότητα του Κυρίου, ενώ επιπλέον έτυχε και της Θεομητορικής ευλογίας. Συνομίλησε με αγίους που εμφανίστηκαν μπροστά του, βίωσε την όραση του Άγγελου Φύλακά του, άκουσε αγγελικούς ύμνους και καταυγάσθηκε από το ουράνιο φως.

Το 1966 μ.Χ. ασθένησε σοβαρά και εισήχθη στο Κέντρο Νοσημάτων Θώρακος Βορείου Ελλάδας (Νοσοκομείο Παπανικολάου). Υποβλήθηκε σε εγχείρηση, με αποτέλεσμα μερική αφαίρεση των πνευμόνων. Στο διάστημα μέχρι να αναρρώσει και να επιστρέψει στο Άγιο Όρος φιλοξενήθηκε στο Ιερό Ησυχαστήριο Αγίου Ιωάννου του Ευαγγελιστού στη Σουρωτή. Επέστρεψε στο Άγιο Όρος μετά την ανάρρωσή του και το 1967 μ.Χ. μετακινήθηκε στα Κατουνάκια, και συγκεκριμένα στο Λαυρεώτικο κελί του Υπατίου (Βλάχικα).

Στις 12 Αυγούστου 1968 μ.Χ. ο Όσιος Παΐσιος, εισήλθε στην Ιερά Μονή Σταυρονικήτα και μόνασε στο κελί του Τιμίου Σταυρού.

Το 1979 μ.Χ. αφήνει τον Τίμιο Σταυρό και αναζητώντας κελί πηγαίνει στην εγκαταλελειμμένη «Παναγούδα». Εκεί ο Όσιος εργάστηκε σκληρά για να δημιουργήσει ένα κελί με «ομόλογο», όπου και έμεινε μέχρι και το τέλος τη ζωής του. Από την εποχή που εγκαταστάθηκε στην Παναγούδα πλήθος λαού τον επισκεπτόταν. Ήταν μάλιστα τόσο το πλήθος ώστε να υπάρχουν και ειδικές σημάνσεις που επεσήμαναν τον δρόμο προς το κελί του, ώστε να μην ενοχλούν οι επισκέπτες τους υπολοίπους μοναχούς. Επίσης δεχόταν πάρα πολλές επιστολές. Όπως έλεγε ο γέροντας στενοχωρείτο πολύ, γιατί από τις επιστολές μάθαινε μόνο για διαζύγια και ασθένειες ψυχικές ή σωματικές. Παρά το βεβαρημένο πρόγραμμά του, συνέχιζε την έντονη ασκητική ζωή, σε σημείο να ξεκουράζεται ελάχιστα, 2 με 3 ώρες την ημέρα. Εξακολούθησε όμως να δέχεται και να προσπαθεί να βοηθήσει τους επισκέπτες. Συνήθιζε επίσης να φτιάχνει «σταμπωτά» εικονάκια τα οποία χάριζε στους επισκέπτες σαν ευλογία.

Σε όλη αυτήν την καθημερινή κούραση του γέροντος Παϊσίου έρχονται να προστεθούν και τα προβλήματα υγείας που τον ταλαιπωρούσαν. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του οι πόνοι από τις διάφορες αρρώστιες όπως κολίτιδα, η οποία του άφησε μόνιμα δυσπεπτικά, βουβωνοκήλη και κυρίως από τον καρκίνο που του είχε διαγνωσθεί, γίνονταν όλο και περισσότεροι. Παρ’ όλ’ αυτα όμως αυτός ήταν ήρεμος και υπέμενε χωρίς να διαμαρτύρεται καθόλου. Αντιθέτως συνέχιζε να προσεύχεται για όλους.

Μετά το 1993 μ.Χ. παρουσίαζε αιμορραγίες για τις οποίες αρνούνταν να νοσηλευτεί λέγοντας ότι «όλα θα βολευτούν με το χώμα». Το Νοέμβριο του ίδιου έτους βγήκε για τελευταία φορά από το Άγιον Όρος και πήγε στη Σουρωτή, στο Ησυχαστήριο του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου για τη γιορτή του Αγίου Αρσενίου (10 Νοεμβρίου). Εκεί έμεινε για λίγες μέρες και ενώ ετοιμαζόταν να φύγει ασθένησε και μεταφέρθηκε στο Θεαγένειο, όπου έγινε διάγνωση για όγκο στο παχύ έντερο. Θεώρησε τον καρκίνο εκπλήρωση αιτήματός του προς το Θεό και ωφέλιμο για την πνευματική του υγεία. Στις 4 Φεβρουαρίου του 1994 μ.Χ. χειρουργήθηκε. Παρότι η ασθένεια δεν έπαυσε, αλλά παρουσίασε μεταστάσεις στους πνεύμονες και στο ήπαρ, ο γέροντας ανακοίνωσε την επιθυμία του να επιστρέψει στο Άγιο Όρος στις 13 Ιουνίου. Ο υψηλός πυρετός όμως και η δύσπνοια τον ανάγκασαν να παραμείνει.

Στο τέλος του Ιουνίου οι γιατροί του ανακοίνωσαν ότι τα περιθώρια ζωής του ήταν δύο με τρεις εβδομάδες το πολύ. Τη Δευτέρα 11 Ιουλίου (γιορτή της Αγίας Ευφημίας) κοινώνησε για τελευταία φορά γονατιστός μπροστά στο κρεβάτι του. Τις τελευταίες μέρες της ζωής του αποφάσισε να μην παίρνει φάρμακα ή παυσίπονα, παρά τους φρικτούς πόνους της ασθένειάς του. Κοιμήθηκε την Τρίτη 12 Ιουλίου 1994 μ.Χ. και ώρα 11:00 και ενταφιάστηκε στο Ιερό Ησυχαστήριο του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου στη Σουρωτή Θεσσαλονίκης.

Στις 13 Ιανουαρίου 2015 συνήλθε η Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινούπόλεως και αποφάσισε την κατάταξη του Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου στο Αγιολόγιο της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Η Βίκυ Παγιατάκη αποκάλυψε στην εκπομπή «Buongiorno» λεπτομέρειες για τον δεύτερο γάμο της ηθοποιού με τον επιχειρηματία Γιώργο Ηλιάδη.

Μια αποκάλυψη για τον δεύτερο γάμο της Αλίκης Βουγιουκλάκη με τον επιχειρηματία Γιώργο Ηλιάδη έκανε η Βίκυ Παγιατάκη στην εκπομπή «Buongiorno»

Δείτε το βίντεο:

Όπως ανέφερε η γνωστή αστρολόγος, ο αείμνηστος ξάδελφός της, την είχε ενημερώσει για τον γάμο της ηθοποιού.

«Ήμουν έξω από την εκκλησία για τον δεύτερο γάμο της με τον Ηλιάδη τον Κύπριο γιατί μέσα ο Σπύρος Παγιατάκης ο ξάδελφός μου ήταν μάρτυρας», ανέφερε η Βίκυ Παγιατάκη.

«Μου είπε, “θα πάμε εκεί γιατί παντρεύεται η Βουγιουκλάκη και σου το λέω εσένα και δεν θα το πεις ποτέ”. Δεν το είπα ποτέ και είναι η πρώτη φορά που το λέω. Τόσα χρόνια ήξερα εγώ για τον γάμο και αποκαλύφθηκε πολύ μετά. Δεν είχε βγει τίποτα, αν το είχα πουλήσει τότε… δεν ξέρω πόσα λεφτά θα είχα βγάλει», πρόσθεσε η Βίκυ Παγιατάκη.

Ο δεύτερος γάμος της Αλίκης Βουγιουκλάκη με τον Κύπριο επιχειρηματία και δημοσιογράφο Γιώργο Ηλιάδη τελέστηκε κάτω από άκρα μυστικότητα, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Το μυστήριο έλαβε χώρα στην Παναγιά Γοργοεπήκοο, το μικρό εκκλησάκι δίπλα στη Μητρόπολη Αθηνών, μεταξύ των ετών 1979 και 1982. Το γεγονός κρατήθηκε ως επτασφράγιστο μυστικό για περισσότερο από μία δεκαετία, καθώς δεν το γνώριζαν ούτε οι στενοί συγγενείς της, όπως ο γιος της Γιάννης και τα αδέλφια της. Η ίδια η ηθοποιός ξάφνιασε το πανελλήνιο το 1993, όταν αποκάλυψε την ύπαρξη αυτού του γάμου κατά τη διάρκεια της περίφημης συνέντευξής της στην εκπομπή «Ενώπιος Ενωπίω» με τον Νίκο Χατζηνικολάου.

Σε αντίθεση με τον πρώτο της, υπερπαραγωγικό γάμο με τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ στους Δελφούς, η Αλίκη επέλεξε για τη συγκεκριμένη περίσταση μια άκρως λιτή εμφάνιση. Προκειμένου να μην τραβήξει την προσοχή των περαστικών, απέφυγε το παραδοσιακό νυφικό, το πέπλο και τα κλασικά αξεσουάρ, επιλέγοντας αντ’ αυτού ένα κομψό, απλό φόρεμα.

Παρά τον μεγάλο έρωτα που έζησε το ζευγάρι, ο γάμος τους είχε σύντομη διάρκεια και κράτησε περίπου ενάμιση χρόνο. Η σχέση οδηγήθηκε στο διαζύγιο όταν ο Γιώργος Ηλιάδης αναγκάστηκε να επιστρέψει μόνιμα στην Κύπρο για οικογενειακούς και επαγγελματικούς λόγους. Σε μετέπειτα εξομολογήσεις της, η Αλίκη Βουγιουκλάκη δεν δίστασε να δηλώσει δημόσια πως ο Ηλιάδης υπήρξε ο μεγάλος και ουσιαστικός έρωτας της ζωής της.

Μία από τις πιο εντυπωσιακές παρουσίες της βραδιάς ήταν η Δέσποινα Βανδή στα κινηματογραφικά βραβεία Ίρις, όπου έδωσε το «παρών» συνοδεύοντας τον σύντροφό της, Βασίλη Μπισμπίκη.

Η γνωστή τραγουδίστρια κατάφερε για ακόμη μία φορά να συγκεντρώσει τα βλέμματα, κερδίζοντας θετικά σχόλια για την ανανεωμένη εμφάνισή της και το κομψό της στιλ.

Η Δέσποινα Βανδή εμφανίστηκε ιδιαίτερα λαμπερή και ευδιάθετη, αποδεικνύοντας πως παραμένει μία από τις πιο καλοντυμένες και αγαπητές παρουσίες της ελληνικής showbiz. Η επιλογή της ενδυμασίας της, σε συνδυασμό με το διακριτικό μακιγιάζ και το προσεγμένο look, τόνισε την κομψότητά της και απέσπασε εγκωμιαστικά σχόλια τόσο από τους παρευρισκόμενους όσο και από τα social media.

Στο πλευρό της βρισκόταν ο Βασίλης Μπισμπίκης, ο οποίος συμμετείχε στη λαμπερή διοργάνωση, με το ζευγάρι να δείχνει πιο δεμένο και ευτυχισμένο από ποτέ. Οι κοινές τους εμφανίσεις εξακολουθούν να προκαλούν ενδιαφέρον, με τους δυο τους να μην κρύβουν τη στήριξη και την αγάπη που τρέφουν ο ένας για τον άλλον.

Η βραδιά των βραβείων Ίρις συνδύασε κινηματογράφο, λάμψη και σημαντικές παρουσίες από τον καλλιτεχνικό χώρο, ωστόσο η Δέσποινα Βανδή κατάφερε να ξεχωρίσει, επιβεβαιώνοντας για ακόμη μία φορά τον τίτλο της ως μία από τις πιο επιδραστικές γυναίκες της ελληνικής ψυχαγωγίας.

Λευκή Γλώσσα: Οι πιο συχνές αιτίες και πότε χρειάζεται προσοχή

Η εμφάνιση της γλώσσας μπορεί να δώσει ορισμένες χρήσιμες πληροφορίες για τη στοματική υγεία, γι’ αυτό και πολλοί άνθρωποι ανησυχούν όταν παρατηρούν μια λευκή επίστρωση στην επιφάνειά της.

Στις περισσότερες περιπτώσεις, η λευκή γλώσσα δεν αποτελεί σοβαρό πρόβλημα και συχνά σχετίζεται με καθημερινές συνήθειες ή παροδικές καταστάσεις. Ωστόσο, όταν επιμένει για μεγάλο χρονικό διάστημα ή συνοδεύεται από άλλα συμπτώματα, καλό είναι να αξιολογείται από ειδικό.

Τι είναι η λευκή γλώσσα;

Η λευκή γλώσσα εμφανίζεται όταν βακτήρια, νεκρά κύτταρα, υπολείμματα τροφών και άλλες ουσίες συσσωρεύονται ανάμεσα στις μικροσκοπικές θηλές που καλύπτουν την επιφάνειά της.

Αυτή η συσσώρευση δημιουργεί ένα λευκό ή υπόλευκο στρώμα που μπορεί να καλύπτει μέρος ή ολόκληρη τη γλώσσα.

Οι πιο συχνές αιτίες

1. Κακή στοματική υγιεινή

Η πιο συνηθισμένη αιτία είναι η ανεπαρκής φροντίδα του στόματος. Όταν δεν καθαρίζονται σωστά τα δόντια και η γλώσσα, βακτήρια και υπολείμματα συσσωρεύονται στην επιφάνειά της.

Το τακτικό βούρτσισμα, η χρήση οδοντικού νήματος και ο καθαρισμός της γλώσσας μπορούν συνήθως να βελτιώσουν γρήγορα την εικόνα.

2. Αφυδάτωση και ξηροστομία

Η έλλειψη υγρών ή η μειωμένη παραγωγή σάλιου μπορεί να ευνοήσει τη συσσώρευση βακτηρίων στο στόμα.

Όταν το στόμα παραμένει ξηρό για μεγάλο χρονικό διάστημα, η γλώσσα συχνά αποκτά λευκή όψη.

3. Κάπνισμα

Το κάπνισμα ερεθίζει τους ιστούς του στόματος και ευνοεί τη συγκέντρωση βακτηρίων και άλλων ουσιών στη γλώσσα.

Για τον λόγο αυτό, οι καπνιστές εμφανίζουν συχνότερα λευκή επίστρωση ή αλλαγές στο χρώμα της γλώσσας.

4. Στοματική καντιντίαση

Η στοματική καντιντίαση είναι μια μυκητιασική λοίμωξη που προκαλείται από υπερανάπτυξη του μύκητα Candida.

Συνήθως εμφανίζεται ως παχιές λευκές πλάκες στο στόμα ή στη γλώσσα και παρατηρείται συχνότερα σε ηλικιωμένους, βρέφη, άτομα με εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα ή σε όσους λαμβάνουν συγκεκριμένα φάρμακα.

5. Ορισμένες παθήσεις ή φάρμακα

Σε ορισμένες περιπτώσεις, η λευκή γλώσσα μπορεί να σχετίζεται με λοιμώξεις, φλεγμονές ή παρενέργειες φαρμάκων που προκαλούν ξηροστομία.

Για τον λόγο αυτό, όταν το σύμπτωμα επιμένει, απαιτείται αξιολόγηση από επαγγελματία υγείας.

Πότε πρέπει να σας ανησυχήσει;

Συνήθως η λευκή γλώσσα βελτιώνεται μέσα σε λίγες ημέρες με καλύτερη στοματική υγιεινή και επαρκή ενυδάτωση.

Ωστόσο, καλό είναι να απευθυνθείτε σε γιατρό ή οδοντίατρο εάν:

• Η λευκή επίστρωση διαρκεί περισσότερο από δύο εβδομάδες.
• Υπάρχει πόνος ή αίσθημα καύσου.
• Εμφανίζονται παχιές λευκές πλάκες που δεν απομακρύνονται εύκολα.
• Υπάρχει πρήξιμο ή άλλα ασυνήθιστα συμπτώματα.
• Η κατάσταση επιδεινώνεται με την πάροδο του χρόνου.

Τι μπορείτε να κάνετε

Η διατήρηση μιας υγιούς γλώσσας είναι συνήθως απλή υπόθεση:

• Βουρτσίζετε τα δόντια σας δύο φορές την ημέρα.
• Καθαρίζετε απαλά τη γλώσσα σας καθημερινά.
• Χρησιμοποιείτε οδοντικό νήμα.
• Πίνετε αρκετό νερό.
• Περιορίστε ή διακόψτε το κάπνισμα.
• Επισκέπτεστε τακτικά τον οδοντίατρό σας.

Το συμπέρασμα

Η λευκή γλώσσα είναι ένα συχνό φαινόμενο που στις περισσότερες περιπτώσεις δεν κρύβει κάτι σοβαρό. Συνήθως σχετίζεται με κακή στοματική υγιεινή, αφυδάτωση, κάπνισμα ή κάποια ήπια λοίμωξη.

Παρόλα αυτά, αν η λευκή επίστρωση επιμένει ή συνοδεύεται από άλλα συμπτώματα, δεν πρέπει να αγνοείται. Η έγκαιρη αξιολόγηση από έναν ειδικό μπορεί να βοηθήσει στον εντοπισμό και την αντιμετώπιση της πραγματικής αιτίας.

Η δεύτερη που το κάνει από την ίδια σεζόν

Το παράδειγμα της συμπαίκτριάς της, Σίας Βοσκανίδου, στο πρώτο Bachelor ακολούθησε η νικήτρια του scripted reality του ALPHA, Νικολέττα Τσομπανίδου, η οποία πριν 6 χρόνια ξεπερνούσε το εμπόδιο των 19 άλλων γυναικών που βρήκε απέναντί της και «κέρδιζε την καρδιά» του εργένη Παναγιώτη Βασιλάκου και το έπαθλο της εκπομπής.

Φυσικά η σχέση του ζευγαριού ολοκληρώθηκε λίγο καιρό μετά το φινάλε της εκπομπής και οι δυο τους πήραν δρόμους χωριστούς. Πριν λίγο καιρό είδαμε στο Dragons’ Den τον Παναγιώτη Βασιλάκο να ζητάει χρηματοδότες για τα επιτραπέζια παιχνίδια που έχει αναπτύξει. Όμως τα ίχνη της Νικολέττας Τσομπανίδου είχαν εξαφανιστεί. Μέχρι σήμερα.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Nikoleta Tsompanidou 🧡👩🏼‍🦰 (@nikoleta_tsompanidou)

Η κοκκινομάλλα Νικολέττα είχε συστηθεί στο Bachelor με την ιδιότητα της επαγγελματία τσιρλίντερ, όμως έξι χρόνια μετά ο χορός με το πον πον στα χέρια είναι παρελθόν και η Νικολέττα βρήκε αλλού τον δρόμο της. Στις λαϊκές πίστες, στα μπουζούκια και την ερμηνεία αφού πλέον είναι λαϊκή τραγουδίστρια.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Nikoleta Tsompanidou 🧡👩🏼‍🦰 (@nikoleta_tsompanidou)

Μάλιστα μπορούμε να θυμηθούμε ότι και η Σία Βοσκανίδου, μία από τις πιο εντυπωσιακές γυναίκες του πρώτου Bachelor, βγαίνοντας από το ριάλιτι στράφηκε στο τραγούδι, επίσης στις πίστες των μπουζουκιών τόσο της Αθήνας όσο και της επαρχίας.

Βλέποντας το βίντεο της Νικολέττας μπορούμε εύκολα να πούμε ότι προσαρμόστηκε γρήγορα στο νέο της επάγγελμα, φαίνεται να μην έχει κανένα τρακ πάνω στην πίστα, ίσως το ριάλιτι και το ιστορικό της στον χορό να τη βοήθησαν. Όσο για τη φωνή, ο καθένας μπορεί να κρίνει μόνος του αν του αρέσει και του ταιριάζει, η φωνή, η ερμηνεία και το ρεπερτόριο της Νικολέττας.

Δείτε το βίντεο: