Ένα από τα πιο γνωστά και πανέμορφα αξιοθέατα της Κεφαλονιάς, με έντονο ιστορικό ενδιαφέρον, είναι το λιμνοσπήλαιο της Μελισσάνης.
Πρόκειται για ένα σπήλαιο – λίμνη που βρίσκεται στον Καραβόμυλο, πολύ κοντά στην Σάμη. Η φυσική είσοδος του σπηλαίου είναι κατακόρυφη διαστάσεων 40 x 50 μ. και δημιουργήθηκε από την πτώση ενός τμήματος της οροφής.
Ανακαλύφθηκε το 1951 από τον σπηλαιολόγο Πετρόχειλο και από τότε μετά από διαδικασίες κατασκευής πρόσβασης έχει παραδοθεί στην τουριστική εκμετάλλευση.
Ένα μεγάλο μέρος της οροφής της έχει καταρρεύσει, με αποτέλεσμα να παρατηρείται μια ιδιομορφία, αλλά και μοναδικότητα. Τεχνητή είσοδος με σκαλοπάτια και μακρύς υπόγειος διάδρομος επιτρέπει την επίσκεψη στο σπήλαιο.
Ειδικά την στιγμή που ο ήλιος βρίσκεται στο υψηλότερο σημείο του το θέαμα είναι μαγευτικό, καθώς οι ηλιαχτίδες του καθρεφτίζονται στα καταγάλανα νερά.
Στην αρχαιότητα, η λίμνη ήταν τόπος λατρείας του Πάνα και της νύμφης Μελισσάνθης. Ο μύθος λέει πως η Μελισσάνθη αυτοκτόνησε μέσα στη λίμνη από τη λύπη της, επειδή ο Πάνας δεν ανταποκρίθηκε στον έρωτά της.
Σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή η βοσκοπούλα Μελισσάνθη έχασε ένα πρόβατο και καθώς προσπαθούσε να το βρει, σκόνταψε και έπεσε μέσα στη λίμνη.
Μέσα στη λίμνη βρίσκεται ένα νησάκι, στο οποίο ο αρχαιολόγος Σ. Μαρινάτος ανακάλυψε ιερό του Πάνα, τα ευρήματα του οποίου βρίσκονται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Αργοστολίου.
Τα ευρήματα αυτά είναι ένα πήλινο ειδώλιο του θεού Πάνα, ένας πήλινος δίσκος που απεικονίζει νύμφες να χορεύουν, μια πήλινη πλάκα με πομπή νυμφών καθώς και ένα μικρό πλακίδιο με ανάγλυφη γυναικεία μορφή.
Στο μοναδικό αυτό λιμνοσπήλαιο συναντάμε και ένα άλλο φαινόμενο. Το νερό εισχωρεί στα ασβεστολιθικά πετρώματα, τα διαβρώνει και δημιουργούνται κοιλώματα σε μια διαδικασία που ονομάζεται καρστικοποίηση.
Το 1963 διαπιστώθηκε ότι το λιμνοσπήλαιο επικοινωνεί με ολόκληρο το καρστικό δίκτυο του νησιού και μάλιστα επιβεβαιώθηκε με έλεγχο με χρωματιστό νερό που διοχετεύτηκε από τις καταβόθρες στο Αργοστόλι, στο άλλο άκρο της νήσου.
Η ξενάγηση του επισκέπτη σήμερα γίνεται με βάρκα και μπορεί να απολαύσει το μαγευτικό θέαμα από σταλακτίτες, κρυστάλλινο νερό, αλλά και το φως του ήλιου που συνυπάρχουν αρμονικά.
Η λίμνη βρίσκεται 20 μ. κάτω από την επιφάνεια του εδάφους και το βάθος των νερών της κυμαίνεται από 10 μ. έως 30 μ. Σταλακτίτες με περίεργα σχήματα στολίζουν το μεγαλύτερο τμήμα του σπηλαίου.
Η λίμνη οφείλει την ύπαρξη της σε μια μεγάλη κατολίσθηση που έγινε στις 24 Μαρτίου 1913 στην περιοχή.
Δύο χωριά, η Συλίβαινα και ο Τσιβλός, εξαφανίστηκαν για να δημιουργηθεί. Στη συμβολή του Κράθη και ενός μικρού παραποτάμου βρισκόταν το χωριό Τσιβλός και ψηλότερα στο βουνό Γερακάρη η Συλίβαινα. Το 1913 ο καιρός ήταν βροχερός το μεγαλύτερο διάστημα του έτους.
Στις 24 Μαρτίου ολόκληρη η πλαγιά του διπλανού βουνού Γερακάρη έπεσε παρασέρνοντας δέντρα και σπίτια στο διάβα της. Μέσα σε λίγα λεπτά η Συλίβαινα εξαφανίστηκε από τον χάρτη, όπως επίσης και ο Τσιβλός. Τα χώματα έφτασαν έως τον ποταμό Κράθη και δημιούργησαν ένα φυσικό φράγμα.
Πάρτε μαζί σας τα απολύτως απαραίτητα και ξεκινήστε για ένα ακόμη περιπετειώδες weekend, που σίγουρα θα σας ανταμείψει. Διασχίστε τα 300 χλμ. που χωρίζουν την Αθήνα από την Καρδίτσα και μην παραλείψετε να ρίχνετε κλεφτές ματιές έξω από το παράθυρο για να θαυμάσετε το εκπληκτικό τοπίο της διαδρομής. Κάντε μια στάση στην Καρδίτσα για καφέ και ύστερα από περίπου μισή ώρα, θα φθάσετε στη λίμνη Πλαστήρα, που σίγουρα θα σας κλέψει την καρδιά.
Το υπέροχο αυτό τοπίο, οφείλεται στο μυαλό και τη φαντασία κάποιων ανθρώπων, που το 1960, δημιούργησαν την τεχνητή λίμνη Μέγδοβα ή Ταυρωπού, η οποία και μετονομάστηκε σε λίμνη Πλαστήρα, λόγω του ότι αποτελούσε προσωπικό όραμα του Ν. Πλαστήρα.
Ο ποταμός Ταυρωπός, παγιδεύτηκε στο οροπέδιο της Μεβρόπολης και δημιούργησε ένα μοναδικό αποτέλεσμα, με συνολικό μήκος 14 χλμ. και μέγιστο βάθος 4 χλμ. μια λίμνη, που ξεφεύγει από τα καθιερωμένα.
Το φράγμα της λίμνης είναι πραγματικά εντυπωσιακό. Πρόκειται για μια θεόρατη κατασκευή με μήκος 200 μέτρα και ύψος 83 μέτρα.
Παρόλο που είναι τεχνητή, έχει αφομοιωθεί πλήρως από το φυσικό περιβάλλον, που την αγκαλιάζει με πυκνά δάση από έλατα και καστανιές και με άλλα 650 είδη και υποείδη χλωρίδας καθώς και με 67 είδη πανίδας.
Έτσι λοιπόν, μην ξαφνιαστείτε, αν στο δρόμο σας εμφανιστούν ξαφνικά ελάφια, ζαρκάδια ή ακόμη και λύκοι και αρκούδες! Απλώς κρατήστε την ψυχραιμία σας και κυρίως προστατέψτε τα, καθώς δίνουν καθημερινά αγώνα για την επιβίωσή τους.
Ο παράδεισος των απανταχού οικολόγων και φυσιολατρών ακούει στο όνομα λίμνη Πλαστήρα.
Στα πυκνά δάση θα συναντήσετε ανθρώπους να παρατηρούν σπάνια πουλιά (birdwatching), να μελετούν πρωτόγνωρα είδη χλωρίδας και να περπατούν ατελείωτες ώρες μέσα σε ένα εκπληκτικό φυσικό περιβάλλον.
Υπάρχουν βέβαια και οι λάτρεις των αθλητικών δραστηριοτήτων, που αναζητούν μοναδικές συγκινήσεις, τις οποίες μόνο το φυσικό στοιχείο μπορεί να προσφέρει.
Κάντε λοιπόν καγιάκ στα ήρεμα νερά της λίμνης, ιππασία με εκπαιδευμένα άλογα, ποδήλατο βουνού αλλά και υπέροχους περιπάτους ή επιβιβαστείτε σε θηριώδη τζιπ, που δεν αγαπούν ιδιαίτερα την άσφαλτο και προτιμούν τα κακοτράχαλα μονοπάτια…
Για όσους προτιμούν ένα ήρεμο Σαββατοκύριακο, χωρίς εντάσεις και χωρίς εκρήξεις αδρεναλίνης, μια λύση είναι να πάρουν το αυτοκίνητό τους και να κάνουν το γύρο της λίμνης σε μια πραγματικά μαγευτική διαδρομή.
Σταθείτε στη Μονή της Παναγιάς της Πελεκητής, από όπου θα ενθουσιαστείτε με τη μοναδική θέα των φιορδ της λίμνης, όπως φαίνονται από ψηλά. Περνώντας το φράγμα Πλαστήρα, θα φθάσετε στη Μονή Κορώνας, ένα βυζαντινό κάστρο, που λειτούργησε ως μοναστήρι και ως Κρυφό Σχολειό στα χρόνια της Τουρκοκρατίας.
Απαραίτητη είναι η στάση και στον Πειραματικό Αγρό Οργανικής Καλλιέργειας για να προμηθευτείτε οικολογικά προϊόντα από το Συνεταιρισμό Γυναικών της περιοχής.
Οι εξερευνητές της παρέας μπορούν να ξεκινήσουν με το αυτοκίνητο και να κάνουν μια περιήγηση στα χωριουδάκια γύρω από τη λίμνη. Σίγουρα θα εντυπωσιαστούν.
Γραφικά και πανέμορφα με πέτρινα σπιτάκια και σημαντικά βυζαντινά μνημεία, κερδίζουν ολοένα και περισσότερους οπαδούς.
Ο Μεσενικόλας, το Μορφοβούνι, το Κρυονέρι, τα Καλύβια Πεζούλας, η Φυλακτή, η Νεράϊδα, το Νεοχώρι, ο Μπελουκομύτης, η Καστανιά, το Λαμπερό και πλήθος άλλων μικρών «θησαυρών» διαθέτουν αρκετά δωμάτια για τη διαμονή σας καθώς και μικρά ταβερνάκια με τοπικές σπεσιαλιτέ και άλλες νοστιμιές.
