Ο πατέρας ενός εκ των αδικοχαμένων παιδιών του μοιραίου τρένου στα Τέμπη μοιάζει με τραγική φιγούρα.
Ο Παύλος Ασλανίδης, πατέρας του 26χρονου Δημήτρη που βρισκόταν στο Intercity του τρόμου, με ένα φίλο του, μίλησε στις “Αλήθειες με τη Ζήνα” και τον Στρατή Λημνιό.
Ο συντετριμένος πατέρας ομολογεί πως δεν ξέρει αν θα μπορέσει καν να θάψει το παιδί του…
“Είναι γνωστό σε όλα τα παιδιά του λαού που ανεβοκατεβαίνουν Αθήνα- Θεσσαλονίκη ότι υπάρχουν προβλήματα στο σιδηροδρομικό δίκτυο, αλλά δε περιμέναμε ότι θα είχαμε αυτήν την τραγωδία….
Μέσα μου, αν και δε θα το δείξω ποτέ, “βράζω”…
Σκοπός της ζωής μου από εδώ και πέρα για την ψυχή του παιδιού μου, του φίλου του και όλων των παιδιών που ήταν μέσα στο τρένο είναι να κυνηγηθεί όχι ο σταθμάρχης, που καταδικάζουν όλοι, αλλά η ΤΡΑΙΝΟΣΕ, ο ΟΣΕ και όλος ο συρφετός που 20 χρόνια είχε σε αυτή την κατάσταση το δίκτυο. Γιατί αλλιώς θα σκοτώσουν κι άλλα παιδιά…
Τα σκοτώσανε τα παιδιά. Ποιος θα τα φέρει πίσω; Οι εργολάβοι; Τι θα πάω εγώ τώρα στη μάνα του και στον αδερφό του; Κάτι άυλο; Ένα ανύπαρκτο DNA; Ήθελε να ανοίξει τα φτερά του και του τα έκοψαν αυτοί οι εγκληματίες.
Θα μας δώσουν κλειστά φέρετρα, θα μας χτυπήσουν και την πλάτη. Όμως αυτό δε θα τελειώσει εδώ”, τονίζει χαρακτηριστικά.
Ιατρική επανάσταση: Πρόκειται για την πρώτη επέμβαση, η οποία ήταν αναίμακτη. Έγινε, με τη βοήθεια υπερήχων σε ασθενή με Αλτσχάιμερ. Μάλιστα, η συγκεκριμένη επέμβαση ήταν επιτυχημένη και έλαβε χώρα στη Νέα Υόρκη. Επικεφαλής της ομάδας ήταν μια Ελληνίδα, η Ελίζα Κονοφάγου. Ήταν η καθηγήτρια Βιοϊατρικής Μηχανικής και Ραδιολογίας από το Πανεπιστήμιο Κολούμπια.
Ιατρική επανάσταση: Που εφαρμόστηκε η πρώτη αναίμακτη επέμβαση ασθενούς με Αλτσχάιμερ
Η μέθοδός της θα εφαρμοστεί σε ανίατες νευρολογικές παθήσεις, αλλά και στη θεραπεία του καρκίνου του μαστού και των καρδιακών αρρυθμιών. Σε συνέντευξή της, η Δρ. Κονοφάγου εξήγησε, μεταξύ άλλων: «Το έργο της ομάδας μου συμπεριλάμβανε διαφορετικούς επιστημονικούς τομείς. Από φυσική ακουστικών κυμάτων, συνδυασμό υπερηχητικών συστημάτων με νευροπλοηγούς αλλά και κατανόηση των επιδράσεων του υπερήχου σε συνδυασμό με φυσαλίδες πάνω στον εγκεφαλικό ιστό.
Αυτό μας επέτρεψε να αναπτύξουμε τη μέθοδό μας. Το δικό μας πρωτότυπο σύστημα οδήγησε στο άνοιγμα του αιματοεγκεφαλικού φραγμού σε ασθενή. Έγινε εκτός του μαγνητικού τομόγραφου, με παρακολούθηση σε πραγματικό χρόνο. Μ’ αυτόν τον τρόπο επιτυγχάνουμε την είσοδο στον εγκέφαλο των φαρμάκων. Αυτά ήδη υπάρχουν και μπορούν να θεραπεύσουν το Αλτσχάιμερ και το Πάρκινσον. Εξαιτίας, όμως, αυτού του φραγμού, δεν μπορούν να περάσουν σε ικανοποιητική δόση».
Ιδιαίτερα ελπιδοφόρα αποτελέσματα έχει παρατηρήσει η ειδικός και στο Πάρκινσον, όπου «έχουμε δεi ότι το φάρμακο μπορεί να διεισδύσει, τουλάχιστον 2 με 7 φορές περισσότερο, στην περιοχή του εγκεφάλου και να έχει ανάλογη αποτελεσματικότητα με αναπλήρωση της μορφολογίας και λειτουργικότητας των νευρώνων που παράγουν ντοπαμίνη, τη βασική ουσία που ελαττώνεται στον εγκέφαλο των ασθενών με Πάρκινσον». Αναμφίβολα είναι μια ιατρική επανάσταση.
Θεραπεύει τις θανατηφόρες αρρυθμίες
Η μη επεμβατική τεχνική της που έχει την έγκριση του FDA δημοσιεύτηκε καταρχήν στο αμερικανικό ιατρικό περιοδικό «Science Translational Medicine», όταν η επιστημονική ομάδα της έδειξε σε 55 ασθενείς με διαφορετικές μορφές αρρυθμίας ότι η νέα μέθοδος μπορεί να συμπληρώσει τις υπάρχουσες διαγνωστικές τεχνικές, όπως το ηλεκτροκαρδιογράφημα.
Οι δυνητικά θανατηφόρες αρρυθμίες μπορούν να θεραπευθούν μέσω κατάλυσης με καθετήρα στην καρδιά, όμως οι γιατροί πρέπει πρώτα να εντοπίσουν ποιες ακριβώς περιοχές του καρδιακού ιστού προκαλούν τις ανωμαλίες στους παλμούς της καρδιάς. Σήμερα οι περισσότερες αρρυθμίες ανιχνεύονται μέσω ηλεκτροκαρδιογραφήματος, το οποίο όμως δεν είναι πάντα ακριβές, ενώ αφήνει και περιθώρια για υποκειμενική ερμηνεία εκ μέρους του γιατρού.
Η Ελίζα Κονοφάγου αποφοίτησε από τη Βαρβάκειο Πρότυπο Σχολή της Αθήνας, σπούδασε Φυσικοχημεία στο Πανεπιστήμιο 6 του Παρισιού, έκανε μεταπτυχιακά στη Βιοϊατρική Μηχανική στο Imperial College του Λονδίνου και πήρε το διδακτορικό της επίσης στη Βιοϊατρική Μηχανική από το Πανεπιστήμιο του Χιούστον των ΗΠΑ το 1999. Σήμερα διευθύνει το Εργαστήριο Υπερήχων και Ελαστικής Απεικόνισης στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια. Είναι επίσης ένα από τα μέλη του νέου Εθνικού Συμβουλίου Έρευνας, Τεχνολογίας και Καινοτομίας (ΕΣΕΤΕΚ) της Ελλάδας.
Μία κόρη δωρίζει κρυφά στον πατέρα της το νεφρό της, στο Μιζούρι, χαρίζοντάς του μία δεύτερη ευκαιρία για ζωή.
Ειδικότερα, ο John Ivanowski, ο οποίος πάσχει από μια μορφή νεφροπάθειας, στήριζε τη ζωή του σε μηχάνημα αιμοκάθαρσης κάθε δύο ημέρες, για περίπου πέντε ώρες κάθε φορά.
Ενώ η 25χρονη Delayne,του ζήτησε να την αφήσει να δωρίσει το νεφρό της για να βελτιώσει την υγεία και την ποιότητα ζωής του, εκείνος συνέχισε να αρνείται, όπως αναφέρουν τα δημοσιεύματα.
«Έλεγα “είσαι πολύ νέος, έχεις ζήσει πολύ καιρό και ο χρόνος σου είναι περιορισμένος”», υπογράμμισε ο 60χρονος πατέρας στο KMOV.<
Ωστόσο, η επιμονή της 25χρονης ήταν πολύ μεγάλη και έτσι ξεκίνησε κρυφά τη διαδικασία δωρεάς, επικοινωνώντας με τον γιατρό του πατέρα της του και μόλις εκείνος ήταν σε αρκετά καλή κατάσταση για τη μεταμόσχευση, άρχισαν να της κάνουν εξετάσεις για να βεβαιωθούν ότι ήταν συμβατή.
«Είπα “θα το κάνω. Δεν με νοιάζει πόσο θυμωμένος είναι μαζί μου. Δεν με νοιάζει αν με πετάξει έξω από το σπίτι ή αν με μισεί ή αν δεν μου πει λέξη για το υπόλοιπο της ζωής μου”», επεσήμανε η 25χρονη στο ABC News και πρόσθεσε «τουλάχιστον θα ζει μια καλή ζωή και δεν θα είναι συνδεδεμένος με ένα μηχάνημα».
Μετά την επέμβαση, την επόμενη μέρα, η κόρη πέρασε την πόρτα του δωματίου του στο νοσοκομείο και η συγκινητική στιγμή βιντεοσκοπήθηκε και δημοσιεύτηκε στο TikTok από την Delayne, που έδειχνε τον πατέρα της σε απόλυτο σοκ, σημειώνοντας «ω, Θεέ μου, με δουλεύεις. Το ήξερα ότι κάτι σκαρώνει».
Viral το συγκινητικό βίντεο που ανέβασε η κόρη όταν την είδε ο πατέρας της
Delayne Ivanowski compartió en sus redes sociales un video del momento en el que su papá se entera que ella fue la donante del riñón que le fue trasplantado. Durante 8 meses Delayne se sometió a todos los exámenes y pruebas necesarias para verificar que su riñón era compatible con su papá, identificado como John Ivanowski, quien debido a una deficiencia de inmunoglobulina necesitaba de este órgano para dejar de someterse a hemodiálisis dos veces a la semana. Tras la cirugía, Delaney esperó el momento adecuado para sorprender a su papá, que no pudo contener las lágrimas al saber quién fue su donante. “¡Los secretos finalmente se descubren! ¡Mi riñón está funcionando fantásticamente en mi papá! El apoyo que he recibido ha sido realmente increíble. Brindo por donar vida”, escribió la joven. #tiktokinforma#parati#transplante#riñon#padre#hija
Οι αντιρρήσεις του πατέρα οφείλονταν εν μέρει σε μια τραγωδία που πέρασε η οικογένειά του, όταν ο γιος του πέθανε, πριν από 16 χρόνια, από νευροβλάστωμα, ένα είδος καρκίνου, τόνισε το ABC News, αλλά ένας γιατρός ανέφερε ότι δεν υπάρχει μεγαλύτερος κίνδυνος για την υγεία ενός ζωντανού δότη από το να κρατήσει όλα τα όργανά του.
Η 25χρονη κόρη ανάρτησε το συγκλονιστικό βίντεο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, με την ελπίδα να συγκεντρώσει χρήματα για την κάλυψη της μεταμόσχευσης.
Ζήτησε 6.000 δολάρια, προκειμένου να καλύψει τα έξοδα της χειρουργικής επέμβασης και μέχρι το βράδυ της Τρίτης, είχαν συγκεντρωθεί περισσότερα από 10.000 δολάρια.
Οι ενστάσεις που είχε αρχικά ο πατέρας έχουν εξαφανιστεί τώρα που δεν χρειάζεται πλέον για να κάνει αιμοκάθαρση και κατέληξε στο ABC News «δεν θα άλλαζα τίποτα. Αισθάνομαι πολύ καλύτερα».
Νεαρό κορίτσι από την Βοσνία που ζούσε με την οικογένειά της στην Γαλλία, ήθελε να παντρευτεί το αγόρι της, Σέρβο και Χριστιανό. Οι δικοί της διαφωνούσαν, την κούρεψαν γουλί και την ξυλοκόπησαν αγρίως.
(Μάλλον οι “δικοί της” θεώρησαν την κακοποίηση ως οικογενειακή τους υπόθεση).
Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ της Γαλλικής πολιτείας: ΟΙ κακοποιητές δράστες της οικογένειας, πατέρας, μητέρα, θείοι, συνολικά πέντε , απελαύνονται με συνοπτικές διαδικασίες πίσω στη Βοσνία, το κορίτσι μένει στην Γαλλία.
Με τον καλό της.”
Τα μαλλιά στο κεφάλι της δύστυχης κόρης θα ξαναβγούν, οι υπόλοιποι όμως έχασαν κάθε δικαίωμα εισόδου ξανά στη Γαλλία, μαζί και τα επιδόματα που εισέπρατταν.
Comment ca s’ecrit:
“Σε τούτο το κράτος δυτικού δικαίου (Γαλλία) η κακοποίηση γίνεται κρατική μας υπόθεση. Κι όσοι εισέρχεστε στον πολιτισμό μας, το εθιμοτυπικό σας δίκαιο να το προσαρμόσετε αμέσως”.Β.Ρ.
Ποινές κάθειρξης άνω των 6 ετών επέβαλε το δικαστήριο για ανθρωποκτονία εξ αμελείας, στους γονείς μίας παχύσαρκης έφηβης, που πέθανε σε ηλικία 16 ετών στο σπίτι της οικογένειας, όπου ζούσε κάτω από άθλιες συνθήκες.
Η Κέιλι Τίτφορντ βρέθηκε νεκρή στο σπίτι της οικογένειας στο Νιούτον της Ουαλίας, τον Οκτώβριο του 2020, ζυγίζοντας 146 κιλά και οι συνθήκες διαβίωσής της «δεν άξιζαν ούτε σε ζώο», όπως αναφέρθηκε στο δικαστήριο.
Η 16χρονη, που μπορούσε να κυκλοφορεί μόνο με αμαξίδιο, πέθανε λόγω μόλυνσης ενός έλκους κατάκλισης, ως αποτέλεσμα της παχυσαρκίας της και του γεγονότος ότι ήταν ακινητοποιημένη στο κρεβάτι. Η μητέρα της, Σάρα Λόιντ-Τζόουνς, 40 ετών, καταδικάστηκε από δικαστήριο του Σουόνσι σε κάθειρξη 6 ετών και ο πατέρας της, ο Άλαν Τίτφορντ, 45 ετών, σε κάθειρξη 7,5 ετών.
Η μητέρα είχε δηλώσει ένοχη και δεν δικάστηκε, σε αντίθεση με τον πατέρα ο οποίος δήλωνε αθώος. Ενώπιον του δικαστηρίου, είπε ότι δεν ασχολούταν με την κόρη του επειδή ήταν «τεμπέλης».
Το κορίτσι ζούσε σε ένα βρώμικο δωμάτιο, γεμάτο με μπουκάλια με ούρα, ξαπλωμένη σε ένα χαλί για σκύλους και φορούσε μουσκεμένες πάνες. Οι τραυματιοφορείς που κλήθηκαν στο σπίτι στις 10 Οκτωβρίου 2020 περιέγραψαν μια οσμή «σήψης» στο δωμάτιο.
Πριν από την πανδημία η Κέιλι φοιτούσε στο λύκειο του Νιούτον και οι καθηγητές της την περιέγραψαν ως «αστεία και πολυλογού». Όμως δεν επέστρεψε στο σχολείο της μετά την άρση των περιορισμών που είχαν επιβληθεί λόγω της Covid-19.
Kaylea Titford’s parents jailed for manslaughter after disabled girl’s death https://t.co/aw2Mu0oCGt
Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, το κορίτσι δεν σηκώθηκε από το κρεβάτι του κατά τη διάρκεια της πανδημίας και στη συνέχεια δεν χωρούσε πλέον στο αναπηρικό αμαξίδιο που χρησιμοποιούσε παλαιότερα.
Ο πατέρας ισχυριζόταν ότι η σύζυγός του ήταν υπεύθυνη για το κορίτσι και ότι εκείνος απαλλάχθηκε από τα καθήκοντά του όταν η Κέιλι μπήκε στην εφηβεία.
Μετά την έκδοση της απόφασης και λόγω της «ασυνήθιστα οδυνηρής» δικαστικής διαδικασίας, ο δικαστής πρότεινε στους ενόρκους να συμβουλευτούν ψυχολόγο και τους απάλλαξε από τα καθήκοντα του ενόρκου για μια δεκαετία.
Με τρεις πολύνεκρες τραγωδίες έχει σημαδευτεί η περιοχή των Τεμπών στη Λάρισα, οι οποίες έχουν συγκλονίσει τη χώρα μας, με την τελευταία να γίνεται το βράδυ της Τρίτης 28 Φεβρουαρίου, λίγο πριν τα μεσάνυχτα, στο ύψος του Ευαγγελισμού, όταν επιβατική αμαξοστοιχία συγκρούστηκε με εμπορική και βαγόνια τυλίχτηκαν στις φλόγες.
Το προχθεσινό δυστύχημα έρχεται να προστεθεί σε εκείνο του 2003 με τους 21 νεκρούς μαθητές και στο δυστύχημα με το πούλμαν των οπαδών του ΠΑΟΚ που προκάλεσε το θάνατο άλλων έξι.
Στις 4 Οκτωβρίου 1999, ο ΠΑΟΚ είχε αποσπάσει ισοπαλία στο ΟΑΚΑ από τον Παναθηναϊκό με το γκολ του Νάγκμπε και οι φίλοι του «δικεφάλου» χαρούμενοι με το αποτέλεσμα, πήραν το δρόμο της επιστροφής. Περίπου δύο χιλιόμετρα πριν από τα Τέμπη, το λεωφορείο του ΣΦ ΠΑΟΚ Κορδελιού συγκρούστηκε με φορτηγό που ερχόταν από το αντίθετο ρεύμα, με αποτέλεσμα να πέσει σε χαράδρα οκτώ μέτρων. Από τα συντρίμμια ανασύρθηκαν νεκροί οι Χαράλαμπος Ζαπουνίδης (20 ετών), Δημήτριος Ανδρεαδάκης (25 ετών), Χριστίνα Τζιόβα (18 ετών), Αναστάσιος Θέμελης (22 ετών), Γεώργιος Γκανάτσιος (22 ετών), Κυριάκος Λαζαρίδης (17 ετών), όλοι τους φίλοι του ΠΑΟΚ που επέβαιναν στο μοιραίο πούλμαν, όπως επίσης και ο οδηγός του φορτηγού, Αστέριος Αγκζιώτης (68 ετών).Εκείνες τις ημέρες, η χώρα ήταν σοκαρισμένη στο άκουσμα του τραγικού δυστυχήματος. Επτά άνθρωποι είχαν χάσει τη ζωή τους. Κάθε χρόνο, σύσσωμη η οικογένεια του ΠΑΟΚ τιμά τα παιδιά που χάθηκαν.
Οι οπαδοί ήταν στην πλειονότητα από τον σύνδεσμο του Κορδελιού
Λίγα λεπτά μετά την μοιραία σύγκρουση, ενημερώνονται ο Γιώργος Μπατατούδης (πρόεδρος της ΠΑΕ) και ο Θανάσης Ακριβόπουλος (αντιπρόεδρος της ΠΑΕ), οι οποίοι με τη σειρά τους μεταφέρουν τα νέα σε όλη την οικογένεια του ΠΑΟΚ. Στη Λάρισα σπεύδει αμέσως ο Σταύρος Καλαφάτης για να συμπαρασταθεί στις οικογένειες των θυμάτων, αλλά και να συναντήσει τους υπόλοιπους εκδρομείς του ΠΑΟΚ που στάθμευσαν στα Τέμπη. Συνολικά τραυματίστηκαν 33 φίλοι του ΠΑΟΚ οι οποίοι και διακομίστηκαν στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας. Tα γραφεία της ΠAE κατακλύζονται από τηλεφωνήματα και τηλεγραφήματα. Μεταξύ άλλων τηλεγράφημα στέλνει ο σύνδεσμος φιλάθλων του Άρη, Super 3, που εκφράζει τα συλλυπητήριά του και δηλώνει ότι σε ένδειξη πένθους δεν θα κάνει τη ραδιοφωνική του εκπομπή.
Πριν από λίγα χρόνια, ο Ηλίας Βλαχόπουλος, μέλος του Σ.Φ. ΠΑΟΚ Κορδελιού, που επέβαινε στο μοιραίο πούλμαν, θυμήθηκε στον «Arena 89,4:»: «Δεν μπορούν να ξεχαστούν, σου μένουν μια ζωή. Γυρνούσαμε από την Αθήνα, κοιμόμασταν γιατί ήταν πέντε παρά ξημερώματα. Το ασθενοφόρο ήρθε γρήγορα, αλλά ο θάνατος ήταν ακαριαίος. Μέσα στον ύπνο….Οι πέντε ήταν στον πάνω όροφο. Ήμουν δυο θέσεις πίσω από τον Ανδρεαδάκη στον κάτω όροφο…Ο οδηγός είχε βάλει τον γιο του. Μιλούσαμε με τον οδηγό και του είπαμε αν είσαι κουρασμένος πάρε τηλέφωνο να στείλουν έναν άλλο. Ξεκινήσαμε με τον κανονικό οδηγό και στο δρόμο άλλαξε. Ήταν να γίνει. Το πανό εκείνο το έχουμε στο σύνδεσμο και δεν το βγάζουμε. Έχει αίματα πάνω, με αυτό σκεπάσαμε τα δυο παιδιά. Το έχουμε και δεν το βγάζουμε. Ισχύει ότι περνούν οπαδοί άλλων ομάδων και βάζουν δικά τους κασκόλ επάνω στο μνημείο των οπαδών. Και αυτοί οπαδοί είναι όπως και εμείς…».
13 Απριλίου 2003
Στις 13 Απριλίου 2003, ημέρα Κυριακή λίγο πριν τις 19:30, ο χρόνος σταματά ξαφνικά στην κοιλάδα των Τεμπών. 21 μαθητές που επέστρεφαν στο Μακροχώρι Ημαθίας από σχολική εκδρομή στην Αθήνα χάνουν ακαριαία τη ζωή τους σε ένα από τα πιο τρομακτικά τροχαία δυστυχήματα που έγιναν ποτέ στην Ελλάδα.
Το λεωφορείο, στο οποίο επέβαιναν 49 μαθητές και καθηγητές κατευθύνονταν στη Θεσσαλονίκη. Τα παιδιά κουρασμένα, αλλά παράλληλα χαρούμενα και ενθουσιασμένα που θα γυρίσουν πίσω να πούνε στους γονείς τους πόσο όμορφα περάσανε στο ταξίδι. Μερικοί μαθητές κοιμούνται, άλλοι μιλούν στο τηλέφωνο και ενημερώνουν τους δικούς τους πως πλησιάζουν, κάποιοι κουβεντιάζουν μεταξύ τους, ενώ μέσα στο ΚΤΕΛ ακούγεται μουσική και το κλίμα είναι ευχάριστο.
Στο 388ο χλμ της Εθνικής Οδού Λάρισας – Θεσσαλονίκης στο αντίθετο ρεύμα κινούνταν ένα φορτηγό, το οποίο μετέφερε νοβοπάν από τον Προβατώνα του Έβρου. Ο οδηγός χάνει ξαφνικά τον έλεγχό του οχήματος του και συγκρούεται πλαγιομετωπικά με το λεωφορείο. Οι σανίδες λειτουργούν ως «λεπίδα» και κόβουν το τουριστικό λεωφορείο στα δύο κομμάτια.
Τα σωστικά συνεργεία που έφτασαν στο σημείο έκαναν πάνω από δύο ώρες να απεγκλωβίσουν νεκρούς και τραυματίες.
Οι πρώτες ανταποκρίσεις έκαναν λόγο για 10 τουλάχιστον νεκρούς. Ήταν ασύλληπτο το μέγεθος της τραγωδίας εκείνη την στιγμή. Στο σημείο σπεύδουν αστυνομικοί, διασώστες του ΕΚΑΒ, αλλά και δημοσιογράφοι.
Το 388ο χιλιόμετρο στην Εθνική οδό Λάρισας – Θεσσαλονίκης είχε βαφτεί με το αίμα ανήλικων παιδιών. Οι τραυματίες διακομίστηκαν στα νοσοκομεία Κατερίνης και Λάρισας και οι σοροί μεταφέρθηκαν για αναγνώριση. Οι γονείς των παιδιών σπεύδουν συντετριμμένοι στα νοσοκομεία. Στις 02:00 τα ξημερώματα ανακοινώνεται πλέον επίσημα πως οι νεκροί είναι 21 και οι τραυματίες 20, εκ των οποίων οι εννιά σε σοβαρή κατάσταση. Την επόμενη μέρα ο οδηγός συνελήφθη και τα ονόματα των θυμάτων δίνονται στην δημοσιότητα.
«Τα παιδιά φώναζαν για βοήθεια»
Οι επιζήσαντες μαθητές μεταφέρουν ανατριχιαστικές μαρτυρίες από το δυστύχημα. «Τα παιδιά φώναζαν για βοήθεια. Δεν μιλούσαν όλα. Κάποια είχαν σκεπαστεί κάτω από τα καθίσματα».
Ο κρότος της σύγκρουσης «πάγωσε τον χρόνο», όπως έλεγαν εκείνη την εποχή τα ΜΜΕ. Τα πρωτοσέλιδα μεγάλων αθηναϊκών εφημερίδων θα προτιμούσαν τίτλους όπως «Γιατί, Θεέ μου», «Θρήνος για τα 21 αγγελούδια», «Είναι άδικο…»
Οι αιτίες της σύγκρουσης αναλύθηκαν λεπτομερώς αλλά δεν έγιναν ποτέ 100% σαφείς. Ο οδηγός του φορτηγού οδηγούσε 6 ώρες χωρίς διάλειμμα και τα ελαστικά του δεν ήταν σε καλή κατάσταση. Από την άλλη, το λεωφορείο είχε κριθεί ακατάλληλο λόγω παλαιότητας και έπρεπε να είχε αποσυρθεί τουλάχιστον 3 μήνες πριν.
Η δίκη
Η δίκη έγινε πέντε χρόνια αργότερα, τον Οκτώβριο του 2008, με τον οδηγό του λεωφορείου να αθωώνεται, αλλά τον οδηγό της νταλίκας να καταδικάζεται σε κάθειρξη 15 ετών. Οι ιδιοκτήτες της νταλίκας αλλά και του εργοστασίου νοβοπάν, καταδικάστηκαν από 4 μέχρι 14 χρόνια. Η εταιρεία κατέβαλλε επίσης το ποσό των 8.500.000 ευρώ στις οικογένειες των θυμάτων. Όπως είπε ο αντιδήμαρχος Βέροιας το 2012, «Παρά τις τιμωρίες, παρά τις αποζημιώσεις, τα παιδιά του Μακροχωρίου δεν θα γυρίσουν ποτέ πίσω.
Οι 21 άτυχοι μαθητές
Ευαγγελία Θ. Γάτου – Ετών 16
Αναστασία Π. Παυλίδου – Ετών 16
Περιστερά Ι. Ουστά – Ετών 16
Γεωργία Δ. Τραπεζανλή – Ετών 16
Σταύρος Δ. Κανελλόπουλος – Ετών 15
Ηλίας Π. Τσολερίδης – Ετών 16
Παναγιώτης Κων. Μουρατίδης – Ετών 16
Ανδρέας Χ. Αθανασιάδης – Ετών 16
Χριστίνα Ε. Σταματέλλου – Ετών 16
Ιωάννης Κ. Τριανταφυλλίδης – Ετών 16
Βασίλειος Ν. Παπαδόπουλος – Ετών 16
Ευανθία Κ. Ψαλίδα – Ετών 16
Δημήτριος Α. Κοσμίδης – Ετών 15
Κωνσταντίνος Α. Θαλαλαίος – Ετών 16
Γεσθιμανή Ζ. Σταφυλίδου – Ετών 16
Σάββας Λ. Παναγιωτίδης – Ετών 16
Αθανάσιος Μαρκανταράς – Ετών 16
Γιώργος Κ. Μήτσκας – Ετών 16
Ιωάννα Θ. Καστίδου – Ετών 16
Δημήτριος Θ. Σίγγας – Ετών 16
Όλγα Β. Αγγελίνα – Ετών 15
Στο σημείο της τραγωδίας υπάρχει και συντηρείται μνημείο για τα παιδιά.
Ένας από τους μαθητές που γλίτωσαν από το φριχτό τροχαίο στο οποίο είχε ξεκληριστεί ολόκληρη η σχολική του τάξη, χειροτονήθηκε πριν μερικά χρόνια. Ο Μακάριος Λιακόπουλος έχει αφιερώσει τη ζωή του στο Θεό, μετά από το δυστύχημα.
Θρήνος στην τοπική κοινωνία του Βελεστίνου αλλά και του Αερινού στο άκουσμα της δυσάρεστης είδησης. Τραγικό θάνατο βρήκε σήμερα, λίγο μετά τις 3 το μεσημέρι, ένας 52χρονος Αλέξανδρος Τζανής, όταν «καρφώθηκε» με το αυτοκίνητό του σε κολώνα γέφυρας στην περιοχή του Βελεστίνου, στο Βόλο.
Θρήνος στην τοπική κοινωνία του Βελεστίνου αλλά και του Αερινού
Τροχαίο θανατηφόρο δυστύχημα σημειώθηκε λίγο μετά τις 3 το μεσημέρι, στον δρόμο Βόλου-Βελεστίνου, στο ύψος σχεδόν, των αποθηκών της ΚΥΔΕΠ, ενώ την τελευταία του πνοή άφησε στην άσφαλτο ένας 52χρονος, κάτοικος – εν ζωή Βελεστίνου – με καταγωγή από το Αερινό.
Νεκρός σε τροχαίο στο Βόλο 52χρονος ιερέας, πατέρας τριών παιδιών
Ο λόγος για τον Αλέξανδρο Τζανή, εργαζόμενο στην ΕΒΟΛ και άμισθο ιερέα στο Αερινό που ήταν ιδιαίτερα αγαπητός στην κοινωνία του Βελεστίνου, όπου διέμενε με τη σύζυγο και τα τρία τους παιδιά και στο Αερινό, τόπο καταγωγής του.
Το δυστύχημα έγινε σήμερα το μεσημέρι ενώ το αυτοκίνητο που οδηγούσε ο άτυχος 52χρονος κατευθυνόταν από την εργασία του στην Α’ ΒΙ.ΠΕ. Βόλου, προς Βελεστίνο.
Ενώ το αυτοκίνητο βρισκόταν στην γέφυρα από την οποία περνάει η ΠΑΘΕ στο ύψος των αποθηκών της πρώην ΚΥΔΕΠ, κάτω από άγνωστες συνθήκες, βγήκε στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας και προσέκρουσε στο τσιμεντένιο στηθαίο της γέφυρας.
Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι στο σημείο του δυστυχήματος δεν υπήρχε φρενάρισμα, ενώ αποτέλεσμα της πρόσκρουσης ήταν ο άτυχος 52χρονος να τραυματιστεί θανάσιμα και για τον απεγκλωβισμό του να χρειαστεί η συνδρομή πυροσβεστών της Β’ ΒΙ.ΠΕ., με ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο Βόλου, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατός του.
Προανάκριση διενεργεί το Αστυνομικό Τμήμα Ρήγα Φεραίου.
Ο τραγικός χαμός του πατέρα Αλέξιου Τζανή έχει προκαλέσει σοκ στην τοπική κοινωνία του Βόλου και του Βελεστίνου, ο οποίος, λίγα λεπτά πριν χάσει τη ζωή του, είχε ανεβάσει στο προφίλ του στο Facebook μια φωτογραφία που τον είχαν τραβήξει με το κασκόλ της ΑΕΚ, μέσα στο νέο γήπεδο της αγαπημένης του ομάδας.
Η ανάρτησή του στο facebook λίγες μέρες νωρίτερα
Αξίζει, επίσης, να σημειωθεί πως λίγες ημέρες πριν, με την έναρξη της Σαρακοστής, έκανε μια ανάρτηση στα κοινωνικά δίκτυα, με την οποία ζητούσε «συγχώρεση» από όσους έχει στεναχωρήσει και να τον συμπεριλάβουν αυτοί στις προσευχές τους, τονίζοντας πως «τώρα ειδικά τις έχω μεγάλη ανάγκη».
Πρίν χρόνια όταν αποφάσισα να σε φέρω στη ζωή με έναν σύντροφο που τελικά δεν είναι πια στη δική μας γιατί έκανα ένα λάθος που τώρα πληρώνεις εσύ.
Επέλεξα λάθος άνθρωπο κι εσύ μεγαλώνεις χωρίς πατέρα. Εγώ να σηκώνω το βάρος και την ντροπή του να είμαι μια μόνη μαμά κι ένας πατέρας που ζει τη ζωή του σαν να μη χάραξε στα δύο τη καρδιά μας.
Δεν ξέρω πως έφτασα εδώ ξέρω όμως ότι θα πάρεις όση αγάπη σου αξίζει γιατί εσύ δεν φταις σε τίποτα.
Πρώτα από όλα γέμισε η ζωή μου και το σπίτι μου χαρά, χρώματα, αρώματα, φωνές, μουσικές… Απέκτησε νόημα η ζωή μου.
Δεν πειράζει που δεν μπορώ να βγω για έναν καφέ ή να βγω να διασκεδάσω.. δεν πειράζει που δεν έχω φίλες γιατί κι όταν της είχα ήταν η ζωή μου μοναχική… Δεν πειράζει που το σπίτι μου δεν είναι πάντα καθαρό κι έχει παιχνίδια παντού… Δεν πειράζει που πρέπει να δουλεύω μέρα νύχτα…
Δεν πειράζει που ξημεροβραδιάζομαι στο πλευρό σου κάθε φορά που αρρωσταίνεις… Δεν πειράζει που όταν ήσουν μωρό ήθελες να θηλάζεις συνέχεια και να κοιμάσαι στην αγκαλιά μου γιατί εκεί ένιωθες ασφάλεια.
Κάθε φορά που με αγκαλιάζεις με τα μικρά σου χεράκια και μου λες “μαμά σ αγαπώ” ξεχνάω την κούραση, τον πόνο, την αγωνία που τραβάω για να σε μεγαλώσω.
Είσαι μόνο τεσσάρων χρόνων και μου λες μαμά ΣΑΓΑΠΩ και είναι λες και μεγάλωσες λίγο παραπάνω απ’όσο έπρεπε στην ηλικία σου.
Ναι, ένα κομμάτι μου δεν είχε ωριμάσει όταν σε απέκτησα και ωρίμασες κι εσύ μαζί μου. Κάναμε αυτό το ταξίδι μαζί…
Ένα ταξίδι μοναχικό με δρόμους δύσβατους… Εγώ κι εσύ.
Ο τραυματισμός του στα πλευρά δεν του επιτρέπει να σηκωθεί
Ένα βίντεο ντοκουμέντο από έναν 42χρονο επιβάτη του τρένου που κατάφερε να βγει ζωντανός μέσα από το φλεγόμενο βαγόνι και τώρα νοσηλεύεται στο νοσοκομείο βλέπει το φως της δημοσιότητας.
Ο ίδιος περιγράφει τις στιγμές που του σημάδεψαν τη ζωή αναφέροντας χαρακτηριστικά: «Όταν έπεσα κάτω τότε σηκώθηκα όρθιος και πετάχτηκαν αίματα στα μάτια, στο κεφάλι στο πρόσωπο. Μετά σηκώνομαι. Βοήθεια φώναζαν τα κορίτσια, τσίριζαν… Οι πόρτες κλειδώθηκαν από εκεί, δεν μπορούσα να ανοίξω το φως, παρέμεινε ανοιχτό».
«Πάω εκεί στην πόρτα να χτυπάω, δεν άνοιγε η πόρτα καθόλου, είχε σφηνώσει. Μετά σηκώνω το πόδι ρίχνω τρεις κλωτσιές για να σπάσω το τζάμι, να βγούμε έξω και μετά γυρίζω βλέπω έναν νεαρό, έσπασε με πυροσβεστήρα το τζάμι. Δεν ξέρω αν ήταν αυτό το παιδί, ήταν πολλά τα άτομα μέσα και σιγά σιγά ένας ένας βγαίναμε από το παράθυρο, μετά έσβησαν τα φώτα δεν βλέπαμε και αρχίσαμε να φωτίζουμε από το κινητό με τον φακό. Και όπως πηδήξαμε ήτανε πολύ κάτω και φύγαμε στα χωράφια και έτσι έπεσα και έσπασα το πλευρό μου», περιέγραψε.
Ο τραυματισμός του στα πλευρά δεν του επιτρέπει να σηκωθεί.
«Πρήστηκε η κοιλιά, σπασμένο το πλευρό, στο μάτι μου μπήκανε και πολλά γυαλιά μέσα, έχει σκιστεί λίγο εδώ. Δεν ξέρω άμα έκλεισε. Το χέρι εδώ πέρα…», είπε δείχνοντας τα σημεία που τραυματίστηκε.
