Η εικόνα του Γιάννη Παπαγιαννάκη, προπονητή της εφηβικής ομάδας πόλο του ΠΑΟΚ και διασώστη της ΕMΑK, να προσπαθεί να συγκρατήσει τη συγκίνησή του καθώς επιχειρεί στο σημείο του σιδηροδρομικού δυστυχήματος στα Τέμπη είναι από τις πλέον δυνατές στιγμές των τελευταίων ημερών.
Τη φωτογραφία κοινοποίησε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ο Α.Σ ΠΑΟΚ με την ακόλουθη λεζάντα:
“Η συγκλονιστική φωτογραφία του δικού μας, Ιωάννη Παπαγιαννάκη, προπονητή της εφηβικής ομάδας πόλο του ΠΑΟΚ, ο οποίος υπηρετεί στα ΕΜΑΚ. Μόνο περηφάνια για τον δικό μας «Ήρωα»!”
Οι αθλητές των ακαδημιών του ΠΑΟΚ υποδέχθηκαν με το πιο ζεστό τους χειροκρότημα στο “Ποσειδώνιο” κολυμβητήριο τον Γιάννη Παπαγιαννάκη, όπως φαίνεται στο ακόλουθο βίντεο.
#PAOKfamily Καθολικό χειροκρότημα απ’ όλη την Οικογένεια πόλο του ΠΑΟΚ, κατά την είσοδο του προπονητή, Ιωάννη Παπαγιαννάκη, στο Ποσειδώνιο Κολυμβητήριο.
Σεβασμός!🙏 #Τέμπη pic.twitter.com/27d43VlJu9
— AC PAOK | Α.Σ. ΠΑΟΚ (@AC_PAOK) March 3, 2023
Ο Γιάννης Παπαγιαννάκης υπηρετεί στην ΕΜΑΚ και για 17 ώρες προσέφερε ό,τι μπορούσε στο σημείο της ανείπωτης τραγωδίας στα Τέμπη, μια πρωτόγνωρη εμπειρία στα 23 χρόνια υπηρεσίας του, για την οποία μίλησε στην αθλητική ιστοσελίδα Gazzetta:
«Υπηρετώ στην ΕΜΑΚ 23 χρόνια, έχω πάρει μέρος σε αμέτρητες αποστολές, σε διασώσεις σε βουνό, σε φυσικές καταστροφές. Είμαι ο συνοδός του διασωστικού σκυλιού του Έκτορα, χωρίς εμένα δεν πάει πουθενά. Ήταν να ταξιδέψω με τον Εκτορα στην Τουρκία, τον προηγούμενο μήνα, αλλά την τελευταία στιγμή δεν πήγαμε» λέει αρχικά στο Gazzetta, ο Γιάννης Παπαγιαννάκης.
Ζητώντας να μας μιλήσει για τα όσα είδε και έζησε στα Τέμπη, είπε: «Με ειδοποίησαν για το δυστύχημα λίγο μετά τις δύο το πρωί και στις τέσσερις ήμουν με τον Έκτορα στο σημείο.
Έμεινα 17 ώρες, όλα αυτά τα χρόνια έχω δει πολλά και έχω βρεθεί αντιμέτωπος με πολλές δύσκολες συνθήκες, όμως δεν έχω ξαναδεί και ζήσει κάτι τέτοιο.
Διαμελισμένα σώματα, αποκεφαλισμένα σώματα, λιωμένες λαμαρίνες. Σε αυτή την περίπτωση το διασωστικό σκυλί δεν μπορεί να κάνει πολλά, είναι πολύ πιο χρήσιμο σε διασώσεις μετά από σεισμό, σε ανοιχτό πεδίο.
Κάναμε μια περιμετρική κίνηση γύρω από τα συντρίμμια, μετά τον άφησα και συνέχισαμε με τους συναδέλφους μου τις προσπάθειες διάσωσης».
«Έχω γίνει σκληρός, όμως εκείνη τη στιγμή λύγισα»
Αναφερόμενος στη στιγμή που αποθανάτισε ο φωτογραφικός φακός, ο Γιάννης Παπαγιαννάκης είπε: «Την έχω δει και εγώ τη φωτογραφία.
Μέσα από τη θητεία μου στην ΕΜΑΚ έχω γίνει σκληρός, όμως εκείνη τη στιγμή είχα λυγίσει, ήταν η μυρωδιά, οι ανθρώπινες ζωές που χάθηκαν, τα συντρίμμια, αν δεν το δεις από κοντά δεν μπορείς να συνειδητοποιήσεις το μέγεθος της τραγωδίας.
Υπάρχουν άνθρωποι που απανθρακώθηκαν και δεν θα βρεθούν, μπορεί να βρεθούν οστά και από εξέταση του DNA να γίνει η ταυτοποίηση.
Νιώθω θλίψη, απέραντη στεναχώρια. Σκέφτομαι τα παιδιά που χάθηκαν, πως και ότι ο δικός μου γιος έχει ταξιδέψει με το τρένο, πριν από μερικές εβδομάδες με το ίδιο τραίνο ταξίδεψε η ανδρική ομάδα πόλο του ΠΑΟΚ».
Το έργο είναι της Pilar Lara, του 1981
