Μέσα στα νεότερα θύματα της πολύνεκρης τραγωδίας στα Τέμπη, ήταν και ο 15χρονος Παναγιώτης. Ταξίδευε μαζί με τον πατέρα του Βαγγέλη, ο οποίος έχασε και αυτός τη ζωή του, είχαν ταξιδέψει στην Αθήνα για το τριήμερο της Καθαρά Δευτέρας και θα επέστρεφαν στο Κορδελιό τη Δευτέρα.
Την Τρίτη 28/2, ο 15χρονος είχε τα γενέθλιά του, ο πατέρας του, τού είπε ότι θα του έκανε ως δώρο γενεθλίων μία παραπάνω μέρα διαμονής στην Αθήνα.
Τραγωδία Τέμπη: “Παναγιώτη για πάντα μαζί μας”
Οι μαθητές του 1ου Γυμνασίου Ελευθερίου Κορδελιού επέλεξαν έναν συγκινητικό τρόπο, προκειμένου να πουν το τελευταίο αντίο στον φίλο και συμμαθητή τους. Στην είσοδο του σχολείου τους άναψαν κεριά και άφησαν λουλούδια και ένα στεφάνι ενώ σε έναν τοίχο τοποθέτησαν σημειώματα στη μνήμη του. Παράλληλα, έφτιαξαν και ένα πανό το οποίο γράφει «Παναγιώτη για πάντα μαζί μας 1/3/2023» και τήρησαν ενός λεπτού σιγή στη μνήμη του.
Ο 54χρονος έφυγε από την Αστυνομία πριν από περίπου έναν χρόνο. Ήθελε να ξεκουραστεί και να αφοσιωθεί στην ανατροφή του ανήλικου γιου του. Επέστρεφαν από ταξίδι στην Αθήνα, σύμφωνα με το thestival. Είχε καημό να δει την εγγονή του, την τριών μηνών κόρη του μεγάλου του γιου.
Στον γυρισμό έκλεισε κουκέτα μαζί με τον γιο του. Τα τρία του παιδιά ήταν όλη του η περιουσία. Πριν από δύο χρόνια έχασε τη γυναίκα του από καρκίνο και του στοίχισε πολύ η απώλεια μα κατάφερε και στάθηκε ξανά στα πόδια του. Μέσα από τα παιδιά του, έπαιρνε κι ο ίδιος ζωή.
Ο Βαγγέλης Μπουρνάζης υπηρετούσε στην Τροχαία Λητής. Άνθρωποι που τον γνώριζαν μιλούν για έναν υποδειγματικό αστυνομικό και έναν άξιο οικογενειάρχη. Περιγράφουν με τα πιο θερμά λόγια τον αγώνα που έδωσε στο πλευρό της συζύγου του. Θαυμάζουν το πόσο περήφανος ήταν για τα παιδιά του και με πόση αγάπη τα μεγάλωσε.
Τραγωδία Τέμπη: Ήταν μόλις 15χρονών
Υπενθυμίζεται πως ο Δημήτρης Μπουρνάζης πήγε στη Λάρισα για να αναγνωρίσει τις σορούς του πατέρα του και του αδερφού του. «Άμα χρειαστεί να κάνετε κάτι θα σας πάρουμε τηλέφωνο πίσω κύριε”. Τέσσερις φορές καταγράψανε το όνομά μου και κανείς δεν έχει πάρει ακόμη τηλέφωνο πίσω», ανέφερε χαρακτηριστικά ο άνδρας, ο οποίος μέχρι και πριν λίγη ώρα δεν είχε λάβει καμία ενημέρωση για το εάν οι συγγενείς του βρίσκονται ή όχι εν ζωή.
Χαρακτηριστικά είπε: «Προφανώς οι δικοί μου άνθρωποι είναι και οι δύο νεκροί αυτήν την στιγμή. Έχω χάσει τον αδερφό μου, έχω χάσει τον πατέρα μου. Δεν μπορεί να αλλάξει κάτι σε αυτό, το γνωρίζω.
Το θέμα είναι κάτι να γίνει για να μην υπάρξουν ξανά τόσα θύματα. Πληρώσανε 50 εισιτήρια «θανάτου». Πόσοι νεκροί; Δεν ξέρω πόσοι είναι καταγεγραμμένοι. Είναι εισιτήρια θανάτου και κανείς δεν έχει τίποτα για αυτό. Νέα παιδιά… ο αδερφός μου ήταν 15 χρονών, το καταλαβαίνετε αυτό; Είχε όλη τη ζωή μπροστά του. Και κανείς δεν κάνει τιποτα για αυτό. Δεν θέλω κάποιος να ερθει να μου δώσει στήριξη, θα στηριχτώ μόνος μου».
Τραγωδία Τέμπη: Το «αντίο» της Ένωσης Αστυνομικών Θεσσαλονίκης
Με ανάρτησή της στο Facebook, η Ένωση Αστυνομικών Υπαλλήλων Θεσσαλονίκης τον αποχαιρετά:
«Καλό παράδεισο στον συνάδελφο μας (ο οποίος συνταξιοδοτήθηκε πριν λίγο καιρό) ΜΠΟΥΡΝΑΖΗ Ευάγγελο και στον 15 χρόνο υιό του οι οποίοι βρήκαν τραγικό θάνατο στο δυστύχημα των Τεμπών.
Ο Βαγγέλης υπήρξε ένας εξαιρετικός αστυνομικός, συνάδελφος, πατέρας.
Εκφράζουμε τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια στους οικείους του.
Θέλουμε να ευχηθούμε στα αλλά δυο παιδιά του (όπου ο υιός του μάλιστα σήμερα συγκλόνισε το πανελλήνιο με τις δηλώσεις του και την δύναμη ψυχής του) υπομονή και δύναμη σε αυτές τις δύσκολες στιγμές που περνάνε και δεσμευόμαστε ότι η αστυνομική οικογένεια θα είναι δίπλα τους όποτε και αν απαιτηθεί».
Συγκλονισμένο το πανελλήνιο παρακολουθεί τις εξελίξεις γύρω από την τραγωδία στα Τέμπη.
Το διαδίκτυο έχει πλημμυρίσει με μηνύματα θλίψης και οργής για τα θύματα του δυστυχήματος αλλά και τα λάθη της σιδηροδρομικής εταιρίας που οδήγησαν στον θάνατο και πολλοί είναι οι celebrities που έχουν προχωρήσει σε αναρτήσεις. Ανάμεσά τους και η Δέσποινα Βανδή.
Η Δέσποινα Βανδή δημοσίευσε ένα ασπρόμαυρο σκίτσο με τα βαγόνια του τρένου και την επιγραφή: «Η κρατική αμέλεια δολοφονεί».
Ο Στέλιος Κρητικός πριν λίγο καιρό ήταν καλεσμένος στο “The 2Night Show” και μαζί με τους δύο γιους του, Άρη και Μιχαήλ-Άγγελο, δώσανε μια απολαυστική συνέντευξη στον Γρηγόρη Αρναούτογλου.
Ο ηθοποιός μίλησε για το ξεκίνημα και την πορεία του στην υποκριτική, τον χωρισμό του, αλλά και τη δεύτερη σύζυγό του, με την οποία απέκτησαν δυο κόρες.
Όπως υπογράμμισε ο ηθοποιός «όταν γεννήθηκε ο Μιχαήλ Άγγελος ήμουν 27 ετών. Τα παιδιά μου δεν έζησαν ποτέ εύκολα, όπως και σήμερα είναι δύσκολα. Κάθε μήνα δουλεύω για τον επόμενο μήνα, δεν έχει σταματήσει αυτό, δεν έχει αλλάξει κάτι, ποτέ δεν έκανα έξοδα και δεν μπορούσα».
Σχετικά με τον χωρισμό του από την πρώτη του σύζυγο, ο Στέλιος Κρητικός υπογράμμισε «δεν ήταν εύκολος χωρισμός, είχε δυσκολίες, αλλά θέλει υπομονή, θέλει αγάπη, θέλει πίστη, φροντίδα. Το πιο εύκολο είναι να τα κάνεις όλα μπάχαλο, ενώ το πιο δύσκολο είναι να κρατήσεις την γκρίνια σου και να πεις, πάμε να το ξαναδούμε. Ήταν πάρα πολλά τα χρόνια που ήμασταν μαζί και πολύ δύσκολη η στιγμή του χωρισμού».
Όσον αφορά το τέλος της συνεργασίας του με τον Μάρκο Σεφερλή, ο Στέλιος Κρητικός σημείωσε «ήμασταν έξι χρόνια μαζί. Έκλεισε ο κύκλος ο συγκεκριμένος. Η δουλειά μας είναι περίεργη κι απρόβλεπτη και ποτέ δεν ξέρεις τι μπορεί να συμβεί. Εκείνη τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή ένιωσα ότι εγώ πρέπει να σταματήσω. Ήμασταν στην Πάτρα, είχαμε ξεκινήσει περιοδεία και πήγα στο καμαρίνι… Αυτό που κάναμε ήταν δύσκολο. Συνήθως στη δουλειά μας δουλεύεις 1-2 χρόνια. Εμείς κουμπαριάσαμε, γελάσαμε τόσο πολύ κι έχουμε ζήσει άπειρες στιγμές».
«Τον αγαπώ, όταν έφυγα στενοχωρηθήκαμε…» – Κόλαφος πασίγνωστος ηθοποιός για τον χωρισμό με τον Μάρκο Σεφερλή
Ο Μάρκος Σεφερλής έχει συνεργαστεί με ουκ ολίγους ηθοποιούς όλα αυτά τα χρόνια, με έναν εξ αυτών να αναφέρεται στους λόγους, που δεν είναι πια μαζί.
Ο Στέλιος Κρητικός βρέθηκε καλεσμένος στο The 2night Show με τον Γρηγόρη Αρναούτογλου και μίλησε για το λόγο που δεν συνεχίστηκε η συνεργασία τους και πως το εξέλαβε ο Μάρκος Σεφερλής, ο οποίος παράλληλα ετοιμάζει μια σπουδαία παραγωγή.
Το σχόλιο του Κρητικού για τον Σεφερλή και τη συνεργασία τους
«Ήμασταν έξι χρόνια μαζί. Έκλεισε ο κύκλος ο συγκεκριμένος. Η δουλειά μας είναι περίεργη κι απρόβλεπτη και ποτέ δεν ξέρεις τι μπορεί να συμβεί. Εκείνη τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή ένιωσα ότι εγώ πρέπει να σταματήσω. Ήμασταν στην Πάτρα, είχαμε ξεκινήσει περιοδεία και πήγα στο καμαρίνι… Αυτό που κάναμε ήταν δύσκολο. Συνήθως στη δουλειά μας δουλεύεις 1-2 χρόνια. Εμείς κουμπαριάσαμε, γελάσαμε τόσο πολύ κι έχουμε ζήσει άπειρες στιγμές. Έχουμε ξενυχτήσει και γελάσει μπροστά και πίσω από τα φώτα κι έχουμε κάνει απίστευτα πράγματα» είπε αρχικά ο Στέλιος Κρητικός.
«Τον αγαπώ, αλλά ήταν κάποια στιγμή που ήθελα να αλλάξω τα δεδομένα μου. Κατ’ αρχάς ήθελα να κάνω διακοπές με τα παιδιά μου Ήταν ένα κομβικό σημείο. Είχα να κάνω διακοπές έξι χρόνια, ήταν πολλές οι απαιτήσεις. Ήταν η δουλειά μου, είμαι επαγγελματίας κι ήμουν ορκισμένος. Τότε ήμασταν πρόβες στην τελευταία χειμερινή μου δουλειά με τον Μάρκο κι έρχεται το πρώτο Survivor και μου έκαναν πρόταση. Τα λεφτά ήταν τέσσερις φορές επάνω ο μισθός μου την εβδομάδα. Είπα όχι. Δεν μπορώ να πουλήσω ένα ολόκληρο θίασο και 50 άτομα σε μία παράσταση για να πάω εγώ να κάνω το γούστο μου, να οικονομήσω και να τους παρατήσω όλους σαν να μη με νοιάζει.
Τελειώνουμε το Πάσχα και για να προλάβω εγώ τα πράγματα -γιατί ξέρω ότι γράφει το ρόλο ανάλογα και τι άτομα έχει στο θίασό του- και του λέω Μάρκο μην με υπολογίζεις το καλοκαίρι. Θέλω να ξεκουραστώ και να κάνω διακοπές με τα παιδιά μου. Αισθάνομαι έξω ότι υπάρχουν πράγματα, τα οποία θέλω να τα κυνηγήσω και να τα ακολουθήσω είτε λέγεται Survivor είτε οτιδήποτε άλλο και θέλω μία παύση. Στενοχωρηθήκαμε κι οι δυο μας, είναι ανθρώπινο γιατί περάσαμε απίθανες στιγμές οι δυο μας. Ήταν δύσκολο. Αγκαλιαστήκαμε, χαιρετηθήκαμε. Απλά ήθελα να ξέρει για να μη γράψει κάποιο ρόλο για εμένα το καλοκαίρι», κατέληξε ο Στέλιος Κρητικός.
Το πρώτο μήνυμα του Ανδρέα Μικρούτσικου μέσα από το νοσοκομείο μετά την αποσωλήνωσή του και τη μεταφορά του σε θάλαμο μετέφερε μέσα από την εκπομπή “Καλύτερα δε γίνεται” ο Χάρης Λεμπιδάκης ο οποίος τον επισκέφθηκε στο νοσοκομείο.
«Μια μεγάλη αγκαλιά σε όλες και όλους για την αγάπη σας. Σήμερα διαβάζω τα μηνύματά σας και είμαι χαρούμενος και συγκινημένος» είναι μερικά από τα λόγια που υπαγόρευσε στον δημοσιογράφο ο Ανδρέας Μικρούτσικους.
Μάλιστα, ο Χάρης Λεμπιδάκης πρόβαλε στον αέρα της εκπομπής και κάποιες φωτογραφίες με τον παρουσιαστή και τον γιατρό του μέσα από το νοσοκομείο, τις οποίες όπως είπε ζήτησε ο ίδιος ο Ανδρέας Μικρούτσικος να βγάλουν.
Να θυμίσουμε πως ο Ανδρέας Μικρούτσικος έπειτα από λοίμωξη του αναπνευστικού χρειάστηκε να μείνει για περίπου μια εβδομάδα στην μονάδα εντατικής θεραπείας νοσηλευτηρίου των Βορείων Προαστίων, ωστόσο, τα τελευταία 24ωρα έχει αποσωληνωθεί και πλέον βρίσκεται σε κανονικό θάλαμο μιας και η υγεία του παρουσιάζει βελτίωση.
Σε μια προσωπική αποκάλυψη για την αγωνία που έζησε για τον αδερφό της προχώρησε σήμερα μέσα από την εκπομπή της η Σίσσυ Χρηστίδου με αφορμή την τραγωδία που συνέβη στα Τέμπη.
Η Σίσσυ Χρηστίδου αποκάλυψε, πως τα πρώτα λεπτά που ενημερώθηκε και τη θανατηφόρα σύγκρουση των δυο τρένων, ένιωσε τεράστια αγωνία γιατί γνώριζε ότι ο αδερφός της βρισκόταν μέσα στο τρένο. Ωστόσο, για καλή της τύχη αργότερα έμαθε ότι τελικά είχε ταξιδέψει με το αεροπλάνο γιατί δεν πρόλαβε την αμαξοστοιχία.
«Εμένα πραγματικά μου αφήνει ένα μεγάλο ερωτηματικό πώς νιώθατε ασφαλείς, πώς μπαίνατε σε αυτό το τρένο. Και ο αδερφός μου έμπαινε σε αυτό το τρένο γιατί φοβάται τα αεροπλάνα και ανεβοκατεβαίνει με τρένο συνεχώς. Και θέλω να σας πω ότι είχα αυτές τις στιγμές τις πρωινές της απόγνωσης γιατί κοιμήθηκα με αυτή την πληροφορία, ότι ο αδερφός μου είναι στο τρένο, αλλά τελικά πήρε το αεροπλάνο γιατί δεν πρόλαβε το τρένο», είπε η Σίσσυ Χρηστίδου.
Η καλλιπάρθενος αγία Μαρίνα θεωρείται προστάτης των παιδιών και μάλιστα ειδική για τη θεραπεία όσων απ’ αυτά είναι άρρωστα ή έχουν ειδικές ανάγκες.
Βιογραφία
Η παρθενομάρτυς Μαρίνα γεννήθηκε στη πόλη Αντιόχεια της Πισιδίας, γύρω στο έτος 270, όταν αυτοκράτορας ήταν ο Διοκλητιανός ή ο Κλαύδιος Καίσαρας. Οι γονείς της άνηκαν στην ανώτερη τάξη της περιοχής της Πισιδίας, ο πατέρας ήταν διακεκριμένος και σεβαστός από τους εθνικούς ιερέας των ειδώλων, λεγόταν δε Αιδέσιος. Αμέσως μετά τη γέννηση της Μαρίνας, έφυγε από την παρούσα ζωή η μητέρα της. Έτσι ο πατέρας αναγκάστηκε να αναθέσει την ανατροφή της θυγατέρας του σε μία άλλη γυναίκα, η οποία την ανέλαβε για να την θηλάσει (ας μην ξεχνάμε ότι τότε δεν υπήρχαν βρεφικά γάλατα και εάν μια νέα μητέρα έφευγε από τη ζωή, το θηλασμό του βρέφους αναλάμβανε μια άλλη μητέρα).
Ασπάζεται την χριστιανική πίστη
Η γυναίκα στην οποία ο Αιδέσιος είχε εμπιστευτεί την ανατροφή της κόρης του ήταν χριστιανή. Έτσι και η μικρή Μαρίνα γαλουχήθηκε νωρίς στη νέα πίστη του Χριστού. Και σε ηλικία 12 ετών έλαβε το Βάπτισμα. Με αμείωτο ενδιαφέρον ποθούσε να μάθει καθετί πού είχε σχέση με τον Ιησού Χριστό. O πατέρας της Αιδέσιος όταν πληροφορήθηκε ότι ήταν χριστιανή, τυφλωμένος από το φανατισμό της ειδωλολατρικής θρησκείας του, μίσησε το ίδιο το σπλάχνο του και αποκλήρωσε τη μοναχοκόρη του.
Το άνομο σχέδιο του επάρχου
Η Μαρίνα είχε γίνει πλέον 15 ετών. Ο Θεός δεν την είχε προικίσει μόνο με πλούσια ψυχικά χαρίσματα, αλλά και με σωματικό κάλλος εντυπωσιακό. Ο έπαρχος όμως Ολύβριος θέλησε και προσπάθησε να την πάρει για γυναίκα του επειδή ένιωσε μέσα του έρωτα γι’ αυτήν. Χωρίς καθυστέρηση λοιπόν της ανακοίνωσε ότι αποφάσισε να αναλάβει την προστασία της και σύντομα να την κάνει γυναίκα του. Η νεαρή χριστιανή παρέμεινε σιωπηλή, ενώ μέσα της προσευχόταν θερμά, ζητώντας από τον Θεό να τη στηρίξει και να τη φωτίσει ώστε να φερθεί καθώς αρμόζει στις αφιερωμένες σ’ Εκείνον ψυχές. Στην επιμονή του Ολυβρίου να λάβει απάντηση στην πρότασή του, εκείνη απάντησε πώς είναι αδύνατο να την αποδεχτεί. Η έκπληξη του επάρχου ήταν μεγάλη. Στην ερώτησή του γιατί ήταν αδύνατο, έλαβε τη σεμνή αλλά γεμάτη αποφασιστικότητα και παρρησία απάντηση: Διότι είμαι χριστιανή! Και μόνο το άκουσμα της λέξης «χριστιανή» ήταν αρκετό να κάνει τον έπαρχο εκτός εαυτού.
Αρχίζουν τα μαρτύρια της Αγίας
Για ένα μικρό διάστημα ο έπαρχος προσπάθησε, να πείσει τη νέα τούτη χριστιανή να αλλάξει γνώμη και να δεχθεί τον γάμο, τάζοντάς της τιμές, καλοπέραση και δόξα πλάι του. Εκείνη όμως, ενισχυόμενη από τον Κύριο, στον όποιο δεν έπαυσε να προσεύχεται μυστικά, επέμενε στην ομολογία της πίστεως στον Ιησού Χριστό.
Τότε την έστησε μπροστά σε δικαστήριο, το οποίο ζήτησε επίσημα κατά το ρωμαϊκό δίκαιο να μάθει αν όντως ήταν χριστιανή. Η Μαρίνα ομολόγησε και εδώ με γενναιότητα και παρρησία τη χριστιανική της ιδιότητα, γεγονός πού κατέπληξε τους παρισταμένους, οι οποίοι έβλεπαν τόσο ηρωισμό και θάρρος σε μια νεαρή γυναίκα!
Εξαιτίας της ομολογίας της καταδικάστηκε στην ποινή της μαστίγωσης. Η καρτερικότητά της όμως και η αντοχή ήταν τέτοιες πού άφησε κατάπληκτους έπαρχο, αξιωματούχους και λαό. Έχοντας υψωμένο το βλέμμα της στον ουρανό, δεν έπαυσε να προσεύχεται, να επικαλείται τη βοήθεια του Κυρίου και τη στήριξή του για να υπομείνει με ανδρεία τις μαστιγώσεις.
Ο έπαρχος έδωσε εντολή να σταματήσουν οι στρατιώτες τη μαστίγωση και να την οδηγήσουν στη φυλακή, ελπίζοντας ενδόμυχα ότι ίσως μετά απ’ αυτό να συνετισθεί η Μαρίνα και ν’ αλλάξει στάση.
Ύστερα από λίγες ημέρες με εντολή του επάρχου οδηγήθηκε εκ νέου στο δικαστήριο, όπου και πάλι ομολόγησε πίστη στο Χριστό και αρνήθηκε να θυσιάσει στα είδωλα. Αφού την κρέμασαν, καταξέσχισαν τα πλευρά της με σιδερένια νύχια. Τα βασανιστήρια ήταν τόσο σκληρά, πού όλο το κάλλος του νεανικού της σώματος εξαφανίστηκε. Στη συνέχεια ρίχνεται και πάλι στη φυλακή και αφήνεται χωρίς τροφή και φροντίδα.
Πειράζεται από το μισόκαλο διάβολο
Ο φθονερός διάβολος θέλησε να δοκιμάσει να κάμψει ο ίδιος την Αγία. Έτσι λοιπόν πήρε ο ίδιος τη μορφή μεγάλου και φοβερού δράκοντος (φιδιού) και πρόβαλε ξαφνικά μπροστά στη Μαρίνα. Από το στόμα του πετούσε φλόγες, ενώ τα αγριωπά μάτια του λαμπύριζαν απειλητικά και η γλώσσα του ήταν κατακόκκινη. Καθώς σερνόταν, σύρριξε εκνευριστικά και προκαλούσε τρόμο και σύγχυση, επιδιώκοντας να φοβίσει τη μάρτυρα και να την αποσπάσει από την προσευχή της.
Διαπιστώνοντας όμως ότι εκείνη η μακάρια καλλιπάρθενος δεν διέκοπτε την προσευχή της, κατευθύνθηκε εναντίον της και άνοιξε το στόμα του απειλητικά, δείχνοντας ότι θέλει να την καταπιεί. Και ναι μεν η μεγαλομάρτυς αρχικά έγινε έντρομη από το φόβο της, χωρίς καθυστέρηση όμως επικαλέστηκε το σωτήριο όνομα του Σωτήρος Χριστού. Και, ώ του θαύματος, ο δράκοντας διερράγη και έγινε άφαντος, η δε Μαρίνα χαίροντας έψαλε ύμνους και νικητήρια στον Θεό.
Ο διάβολος μετασχηματίσθηκε σε άνθρωπο κατάμαυρο, με τρομερή και κακάσχημη εμφάνιση, σαν μαύρου σκυλιού. Η Μαρίνα όμως, στερεωμένη όσο ποτέ στην πίστη, τον άρπαξε από τα μαλλιά και μ’ ένα σφυρί πού ήταν κάπου εκεί ξεχασμένο, τον χτύπησε δυνατά στο κεφάλι και στη ράχη και τον ταπείνωσε εντελώς. Και ενώ η μεγαλομάρτυς άρχισε και πάλι να προσεύχεται και να υμνεί τον Κύριο, ο διάβολος, σκοτεινός και άσχημος όρμησε εναντίον της και κραυγάζοντας την απειλούσε ότι θα τη σκοτώσει αν δεν σταματούσε να προσεύχεται. Και η αγία Μαρίνα, παίρνοντας από την προσευχή της νέο θάρρος κατά του μετασχηματισμένου σε άνθρωπο διαβόλου, τον άρπαξε από τα μαλλιά της κεφαλής του και τον μαστίγωσε.
Βλέπει ουράνιες οπτασίες
Μετά από αυτό δυνατό φως καταύγασε το σκοτεινό χώρο της φυλακής της, πού έβγαινε από ένα Σταυρό, του οποίου η κορυφή υψωνόταν στον ουρανό. Πάνω από το Σταυρό πετούσε κυκλικά ένα περιστέρι . Ο συναξαριστής της αγίας Μαρίνας δίνει και την εξήγηση των συμβολισμών του οράματος: Όλα αυτά σήμαιναν το μυστήριο της Αγίας Τριάδος, το φώς, τη δόξα του Πατέρα. Ο Σταυρός, τον εσταυρωμένο Χριστό. Και το περιστέρι, το Άγιο Πνεύμα.
Το περιστέρι κατέβηκε κάποια στιγμή, πλησίασε την καλλιπάρθενο Μαρίνα και της είπε: «Χαίρε, Μαρίνα, η λογική περιστερά του Θεού, διότι νίκησες τον πονηρό δαίμονα και ντρόπιασες τον εχθρό.
Χαίρε πιστή και αγαθή δούλη του Κυρίου σου, τον οποίο πόθησες με όλη την καρδιά σου και μίσησες κάθε πρόσκαιρη απόλαυση. Χαίρε και αγάλλου, γιατί έφτασε η μέρα να λάβεις το στεφάνι της νίκης και να μπεις, όπως το αξίζεις, στολισμένη, μαζί με τις φρόνιμες παρθένες στο νυμφώνα του Χριστού και βασιλιά σου». Ενώ η αγία Μαρίνα άκουγε τα λόγια αυτά συντελέστηκε στο σώμα της άλλο θαύμα: Όλες οι πληγές του επουλώθηκαν και η νεαρή μάρτυς απέκτησε και πάλι το κάλλος το όποιο θαύμαζαν όλοι.
Σκληρότερα μαρτύρια και το μακάριο τέλος
Ο έπαρχος Ολύβριος βλέποντας την υγιής προσπάθησε με κολακείες να την μεταπείσει όμως μάταια. Το μένος του επάρχου έφτασε στο αποκορύφωμά του. Γεμάτος λοιπόν θυμό δίνει εντολή να γυμνώσουν τη μάρτυρα, να την κρεμάσουν στο ξύλο και να καίνε με λαμπάδες το σώμα της.
Στη συνέχεια, γέμισαν ένα μεγάλο λέβητα με νερό, κατέβασαν την καλλιπάρθενο μεγαλομάρτυρα από το ξύλο, την έδεσαν γερά και τη βούτηξαν με το κεφάλι προς τα κάτω μέσα στο νερό για να πεθάνει από πνιγμό. Η μάρτυς και πάλι προσευχήθηκε θερμά στον Κύριο και Θεό της, οπότε «παρευθύς σεισμός μέγας ἐγένετο καί ἐφάνη πάλιν ἡ πρώτη περιστερά ἐπάνω του ὕδατος, βαστάζουσα εἰς τό στόμα στέφανον. Αὐτήν τήν ὥρα ἐφάνη καί ὁ πύρινος στύλος, ἐπάνω δέ τούτου Σταυρός». Η μάρτυς βγήκε από το νερό σώα, τα δεσμά της είχαν λυθεί και στεκόταν και πάλι σε στάση προσευχής, δοξάζουσα τον Θεό. Το δε περιστέρι κάθισε πάνω στο κεφάλι της, κρατώντας στο στόμα του το στεφάνι και είπε προς τη Μαρίνα: «Εἰρήνη σέ σένα, δούλη τοῦ Θεοῦ. Ἔχε θάρρος καί λάβε ἀπό τή δεξιά τοῦ Ὑψίστου αὐτό τό οὐράνιο στεφάνι».
Λέγοντας αυτά η θεϊκή περιστερά, πέταξε και κάθισε πάνω σ’ εκείνο το Σταυρό και απευθυνόμενη προς τη μεγαλομάρτυρα είπε δυνατά, έτσι πού ν’ ακούνε όλοι: «Έλα, Μαρίνα, στις άνω μονές του Παραδείσου, για ν’ απολαύσεις το στεφάνι της αφθαρσίας στα αγαπητά σκηνώματα του Κυρίου, να χαίρεσαι μαζί με τους αγίους και να αναπαύεσαι αιώνια». Η φωνή αυτή πού ακούστηκε από πολλούς, συγκλόνισε άντρες και γυναίκες, αρκετοί δε απ’ αυτούς ομολόγησαν πώς ήταν έτοιμοι να πιστέψουν και να δώσουν ακόμα και τη ζωή τους για το Χριστό.
Ο έπαρχος πρόσταξε να θανατώσουν όσους είχαν πριν λίγο ομολογήσει πίστη στο Χριστό. Ο Ολύβριος, για να προλάβει μεγαλύτερο κακό για τους ειδωλολάτρες, διέλυσε το δικαστήριο και προσποιήθηκε ότι δίνει εντολή να μεταφέρουν την αγία Μαρίνα και πάλι στη φυλακή. Στην ουσία όμως, έδωσε μυστικά προσταγή στον επικεφαλής της φρουράς να πάρουν την καλλιπάρθενο μεγαλομάρτυρα και να την αποκεφαλίσουν στον τόπο της καταδίκης.
Εκεί η αγία, αφού προσευχήθηκε για τελευταία φορά πάνω στη γη, έσκυψε και το ξίφος του δημίου «ἐκκόψαν τήν κεφαλήν της, περιέβαλεν αὐτήν μέ τόν ἀδαμάντινον στέφανον τοῦ μαρτυρίου».
Τα ιερά λείψανά της
Μετά τον διά του ξίφους θάνατο της οι χριστιανοί παρέλαβαν κρυφά το τίμιο λείψανο και το ενταφίασαν με τιμές πού αρμόζουν στους μάρτυρες της πίστεως.
Άγνωστο πότε ακριβώς μετακομίστηκαν στην Κωνσταντινούπολη, εφόσον είναι αληθινή η πληροφορία ότι το έτος 1230 σταυροφόροι της Δύσεως μετέφεραν τα λείψανα αυτά από την πρωτεύουσα του Βυζαντίου στη Βενετία, γεγονός πού οι Ρωμαιοκαθολικοί γιορτάζουν στις 17 Ιουλίου (ημέρα μνήμης της μεγαλομάρτυρος και για μας τους Ορθοδόξους).
Η καλλιπάρθενος αγία Μαρίνα θεωρείται προστάτης των παιδιών και μάλιστα ειδική για τη θεραπεία όσων απ’ αυτά είναι άρρωστα και καχεκτικά ή έχουν ειδικές ανάγκες.
Θαύμα Αγίας Μαρίνας: «Είμαι η Μαρίνα από την Άνδρο» !
Πολλές φορές στην ζωή μας, σαν συνειδητοί Χριστιανοί, επικαλούμεθα τον Θεό και τούς Αγίους Του.
Αυτό λοιπόν έκανε και μια οικογένεια από την Κύπρο, γνωστή από τις τηλεοπτικές εκκλήσεις της πριν δύο χρόνια, για την εξεύρεση δότη προκειμένου να βρεθεί μόσχευμα για εγχείρηση στο μικρό παιδί τους, τον Ανδρέα που έπασχε από λευχαιμία. Μόσχευμα βρέθηκε και οι γονείς ετοιμάστηκαν για να ταξιδεύσουν στις ΗΠΑ, όπου θα γινόταν η λεπτή χειρουργική επέμβαση μεταμόσχευσης μυελού.
Ίσως θυμόμαστε την αγωνία της οικογένειας του Βάσου Βασιλείου, από τη Λεμεσό, και τις καθημερινές εκκλήσεις τους στον Χριστό μας για να σώσει το παιδί τους. Πριν λοιπόν ξεκινήσουν για την εγχείρηση οι γονείς άκουσαν για τα θαύματα της Αγίας Μαρίνας και πήραν την πρωτοβουλία να τηλεφωνήσουν στο μοναστήρι τής Αγίας Μαρίνας στην Άνδρο και να ζητήσουν την ευλογία Της.
Στο τηλέφωνο ο ηγούμενος της Μονής αρχιμανδρίτης Κυπριανός υποσχέθηκε πως θα προσευχηθεί στην Αγία και ευχήθηκε στους γονείς να έχει το παιδί την Αγία Μαρίνα στο χειρουργείο για βοήθεια. Πράγματι με την ευχή του ηγουμένου Κυπριανού στις αποσκευές τους και με ακράδαντη την πίστη για τη βοήθεια της Αγίας Μαρίνας οι δύο γονείς και ο μικρός Ανδρέας μετέβησαν στις ΗΠΑ.
Μετά τις καθιερωμένες προκαταρκτικές εξετάσεις προετοιμασίας ο μικρός Ανδρέας εισήλθε για την πραγματικά πολύ σοβαρή και λεπτή εγχείρηση. Λίγη ώρα πριν το χειρουργείο παρουσιάστηκε στον ιατρό που θα χειρουργούσε τον μικρό Ανδρέα μία γυναίκα.
Είπε πως είναι γιατρός και παρακάλεσε να παρακολουθήσει την εγχείρηση, επειδή ήταν προσωπική ιατρός του μικρού Ανδρέα. Η συζήτηση της γυναίκας με τον χειρούργο έδειχνε πως κατείχε την ιατρική επιστήμη και δεν άφηνε καμιά αμφιβολία στο χειρούργο να σκεφτεί πως δεν είναι ιατρός. Εκείνος πάντως της είπε πως δεν επιτρέπεται να βρίσκεται στο χειρουργείο ξένος ιατρός και πως αποτελούσε πρακτική της ιατρικής του ομάδας να μην μετέχουν άλλοι στις λεπτές αυτές εγχειρήσεις.
Η επιμονή όμως της γυναίκας έκαμψε την αρχική αδιαλλαξία του χειρούργου. Της ζήτησε να αφήσει τα στοιχεία της στη γραμματεία και να εισέλθει στη συνέχεια στο χειρουργείο μαζί του. Έτσι και έγινε. Η άγνωστη ιατρός εισήλθε στο χειρουργείο και όχι απλώς παρακολουθούσε αλλά συμμετείχε ενεργά στην εγχείρηση του μικρού Ανδρέα. Αρκετές φορές μάλιστα έδωσε τις κατευθύνσεις για το πώς έπρεπε να προχωρήσει η επέμβαση.
Όλα πήγαν καλά και ο γιατρός αφού την ευχαρίστησε εξήλθε του χειρουργείου. Το ζεύγος Βασιλείου έτρεξε να πληροφορηθεί για το πώς πήγε η εγχείρηση.
«Όλα πήγαν πολύ καλά» τους είπε. Και πρόσθεσε: «Δεν μπορώ όμως να καταλάβω πως είχατε μια τέτοια γιατρό για το παιδί σας και ήλθατε σε μένα;»
Οι γονείς έκπληκτοι του απάντησαν ότι δεν είχαν φέρει κάποια γιατρό και δεν γνωρίζουν κάτι σχετικό. Ο χειρούργος όμως επέμενε και τους είπε πως όταν εξήλθε από το χειρουργείο η γιατρός του μικρού Ανδρέα, παρέμεινε για λίγο μέσα με την υπόλοιπη ιατρική ομάδα. Ως εκ τούτου κάπου εκεί γύρω έπρεπε να είναι και τους προέτρεψε να τη συναντήσουν.
Μάταια όμως έψαχναν να τη βρουν. Η γιατρός είχε εξαφανισθεί… Σκέφθηκαν πως θα έφυγε και πήγαν μετά την προτροπή του χειρούργου στη γραμματεία να ζητήσουν τα στοιχεία της προκειμένου να την ευχαριστήσουν. Πίστευαν πως ίσως κάποια γιατρός από την Ελλάδα, ή την Κύπρο ευαισθητοποιήθηκε και ταξίδευσε στις ΗΠΑ για να συμβάλλει στην λεπτή χειρουργική επέμβαση.
Με έκπληξη διαπίστωσαν πως η άγνωστη γυναίκα ιατρός είχε υπογράψει με το όνομα Μαρίνα από την Άνδρο. Δεν πίστευαν αυτό που έβλεπαν. Στέκονταν επί αρκετή ώρα αμήχανοι μπροστά στο θαύμα της Αγίας Μαρίνας.
Τα δάκρυα ευγνωμοσύνης και χαράς πλημμύρισαν τα μάτια τους. Θυμήθηκαν αυτό που τους είχε πει ο σεβαστός γέροντας και ηγούμενος της ομώνυμης Ιεράς Μονής. «Πηγαίνετε στην Αμερική και εύχομαι η Αγία Μαρίνα να είναι μέσα στο χειρουργείο».
Την απερίγραπτη χαρά τους για την επιτυχή έκβαση της εγχείρησης και την επαναφορά της υγείας του μικρού Ανδρέα τη μετέφεραν στα ΜΜΕ μιλώντας για το αληθινό θαύμα. Από τότε έβαλαν ως τάμα να βρίσκονται πάντοτε οικογενειακώς στην Άνδρο την ημέρα της μνήμης της Αγίας Μαρίνας. Έτσι και πράττουν, ενώ όπως ανέφερε μοναχός της Μονής με τον οποίο συνομιλήσαμε δύο φορές, στα χρόνια που μεσολάβησαν από τότε, η οικογένεια Βασιλείου μεταβαίνει τακτικά από τη Λεμεσό κάθε καλοκαίρι στην Άνδρο για να ευχαριστήσει την Αγία Μαρίνα, που έσωσε τον μικρό Ανδρέα.
Ουδέποτε λοιπόν απουσίασαν τα θαύματα των Αγίων από τη ζωή τής Ορθοδόξου Εκκλησίας μας, και είθε ο Πανάγαθος Θεός, ό Κύριος Ημών Ιησούς Χριστός, να μας ενισχύει την πίστη μας με τα θαύματα των Αγίων μας.
«Η νοσοκόμα με τα άσπρα» – Το θαύμα του Κυριάκου Κουρούμουνου από την Αραδίππου, στις 23 Μαρτίου 2006
Ο Κυριάκος επρόκειτο να κάνει μια εγχείρηση στο πόδι και εισήχθην στο νοσοκομείο την ημέρα του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, όπως χαρακτηριστικά μας λέει ο ίδιος:
“Μετά την εκκλησία πήγα στο νοσοκομείο μαζί με την κόρη μου, που είναι νοσοκόμα. Μου έκαναν τις απαραίτητες εξετάσεις και όταν πήγα στο δωμάτιο μου, πήρα τηλέφωνο στο μοναστήρι να αναφέρω ότι θα κάνω εγχείρηση.
Οι πατέρες με καθησύχασαν και μου είπαν, ότι θα προσευχηθούν και όλα θα πάνε καλά.
Έκλεισα το τηλέφωνο και πλάγιασα να ξεκουραστώ, διότι δεν το κρύβω είχα μεγάλο φόβο, επειδή το πόδι μου ήταν σε άθλια κατάσταση από προηγούμενες εγχειρήσεις. ’ρχισα να καλώ τους Αγίους να με βοηθήσουν και ιδιαιτέρως την Αγία Μαρίνα που πολύ την ευλαβούμαι.
Δευτέρα πρωί 27 Μαρτίου, ετοιμάστηκα, έκανα το Σταυρό μου και ξεκινήσαμε για το χειρουργείο, ξαπλωμένος πάνω σ’ ένα τρόλεϊ. Μπήκαμε στον προθάλαμο του χειρουργείου περιμένοντας τις τελευταίες διαδικασίες. Αφού ετοιμάστηκαν όλα πήραμε το δρόμο για το χειρουργείο.
Πίσω η κόρη μου, μπροστά ένας νοσοκόμος και στο πλάι μία νοσοκόμα ντυμένη με τ’ άσπρα. Με έβαλαν στο χειρουργικό τραπέζι και άρχισαν τις ετοιμασίες. Η νοσοκόμα με τ’ άσπρα παρούσα. Η αναισθησιολόγος έτοιμη να μου βάλει την ένεση στο σπόνδυλο, επειδή έχω πρόβλημα με τον αυχένα μου και δεν έπρεπε να κοιμηθώ. Η κόρη μου από δεξιά και η Νοσοκόμα με τ’ άσπρα από αριστερά με έσκυψαν και μου έβαλαν την ένεση. Δεν πόνεσα καθόλου, μόνο ένα μικρό τσίμπημα. Τότε μου λέει η νοσοκόμα με τ’ άσπρα σχεδόν στ’ αυτί:
“Μη φοβάσαι θα γίνεις καλά”. Με ξάπλωσαν, μου έβαλαν ορρούς, καρδιογράφο και άρχισαν την εγχείρηση. Βάλανε έναν παραβάν μπροστά μου να μην βλέπω. Η αναισθησιολόγος με ρώτησε αν ήθελα να μου κάνει ένεση να κοιμηθώ λίγο να μην ακούω τα εργαλεία, αλλά εγώ αρνήθηκα.
Αρχισε η εγχείρηση, η οποία είχε διάρκεια ενάμιση ώρα. Κοίταζα την νοσοκόμα με τ’ άσπρα, ήταν δίπλα στην κόρη μου, τότε μου λέει ο γιατρός:
“Κυριάκο τελειώσαμε, Δόξα σοι ο Θεός, όλα πήγαν καλά”.
Με έβαλαν στο τρόλεϊ και με πήγανε στον άλλο θάλαμο για ακτινογραφίες και για να συνέλθω από την τοπική νάρκωση.
Μόλις φύγαμε από το χειρουργείο, τη νοσοκόμα με τ’ άσπρα δεν την ξαναείδα.
Με πήραν στον 5ο όροφο στο δωμάτιο 7. Μου έβαλαν τ’ απαραίτητα (ορούς κτλ) και με άφησαν να ξεκουραστώ. Δίπλα μου δικά μου πρόσωπα. Κύλησε η μέρα σιγά σιγά.
Ξημερώνοντας άρχισαν οι νοσοκόμες και οι νοσοκόμοι να πηγαινοέρχονται, να βγάλουν αίμα για αναλύσεις.
Γύρω στις 10:00 π.μ. έρχονται με μια μπουκάλα αίμα. Ρωτώ τι συμβαίνει. Μου είπαν ότι έπρεπε να βάλουν λίγο αίμα. Τότε άρχισα και πάλι να παρακαλώ τους Αγίους και φυσικά την Αγία Μαρίνα.
Έκλεισα τα μάτια μου να ξεκουραστώ και τότε είχα την επίσκεψη της νοσοκόμας με τ’ άσπρα και μου λέει: “Θα πάνε όλα καλά, ήμουν στο χειρουργείο μαζί σου” την ρωτώ ποια είσαι και μου απαντά: “Ήλθα από μακριά εκεί που έρχεσαι και συ !” Τότε άνοιξα τα μάτια μου και την είδα να φεύγει προς τον διάδρομο. Ρώτησα τον διπλανό μου αν είδε καμιά νοσοκόμα να φεύγει και μου απάντησε αρνητικά.
Μετά ήλθε η αδελφή να κοιτάξει το αίμα και τους ορούς και τη ρώτησα αν στο χειρουργείο μπαίνουν και νοσοκόμες με άσπρα ρούχα. Τότε σηκώθηκε όρθια έκανε τον Σταυρό της και μου λέει: “Εσύ κάτι είδες. Ποιαν Αγία παρακάλεσες; “Της είπα πολλούς Αγίους αλλά και την Αγία Μαρίνα στην Άνδρο”.
Δεν υπάρχουν λόγια για να περιγράψει κανείς τη θλίψη και την οργή που επικρατεί με αφορμή το συγκλονιστικό δυστύχημα στα Τέμπη το βράδυ της περασμένης Τρίτης (28/2).
Ανάμεσα στα θύματα της τραγωδίας και η Κύπρια Αναστασία Αδαμίδου. Οι αναρτήσεις του περιβάλλοντός της στα social media ραγίζουν καρδιές, καθώς κανείς τους δεν μπορεί να πιστέψει ότι η νεαρή κοπέλα δεν είναι πια κοντά τους.
Τραγική φιγούρα ο σύντροφός της, Δημήτρης Ξενιτόπουλος, ο οποίος πριν από μερικές ώρες προχώρησε σε μια άκρως συγκινητική ανάρτηση στον προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook. Ο ίδιος δημοσίευσε στο προφίλ του μια σειρά από κοινές τους φωτογραφίες και τις συνόδευσε με ένα σπαρακτικό, μακροσκελές μήνυμα.
«Όμορφή μου, αγάπη μου, κουτσακοτήρα μου ( όπως σε φώναζα και γελούσες). Ήδη μου έλειψες όσο δε φαντάζεσαι. Δεν ξέρω τι θα κάνω χωρίς εσένα δίπλα μου γιατί ήσουν το στήριγμά μου, τα όνειρά μου, η ζωή μου. Σήμερα θα έπρεπε να ήμασταν μαζί όπως κάθε Σαββατοκύριακο από τον Σεπτέμβριο μέχρι τώρα, αλλά είμαι μόνος μου πλέον στην πόλη μας, τη Θεσσαλονίκη, που τόσο αγαπούσες (ίσως την αγαπούσες και λίγο περισσότερο από εμένα). Ήρθα όπως κάθε Παρασκευή αλλά δεν είσαι εδώ. Λίγοι μήνες μέναμε μέχρι να γυρίσω από Αθήνα και να μείνουμε μαζί, να φέρω τα έπιπλα και να φτιάξουμε το σπίτι μας.
Τον Σεπτέμβριο που έφευγα για Αθήνα έμοιαζε ακατόρθωτο, αλλά με την αγάπη και τον έρωτά μας τα καταφέραμε και φτάσαμε ως εδώ, φτάσαμε σχεδόν στο καλοκαίρι που δε θα χρειαζόταν να αποχωριζόμαστε άλλο τις Δευτέρες και να συναντιόμαστε ξανά τις Παρασκευές, που με περίμενες στην πόρτα του σπιτιού σου να με πάρεις αγκαλιά ή εγώ στον σταθμό Λαρίσης να σε φιλήσω και να είμαι ο πιο χαρούμενος άνθρωπος που ήρθε άλλο ένα Σαββατοκύριακο που θα σε είχε κοντά μου και θα σε άγγιζα. Δεν ξέρω τι να περιμένω πλέον με τόση ανυπομονησία γιατί οι δυο μας ήμασταν ένα και όλα τα όνειρα και τα σχέδια ήταν κοινά. Μακάρι να μπορούσα να είμαι εγώ στη θέση σου σε ένα τραίνο που έπαιρνα να έρθω να σε δω, όπως το χθεσινό, γιατί ήταν η σειρά μου αυτό το Σαββατοκύριακο να έρθω. Μακάρι να μην ήσουν μόνη και να ήμουν εκεί μαζί σου να σε προστάτευα όπως πάντα ή αν δεν μπορούσα να ήμασταν και σε αυτό μαζί, γιατί είχαμε πει όλα μαζί θα τα καταφέρουμε.
Πήγαμε τόσα ταξίδια και στο σημαντικότερο δε με πήρες μαζί σου, με άφησες μόνο μου και δεν ξέρω τι να κάνω με αυτό. Είχαμε τόσα όνειρα που είχαμε πει ο ένας στον άλλον, είχαμε πει το για πάντα και έμεινα εγώ και για τους δυο μας, να μας αποδείξω ότι το εννοούσαμε απόλυτα και όταν σε ξαναδώ να σου πω ότι τα καταφέραμε, να σου επιστρέψω το φιλί που σου έδωσα και το σ’ αγαπώ που σου είπα όταν σε άφησα στο βαγόνι. Ελπίζω να σε έκανα χαρούμενη γιατί από τη δική σου χαρά έπαιρνα και εγώ. Το μόνο που χαίρομαι είναι ότι δεν σου έκρυψα ποτέ πόσο σε αγαπάω και σε νοιάζομαι, κάτι που καταλάβαινες όπως και εγώ για εσένα. Δεν έχω κοιμηθεί ήρεμος και σχεδόν καθόλου από τη Δευτέρα το βράδυ που κοιμηθήκαμε μαζί γιατί σε περιμένω και δεν έρχεσαι πλέον να σε πάρω αγκαλιά και να αποκοιμηθείς επάνω μου όπως σου άρεσε, γιατί πάντα μου έλεγες ότι το να ξαπλώνεις έτσι ήταν όλη σου η ζωή. Μπορεί να μην στο έλεγα και εγώ εκείνη τη στιγμή αλλά όταν ξάπλωνες και σε φιλούσα στο μέτωπο αυτό εννοούσα. Πάντα θα είσαι το κορίτσι μου, το χαμόγελο μου, τα όνειρά μου.
Πάντα θα ανυπομονώ να σε δω όπως κάθε καθημερινή που περιμέναμε το Σαββατοκύριακο, απλά τώρα θα πρέπει να περιμένουμε λίγο περισσότερο. Ελπίζω να είσαι καλά όπου και αν είσαι και κάποια στιγμή να έρθεις να μου το πεις για να πάψω να ανησυχώ, γιατί πλέον δεν είναι στο χέρι μου να σε κάνω χαρούμενη και να σε προσέξω, όπως έκανα πάντα. Αντίο, καρδιά μου. Σε φιλώ και σε περιμένω στην αγκαλιά μου κάθε βράδυ, δική σου είναι όπως σου απαντούσα όταν με ρωτούσες. Σ’ αγαπάω για πάντα!».
Απίστευτος διάλογος στο διαδίκτυο ανάμεσα σε χρήστη του twitter και της Ναταλίας Γερμανού που σε tweet που ανέφερε:
Κάθεται λέει, λέει, λέει ο Εισαγγελάτος, λέει για εξοπλισμούς, συμβάσεις, χρήματα, έργα κλπ και στο τέλος καταλήγει στο συμπέρασμα: φταίει ο σταθμάρχης, ας ξεσκίσω την σάρκά του. Γ@@@@@@ ύαινα. #MegaLiveNews
η Ναταλια Γερμανού σχολίασε:
Τόσοι εργαζόμενοι του ΟΣΕ είχαν κάνει καταγγελίες σε Εισαγγελείς ότι το δρομολόγιο εκεί είναι αφύλακτο και επικίνδυνο γιατί κανένα «υπερσύγχρονο σύστημα» δεν δουλεύει.
Σκατά στα μούτρα μας για ΜΜΕ που δεν το μάθαμε και δεν το βγάλαμε πρώτο θέμα. Ντροπή μας. Έχουμε ευθύνη κι εμείς.
Τόσοι εργαζόμενοι του ΟΣΕ είχαν κάνει καταγγελίες σε Εισαγγελείς ότι το δρομολόγιο εκεί είναι αφύλακτο και επικίνδυνο γιατί κανένα «υπερσύγχρονο σύστημα» δεν δουλεύει. Σκατά στα μούτρα μας για ΜΜΕ που δεν το μάθαμε και δεν το βγάλαμε πρώτο θέμα. Ντροπή μας. Έχουμε ευθύνη κι εμείς
Με τη μεγαλύτερη σιδηροδρομική τραγωδία της Ελλάδας ασχολείται η εκπομπή «Φως στο Τούνελ» και στο ξεκίνημά της, η Αγγελική Νικολούλη έστειλε το δικό της μήνυμα για το δυστύχημα των Τεμπών.
«Εκεί στην κοιλάδα του θανάτου στα Τέμπη, τρεις μέρες τώρα ανταμώνουν η κρατική αναλγησία, η αδιαφορία, ο ωχαδερφισμός, το φτηνό ρουσφέτι και ιθύνοντες που ενώ έχουν φταίξει δεν έχουν συλληφθεί», είπε μεταξύ άλλων και τόνισε ακόμα πως «ένα ολόκληρο έθνος ζητά, απαιτεί, να βρεθούν όλοι οι ένοχοι και να τιμωρηθούν … Τους καλούν οι νεκροί εκεί και τους καλούν για να λογοδοτήσουν στη δικαιοσύνη. Και αυτό περιμένουμε να δούμε. Πέρα από τον σταθμάρχη, ποιοι άλλοι θα δώσουν λόγο στη δικαιοσύνη».
Αναλυτικά τα όσα είπε η δημοσιογράφος-παρουσιάστρια στην έναρξη της εκπομπής:
«Ένα ολόκληρο έθνος πενθεί, πενθεί για τους 57 νεκρούς και απαιτεί να βρεθούν όλοι οι ένοχοι. Για τους νέους που ενώ σχεδίαζαν τη ζωή του δεν πρόλαβαν να τη ζήσουν. Δεν πρόλαβαν να πετάξουν με τα δικά τους τα φτερά, γιατί κάποιοι τους τα έκοψαν απότομα. Ένα ολόκληρο έθνος ζητά, απαιτεί, να βρεθούν όλοι οι ένοχοι και να τιμωρηθούν. Περιμένει να δει τι θα γίνει πλέον, με έργα και όχι με μεγάλα λόγια. Περιμένει ο κόσμος να δει τι θα γίνει για να μην ξαναζήσουμε τέτοια εγκλήματα, να μην ξαναθρηνήσουμε τόσους νεκρούς. Εκεί στην κοιλάδα του θανάτου στα Τέμπη, τρεις μέρες τώρα ανταμώνουν η κρατική αναλγησία, η αδιαφορία, ο ωχαδερφισμός, το φτηνό ρουσφέτι και ιθύνοντες που ενώ έχουν φταίξει δεν έχουν συλληφθεί. Τους καλούν οι νεκροί εκεί και τους καλούν για να λογοδοτήσουν στη δικαιοσύνη. Και αυτό περιμένουμε να δούμε. Πέρα από τον σταθμάρχη, ποιοι άλλοι θα δώσουν λόγο στη δικαιοσύνη».
Πέφτει η αυλαία στην εξαφάνιση των Ντέιβιντ και η Λουκρητία Ρόμπινσον, καθώς 40 ημέρες μετά το ζευγάρι βρέθηκε νεκρό.
Αυλαία στο θρίλερ της εξαφάνισης του ζευγαριού Αμερικανών που εξελισσόταν εδώ και 40 ημέρες, έριξαν οι έρευνες της αστυνομίας η οποία εντόπισε το αυτοκίνητο και τις δυο σορούς σε χαράδρα 200 μέτρων βάθους, στον Ταΰγετο, κοντά στην τοποθεσία «πέντε δρόμοι».
Ο Ντέιβιντ και η Λουκρητία Ρόμπινσον ερωτεύθηκαν, αγαπήθηκαν μεταξύ τους απέκτησαν μια κόρη, έζησαν μαζί και πέθαναν μαζί. Άλλωστε από τις πρώτες ημέρες της εξαφάνισής τους, η κόρη τους Τζουλιάνα είχε αναφέρει με ανάρτησή της ότι οι γονείς της είχαν αυτοκτονήσει.
Σε κακή κατάσταση βρέθηκε το ζευγάρι, σημάδια στα άψυχα σώματά τους
Πριν από λίγες ώρες επιβεβαιώθηκε ο θάνατός τους ενώ αναμένεται η νεκροψία νεκροτομή για να διαπιστωθεί ακριβώς ο τρόπος και ο χρόνος κατά τον οποίο έφυγε από τη ζωή το ηλικιωμένο ζευγάρι.
https://www.youtube.com/watch?v=reaDBVwXlIE
Η ζωή που είχαν στην Ελλάδα πριν το τραγικό τέλος
Το ζευγάρι είχε εγκαταλείψει την Αμερική και έμενε χρόνια σε δικό του σπίτι στην περιοχή Ντάπια Μεθώνης με θέα προς τη θάλασσα και το κάστρο. Είχαν αποκτήσει φιλικές σχέσεις και με αρκετούς από τους μόνιμους κατοίκους. Φίλη τους από την περιοχή είναι και η γυναίκα που είχε δηλώσει την εξαφάνισή τους, στις 6 Φεβρουαρίου στο Α.Τ της Καλαμάτας κι η οποία άρχισε να τους αναζητά τηλεφωνικά από τις 23 Ιανουαρίου. Η γυναίκα όσες φορές και αν τους κάλεσε δεν κατάφερε να τους εντοπίσει με αποτέλεσμα να επικοινωνήσει με την κόρη τους, όπου αποφάσισαν να προχωρήσουν σε δήλωση εξαφάνισης.
Σύμφωνα με φιλικά πρόσωπα της οικογένειας, η Julianna Robinso, η κόρη τους έχει ξεκινήσει να κινεί τις διαδικασίες για τη διαθήκη των γονιών της. Φίλος της οικογένειας είχε μιλήσει στο protothema.gr για την εξαφάνιση του ζευγαριού και είχε εκφράσει τους φόβους του για την τύχη τους αλλά και το σημείωμα που άφησαν για να το διαβάσει η κόρη τους, πάνω στο τραπέζι του σπιτιού, πριν εξαφανιστούν.
Τι λένε συγγενείς και φίλοι του ζευγαριου για τον χαμό τους
«Ανησυχώ για την τύχη των δύο αγαπημένων φίλων μου. Ο Ντέιβιντ και η Λουκρητία είναι από τα πιο αγαπημένα κι ερωτευμένα ζευγάρια που έχω δει ποτέ, γεμάτοι όρεξη για ζωή. Τους θαύμαζα γιατί παρά τη προχωρημένη τους ηλικία, άφηναν ζωντανή τη φαντασία τους έκαναν διάφορα πράγματα μαζί. Όταν όμως η Λουκρητία παρουσίασε μια σπάνια παρενέργεια μετά τον εμβολιασμό της, την έκανε να λυγίσει ψυχολογικά και την ίδια και τον άντρα της. Παρουσίασε κινητικά προβλήματα η γυναίκα και είχε και άνοια. Θέλω να σας πω, ότι η αστυνομία βρήκε ένα σημείωμα πάνω στο τραπέζι όπου οι δύο γονείς απευθύνονταν προς την κόρη τους. Στο σημείωμα έγραφαν: «”Θα σε αγαπάμε παιδί μου και να μην στεναχωριέσαι…”».
Η κόρη του ζευγαριού, η οποία από την πρώτη στιγμή ήταν πεπεισμένη ότι οι γονείς της είχαν βάλει τέλος στη ζωή τους, επιβεβαίωσε με ανάρτησή της στο Facebook ότι το ηλικιωμένο ζευγάρι βρέθηκε νεκρό.
«Τα πτώματα των γονιών μου μόλις βρέθηκαν στη βάση ενός γκρεμού. Δεν υπάρχουν άλλες λεπτομέρειες ακόμα. Θα χρειαστούν αρκετές ημέρες για να ανακτήσουν τα πτώματά τους, να αναγνωριστούν επίσημα και να εκδοθεί πιστοποιητικό θανάτου. Περισσότερες πληροφορίες όσο μπορώ, όταν μπορώ» έγραψε στην ανάρτησή της η κόρη του ζευγαριού.
