Οι αστρολογικές εξελίξεις των τελευταίων ημερών του έτους φέρνουν ανακούφιση, αναγνώριση και ουσιαστικές λύσεις για τρία ζώδια που δοκιμάστηκαν έντονα.
Οι τελευταίες ημέρες του Δεκεμβρίου σηματοδοτούν μια περίοδο ουσιαστικών αλλαγών για ορισμένα ζώδια του κύκλου.
Μετά από ένα παρατεταμένο διάστημα πιέσεων, καθυστερήσεων και αβεβαιότητας, το σκηνικό μεταβάλλεται, δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για αποκατάσταση ισορροπιών και δικαίωση προσπαθειών που είχαν μείνει χωρίς ανταπόκριση. Με άλλα λόγια, όσο κι αν κόπιασες τους προηγούμενους μήνες, έφτασε η στιγμή να αναγνωριστεί ό,τι έκανες.
Από τις 20 Δεκεμβρίου και έπειτα, συγκεκριμένες πλανητικές όψεις ενισχύουν τη σταθερότητα και την πρόοδο, ευνοώντας εκείνους που επέλεξαν να επιμείνουν, ακόμη και όταν οι συνθήκες δεν ήταν με το μέρος τους. Η περίοδος αυτή δεν φέρνει τυχαίες ευκαιρίες, αλλά ανταμείβει τη συνέπεια, την αντοχή και τη σοβαρή δουλειά. Τρία ζώδια βρίσκονται στο επίκεντρο αυτής της θετικής μεταστροφής.
Όλα μοιάζουν πια πιο εύκολα για τρία ζώδια
Ταύρος
Για τους Ταύρους, το δεύτερο μισό του Δεκεμβρίου λειτουργεί ως περίοδος επιβράβευσης, κυρίως στον επαγγελματικό και οικονομικό τομέα. Υποθέσεις που είχαν «παγώσει» αρχίζουν να ξεμπλοκάρουν, ενώ μια συμφωνία ή μια πρόταση έρχεται να επιβεβαιώσει ότι οι προσπάθειές τους δεν πέρασαν απαρατήρητες. Η αίσθηση σταθερότητας επανέρχεται, δίνοντας στους Ταύρους τη δυνατότητα να σχεδιάσουν το επόμενο βήμα τους με μεγαλύτερη σιγουριά.
Σκορπιός
Οι Σκορπιοί βιώνουν μια περίοδο εσωτερικής και πρακτικής δικαίωσης. Μετά από έντονες συναισθηματικές δοκιμασίες και ξεκαθαρίσματα σε σχέσεις και συνεργασίες, η πραγματικότητα αρχίζει να αποκαλύπτεται. Από τις 20 Δεκεμβρίου, πρόσωπα και καταστάσεις παίρνουν τη θέση που τους αναλογεί, ενώ μια σημαντική εξέλιξη ενισχύει το αίσθημα δικαίου. Οι Σκορπιοί αντιλαμβάνονται ότι η υπομονή και η ψυχική τους αντοχή αποτέλεσαν καθοριστικό παράγοντα.
Υδροχόος
Για τους Υδροχόους, η δικαίωση έρχεται μέσα από την αναγνώριση ιδεών και επιλογών που στο παρελθόν είχαν αμφισβητηθεί. Νέες προοπτικές ανοίγονται, ιδιαίτερα σε επαγγελματικό και κοινωνικό επίπεδο, επιτρέποντάς τους να κινηθούν πιο ελεύθερα και δημιουργικά. Η περίοδος μετά τις 20 Δεκεμβρίου σηματοδοτεί ένα νέο ξεκίνημα, επιβεβαιώνοντας ότι η επιμονή στο προσωπικό τους όραμα ήταν τελικά η σωστή στρατηγική.
Σφάδαζε από τον πόνο ο 17χρονος… Δικογραφία για τη διευθύντρια, τον καθηγητή και το μαθητή.
Ένα αδιανόητο περιστατικό σημειώθηκε σε ΕΠΑΛ στο Χαλάνδρι, όταν ένας καθηγητής, παρουσία της διευθύντριας, έπιασε με κόφτη τα δάχτυλα ενός μαθητή στην προσπάθειά του να κόψει την αλυσίδα και να βάλει τέλος στην κατάληψη που έκαναν οι μαθητές.
Δείτε το βίντεο:
O διάλογος κατά τη διάρκεια του περιστατικού είναι ενδεικτικός:
Μαθητής: Α…, Α…, το χέρι μου ρε…
Διευθύντρια: Πάρε το χέρι σου
Μαθητής: Άστο, το χέρι μου…
Διευθύντρια: Πάρτε τα χέρια σας από’ δω
Μαθητής: Έλα, βγάλ’το με πονάει…
Όπως καταγγέλλει στο δελτίο του Star ο 17χρονος μαθητής, τραυματίστηκε στα δάχτυλα από καθηγητή του σχολείου του κατά τη διάρκεια κατάληψης.
Όπως δηλώνει ο ανήλικος, μετά το περιστατικό μετέβη στο ΚΑΤ, όπου οι γιατροί διαπίστωσαν κάκωση και στα δύο του δάχτυλα. Σύμφωνα με την περιγραφή του, ο καθηγητής χρησιμοποίησε κόφτη και του τράβηξε το δάχτυλο, παρά τις εκκλήσεις του να σταματήσει. «Πήγα στο ΚΑΤ και μου είπαν ότι έχω πάθει κάκωση και στα δύο μου δάχτυλα. Ο καθηγητής χρησιμοποιεί τον κόφτη, μου τραβάει το δάχτυλο. Φωνάζω, υποφέρω, του ουρλιάζω “σε παρακαλώ, άφησέ το”, “άφησε το δάχτυλό μου πονάω”, αλλά συνέχισε. Με χλεύασε κιόλας, λέγοντάς μου “αχ, καλέ πονάν τα δαχτυλάκια σου;”», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Δείτε το βίντεο:
Από την πλευρά του, ο πατέρας του μαθητή περιγράφει τη σκηνή ως ιδιαίτερα βίαιη, σημειώνοντας ότι ο καθηγητής έπιασε το δάχτυλο του γιου του «με παγερό βλέμμα και σαρδόνιο χαμόγελο».
Για το περιστατικό συνελήφθη ο 17χρονος μαθητής και αφέθηκε ελεύθερος, ενώ σε βάρος του σχηματίστηκε δικογραφία για απλή σωματική βλάβη
Σε βάρος της διευθύντριας και του καθηγητή σχηματίστηκε δικογραφία για σωματική βλάβη, ενώ την Τρίτη (16/12), οδηγήθηκαν στον εισαγγελέα.
Σύμφωνα με πληροφορίες, η κατάληψη στο σχολείο πραγματοποιήθηκε λόγω προβλημάτων που αφορούσαν τις υποδομές και την καθαριότητα του σχολικού συγκροτήματος.
Σοκ στο Αγρίνιο: 9χρονος έδωσε σε συμμαθητή του ψυχοφάρμακο
Σοκ προκαλεί το περιστατικό που σημειώθηκε σε σχολείο στο Αγρίνιο, όταν 9χρονος μαθητής χορήγησε σε 9χρονο συμμαθητή του φαρμακευτικό σκεύασμα, στο πλαίσιο μιας επικίνδυνης «πρόκλησης» ή «challenge» που φαίνεται να είχε γίνει μεταξύ των παιδιών.
Ο νεαρός μαθητής που έλαβε το φάρμακο διακομίσθηκε επειγόντως στο Γενικό Νοσοκομείο Αγρινίου, όπου παραμένει νοσηλευόμενος, αν και σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες, δεν διατρέχει κίνδυνο η ζωή του.
Το φαρμακευτικό σκεύασμα που χορηγήθηκε είναι η αριπιπραζόλη, ένααντιψυχωσικό φάρμακο που χρησιμοποιείται κυρίως για τη θεραπεία ήπιων έως σοβαρών μανιακών επεισοδίων σε ασθενείς με Διπολική Διαταραχή τύπου Ι, καθώς και για την πρόληψη νέων επεισοδίων σε ενήλικες που παρουσιάζουν μανιακά συμπτώματα και έχουν ανταποκριθεί σε προηγούμενη θεραπεία με το ίδιο φάρμακο.
Η συγκεκριμένη πρόκληση μεταξύ των δύο 9χρονων μαθητών αναδεικνύει την ανησυχητική τάση των «challenges», που συχνά κυκλοφορούν στα κοινωνικά δίκτυα ή μεταφέρονται από στόμα σε στόμα μεταξύ των νέων, χωρίς να αντιλαμβάνονται τις σοβαρές συνέπειες για την υγεία και την ασφάλειά τους. Παρά το νεαρό της ηλικίας τους, τα παιδιά φαίνεται να συμμετέχουν σε επικίνδυνες και εντελώς ακατάλληλες για την ηλικία τους δραστηριότητες, αγνοώντας τις ενδεχόμενες συνέπειες.
Μόλις το περιστατικό έγινε αντιληπτό ο 9χρονος διακομίσθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Αγρινίου και παραμένει νοσηλευόμενος, χωρίς να διατρέχει κίνδυνο ζωής. H σύλληψη της μητέρας του παιδιού που φέρεται να έδωσε το σκεύασμα έγινε χθες το πρωί, από αστυνομικούς της Υποδιεύθυνσης Δίωξης και Εξιχνίασης Εγκλημάτων Αγρινίου, με την κατηγορία της έκθεσης και παραμέλησης εποπτείας ανηλίκου και σωματική βλάβη.
Έντονο προβληματισμό προκαλεί σε Ελλάδα και Ευρώπη η έξαρση της γρίπης H3N2, γνωστής και ως «υπεργρίπης», καθώς τα περιστατικά παρουσιάζουν αυξητική τάση, με ιδιαίτερη πίεση στα συστήματα υγείας.
Στη Βρετανία, οι νοσηλείες αυξήθηκαν κατά 56% μέσα σε μόλις μία εβδομάδα, γεγονός που έχει θέσει σε συναγερμό τις υγειονομικές αρχές.
Σύμφωνα με τα στοιχεία, το Εθνικό Σύστημα Υγείας της χώρας (NHS) καταγράφει περίπου 1.717 νέες εισαγωγές ημερησίως, αριθμός αισθητά υψηλότερος σε σύγκριση με την αντίστοιχη περσινή περίοδο. Η εικόνα αυτή θυμίζει τις πρώτες φάσεις της πανδημίας COVID-19, με αποτέλεσμα να επανέρχονται προληπτικές συστάσεις, όπως η χρήση μάσκας σε χώρους αυξημένου συνωστισμού.
Την ίδια στιγμή, αύξηση κρουσμάτων παρατηρείται και στην Ελλάδα. Όπως επισημαίνει ο αναπληρωτής καθηγητής Γενικής και Προληπτικής Ιατρικής του ΕΚΠΑ, Γιώργος Μαρίνος, τα περισσότερα περιστατικά που καταγράφονται αυτή την περίοδο ταυτοποιούνται ως H3N2. Οι υγειονομικές υπηρεσίες παρακολουθούν στενά τα επιδημιολογικά δεδομένα, καθώς το συγκεκριμένο στέλεχος εμφανίζει υψηλή μεταδοτικότητα και φαίνεται να ξεπερνά την υπάρχουσα ανοσία.
«Τα κρούσματα αυξάνονται και στην Ευρώπη, και είναι σημαντικό να παρακολουθούμε στενά τα επιδημιολογικά δεδομένα. Στην Ελλάδα παρατηρείται αύξηση των περιστατικών γρίπης, τα οποία αυτή τη στιγμή ταυτοποιούνται ως H3N2. Οι υγειονομικές αρχές παρακολουθούν την εξέλιξη» υπογραμμίζει ο Γιώργος Μαρίνος, αναπληρωτής καθηγητής Γενικής και Προληπτικής Ιατρικής στην Ιατρική Σχολή του ΕΚΠΑ.
Τα συμπτώματα εξελίσσονται ταχύτατα και περιλαμβάνουν υψηλό πυρετό, έντονη καταβολή, βήχα, καταρροή, μυαλγίες αλλά και γαστρεντερικές διαταραχές. Στις ομάδες υψηλού κινδύνου ανήκουν μικρά παιδιά, άτομα άνω των 65 ετών, έγκυες γυναίκες, καθώς και ασθενείς με χρόνια νοσήματα όπως άσθμα, διαβήτη ή καρδιαγγειακές παθήσεις.
Οι ειδικοί τονίζουν τη σημασία βασικών μέτρων πρόληψης, όπως η συχνή υγιεινή των χεριών και η χρήση μάσκας σε κλειστούς ή πολυσύχναστους χώρους. Παράλληλα, σημειώνεται ότι τα διαθέσιμα αντιγριπικά εμβόλια καλύπτουν και το στέλεχος H3N2, με τα δεδομένα από χώρες της Βόρειας Ευρώπης να κρίνονται ενθαρρυντικά.
«Τα εμβόλια που υπάρχουν για τη γρίπη φαίνεται ότι καλύπτουν και τη “υπεργρίπη” H3N2. Τα δεδομένα από τις βόρειες χώρες της Ευρώπης είναι θετικά» καταλήγει ο Γ. Μαρίνος.
Η Έλενα Παπαρίζου δείχνει έτοιμη να επιστρέψει στις 5 Ιανουαρίου πλήρως στους επαγγελματικούς της ρυθμούς, αφήνοντας πίσω της τη σύντομη περιπέτεια με την υγεία της που την ανάγκασε να απουσιάσει για λίγες ημέρες από τις υποχρεώσεις της.
Η δημοφιλής τραγουδίστρια πήρε εξιτήριο την Παρασκευή και πλέον αναρρώνει κανονικά, γεγονός που έφερε ανακούφιση τόσο στο περιβάλλον της όσο και στους θαυμαστές της.
Δείτε το βίντεο:
Παρά την πρόσφατη αναστάτωση, η καλλιτεχνική της δραστηριότητα δεν σταμάτησε να κινείται δυναμικά. Η κυκλοφορία του νέου της ντουέτου με τον Πάνο Μουζουράκη λειτούργησε καθησυχαστικά για το κοινό, στέλνοντας το μήνυμα ότι η Έλενα Παπαρίζου παραμένει ενεργή και δημιουργική, ακόμη και σε μια περίοδο που χρειάστηκε να δώσει προτεραιότητα στην υγεία της.
Δείτε το βίντεο:
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της εκπομπής «Κοινωνία Ώρα Mega», η αγαπημένη τραγουδίστρια αναμένεται να επιστρέψει κανονικά στη θέση της coach στο «The Voice». Όπως όλα δείχνουν, η παρουσία της στο μουσικό talent show θα συνεχιστεί χωρίς αλλαγές, με την ίδια να δίνει ξανά το «παρών» στα live και στα γυρίσματα της εκπομπής.
Ο Ιορδάνης Χασαπόπουλος, σχολιάζοντας την κατάσταση, αναφέρθηκε στη φύση της δουλειάς των καλλιτεχνών και στις απαιτήσεις που αυτή συνεπάγεται. Τόνισε πως πρόκειται για ανθρώπους που δίνουν πάντα τον καλύτερό τους εαυτό, κάτι που πολλές φορές οδηγεί σε έντονη κόπωση ή ακόμη και σε ψυχοσωματικές αντιδράσεις. Παράλληλα, δεν παρέλειψε να σχολιάσει τα σενάρια και τις υπερβολές που κυκλοφορούν κατά καιρούς, επισημαίνοντας ότι τα fake news συχνά δημιουργούν μεγαλύτερη ανησυχία από την ίδια την πραγματικότητα.
«Αυτοί οι καλλιτέχνες, έχουμε πει ότι τα δίνουν 100%. Μπορεί να παθαίνουν διάφορες κρίσεις. Μπορεί να παθαίνουν διάφορα ψυχοσωματικά. Μπορεί να ‘ναι και κούραση. Το τι fake news ακούγεται, δεν υπάρχει».
Η επιστροφή της Έλενας Παπαρίζου στο «The Voice» φαίνεται να σηματοδοτεί την επάνοδο στην κανονικότητα, με την ίδια να συνεχίζει απρόσκοπτα τη μουσική και τηλεοπτική της πορεία, έχοντας πλέον ξεπεράσει το πρόσφατο εμπόδιο.
Σύσσωμος ο πολιτικός και επιχειρηματικός κόσμος δίπλα στον Βαγγέλη Μαρινάκη
Το τελευταίο αντίο λέει σήμερα Τετάρτη η οικογένεια Μαρινάκη και ο εφοπλιστής Βαγγέλης Μαρινάκης στην μητέρα του Ειρήνη, η οποία έφυγε από την ζωή σκορπίζοντας θλίψη σε όλον τον Πειραιά.
Η εξόδιος ακολουθία τελείται αυτή την ώρα στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Πειραιώς, με πλήθος κόσμου να έχει κατακλίσει τον προαύλιο χώρο της εκκλησίας για να αποχαιρετήσει την μεγάλη Πειραιώτισσα, σύζυγο του αείμνηστου επιχειρηματία Μιλτιάδη Μαρινάκη.
Λίγο πριν τις 12.00 έφτασε στον Ιερό Ναό ο Βαγγέλης Μαρινάκης, ενώ σύσσωμος ο πολιτικός, εφοπλιστικός, επιχειρηματικός και αθλητικός κόσμος βρίσκεται εκεί για να αποδώσει το τελευταίο αντίο στην Ειρήνη Μαρινάκη.
Ο Ιερός Ναός του Αγίου Νικολάου έχει πλημμυρίσει από στεφάνια από τον επιχειρηματικό και πολιτικό κόσμο της χώρας. Μεταξύ άλλων στεφάνια έχουν στείλει η ΠΑΕ ΠΑΟΚ, το Όραμα Ελπίδας, ο Ευάγγελος Μυτιληναίος, ο Βασίλης Κικίλιας, η Μάνια Λούβαρη, ο Γιώργος Λούβαρης, η Μαρία Μπεκατώρου, ο Θάνος Πλεύρης, η Capital ship man, η Alter ego media, ο Γιάννης και η Δέσποινα Βρέντζου, οι παίκτες του Ολυμπιακού, η Nottingham forest FC, ο Thrylos 24, ο Πρόεδρος της ΕΠΟ, Μάκης Γκαγκάτσης, ο Νίκος Αναστασιαδης τέως Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκος Χριστοδουλίδης
Μέχρι στιγμής έχουν δώσει το παρόν οι: Νικήτας Κακλαμάνης, Τάκης Θεοδωρικάκος, Αντώνης Σαμαράς, Χάρης Δούκας, Κώστας Μπακογιάννης, Αχιλλέας Μπέος, Αγγελική Φράγκου, Γεράσιμος Καλογεράτος, Ισίδωρος Κούβελος, Γιάννης Ξυλάς, Ιβάν Σαββίδης, Γιάννης Μώραλης, Γιάννης Κούστας, Νίκος Ανδρουλάκης, Αντώνης Κομνηνός, Νίκος Δένδιας και πολλοί άλλοι.
Η επιθυμία της οικογένειας
Η επιθυμία της οικογένειας είναι αντί στεφάνων, να γίνει δωρεά στους παρακάτω φορείς:
Σωματείο Ναυτικών Γονέων Ατόμων με Αναπηρίες, «Η Αργώ»
Στην αιτιολογία κατάθεσης να αναγράφεται «Στη μνήμη Ειρήνης Μαρινάκη».
Δείτε φωτογραφίες
Ο υπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής Βασίλης ΚικίλιαςΟ γνωστός τραγουδιστής και κουμπάρος του Βαγγέλη Μαρινάκη, Μανώλης ΚονταρόςΗ Λόλα Νταϊφά είχε συνεργαστεί για χρόνια με τον Μιλτιάδη Μαρινάκη στην ΠΑΕ ΟλυμπιακόςΗ Αγγελική Νικολούλη
Το χρονικό ενός εκβιασμού και οι πρώτες δεσμίδες που έπεσαν στο τραπέζι για να κλείσουν στόματα
Ο απεσταλμένος δικηγόρος και το θύμα που ήθελε πιο πολλά. «Πάρε 200.000 και ξέχασε τα όλα!» Όλο το παρασκήνιο με τον διάσημο τραγουδιστή, που κατηγορούν για βιασμό και ασέλγεια, νεαροί καλλιτέχνες. «Θα αυτοκτονήσω. Δεν αντέχω άλλο. Δεν είμαι ούτε τρελός ούτε βιαστής» ισχυρίζεται ο σταρ της πίστας
Το χρονικό ενός εκβιασμού, τα ποσά που έπεσαν στο τραπέζι και το παρασκήνιο πίσω από τις «καθυστερημένες» μηνύσεις
H πολύκροτη υπόθεση με τον γνωστό λαοφιλή τραγουδιστή δεν εξελίσσεται ως μια τυπική ποινική διαδικασία, αλλά ως το χρονικό ενός εκβιασμού σε εξέλιξη. Ένα χρονικό στο οποίο πρωταγωνιστούν συναντήσεις, διαμεσολαβητές, χρηματικά ποσά και συνεχείς διαρροές, αλλά –μέχρι σήμερα– όχι μηνύσεις.
Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, πραγματοποιήθηκε συνάντηση μεταξύ δικηγόρου του τραγουδιστή και συγγενικού προσώπου ενός εκ των καταγγελλόντων, κατά την οποία προτάθηκε χρηματικό ποσό ύψους 200.000 ευρώ, καταβλητέο σε τρεις δόσεις, προκειμένου «να κλείσει η υπόθεση». Η πρόταση απορρίφθηκε, με τον καταγγέλλοντα να ζητά το ποσό των 500.000 ευρώ.
Η πλευρά του γνωστού τραγουδιστή, ισχυρίζεται ότι τα χρήματα αυτά δεν συνιστούν δωροδοκία, αλλά εμπίπτουν στο πλαίσιο της λεγόμενης «ηθικής αποκατάστασης», η οποία –όπως υποστηρίζεται– προβλέπεται από το ποινικό δίκαιο, μέσω του εξωδικαστικού συμβιβασμού και της έννοιας της εμπράγματης μεταμέλειας. Πρόκειται, ωστόσο, για έναν νομικό ισχυρισμό που εγείρει σοβαρά ερωτήματα, καθώς στην πράξη χρησιμοποιείται ως μέσο αποτροπής της προσφυγής στη Δικαιοσύνη.
Η ουσία είναι απλή:
όταν κάποιος ισχυρίζεται ότι υπέστη βιασμό ή ασέλγεια, προσφεύγει άμεσα στη Δικαιοσύνη. Δεν συμμετέχει σε τραπέζια διαπραγμάτευσης, δεν ζητά χρήματα και δεν μεταθέτει διαρκώς τον χρόνο κατάθεσης μήνυσης.
Την ίδια στιγμή, καταγγέλλοντες φέρονται να τηλεφωνούν σε δημοσιογραφικά γραφεία διαρρέοντας ότι «αύριο», «μεθαύριο» ή «την επόμενη εβδομάδα» θα καταθέσουν μηνύσεις, δημιουργώντας κλίμα πίεσης και αυξάνοντας, σύμφωνα με πληροφορίες, τις χρηματικές τους απαιτήσεις. Παρά τις διαρροές, τις φωτογραφίες, τα μηνύματα και τις συνομιλίες που κυκλοφορούν ευρέως αλλά μηνύσεις μέχρι στιγμής δεν έχουν κατατεθεί.
Ο γνωστός καλλιτέχνης, από την πλευρά του, φέρεται να βρίσκεται σε οριακή ψυχολογική κατάσταση, έχοντας διαμηνύσει στο περιβάλλον του ότι δεν αντέχει άλλη πίεση, μετά και από πρόσφατη προσωπική του περιπέτεια, και θα δώσει τέλος στη ζωή του. Παρά τις εισηγήσεις από τον δικηγόρο του να προσφύγει επίσημα στο Τμήμα Εκβιαστών, ο ίδιος αρνείται, φοβούμενος ότι μια τέτοια κίνηση θα οδηγήσει σε ακόμη μεγαλύτερη δημοσιότητα.
Όπως φαίνεται η υπόθεση –όπως όλα δείχνουν– επιχειρείται να «κλείσει νύχτα», αφήνοντας εκτεθειμένους όσους μιλούν χωρίς να έχουν προηγηθεί θεσμικές ενέργειες.
Σημειώνεται ότι δεν κινούνται όλοι οι εμπλεκόμενοι με τον ίδιο τρόπο. Υπάρχει τουλάχιστον ένας καταγγέλλων που δηλώνει ότι θα προσφύγει κανονικά στη Δικαιοσύνη, χωρίς οικονομικές απαιτήσεις. Υπάρχουν όμως και άλλοι που συμμετέχουν σε συζητήσεις για χρήματα, ενώ ταυτόχρονα επικαλούνται την ηθική τους στάση.
Μέχρι να κατατεθούν επίσημα οι μηνύσεις, η υπόθεση παραμένει ανοιχτή και εξελίσσεται ως το χρονικό ενός εκβιασμού, με όλα τα στοιχεία να βρίσκονται πλέον στο τραπέζι.
«Οι πραγματογνώμονες ζήτησαν και 15% εργολαβία για χρήση της κάθε πραγματογνωμοσύνης τους» αποκάλυψε
Για τις δηλώσεις της Μαρίας Καρυστιανού περί ενασχόλησης με την πολιτική αλλά και για τη δίκη για τα Τέμπη, μίλησε ο Νίκος Πλακιάς.
Σε συνέντευξή που παραχώρησε στον σταθμό POLITICA 89,8 της Κρήτης, ο Νίκος Πλακιάς αναφερόμενος στο ενδεχόμενο να κατέβει η Μαρία Καρυστιανού στην πολιτική είπε πως «αν κάποιος συγγενής θέλει να εκμεταλλευτεί τη φήμη ή να πολιτικοποιηθεί, είναι δικό του θέμα» και ότι «μιλάω μόνο για την οικογένειά μου, εκπροσωπώ τα παιδιά μου».
Για το ενδεχόμενο να κατέβει στην πολιτική η Μαρία Καρυστιανού, επισήμανε επίσης πως «μπήκε στην αρένα με τα θηρία» και ότι «από εδώ και πέρα θα κρίνεται ως πολιτικός και όχι ως συγγενής».
«Η εκμετάλλευση του κόσμου που κατέβηκε στους δρόμους ήταν αναμενόμενη. Από την αρχή έλεγα: οι μεν συγκάλυψη, οι δε εκμετάλλευση», είπε και ξεκαθάρισε ότι «δεν υπάρχει περίπτωση να χρωματίσω πολιτικά τα Τέμπη. Η πολιτικοποίηση θα έχει άσχημο αντίκτυπο στην κοινωνία».
Όσον αφορά την υπόθεση του δυστυχήματος στα Τέμπη και της έρευνας για αυτό, ο κ. Πλακιάς είπε ότι ήταν από τους πρώτους που είπαν ότι δεν υπάρχει παράνομο φορτίο.
«Όλοι αυτοί οι πραγματογνώμονες που μιλούσαν, πού είναι τώρα; Στη λίστα μαρτύρων δεν υπάρχει κανείς», είπε χαρακτηριστικά.
Μάλιστα αποκάλυψε ότι «ζήτησαν και 15% εργολαβία για χρήση της κάθε πραγματογνωμοσύνης τους. Όσα λεφτά θα πάρουμε εμείς από τις αποζημιώσεις, ένα ποσοστό θα πάρουν αυτοί. Δεν ντρεπόμαστε λίγο; Να πληρώσω τι; Να πάρω πραγματογνωμοσύνη για να κλείσω φυλακή κόσμο χωρίς να είναι αλήθεια;»
«Αρχικά οι πραγματογνώμονες και οι εμπειρογνώμονες έλεγαν δε θέλουμε τίποτα. Όσο πλησιάζουμε στη δίκη ζητάνε συμβάσεις με ποσοστά», είπε ακόμη.
«Βγήκα πρώτος και μίλησα εναντίον της συναυλίας. Η σύμβαση έλεγε ότι τα χρήματα θα πάνε στους συγγενείς. Εγώ δεν πήρα τίποτα. Κανείς δεν πήρε τίποτα».
Τέλος σε ό,τι αφορά τη δίκη, ο κ. Πλακιάς είπε ότι «αν ξεκινούσε η δίκη νωρίς, οι υπεύθυνοι θα ήταν ήδη στη φυλακή».
«Την αλήθεια θα την αποδεχτώ απ’ όπου κι αν προέρχεται. Το ψέμα θα το απορρίψω απ’ όπου κι αν είναι».
Κατίνα Παξινού: Το Όσκαρ, ο θάνατος της κόρης της, η χρεοκοπία, οι τιμές βασίλισσας και ο καρκίνος
Η Κατίνα Παξινού (Αικατερίνη Κωνσταντοπούλου) γεννήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου του 1900 στον Πειραιά και ήταν κόρη του αλευροβιομήχανου Βασίλη Κωνσταντόπουλου. Σπούδασε μουσική και κλασικό τραγούδι στο Ωδείο της Γενεύης, καθώς και σε ανάλογες σχολές του Βερολίνου και της Βιέννης.Εγγονός της είναι ο Αλέξανδρος Αντωνόπουλος.
Δείτε το βίντεο:
Της: Έπη Τρίη
«Η Κατίνα Παξινού, δεν είναι μόνο μεγάλη, είναι μοναδική», έλεγε για κείνη ο Οrson Welles. Η «θηριώδης Κατίνα», η σπουδαιότερη τραγωδός της χώρας που γέννησε το δράμα και η ηθοποιός που ζωντάνεψε ιδανικά, με «παράφορη πλαστουργική δύναμη» τις μεγάλες, δραματικές ηρωίδες του παγκόσμιου θεάτρου, υπήρξε και μια διεθνής σταρ.
Πρωτοεμφανίστηκε στη Σκηνή του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά το 1920, ερμηνεύοντας τον βασικό ρόλο στην όπερα «Αδελφή Βεατρίκη» του Δημήτρη Μητρόπουλου.
Η Κατίνα Παξινού παρασημοφορήθηκε με τον Χρυσό Ανώτερο Ταξιάρχη Γεωργίου Α’ και με τον Ανώτερο Ταξιάρχη της Δυτικής Γερμανίας. Τιμήθηκε ακόμη με τον τίτλο της Αξιωματούχου Γραμμάτων και Τεχνών της Γαλλίας και με το Βραβείο «Ιζαμπέλα Ντ’ Εστέ».
Ήταν εξαιρετική ζωγράφος, μαγείρισσα, κηπουρός, ακόμα και κεντήστρα
Όταν έπαιζε τον «Ματωμένο γάμο» κεντούσε συνεχώς, όπου κι αν βρισκόταν, ένα τεράστιο εργόχειρο στην μνήμη του Λόρκα που κουβαλούσε συνεχώς μαζί της. Έλεγε πως την βοηθούσε. Τελειώνοντας τις παραστάσεις, είχε ολοκληρωθεί κι αυτό.
Η καριέρα στο Χόλιγουντ και το Όσκαρ
Η Κατίνα Παξινού υπήρξε η πρώτη Ελληνίδα ηθοποιός που κατάφερε να σταθεί στο Χόλιγουντ και μάλιστα με δικούς της όρους, να διαπρέψει θεατρικά και κινηματογραφικά στην Ευρώπη, να ξεχωρίσει ως τραγωδός παγκοσμίου βεληνεκούς.
Τo 1940, κυκλοφορεί το μυθιστόρημα του Ernest Hemingway «Για ποιόν χτυπά η καμπάνα» και κάνει πάταγο. Η επιτυχία του δελεάζει την Paramount Pictures να αγοράσει τα δικαιώματα του βιβλίου έναντι 150.000 δολαρίων -ποσό ρεκόρ για την εποχή (!). Αμέσως, ξεκινά η προετοιμασία για την μεταφορά του έργου, στον κινηματογράφο. Για τον αντρικό, πρωταγωνιστικό ρόλο ο συγγραφέας έχει επιλέξει τον στενό του φίλο, Gary Cooper, για την «Μαρία» συζητιέται το όνομα της Ingrind Bergman. Οι υπεύθυνοι διανομής του studio, δυσκολεύονται ιδιαίτερα να βρουν την «Pilar», την φλογερή Ισπανίδα πατριώτισσα της ιστορίας. Διάφορες ηθοποιοί περνούν, κάνουν δοκιμαστικά -ανάμεσά τους η Paula Negri, η Judith Anderson. Kαμία δεν θεωρείται κατάλληλη. Ύστερα, κάποια στιγμή, κάποιος θυμάται την Κατίνα Παξινού, την Ελληνίδα με την έντονη παρουσία, που, εκείνη την εποχή, διαπρέπει στο Broadway. Tην εντοπίζουν, της τηλεφωνούν, στο ξενοδοχείο της, στην Νέα Υόρκη. Η αντίδρασή της, τους αιφνιδιάζει…
«Ο συνομιλητής μου, με ρώτησε από την άλλη άκρη του ακουστικού, εάν είχα παίξει στον κινηματογράφο. Απάντησα «όχι». Με ρώτησε τότε αν ήθελα να πάω στο Χόλιγουντ και απάντησα πάλι «όχι». Τέλος, με ρώτησε, αν θα ήμουν διατεθειμένη να λάβω, εν πάση περιπτώσει μέρος σε ένα φιλμ της Paramount. Kαι απάντησα πάλι «όχι».
Στις συνεντεύξεις της, στη δεκαετία του ’60, η Παξινού διηγούνταν την ιστορία, λίγο σαν παραμύθι. Θυμόταν πάντως, με σιγουριά, πως όταν έκλεισε το τηλέφωνο μετά από κείνα τα τρία κοφτά «όχι», μετάνιωσε αμέσως για την άρνησή της. Γρήγορα, όμως, την καθησύχασαν…
«Η Μonique McCall, η μάνατζέρ μου, στην οποία έσπευσα να αναφέρω καταστενοχωρημένη το γεγονός, ενθουσιάστηκε. Μου είπε ότι αν είχα σπεύσει να δεχτώ, θα είχα κάνει ένα μεγάλο σφάλμα. Η άρνησή μου, ήταν βέβαιο, θα προκαλούσε περισσότερο ενδιαφέρον, θα κέντριζε ακόμα περισσότερο το ενδιαφέρον των παραγωγών και οι άνθρωποι της Paramount σίγουρα θα επανέρχονταν…»
Έτσι κι έγινε. Οι άνθρωποι της Paramount -scouters, ιμπρεσάριοι, παρατρεχάμενοι- επανήλθαν με μια πρόταση: ζήτησαν από την Κατίνα Παξινού να κάνει ένα δοκιμαστικό για το ρόλο της Pilar. Εκείνη όμως δεν δεχόταν. Πίστευε πως κανένα δοκιμαστικό, δεν θα μπορούσε να καταγράψει το βάθος της ερμηνείας της ή να δώσει στους υπεύθυνους να καταλάβουν ποια ακριβώς θα ήταν η απόδοσή της.
«Στα γραφεία της Paramount o αρμόδιος διευθυντής, όταν του είπα τις σκέψεις μου, επικοινώνησε αμέσως με το Χόλιγουντ. Τα γραφεία της Νέας Υόρκης έχουν κατευθείαν γραμμή με τα στούντιο, στην Καλιφόρνια. Επικοινώνησε λοιπόν αμέσως με τον Da Silva (σ.σ. εδώ η Παξινού, αναφέρεται, μάλλον εκ παραδρομής, στον Howard Da Silva και όχι στον άνθρωπο που σκηνοθέτησε, τελικά, την ταινία, τον Sam Wood) ο οποίος θα γύριζε το φιλμ, και ο οποίος είχε από καιρό απελπιστεί ότι δεν θα έβρισκε την κατάλληλη Pilar.
Τρία ολόκληρα χρόνια το σενάριο βρισκόταν στο συρτάρι του και όλες οι απόπειρες που είχαν γίνει για να βρεθεί η κατάλληλη ηθοποιός είχαν αποτύχει. Ο διευθυντής της Paramount ανέπτυξε στο τηλέφωνο στον Da Silva τις αντιρρήσεις που είχα για τον τρόπο που ήθελαν να γυριστεί το δοκιμαστικό και ο οποίος, όπως πίστευα δεν θα επέτρεπε να σχηματίσουν σαφή ιδέα για τον τύπο στον οποίο ήθελαν να με χρησιμοποιήσουν.
Δεν θα ξεχάσω εκείνη τη στιγμή. Δεν ξέρω τι μου ήρθε. Ξέρω μόνο ότι, ενώ ο διευθυντής της Paramount τηλεφώνησε με ξαπλωμένα τα πόδια επάνω στο γραφείο του -κατά τη γνωστή συνήθεια ορισμένων Αμερικανών- ξαφνικά πετάχτηκα από τη θέση μου. Σχεδόν έπεσα επάνω του και του άρπαξα με βία το ακουστικό από το χέρι. Και μίλησα η ίδια του Da Silva. Του είπα ότι είμαι μεσογειακής καταγωγής και ότι αυτή η Ισπανίδα χωριάτα, η Pilar, είχε κάτι συγγενικό με Ελληνίδα και γι’αυτό την αισθανόμουνα κατά τέτοιο τρόπο που θα μπορούσα να την αποδώσω με καλή διαγραφή. Του είπα ακόμα ότι με τις φωτογραφίες και το τυπικό δοκιμαστικό δεν θα ήταν δυνατόν να καταλάβει πώς ακριβώς θα έπαιζα τον ρόλο.
Όμως, δεν το κρύβω, συγχρόνως έκανα το παν, για να μπορέσει ο σκηνοθέτης της ταινίας, από το τηλέφωνο, να πάρει μια ιδέα. Δηλαδή, του έλεγα, ότι το γέλιο της Pilar θα έπρεπε να είναι έτσι -και γελούσα- ή ότι η ομιλία της θα έπρεπε να είναι κατ’αυτόν τον τρόπο. Και του έλεγα μερικές φράσεις με τον τρόπο που, τελικά, μίλησα και στο φιλμ. Η συνδιάλεξη εκείνη κράτησε σχεδόν μισή ώρα. Δεν θυμάμαι, ούτε μπορώ τώρα να ξαναζωντανέψω ακριβώς και με κάθε λεπτομέρεια τη σκηνή. Μπορώ όμως να βεβαιώσω ότι όταν έβγαινα από το γραφείο του διευθυντή της Paramount, τα πόδια του δεν ήταν πια επάνω στο γραφείο, αλλά στήριζαν το σώμα του που μου έκανε μια βαθιά υπόκλιση !…»
Μετά από εκείνη την ημέρα, η Παξινού σιγουρεύτηκε πως, τελικά, είχε πάρει το ρόλο και -εν τέλει- δέχτηκε να γυρίσει μερικά μέτρα φιλμ, «συστήνοντας» τον εαυτό της και την Ισπανίδα ηρωίδα, που επρόκειτο να ερμηνεύσει. Το φιλμ ταχυδρομήθηκε στο Χόλιγουντ, όμως το οριστικό «ναι» που περίμενε, καθυστερούσε να έρθει. Εν τω μεταξύ, έφτασε αιφνιδιαστικά στην Νέα Υόρκη ο Αλέξης Μινωτής -είχε διαφύγει από την Ελλάδα, και -μέσω Μέσης Ανατολής- ταξίδεψε στην Αμερική με ειδική αποστολή: Ο τότε βασιλιάς Γεώργιος του είχε αναθέσει να μεταφέρει κάποια εμπιστευτικά έγγραφα. Το ίδιο εκείνο βράδυ, η Κατίνα πήρε το τηλεφώνημα που περίμενε: την πολυπόθητη πρόσκληση να πάει στο στούντιο και να γυρίσει την πρώτη της σκηνή, ως Pilar…
«Ξύπνησα από τις 4 το πρωί, την ημέρα της μεγάλης δοκιμασίας. Στις 6 με παρέλαβαν οι μακιγιέρ και από τις 7, έχοντας για ενίσχυση το αγαθό χαμόγελο του Gary Cooper -που από την πρώτη στιγμή μου έδειξε άπειρη συμπάθεια- έπαιξα την πρώτη σκηνή μπροστά στον φακό. Η λήψη κράτησε ως τις 4 το απόγευμα. Δηλαδή, επί 9 ολόκληρες ώρες γυρίζαμε και ξαναγυρίζαμε. Όταν τελειώσαμε -στο μεταξύ είχαν συγκεντρωθεί όλοι οι ειδικοί μέσα στο στούντιο και είχαν έρθει θεατές και παρατηρητές, όλοι οι παράγοντες της εταιρείας- έφυγα κυριολεκτικά εξουθενωμένη από τον κόπο και τη συγκίνηση. Τριγύρω μου έβλεπα γελαστά πρόσωπα και θυμάμαι ότι μια σκηνή με τον Tamiroff, όταν τελείωσε, χειροκροτήθηκε. Όμως, επίσημα, δεν ήξερα τα αποτελέσματα. Με συνόδεψε ως το ξενοδοχείο μου ένας από τους ανθρώπους της Paramount, από το ιδιαίτερο επιτελείο του σκηνοθέτη. Όταν με αποχαιρέτησε, μου φίλησε το χέρι και μου είπε: «Τηλεγραφήστε στον άντρα σας στη Νέα Υόρκη, να ετοιμάσει τα πράγματά σας για το Χόλιγουντ. Θα παίξετε την Pilar…».
Για να μην του χαλάσω το χατίρι, δέχτηκα να κάνω τη δοκιμή, αλλά με έναν εντελώς δικό μου τρόπο. Ανέβηκα στο δωμάτιό μου, ντύθηκα με μια υπερπολυτελέστατη, βελουδένια, βραδινή τουαλέτα και ξαναπαρουσιάστηκα μπροστά τους, κρατώντας μια ουρά πίσω, δυό πήχες. Στην αρχή, με πέρασαν για τρελή. Τους είχα πει πως ήξερα καλά την Pilar, κι εγώ παρουσιαζόμουν με την τελευταία λέξη της παριζιάνικης μόδας. Η έκπληξή τους έφτασε στο κατακόρυφο όταν τους είπα ότι μπορούσαν να αρχίσουν το γύρισμα της «δοκιμαστικής» τους σκηνής. Στάθηκα μπροστά στο φακό και είπα σαν να μιλούσα σ’αυτούς που θα έβλεπαν το φιλμ, στο Χόλιγουντ. «Είμαι η Κατίνα Παξινού. Ξέρω καλά πως με προορίζετε για το ρόλο της Pilar και σας τονίζω πως έχω νιώσει τόσο καλά αυτή τη γυναίκα, ώστε όχι μόνο μπορώ να παίξω το ρόλο της, αλλά να μιλήσω και να γελάσω όπως τη φαντάστηκε ο ίδιος ο συγγραφέας. Επειδή όμως έχω μια φήμη, που δεν εννοώ να τη χάσω με μια γελοία δοκιμή, σας λέω πως δεν θα γυρίσω καμία δοκιμαστική σκηνή ως Pilar, παρά μονάχα όταν συζητήσω τις απόψεις μου με τον ίδιο τον (σ.σ. σκηνοθέτη) Sam Wood . Διαφορετικά, κύριοι, λυπάμαι, αλλά δεν θα μπορέσω να σας ευχαριστήσω. Χαίρετε!» ….
Ούσα ηθοποιός του θεάτρου, η Κατίνα έπαιζε το ρόλο της ολοκληρωμένα, εξελικτικά, σε συνέχεια χρόνου -το «σπάσιμο» σε μικρά, ανεξάρτητα κινηματογραφικά πλάνα την αποδιοργάνωνε. Λέγεται πως οι άνθρωποι της Paramount, συμφώνησαν να γυρίσουν κάποιες σκηνές της, χρησιμοποιώντας τρεις διαφορετικές κάμερες, μια για τα κοντινά, μια για τα γενικά και μια για τα υπόλοιπα πλάνα της. Το αποτέλεσμα, τους αντάμειψε…
Λίγους μήνες αργότερα, η Κατίνα Παξινού θα παραλάμβανε ένα Όσκαρ β’ γυναικείου ρόλου (το μοναδικό από τα 9 για τα οποία προτάθηκε η ταινία, το πρώτο της Ελλάδας και το πρώτο που θα δινόταν σε μη Αμερικανό ηθοποιό -σημειωτέον για τον ίδιο ρόλο η Κατίνα τιμήθηκε και με Χρυσή Σφαίρα!), ντυμένη με μια κομψή, σκούρα grecian τουαλέτα του Jean Desses. Και θα δήλωνε: «Το δέχομαι, για λογαριασμό όλων των συναδέλφων μου του Εθνικού Θεάτρου, ζωντανών ή νεκρών….»
Η ένωση δύο οικογενειών βιομηχάνων
Η Κατίνα Παξινού παντρεύτηκε τον βιομήχανο Γιάννη Παξινό, με τον οποίο απέκτησε δύο κόρες, η μία εκ των οποίων πέθανε σε πολύ μικρή ηλικία.Οι προσπάθειές της Κατίνας Παξινού για καριέρα στον χώρο του λυρικού θεάτρου δεν θα ευοδωθούν και έτσι το 1929 εμφανίζεται για πρώτη φορά στο θέατρο πρόζας ως μέλος του θιάσου της Μαρίκας Κοτοπούλη, παίζοντας στο έργο του Ανρί Μπατάιγ «Η Γυμνή Γυναίκα». Εκεί γνωρίζει τον Αλέξη Μινωτή, τον ερωτεύεται και τον παντρεύεται, έχοντας χωρίσει με τον Παξινό, του οποίου θα κρατήσει το επίθετο για το υπόλοιπο της καλλιτεχνικής της πορείας.
Η σπουδαία καλλιτεχνική πορεία
Το 1931, προσχωρεί μαζί με τον Αλέξη Μινωτή, στον Συνεταιρικό Θίασο του Αιμίλιου Βεάκη, που παρουσιάζει σημαντικά έργα του διεθνούς ρεπερτορίου, όπως: «Πόθοι κάτω από τις λεύκες» του Ευγένιου Ο’ Νιλ, «Ο Πατέρας του Αυγούστου» του Στρίντμπεργκ, «Ο θείος Βάνιας» του Τσέχωφ.
Από το 1932 έως το 1940, εμφανίζεται στο Εθνικό Θέατρο, όπου ερμηνεύει ρόλους που την καταξιώνουν ως κορυφαία ηθοποιό της ελληνικής σκηνής. Με τη Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου θα εμφανιστεί στο Λονδίνο, τη Φρανκφούρτη και το Βερολίνο, ερμηνεύοντας το ρόλο της Ηλέκτρας στο ομώνυμο έργο του Σοφοκλή, την Γερτρούδη στον «Άμλετ» του Σαίξπηρ, την Κυρία Άλβινγκ στους «Βρικόλακες» του Ίψεν. Την περίοδο του πολέμου εγκαθίσταται στις ΗΠΑ, όπου εμφανίζεται στο Μπρόντγουεϊ και ερμηνεύει σπουδαίους ρόλους στον κινηματογράφο, με τους οποίους κερδίζει τη διεθνή αναγνώριση.
Το 1950 επιστρέφει στην Ελλάδα και εμφανίζεται πάλι μαζί με τον Αλέξη Μινωτή στη σκηνή του Εθνικού Θεάτρου, με το οποίο περιοδεύει στις ΗΠΑ και την Ευρώπη. Ξαναπαίζει στη Νέα Υόρκη στο «Σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα» του Λόρκα, έργο που επαναλαμβάνει στην Αθήνα στο Θέατρο Κοτοπούλη. Μετά το 1957, εμφανίζεται μόνιμα στη Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου, ερμηνεύοντας έργα του αρχαίου Θεάτρου και του σύγχρονου διεθνούς ρεπερτορίου. Ανάμεσα σ’ αυτά, η «Εκάβη», η «Μήδεια», οι «Φοίνισσες» και οι «Βάκχες» του Ευριπίδη, ο «Πατέρας» του Στρίντμπεργκ, «Η επίσκεψις της γηραιάς κυρίας» του Ντίρενματ, «Το Ταξίδι μακριάς μέρας μέσα στη νύχτα» του Ο’ Νιλ, «Η τρελή του Σαγιό» του Ζαν Ζιροντού, ο «Μάκβεθ» του Σαίξπηρ.
Το 1968 η Κατίνα Παξινού και ο Αλέξης Μινωτής, συγκροτούν θίασο που εμφανίζεται στο Θέατρο «Αυλαία» της Θεσσαλονίκης, και στο Θέατρο «Διάνα» της οδού Ιπποκράτους. Στο «Σινεάκ», το κινηματοθέατρο που αργότερα θα μετονομαστεί σε «Θέατρο Παξινού», παίζει στα έργα «Η Ήρα και το παγώνι» του Σον Ο’ Κέιζι, «Οι παλαιστές» του Στρατή Καρρά, οι «Βρικόλακες» του Ίψεν, «Ματωμένος Γάμος» του Λόρκα, ενώ την περίοδο 1971 – 1972 ερμηνεύει στο Θέατρο «Πάνθεον», την τελευταία μεγάλη επιτυχία της, ως «Μάνα Κουράγιο» στο ομώνυμο έργο του Μπέρτολντ Μπρεχτ.
Στις κινηματογραφικές επιλογές της υπήρξε εκλεκτική, εξ ου και οι μόλις 11 ταινίες της. Μεταξύ άλλων, συνεργάστηκε με τον Όρσον Γουέλς («Ο κύριος Αρκάντιν», 1955), τον Λουκίνο Βισκόντι («Ο Ρόκο και τ’ αδέλφια του», 1960) και φυσικά τον Σαμ Γουντ ( «Για ποιόν χτυπά η καμπάνα»), όπου έπαιξε τη δυναμική αντάρτισσα του ισπανικού εμφυλίου που μπορούσε να προβλέπει το μέλλον. Για την ερμηνεία της τιμήθηκε το 1944 με το Όσκαρ Β’ Γυναικείου Ρόλου, ενώ το 1949 τιμήθηκε με το Βραβείο Κοκτό στο Φεστιβάλ Μπιαρίτς για την ερμηνεία της στην ταινία του Ντάντλεϊ Νίκολς «Το πένθος ταιριάζει στην Ηλέκτρα».
Η Παξινού έπαιξε σε μια και μόνο ταινία ελληνικής παραγωγής, το 1969, στο «Νησί της Αφροδίτης» του Γιώργου Σκαλενάκη, βασισμένη στο ομώνυμο θεατρικό έργο του Αλέξη Πάρνη. Ο Αλέκος Σακελλάριος ήθελε πολύ να παίξει η Παξινού τον ρόλο της θείας Καλλιόπης στη ταινία του « Η Θεία από το Σικάγο», αλλά αντέδρασε ο Φίνος, που πίστευε ότι η ταινία δεν θα έχει επιτυχία, επειδή έχουν μάθει να τη βλέπουν σε τραγωδίες στην Επίδαυρο και όχι σε ελαφρές κωμωδίες στο σινεμά.
Εκτός από τις αξέχαστες ερμηνείες της στο Θέατρο και τον κινηματογράφο, η Κατίνα Παξινού έκανε μεταφράσεις θεατρικών έργων του Ευγένιου Ο’ Νιλ και έγραψε τη μουσική για την παράσταση «Οιδίπους Τύραννος» του Σοφοκλή, που ανέβασε το Εθνικό Θέατρο, σε σκηνοθεσία Φώτου Πολίτη το 1933 και σε σκηνοθεσία Αλέξη Μινωτή το 1952.
Η Παξινού φλέρταρε μονίμως με την χρεωκοπία και την καταστροφή
Κατασπατάλησε την περιουσία της και τις τεράστιες απολαβές από τα θεατρικά και τα κινηματογραφικά της έργα, χωρίς ποτέ να μπορεί να καταλάβει πως γινόταν αυτό.
Μια φορά ο Μινωτής ανακάλυψε ότι η γυναίκα του είχε σηκώσει το θηριώδες ποσό των 100.000 δολαρίων από μια Ελβετική τράπεζα και τα είχε φάει. Όταν τη ρώτησε που πήγαν τα λεφτά, απάντησε με σκέρτσο «μα Αλέξη μου, έπρεπε να πληρώσω και τον λογαριασμό του φαρμακείου». Στο φαρμακείο χρωστούσε λιγότερο από 50 δολάρια, τα υπόλοιπα δεν θυμόταν τι τα έκανε. Λίγο πριν πεθάνει, ζήτησαν από τον Μινωτή να την επισκεφθούν στο νοσοκομείο τρεις νεαροί σπουδαστές της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου. Ο Μινωτής αρχικά αρνήθηκε, αλλά αυτοί επέμεναν υπερβολικά μέχρι που ενέδωσε. Τότε έμαθε ότι η Παξινού είχε δωρίσει τον μισθό της και τον μοιράζονταν τρεις άποροι νεαροί, ώστε να μπορέσουν να συνεχίσουν τις σπουδές τους. Δεν το ήξερε ούτε ο άντρας της, μόνο ο γραμματέας της σχολής.
Ο καρκίνος και ο θάνατος
Το 1969 η μεγάλη ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου, Κατίνα Παξινού, πληροφορήθηκε ότι έπασχε από καρκίνο. Η ισχυρή της προσωπικότητα την έκανε να μην το βάλει κάτω στο άκουσμα του θλιβερού νέου. Εκείνη τη χρονιά, θέλοντας να «μετρήσει» τις δυνάμεις της, πήρε μέρος στην τελευταία της ταινία, «Το νησί της Αφροδίτης». Υπέφερε από τρομερούς πόνους που την ταλαιπωρούσαν. Όμως, η Παξινού ολοκλήρωσε τα γυρίσματα χωρίς να δημιουργήσει κανένα πρόβλημα στον σκηνοθέτη και τους συνεργάτες της. Δεν ανέφερε σε κανένα τίποτα για τους καθημερινούς και αδιάλειπτους πόνους….
Κατά τη χειμερινή περίοδο 1971- 1972, η Παξινού πρωταγωνιστούσε στο έργο του Μπρέχτ «Μάνα κουράγιο», σε σκηνοθεσία Αλέξη Μινωτή. Ο ρόλος της ήταν απαιτητικός. Με το που άνοιγε η αυλαία, εμφανιζόταν πάνω στη σκηνή κουβαλώντας ένα κάρο, μέσα στο οποίο ήταν κάποιοι από τους ηθοποιούς του θιάσου. Τους έσερνε, όχι με την ελάχιστη μυική δύναμη που της είχε απομείνει, αλλά με την τεράστια ψυχική αντοχή, που της έδινε η αγάπη της για το θέατρο και η άρνησή της να παραιτηθεί. Η ασθένεια την είχε καταβάλει, αλλά κανείς από τους θεατές δεν καταλάβαινε ότι υπέφερε. Πάνω στη σκηνή ήταν μια λαμπερή πρωταγωνίστρια. Στα παρασκήνια όμως ήταν μια άρρωστη ηλικιωμένη γυναίκα, που για να τα βγάλει πέρα χρειαζόταν βοήθεια και φροντίδα από δύο νοσοκόμες….
Το καλοκαίρι του 1972, είχε πια αποσυρθεί από την ενεργό δράση. Είχε συνειδητοποιήσει ότι η ασθένεια σύντομα θα της στερούσε τη ζωή. Τότε επισκέφτηκε τον αγαπημένο της χώρο. Την Επίδαυρο. Κάθισε ανάμεσα στους θεατές και όχι εκεί που ανήκε, στη σκηνή. Το κοινό όμως αντιλήφθηκε την παρουσία της. Αυθόρμητα, οι θεατές σηκώθηκαν, την κοίταξαν και της χάρισαν το καλύτερο αντίο. Άρχισαν να τη χειροκροτούν ρυθμικά και ασταμάτητα. Οι τουρίστες, που δεν την αναγνώριζαν, αναρωτήθηκαν αν επρόκειτο για κάποια βασίλισσα. Και τότε, κάποιος από το κοινό τους απάντησε: «Ναι, είναι βασίλισσα. Είναι η Ατόσα (παρομοίωση με αυτοκράτειρα της Περσίας), είναι το μεγαλύτερο φαινόμενο της ιστορίας του ελληνικού θεάτρου». Είχε κερδίσει με το ταλέντο, τη δύναμη και τη λεβεντιά της ψυχής της την αναγνώριση και την αγάπη του κόσμου….
Η Κατίνα Παξινού πέθανε στις 22 Φεβρουαρίου 1973 στην Αθήνα, σε ηλικία 72 ετών λυτρωμένη από τους πόνους.
Ποιος είναι ο έρωτας που έκανε τη Ναταλία Λιονάκη να κλειστεί σε μοναστήρι και να γίνει καλόγρια; Επιτέλους, μάθαμε όλη την αλήθεια
Ένας άντρας ήταν η αιτία που η Ναταλία Λιονάκη πήρε τη μεγάλη απόφαση να κλειστεί σε μοναστήρι, επειδή την τραυμάτισε ψυχικά.
Αν για κάποιους η μοναχική ζωή φαντάζει ως κινηματογραφική ταινία και μυθοπλασία, για τη Ναταλία Λιονάκη δεν ήταν τίποτα άλλο από επιλογή.
Μια επιλογή, την οποία πήρε προκειμένου να γιατρέψει την πονεμένη της ψυχή και να επουλώσει τις πληγές που προκλήθηκαν από έναν παράφορο και θυελλώδη έρωτα.
Αν και η φλογερή κοκκινομάλλα ηθοποιός ποτέ της δεν είχε ιδιαίτερη σχέση με την εκκλησία, πίστευε με το δικό της τρόπο, κάποια γεγονότα που συνέβησαν την έκαναν να αλλάξει εντελώς κοσμοθεωρία.
Έτσι, όταν σε συνεντεύξεις της έλεγε κάποτε πως «βρήκε το φως του Θεού μέσα της», λησμονούσε να μιλήσει για το σκοτάδι που την είχε ρίξει ένας άντρας, ο οποίος της είχε προκαλέσει την απόλυτη απογοήτευση.
Η Ναταλία Λιονάκη έγινε καλόγρια
Σύμφωνα με το Χάι, ο έρωτας αυτός που έληξε άδοξα, έριξε την ψυχολογία της στα τάρταρα, σβήνοντας το χαμόγελο από το πρόσωπό της.
Σαν να μην φτάνει αυτό, ένα άλλο συμβάν ήταν αυτό που κλόνισε τον κόσμο της συθέμελα. Τον Μάρτιο του 2009, σύμφωνα με δημοσιεύματα, πληροφορήθηκε την είδηση του τραγικού χαμού του Κώστα Καραδήμα, ο οποίος ήταν ο μεγάλος της έρωτας.
Ναταλία Λιονάκη και Κώστας Καραδήμας
Ο ηθοποιός βρέθηκε νεκρός στην είσοδο μιας πολυκατοικίας, στον Πειραιά. Αμέσως μετά, ακολούθησε μια σειρά αποκαλύψεων που οδήγησαν στη σύλληψη ενός αξιωματικού του Εμπορικού Ναυτικού.
Κάποιοι μάλιστα υποστηρίζουν πως ο θάνατος του πρώην συντρόφου της ήταν ο λόγος που την οδήγησε στο να κλειστεί σε μοναστήρι.
Όσο και αν η μητέρα της κατέβαλλε κάθε δυνατή προσπάθεια για να επιστρέψει η κόρη της στα εγκόσμια, τελικά δεν τα κατάφερε.
Η Ναταλία Λιονάκη έγινε καλόγρια
Πλέον, η Ναταλία μετά τη χειροτονία της σε Μοναχή Φεβρωνία σε τελετή στην Κένυα, έχει αφιερωθεί ολοκληρωτικά στον Θεό, χωρίς να θέλει να θυμάται τίποτα από την προηγούμενη ζωή της.
