Ριζικά αλλαγμένος εμφανισιακά, ο Γιώργος Νινιός έδωσε συνέντευξη στην κάμερα της εκπομπής «Πρωινό μας» για τη ζωή και τη δουλειά του.
Όπως υπογράμμισε ο ηθοποιός, «είμαι ο γιος της μαμάς κανονικά. Αλλά είναι μούτρο αυτή, δεν είναι η κλασική περίπτωση. Πριν από πολλά χρόνια με είχε ρωτήσει 1-2 φορές πότε θα παντρευτώ, τώρα το έχει σταματήσει» και συμπλήρωσε «έχω μάθει να ζω μόνος μου και δεν με χαλάει. Ξέρω ότι θα πληρώσω το ανάλογο αντίτιμο, αυτό επέλεξα όμως».
Ερωτηθείς αν έχει βιώσει αδικίες, ο Γιώργος Νινιός απάντησε «και ποιος δεν έχει νιώσει αδικία; Όταν δεν χτυπάει το τηλέφωνο, είναι πολύ λογικό. Έτσι είναι αυτή η δουλειά. Δεν χτυπάει γιατί δεν ενδιαφέρω ή γιατί ο ρόλος αφορά κάποιον άλλο» και κατέληξε, αναφερόμενος σε μία άσχημη συνεργασία, «σε μία παραγωγή δεν τα κατάφερα, έφυγα. Ήταν πολύ προσβλητικά τα πράγματα κι αυτά πηγαίνουν μέχρι ένα σημείο».
Η οικογένεια είναι όλα όσα έχεις. Ή έτσι λένε. Πρέπει να τους σταθείς και να σου σταθούν ανεξάρτητα από ο, τι κι αν συμβεί. Αυτή είναι μία λανθασμένη πεποίθηση που έχει καταστρέψει αμέτρητες ζωές. Πριν από 10 χρόνια αν τολμούσα να παραδεχτώ ότι σκόπευα να κόψω κάθε επαφή με τη μάνα μου, θα με κρεμούσαν στη μέση της πλατείας, όμως το έκανα. Έκοψα ό, τι μας ένωνε και μετακόμισα μακριά στα τέλη της εφηβείας.
Τι εννοώ λέγοντας έκοψα ό, τι μας ένωνε; Ας πούμε καλύτερα ότι έχω αποστασιοποιηθεί. Επισκέπτομαι το πατρικό μου σπάνια. Εξάλλου δεν έχει απομείνει και τίποτα εκεί. Ένα τηλέφωνο μία φορά στους πέντε μήνες είναι το καλύτερο που μπορώ να κάνω.
Η μαμά μου; Έχω να της μιλήσω έξι χρόνια. Αυτά τα έξι χρόνια είναι τα καλύτερα της ζωής μου. Λίγο καιρό πριν έγραψα ένα άρθρο με τίτλο «Γιατί δεν χρειάζεται να αγαπάς την οικογένειά σου». Αυτό που εννοούσα είναι ότι δεν χρειάζεται να τους αγαπάς όλους.
Κάποια μέλη της οικογένειάς μου ας κοιμηθούν όπως έστρωσαν. Ας πεθάνουν όλοι τους. Το ίδιο και η μάνα μου. Σκληρά λόγια, το ξέρω. Και να πεθάνει δεν πρόκειται να πάω. Ούτε για να μου δώσει την ευχή της ούτε για να μου ζητήσει συγχώρεση, ούτε καν στην κηδεία της. Ίσως κάποια μέρα επισκεφτώ τον τάφο της. Το παιδί μου δεν θα γνωρίσει ποτέ τη γιαγιά του και δεν με λυπεί καθόλου αυτό.
Δεν την κάλεσα ούτε στο γάμο μου ούτε στα βαφτίσια του παιδιού. Έχει καταστρέψει πολλές όμορφες στιγμές μου μέχρι τώρα, δεν χρειάζεται να καταστρέψει άλλη μία.
Μερικές φορές όσο δύσκολο και αν είναι πρέπει να βγάζουμε από τη ζωή μας έναν τοξικό γονέα.
Για να φτάσω σε σημείο να μιλήσω με τέτοια λόγια για τη μαμά μου σημαίνει ότι μεσολάβησαν πολλά. Μου φώναζε κάθε μέρα, μου πετούσε πράγματα, με έκανε να αμφιβάλλω για τον εαυτό μου. Όταν ήμουν 10 ετών με έπεισε ότι οι φίλοι μου, μου έκλεβαν πράγματα. Με αποκαλούσε συνεχώς αφελή, αδύναμη και παθητική.
Για να μάθω αν έλεγε την αλήθεια, μία μέρα άρχισα να ψάχνω τις τσέπες των καλεσμένων μας φεύγοντας από το σπίτι. Με είχε πείσει ότι έλεγε την αλήθεια. Έλεγα από μέσα μου, δεν μπορεί. Κάποιο αξεσουάρ της Barbie ή κάποιο άλλο από τα παιχνιδάκια μου θα βρω στις τσέπες τους. Φανταστείτε τη ντροπή μου όταν έψαξα τέσσερις από τους φίλους μου και δεν βρήκα τίποτα στις τσέπες τους εκτός από έκπληξη και προσβολή. Μετά από αυτό σταμάτησαν να έρχονται σπίτι μου.
Όταν ήμουν στο δημοτικό η μάνα μου ανακάλυψε ότι κάποια άλλα παιδιά μαζί τους και εγώ κάναμε παρέα με ένα κοριτσάκι που είχε Σύνδρομο Down. Με το κοριτσάκι αυτό μαζεύαμε λουλούδια και φύλλα από τα δέντρα του σχολείου και φτιάχναμε στεφάνια. Η δασκάλα μου για να με επιβραβεύσει μου έκανε δώρο μία κορδέλα. Αισθάνθηκα λίγο περίεργα που έλαβα ανταμοιβή για κάτι που θεωρούσα δεδομένο ότι έπρεπε να κάνω. Δεν ήξερα τι ήταν το Σύνδρομο Down αλλά δεν με ένοιαζε κιόλας.
Η μητέρα μου βρήκε την κορδέλα στην τσάντα μου λίγο μετά το μεσημεριανό και με ρώτησε τι ήταν. Όταν της εξήγησα έσπασε ένα μπολ στο νεροχύτη και άρχισε να μου πετάει αυγά. Ούρλιαξε « Γιατί να παίζεις με το καθυστερημένο;».
Για πολλές μέρες δεν με κοιτούσε καν, εκτός από ελάχιστες φορές που με αποκαλούσε καθυστερημένο όταν περνούσα από μπροστά της.
Λίγα χρόνια αργότερα η μάνα μου καθόταν στο αμφιθέατρο και με παρακολουθούσε να παίζω δεύτερο βιολί στην καλοκαιρινή συναυλία που δώσαμε με το ωδείο. Στην επιστροφή με ρώτησε γιατί δεν έπαιζα πρώτο βιολί αντί να μου πει ένα μπράβο.
«Σε προόριζα για κάτι καλύτερο. Γιατί να μην είσαι με τους προχωρημένους;». «Γιατί πρέπει να έχεις κάνει τουλάχιστον δύο χρόνια βιολί για να πας στους προχωρημένους», της είπα.
«Βλακείες», μου είπε. «Η δασκάλα σου δεν πιστεύει και πολύ στο ταλέντο σου. Ίσως απλά να μην το ‘χεις. Αν ήμουν στη θέση σου θα τα παρατούσα τελείως».
Ο πατέρας μου στη θέση του οδηγού παρέμεινε σιωπηλός, σαν ένας απλός σοφέρ. Για πολλές μέρες ζύγιζα τα λόγια της και της δασκάλας μου στο ωδείο. Δεν ήξερα ποιος μου έλεγε ψέματα. Στο τέλος έκανα την επιλογή μου. Δεν είχε σημασία. Η αγάπη μου για τη μουσική ήταν μεγαλύτερη. Έτσι συνέχισα να εξασκούμαι. Έκανα κανονικά τα μαθήματά μου και είπα στους γονείς μου ότι δεν ήθελα να παίρνω μέρος πια στις συναυλίες. Στο πανεπιστήμιο ασχολήθηκα με ένα άλλο μεγάλο μου πάθος – το γράψιμο. Δεν ήθελα ούτε είχα ανάγκη τη συμβουλή της μάνας μου. Ούτε την έγκριση της. Ούτε την υποστήριξή της.
«Η μάνα σου σε αγαπάει», μου είπε ο πατέρας μου τη νύχτα που προσπάθησε να μας σκοτώσει. Λίγο νωρίτερα είχε αρπάξει ένα κουζινομάχαιρο και μας κυνηγούσε. Πήραμε τηλέφωνο αμέσως την αστυνομία. Όταν ήρθαν το μόνο που μας είπαν ήταν ότι δεν τους φαινόταν απειλητική ή βίαιη. Ήταν μία αδύναμη, μεσήλικη, θαμπή γυναίκα που δεν είχε κοιμηθεί τις τελευταίες 36 ώρες. Όχι όμως. Σε αυτούς φαινόταν ακίνδυνη.
Μέσα μου ούτε εγώ πίστευα ότι η μητέρα μου ήταν ικανή να με σκοτώσει. Το ήθελε όμως και μάλιστα πολύ. Με αντιμετώπιζε πάντα σαν μία ξένη, ένα παράσιτο. Δεν μπορούσα να το ρισκάρω. Μπορεί να ήταν μάνα μου αλλά έπρεπε να σώσω τον εαυτό μου.
Η μάνα μου πάθαινε συχνά τέτοιες κρίσεις κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών. Δεν ήταν όμως μόνο η ψυχική της ασθένεια που την είχε μετατρέψει σε ένα τέρας. Ήταν κακός άνθρωπος από τη φύση της. Στα τέλη της εφηβείας για μένα η μητέρα μου έπαψε να υπάρχει.
Δεν πέθανε το σώμα της αλλά το μυαλό της. Για χρόνια προσπάθησα να είμαι καλό παιδί και να προσποιούμαι ότι συζητούσα μαζί της φυσιολογικά ασχέτως που αυτές οι συζητήσεις δεν κατέληγαν πουθενά. Τις ελάχιστες φορές που καταλάβαινε ποιος της μίλαγε, κάρφωνε τα μάτια της πάνω μου κι έκανε αρνητικά σχόλια για το βάρος μου, τα μαλλιά μου και τα όνειρά μου.
Στο τέλος έφυγα. Σταμάτησα να την επισκέπτομαι. Πλέον ζει σε ένα χώρο ειδικό για ψυχικά νοσούντες, μόνη της. Κανείς δεν την επισκέπτεται πια. Ο πατέρας μου δεν ζει. Καμιά φορά τη λυπάμαι, ξέρω όμως η παρουσία μου τι συναισθήματα της πυροδοτεί και δεν μπορώ να το αντέξω. Έχω να κοιτάξω το μέλλον μου, τη σταδιοδρομία μου και την οικογένειά μου. Υπάρχουν άνθρωποι που εξαρτώνται από μένα γι’ αυτό προτιμώ να μείνω μακριά.
Βλέπω το σύζυγό μου να αγκαλιάζει τη μαμά του και αναρωτιέμαι πώς νιώθει, αλλά δεν τον ζηλεύω. Απλά είμαι περίεργη.
Μερικές φορές κοιτάζω στον καθρέφτη και βλέπω τη μαμά μου. Από τη μία πλευρά είναι ευλογία γιατί η μαμά μου ήταν όμορφη γυναίκα.
Κάθε μέρα τη νιώθω μέσα μου αλλά όχι με την καλή έννοια. Αισθάνομαι την επιθυμία της να με κρίνει, το μίσος της, το πώς είναι να ζεις συνεχώς με την υποψία και τη δυσπιστία.
Η μάνα μου δεν είχε φίλους. Απωθούσε τους πάντες. Αποφάσισα να μην κάνω τα ίδια λάθη με εκείνη.
Παρόλα αυτά η παράνοια και η αμείλικτη κριτική της, πάντοτε με το γάντι, έγιναν για μένα χρήσιμα εργαλεία. Δεν με αφήνουν να εφησυχάζω ούτε να δείχνω πολλή εμπιστοσύνη ή να εξαρτώμαι από άλλους.
Δεν θέλω ούτε πρόκειται να συγχωρέσω τη μητέρα μου ή να τα ξαναβρούμε. Μπορεί η τοξική της συμπεριφορά να με βοήθησε να εξελιχθώ, θα προτιμούσα όμως να ήταν κάποια άλλη στη θέση της. Θα μπορούσα να είχα μία μαμά να με αγαπά, να με νανουρίζει τα βράδια, να μου διαβάζει παραμύθια και να μου τραγουδά, μια μαμά που θα έδειχνε άνευ όρων αγάπη και υποστήριξη αλλά δεν είχα.
Κάποιοι από εμάς πρέπει να σταματήσουμε να δεσμευόμαστε στο μύθο της συμφιλίωσης. Δεν πρόκειται να συμβεί. Το μυαλό της μητέρας μου είναι πλέον σαν το ελβετικό τυρί. Γεμάτο τρύπες. Δεν με αναγνωρίζει και δεν έχει κανένα νόημα να την επισκεφτώ με την ελπίδα μήπως με αναγνωρίσει. Δεν είχα ποτέ την αγάπη της. Η συμπεριφορά της καθόρισε το ποια είμαι με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο. Το αντιμετώπισα σαν παιδί ή θα το αντιμετωπίσω ως ενήλικας. Ή και τα δύο.
Πρόστιμο 30.000 ευρώ καλείται να πληρώσει κάτοικος του Λαγκαδά στη Θεσσαλονίκη ο οποίος κατηγορείται ότι σκότωσε αδέσποτο σκύλο όταν του επιτέθηκε.
Σύμφωνα με όσα υποστηρίζει ο άνθρωπος στον οποίο καταλογίστηκε το πρόστιμο, το αδέσποτο σκυλί έτρωγε τις κότες από το κοτέτσι του και του επιτέθηκε όταν αυτός προσπάθησε να το σταματήσει.
Το περιστατικό, σύμφωνα με την ΕΡΤ3, σημειώθηκε το καλοκαίρι του 2022. Κατά τον κάτοικο του Λαγκαδά, ο οποίος είχε μαζί και τα δύο παιδιά του, φοβήθηκε από την επίθεση του σκύλου, άρπαξε έναν λοστό και τον χτύπησε.
Εκτός από το πρόστιμο για το οποίο ο κάτοικος του Λαγκαδά σχεδιάζει προσφυγή στο δικαστήριο καθώς αδυνατεί να πληρώσει τις 30.000 ευρώ, ασκήθηκε και ποινική δίωξη.
Φιλοζωικές οργανώσεις κάνουν λόγο για ατελείωτες αγέλες αδέσποτων σκύλων στον Λαγκαδά καθώς, όπως αναφέρουν, κυνηγοί και κτηνοτρόφοι δεν στειρώνουν τα ζώα τους, ενώ, όπως υποστηρίζουν, ούτε τα υπέρογκα πρόστιμα αποτρέπουν τους δράστες, οι περισσότεροι από τους οποίους δεν γνωρίζουν καν τη νομοθεσία.
Ήταν το 1997 όταν η λατινοαμερικάνικη σειρά «Εσμεράλδα» μονοπωλούσε το ενδιαφέρον του ελληνικού τηλεοπτικού κοινού, καταφέροντας να εκτοξεύσει τη φήμη της 29χρονης τότε πρωταγωνίστριας, Leticia Calderón, στα ύψη.
Σήμερα, 26 χρόνια μετά, η όμορφη πρωταγωνίστρια καλείται να διαχειριστεί μια απώλεια που όπως παραδέχεται της στοιχίζει πολύ, καθώς πρωταγωνιστής της σειράς έφυγε από τη ζωή βυθίζοντας στη θλίψη τον καλλιτεχνικό κόσμο της πατρίδας του.
Ο λόγος για τον τηλεοπτικό Μελέσιο, τον κολλητό φίλο της Εσμεράδας που χάριζε άπλετο γέλιο σε κάθε επεισόδιο της αγαπημένης σειράς των ’90s. Ο ηθοποιός Ignacio Lopez Tarso πέθανε τον περασμένο Μάρτιο σε ηλικία 98 ετών, με την πρωταγωνίστρια της σειράς να τον αποχειρετά με έναν πολύ γλυκό τρόπο.
Η ίδια ανήρτησε μία σειρά κοινών τους φωτογραφιών -από τη σειρά και όχι μόνο- γράφοντας χαρακτηριστικά: «Ο παράδεισος κερδίζει ένα μεγάλο αστέρι. Χάνουμε έναν σπουδαίο ηθοποιό, έναν σπουδαίο άνθρωπο, σύντροφο, πατέρα, παππού, φίλο. Πάντα θα θυμάμαι τις πολλές ώρες κουβέντας και γέλιου. Αγαπημένε μου Μελέσιο, θα μου λείψεις τόσο πολύ. Η βασίλισσά σου».
Για τα κιλά της αλλά και τον εθισμό στο αλκοόλ μίλησε ανοιχτά η Γωγώ Τσαμπά σε συνέντευξη που έδωσε στο περιοδικό «Λοιπόν».
Διαβάστε το σχετικό απόσπασμα της συνέντευξής της στον Παναγιώτη Βαζαίο:
Βλέπω ότι η εμφάνισή σας είναι αρκετά ανανεωμένη μετά την απώλεια κιλών. Ήταν εύκολο για εσάς να αλλάξετε ριζικά το σώμα σας;
Περίσσευαν περίπου 22 κιλά, τα οποία δεν είχα τι να τα κάνω. Άρα, τα έδιωξα από πάνω μου. Μέχρι και σήμερα έχω χάσει 22 κιλά. Επειδή έχω βρογχικό άσθμα και ζω με αυτό, σίγουρα τα 22 κιλά που έχασα έφεραν καλυτέρευση στην υγεία μου και με βοήθησαν να βρίσκω ρούχα. Βελτιώθηκε η εμφάνισή μου και νιώθω καλύτερα κι εγώ με τον εαυτό μου. Ο τρόπος που τα έχασα ήταν ένας: Έβαλα «φερμουάρ» στο στόμα μου, δεν γίνεται αλλιώς. Επίσης, έκανα πολύ περπάτημα και αθλητισμό γενικά… Τώρα προσπαθώ να διατηρούμαι στα κιλά που πρέπει.
Γωγώ Τσαμπά: Πώς απεξαρτητοποιήθηκε από το αλκοόλ
Στην απώλεια των κιλών έπαιξε ρόλο ότι κόψατε και το αλκοόλ;
Είχατε δώσει μάχη με τον εαυτό σας για να κόψετε το ποτό;
Το έκοψα μια μέρα μαχαίρι. Δεν μου άρεσε αυτό που έβλεπα. Δεν μου άρεσε ο εαυτός μου δηλαδή. Δεν θα ρίξω ποτέ την ευθύνη για τον εθισμό μου στο αλκοόλ στη νύχτα ή τη δουλειά μου. Σίγουρα επηρεάζει, αλλά είναι τα θέλω. Το έκοψα λοιπόν εντελώς. Είναι αυτό που είπα, είναι να το θες. Αν θες να κόψεις κάτι, θα το κόψεις. Μου δίνουν να πιω στα πανηγύρια αλλά αν πω όχι, θα είναι όχι. Το σέβονται. Τώρα στις γιορτές, αν βγω και θέλω να πιω ένα ποτό θα το πιω. Ξέρω πού να σταματήσω.
Πλέον έχω τρομερή αυτοσυγκράτηση. Έπινα σε μόνιμη καθημερινή βάση, κάθε βράδυ τόσο στη δουλειά όσο και εκτός δουλειάς. Θεωρώ ότι ήταν εθισμός, γιατί το έκανα για αρκετά χρόνια. Παραλίγο να προκαλέσω και ένα ατύχημα όταν πήγα να πέσω πάνω σε ένα διερχόμενο αυτοκίνητο με τέσσερις ανθρώπους μέσα. Ευτυχώς το κακό δεν έγινε. Ε, μετά από όλα αυτά, δεν γινόταν άλλο, έκοψα το ποτό για πάντα!
Μια οργισμένη ανάρτηση έκανε η Θεοφανία Παπαθωμά μετά τις αντιδράσεις για την τοποθέτησή της υπέρ του Αλέξη Γεωργούλη. «Κι αν θες να βιάσεις κάποια, επιλέγεις τη Νομική Σύμβουλο της Κομισιόν! Απολύτως λογικό…» είχε γράψει στο προφίλ της στο Facebook η ηθοποιός, με αποτέλεσμα να προκληθεί σάλος στα social media, ενώ το θέμα σχολιάστηκε εκτενώς και σε τηλεοπτικές εκπομπές.
«Δεν τολμάς να εκφράσεις τη γνώμη σου και πέφτουν να σε κατασπαράξουν. Αυτό πρέπει να σταματήσει. Αν δεν ανακαλέσουν όσοι έπιασαν το όνομα μου στο στόμα τους, προειδοποιώ ότι θα κινηθώ νομικά», αναφέρει μεταξύ άλλων η ηθοποιός στη νέα ανάρτησή της και τονίζει: «Τον Αλέξη τον γνωρίζω χρόνια. Είναι ένα καλοσυνάτο κι ευγενικό παιδί. Δεν τον έχω ικανό για μια τέτοια πράξη. Αν στο μεταξύ τρελάθηκε και κάνει αξιόποινες πράξεις, γι’ αυτό θα αποφανθεί η δικαιοσύνη κι όχι εμείς». Στη συνέχεια επισημαίνει ότι δεν έχει πρόθεση να αμφισβητήσει την καταγγέλλουσα (την οποία πάντως χαρακτηρίζει ως… υποτιθέμενο θύμα) και σημειώνει ότι αντιδρά σε οποιαδήποτε δολοφονία προσωπικότητας, βάσει πληροφοριών.
Αναλυτικά η νέα ανάρτηση που έκανε η Θεοφανία Παπαθώμα
«Η ελευθερία του λόγου καταστρατηγείται και κακοποιείται βάναυσα. Δεν τολμάς να εκφράσεις τη γνώμη σου και πέφτουν να σε κατασπαράξουν. Αυτό πρέπει να σταματήσει. Αν δεν ανακαλέσουν όσοι έπιασαν το όνομα μου στο στόμα τους, προειδοποιώ ότι θα κινηθώ νομικά. Ευκαιρία να κάνω λίγο practice. Τον Αλέξη τον γνωρίζω χρόνια. Είναι ένα καλοσυνάτο κι ευγενικό παιδί. Δεν τον έχω ικανό για μια τέτοια πράξη. Αν στο μεταξύ τρελάθηκε και κάνει αξιόποινες πράξεις, γι’ αυτό θα αποφανθεί η δικαιοσύνη κι όχι εμείς. Δεν έχω πρόθεση να αμφισβητήσω τα λόγια του υποτιθέμενου θύματος, δεν υποθάλπω εγκληματίες, το αντίθετο αντιδρώ σε οποιαδήποτε δολοφονία προσωπικότητος και ζωής, βάσει πληροφοριών! Εξέφρασα μια λογική σκέψη χωρίς περαιτέρω σκοπό και μάλιστα όχι δημόσια αλλά στον ιδιωτικό μου λογαριασμό στο fb, από τον οποίο κανείς δεν έχει δικαίωμα να δημοσιεύει αυτά που γράφονται. Περιμένω μια δημόσια συγγνώμη πάραυτα!» γράφει η Θεοφανία Παπαθωμά.
Πόντιος Πιλάτος για τον Γεωργούλη η Δανάη Μπάρκα: «Οφείλουμε να είμαστε προσεκτικοί για υπόθεση που αφορά τη Δικαιοσύνη»
Η Δανάη Μπάρκα έχει ακολουθήσει μια διαφορετική προσέγγιση στην υπόθεση του Αλέξη Γεωργούλη, μετά την εναντίον του καταγγελία για βιασμό και σωματική βλάβη, σε σύγκριση με παρόμοιες άλλες υποθέσεις, συνεχίζοντας στην ίδια στάση.
Μετά από βίντεο που αφορούσε το τι γράφει ο διεθνής Τύπους, η παρουσιάστρια σχολίασε το θέμα με τους συνεργάτες της, επαναλαμβάνοντας το πόσο στενάχωρη είναι η υπόθεση.
Η νέα τοποθέτηση της Δανάης Μπάρκα για την υπόθεση Γεωργούλη
«Αυτοί είναι μέχρι στιγμής οι τίτλοι που έχουν επιλέξει τα ξένα Μέσα για να παρουσιάσουν το θέμα. Όταν υπάρχει καταγγελία, φυσικά και είναι λογικό να κάνει τον γύρο του κόσμου και ειδικά όταν μιλάμε για έναν άνθρωπο με θεσμικό ρόλο και εκλεγμένος από τον κόσμο στην Ευρώπη».
Στη συνέχεια, η Δανάη Μπάρκα επεσήμανε: «Όλοι οφείλουμε να είμαστε προσεκτικοί, όταν μιλάμε για μία υπόθεση που έχει πάρει τον δρόμο της δικαιοσύνης και υπάρχει αυτό το νομικό πλαίσιο γύρω-γύρω από αυτή την υπόθεση. Αυτά είχε να πει ο διεθνής Τύπος, αλήθεια είναι τόσο στενάχωρο να κάνει τον γύρο του κόσμου –θα μου πεις, γιατί ξεχωρίζεις καταγωγή, ιδιότητα, ταυτότητα; Όχι- ότι μέσα σε τρεις μήνες άλλος ένας άνθρωπος από τη δική μας χώρα αντιμετωπίζει μία βαριά καταγγελία».
Στην ομιλία του Νίκου Ανδρουλάκη στη Νέα Φιλαδέλφεια έκανε την πρώτη της δημόσια εμφάνιση, μετά τις καταγγελίες σε βάρος του Αλέξη Γεωργούλη, η Ελένη Χρονοπούλου, η οποία ως γνωστόν είναι μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ.
Η καταγγέλλουσα καθόταν δίπλα στον στενό της φίλο Βαγγέλη Τσόγκα, εκ των επιτελών Ανδρουλάκη.
Η Ελένη Χρονοπούλου είναι στέλεχος του ΠΑΣΟΚ και υπάλληλος της νομικής υπηρεσίας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ενώ πληροφορίες αναφέρουν ότι επρόκειτο να είναι στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ. Η υποψηφιότητά της, ωστόσο, δεν έχει «κλειδώσει».
Τον κυνήγησε με πάθος η Ελένη Χρονοπούλου και αυτός πήγε με την Ιταλίδα. Για εκδίκηση και μίσος μετά την «προδοσία» για τον έρωτά της κάνει λόγο το περιβάλλον του δημοφιλούς ηθοποιού και ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξη Γεωργούλη. Έπρεπε να ήταν πιο προσεκτικός και «πονηρεμένος» ο Αλέξης με την «εμμονική» Ωραία Ελένη. Είχε όλο το πακέτο σαν άνδρας ο Γεωργούλης. Νέος όμορφος πετυχημένος στο «σανίδι» και την πολιτική αποτελούσε πόλο έλξης στις γυναίκες.
Συγκεκριμένα όπως αναφέρει σε δημοσίευμά της η «Espresso» Για μηχανισμό συκοφαντίας που στήθηκε για να τον τελειώσουν πολιτικά και να πλήξουν τον ΣΥΡΙΖΑ κάνουν λόγο άνθρωποι από το περιβάλλον του ηθοποιού.
Τα όπλα στη φαρέτρα του, προκειμένου να δώσει σκληρή μάχη για να «καθαρίσει» το όνομά του και να αποδείξει σε όλους ότι είναι αθώος ετοιμάζει ο Αλέξης Γεωργούλης. Αν βάλλεται τις τελευταίες ώρες σχεδόν από παντού, μετά τις καταγγελίες σε βάρος του από τη δικηγόρο Ελένη Χρονοπούλου για σεξουαλική και σωματική της κακοποίηση από τον ευρωβουλευτή, εντούτοις, όπως αποκαλύπτουν στην «Espresso» άτομα από το στενό του περιβάλλον, δεν χάνει την πίστη του στον Θεό και πιστεύει ακράδαντα ότι σύντομα όλη η αλήθεια θα λάμψει.
Οπως ανέφεραν στην «Espresso» πολύ στενοί του άνθρωποι, ο Αλέξης Γεωργούλης είναι βαθιά στεναχωρημένος αλλά από την άλλη και αισιόδοξος, ελπίζοντας στο τέλος να δικαιωθεί στα μάτια του κόσμου. Οι ίδιοι στενοί άνθρωποί του έκαναν λόγο για μηχανισμό συκοφαντίας που στήθηκε εναντίον του με σκοπό να τον αποτελειώσει πολιτικά και να πλήξει και τον ΣΥΡΙΖΑ, λίγες ημέρες μάλιστα πριν από τις εκλογές. Σχολιάζοντας μάλιστα τα έργα και τις ημέρες του Αλέξη Γεωργούλη στις Βρυξέλλες τόνισαν με νόημα πως ο δημοφιλής ηθοποιός και πολιτικός με το μεγάλο «γκελ» στο γυναικείο κοινό (που αυτό μεταφράζεται και σε πολλές ψήφους) πολιορκούνταν από πολλές γυναίκες πολιτικούς -και από υπαλλήλους του Ευρωκοινοβουλίου- που προσπαθούσαν να τον προσεγγίσουν ακόμη και για να συνάψουν σχέση μαζί του, δεδομένου ότι ήταν ανύπαντρος, με φήμη, με λεφτά, και είχε στα δικά τους μάτια όλο το «πακέτο»!
Μια από αυτές ήταν, σύμφωνα με το περιβάλλον του Αλέξη Γεωργούλη, και η Ελένη Χρονοπούλου, που τον κυνήγησε με πάθος, με τα πράγματα να παίρνουν διαφορετική τροπή όταν εκείνος προχώρησε σε άλλη σχέση με την «περίφημη Ιταλίδα», όπως έχει γραφτεί τις τελευταίες ημέρες.
Ο συγκεκριμένος δεσμός του φέρεται ότι δεν άρεσε στην Ελένη Χρονοπούλου, η οποία δεν δέχτηκε το γεγονός ότι μια άλλη γυναίκα μπήκε στη ζωή του, καταστρέφοντας τα όνειρα που έκανε για τον εαυτό της με τον ευρωβουλευτή, όνειρα που, όπως λένε οι ίδιοι κύκλοι, μπορεί να έφταναν μέχρι και σε επισημοποίηση της σχέσης! Μιας σχέσης όμως που αρνείται κατηγορηματικά η Χρονοπούλου, σύμφωνα με όσα αφήνει να διαρρεύσουν η Χαριλάου Τρικούπη, μετά και τη γνωστοποίηση της καταγγελίας της για βιασμό και ξυλοδαρμό από εκείνον!
Κάποιοι όμως από το στενό περιβάλλον του, όπως αποκαλύπτει σήμερα η «Espresso», λένε ότι ο Γεωργούλης θα έπρεπε να ήταν «πιο πονηρός» με την εμμονή που του είχε η ωραία Ελένη του Ανδρουλάκη.
Ακόμη και φίλοι του στη Λάρισα τονίζουν με νόημα ότι τους φαίνεται αδιανόητο ότι ο όμορφος, επιτυχημένος και «πολύφερνος γαμπρός» Γεωργούλης, που μπορούσε να είναι με όποια γυναίκα ήθελε, τώρα εμφανίζεται ως βιαστής!
Χθες η μητέρα του Αλέξη Γεωργούλη, καθώς και συγγενείς και παιδικοί φίλοι του μίλησαν στην εκπομπή «Tlive» της Τατιάνας Στεφανίδου για την καταγγελία της Ελένης Χρονοπούλου σε βάρος του. «Εγώ ξέρω τι παιδί έχω… Ο,τι γίνει θα φανεί μετά τις εκλογές» είπε η μητέρα του Αλέξη Γεωργούλη, την ώρα που συγγενείς και φίλοι του εκφράζουν την πεποίθηση ότι όλα είναι ψέματα και η αλήθεια θα λάμψει. Θείες του, που ζουν στη Λάρισα, τον χαρακτήρισαν «φιλότιμο παιδί» που «πιστεύει πολύ στον Θεό».
Ο Μιχάλης Δημητρακόπουλος μιλάει για τη νέα καθημερινότητα της Εύας Καϊλή μετά την αποφυλάκισή της με ηλεκτρονικό βραχιολάκι.
Ειδικότερα, ο δικηγόρος της Εύας Καϊλή, μιλώντας στον ANT1 σημείωσε πως «ήταν επιλογή της να μην είναι στο ίδιο σπίτι με τον σύντροφό της Φραντζέσκο Τζότζι και μάλιστα ο ανακριτής στις διατάξεις που έβγαλε, έκρινε πως δεν πρέπει να συγκατοικούν. Ήταν επιθυμία της, το λέω. Δεν γνωρίζω αν υπάρχει διάρρηξη των σχέσεών τους, σας λέω μόνο ένα γεγονός. Απαγορεύεται να βγαίνουν από τα διαμερίσματά τους, αλλά μιλούν στο τηλέφωνο μόνο για το παιδί τους, δεν συζητούν τίποτα άλλο».
Αναφορικά με τη δίχρονη κόρη της, ο κ. Δημητρακόπουλος παρέθεσε μερικά από τα λόγια του παιδιού στη μητέρα του.
«Με συγκίνησε όταν μου είπε η Εύα ότι όταν κοιμούνται αγκαλιά με την κόρη της, το μικρό αυτό κοριτσάκι την πιάνει από τον λαιμό και της λέει “μαμά, δεν θα φύγεις πάλι ταξίδι ε;”, γιατί της είχαν πει ότι η μαμά της ήταν σε ταξίδι. Όταν η Εύα Καϊλή της απαντά, ότι “αύριο θα είμαστε πάλι μαζί”. Είναι στιγμές ανθρώπινες και αυτό το διάστημα προσπαθεί να ανακτήσει τη σχέση με το παιδί της», ανέφερε συγκεκριμένα.
«Σήμερα στο πάρκο ένα μικρό αγόρι ήρθε κοντά μου και με ρώτησε, αν ο γιος μου ξέρει να παίζει ένα συγκεκριμένο παιχνίδι. Ο δικός μου δεν απάντησε, αλλά ήταν ενθουσιασμένος που ένα άλλο παιδάκι ήρθε και του μίλησε. Απάντησα εγώ για εκείνον και είπα στο αγοράκι, ότι ο Μπέντζαμιν δεν ήξερε πώς παίζεται αυτό το παιχνίδι και πως δεν μπορεί να μιλήσει πολύ καλά.
Το αγοράκι με ρώτησε, γιατί ο Μπέντζαμιν δεν μπορεί να μιλήσει. Του έδωσα την πιο σύντομη και ξεκάθαρη απάντηση για ένα 7χρονο παιδί: αρρώστησε ως μωράκι και άλλαξε ο τρόπος που λειτουργεί ο εγκέφαλός του.
Ο Μπέντζαμιν είπε στη νοηματική ποιο είναι το όνομά του και το αγοράκι συστήθηκε ως Κάλβιν. Ρώτησε, αν ο Μπέντζαμιν μπορούσε να το πει κι εκείνος προσπάθησε. Ακούστηκε σαν «Καλ». Ο Κάλβιν χαμογέλασε και είπε: Ε, είναι τόσο κοντά. Έτσι, με φωνάζει η μαμά μου. Μπορεί να με φωνάζει έτσι.
Το 7χρονο παιδί ρώτησε κάποιες παραπάνω ερωτήσεις, όπως ποιες λέξεις μπορεί να πει ο γιος μου ή αν ακούσει. Και στη συνέχεια έπαιξαν μαζί. Όχι το παιχνίδι που είχε αναφέρει στην αρχή, απλά παρακολουθούσε τον Μπέντζαμιν να έχει βγάλει τις γαλότσες του και να τις έχει γεμίσει με άμμο. Κάθισε δίπλα του και έκανε το είδιο.
Μετά πήγαν στην άκρη της λίμνης και πετούσαν πετραδάκια. Τους έβλεπα από μακριά να παίζουν και σκεφτόμουν, πως είχε τόση σημασία για μένα να βλέπω την καλοσύνη ενός άλλου παιδιού, ένα άγνωστο παιδί που συνάντησε το δικό μου και διασκέδασαν μαζί.
Όση ώρα έπαιζαν, εγώ έψαχνα τη μητέρα ή τον πατέρα του παιδιού. Ήθελα να τους πω, πόσο υπέροχο παιδί είναι ο γιος τους και πόσο ανοιχτόκαρδο.
Όταν αποχωρίστηκαν, είπα στον Μπέντζαμιν να τον χαιρετήσει και το έκανε. Καθώς απομακρυνόμασταν, ο Κάλβιν φώναξε: Κάποια στιγμή θα μπορέσεις να πεις το όνομά μου ολόκληρο. Συνέχισε να προσπαθείς!
Ελπίζω κάποια στιγμή να συναντήσω τους γονείς του Κάλβιν και να τους πω, ότι έχουν κάνει εξαιρετική δουλειά. Το παιδί τους είναι εκληκτικό και θα θέλαμε να παίζει μαζί μας»
