Πριν μπει στο νερό, φέρεται να είχε ψιθυρίσει, «Δεν τη θέλω άλλο τη ζωή μου. Ποιος θα με φροντίσει;»
Παραλίγο τραγωδία στην Πάτρα με έναν ηλικιωμένο να επιχειρεί να βάλει τέλος στη ζωή του μπαίνοντας στη θάλασσα για να αυτοκτονήσει.
Το σοκαριστικό περιστατικό στην Πάτρα συνέβη το πρωί της Παρασκευής (19.06.2026) όταν άνθρωποι που ήταν σε παραλία είδαν τον ηλικιωμένο να μπαίνει στη θάλασσα φορώντας τα ρούχα του.
Ο ηλικιωμένος με βαριά αντικείμενα μέσα σε μια σακούλα, δεμένα από το πόδι του, βούτηξε ντυμένος στη θάλασσα, αποφασισμένος να βάλει τέλος στη ζωή του. Πριν μπει στο νερό, φέρεται να είχε ψιθυρίσει, «Δεν τη θέλω άλλο τη ζωή μου. Ποιος θα με φροντίσει;»
Ο άνδρας, είχε φύγει από το σπίτι του στην Αρόη κατά τις πρωινές ώρες, αναφέροντας ότι σκοπεύει να προχωρήσει σε ακραία ενέργεια σε βάρος του εαυτού του.
Ωστόσο τρεις άτομα που ήταν στην παραλία, το αντιλήφθηκαν αμέσως, έπεσαν στη θάλασσα και κατάφεραν να τον βγάλουν στην ακτή.
Στο σημείο έφτασαν άμεσα αστυνομικοί που είχαν κινητοποιηθεί από το πρωί και τον αναζητούσαν καθώς και πλήρωμα ασθενοφόρου του ΕΚΑΒ που τον παρέλαβε για να τον μεταφέρει στο Νοσοκομείο.
Η «ανανεωμένη» εμφάνιση της Βανδή στα βραβεία Ίρις
Μία από τις πιο εντυπωσιακές παρουσίες της βραδιάς ήταν η Δέσποινα Βανδή στα κινηματογραφικά βραβεία Ίρις, όπου έδωσε το «παρών» συνοδεύοντας τον σύντροφό της, Βασίλη Μπισμπίκη.
Η γνωστή τραγουδίστρια κατάφερε για ακόμη μία φορά να συγκεντρώσει τα βλέμματα, κερδίζοντας θετικά σχόλια για την ανανεωμένη εμφάνισή της και το κομψό της στιλ.
Η Δέσποινα Βανδή εμφανίστηκε ιδιαίτερα λαμπερή και ευδιάθετη, αποδεικνύοντας πως παραμένει μία από τις πιο καλοντυμένες και αγαπητές παρουσίες της ελληνικής showbiz. Η επιλογή της ενδυμασίας της, σε συνδυασμό με το διακριτικό μακιγιάζ και το προσεγμένο look, τόνισε την κομψότητά της και απέσπασε εγκωμιαστικά σχόλια τόσο από τους παρευρισκόμενους όσο και από τα social media.
Στο πλευρό της βρισκόταν ο Βασίλης Μπισμπίκης, ο οποίος συμμετείχε στη λαμπερή διοργάνωση, με το ζευγάρι να δείχνει πιο δεμένο και ευτυχισμένο από ποτέ. Οι κοινές τους εμφανίσεις εξακολουθούν να προκαλούν ενδιαφέρον, με τους δυο τους να μην κρύβουν τη στήριξη και την αγάπη που τρέφουν ο ένας για τον άλλον.
Η βραδιά των βραβείων Ίρις συνδύασε κινηματογράφο, λάμψη και σημαντικές παρουσίες από τον καλλιτεχνικό χώρο, ωστόσο η Δέσποινα Βανδή κατάφερε να ξεχωρίσει, επιβεβαιώνοντας για ακόμη μία φορά τον τίτλο της ως μία από τις πιο επιδραστικές γυναίκες της ελληνικής ψυχαγωγίας.
Ένας 14χρονος ποδοσφαιριστής, ο Μπέντζαμιν Βαλεντίν Ντονόφριο, πέθανε μετά από χτύπημα με μπάλα στο στήθος και την κοιλιά κατά τη διάρκεια αγώνα στην Αργεντινή.
Η Εισαγγελική Αρχή της Μπάντα και Ρόμπλες διέταξε τη διενέργεια νεκροψίας-νεκροτομής, προκειμένου να διαπιστωθεί αν ο θάνατος συνδέεται άμεσα με το χτύπημα ή αν υπήρξαν και άλλοι επιβαρυντικοί παράγοντες.
Ένας έφηβος ποδοσφαιριστής πέθανε αφού χτυπήθηκε από μπάλα κατά τη διάρκεια αγώνα σε ένα τραγικό δυστύχημα.
Ο 14χρονος Μπέντζαμιν Βαλεντίν Ντονόφριο συμμετείχε σε αγώνα το απόγευμα της Τρίτης (16 Ιουνίου), όταν ένα δυνατό σουτ τον χτύπησε στο στήθος και στην κοιλιά. Σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες, ο Βαλεντίν, νεαρός παίκτης της ομάδας Club Atletico Sarmiento de La Banda, έπεσε στο έδαφος σφαδάζοντας από τον πόνο.
Λίγα δευτερόλεπτα αργότερα κατάφερε να σηκωθεί όρθιος, όμως αφού έκανε μερικά βήματα, κατέρρευσε ξανά μπροστά στους φίλους και συμπαίκτες του. Λίγο αργότερα άρχισε να παρουσιάζει σπασμούς, γεγονός που οδήγησε σε άμεση κλήση των υπηρεσιών έκτακτης ανάγκης στο γήπεδο της Λα Μπάντα, στην Αργεντινή.
Με τη μεταφορά του στο νοσοκομείο, οι γιατροί προχώρησαν σε καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση (ΚΑΡΠΑ), ωστόσο δεν κατάφεραν να επαναφέρουν τον έφηβο στη ζωή.
Τα χτυπήματα στο στήθος μπορούν, σε σπάνιες περιπτώσεις, να προκαλέσουν σοβαρές διαταραχές στον καρδιακό ρυθμό, εάν συμβούν σε μια πολύ συγκεκριμένη στιγμή του ηλεκτρικού κύκλου της καρδιάς.
Το φαινόμενο αυτό, γνωστό ως commotio cordis (καρδιακή διάσειση), έχει καταγραφεί σε διάφορα αθλήματα και μπορεί να προκληθεί ακόμη και από φαινομενικά αβλαβή χτυπήματα από μπάλες, δίσκους ή άλλα αθλητικά αντικείμενα.
Η Εισαγγελική Αρχή της Μπάντα και Ρόμπλες διέταξε τη διενέργεια νεκροψίας-νεκροτομής, προκειμένου να διαπιστωθεί αν ο θάνατος συνδέεται άμεσα με το χτύπημα ή αν υπήρξαν και άλλοι επιβαρυντικοί παράγοντες.
Η Club Atletico Sarmiento ανέφερε σε διαδικτυακή ανάρτησή της: «Εκφράζουμε τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια στους οικείους του σε αυτή την επώδυνη στιγμή. Θα τον θυμόμαστε πάντα για την παρουσία και την προσφορά του στην ομάδα μας».
Η Club Atletico Sarmiento αγωνίζεται στο Torneo Federal A, μία από τις δύο επαγγελματικές κατηγορίες που συνθέτουν το περιφερειακό τρίτο επίπεδο του ποδοσφαιρικού συστήματος της Αργεντινής, μαζί με την Primera B Metropolitana.
Αδικαιολόγητο χαρακτηρίζει η υπεύθυνη επικοινωνίας της περιβαλλοντικής οργάνωσης iSea Αναστασία Χαρίτου τον πανικό που επικρατεί τελευταία περί επιθέσεων λαγοκέφαλων σε λουόμενους και βασίζεται, όπως λέει, σε αδιασταύρωτες πληροφορίες.
«Δεν υπάρχουν καταγεγραμμένα περιστατικά επιθέσεων. Αυτά που υπάρχουν σε Κάλυμνο και Κύπρο έγιναν όταν το ψάρι έτυχε να βρεθεί στα ρηχά και το τάιζαν οι λουόμενοι ή το χάιδευαν», λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η κ. Χαρίτου, με αφορμή σχετική ανακοίνωση της οργάνωσης. Υπογραμμίζει, δε, ότι δεν υπάρχει περίπτωση το ψάρι να επιτεθεί στα καλά καθούμενα στους λουόμενους. «Σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να κολυμπάς και να σου επιτεθεί ο λαγοκέφαλος, εκτός ίσως στους ψαροντουφεκάδες που και πάλι, δεν θα επιτεθεί σ’ αυτούς, αλλά στα ψάρια που έχουν δεμένα στο πλάι. Δεν υπάρχει λόγος να είσαι λουόμενος και να πάρεις μέτρα προφύλαξης από επιθέσεις λαγοκέφαλων, τονίζει.
Δείτε το βίντεο:
Στη σχετική ανακοίνωση της iSea, επισημαίνεται ότι δεν υπάρχουν τεκμηριωμένα στοιχεία που να δικαιολογούν την εικόνα ενός ζώου που επιτίθεται απρόκλητα σε λουόμενους. Αντιθέτως, υπάρχουν βίντεο ανθρώπων, ακόμη και με μικρά παιδιά, να χαϊδεύουν λαγοκέφαλους και να παίζουν μαζί τους. Περιστατικά που ακόμη κι αν κατέληξαν σε δάγκωμα (από τους λαγοκέφαλους) δεν μπορούν να χαρακτηρίζονται επιθέσεις, αλλά παρενόχληση της άγριας ζωής, σημειώνει η περιβαλλοντική οργάνωση.
«Αντί να συζητάμε σοβαρά για την εξάπλωση των ξενικών ειδών, τις επιπτώσεις τους στα οικοσυστήματα και την ανάγκη μιας ενιαίας εθνικής στρατηγικής διαχείρισης, η δημόσια συζήτηση για ακόμα μια φορά εξαντλείται σε κραυγές, υπεραπλουστεύσεις κι επικοινωνιακά πυροτεχνήματα. Οι λύσεις είναι γνωστές κι απαιτούν επιστημονική τεκμηρίωση, μακροχρόνιο σχεδιασμό και πολιτική βούληση. Χρειαζόμαστε υγιή θαλάσσια οικοσυστήματα, προστασία της βιοποικιλότητας, ανάκαμψη των θηρευτών και των φυσικών μηχανισμών ισορροπίας των οικοσυστημάτων», αναφέρεται σχετικά.
Δείτε το βίντεο:
Καλούνται δε τα ΜΜΕ και οι ειδικοί να τοποθετούνται δημόσια με ψυχραιμία, ακρίβεια και μόνο για ζητήματα στα οποία διαθέτουν πραγματική εξειδίκευση, γιατί –όπως υπογραμμίζεται- η κινδυνολογία αποπροσανατολίζει τη δημόσια συζήτηση από τα πραγματικά προβλήματα που είναι η κλιματική κρίση, η ρύπανση, η υπεραλίευση και η ανάγκη ουσιαστικής διαχείρισης των θαλάσσιων οικοσυστημάτων.
«Οι καρχαρίαι παραμονεύουν – Τα θηρία γουστάρουν τις ξανθές»
Για 80 χρόνια αδικαιολόγητου τρόμου για τους καρχαρίες κάνει λόγο η οργάνωση, παραθέτοντας και σχετικά δημοσιεύματα. Είναι χαρακτηριστικό, μάλιστα, ένα δημοσίευμα του 1949 στην εφημερίδα «ΕΜΠΡΟΣ» όπου αναγράφεται «Εχθρός εν όψει. Οι καρχαρίαι παραμονεύουν-Τα θηρία γουστάρουν τις ξανθές»!
Σύμφωνα με την iSea, κυκλοφορούν ανυπόστατοι χάρτες και δημοσιεύματα που παρουσιάζουν δήθεν «hotspots καρχαριών» στην Ελλάδα, δημιουργώντας λανθασμένες εντυπώσεις και φόβο στο κοινό. Την ίδια στιγμή, οι πληθυσμοί πολλών ειδών καρχαριών και σαλαχιών στη Μεσόγειο έχουν υποστεί δραματικές μειώσεις τις τελευταίες δεκαετίες.
«Αντί να συζητάμε πώς θα αναστρέψουμε αυτή την κατάρρευση και πώς θα διατηρήσουμε υγιή θαλάσσια οικοσυστήματα, αναπαράγουμε ιστορίες φόβου, αμφιλεγόμενες ή ανεπαρκώς τεκμηριωμένες αναφορές παλαιών περιστατικών και σενάρια που δεν αντανακλούν τη σημερινή πραγματικότητα», επισημαίνεται.
Δείτε το βίντεο:
Η κατανομή των ειδών αυτών δεν βασίζεται στα βίντεο των Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης, τα οποία αποτελούν σταγόνα στον ωκεανό μπροστά στους καρχαρίες που αλιεύονται κι εκφορτώνονται καθημερινά στα λιμάνια και τις ιχθυόσκαλες της χώρας, χωρίς να γίνονται viral.
Ακόμη και με την αστραπιαία διάδοση ενός καρχαρία σε βίντεο, η αλήθεια είναι ότι οι αλληλεπιδράσεις ανθρώπων και καρχαριών στις ελληνικές θάλασσες παραμένουν εξαιρετικά σπάνιες και σαφώς λιγότερες από το παρελθόν με βάση επιστημονική δημοσίευση του Πανεπιστημίου Πατρών. Σήμερα, όμως, κάθε εμφάνιση ενός ζώου καταγράφεται, αναπαράγεται και διογκώνεται μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα και τον συνεχή κύκλο ειδήσεων.
Φάτε άφοβα μπλε καβούρι
Ο λαγοκέφαλος μπορεί να είναι εξαιρετικά τοξικός και να απαγορεύεται η κατανάλωσή του, αλλά ένα άλλο ξενικό είδος, το μπλε καβούρι Ατλαντικού είναι βρώσιμο, νόστιμο και με την κατανάλωσή του, η προστασία των θαλάσσιων οικοσυστημάτων …μπαίνει στο πιάτο μας.
Την ευκαιρία να δοκιμάσουν αυτό το είδος, θα έχουν σήμερα οι επισκέπτες στο 5ο Φεστιβάλ Μπλε Καβουριού στη Θεσσαλονίκη, που διοργανώνεται από την iSea μπροστά στις «Ομπρέλες» του Ζογγολόπουλου, στη Νέα Παραλία.
Από τις 19:00 έως τις 23:00, σεφ και πρεσβευτές της προώθησης κατανάλωσης θαλάσσιων ξενικών ειδών, σε συνεργασία με το Σωματείο Street Foods in Greece, θα ετοιμάσουν και θα προσφέρουν δωρεάν, μοναδικά street food πιάτα με βασικό συστατικό το μπλε καβούρι Ατλαντικού που έχει διαθέσει η Forkys Foods.
Σύμφωνα με την Ολυμπία Κουκουβέτσιου από την iSea, θα διατεθούν 30 κιλά καβουρόψιχα για να παρασκευαστούν 3 πιάτα με βασικό υλικό το καβούρι: ένα βρώσιμο μπολάκι με σαλάτα, μια τορτίγια και μια τραγανή πίτα.
Η iSea θα βρίσκεται στο σημείο, ενημερώνοντας για την εξάπλωση και τις επιπτώσεις των θαλάσσιων ξενικών ειδών, ενώ παράλληλα θα προτείνει ακόμη περισσότερες εναλλακτικές υπεύθυνης κατανάλωσης θαλασσινών και ψαριών. Μαζί θα βρίσκονται κι εκπρόσωποι του προγράμματος Fish the Alien του Marine & Environmental Research (MER) Lab από την Κύπρο. Παράλληλα, μέλη από την οργάνωση incommon θα ενημερώνουν το κοινό σχετικά με τη μείωση της σπατάλης τροφίμων και θα αναλάβουν τη συλλογή των υπολειμμάτων τροφής.
Το 5ο Φεστιβάλ Μπλε Καβουριού πραγματοποιείται φέτος με χρηματοδότηση του Πράσινου Ταμείου και πιο συγκεκριμένα από το Χρηματοδοτικό Πρόγραμμα: «ΦΥΣΙΚΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΚΑΙ ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΑΝΘΕΚΤΙΚΟΤΗΤΑ 2026» – Εξωστρεφείς Δράσεις 2026′, με συνολικό προϋπολογισμό 13.900Euro.
Ο επιθεωρητής διοίκησης Λάρισας του ΟΣΕ, Δημήτρης Νικολάου, δηλώνει υποστήριξη της κατηγορίας κατά του πρώην υπουργού Κώστα Αχ. Καραμανλή στο δικαστικό συμβούλιο.
Τον κατηγορεί για παράβαση καθήκοντος και ηθική βλάβη.
Παράσταση υποστήριξης της κατηγορίας κατά του Κώστα Αχ. Καραμανλή δήλωσε ενώπιον του δικαστικού συμβουλίου ο Δημήτρης Νικολάου, κατηγορούμενος στη δίκη για το σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη και πρώην επιθεωρητής διοίκησης Λάρισας του ΟΣΕ.
Υπενθυμίζεται ότι ο πρώην υπουργός Υποδομών και Μεταφορών παραπέμφθηκε, έπειτα από προανακριτική επιτροπή και ψηφοφορία στη Βουλή τον Ιούλιο του 2025, στο δικαστικό συμβούλιο για το αδίκημα της παράβασης καθήκοντος κατά το διάστημα από τον Σεπτέμβριο του 2021 έως τις 28 Φεβρουαρίου 2023.
Ο Δημήτρης Νικολάου, ο οποίος εκπροσωπείται από τον Θέμη Σοφό τόσο στη δήλωση υποστήριξης της κατηγορίας όσο και στη δίκη για τα Τέμπη, ανέφερε στο υπόμνημά του, σύμφωνα με πληροφορίες, ότι «η άμεση βλάβη που έχω υποστεί λόγω της ποινικής μου εμπλοκής, της προσωρινής μου κράτησης, της παράνομης θέσεώς μου σε αργία, της καταβαράθρωσης της προσωπικότητάς μου συνδέεται αιτιωδώς με την τελεσθείσα παράβαση καθήκοντος του πρώην υπουργού Υποδομών και Μεταφορών, έχω δε έννομο συμφέρον και νομιμοποιούμαι ενεργητικά σε δήλωση υποστήριξης κατηγορίας». Δηλώνει παράσταση «για το αδίκημα της παράβασης καθήκοντος για την προκληθείσα σε βάρος του πρόδηλη ηθική βλάβη».
«Τελούσε σε εγκληματική γνώση η έλλειψη συστήματος Ενιαίας Τηλεδιοίκησης Λάρισας»
Στη δήλωσή του υποστήριξε ότι ο Κώστας Αχ. Καραμανλής και η πολιτική ηγεσία γνώριζαν πως το σιδηροδρομικό δίκτυο δεν διέθετε σύστημα τηλεδιοίκησης στη Λάρισα και σημειώνει ότι, εάν είχε αποκατασταθεί το Κέντρο Ελέγχου Κυκλοφορίας Λάρισας, το δυστύχημα θα είχε αποφευχθεί.
«Τελούσε σε απόλυτη, εγκληματική γνώση ότι για σχεδόν τέσσερα ολόκληρα έτη πριν από το μοιραίο δυστύχημα, το κεντρικό σιδηροδρομικό αρτηριακό δίκτυο της χώρας στερούταν παντελώς του συστήματος Ενιαίας Τηλεδιοίκησης Λάρισας. Η μη αποκατάσταση της βλάβης του 2019 και η παράλληλη μη υλοποίηση της σύμβασης 717/2014 συνιστούν τον αιτιώδη πυρήνα της παράβασης καθήκοντος του πρώην υπουργού. Αν το ΚΕΚ Λάρισας είχε αποκατασταθεί και λειτουργούσε, η κίνηση των δύο συρμών στην ίδια γραμμή θα είχε αποτυπωθεί στις οθόνες των τηλεδιοικητών και το δυστύχημα θα είχε αποτραπεί με απόλυτη βεβαιότητα, ανεξαρτήτως οποιουδήποτε σφάλματος στο πεδίο».
Όπως επισήμανε, «η συνειδητή παράλειψη του υπουργού να ανταποκριθεί στις οφειλόμενες νόμιμες ενέργειες, παρά τις ρητές προειδοποιήσεις, συνιστά τον πυρήνα της παράβασης καθήκοντος. Το γεγονός ότι η παράλειψη αυτή κατέληξε να στραφεί εκδικητικά κατά του ίδιου του προειδοποιούντος στελέχους, αποδεικνύει τον άμεσο χαρακτήρα της ζημίας μου».
«Σε κατάσταση ρώσικης ρουλέτας το σιδηροδρομικό δίκτυο»
Ο κ. Νικολάου υποστήριξε ακόμη ότι ο πρώην υπουργός και η πολιτική ηγεσία του υπουργείου αγνόησαν τις εξώδικες διαμαρτυρίες της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Σιδηροδρομικών, με αποτέλεσμα -όπως είπε- το σιδηροδρομικό δίκτυο να λειτουργεί σε διαρκή κατάσταση «ρώσικης ρουλέτας».
Για την τοποθέτηση του σταθμάρχη Βασίλη Σαμαρά στη βάρδια της μοιραίας νύχτας, τόνισε ότι «δεν ήταν απότοκο αυθαίρετης και τυχαίας κρίσης, αλλά συγκερασμός των αντικειμενικών δεδομένων και μέσων που διέθετα κατόπιν υποδείξεων της Διοίκησης. Ως γνωστόν άλλωστε σε οιαδήποτε εργασία ουδείς δρα ανεξέλεγκτα, αντιθέτως ελέγχεται και αξιολογείται».
Σύμφωνα με τη δήλωσή του, «ο πιστοποιημένος σταθμάρχης Σαμαράς, έχοντας αποδεδειγμένα ολοκληρώσει τη θεωρητική και εκπαιδευτική του εκπαίδευση, τοποθετήθηκε την 28/02/2023 από την ώρα 22:00 έως την ώρα 07:00 στο Σιδηροδρομικό Σταθμό της Λάρισας, κατόπιν του καταρτισμένου από εμένα προγράμματος ήδη από το τελευταίο πενθήμερο του προηγούμενου μηνός, το οποίο εγκρίθηκε από τη Διεύθυνση Κυκλοφορίας».
Παράλληλα, ο Δημήτρης Νικολάου απέρριψε τον χαρακτηρισμό του ως «επιθεωρητή διοίκησης», υποστηρίζοντας ότι η τοποθέτησή του ως προσωρινού προϊσταμένου έγινε με απόφαση της διοίκησης του ΟΣΕ και όχι κατόπιν δικής του αίτησης.
«Ο Σπύρος Πατέρας αποκαλούσε τους σταθμάρχες “τροχονόμους”»
Πέρα από την πολιτική ηγεσία, ο κ. Νικολάου στρέφεται και κατά του συγκατηγορούμενού του και πρώην προέδρου και διευθύνοντος συμβούλου του ΟΣΕ, Σπύρου Πατέρα, αναφερόμενος στην έλλειψη προσωπικού.
Όπως αναφέρει, «η τραγική έλλειψη προσωπικού στον Οργανισμό δεν αποτελούσε ένα τετριμμένο συνδικαλιστικό αίτημα αλλά μια επιτακτική, άμεση, σαφή αναγκαιότητα, η οποία απέρρεε από τα διεθνή και ευρωπαϊκά πρότυπα της ασφαλούς λειτουργίας των Σιδηροδρόμων. Τούτο δε μάλιστα λαμβανομένου υπόψιν του γεγονότος ότι ήταν δεδομένη η συνταξιοδότηση τουλάχιστον του 50% του προσωπικού που υπηρετούσε. Η διοίκηση γνώριζε, ο Σπυρίδων Πατέρας γνώριζε, ο τέως υπουργός γνώριζε. Ο Σπυρίδων Πατέρας, διευθύνων σύμβουλος, συγκατηγορούμενός μου, είναι εκείνος που χαρακτήριζε υποτιμητικά “τροχονόμους” τους Σταθμάρχες, λέγοντας “όταν ξέρεις το δρομολόγιο δε χρειάζεσαι τροχονόμο”, υποδηλώνοντας την παντελή αδιαφορία του για το πώς λειτουργεί ο Σιδηρόδρομος. Η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Μεταφορών γνώριζε. Ο υπουργός και Υφυπουργός Υποδομών και Μεταφορών, ο υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων γνώριζαν».
Το βρήκα κάτω από το στρώμα μου — στην αρχή νόμιζα πως ήταν αυγά εντόμων, αλλά η πραγματικότητα με εξέπληξε πολύ.
Εκείνη την ημέρα αποφάσισα να γυρίσω το στρώμα, απλώς για να το αερίσω και να καθαρίσω το κρεβάτι. Όλα πήγαιναν κανονικά — μέχρι που πρόσεξα σε μια γωνία ένα παράξενο σωρό από μικρούς μαύρους σπόρους.
Ήταν ματ, με μια ελαφριά λάμψη, σαν μικροσκοπικά κομμάτια κάρβουνου.
Πάγωσα. Στην αρχή σκέφτηκα ότι ήταν αυγά εντόμων — ίσως κατσαρίδες ή κάποιο άλλο ζωύφιο. Η καρδιά μου άρχισε να χτυπάει πιο γρήγορα και ένιωσα ένα ρίγος να με διαπερνά.
Μάζεψα προσεκτικά μερικούς σπόρους πάνω σε ένα φύλλο χαρτί και άρχισα να τους εξετάζω.
Ήταν πολύ σκληροί και στεγνοί για να είναι κάτι ζωντανό. Αλλά τότε — πώς βρέθηκαν κάτω από το στρώμα μου;
Ειλικρινά, σοκαρίστηκα όταν κατάλαβα τι ήταν. 😱 Εσείς έχετε δει ποτέ κάτι τέτοιο;
Για να ηρεμήσω, τράβηξα μια φωτογραφία και την έστειλα σε μια φίλη που ασχολείται με βότανα και ανατολική ιατρική. Η απάντησή της ήρθε σχεδόν αμέσως:
— Μα αυτά είναι kalindji! Σπόροι μαύρου κύμινου! Κάποιος τους έβαλε εκεί επίτηδες.
Δεν το πίστεψα. Όμως όταν μπήκα στο διαδίκτυο και άρχισα να διαβάζω, κατάλαβα ότι είχε δίκιο. Αυτοί οι σπόροι θεωρούνται εδώ και αιώνες φυλαχτό ενάντια στο κακό και στις ασθένειες. Τους έβαζαν κάτω από το στρώμα, στο κατώφλι της πόρτας ή ακόμη και μέσα στα μαξιλάρια, ώστε «το σπίτι να μην αφήνει να μπουν η ζήλια και τα άσχημα όνειρα».
Στην αρχή φοβήθηκα — κι αν το είχε κάνει κάποιος κρυφά, χωρίς να το ξέρω; Όμως μετά θυμήθηκα: πριν από έναν μήνα με είχε επισκεφθεί η γιαγιά μου. Πίστευε πάντα στα παλιά έθιμα και ψιθύριζε ότι «στο σπίτι των νέων πρέπει να μυρίζει καλοσύνη, όχι φόβο».
Το βράδυ της τηλεφώνησα.
— Γιαγιά, έβαλες κάτι κάτω από το στρώμα μου;
Το βρήκα κάτω από το στρώμα μου — στην αρχή νόμιζα πως ήταν αυγά εντόμων, αλλά η πραγματικότητα με εξέπληξε πολύ
Εκείνη γέλασε σιγά:
— Και μόλις τώρα το κατάλαβες; Είναι kalindji. Άσε το να σε προστατεύει. Βλέπω πως τον τελευταίο καιρό δεν κοιμάσαι ήσυχα.
Κατηγορούμενος στη δίκη για τα Τέμπη στρέφεται κατά Καραμανλή – «Είχε εγκληματική γνώση για έλλειψη τηλεδιοίκησης»
Ο επιθεωρητής διοίκησης Λάρισας του ΟΣΕ, Δημήτρης Νικολάου, δηλώνει υποστήριξη της κατηγορίας κατά του πρώην υπουργού Κώστα Αχ. Καραμανλή στο δικαστικό συμβούλιο Τον κατηγορεί για παράβαση καθήκοντος και ηθική βλάβη.
Παράσταση υποστήριξης της κατηγορίας κατά του Κώστα Αχ. Καραμανλή δήλωσε ενώπιον του δικαστικού συμβουλίου ο Δημήτρης Νικολάου, κατηγορούμενος στη δίκη για το σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη και πρώην επιθεωρητής διοίκησης Λάρισας του ΟΣΕ.
Υπενθυμίζεται ότι ο πρώην υπουργός Υποδομών και Μεταφορών παραπέμφθηκε, έπειτα από προανακριτική επιτροπή και ψηφοφορία στη Βουλή τον Ιούλιο του 2025, στο δικαστικό συμβούλιο για το αδίκημα της παράβασης καθήκοντος κατά το διάστημα από τον Σεπτέμβριο του 2021 έως τις 28 Φεβρουαρίου 2023.
Ο Δημήτρης Νικολάου, ο οποίος εκπροσωπείται από τον Θέμη Σοφό τόσο στη δήλωση υποστήριξης της κατηγορίας όσο και στη δίκη για τα Τέμπη, ανέφερε στο υπόμνημά του, σύμφωνα με πληροφορίες, ότι «η άμεση βλάβη που έχω υποστεί λόγω της ποινικής μου εμπλοκής, της προσωρινής μου κράτησης, της παράνομης θέσεώς μου σε αργία, της καταβαράθρωσης της προσωπικότητάς μου συνδέεται αιτιωδώς με την τελεσθείσα παράβαση καθήκοντος του πρώην υπουργού Υποδομών και Μεταφορών, έχω δε έννομο συμφέρον και νομιμοποιούμαι ενεργητικά σε δήλωση υποστήριξης κατηγορίας». Δηλώνει παράσταση «για το αδίκημα της παράβασης καθήκοντος για την προκληθείσα σε βάρος του πρόδηλη ηθική βλάβη».
«Τελούσε σε εγκληματική γνώση η έλλειψη συστήματος Ενιαίας Τηλεδιοίκησης Λάρισας»
Στη δήλωσή του υποστήριξε ότι ο Κώστας Αχ. Καραμανλής και η πολιτική ηγεσία γνώριζαν πως το σιδηροδρομικό δίκτυο δεν διέθετε σύστημα τηλεδιοίκησης στη Λάρισα και σημειώνει ότι, εάν είχε αποκατασταθεί το Κέντρο Ελέγχου Κυκλοφορίας Λάρισας, το δυστύχημα θα είχε αποφευχθεί.
«Τελούσε σε απόλυτη, εγκληματική γνώση ότι για σχεδόν τέσσερα ολόκληρα έτη πριν από το μοιραίο δυστύχημα, το κεντρικό σιδηροδρομικό αρτηριακό δίκτυο της χώρας στερούταν παντελώς του συστήματος Ενιαίας Τηλεδιοίκησης Λάρισας. Η μη αποκατάσταση της βλάβης του 2019 και η παράλληλη μη υλοποίηση της σύμβασης 717/2014 συνιστούν τον αιτιώδη πυρήνα της παράβασης καθήκοντος του πρώην υπουργού. Αν το ΚΕΚ Λάρισας είχε αποκατασταθεί και λειτουργούσε, η κίνηση των δύο συρμών στην ίδια γραμμή θα είχε αποτυπωθεί στις οθόνες των τηλεδιοικητών και το δυστύχημα θα είχε αποτραπεί με απόλυτη βεβαιότητα, ανεξαρτήτως οποιουδήποτε σφάλματος στο πεδίο».
Όπως επισήμανε, «η συνειδητή παράλειψη του υπουργού να ανταποκριθεί στις οφειλόμενες νόμιμες ενέργειες, παρά τις ρητές προειδοποιήσεις, συνιστά τον πυρήνα της παράβασης καθήκοντος. Το γεγονός ότι η παράλειψη αυτή κατέληξε να στραφεί εκδικητικά κατά του ίδιου του προειδοποιούντος στελέχους, αποδεικνύει τον άμεσο χαρακτήρα της ζημίας μου».
«Σε κατάσταση ρώσικης ρουλέτας το σιδηροδρομικό δίκτυο»
Ο κ. Νικολάου υποστήριξε ακόμη ότι ο πρώην υπουργός και η πολιτική ηγεσία του υπουργείου αγνόησαν τις εξώδικες διαμαρτυρίες της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Σιδηροδρομικών, με αποτέλεσμα -όπως είπε- το σιδηροδρομικό δίκτυο να λειτουργεί σε διαρκή κατάσταση «ρώσικης ρουλέτας».
Για την τοποθέτηση του σταθμάρχη Βασίλη Σαμαρά στη βάρδια της μοιραίας νύχτας, τόνισε ότι «δεν ήταν απότοκο αυθαίρετης και τυχαίας κρίσης, αλλά συγκερασμός των αντικειμενικών δεδομένων και μέσων που διέθετα κατόπιν υποδείξεων της Διοίκησης. Ως γνωστόν άλλωστε σε οιαδήποτε εργασία ουδείς δρα ανεξέλεγκτα, αντιθέτως ελέγχεται και αξιολογείται».
Σύμφωνα με τη δήλωσή του, «ο πιστοποιημένος σταθμάρχης Σαμαράς, έχοντας αποδεδειγμένα ολοκληρώσει τη θεωρητική και εκπαιδευτική του εκπαίδευση, τοποθετήθηκε την 28/02/2023 από την ώρα 22:00 έως την ώρα 07:00 στο Σιδηροδρομικό Σταθμό της Λάρισας, κατόπιν του καταρτισμένου από εμένα προγράμματος ήδη από το τελευταίο πενθήμερο του προηγούμενου μηνός, το οποίο εγκρίθηκε από τη Διεύθυνση Κυκλοφορίας».
Παράλληλα, ο Δημήτρης Νικολάου απέρριψε τον χαρακτηρισμό του ως «επιθεωρητή διοίκησης», υποστηρίζοντας ότι η τοποθέτησή του ως προσωρινού προϊσταμένου έγινε με απόφαση της διοίκησης του ΟΣΕ και όχι κατόπιν δικής του αίτησης.
«Ο Σπύρος Πατέρας αποκαλούσε τους σταθμάρχες “τροχονόμους”»
Πέρα από την πολιτική ηγεσία, ο κ. Νικολάου στρέφεται και κατά του συγκατηγορούμενού του και πρώην προέδρου και διευθύνοντος συμβούλου του ΟΣΕ, Σπύρου Πατέρα, αναφερόμενος στην έλλειψη προσωπικού.
Όπως αναφέρει, «η τραγική έλλειψη προσωπικού στον Οργανισμό δεν αποτελούσε ένα τετριμμένο συνδικαλιστικό αίτημα αλλά μια επιτακτική, άμεση, σαφή αναγκαιότητα, η οποία απέρρεε από τα διεθνή και ευρωπαϊκά πρότυπα της ασφαλούς λειτουργίας των Σιδηροδρόμων. Τούτο δε μάλιστα λαμβανομένου υπόψιν του γεγονότος ότι ήταν δεδομένη η συνταξιοδότηση τουλάχιστον του 50% του προσωπικού που υπηρετούσε. Η διοίκηση γνώριζε, ο Σπυρίδων Πατέρας γνώριζε, ο τέως υπουργός γνώριζε. Ο Σπυρίδων Πατέρας, διευθύνων σύμβουλος, συγκατηγορούμενός μου, είναι εκείνος που χαρακτήριζε υποτιμητικά “τροχονόμους” τους Σταθμάρχες, λέγοντας “όταν ξέρεις το δρομολόγιο δε χρειάζεσαι τροχονόμο”, υποδηλώνοντας την παντελή αδιαφορία του για το πώς λειτουργεί ο Σιδηρόδρομος. Η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Μεταφορών γνώριζε. Ο υπουργός και Υφυπουργός Υποδομών και Μεταφορών, ο υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων γνώριζαν».
Καθημερινά προσκυνητές φτάνουν στον τάφο του σύγχρονου Αγίου, του Γέροντος Παϊσίου, για να τιμήσουν τη μνήμη του.
Ο Άγιος Παΐσιος στις 12 Ιουλίου 1994 εκοιμήθη εν Κυρίω και είχε ζητήσει να τοποθετηθεί στον τάφο του μία πλάκα με γραμμένα τα εξής:
Η πλάκα τοποθετήθηκε κατ΄επιθυμίαν του Οσίου Παϊσίου Αγιορείτου στον τάφο του:
Ο Όσιος πατήρ Παΐσιος ο Αγιορείτης γεννήθηκε από ευλαβείς γονείς, τον Πρόδρομο και την Ευλαμπία Ενζεπίδη, στα Φάρασα της Καππαδοκίας στις 25 Ιουλίου του 1924 μ.Χ., λίγες μέρες πριν από τη φυγή των Φαρασιωτών από την πατρώα γη για την Ελλάδα. Στη βάπτισή του, ο Όσιος Αρσένιος ο Καππαδόκης (βλέπε 10 Νοεμβρίου), ο πλήρης ημερών και αγιότητος βίου κοσμούμενος ιερέας των Φαράσων, τον ονόμασε Αρσένιο, «για να τον αφήσει καλόγερο στο πόδι του», όπως χαρακτηριστικά είπε.
Στην Ελλάδα, η οικογένεια του μικρού Αρσενίου εγκαταστάθηκε στην Κόνιτσα της Ηπείρου, όπου ο ίδιος πέρασε τα παιδικά και νεανικά του χρόνια. Γαλουχούμενος με τις διηγήσεις για το θαυμαστό βίο του Αγίου Αρσενίου, έλεγε ότι θα γίνει μοναχός από την ηλικία των 5 ετών! Και αφού έμαθε να διαβάζει, αγαπημένη του ασχολία υπήρξε η ανἀγνωση των βίων των Αγίων, των οποίων εμιμείτο τους ασκητικούς αγώνες με θερμό ζήλο.
Μετά από τις εγκύκλιες σπουδές του δε θέλησε να συνεχίσει στα γράμματα, αλλά προτίμησε να μιμηθεί το Χριστό και μαθήτευσε στην τέχνη του ξυλουργού, την οποία άσκησε με επιμέλεια και δεξιοσύνη. Στην ηλικία των 15 ετών αξιώθηκε της θέας του Κυρίου, για ένα μόνο φιλότιμο λογισμό, μέσω του οποίου απέκρουσε μία δαιμονική προσβολή του πειρασμού της απιστίας. Από τότε φούντωσε μέσα του ακόμη περισσότερο η φλόγα της αγάπης του Θεού και ο πόθος για τη μοναχική ζωή.
Ακολούθησαν καιροί ταραχής και αναστάτωσης για την Ελλάδα, λόγω της ξένης Κατοχής και του εμφυλίου πολέμου. Ο Όσιος όμως, τόσο ως πολίτης όσο και ως στρατιώτης κατά τη θητεία του (1945 – 1949 μ.Χ.), επέδειξε απαράμιλλο θάρρος και αυτοθυσία. Ήταν πρόθυμος να δώσει κάθε στιγμή και τη ζωή του ακόμα για τη σωτηρία των άλλων. Ευρισκόμενος μάλιστα συχνά μέσα στον καταιγισμό των φονικών πυρών, συνέβη να σώσει με τις θερμές προσευχές του πολλούς στρατιώτες, αλλά να σωθεί και ο ίδιος με τρόπο θαυμαστό.
Επειδή το μεγαλύτερο διάστημα της στρατιωτικής του θητείας το υπηρέτησε με την ειδικότητα του ασυρματιστή, πολλές εκδόσεις αφιερωμένες στη ζωή του Γέροντα τον αναφέρουν ως «Ασυρματιστή του Θεού». Μάλιστα, ο Γέροντας φέροντας ως παράδειγμα την ειδικότητα του στον στρατό, απάντησε σε κάποιον που αμφισβητούσε τη χρησιμότητα της μοναχικής ζωής ότι οι μοναχοί είναι «ασυρματιστές του Θεού», εννοώντας την θερμή τους προσευχή και την έγνοια τους για την υπόλοιπη ανθρωπότητα.
Ύστερα και από αυτές τις περιπέτειες, θέλησε να καταταγεί στο αγγελικό τάγμα των μοναχών, με τα φτερά που δίνει ο θείος έρωτας. Έτσι, μετέβη στο Άγιο Όρος, αναζητώντας έναν οδηγό για τη ζωή της κατά Θεόν ησυχίας. Δεν κατάφερε όμως να εκπληρώσει αμέσως τον πόθο του. Παράλληλα, οι δικοί του βρέθηκαν την ίδια περίοδο σε μεγάλη οικονομική δυσκολία, οπότε τον κάλεσαν να τους βοηθήσει. Έτσι, επέστρεψε στην Κόνιτσα και εργάστηκε ως μαραγκός. Μετά από 3 χρόνια όμως (1953 μ.Χ.), σε ηλικία 29 ετών πλέον, εγκατέλειψε τα πράγματα του κόσμου και επέστρεψε στην Αθωνική Πολιτεία.
Αφού περιήλθε σκήτες και καλύβες, ακολούθησε τελικά τη συμβουλή ενός σεβάσμιου γέροντα και εντάχθηκε στην αδελφότητα της Ιεράς Μονής Εσφιγμένου, γνωστής τότε για την αυστηρή της τάξη. Εκεί έζησε μέσα στην ολοτελή υπακοή και επιδόθηκε σε υπέρμετρη άσκηση, υπερβάλλοντας σε κόπους για χάρη του Χριστού και των αδελφών του. Έτσι, στις 27 Μαρτίου 1954 μ.Χ. εκάρη μοναχός. Έλαβε ρασοευχή και το όνομα Αβέρκιος. Έχοντας όμως άσβεστο μέσα του τον πόθο για τον ησύχιο και απράγμονα βίο, πήρε την ευλογία του Ηγουμένου και πήγε να μονάσει στην Ιερά Μονή Φιλοθέου, που ήταν τότε σε κατάσταση ιδιόρρυθμη. Εκεί προετοιμάστηκε για τη ζωή του ερημίτη, κάτω από την καθοδήγηση ενός διακριτικού και σοφού γέροντα, του γέροντα Συμεών. Στις 12 Μαρτίου 1956 μ.Χ., εκάρη μικρόσχημος μοναχός και έλαβε το όνομα «Παΐσιος», χάρη στο Μητροπολίτη Καισαρείας Παΐσιο τον β΄, ο οποίος ήταν και συμπατριώτης του.
Τον Αύγουστο του 1958 μ.Χ., υπακούοντας σε θεία βουλή, δεν εγκαταστάθηκε στην έρημο, για την οποία προετοιμαζόταν, αλλά στην κατεστραμμένη Ιερά Μονή της Παναγίας του Στομίου, που βρίσκεται κοντά στην Κόνιτσα. Σε αυτήν έζησε 4 χρόνια, ζώντας ισάγγελο βίο, παλεύοντας με τους πειρασμούς, ευεργετώντας τους ανθρώπους της περιοχής, σώζοντας πολλούς από τις διδασκαλίες των προτεσταντικών ομάδων που δρούσαν εκεί, και ανακαινίζοντας με πολύ μόχθο το Μοναστήρι.
Τo 1962 μ.Χ., όταν και ολοκληρώθηκε το έργο της ανακαίνισης και ο κίνδυνος από τις ετερόδοξες ομάδες εξέλιπε, ο Όσιος παρακαλούσε μέσα στους πειρασμούς, που καθημερινά τον πολιορκούσαν, θερμά το Θεό να του δείξει το δρόμο που έπρεπε να ακολουθήσει. Έτσι, δέχθηκε ως θεόσταλτη την πρόσκληση κάποιου ιεροδιακόνου να τον συνοδεύσει στο θεοβάδιστο Όρος του Σινά. Πάνω σε κείνον τον άνυδρο και ξερό τόπο, στο κελί των Αγίων Γαλακτίωνος και Επιστήμης, έζησε επιτέλους αυτό που χρόνια ποθούσε, την προς Θεόν μόνωση.
Αγωνιζόμενος με πολλή ταπείνωση, διαρκή νηστεία, ακατάπαυστη αγρυπνία και αδιάλειπτη προσευχή, κατάφερε να υπερνικήσει τις παγίδες του μισόκαλου εχθρού, και να απολαύσει την ένωση με το Θεό. Γεμάτος από τη χάρη της θείας παρακλήσεως, απολάμβανε την κατά Θεόν ευφρόσυνη μέσα στο καμίνι της απαράκλητης ερήμου. Έγινε μάλιστα ιδιαίτερα αγαπητός στους Βεδουίνους, δίνοντάς τους τρόφιμα με χρήματα από την πώληση στους προσκυνητές ξύλινων σταυρών που έφτιαχνε ο ίδιος.
Δεν θα υπήρχε, έτσι, κανένας λόγος να εγκαταλείψει το στάδιο εκείνο της αρετής, εάν – φεύ! – δεν ενέσκηπτε η σωματική ασθένεια από το τραχύ κλίμα, η οποία τον ανάγκασε να επιστρέψει στην κατά σάρκα πατρίδα του. Επανερχόμενος στο Άγιο Όρος το 1964 μ.Χ., δεν ελάττωσε το πλήθος των ασκητικών αγώνων του, παρά την καταβολή του σώματος, καθώς στο πνεύμα διατηρούσε την πρότερη ζέση του. Ζώντας λοιπόν ως ξένος και παρεπίδημος στη γη, έφτασε να γίνει πολίτης του ουρανού.
Έχοντας, συνεπώς, την πράξη ως την «επίβασιν» της θεωρίας, έφτασε σε υψηλά μέτρα και έγινε κοινωνός θείων μυστηρίων. Εντρύφησε έτσι και στην ωραιότητα του Κυρίου, ενώ επιπλέον έτυχε και της Θεομητορικής ευλογίας. Συνομίλησε με αγίους που εμφανίστηκαν μπροστά του, βίωσε την όραση του Άγγελου Φύλακά του, άκουσε αγγελικούς ύμνους και καταυγάσθηκε από το ουράνιο φως.
Το 1966 μ.Χ. ασθένησε σοβαρά και εισήχθη στο Κέντρο Νοσημάτων Θώρακος Βορείου Ελλάδας (Νοσοκομείο Παπανικολάου). Υποβλήθηκε σε εγχείρηση, με αποτέλεσμα μερική αφαίρεση των πνευμόνων. Στο διάστημα μέχρι να αναρρώσει και να επιστρέψει στο Άγιο Όρος φιλοξενήθηκε στο Ιερό Ησυχαστήριο Αγίου Ιωάννου του Ευαγγελιστού στη Σουρωτή. Επέστρεψε στο Άγιο Όρος μετά την ανάρρωσή του και το 1967 μ.Χ. μετακινήθηκε στα Κατουνάκια, και συγκεκριμένα στο Λαυρεώτικο κελί του Υπατίου (Βλάχικα).
Στις 12 Αυγούστου 1968 μ.Χ. ο Όσιος Παΐσιος, εισήλθε στην Ιερά Μονή Σταυρονικήτα και μόνασε στο κελί του Τιμίου Σταυρού.
Το 1979 μ.Χ. αφήνει τον Τίμιο Σταυρό και αναζητώντας κελί πηγαίνει στην εγκαταλελειμμένη «Παναγούδα». Εκεί ο Όσιος εργάστηκε σκληρά για να δημιουργήσει ένα κελί με «ομόλογο», όπου και έμεινε μέχρι και το τέλος τη ζωής του. Από την εποχή που εγκαταστάθηκε στην Παναγούδα πλήθος λαού τον επισκεπτόταν. Ήταν μάλιστα τόσο το πλήθος ώστε να υπάρχουν και ειδικές σημάνσεις που επεσήμαναν τον δρόμο προς το κελί του, ώστε να μην ενοχλούν οι επισκέπτες τους υπολοίπους μοναχούς. Επίσης δεχόταν πάρα πολλές επιστολές. Όπως έλεγε ο γέροντας στενοχωρείτο πολύ, γιατί από τις επιστολές μάθαινε μόνο για διαζύγια και ασθένειες ψυχικές ή σωματικές. Παρά το βεβαρημένο πρόγραμμά του, συνέχιζε την έντονη ασκητική ζωή, σε σημείο να ξεκουράζεται ελάχιστα, 2 με 3 ώρες την ημέρα. Εξακολούθησε όμως να δέχεται και να προσπαθεί να βοηθήσει τους επισκέπτες. Συνήθιζε επίσης να φτιάχνει «σταμπωτά» εικονάκια τα οποία χάριζε στους επισκέπτες σαν ευλογία.
Σε όλη αυτήν την καθημερινή κούραση του γέροντος Παϊσίου έρχονται να προστεθούν και τα προβλήματα υγείας που τον ταλαιπωρούσαν. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του οι πόνοι από τις διάφορες αρρώστιες όπως κολίτιδα, η οποία του άφησε μόνιμα δυσπεπτικά, βουβωνοκήλη και κυρίως από τον καρκίνο που του είχε διαγνωσθεί, γίνονταν όλο και περισσότεροι. Παρ’ όλ’ αυτα όμως αυτός ήταν ήρεμος και υπέμενε χωρίς να διαμαρτύρεται καθόλου. Αντιθέτως συνέχιζε να προσεύχεται για όλους.
Μετά το 1993 μ.Χ. παρουσίαζε αιμορραγίες για τις οποίες αρνούνταν να νοσηλευτεί λέγοντας ότι «όλα θα βολευτούν με το χώμα». Το Νοέμβριο του ίδιου έτους βγήκε για τελευταία φορά από το Άγιον Όρος και πήγε στη Σουρωτή, στο Ησυχαστήριο του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου για τη γιορτή του Αγίου Αρσενίου (10 Νοεμβρίου). Εκεί έμεινε για λίγες μέρες και ενώ ετοιμαζόταν να φύγει ασθένησε και μεταφέρθηκε στο Θεαγένειο, όπου έγινε διάγνωση για όγκο στο παχύ έντερο. Θεώρησε τον καρκίνο εκπλήρωση αιτήματός του προς το Θεό και ωφέλιμο για την πνευματική του υγεία. Στις 4 Φεβρουαρίου του 1994 μ.Χ. χειρουργήθηκε. Παρότι η ασθένεια δεν έπαυσε, αλλά παρουσίασε μεταστάσεις στους πνεύμονες και στο ήπαρ, ο γέροντας ανακοίνωσε την επιθυμία του να επιστρέψει στο Άγιο Όρος στις 13 Ιουνίου. Ο υψηλός πυρετός όμως και η δύσπνοια τον ανάγκασαν να παραμείνει.
Στο τέλος του Ιουνίου οι γιατροί του ανακοίνωσαν ότι τα περιθώρια ζωής του ήταν δύο με τρεις εβδομάδες το πολύ. Τη Δευτέρα 11 Ιουλίου (γιορτή της Αγίας Ευφημίας) κοινώνησε για τελευταία φορά γονατιστός μπροστά στο κρεβάτι του. Τις τελευταίες μέρες της ζωής του αποφάσισε να μην παίρνει φάρμακα ή παυσίπονα, παρά τους φρικτούς πόνους της ασθένειάς του. Κοιμήθηκε την Τρίτη 12 Ιουλίου 1994 μ.Χ. και ώρα 11:00 και ενταφιάστηκε στο Ιερό Ησυχαστήριο του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου στη Σουρωτή Θεσσαλονίκης.
Στις 13 Ιανουαρίου 2015 συνήλθε η Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινούπόλεως και αποφάσισε την κατάταξη του Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου στο Αγιολόγιο της Ορθόδοξης Εκκλησίας.
Η Βίκυ Παγιατάκη αποκάλυψε στην εκπομπή «Buongiorno» λεπτομέρειες για τον δεύτερο γάμο της ηθοποιού με τον επιχειρηματία Γιώργο Ηλιάδη.
Μια αποκάλυψη για τον δεύτερο γάμο της Αλίκης Βουγιουκλάκη με τον επιχειρηματία Γιώργο Ηλιάδη έκανε η Βίκυ Παγιατάκη στην εκπομπή «Buongiorno»
Δείτε το βίντεο:
Όπως ανέφερε η γνωστή αστρολόγος, ο αείμνηστος ξάδελφός της, την είχε ενημερώσει για τον γάμο της ηθοποιού.
«Ήμουν έξω από την εκκλησία για τον δεύτερο γάμο της με τον Ηλιάδη τον Κύπριο γιατί μέσα ο Σπύρος Παγιατάκης ο ξάδελφός μου ήταν μάρτυρας», ανέφερε η Βίκυ Παγιατάκη.
«Μου είπε, “θα πάμε εκεί γιατί παντρεύεται η Βουγιουκλάκη και σου το λέω εσένα και δεν θα το πεις ποτέ”. Δεν το είπα ποτέ και είναι η πρώτη φορά που το λέω. Τόσα χρόνια ήξερα εγώ για τον γάμο και αποκαλύφθηκε πολύ μετά. Δεν είχε βγει τίποτα, αν το είχα πουλήσει τότε… δεν ξέρω πόσα λεφτά θα είχα βγάλει», πρόσθεσε η Βίκυ Παγιατάκη.
Ο δεύτερος γάμος της Αλίκης Βουγιουκλάκη με τον Κύπριο επιχειρηματία και δημοσιογράφο Γιώργο Ηλιάδη τελέστηκε κάτω από άκρα μυστικότητα, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Το μυστήριο έλαβε χώρα στην Παναγιά Γοργοεπήκοο, το μικρό εκκλησάκι δίπλα στη Μητρόπολη Αθηνών, μεταξύ των ετών 1979 και 1982. Το γεγονός κρατήθηκε ως επτασφράγιστο μυστικό για περισσότερο από μία δεκαετία, καθώς δεν το γνώριζαν ούτε οι στενοί συγγενείς της, όπως ο γιος της Γιάννης και τα αδέλφια της. Η ίδια η ηθοποιός ξάφνιασε το πανελλήνιο το 1993, όταν αποκάλυψε την ύπαρξη αυτού του γάμου κατά τη διάρκεια της περίφημης συνέντευξής της στην εκπομπή «Ενώπιος Ενωπίω» με τον Νίκο Χατζηνικολάου.
Σε αντίθεση με τον πρώτο της, υπερπαραγωγικό γάμο με τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ στους Δελφούς, η Αλίκη επέλεξε για τη συγκεκριμένη περίσταση μια άκρως λιτή εμφάνιση. Προκειμένου να μην τραβήξει την προσοχή των περαστικών, απέφυγε το παραδοσιακό νυφικό, το πέπλο και τα κλασικά αξεσουάρ, επιλέγοντας αντ’ αυτού ένα κομψό, απλό φόρεμα.
Παρά τον μεγάλο έρωτα που έζησε το ζευγάρι, ο γάμος τους είχε σύντομη διάρκεια και κράτησε περίπου ενάμιση χρόνο. Η σχέση οδηγήθηκε στο διαζύγιο όταν ο Γιώργος Ηλιάδης αναγκάστηκε να επιστρέψει μόνιμα στην Κύπρο για οικογενειακούς και επαγγελματικούς λόγους. Σε μετέπειτα εξομολογήσεις της, η Αλίκη Βουγιουκλάκη δεν δίστασε να δηλώσει δημόσια πως ο Ηλιάδης υπήρξε ο μεγάλος και ουσιαστικός έρωτας της ζωής της.
Μία από τις πιο εντυπωσιακές παρουσίες της βραδιάς ήταν η Δέσποινα Βανδή στα κινηματογραφικά βραβεία Ίρις, όπου έδωσε το «παρών» συνοδεύοντας τον σύντροφό της, Βασίλη Μπισμπίκη.
Η γνωστή τραγουδίστρια κατάφερε για ακόμη μία φορά να συγκεντρώσει τα βλέμματα, κερδίζοντας θετικά σχόλια για την ανανεωμένη εμφάνισή της και το κομψό της στιλ.
Η Δέσποινα Βανδή εμφανίστηκε ιδιαίτερα λαμπερή και ευδιάθετη, αποδεικνύοντας πως παραμένει μία από τις πιο καλοντυμένες και αγαπητές παρουσίες της ελληνικής showbiz. Η επιλογή της ενδυμασίας της, σε συνδυασμό με το διακριτικό μακιγιάζ και το προσεγμένο look, τόνισε την κομψότητά της και απέσπασε εγκωμιαστικά σχόλια τόσο από τους παρευρισκόμενους όσο και από τα social media.
Στο πλευρό της βρισκόταν ο Βασίλης Μπισμπίκης, ο οποίος συμμετείχε στη λαμπερή διοργάνωση, με το ζευγάρι να δείχνει πιο δεμένο και ευτυχισμένο από ποτέ. Οι κοινές τους εμφανίσεις εξακολουθούν να προκαλούν ενδιαφέρον, με τους δυο τους να μην κρύβουν τη στήριξη και την αγάπη που τρέφουν ο ένας για τον άλλον.
Η βραδιά των βραβείων Ίρις συνδύασε κινηματογράφο, λάμψη και σημαντικές παρουσίες από τον καλλιτεχνικό χώρο, ωστόσο η Δέσποινα Βανδή κατάφερε να ξεχωρίσει, επιβεβαιώνοντας για ακόμη μία φορά τον τίτλο της ως μία από τις πιο επιδραστικές γυναίκες της ελληνικής ψυχαγωγίας.
— Γιαγιά, έβαλες κάτι κάτω από το στρώμα μου;
