Κάθε ζώδιο έχει τις δικές του αρετές και χαρίσματα, κάποια ζώδια όμως φαίνεται πως υστερούν σε σημεία.
Μπορεί όλα να είναι θέμα χημείας, τα άστρα όμως μίλησαν! Υπάρχουν κάποια ζώδια που δεν έχουν τόσο ικανοποιητικές επιδόσεις όταν πρόκειται να βρεθούν στο κρεβάτι.
Σύμφωνα με το timesofindia.indiatimes υπάρχουν 3 ζώδια τα οποία δεν φημίζονται για τις ικανότητές τους στο κρεβάτι.
Μήπως εσύ ή ο/η σύντροφός σου είναι μέσα σε αυτή τη λίστα;
Ιχθύες
Οι Ιχθύες είναι τα αγαπησιάρικα πλάσματα του ζωδιακού κύκλου και πολλές φορές φαίνεται να χάνονται τόσο πολύ στις ρομαντικές τους σκέψεις που, το σεξουαλικό παιχνίδι χάνεται μαζί με αυτούς. Κομπλάρουν, αγχώνονται και αυτό είναι και το πιο αδύναμο σημείο τους.
Ταύροι
Οι Ταύροι είναι εξαιρετικά στοργικοί και έχουν έντονη σεξουαλική ορμή ωστόσο, το θέμα στην περίπτωσή τους είναι ότι το προκαταρκτικό παιχνίδι είναι το μόνο που σκέφτονται- και αποζητούν- τις περισσότερες φορές. Θα ξεκινήσουν «ζεστά» αλλά όταν πρόκειται να φτάσουν στο σημείο της επίμαχης στιγμής, όπως όλα δείχνουν, θα μείνουν στο… ζέσταμα αφήνοντας τον παρτενέρ τους στα κρύα του λουτρού.
Ζυγοί
Οι Ζυγοί είναι πολύ ρομαντικοί, αλλά όταν πρόκειται για σεξ, παραδόξως, δεν είναι και τόσο καλοί. Μπορεί στα λόγια να δείχνουν έτοιμοι και «ειδικοί» επί του θέματος, αλλά στην πράξη χάνουν σε σημεία και το μόνο σίγουρο είναι πως δεν κατατάσσονται στα ζώδια που θα μπορούσαν με μία κίνησή τους να σε στείλουν στα… ουράνια.
Ξύπνησε την πρώτη ημέρα του γάμου τους, είδε τη γυναίκα του χωρίς μακιγιάζ και αποφάσισε να την χωρίσει με συνοπτικές διαδικασίας.
Ένας Αιγύπτιος φέρεται να ζητά διαζύγιο από τη νέα του σύζυγο, ισχυριζόμενος ότι δεν μπορεί να συνηθίσει τη φυσική της ομορφιά καθώς την είδε για πρώτη φορά χωρίς μακιγιάζ.
Κι όμως, ο Αιγύπτιος φέρεται να υπέβαλε αίτηση διαζυγίου ένα μήνα μετά το γάμο τους επειδή απλά δεν μπορούσε να συνηθίσει την εμφάνισή της γυναίκας του χωρίς μακιγιάζ.
Προφανώς, οι δυο τους γνωρίστηκαν στο Facebook, όπου η γυναίκα δημοσίευε πάντα ελκυστικές φωτογραφίες της, αλλά ακόμη και μετά από μερικά ραντεβού μαζί της, ο άνδρας τη βρήκε ελκυστική και αποφάσισε να την παντρευτεί.
Τα προβλήματα ξεκίνησαν το πρωί μετά τη νύχτα του γάμου όταν ο άντρας είδε τη νύφη χωρίς μακιγιάζ για πρώτη φορά.
«Σοκαρίστηκα… καθώς δεν μοιάζει σε τίποτα με το άτομο που είδα αρκετές φορές πριν από το γάμο», είπε πρόσφατα ο απογοητευμένος σύζυγος στο Οικογενειακό Δικαστήριο της περιοχής του, σύμφωνα με το gulfnews.com.
«Είδα τις φωτογραφίες της στο Facebook, δείχνει τελείως διαφορετική όταν δεν φοράει μακιγιάζ. Εξαπατήθηκα και θέλω να τη χωρίσω».
«Με εξαπάτησε καθώς συνήθιζε να φοράει βαρύ μακιγιάζ πριν τον γάμο», πρόσθεσε ο άνδρας. «Αλλά μετά το γάμο, είδα το πραγματικό της πρόσωπο χωρίς μακιγιάζ, φαίνεται άσχημη».
Τα αιγυπτιακά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι ο εξαπατημένος σύζυγος είπε στο δικαστήριο ότι προσπάθησε να ξεπεράσει τη μη ελκυστική εμφάνιση της συζύγου του, αλλά μετά από ένα μήνα γάμου αποφάσισε να υποβάλει αίτηση διαζυγίου.
«Τη βλέπω όταν ξυπνάει, τα μαλλιά της είναι ακατάστατα… Και η εμφάνισή της είναι εντελώς διαφορετική από αυτή που ήξερα όταν την παντρεύτηκα».
Είναι ενδιαφέρον ότι μια παρόμοια περίπτωση καταγράφηκε το 2016, όταν ένας άνδρας από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα προσπάθησε να χωρίσει τη γυναίκα του αφού την είδε χωρίς μακιγιάζ για πρώτη φορά.
Γεννήθηκα στην Πάρο, εξού και Πάριος, από σπουδαίους γονείς. Ο μπαμπάς μου ήταν φαροφύλακας και η μάνα μου νοικοκυρά. Είχα καλά παιδικά χρόνια, φτωχικά, αλλά όχι μίζερα. Δεν πείνασα ‒ βέβαια, δεν ήξερα τι θα πει χορτάτος, για να ξέρω ότι πεινάω. Οι γονείς μου μπορούσαν να κόψουν και την αναπνοή τους στη μέση και να σου δώσουν τη μισή για να χορτάσεις. Η μητέρα μου ήταν μια γυναίκα που από το τίποτα μπορούσε να κάνει ένα τραπέζι για δέκα άτομα.
• Στην Αθήνα ήρθα για να σπουδάσω. Στο νησί ρώταγαν: «Τι θα γίνει ο γιος σου, κυρα-Μαρουσώ;». «Γιατρός, δικηγόρος, παπάς…» Ο μπαμπάς μου έλεγε «κάτω απ’ το κράτος παιδί μου, να παίρνεις μισθό». Ήθελαν να καμαρώσουν οι άνθρωποι και, τελικά, παραλίγο να τους απογοητεύσω που έγινα τραγουδιστής. Θεωρούσαν ότι είναι μια δουλειά η οποία δεν συμβάδιζε με τον χαρακτήρα μου. Κι όμως, αυτό ονειρευόμουν από παιδί, αυτό που είμαι τώρα.
• Με το τραγούδι ασχολήθηκα πολύ απλά. Ήμουν υπάλληλος τις νύχτες σε ένα ξενοδοχείο απέναντι από τη «Νεράιδα», όπου τότε δούλευε ο Κώστας ο Κλάββας, ο μέγας συνθέτης και σπουδαίος ενορχηστρωτής. Έμενε στο ξενοδοχείο και μια φορά που ήρθε να πάρει το κλειδί εγώ ήμουν πίσω από την είσοδο, δεν φαινόμουνα ‒ ήμουν με μια κιθάρα, έπαιζα και τραγούδαγα. Με άκουσε, περίμενε να τελειώσω και μετά χτύπησε το κουδούνι. Όταν βγήκα, με ρωτάει «εσύ τραγούδαγες;». Του λέω «μάλιστα». «Το ξέρεις ότι έχεις ωραία φωνή;» «Το ξέρω» του είπα ο θρασύτατος. «Αύριο θα σε πάρω από δω», μου λέει, «να σε πάω κάπου».
Αγάπησα και αγαπήθηκα πολύ, αλλά ως σύζυγος δεν υπήρξα καλός. Ήμουν καλύτερος ως σύντροφος στις συζύγους μου, αλλά πέτυχα ως πατέρας κι αυτό μου αρέσει. Τα παιδιά μου είναι η ζωή μου.
Έτσι έγινε και η μοίρα μου η καλή ήταν η συνάντηση που είχα εκεί με τον Γιώργο τον Κατσαρό. Ήταν μια σχολή όπου δίδασκαν ο Μίμης ο Πλέσσας, ο Κατσαρός, ο Κλάββας, ο Ξαρχάκος. ΕΜΕ λεγόταν, δηλαδή Ελληνική Μουσική Εταιρεία, και ήταν στη Σόλωνος. Έπαιρναν μόνο ταλέντα. Την πρώτη μέρα στη σχολή μάς παίζει ο Κατσαρός ένα τραγούδι που μόλις είχε γράψει και μας λέει: «Θα το παίξω δυο-τρεις φορές και όποιος νομίζει ότι μπορεί να το πει, να σηκώσει το χέρι». Τη δεύτερη φορά, το είχα μάθει. Σηκώνω το χέρι, με βάζει να το τραγουδήσω και μου λέει: «Κάθισε, και όταν τελειώσουμε μη φύγεις, σε θέλω». Τελειώνει το μάθημα και μου το ξεκαθάρισε: «Εσύ θα φύγεις απ’ τη σχολή, είσαι έτοιμος, δεν χρειάζεσαι μαθήματα. Την Κυριακή θα έρθεις στο σπίτι μου».
Θυμάμαι, είχα τα εισιτήρια να πάω ‒έμενα με την αδερφή μου στην Αγίου Μελετίου‒, αλλά όχι για να γυρίσω, έτσι πήγα μέχρι το σπίτι του με τα πόδια. Με πέρασε από ιερά εξέταση, με έβαζε κι έλεγα τραγούδια: «Πες ένα λαϊκό, πες ένα ρεμπέτικο, πες ένα δημοτικό». Αριστερά μου ήταν δυο άνθρωποι, καθιστοί, που ακούγανε. Αφού τελείωσα, λέει: «Να σου συστήσω τον κύριο Μάτσα και τον Πυθαγόρα». Κάγκελο εγώ.
Την επόμενη μέρα πήγαμε με τον Γιώργο στην ΕΜΙ, στην Κάνιγγος, με ακούει ξανά στο πιανάκι κι εκεί έγιναν και τα «βαφτίσια». «Από πού είσαι;» «Απ’ την Πάρο». «Πώς σε λένε;» «Βαρθακούρη». «Δύσκολο επίθετο, πού να το πει ο άλλος; Θα το αλλάξουμε, θα το κάνουμε Παριανός». Του λέω: «Γιάννης Παριανός υπάρχει, είναι άλλος τραγουδιστής». Έτσι, είπαν Πάριος. Ποιος απ’ τους τρεις το είπε δεν θυμάμαι, αλλά εκεί βαφτίστηκα.
Στην Πάρο είναι το σπίτι μου, από κει κατάγομαι και εκεί ψηφίζω. Η ταυτότητά μου δεν λέει Αθήνα, λέει Πάρο.
• Μετά εξαφανίστηκα γιατί πήγα φαντάρος. Στο πεζικό, μέσα στη χούντα. Ήμουν στρατιώτης στη Σύρο και παίρνω μια μετάθεση κι έρχομαι στην Αθήνα. Είχα τρελαθεί στη σκοπιά, ενώ ήμουν και σε ένα γραφείο κι έγραφα όλη μέρα. Έμαθα ότι ο διοικητής μου λεγόταν Αντώνης Κατσαρός και έναν χρόνο από τότε που είχα κάνει τη συνάντηση με τον Γιώργο Κατσαρό παίρνω τηλέφωνο για να τον ρωτήσω αν έχει καμία συγγένεια με τον διοικητή. Εκεί να δεις τι άκουσα! «Δεν ντρέπεσαι, που σε υποστήριξα, να εξαφανιστείς χωρίς να πεις λέξη». Του λέω: «Ήμουν στρατιώτης». «Και γιατί δεν μου το είπες;» «Ντράπηκα». Όντως ντράπηκα. Και συνεχίζω: «Εξακολουθώ να είμαι στον στρατό και υπάρχει κάποιος κύριος που είναι διοικητής μου, που λέγεται Κατσαρός Αντώνιος». Απαντάει: «Ο θείος μου είναι». Τον παίρνει τηλέφωνο κι εκείνος με κάλεσε στο γραφείο και με κατσάδιασε. Ήταν να γίνω έφεδρος αξιωματικός, αλλά κόπηκα λόγω έλκους. Με έστειλε πίσω, στη μονάδα μου, αλλά το μέσο δούλεψε και μου ήρθε ένα μπουγιουρντί που έλεγε ότι θα έκανα σκοπιές, αλλά ημερήσιες, όχι γερμανικά νούμερα και τέτοια.
Ο Γιάννης Πάριος δώρισε δυο κλίνες ΜΕΘ στο νοσοκομείο Μεταξά
Έτσι βρέθηκα πάλι με τον Γιώργο, που με έβαλε να τραγουδάω σε μπουάτ. Κρυφά, βέβαια, την κοπάναγα τη νύχτα, γιατί έτσι και με έπιαναν θα πέρναγα στρατοδικείο. Τραγούδαγα κάθε βράδυ στην «Κατακόμβη». Μετά από λίγο καιρό με φώναξε ο Γιώργος και με πήγε στη «Νεράιδα», στην Παμέλα. Με είδε αυτή κουρεμένο γουλί, κάτι αδιανόητο για κάποιον που έβγαινε να τραγουδήσει, και λέει του Γιώργου: «Καλός είναι, αλλά πώς θα τον βγάλουμε έτσι να τραγουδήσει;». Ο Κατσαρός ‒θυμάμαι τα λόγια του‒ της πρότεινε: «Δοκίμασέ τον και όλη την εβδομάδα θα τον πληρώνω εγώ. Εάν δεν σου κάνει, στο τέλος της εβδομάδας θα φύγει». Έτσι κι έγινε, τραγούδησα και στο μέσο της εβδομάδας με φώναξε η Παμέλα να μου δώσει αύξηση. Της είχα πει ότι στην μπουάτ έπαιρνα 400 δραχμές την ημέρα, αλλά ήταν ψέματα, 100 έπαιρνα, κι εκείνη μου έδωσε 300. Στα μισά της εβδομάδας μου έδωσε 550. Της άρεσα, δεν είχε διαμαρτυρηθεί και κανένας πελάτη που ήμουν κουρεμένος. Έτσι έμεινα στη «Νεράιδα» επτά σεζόν.
• Μετά συνέβησαν τα γεγονότα με τον πατέρα μου. Αρρώστησε και πέθανε όταν ήμουν στρατιώτης, το ’71. Το πρώτο τραγούδι που κυκλοφόρησα ήταν η «Θάλασσα του Πειραιά», του Μητσάκη. Ο Μάτσας έδινε τραγούδι του Μητσάκη για πρώτο σε όσους πίστευε ότι θα γίνουν κάτι. Το θεωρούσε γούρι. Κι ο Γιάννης Καλατζής είπε ένα τραγούδι του Μητσάκη, η Διαμάντη είπε το «Συννεφιές», ο Νταλάρας είχε πει το «Στην εποχή του Πάγκαλου» κι εγώ είπα τη «Θάλασσα του Πειραιά», αυτό που λέει «Περαία μου, Περαία μου, με τον Σαρωνικό σου, που έχεις για καμάρι σου τον Ολυμπιακό σου». Με ρώταγαν: «Καλά, εσύ, ένας Παναθηναϊκός, τραγουδάς για τον Ολυμπιακό;» «Μα γιατί να μην το πω; Με προσβάλλει; Μεγάλη ομάδα είναι». Μου έφερε και γούρι. Ήταν το μοναδικό τραγούδι που πρόλαβε να ακούσει ο πατέρας μου πριν πεθάνει, μαζί με το «Ράκος» του Καλδάρα.
• Η πρώτη μου εμφάνιση στη δισκογραφία ήταν τo 1969, σε έναν μεγάλο δίσκο με τίτλο «Συνάντηση», σε μουσική του Άγγελου Σέμπου και στίχους του Κώστα Κινδύνη. Είπα το «Ράγισε ο καθρέφτης». Στον δίσκο συμμετείχαν επίσης ο Νταλάρας, ο Καλατζής και η Λίτσα Διαμάντη. Οι «Θαλασσογραφίες» του Λοΐζου ήταν μετά, κι εκεί συμμετείχα με ένα κομμάτι. Είχα ηχογραφήσει τέσσερα, αλλά κάτι έγινε και μπήκε μόνο ένα στον δίσκο. Πριν από τις θαλασσογραφίες είχα τραγουδήσει Καλδάρα, «Καθισμένος στο απέναντι παγκάκι», «Το ράκος». Η δεύτερη σημαντική συνάντηση που είχα στη ζωή μου, μετά τον Κατσαρό, ήταν ο Απόστολος Καλδάρας. Οριακή για την καριέρα μου. Ο Πυθαγόρας ήρθε μετά, με το «Τώρα πια». Με το «Έρχονται στιγμές» του Στέλιου του Ζαφειρίου, του σπουδαίου μπουζουκτσή.
• Το πρώτο άλμπουμ μου, κανονικό άλμπουμ, όχι παίρνουμε τραγούδια αποδώ και αποκεί ‒γιατί έγινε κι έτσι‒, ήταν το «Έρχονται στιγμές». Και ήταν και ο πρώτος μου χρυσός δίσκος. Εκείνη την ημέρα έγινε η απονομή τριών χρυσών, της Χαρούλας Αλεξίου, του Γιώργου του Νταλάρα και του δικού μου. Μας τους έδωσε ο Μάτσας. Είχε καθιερωθεί τότε στις 50.000 πωλήσεις και στις 100.000 ο πλατινένιος. Έχω πάρει τόσους χρυσούς και πλατινένιους από τότε, που δεν έχω πού να τους βάλω.
• Το αγαπάω τόσο πολύ αυτό που κάνω, ακόμα και τώρα, που ούτε καν σκέφτηκα πού θα έφτανα. Ποτέ. Πού έφτασα; Η διαφορά μας είναι ότι εγώ τραγουδάω καλύτερα από σένα. Το ότι με ξέρει όλος ο κόσμος είναι αναγνώριση της δουλειάς μου, διαφορετικά δεν σημαίνει τίποτα, επώνυμος μπορεί να γίνεις και με έναν φόνο. Δεν υπάρχει καλύτερο πράγματα από το να αγαπάς αυτό που κάνεις και να δουλεύεις, γιατί, χωρίς δουλειά, τίποτα δεν σου χαρίζεται. Κι ας σε ακουμπήσει ο Θεός και ας σου πει «εγώ σου χαρίζω μια φωνή». Η διαχείριση είναι δική σου. Είναι δική σου υπόθεση το τι θα κάνεις το δώρο, πρέπει να τρέξεις, να είσαι συνεπής σε όλα, γιατί δεν είναι εύκολη δουλειά το να είσαι τραγουδιστής. Και μάλιστα με διάρκεια. Δεν μπορείς να κάτσεις στ’ αυγά σου και να λες «τα κατάφερα, εντάξει, παίρνω καλό μεροκάματο τώρα, δουλεύω τη νύχτα να μαζέψω λεφτά να πάρω μια Πόρσε». Δεν το έκανα ποτέ αυτό, εγώ τα λεφτά τα έδινα στην κυρα-Μαρουσώ για να πάρει πετρογκάζ.
Ο Γιάννης Πάριος με τον Πυθαγόρα.
• Κάποτε άκουγαν τη φωνή πρώτα και μετά σε κοίταγαν, τώρα σε κοιτάνε πρώτα και μετά σε ακούνε. Ήμουν τυχερός, όπως και πολλοί άλλοι από τη γενιά μου, γιατί μας άκουγαν, έλεγαν «ωραία φωνή, να του εμπιστευτούμε τραγούδια», κι έτσι έγινε όλο αυτό που έγινε. Αλλά ήθελε και τρέξιμο, να μην επαναπαύεσαι ποτέ. Ας πούμε, το «Τώρα πια», τεράστια επιτυχία, ήταν ένα γαλλικό τραγούδι του Alain Barrière που έλεγε «Tu t’en vas». Το είχα ακούσει από μια φίλη της Λίτσας της Διαμάντη, που της το είχε στείλει ο αδερφός της από τη Γαλλία. Καθόμασταν στο σπίτι της, το άκουσα και της ζήτησα να μου το δώσει. Το πήγα στον Πυθαγόρα σε μια κασέτα και του είπα «εκεί που λέει “tu t’en vas”, βάλε “τώρα πια”, στα υπόλοιπα γράψε ό,τι θέλεις».
Εκείνη την εποχή οι 100.000 δίσκοι ήταν σαν να λες σήμερα ένα εκατομμύριο. Δεν ήμουν ο πρώτος που το έκανε, φυσικά, και δεν ήμουν ο μόνος. Το είχαν κάνει πολλοί πριν, ο Νταλάρας με τον «Μέτοικο» του Μουστακί π.χ. Το τραγούδι δεν έχει πατρίδα, αν είναι καλό. Έτσι άρχισε η ανοδική πορεία μου. Είχαν προηγηθεί το «Έρχονται στιγμές» και το «Ποτέ δεν σε ξεχνώ», μια παραγγελιά του Μάτσα ‒ γιατί δεν ήθελα να το πω. Του είχα πει «είναι πολύ τραλαλά», και μου απάντησε «παρ’ το, θα γίνει επιτυχία, πες το για μένα» ‒ και είχε δίκιο, βέβαια, ο άνθρωπος.
Σε αυτόν τον δρόμο συνάντησα ανθρώπους όπως ο Σταύρος ο Ξαρχάκος ‒ο μέγας Σταύρος‒, με τον οποίο κάναμε τη μοναδική δισκογραφική του δουλειά. Ο Σταύρος δεν έκανε δίσκους, μάζευε τα τραγούδια του, όσα έγραφε, και έκανε ένα άλμπουμ με τραγουδιστές. Μ’ εμένα έκανε ολόκληρο δίσκο επί τούτου. Θυμάμαι ότι δούλευα στη Θεσσαλονίκη και ερχόμουν κάθε πρωί με το αεροπλάνο και τραγούδαγα live: μέσα στο στούντιο η ορχήστρα και ο τραγουδιστής, ενώ ο ίδιος διηύθυνε. Ήταν από τις πιο ωραίες εμπειρίες. Ο Σπανουδάκης έχει άλλου είδους τρέλα: αυτός ηχογραφεί στο σπίτι του, σε αφήνει μπροστά στο μικρόφωνο να τραγουδάς, ενώ έχει πάει στην κουζίνα. Ήμουν τυχερός γιατί συνάντησα ταλαντούχους ανθρώπους. Με τον Γιώργο τον Χατζηνάσιο έχω κάνει πολύ καλή δουλειά, το τραγούδι «Τι θέλεις να κάνω» είναι από κείνα που κάνει την αρχή ο τραγουδιστής και το φινάλε όλος ο κόσμος. Όποτε και να το πω, αυτό συμβαίνει. Με τον Πολυκανδριώτη έχουμε γράψει πολλά τραγούδια και έχουμε δώσει και σε άλλους. Δώσαμε στον Στράτο Διονυσίου το «Τα πήρες όλα κι έφυγες», που έγινε τεράστια επιτυχία.
• Δεν θυμάμαι να αδίκησα κανέναν. Δεν έχω κανένα παράπονο από τον Θεό ούτε από τη ζωή μου, όλα μου τα έδωσε, περισσότερο απ’ όλα τα παιδιά μου. Δεν υπάρχει μεγαλύτερο δώρο από τα παιδιά, όταν σε αγαπάνε και σε σέβονται. Γιατί έχει σημασία αυτό. Δεν θα άλλαζα τίποτα. Ίσως να ήθελα να έχω ένα γερό στομάχι, να αντέχει, γιατί έχω ταλαιπωρηθεί με το έλκος ‒ και εγχείρηση έχω κάνει. Αλλά με λίγη υπομονή και αγάπη όλα περνάνε. Δεν γίνεται να είναι όλα τέλεια.
Χάρις Αλεξίου, Γιάννης Πάριος, Γιώργος Νταλάρας και Λουκιανός Κηλαηδόνης
• Τα «Νησιώτικα» μπορεί να είναι ο δίσκος με τις πιο πολλές πωλήσεις στην Ελλάδα, αλλά εγώ δεν καρπώθηκα τίποτε από τα κέρδη. Ήταν ένας δίσκος που έκανα στη μνήμη του πατέρα μου, γιατί, πριν φύγει, μου είχε πει «μην ξεχάσεις τις ρίζες σου». Του έδωσα τον λόγο μου, «όποτε μπορώ, μπαμπά μου, θα κάνω έναν δίσκο με νησιώτικα». Και τον έκανα. Στην αρχή ήθελαν να τον κάνουν μονό, αλλά επιμέναμε ο Αχιλλέας Θεοφίλου κι εγώ να γίνει διπλός, και χάλασε ο κόσμος. Θυμάμαι τη Χαρούλα Αλεξίου που μου είχε πει το καταπληκτικό: «Αφού, ρε, και στη Θήβα, που δεν έχει θάλασσα, στα πανηγύρια χορεύουνε νησιώτικα, μην το πεις ούτε του παπά». Όλα τα έσοδα από τον δίσκο τα έδωσα στο δήμο της Πάρου.
• Στην Πάρο είναι το σπίτι μου, από κει κατάγομαι και εκεί ψηφίζω. Η ταυτότητά μου δεν λέει Αθήνα, λέει Πάρο. Οι φίλοι μου είναι κάτω, τους μετράω έναν-έναν και πάντα κάποιον χάνω. Μου λείπουν, μέχρι να τους συναντήσω. Κανείς μας δεν θα το γλιτώσει, «δεν υπάρχει αθανασία», που λέει και το τραγούδι.
• Έχω την αδερφή μου εδώ και τρία χρόνια σε μια κλινική αποκατάστασης. Δεν έχει επαφή με τον περιβάλλον, έχει πάθει εγκεφαλικά και είναι ο καημός μου, ο πόνος μου. Το να δωρίσω τις κλίνες ΜΕΘ στο νοσοκομείο Μεταξά ήταν μια κίνηση που θα την έκανα και χωρίς την αδελφή μου. Όλοι πρέπει να βοηθήσουμε, όσοι μπορούμε. Δυστυχώς, αν είσαι αναγνωρίσιμος, θες δεν θες, βγαίνουν στη δημοσιότητα αυτά. Δεν είναι κακό να γίνεσαι παράδειγμα και μακάρι να το κάνουν κι άλλοι. Η δική μου ευχή είναι να είναι αχρείαστες αυτές οι κλίνες, να μην πρέπει να μπει ποτέ κανείς σε αυτές, αλλά με όσα συμβαίνουν, καλό είναι να υπάρχουν.
Όλα τα τραγούδια του νέου δίσκο μου «Αχ αγάπη, αχ έρωτα» είναι δικά μου, δεν έχω καμία υποχρέωση σε κανέναν. Χρόνια ένιωθα την ανάγκη ότι κάτι πρέπει να κάνω κι εγώ να βοηθήσω τον κόσμο. Και παρότι ό,τι κάνεις πρέπει να το κρατάς μυστικό ή μέσα σου, αυτό δημοσιοποιήθηκε, όπως το φοβόμουν. Έγραψα αυτά τα τραγούδια και είπα ότι ο μόνος λόγος για να τα βγάλω είναι αυτός, κι έτσι έγινε. Με τη βοήθεια του Νίκου του Χατζηνικολάου, μέσω της εφημερίδας του, μπήκαν κι άλλοι σπόνσορες, βοήθησαν όλοι, και έγινε όλη αυτή η εκστρατεία για δύο κρεβάτια. Στην αρχή ήταν να δωρίσω ένα, αλλά τελικά παραδόθηκαν δύο.
Από την αρχή το λέω για αστείο, αλλά κοντεύω να το πιστέψω, ότι «δεν διάλεξα εγώ τον έρωτα, μάλλον ο έρωτας με διάλεξε». Έτσι φαίνεται. Και πήγε και κρύφτηκε μέσα στον λαιμό μου.
• Από την αρχή το λέω για αστείο, αλλά κοντεύω να το πιστέψω, ότι «δεν διάλεξα εγώ τον έρωτα, μάλλον ο έρωτας με διάλεξε». Έτσι φαίνεται. Και πήγε και κρύφτηκε μέσα στον λαιμό μου. Όταν λέω «έρωτα», δεν εννοώ μόνο τον έρωτα που έχει σχέση με το σεξ, τον γάμο, οτιδήποτε παρελκόμενο. Ο έρωτας φεύγει, είναι και λίγο αλήτης, δεν κρατάει πολύ, γι’ αυτό είναι και όμορφος. Η αγάπη δεν φεύγει ποτέ. Αυτό που έχει σημασία είναι η αγάπη, αυτό που νιώθω για τα παιδιά μου. Μπορώ να σου πω ότι τα αγαπάω περισσότερο απ’ ό,τι έχω αγαπήσει μια γυναίκα. Είναι πολύ πιο σημαντικά για μένα. Η αγάπη είναι έμπνευση.
• Αγάπησα και αγαπήθηκα πολύ, αλλά ως σύζυγος δεν υπήρξα καλός. Ήμουν καλύτερος ως σύντροφος στις συζύγους μου, αλλά πέτυχα ως πατέρας κι αυτό μου αρέσει. Τα παιδιά μου είναι η ζωή μου.
• Ζηλεύω πολλά πράγματα στον Χάρη, είναι σπουδαίος συνθέτης και τραγουδιστής. Ο Νικόλας έρχεται από άλλη εποχή, αλλά στο βάθος έχει τον ρομαντισμό που έχουν και ο μπαμπάς του και ο αδερφός του, έχει ταλέντο και το λέω με καμάρι. Επέμενα πάντα να μάθουν σωστά ελληνικά τα παιδιά μου. Ο Νικολάκης, βέβαια, τις μισές λέξεις τις λέει αμερικάνικα, αλλά το επεδίωξε, γιατί δεν θα μείνει στην Ελλάδα για πολύ ακόμα απ’ ό,τι βλέπω, δυστυχώς. Και τι να κάνει στην Ελλάδα; Όλα αυτά τα παιδιά που βλέπω να τραγουδάνε κάνουν γυμναστικές επιδείξεις. Μπορεί να γράφουν σπουδαία πράγματα, αλλά στην Ελλάδα δεν έχει τόσο μεγάλο χώρο για να το εκμεταλλευτούν. Και οι φαν τους, μόλις μεγαλώσουν λίγο και ερωτευτούν, θα ακούσουν τον Πάριο, ρε γαμώτο. Ερωτικό τραγούδι. Όταν ο Χάρης ήταν ερωτευμένος, μου είχε πει «κάποτε, πατέρα, έπαιρνα τα playbacks από τα κομμάτια σου για να ακούσω τη γραμμή που έχει το μπάσο ή η κιθάρα, το πώς τραγουδάς, τι έλεγες δεν το πρόσεχα ποτέ, τώρα τo προσέχω, γιατί ερωτεύτηκα».
• Δεν ξέρω τι θα αφήσει πίσω της η νέα γενιά που βλέπουμε στην τηλεόραση. Εγώ ξέρω ένα πράγμα, ότι σε αυτές τις εκπομπές είναι σαν να κρατάνε ένα ψαλίδι τα κανάλια και να κόβουν τα φτερά αυτών των παιδιών. Προτεραιότητα έχουν οι παρουσιαστές, γιατί αυτοί φέρνουν την τηλεθέαση, όχι οι τραγουδιστές. Aς πούμε ότι ήρθες πρώτος, και λοιπόν; Εκτός ορισμένων λίγων εξαιρέσεων, κανείς μεγάλος δεν βγήκε από αυτές τις εκπομπές ‒ και γίνονται εδώ και χρόνια. Θαυμάζω πάρα πολύ τα νέα παιδιά που μαθαίνουν παραδοσιακά όργανα, δηλαδή κλασικά όργανα. Μου αρέσει και μια εκπομπή που δεν υπάρχει περίπτωση να μην τη δω, το «Αλάτι της γης» με τον Λάμπρο Λιάβα. Ο μιμητισμός, που βγαίνουμε και τραγουδάμε αγγλικά και αμερικάνικα, με τσαντίζει. Λέω «για στάσου, εγώ δεν άκουσα κανέναν Εγγλέζο ή Αμερικάνο να τραγούδησε ένα τραγούδι ελληνικό».
Με τον γιο του, Χάρη Βαρθακούρη.
• Το πιο μεγάλο μου όφελος από το τραγούδι είναι το ίδιο το τραγούδι. Που με χαροποιεί ή με κουρελιάζει. Είναι σαν μια βάρκα μέσα στην οποία μπαίνεις και σε ταξιδεύει χωρίς πανιά, χωρίς κουπί, χωρίς τίποτα, σε πάει όπου θέλει.
• Κάθεσαι στον καναπέ σου και περιμένεις κάτι που δεν θα γίνει ποτέ. Αν γίνει, θα είναι λαχείο. Πιστεύω στον άνθρωπο που ελπίζει, αλλά να βοηθάει και ο ίδιος την ελπίδα του, αυτό που κυνηγάει. Πρέπει, όμως, να κυνηγάει με το ταλέντο του το εφικτό, όχι το ανέφικτο. Όσο και να το θέλω, εγώ δεν μπορώ να γίνω ποδοσφαιριστής, όσο καλή διάθεση και να έχω, δεν μπορώ να γίνω διευθυντής ορχήστρας. Θα μου πεις, μα κύριε, σπουδάζεται αυτό. Μωρέ σπουδάζεται, αλλά θέλει και ταλέντο. Να μην είσαι στο πανέρι.
• Η πολιτική είναι μια τεχνική που δεν την ξέρω. Δεν είναι τέχνη, γιατί η τέχνη είναι σπουδαίο πράγμα. Δεν μπορώ να φορέσω άλλη μάσκα από αυτή που μου έδωσε ο Θεός. Προσωπικά, δεν μου κόστισε ποτέ αυτό, γιατί εγώ την κυνήγησα τη δουλειά μου, την έψαξα, κι όποιος κυνηγάει, δεν χάνει. Η επιτυχία δεν χαρίζεται, κερδίζεται.
• Σε αυτήν τη φάση που βρισκόμαστε τώρα, που φοβόμαστε όλοι, ελπίζω και αισιοδοξώ. Μερικές φορές σκέφτομαι ότι είναι ένα κακό όνειρο και θα ξυπνήσουμε ένα πρωί και θα δω ξανά τους ανθρώπους να χαμογελάνε. Χωρίς τη μάσκα. Αλλά πρέπει να είμαστε πειθαρχημένοι όλοι μας, για να φύγει νωρίτερα όλο αυτό.
• Μου αρέσει πολύ να διαβάζω, να γράφω στίχους, μου αρέσει να κάθομαι στο πιάνο ή στην κιθάρα μου και να παίζω με τα παιδιά μου, να ακούω μουσική. Μου αρέσει να βλέπω μπάσκετ και ποδόσφαιρο στην τηλεόραση, είμαι ένας συνηθισμένος άνθρωπος. Δεν έχω ιδιαιτερότητες.
• Η ζωή με έχει μάθει να είμαι ταπεινός, να μη νομίζω ότι είμαι κάτι παραπάνω απ’ τον καθέναν. Έχω πάντα στο μυαλό μου το γνώθι σ’ αυτόν. Κάποια στιγμή θα κόψουμε τη γραμμή, τουλάχιστον ας καμαρώνουν οι απόγονοί μας για μας.
Αχ…αγάπη
Το νέο διπλό άλμπουμ του Γιάννη Πάριου «Αχ αγάπη… αχ έρωτα» κυκλοφορεί σε όλα τα ψηφιακά καταστήματα και δισκοπωλεία από τη MINOS EMI/ UNIVERSAL
Ο Κόρεϊ Μέισον ήξερε ότι ήθελε να είναι κορίτσι όταν ήταν 11 ετών, αλλά φοβόταν την απόρριψη από τους γονείς του. Δεν γνώριζε ότι η μητέρα της, η Έρικα, λειτουργούσε ήδη με μια νέα δική της ταυτότητα φύλου. Τέσσερα χρόνια αργότερα, έχουν γίνει πατέρας- κόρη που αντιμετωπίζουν κάθε βήμα του μοναδικού ταξιδιού τους με δύναμη και υπερηφάνεια.
Η Έρικα, τώρα ως Έρικ, απέκτησε το θάρρος να αντιμετωπίσει τη δια βίου επιθυμία της να περάσει από το θηλυκό στο αρσενικό βλέποντας τον Κόρεϊ να μετατρέπεται στη νεαρή γυναίκα που πάντα ένιωθε μέσα του πως ήταν.
Ακριβώς όπως ο Κόρεϊ φοβόταν αρχικά την οικογενειακή απόρριψη, έτσι και ο Έρικ φοβόταν τι θα σκέφτεται ο σύζυγός του και τα παιδιά του. Μετά από ένα χρόνο με δύσκολες συζητήσεις, θεραπεία τεστοστερόνης, και μια διπλή μαστεκτομή, ο Έρικ αισθάνεται καλύτερα από ποτέ, και έχει υποδεχτεί με ανοιχτές αγκάλες από την θερμή οικογένειά του.
Τον Ιανουάριο, η Κέιτι Κάουρίκ συμπεριέλαβε την Κόρεϊ και τον Έρικ ως μέρος της ιστορίας της Επανάστασης των Φύλων, της ειδικής σειράς του National Geographic. “Κινούνται προς αντίθετες κατευθύνσεις, αλλά στον αληθινό τους εαυτό”, έγραψε για τη δυναμική τους.
Γνωρίστε την Κόρεϊ και τον Έρικ Μέισον, έναν πατέρας και μια κόρη που περνούν την μετάβαση της αλλαγής φύλου μαζί
Ο Έρικ, πρώην Έρικα, αισθανόταν άβολα ως γυναίκα ολόκληρη την ζωή του και δήλωσε ότι “απεχθανόταν που ήταν έγκυος”
Η κόρη του, Κόρεϊ, γεννήθηκε αγόρι και αισθανόταν επίσης παγιδευμένη μέσα σε ένα σώμα που δεν ήταν δικό της
Πριν από 4 χρόνια, σε ηλικία 11 ετών, ο Κόρεϊ πήρε τη γενναία απόφαση να απελευθερώσει το κορίτσι που πραγματικά έλαμπε από μέσα του..
Και δείχνει… πραγματικά πανέμορφη
Η Κόρεϊ φοβόταν αρχικά την αποδοκιμασία των γονιών της, μη γνωρίζοντας πώς ένιωθε μέσα της και η ίδια της η μητέρα
“Ήθελα να κάνω τους γονείς μου περήφανους για μένα, αλλά νόμιζα ότι δεν θα με αποδέχονταν”
Εμπνευσμένη από την κόρη της, η Έρικα έγινε Έρικ το 2016
“Το πρώτο συναίσθημα ήταν ανακούφιση, το δεύτερο ήταν τρομοκρατία”, δήλωσε ο Έρικ στα “60 λεπτά της Αυστραλίας” σε μια συγκινητική συνέντευξη
“Ο φόβος για το τι θα μου επιφύλασσε το μέλλον … ο φόβος για το τι θα με περίμενε την υπόλοιπη ζωή μου”
Παρά την ανησυχία του, ο Έρικ έχει αγκαλιαστεί από την οικογένειά του και τώρα βρίσκεται υπό θεραπεία με τεστοστερόνη
“Έχω πέντε όμορφα παιδιά, έχω έναν υπέροχο σύζυγο και μια εκπληκτική ζωή”
Όλους τους λαούς θα έχει ως συμμάχους ο ελληνικός, σε περίπτωση που αυτός δώσει εντολή στο ΚΚΕ να αναλάβει τη διακυβέρνηση, όπως τόνισε στο debate ο Δημήτρης Κουτσούμπας.
Ο Παναγιώτης Στάθης ρώτησε τον κ. Κουτσούμπα στην ενότητα «Εξωτερική Πολιτική-Άμυνα» για τον λόγο που το ΚΚΕ καταψήφισε στη Βουλή τις συμφωνίες για τα εξοπλιστικά.
Ο γενικός γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ απάντησε: Οι εξοπλισμοί που έγιναν, με τη Γαλλία, τις ΗΠΑ, τη Βρετανία ή και τη Γερμανία, υπηρετούν συμφέροντα του ΝΑΤΟ, μιας συμμαχίας -στην οποία ανήκει βέβαια η χώρα μας- η οποία ασκεί επιθετικές ενέργειες ενάντια σε άλλους λαούς, σε άλλες χώρες. Που εμπλέκει τη χώρα μας και γίνεται πιθανός στόχος αντιποίνων. Όπως ο πόλεμος στην Ουκρανία, που έχει γίνει πόλεμος ΝΑΤΟ-Ρωσίας.
Το να πηγαίνουν εξοπλισμοί στην Ουκρανία, τα αεροπλάνα της Πολεμικής Αεροπορίας να πετάνε πάνω από τα Βαλκάνια, τα πολεμικά μας πλοία να βρίσκονται στον Περσικό και στη Μαύρη Θάλασσα, δεν υπηρετούν τις ανάγκες προστασίας του εναέριου χώρου, του θαλάσσιου χώρου, των συνόρων και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της πατρίδας μας.
Όλες αυτές οι συμφωνίες οδηγούν σε επιθετικές ενέργειες και η κατάσταση οξύνεται όλο και περισσότερο. Όλοι αυτοί οι εξοπλισμοί που έχουν γίνει ουσιαστικά οδηγούν σε συμμετοχή σε επιθετικές ενέργειες.
Ο Παναγιώτης Στάθης επανήλθε και ρώτησε εάν ο λαός σώσει τον λαό και γίνει το ΚΚΕ κυβέρνηση, ποιες χώρες θα είναι σύμμαχοι της Ελλάδας.
Κουτσούμπας: Δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτα με τον τουρκικό λαό
Ο Δημήτρης Κουτσούμπας απάντησε: Όλες οι χώρες του κόσμου. Άλλωστε, όταν το ΚΚΕ θα βρεθεί στη διακυβέρνηση της χώρας με την εντολή που θα του δώσει ο λαός -και που ο λαός θα συμμετέχει και θα είναι στην εξουσία μαχητικά μαζί του- δεν θα είναι όλα στάσιμα και στον περίγυρο, ούτε στην Τουρκία, ούτε στα Βαλκάνια, ούτε σε όλη την Ευρώπη. Γιατί βλέπουμε και οι άλλοι λαοί να κινητοποιούνται. Εμείς δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτα, για παράδειγμα, με τον τούρκικο λαό, μπορούμε να έχουμε σχέσεις με όλες τις χώρες του κόσμου και με τις ΗΠΑ, και με τη Γερμανία και με τη Ρωσία και με την Κίνα και με άλλες χώρες.
Μας εμποδίζει σήμερα, για παράδειγμα, το εμπάργκο απέναντι στη Ρωσία, με αποτέλεσμα να πληρώνει ο Έλληνας αγρότης, ο Έλληνας εργαζόμενος από αυτές τις κυρώσεις, μας εμποδίζει να αναπτύξουμε σχέσεις ισότιμες με άλλες χώρες.
Με μια εικόνα της Παναγίας… γκέισα από βιβλίο του δημοτικού αντέδρασε ο Κυριάκος Βελόπουλος, όταν ρωτήθηκε στο debate για το αν οι θέσεις του «υπαγορεύονται μόνο από την ορθοδοξία».
Ο επικεφαλής της Ελληνικής Λύσης, απαντώντας στην ερώτηση του Αντ. Σρόιτερ, είπε αρχικά: «Τις θέσεις μου τις υπαγορεύουν οι παραδοσιακές αξίες της χώρας μου. Μεγάλωσα με τα ήθη και έθιμα της χώρας μου κι αυτές οι ψευτοπροοδευτικές ιδέες με βρίσκουν απέναντι. Εχετε μπερδέψει την πρόοδο με το παρά φύσιν ζην. Με τα περίεργα κακέκτυπα στερεότυπα που έρχονται απ’ έξω. Αυτό θέλω να επιβάλω στη χώρα μου».
Στη συνέχεια εμφάνισε τις δύο εικόνες με την Παναγία… γκέισα και Ινδιάνα.
«Είναι σε βιβλία 3ης Δημοτικού. Δεν είναι πρόστυχο; Δεν είναι χριστιανοφοβία; Γιατί δεν το καταγγέλλει κανείς;» είπε, ενώ ακούγεται να λέει πως ουσιαστικά τη χαρακτηρίζουν ως «πόρνη» με αυτές τις φωτογραφίες, την ώρα που του αφαιρείται ο λόγος.
Βελόπουλος: «Δεν έκανα το εμβόλιο γιατί εγώ αποφασίζω για το σώμα μου -Διαφωνώ με τις αμβλώσεις»
Λίγο πριν, απαντώντας στο γιατί δεν έκανε το εμβόλιο για την πανδημία, ο Κ. Βελόπουλος απάντησε ότι αυτός αποφασίζει για το σώμα του, ενώ, δηλώνοντας την αντίθεσή του στην αλλαγή φύλου και στους γάμους ομοφύλων, απάντησε:
«Ως πολιτικό πρόσωπο έχω τις απόψεις μου. Δεν δέχομαι υποχρεωτικότητα. Δικό μου είναι το σώμα, το κάνω ό,τι θέλω. Οσον αφορά τις αμβλώσεις, ως ορθόδοξος διαφωνώ, αλλά πρέπει να δούμε και το δημογραφικό. Να βοηθήσει η κυβέρνηση τη μάνα να κρατήσει το παιδί, οικονομικά και ηθικά».
Απαντώντας στην ερώτηση του Π. Στάθη γιατί δεν ψήφισε τη διάταξη που εμπόδιζε την κάθοδο Κασιδιάρη στη Βουλή, απάντησε:
«Η εξουσία δεν μπορεί να κόβει τον δρόμο στον οποιονδήποτε θέλει να πάει στις εκλογές και ο κυβερνήτης την ίδια ώρα τον αφήνει να κάνει διαγγέλματα μέσα από τη φυλακή. Μόνον ο ελληνικός λαός αποφασίζει ποιον θέλει εκτός Βουλής ή εντός. Οχι τα λογισμικά που πήρε η ΝΔ και δεν μας αφήνει να τα ελέγξουμε, ούτε και οι υποκλοπές που έχουν γίνει. Υποκλέπτεις συνομιλίες εκτός χώρας, όχι εντός. Αδιανόητα πράγματα. Και την ίδια ώρα να υπάρχει ακαταδίωκτο σε τραπεζίτες, σε γιατρούς, υπουργούς και παντού, αλλά αυτόν που πουλάει ένα κουλούρι, τον συλλαμβάνουμε».
Στο δεύτερο σκέλος, για το αν αποδέχεται τις ψήφους αυτών που θα ψήφιζαν Κασιδιάρη και αν θα κοστίσουν οι πολιτικοί που κατηγορήθηκαν για αποστασία και απομακρύνθηκαν, είπε πως το no how το έχουν κάποιοι και ότι ήθελε να προφυλάξει τους ψηφοφόρους του.
Αυτόπτης μάρτυρας τράβηξε βίντεο και κάλεσε την Αστυνομία – Εξαφανισμένος ο δράστης
Αδιανόητη κτηνωδία στα Φιλιατρά με θύμα εναν σκύλο. Άνδρας κρέμασε το δύστυχο ζώο σε ενα δέντρο και αφού το έδερνε ακόμα και μετά τον θάνατό του, στη συνέχεια έβαλε λαϊκή μουσική και χορευε ημίγυμνος σαν κανίβαλος, γύρω απο το άψυχο σώμα του βασανισμένου τετραπόδου.
Το βίντεο που φέρνει στη δημοσιοτητα το protothema.gr και αποτυπώνουν τη φρικαλεοτητα σε βάρος του ζώου, που σημειώθηκε στις 6 το απόγευμα της 1ης Μαΐου, τράβηξε αυτόπτης μάρτυρας, ο οποίος κάλεσε και περιπολικό. Αστυνομικοι του Α.Τ. Φιλιατρών που έσπευσαν στο σημείο είδαν το υλικό, πλην όμως δεν κατάφεραν να βρουν τον άνδρα, ο οποίος ειχε προλάβει να εξαφανιστεί!
https://www.youtube.com/watch?v=ASxVDR1eesQ
Εκτός απο την Αστυνομία, ειδοποιήθηκαν και φιλοζωικές οργανώσεις, σχηματίστηκε δικογραφία και ο φάκελος με την κατάθεση του αυτόπτη μάρτυρα και το οπτικό υλικό διαβιβάστηκε στον Εισαγγελέα.
Λόγω παρέλευσης του αυτοφώρου, ο ιδιοκτήτης του ζώου, εχει κληθει σήμερα συνοδευόμενος απο τον δικηγόρο του να δώσει ανωμοτί κατάθεση και στη συνέχεια, ανακριτής και εισαγγελέας θα αποφασίσουν για την εξέλιξη της ζοφερής αυτής ιστορίας.
Η δικηγόρος της Πανελλήνιας Φιλοζωικής Εταιρείας κυρία Έλενα Αρβανίτη τονίζει στο protothema.gr πως: «Αποβλέποντας στην παραδειγματική τιμωρία και στην παραπομπή για κακούργημα του αυτουργού της ειδεχθούς θανάτωσης ζώου συντροφιάς στα Φιλιατρά, η Π.Φ.Π.Ο και ο φιλοζωικός σύλλογος Καλαμάτας, δήλωσαν παράσταση προς υποστήριξη της κατηγορίας ενώπιον του Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Κυπαρισσίας».
Άλλο ένα περιστατικό κακοποιητικής συμπεριφοράς με σκυλί στην πόλη του Ηρακλείου Κρήτης, έλαβε χώρα το απόγευμα της Τετάρτης, 10 Μαΐου.
Ειδικότερα, περαστικοί, εντόπισαν ένα σκυλάκι, πάνω σε ένα αγροτικό αυτοκίνητο, δεμένο ασφυκτικά με σχοινί, το οποίο ήταν και σε άθλια κατάσταση και άμεσα ειδοποίησαν την αστυνομία.
Το σκυλάκι εντοπίστηκε σε χώρο στάθμευσης και πιο συγκεκριμένα επί των οδών Μάχης Κρήτης και Εφόδου γωνία.
Άνδρες της αστυνομίας έσπευσαν στο σημείο και ο οδηγός μεταφέρθηκε στο Αστυνομικό Μέγαρο.
Στη δεκαετία του ’80 ήταν η αρρενωπή έκδοση του sex symbol, οι αφίσες του οποίου κατέκλυζαν τα κοριτσίστικα δωμάτια. Δεν τυποποιήθηκε υποκριτικά στο ρόλο του ζεν πρεμιέ, αλλά τον ανέλαβε… θέλοντας και μη στην προσωπική ζωή, έχοντας κάψει καρδιές μέσα από τις εμφανίσεις τους στα νεανικά, ανέμελα φιλμ του Γιάννη Δαλιανίδη «Βασικά… καλησπέρα σας» και «Τα τσακάλια».
Ο Πάνος Μιχαλόπουλος υπήρξε μία από τις πιο δημοφιλείς φυσιογνωμίες της ελληνικής τηλεόρασης, λόγω της συμμετοχής του σε κινηματογραφικές παραγωγές και βιντεοταινίες, αλλά φυσικά και λόγω της εντυπωσιακής νιότης του και το «γκελ» που έκανε μέσω αυτής. Στην πραγματικότητα όμως η καλλιτεχνική γκάμα του ήταν σαφώς πιο πλούσια απ’ όσο νομίζουν οι περισσότεροι.
Η καριέρα του στο σινεμά ξεκίνησε το 1972 με την πολεμική ταινία του Κώστα Ανδρίτσου «Αέρα, αέρα, αέρα», ενώ δύο χρόνια αργότερα έκανε το τηλεοπτικό ντεμπούτο του στο θρυλικό «Λούνα Παρκ» του Γιάννη Δαλιανίδη. Το 1977 έπαιξε στην «Ιφιγένεια» του Μιχάλη Κακογιάννη, πλάι στην Ειρήνη Παππά, τον Κώστα Καζάκο και την Τατιάνα Παπαμόσχου. Συνολικά συμμετείχε σε 28 ταινίες και σε 15 τηλεοπτικές σειρές, ενώ έπαιξε με επιτυχία και σε πολλές θεατρικές παραστάσεις.
Η πρώτη εμφάνιση του στο θεατρικό σανίδι έγινε το 1978 στο πλευρό της Ελλης Λαμπέτη στο έργο «Φιλουμένα Μαρτουράνο», ενώ το 1980 πρωταγωνίστησε -με τον Κώστα Αρζόγλου και τον Ηλία Λογοθέτη- σε ένα gay έργο που συζητήθηκε πολύ, την «Ξανθιά φράουλα». Την ίδια χρονιά πρωταγωνίστησε πάλι με την Ελλη Λαμπέτη στο έργο «Ντόλλυ» και το 1982 ακολούθησε ένας ακόμη σταθμός στη θεατρική καριέρα του, όταν συνεργάστηκε με την Αλίκη Βουγιουκλάκη στην «Κυρία με τις καμέλιες».
Στην τηλεόραση, οι πιο επιτυχημένες δουλειές του ήταν τα «Τα Λιονταράκια του κυρ Ηλία» (1985, ΕΡΤ), το «Τμήμα Ηθών» (1992, ΑΝΤ1), το «Για μια γυναίκα κι ένα αυτοκίνητο» (2001, ANT1) και «Η ώρα η καλή» (2004, Mega).
Η τελευταία δουλειά του στην υποκριτική χρονολογείται το 2009 με τη σειρά «Σ’ αγαπάω, πάρκαρε», που προβλήθηκε σε διαδικτυακό κανάλι.
Έκτοτε, ο γεννηθείς το 1949 στην Καλαμάτα, Πάνος Μιχαλόπουλος αποσύρθηκε από τα φώτα της δημοσιότητας και τα τελευταία χρόνια ασχολείται με τα πατρογονικά κτήματά του στη Μεσσηνία, δηλώνοντας ως ιδιότητα «αγρότης».
Το 2014 ήταν ένα βήμα από την επανεμφάνιση του στην τηλεόραση, υποψήφιος για ένα βασικό ρόλο στη σειρά του Γιώργου Καπουτζίδη «Εθνική Ελλάδος», αλλά το deal χάλασε, καθώς δεν τα βρήκε με τους ιθύνοντες της παραγωγής . Στα τέλη της δεκαετίας του 2000 συζητούσε με τον Αντ1 για να συμμετάσχει στο «Dancing with the stars», ωστόσο χολώθηκε από την απόλυση του γιου του, Σωτήρη, ο οποίος εργαζόταν επί 12 χρόνια ως τεχνικός στο κανάλι του Αμαρουσίου, το οποίο ο Μιχαλόπουλος ο πρεσβύτερος θεωρούσε δεύτερο «σπίτι» του.
«Δεν με ενδιαφέρει ούτε να ξαναβγώ στο γυαλί, ούτε στο θέατρο. Οι προτάσεις που μου κάνουν με αφήνουν αδιάφορο. Αποφεύγω κάθε είδους δημοσιότητα, γιατί δεν με ενδιαφέρει αυτός ο τομέας πλέον. Χαίρομαι όταν περπατάω στο δρόμο και με πιάνουν μικροί και μεγάλοι και μου λένε “μεγαλώσαμε με σένα”. Αυτή είναι η παρακαταθήκη μου», δήλωνε προ καιρού στην εφημερίδα «freddo», προσθέτοντας ότι λόγω των πολλών ασχολιών με τα κτήματα που κληρονόμησε από τον πατέρα του, δεν υπάρχουν κενές ώρες για κάτι άλλο.
Άλλωστε η κοσμική ζωή είναι το τελευταίο που τον ενδιαφέρει πλέον. «Η ζωή μου κυλάει πολύ όμορφα, πολύ ήρεμα και πολύ ωραία. Κυρίως στη φύση. Έχω στο πλευρό μου την οικογένειά μου, καλά φιλαράκια και πολλά ενδιαφέροντα να κάνω. Πίστεψε με, δεν μου φτάνει το εικοσιτετράωρο για να γεμίσει».
Στην πρωινή εκπομπή Breakfast Star μίλησε η ηθοποιός Ελένη Φιλίνη αποκαλύπτοντας τα σχέδιά της για την επιστροφή της στην ιδιωτική τηλεόραση μετά από την περυσινή της συμμετοχή στη σειρά «Χαιρέτα μου τον Πλάτανο» της ΕΡΤ.
Η έμπειρη ηθοποιός θα πρωταγωνιστήσει ξανά σε νέα έκδοση σε μία σειρά που την ανέδειξε τηλεοπτικά στη δημόσια τηλεόραση, στο «Ορκιστείτε παρακαλώ». Μάλιστα αυτό θα γίνει στο πλευρό του Μάρκου Σεφερλή ο οποίος θα ηγείται του cast στο reboot της αγαπημένης οικογενειακής κωμωδίας των 80s, αυτή τη φορά από τη συχνότητα του ΣΚΑΪ.
Η Ελένη Φιλίνη έπαιζε τον ρόλο της δικηγόρου του «Ορκιστείτε παρακαλώ» στην «αυθεντική» έκδοσή του με τον ρόλο του δικαστή να έχει τότε ο Γιάννης Μιχαλόπουλος.
«Χαίρομαι πάρα πολύ που ο Μάρκος Σεφερλής αναβιώνει το “Ορκιστείτε παρακαλώ” του αγαπημένου φίλου συγγραφέα Κώστα Παπαπέτρου. Το κουβεντιάσαμε και μάλλον θα γίνει. Και θα είναι πολύ ευχάριστο θεωρώ. Δεν ξέρω τι ρόλο θα έχω. Σε κάποιο επεισόδιο μπορεί να κάνω τη δικηγόρο, σε κάποιο την πρόεδρο, δεν ξέρω. Είναι πολύ νωρίς ακόμη», δήλωσε στην κάμερα του Star η ηθοποιός ενώ έκανε ακόμα μία αποκάλυψη: «Ο Μάρκος δεν θα κάνει τον δικαστή. Θα κάνει διάφορους ρόλους, κάθε επεισόδιο θα είναι διαφορετικό».
