Σε μια συγκλονιστική αποκάλυψη για την υπόθεση Μουρτζούκου προχώρησε ο Θανάσης Κατερινόπουλος στις σημερινές «Αποκαλύψεις»
Δείτε το βίντεο:
«Θυμάστε πέρσι φίλες και φίλοι που ξεκινήσαμε μια έρευνα και είχαμε συγκεκριμένες μαρτυρίες σε ότι αφορά την προσπάθεια της κυρίας Μουρτζούκου και της μητέρας του Παναγιωτάκη να πουλήσουν το βρέφος; Θυμάστε την ιστορία της εμπορίας βρεφών;» είπε ο δημοσιογράφος Πέτρος Κουσουλός θέλοντας να υπενθυμίσει στο κοινό αυτή την πλευρά της υπόθεσης η οποία όπως φαίνεται έρχεται πάλι στο φως. «Έχουν γίνει ενέργειες από τη δικαιοσύνη για αυτό το θέμα, έχει ξεκινήσει η έρευνα για την εμβρυολόγο την κ. Ρήγα» τόνισε ο δημοσιογράφος.
Ο Θανάσης Κατερινόπουλος έπειτα αποκάλυψε ένα πολύ σημαντικό στοιχείο στον αέρα: «Ένα από τα άμοιρα παιδάκια της υπόθεσης Μουρτζούκου, είχε μεταφερθεί στο νοσοκομείο Αμαλιάδας και είχε ζητηθεί να πραγματοποιηθεί κολονοσκόπηση. Τότε τους είχαν πει “δεν κάνουμε τέτοια εξέταση σε βρέφος να πάτε στο νοσοκομείο Πύργου”. Πήγαν στο νοσοκομείο Πύργου και αρνήθηκαν και εκεί την εξέταση. Προφανώς ζητήθηκαν εξειδικευμένες εξετάσεις από… υποψήφιους γονείς».
Αναστάτωση στη Βόνιτσα έχει προκαλέσει η εξαφάνιση μίας μητέρας τριών ανήλικων παιδιών, τα ίχνη της οποίας χάθηκαν στις 8 Δεκεμβρίου 2025. Οι έρευνες για την υπόθεση, ωστόσο, ξεκίνησαν μόλις σήμερα, αφού ουδέποτε η γυναίκα δηλώθηκε ως αγνοούμενη.
Με την περίεργη υπόθεση ασχολήθηκε η εκπομπή Live News, φέρνοντας στο «φως» τα μέχρι τώρα γνωστά στοιχεία.
Δείτε το βίντεο:
Η γυναίκα, βουλγαρικής καταγωγής, είναι μητέρα τριών παιδιών, 3, 5 και 8 ετών, τα οποία είχε αποκτήσει με τον Έλληνα σύζυγό της.
Πριν από πέντε περίπου χρόνια η ίδια είχε προχωρήσει σε καταγγελία εναντίον του συζύγου της, μετά από περιστατικό ενδοοικογενειακής βίας. Το δικαστήριο που ακολούθησε έκρινε ότι το ζευγάρι θα έπρεπε να διακόψει τις μεταξύ τους επαφές.
Ωστόσο κάτι τέτοιο δε συνέβη, με τις επαφές του ζευγαριού και τα επεισόδια μεταξύ τους να συνεχίζονται, μέχρι που, σε άγνωστη χρονική στιγμή, ο σύζυγός της μετακόμισε στους γονείς του και εκείνη παρέμεινε στο σπίτι όπου ζούσαν μέχρι πρότινος όλοι μαζί, με τα παιδιά τους.
Η εξαφάνιση πριν έναν μήνα – Τι αναφέρει ο σύζυγος και συγγενείς του ζευγαριού
Στις 8 Δεκεμβρίου, τα ίχνη της γυναίκας εξαφανίζονται, χωρίς, ωστόσο, κανείς να δηλώσει την εξαφάνισή της.
Ο σύζυγός της αρχικά ισχυρίστηκε ότι είχε επικοινωνία με την αστυνομία, η οποία του ανέφερε ότι η γυναίκα βρίσκεται στη Βουλγαρία, και το τελευταίο στίγμα της ήταν όταν πέρασε τα σύνορα με την ταυτότητά της.
Ωστόσο, σε νεότερη επικοινωνία του Live News μαζί του, ο ίδιος σημείωσε ότι η γυναίκα βρίσκεται στη Γερμανία, γεγονός που επιβεβαιώνει και συγγενής του ζευγαριού, που αναφέρει, μάλιστα, ότι είχε και επικοινωνία μαζί της.
Την ίδια ώρα, άτομα από το περιβάλλον του άνδρα αναφέρουν ότι η σύζυγός του τον εγκατέλειψε να μείνει μόνος του με τα τρία παιδιά τους, προκειμένου να τον εκδικηθεί.
Για την υπόθεση κινητοποιήθηκε μόλις σήμερα η αστυνομία, αφού δεν υπήρξε ποτέ επίσημη δήλωση εξαφάνισης.
Σύμφωνα με πληροφορίες του Mega, οι τοπικές Αρχές έχουν ήδη επικοινωνήσει με τις Αρχές της Βουλγαρίας, προκειμένου να διαπιστώσουν αν η γυναίκα βρίσκεται εκεί. Παράλληλα, εξετάζουν και τη μαρτυρία του συγγενικού προσώπου του ζευγαριού, που ισχυρίστηκε ότι η γυναίκα βρίσκεται στη Γερμανία, και ότι έχει συνομιλήσει μαζί της.
Δεδομένου του ότι η έρευνα για την υπόθεση μετρά μόλις λίγες ώρες, αναμένονται εξελίξεις μέσα στις επόμενες ημέρες.
Την ίδια ώρα, τα τρία ανήλικα παιδιά του ζευγαριού βρίσκονται σε συγγενικό τους πρόσωπο.
Σε ποιον δεν αρέσει ένα καλό πιάτο τραγανές πατάτες; Σίγουρα παραμένει ένα από τα αγαπημένα πιάτα όλων.
Μόνες τους ή ως συνοδευτικό με κρέας, αυτά τα λαχταριστά κομμάτια πατάτας αποτελούν σίγουρα μέρος των γαστρονομικών μας συνηθειών.
Το μόνο πρόβλημα: πρέπει να χρησιμοποιήσετε πολύ λάδι για να τις ετοιμάσετε. Τι κι αν σας λέγαμε ότι γίνεται να τις φτιάξετε χωρίς καν να τις τηγανίσετε; Τέρμα οι τηγανητές πατάτες που κολυμπούν στο λάδι και τα περιττά λιπαρά που βλάπτουν την υγεία. Πώς αλλιώς να μαγειρέψετε αυτό το πιάτο για να το κάνετε πιο υγιεινό; Παρακάτω σας δείχνουμε μια καταπληκτική συνταγή για τηγανιτές πατάτες χωρίς την παραμικρή σταγόνα λαδιού.
Η συνταγή για τηγανητές πατάτες χωρίς λάδι
Συστατικά
5 πατάτες
2 ασπράδια αυγών
1/2 κουταλάκι του γλυκού αλάτι
1/2 κουταλάκι του γλυκού πιπέρι
1/2 κουταλάκι του γλυκού πάπρικα
Εκτέλεση
Χτυπάμε τα ασπράδια και τα ανακατεύουμε με τα μπαχαρικά που προαναφέραμε (μπορείτε να προσθέσετε και άλλα που σας αρέσουν. Συγκεκριμένα, μπορείτε να προσθέσετε δεντρολίβανο ή έτοιμα για χρήση μπαχαρικά που θα βρείτε σε οποιοδήποτε σούπερ μάρκετ.
Στη συνέχεια βάζετε τις κομμένες πατάτες σε μπαστουνάκια σε μια σαλατιέρα και ρίχνετε τα χτυπημένα ασπράδια. Ανακατέψτε τα πάντα καλά με τα χέρια σας.
Στρώστε χαρτί ψησίματος ή λαδόκολλα στο ταψί του φούρνου.
Τοποθετήστε πάνω τα μπαστουνάκια πατάτας σας. Ένα μικρό κόλπο: χωρίστε τα ώστε να μην κολλάνε μεταξύ τους.
Ξαναβάζουμε το ταψί στον προθερμασμένο φούρνο στους 220°C. Μετά από 10 λεπτά ελέγξτε το ψήσιμο. Φροντίστε να γυρίσετε τις πατάτες για να ψηθούν και από την άλλη πλευρά. Μετά από άλλα 10-12 λεπτά, οι πατάτες σας είναι έτοιμες.
Σημείωση: μια άλλη εκδοχή είναι να τις βράσετε πολύ ελαφρά πριν τις βάλετε στο φούρνο. Και πάλι, πρέπει να επαναλάβετε την παραπάνω διαδικασία με τα ασπράδια και τα μπαχαρικά.
Αυτό ήταν, τώρα έχετε μια τέλεια μέθοδο για να φτιάξετε αφράτες, χρυσαφιές πατάτες χωρίς να χρειάζεται να σπαταλήσετε λάδι!
Κεντρικό σημείο αντιπαράθεσης αποτελεί η υποχρεωτική μετάβαση στην ηλεκτροκίνηση
«Χειρόφρενο» τραβούν οι οδηγοί ταξί από την Τρίτη 13 Ιανουαρίου όπως έκανε γνωστό ο πρόεδρος του ΣΑΤΑ, Θύμιος Λυμπερόπουλος, καθώς θα πραγματοποιούν επαναλαμβανόμενες 48ωρες απεργίες, «χωρίς ορίζοντα».
«Κάθε μέρα θα έχουμε διαδηλώσεις στη Λεωφόρο Καβάλας μέχρι να μας δει ο κ. Κυρανάκης» δήλωσε ο πρόεδρος του ΣΑΤΑ, Θύμιος Λυμπερόπουλος αναφορικά με τις απεργίες των οδηγών ταξί.
Κεντρικό σημείο αντιπαράθεσης, όπως ανέφερε ο ίδιος στα Παραπολιτικά 90,1, αποτελεί η υποχρεωτική μετάβαση στην ηλεκτροκίνηση, η οποία, όπως αναφέρει «οδηγεί τον κλάδο σε οικονομικό αδιέξοδο».
Συγκεκριμένα τόνισε πως το κόστος χρήσης ηλεκτρικού οχήματος φτάνει τα 0,14 ευρώ ανά χιλιόμετρο, όταν το πετρέλαιο κοστίζει περίπου 8 λεπτά, την ίδια στιγμή που η αγορά ενός ηλεκτρικού αυτοκινήτου είναι κατά 15.000 έως 20.000 ευρώ ακριβότερη από ένα όχημα εσωτερικής καύσης.
Τα αιτήματα των οδηγών ταξί είναι τα ακόλουθα:
-Παράταση στην υποχρεωτική και βίαιη μετάβαση στην ηλεκτροκίνηση για το 2035, με βιώσιμο σχέδιο μετάβασης
-Ξεκάθαρο διαχωρισμό των υπηρεσιών που παρέχει το Ταξί και το ενοικιαζόμενο αυτοκίνητο με οδηγό. «Με το Ε.Ι.Χ ο επιβάτης αγοράζει χρόνο για την μετακίνησή του, για αυτό προτείνουμε ελάχιστη μίσθωση στα 150 ευρώ συν Φ.Π.Α για αυτή την υπηρεσία, για ολόκληρη την επικράτεια. Η μεταφορά από ένα σημείο (Α) προς ένα σημείο (Β) είναι έργο που ανήκει στο ταξί» αναφέρει ο κ. Λυμπερόπουλος.
-Αντιμετώπιση του αθέμιτου ανταγωνισμού που προκαλούν οι εφαρμογές πολυεθνικών απέναντι στον κλάδο και ειδικότερα στα Ράδιο Ταξί.
-Δικαίωμα χρήσης των ειδικών λωρίδων κυκλοφορίας (λεωφορειολωρίδων) από τα έμφορτα.
-Φορολογικό: Δίκαιη φορολογική μεταχείριση – Τερματισμός της φορολογικής επιδρομής
Καβάλα: «Έθαψε γυναίκα και γιο και λύγισε και ο ίδιος» λένε για τον αγρότη που αυτοκτόνησε
Μάνα και γιος προσβλήθηκαν από κορωνοϊό και έχασαν τη ζωή τους – Ο σύζυγος και πατέρας των θυμάτων δεν άντεξε την απώλειά τους και αυτοκτόνησε
Mια οικογενειακή τραγωδία κρύβεται πίσω από την αυτοχειρία ενός πατέρα, στο χωριό Ελαιοχώρι της Καβάλας. Ο ήλικιωμένος άντρας έβαλε τέλος στη ζωή του μετά τον θάνατο της γυναίκας του και του γιου του, οι οποίοι νόσησαν από κορωνοϊό. Μάλιστα, ο γιος του ήταν ιερομόναχος σε μοναστήρι της Χαλκιδικής και μάνα και γιος πέθαναν, σύμφωνα με πληροφορίες, με διαφορά λίγων μηνών.
Οι κάτοικοι στο χωριό Ελαιοχώρι της Καβάλας έχουν σοκαριστεί απο την αυτοκτονία του συγχωριανού τους, ο οποίος βρέθηκε κρεμασμένος με σκοινί μέσα στο σπίτι του από την κόρη του. Μόνο καλά λόγια έχουν να πουν για την οικογένεια του αυτόχειρα. Όσοι τους γνώριζαν λένε ότι «έθαψε γυναίκα και γιο και μετά λύγισε και ο ίδιος». Κανείς δεν μπορεί να πιστέψει το τραγικό τέλος αυτών των ανθρώπων.
Ζωζώ Σαπουντζάκη: Ο Μάκης Δελαπόρτας για το πρόβλημα υγείας της – «Μαθαίνω σήμερα το οξυγόνο της είναι 97, είναι πολύ καλά»
«Η Ζωζώ τα “σπάει” σπίτι της. Θα σηκωθεί, θα τραγουδήσει, θα χορέψει», είπε ακόμα, ενώ αναφέρθηκε και στον θάνατο της Τόνιας Καζιάνη.
Δείτε το βίντεο:
Για την πρόσφατη περιπέτεια υγείας που περνάει η Ζωζώ Σαπουντζάκη μίλησε ο καλός της φίλος και συνεργάτης, Μάκης Δελαπόρτας.
Ο γνωστός ηθοποιός και συγγραφέας μίλησε στην εκπομπή «Στούντιο 4», της ΕΡΤ1, το απόγευμα της Πέμπτης (08.01.2026) και αναφέρθηκε στο πρόβλημα που έστειλε τη σπουδαία καλλιτέχνιδα, Ζωζώ Σαπουντζάκη, στο νοσοκομείο, σημειώνοντας ότι είναι καλά. Παράλληλα, ο Μάκης Δελαπόρτας μίλησε και για την Τόνια Καζιάνη που «έφυγε» πρόσφατα από τη ζωή.
«Καλή χρονιά να έχουμε με υγεία, γιατί μπήκε λίγο η χρονιά έτσι περίεργα, από τη μία ο Γιώργος ο Παπαδάκης που πραγματικά σοκαριστήκαμε όλοι, ήταν πολύ ξαφνικό… Τώρα η Ζωζώ, αλλά δεν πρέπει να ανησυχούμε», είπε αρχικά ο γνωστός ηθοποιός και συγγραφέας.
«Δεν πρέπει να ανησυχούμε, γιατί πριν τέσσερις – πέντε μέρες περίπου είχα μιλήσει στο τηλέφωνο μαζί της. Είπαμε να βρεθούμε. Ήταν πολύ χαρούμενη. Η Ζωζώ, παιδιά, είναι η Ζωζώ. Έτσι όπως την ξέρουμε στη σκηνή, είναι και στο σπίτι. Η Ζωζώ τα “σπάει” σπίτι της. Θα σηκωθεί, θα τραγουδήσει, θα χορέψει. Τώρα βέβαια έχει και κάποια κινητικά προβλήματα που την ταλαιπωρούνε, αλλά δε νομίζω πως η Ζωζώ το βάζει εύκολα κάτω», είπε στη συνέχεια.
Όσο για την εισαγωγή της Ζωζώς Σαπουντζάκη στο νοσοκομείο, ο Μάκης Δελαπόρτας υπογράμμισε: «Έπρεπε να μπει, έχω άμεση επικοινωνία με τη Σταυρίνα, τη γυναίκα που είναι δίπλα της και είναι ο φύλακας άγγελός της. Και για κάποιο περίεργο λόγο, ξέρετε έχω ζήσει κι όλους αυτούς δίπλα τους, τους πολύ σπουδαίους και σημαντικούς, προς το τέλος ή τέλος πάντων όταν έσβησαν τα φώτα για πολλούς από αυτούς, υπήρχε και μία απομόνωση και όλα αυτά. Πάντα όμως υπήρχε τελικά ένας φύλακας άγγελος που ήταν δίπλα τους και έτσι έφυγαν όμορφα, ωραία.
Μιλάω για τη Μάρθα Καραγιάννη, μιλάω για τη Μαίρη τη Χρονοπούλου, για τη Ρένα τη Βλαχοπούλου, που δεν είχανε παιδιά. Έτσι και η Ζωζώ τώρα έχει δίπλα της τη Σταυρίνα, που είναι πραγματικά ο φύλακας άγγελός της. Μόλις είδε η Σταυρίνα λοιπόν πως της Ζωζώς το οξυγόνο έπεσε, αμέσως ενημέρωσε γιατρούς και πήγανε νοσοκομείο και καλά έκανε, γιατί μαθαίνω σήμερα το οξυγόνο της Ζωζώς είναι 97. Είναι πολύ καλά».
Επίσης, ο Μάκης Δελαπόρτας μίλησε για τον θάνατο της Τόνιας Καζιάνη, η οποία «έφυγε» πριν από μερικές ημέρες από τη ζωή.
«Ζούσε μια ήσυχη, μοναχική ζωή, είχε έρθει, θυμάμαι, δυο – τρία χρόνια πριν σε μια παρουσίαση ενός βιβλίου μου. Ήταν πολύ γλυκιά, πολύ κομψά ντυμένη. Ήταν μία ιδιαίτερη προσωπικότητα που για μένα. Βεβαίως το ότι κάποιοι άνθρωποι άφησαν το θέατρο ήταν δική τους επιλογή, όμως λείψανε από τον κόσμο. Η Τόνια Καζιάνη θεωρώ πως είχε χώρο και στο θέατρο σήμερα και στην τηλεόραση και ήταν δική της επιλογή να αποσυρθεί, αλλά πραγματικά έλειψε.
“Έφυγε” αθόρυβα ως κυρία. Υπήρξε κυρία στο θέατρο και στα παρασκήνια. Δεν είχα συνεργαστεί μαζί της, αλλά θυμάμαι ο Γιάννης Δαλιανίδης μου έλεγε πως ήτανε πολύ έτσι σημαντική και σαν άνθρωπος η Τόνια Καζιάνη», δήλωσε χαρακτηριστικά.
Γνωρίζατε ότι η βιταμίνη Κ2 παίζει σημαντικό ρόλο στην προστασία των αρτηριών σας;
Βοηθά στην αποφυγή συσσώρευσης ασβεστίου στα αιμοφόρα αγγεία—κάτι ιδιαίτερα κρίσιμο για την υγεία της καρδιάς.
Πρώτα, είναι σημαντικό να καταλάβουμε ότι υπάρχουν δύο κύριοι τύποι βιταμίνης Κ:
Βιταμίνη Κ1: βρίσκεται κυρίως σε πράσινα φυλλώδη λαχανικά όπως το σπανάκι και είναι σημαντική για την πήξη του αίματος.
Βιταμίνη Κ2: βρίσκεται κυρίως σε ζωικά προϊόντα και τρόφιμα που έχουν υποστεί ζύμωση. Αυτή είναι που βοηθά στην πρόληψη της εναπόθεσης ασβεστίου στις αρτηρίες, διατηρώντας τες καθαρές και ελαστικές.
Πού μπορείτε να βρείτε βιταμίνη Κ2;
Δεν χρειάζεται να καταφύγετε αμέσως στα συμπληρώματα—η Κ2 είναι φυσικά διαθέσιμη σε κάποια νόστιμα και θρεπτικά τρόφιμα. Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι το natto, ένα παραδοσιακό ιαπωνικό φαγητό από ζυμωμένη σόγια.
Άλλες εξαιρετικές επιλογές είναι:
Χέλι
Παλιωμένα τυριά όπως gouda, edam, raclette και Jarlsberg
Μοσχαρίσιο συκώτι
Βούτυρο από ζώα που τρέφονται με χορτάρι
Σκούρο κρέας χήνας
Ξινολάχανο
Κρόκοι αυγών από κοτόπουλα ελεύθερης βοσκής
Θα παρατηρήσετε ένα κοινό θέμα: τα ζυμωμένα τρόφιμα και τα προϊόντα από ζώα που βόσκουν ελεύθερα είναι οι καλύτερες πηγές.
Τι γίνεται με το ασβέστιο και τη βιταμίνη D;
Το ασβέστιο είναι κρίσιμο για την υγεία των οστών, και μπορείτε να το πάρετε από πράσινα φυλλώδη λαχανικά, γαλακτοκομικά προϊόντα ή εμπλουτισμένα φυτικά γάλατα. Συνήθως, δεν χρειάζεστε συμπλήρωμα ασβεστίου, εκτός αν σας το συστήσει ο γιατρός σας.
Όμως, χωρίς αρκετή βιταμίνη D, το σώμα σας δεν μπορεί να απορροφήσει σωστά το ασβέστιο. Κι αν το ασβέστιο δεν οδηγηθεί στα οστά, μπορεί να καταλήξει σε λάθος μέρη—όπως στις αρτηρίες σας, αυξάνοντας τον κίνδυνο εμφράγματος ή εγκεφαλικού.
Η βιταμίνη Κ2 λειτουργεί ως «τροχονόμος» του ασβεστίου—διασφαλίζοντας πως πηγαίνει στα οστά και όχι στις αρτηρίες.
Σκέφτεστε συμπληρώματα;
Αν σκέφτεστε να πάρετε συμπληρώματα Κ2, υπάρχουν δύο κοινές μορφές:
MK-4: απορροφάται γρήγορα αλλά αποβάλλεται σύντομα.
MK-7: παραμένει περισσότερο στο σύστημα και λαμβάνεται μια φορά τη μέρα.
Συχνά, τα συμπληρώματα Κ2 συνδυάζονται με βιταμίνη D3—αυτές οι δύο βιταμίνες συνεργάζονται άριστα. Προτιμήστε τη βιταμίνη D3 (όχι D2), γιατί είναι πιο αποτελεσματική.
Η συνιστώμενη δόση για την MK-7 κυμαίνεται από 90 έως 200 μικρογραμμάρια την ημέρα.
Ωστόσο, θυμηθείτε ότι η καλύτερη πηγή θρεπτικών συστατικών είναι πάντα τα πραγματικά τρόφιμα.
Συνοψίζοντας:
Η βιταμίνη Κ2 αποτρέπει τη συσσώρευση ασβεστίου στις αρτηρίες και ενισχύει τα οστά.
Βρίσκεται σε ζυμωμένα τρόφιμα και ζωικά προϊόντα όπως natto, τυρί, βούτυρο, συκώτι και κρόκους αυγών.
Η βιταμίνη D είναι απαραίτητη για την απορρόφηση του ασβεστίου στα οστά, αλλά η Κ2 είναι αυτή που εμποδίζει την εναπόθεση στις αρτηρίες.
Μπορείτε να πάρετε συμπληρώματα MK-4 ή MK-7, αλλά η διατροφή είναι η καλύτερη μακροπρόθεσμη λύση.
Θέλετε περισσότερες πληροφορίες; Εξερευνήστε το βίντεο στον παρακάτω σύνδεσμο και μάθετε περισσότερα για τη βιταμίνη Κ2, τις πηγές και τα οφέλη της.
Νόμιζε ότι θα ήταν μόνο ένα βράδυ, αλλά αυτό που δεν ήξερε ήταν πως εκείνη η νύχτα θα άλλαζε τη ζωή του για πάντα.
Ο Ραφαήλ, 25 ετών, ζει σε μια εργατική γειτονιά στο Κερατσίνι. Είχε τελειώσει τις σπουδές του πριν από δύο χρόνια, αλλά δεν είχε καταφέρει ποτέ να βρει μια σταθερή δουλειά. Η μητέρα του ήταν σε τελικό στάδιο ασθένειας και οι λογαριασμοί του νοσοκομείου είχαν μαζευτεί.
Ως ο μοναδικός γιος της οικογένειας, με δύο μικρότερες αδελφές που ακόμα πήγαιναν σχολείο, αποφάσισε να γίνει υδραυλικός και άρχισε να κάνει μεροκάματα εδώ κι εκεί για να επιβιώσει.
Μια μέρα δέχτηκε ένα τηλεφώνημα για μια επείγουσα επισκευή σε μια πολυτελή βίλα. Πήγε αμέσως. Όταν άνοιξε η πόρτα, βρέθηκε πρόσωπο με πρόσωπο με μια κομψή και πολύ όμορφη γυναίκα γύρω στα εξήντα. Το όνομά της ήταν Ραχήλ, μια ιδιαίτερα ισχυρή προσωπικότητα στους πολιτικούς και κοινωνικούς κύκλους της χώρας.
Τον κοίταξε από πάνω μέχρι κάτω.
«Εσύ είσαι ο υδραυλικός;»
«Ναι, κυρία μου. Θα κάνω καλή δουλειά. Μπορείτε να βασιστείτε σε μένα.»
Ο Ραφαήλ επισκεύασε πολύ γρήγορα και τέλεια την τουαλέτα.
Εντυπωσιασμένη, τον πλήρωσε. Εκείνος την ευχαρίστησε, αλλά πρόσεξε πως τα χρήματα που του έδωσε ήταν πολύ περισσότερα από το συμφωνημένο.
«Με συγχωρείτε, μου δώσατε περισσότερα απ’ όσα είχαμε συμφωνήσει.»
Η Ραχήλ τον κοίταξε έκπληκτη. «Είσαι ο πρώτος που μου το λέει αυτό. Όλοι οι άλλοι απλώς κρατούν τα χρήματα χωρίς να πουν λέξη.»
«Δεν είναι αυτό το στυλ μου, κυρία μου.»
Χαμογέλασε και του είπε ότι μπορούσε να θεωρήσει τα επιπλέον χρήματα ως ανταμοιβή, ένα μπόνους για την ειλικρίνειά του.
Την ευχαρίστησε, αλλά τη στιγμή που ετοιμαζόταν να φύγει, εκείνη του φώναξε: «Ραφαήλ, μείνε τη νύχτα μαζί μου.»
Ο νεαρός νόμισε πως δεν άκουσε καλά. «Κυρία μου, άκουσα σωστά;»
«Ένα βράδυ, και μπορώ να σου δώσω ό,τι θέλεις. Σπίτι, αυτοκίνητο, χρήματα.»
Ο Ραφαήλ πάγωσε. «Λυπάμαι, δεν μπορώ να το κάνω αυτό.»
«Γιατί; Δεν θέλεις να σώσεις τη μητέρα σου;»
«Μόνο ένα βράδυ αρκεί.»
«Όχι. Δεν είμαι τέτοιος άνθρωπος. Συγγνώμη.»
Και έφυγε. Η απόρριψή του χτύπησε τη Ραχήλ στο βάθος της ψυχής της. Πάντα την πλησίαζαν για τα χρήματά της, ποτέ για αυτό που ήταν. Τέσσερις φορές διαζευγμένη, ταπεινωμένη, προδομένη και μια ζωή την έκλεβαν — ο τελευταίος της σύζυγος της είχε κλέψει όλα της τα υπάρχοντα τη νύχτα του γάμου τους. Και τώρα ένας νεαρός άγνωστος, φτωχός και απελπισμένος, την απέρριπτε. Εκείνο ακριβώς το βράδυ, τον κάλεσε.
«Καλησπέρα, Ραφαήλ. Η Ραχήλ είμαι.»
«Καλησπέρα, κυρία μου.»
«Θα ήθελα να σε καλέσω για μεσημεριανό.»
«Λυπάμαι, δεν είμαι διαθέσιμος. Σας ευχαριστώ, κυρία μου.»
Και έκλεισε το τηλέφωνο. Ο φίλος του, ο Νέστωρας, το άκουσε και εξοργίστηκε.
«Είσαι τρελός; Η μητέρα σου είναι στο νοσοκομείο. Απορρίπτεις τη βοήθεια μιας πλούσιας γυναίκας. Ίσως ο Θεός σου στέλνει μια βοήθεια και εσύ λες όχι;»
Ο Ραφαήλ γέμισε αμφιβολίες. Κι αν ο Νέστωρας είχε δίκιο; Κι αν ήταν μια δοκιμασία, ένα σημάδι της μοίρας; Τελικά, τηλεφώνησε στη Ραχήλ και δέχτηκε να τη συναντήσει σε ένα ακριβό εστιατόριο.
Όταν έφτασε, βρέθηκε μόνος μαζί της. Είχε κλείσει ολόκληρο τον χώρο και τον υποδέχτηκε ζεστά. Ο Ραφαήλ δεν τολμούσε ούτε να τη κοιτάξει στα μάτια.
«Πόσο χρονών είσαι, Ραφαήλ;»
«25, κυρία μου.»
«Κι εσύ;»
«60, αλλά το ξέρω ήδη. Έκανα έρευνα για εσάς»
Ο Ραφαήλ την κοίταξε κατάματα και την ρώτησε: «Γιατί εγώ;»
«Γιατί είσαι ειλικρινής. Με άγγιξες. Δεν θέλεις τα χρήματά μου. Με σεβάστηκες. Μου θύμισες πώς είναι να αγαπιέσαι.»
Και τότε άνοιξε την καρδιά της. «Με έχουν προδώσει. Με έχουν ταπεινώσει. Με έχουν χρησιμοποιήσει. Όλη μου τη ζωή είχα χρήματα και αναγνώριση, αλλά ποτέ αγάπη στην ηλικία μου. Θέλω απλώς να νιώσω πώς είναι να σε αγαπούν.»
Ο Ραφαήλ έμεινε άφωνος. Εκείνη τον ρώτησε αν είχε παιδιά. «Όχι.»
Του είπε ότι είχε μια υιοθετημένη κόρη, τη Μαρία, 23 ετών, την οποία μεγάλωσε μόνη της. Τότε ο Ραφαήλ σηκώθηκε, πλησίασε και τη φίλησε.
«Αυτό σημαίνει ναι;» ρώτησε μπερδεμένη η Ραχήλ. Εκείνος έγνεψε, κι έτσι άρχισε η ιστορία τους.
Εκείνη τη νύχτα η Ραχήλ δεν κοιμήθηκε μόνη. Για πρώτη φορά μετά από χρόνια, ένιωσε ειλικρινή χέρια να την αγκαλιάζουν, τρυφερές κινήσεις. Εκείνος της ψιθύρισε: «Μπορεί να μην είμαι πλούσιος, αλλά είμαι δικός σου.»
Οι μέρες περνούσαν και έβλεπαν ο ένας τον άλλον όλο και πιο συχνά, πρώτα διακριτικά, ύστερα δημόσια. Ο Ραφαήλ κέρδισε ξανά την εμπιστοσύνη της.
Η Ραχήλ τον αγάπησε όπως δεν είχε αγαπήσει ποτέ και του έδωσε τα πάντα με αφθονία. Η μητέρα του μεταφέρθηκε σε ιδιωτική κλινική. Φρόντισαν για την εκπαίδευση των αδελφών του και ο Ραφαήλ άρχισε ακόμη και να διαχειρίζεται δουλειές με τις επαφές της Ραχήλ. Όμως το πολυτιμότερο ήταν η αγάπη που μοιράζονταν.
Μια μέρα ο Ραφαήλ την κοίταξε και είπε: «Θέλω να σε παντρευτώ.» Εκείνη γέλασε, νομίζοντας πως αστειευόταν. Εκείνος επέμεινε και αποφάσισε να της κάνει πρόταση στα γενέθλιά της. Μπροστά σε όλους τους φίλους και τους συνεργάτες της, γονάτισε και έβγαλε ένα δαχτυλίδι. «Ραχήλ, θα με παντρευτείς;» Η αίθουσα πάγωσε. Ψίθυροι άρχισαν. «Σοβαρά; Είναι στην ηλικία της μητέρας του. Δεν είναι αγάπη, είναι συμφέρον.»
Όμως η Ραχήλ έβλεπε μόνο ένα πράγμα: τον σεβασμό του Ραφαήλ. Και είπε ναι. Έβαλε το δαχτυλίδι. Δάκρυα κύλησαν στα ρυτιδιασμένα της μάγουλα. Εκείνος την αγκάλιασε. Ο κόσμος γύρω τους θόλωσε, αλλά στο μυαλό του Ραφαήλ μια ερώτηση τον βασάνιζε σαν δηλητήριο: «Θα την αγαπούσα αν ήταν φτωχή;» Βασανιζόταν, αλλά κατά βάθος ήξερε πως ναι, την αγαπούσε.
Μια μέρα αποφάσισε να τη γνωρίσει στην οικογένειά του. Η μητέρα του, πλέον αναρρωμένη, ζούσε σε ένα σπίτι που είχε αγοράσει η Ραχήλ. Οι αδελφές του Ραφαήλ ήταν ενθουσιασμένες.
«Η γυναικα του αδελφού μας έρχεται. Η νύφη μας θα είναι όμορφη.»
Το αυτοκίνητο σταμάτησε. Η Ραχήλ κατέβηκε, κομψή σαν βασίλισσα, και ξαφνικά επικράτησε σιωπή.
Οι αδελφές του Ραφαήλ πάγωσαν. «Ποια είναι αυτή;»
Ο Ραφαήλ χαμογέλασε αμήχανα.
«Θέλω να σας συστήσω τη Ραχήλ, τη γυναίκα της ζωής μου.»
«Τι;» φώναξε η μικρότερη αδελφή του.
«Είσαι τρελός; Μας φέρνεις μια γριά για γυναίκα σου; Ντροπή!»
Ο Ραούλ φώναξε: «Αξίζει κάτι καλύτερο από τις προσβολές σας!»
Αλλά εκείνη συνέχισε.
«Δεν μπορείς καν να κάνεις παιδιά. Θέλουμε ανίψια. Καταστρέφεις τη ζωή σου, αδελφέ.»
Η Ραχήλ έφυγε κλαίγοντας, μπήκε στο αυτοκίνητό της και εξαφανίστηκε.
Ο Ραφαήλ προσπάθησε να την προλάβει, αλλά ήταν αργά.
Την κάλεσε, αλλά δεν απάντησε. Πήγε στο σπίτι της, αλλά δεν τον άφησε να μπει.
Ύστερα έλαβε ένα μήνυμα: «Τελείωσε. Ευχαριστώ για όλα. Κράτα όσα σου έδωσα, αλλά βγες από τη ζωή μου.»
Ο Ραφαήλ έπεσε στα γόνατα, συντετριμμένος από τη θλίψη.
Χτύπησε την πόρτα της Ραχήλ μέχρι που άνοιξε. Δεν τον κοίταξε καν.
«Γιατί δεν με προειδοποίησες; Γιατί με άφησες να υποφέρω έτσι;» είπε με τρεμάμενη φωνή.
« Σ’ αγαπώ, Ραχήλ. Δεν μπορείς να με αφήσεις έτσι.»
Τον κοίταξε με τα μάτια μιας γυναίκας ραγισμένης.
«Φεύγεις αύριο το πρωί. Τελείωσε.»
Ο Ραφαήλ κατέρρευσε, αλλά δεν τα παράτησε.
«Παρόλο που είσαι μεγαλύτερή μου, εγώ είμαι ο άντρας σε αυτή τη σχέση και σ’ αγαπώ. Θα σε παντρευτώ. Είσαι η γυναίκα της ζωής μου και κανείς — στο λέω, κανείς — δεν θα με εμποδίσει να σ’ αγαπώ.»
Αυτά τα λόγια άγγιξαν τη Ραχήλ μέχρι τα βάθη της ψυχής της. Έτρεξε και τον αγκάλιασε σφιχτά. Φιλήθηκαν με ακόμη περισσότερο πάθος. Εκείνη τη νύχτα αγαπήθηκαν και δέθηκαν πάρα πολύ.
Την επόμενη μέρα άρχισαν να ετοιμάζουν τον γάμο τους χωρίς την οικογένεια του Ραφαήλ.
Όμως μια άλλη σκιά πλανιόταν. Η Μαρία, η υιοθετημένη κόρη της Ραχήλ, επέστρεψε από το εξωτερικό για να παραστεί στον γάμο. Όταν έμαθε ότι η μητέρα της παντρευόταν ένας 25χρονο, εξερράγη.
«Ποιον παντρεύεσαι;» Και όταν είδε για πρώτη φορά τον Ραφαήλ, έμεινε άφωνη. «Είναι πανέμορφος.» Ο Ραφαήλ ένιωσε άβολα, αλλά η Ραχήλ γέλασε. Αυτό που δεν είδε η Ραχήλ ήταν ότι η κόρη της κοιτούσε τον Ραφαήλ με επιθυμία και πόθο, και αυτό θα κατέστρεφε σύντομα τα πάντα.
«Αν μπορέσω να τον αποπλανήσω, θα τα πάρω όλα. Την αφοσίωσή του και τα μυστικά του.» Η Μαρία δεν ήταν σαν τα άλλα κορίτσια. Ήταν όμορφη, καλλιεργημένη και έξυπνη, αλλά πάνω απ’ όλα δεν άντεχε να της λένε όχι. Ήταν πάντα η πριγκίπισσα του σπιτιού, η μοναδική και λατρεμένη κόρη της Ραχήλ. Και τώρα ένας άντρας θα της τα έπαιρνε όλα. Τον ήθελε. Τον ποθούσε.
«Μαμά, είσαι σίγουρη για την επιλογή σου; Είναι τόσο νέος.»
«Ποτέ δεν ήμουν τόσο ευτυχισμένη, Μαρία. Μου δίνει ό,τι κανείς άλλος δεν μου έδωσε ποτέ.»
Αλλά ενώ η Ραχήλ ονειρευόταν τον γάμο της, η Μαρία ύφαινε ένα σχέδιο. Η πολιορκία άρχισε. Ο Ραφαήλ τη βρήκε στο σαλόνι. Φορούσε ένα πολύ κοντό φόρεμα. Τον πλησίασε και τον κοίταξε επίμονα. «Είσαι πολύ όμορφος.»
«Κράτα απόσταση», της είπε ο Ραφαήλ.
«Ευχαριστώ, αλλά είμαι ο μελλοντικός σου πατριός.»
Γέλασε. «Αστείο αυτό. Είσαι στην ηλικία μου, θα μπορούσε να είναι κάτι παραπάνω.»
Δεν απάντησε. Οι μέρες περνούσαν και η Μαρία τολμούσε όλο και περισσότερο. Μπήκε στο δωμάτιό του χωρίς να χτυπήσει. Έσκυψε πολύ κοντά του. Του ψιθύρισε λόγια πόθου. Ο Ραφαήλ την απέρριπτε κάθε φορά. Στεκόταν ακλόνητος. «Δεν σ’ αγαπώ, Μαρία. Είμαι με τη μητέρα σου, αυτό είναι όλο.» Εκείνη όμως δεν νοιαζόταν. «Θα αλλάξεις γνώμη, θα δεις.»
Μια μέρα, ενώ έτρωγαν όλοι μαζί, άρχισε ξανά. Αυτή τη φορά τον χάιδεψε με το πόδι της κάτω από το τραπέζι μπροστά στη Ραχήλ. Ο Ραφαήλ ένιωσε πολύ άβολα. Δεν ήξερε τι να κάνει. Σηκώθηκε από το τραπέζι.
«Όλα καλά;» τον ρώτησε η Ραχήλ.
«Ναι, απλώς μια αδιαθεσία. Πάω να ξαπλώσω.»
Αλλά στην πραγματικότητα ήταν έτοιμος να εκραγεί. Δεν ήξερε αν έπρεπε να μιλήσει ή να σωπάσει. Θα τον πίστευε η Ραχήλ; Ή θα νόμιζε ότι έλεγε ψέματα για να κρύψει κάτι;
Μετά από άλλο ένα βράδυ, η κατάσταση κορυφώθηκε. Ο Ραφαήλ ήταν στον διάδρομο και άκουσε το ντους να τρέχει. Η Μαρία βγήκε με μια πετσέτα χαλαρά δεμένη. Προσποιήθηκε ότι γλίστρησε, έπεσε στην αγκαλιά του και τον φίλησε. Ο Ραφαήλ την έσπρωξε απότομα. «Είσαι τρελή.» Εκείνη άρχισε να ουρλιάζει: «Μαμά! Βοήθεια!» Η Ραχήλ έτρεξε στο δωμάτιο.
Είδε τη Μαρία μισόγυμνη και να κλαίει στο πάτωμα. Ο Ραφαήλ προσπαθούσε να εξηγήσει, η Μαρία φώναζε, η Ραχήλ ούρλιαζε. Ο Ραφαήλ σήκωσε τα χέρια.
«Δεν είναι αυτό που νομίζεις. Με παρενοχλεί εδώ και μέρες. Μου έστησε παγίδα.» Αλλά η Ραχήλ δεν ήθελε να ακούσει τίποτα. «Φύγε αμέσως από το σπίτι μου.» Ο Ραφαήλ προσπάθησε να την πλησιάσει, αλλά εκείνη τον έσπρωξε.
Έφυγε κλαίγοντας, ταπεινωμένος, συντετριμμένος. Δεν κοιμήθηκε εκείνη τη νύχτα. Δεν έφαγε για τρεις μέρες. Στο μεγάλο, άδειο σπίτι, η Ραχήλ έκλαιγε. Κάτι δεν πήγαινε καλά.
Θυμήθηκε όλη την περίεργη συμπεριφορά της κόρης της. Ένα πρωί αποφάσισε να δράσει. Έλεγξε τις κάμερες ασφαλείας του σπιτιού, κάλεσε τον τεχνικό της. «Θέλω να δω όλα τα βίντεο των τελευταίων ημερών.» Και τότε τα είδε όλα: το πολύ κοντό φόρεμα, τα βλέμματα, τις εισόδους στο δωμάτιο, τις προκλήσεις, και πάνω απ’ όλα, είδε τη στιγμή που η Μαρία φίλησε τον Ραφαήλ πριν ουρλιάξει.
Η Ραχήλ κατέρρευσε και κάλεσε την κόρη της. «Έλα εδώ, κάτσε, δες αυτό.» Και της έδειξε τα βίντεο.
Σιωπή. Ύστερα η Μαρία λύγισε. «Συγχώρεσέ με, μαμά. Ζήλευα. Δεν ήθελα να σε χάσω.» «Μου πήρες την ευτυχία, την αξιοπρέπειά μου. Φύγε από το σπίτι μου. Σε υιοθέτησα με αγάπη, αλλά αυτό που έκανες δεν μπορώ να το συγχωρήσω. Δεν είσαι πια κόρη μου.»
Η Ραχήλ άλλαξε τις κλειδαριές, μπλόκαρε τον αριθμό της και πήρε μια απόφαση. Πήρε το τηλέφωνο και κάλεσε τον Ραφαήλ. Καμία απάντηση. Του έστειλε μήνυμα, μετά άλλο ένα, ξανακάλεσε, τίποτα. Και τότε το έμαθε. Ο Ραφαήλ ήταν στο αεροδρόμιο, έφευγε από τη χώρα με δάκρυα στα μάτια. Η Ραχήλ έτρεξε όσο πιο γρήγορα μπορούσε προς το αεροδρόμιο.
Έτρεχε με δάκρυα στα μάτια. Στην πύλη, τον είδε. «Ραφαήλ!» φώναξε. Εκείνος γύρισε, με τη βαλίτσα στο χέρι. Την είδε να κλαίει, λαχανιασμένη, να τρέμει. Έτρεξε προς αυτόν και έπεσε στα πόδια του. Γονάτισε. «Σε παρακαλώ, μην φύγεις. Ανακάλυψα την αλήθεια. Είδα τα βίντεο. Ήταν εκείνη, η Μαρία.»
Ο Ραφαήλ δεν είπε τίποτα. Την κοίταξε, πληγωμένος και διστακτικός. Τότε η Ραχήλ έβγαλε ένα μικρό κουτί και το άνοιξε.
Ήταν ένα δαχτυλίδι. «Θα με παντρευτείς;» Ο Ραφαήλ χαμήλωσε το βλέμμα και κούνησε το κεφάλι. «Δεν έπρεπε ποτέ να με θεωρήσεις ικανό για κάτι τέτοιο.»«Το ξέρω, συγγνώμη. Σε ικετεύω.» Εκείνος πήρε το δαχτυλίδι και γονάτισε με τη σειρά του. «Εγώ έπρεπε σου κάνω πρόταση γάμου.» Και εκεί, μπροστά σε όλους τους ταξιδιώτες, τους υπαλλήλους και τους περαστικούς, έβαλε το δαχτυλίδι στο δάχτυλό της. Φιλήθηκαν και όλοι χειροκρότησαν.
Λίγες εβδομάδες αργότερα, η Ραχήλ και ο Ραφαήλ παντρεύτηκαν σε μια απλή τελετή, γεμάτη όμως αγάπη, χωρίς πολυτέλειες, χωρίς περιττούς ανθρώπους, μόνο με όσους τους αγαπούσαν πραγματικά και τους στήριζαν.
Η οικογένεια του Ραφαήλ, αρχικά απούσα, τελικά ζήτησε συγγνώμη. Οι αδελφές του ζήτησαν συγχώρεση. Η μητέρα του παραδέχτηκε ότι ήταν άδικη. «Αν την κάνει ευτυχισμένη, τότε είναι καλοδεχούμενη.» Η Ραχήλ τους δέχτηκε χωρίς κακία, αλλά κράτησε απόσταση από τη Μαρία. Η υιοθεσία ακυρώθηκε επίσημα.
Ο Ραφαήλ συνέχισε τη ζωή του με τη γυναίκα που αγαπούσε. Ταξίδεψαν, γέλασαν, έζησαν. Όμως αυτό που κανείς δεν περίμενε ήταν αυτό που τους επιφύλασσε η μοίρα. Ένα πρωί, η Ραχήλ ξύπνησε με ναυτία. Είπε στον εαυτό της ότι ήταν απλώς κούραση και άγχος, αλλά οι μέρες περνούσαν.
Πήγε στο νοσοκομείο, έκανε εξετάσεις αίματος και υπέρηχο. Ο γιατρός σταμάτησε, κοίταξε την οθόνη και μετά τη Ραχήλ. «Κυρία μου, είστε έγκυος;»«Με συγχωρείτε;» είπε γελώντας νευρικά. «Ναι, και όχι με ένα ή δύο, αλλά με τρία μωρά. Περιμένετε τρίδυμα!»
Η Ραχήλ σωριάστηκε στην καρέκλα. Ο Ραφαήλ έμεινε άφωνος. «Δηλαδή θα γίνω πατέρας τριδύμων;» Οι εξετάσεις όμως ήταν ξεκάθαρες. Ήταν ένα θαύμα. Η είδηση εξαπλώθηκε σαν φωτιά στη γειτονιά και ύστερα σε όλη την πόλη και την χώρα.
Κάποιοι φώναζαν ότι ήταν ψέμα, άλλοι ότι ήταν μαγεία, αλλά η εγκυμοσύνη ήταν πραγματική. Τη φρόντιζαν οι καλύτεροι γιατροί. Κάθε μέρα ο Ραφαήλ ήταν δίπλα της. Μιλούσε στα μωρά μέσα από την κοιλιά της, της έκανε μασάζ στα πόδια, μαγείρευε και τη φρόντιζε. «Σου είπα ότι θα σ’ αγαπώ μέχρι το τέλος», της έλεγε. Εκείνη χαμογελούσε, κουρασμένη αλλά ευτυχισμένη. «Σ’ αγαπώ, Ραφαήλ. Σε ευχαριστώ που μου έδωσες πίσω τη ζωή μου.»
Μήνες αργότερα, η Ραχήλ έφερε στον κόσμο τρία πανέμορφα παιδιά, δύο αγόρια και ένα κορίτσι.
Όλοι έκλαιγαν από χαρά. Τα ονόμασαν Μιχάλη,Αμαλία και Ανδρέα.. Στο δωμάτιο, εκείνη έπιασε το χέρι του Ραφαήλ και ψιθύρισε: «Τώρα κανείς δεν μπορεί να πει ότι δεν έχουμε μέλλον.» Εκείνος αγκάλιασε τα παιδιά του και μετά της ψιθύρισε: «Εσύ είσαι το θαύμα μου και αυτά είναι το φως μας. Βλέπεις, η αγάπη δεν έχει ηλικία. Δεν είναι οι ρυτίδες, τα χρήματα ή το παρελθόν. Αυτό που μετράει είναι η ειλικρίνεια. Η αγάπη δεν καταλαβαίνει από χρόνια, χρήματα ή τις προσδοκίες των άλλων.»
Η ιστορία του Ραφαήλ και της Ραχήλ μας διδάσκει ότι αυτό που πραγματικά μετράει είναι η ειλικρίνεια της καρδιάς και το θάρρος να παλέψεις για αυτή τη σύνδεση, ακόμη κι όταν όλος ο κόσμος είναι εναντίον σου. Το θαύμα τους δεν ήταν τα τρίδυμα, αλλά η αγάπη που δημιούργησαν μαζί, μια αγάπη που τους έδωσε μέλλον όταν όλοι πίστευαν ότι δεν θα είχαν.
Και τώρα πείτε μας: πιστεύετε ότι η ειλικρίνεια του Ραφαήλ ήταν το πραγματικό θαύμα που άλλαξε τη μοίρα της Ραχήλ;
Δίπλα σε κάδο ανακύκλωσης βρέθηκαν βραβεία και κειμήλια του Γιάννη Βόγλη, δέκα χρόνια μετά τον θάνατο του ηθοποιού.
Σύμφωνα με ρεπορτάζ της Espresso, πρόκειται για τρία βραβεία, έναν φακό, έναν αναπτήρα και μία μπρούτζινη βάση, τα οποία εντοπίστηκαν από περαστικά πάνω σε ένα τραπέζι. Τότε, αποφάσισε να τα πάρει και να τους δώσει μία «δεύτερη ευκαιρία», βάζοντάς τα προς πώληση σε διαδικτυακή πλατφόρμα αγοροπωλησίας αντικειμένων.
Δείτε το βίντεο:
«Αισθάνομαι πολύ τυχερός που τα βρήκα και τα διαθέτω προς πώληση σε χαμηλή τιμή, προκειμένου να τους δώσω ξανά ζωή»
Ο άνδρας που τα βρήκε περιέγραψε τη στιγμή που είδε τα αντικείμενα μπροστά του.
«Τα τρία βραβεία του Γιάννη Βόγλη τα βρήκα πριν από λίγους μήνες τυχαία δίπλα σε έναν κάδο ανακύκλωσης στην Παλλήνη. Προφανώς, οι συγγενείς του δεν τα ήθελαν και τα πέταξαν.
Ήταν στημένα πάνω σε ένα τραπέζι μαζί με κάποια ακόμα προσωπικά αντικείμενα. Μου έκανε φοβερή εντύπωση που βρήκα παρατημένα στον δρόμο τόσο σημαντικά κειμήλια ενός σπουδαίου ηθοποιού. Τα βραβεία αυτά, βέβαια, δεν έχουν κάποια σημαντική υλική αξία, μόνο ιστορική.
Μόνο το βραβείο από τα Χανιά είναι μπρούντζινο. Αισθάνομαι πολύ τυχερός που τα βρήκα και τα διαθέτω προς πώληση σε χαμηλή τιμή, προκειμένου να τους δώσω ξανά ζωή. Άλλωστε, αφού ήταν πεταμένα σε κάδο, σίγουρα δεν θα τα θέλει η οικογένειά του», δήλωσε στην εφημερίδα.
Δείτε το βίντεο:
«Δεν θυμάμαι, κάποια στιγμή πρέπει να τα πήγαμε και για ανακύκλωση», λέει ο γιος του Γιάννη Βόγλη
Από την πλευρά του, ο γιος του ηθοποιού δήλωσε ότι δεν γνώριζε για την τύχη των αντικειμένων και το γεγονός ότι πωλούνται.
«Τα βραβεία αυτά υπήρχαν στο σπίτι του πατέρα μου στην Παλλήνη όσο ζούσε. Όταν πέθανε, το 2016, τα πήγαμε στην αποθήκη. Κάποια στιγμή πρέπει να τα πήγαμε και για ανακύκλωση, δεν θυμάμαι. Δεν ήξερα ότι έχουν βγει προς πώληση», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Οι τιμές των αντικειμένων του Γιάννη Βόγλη που βρέθηκαν δίπλα σε κάδο ανακύκλωσης και πωλούνται
Το ακριβότερο βραβείο, που απονεμήθηκε στον Γιάννη Βόγλη το 2007 από τον τέως δήμαρχο Χανίων, Κυριάκο Βυρβιδάκη, και δημιουργήθηκε από τον γνωστό γλύπτη Παναγιώτη Τζαφόλια πωλείται στην τιμή των 75 ευρώ.
Το βραβείο από το Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας του 2011 πωλείται έναντι 25 ευρώ, όπως και το βραβείο από το Hellenic Canadian Congress of B.C. το 1989.
Τα υπόλοιπα αντικείμενα του ηθοποιού που βρέθηκαν δίπλα στα βραβεία δίνονται για συνολικά 65 ευρώ.
Μαρία Σολδάτου: Η Ωραία της οθόνης που πήρε τα βουνά
Στην ταινία «Ο Παπατρέχας», με τον Θανάση Βέγγο (1966), η Μαρία Σολδάτου, ενώ βάζει κρέμα στο πρόσωπο της Σούλης Σαμπάχ –προτού εκείνη τραγουδήσει το παραδοσιακό «Μάτια σαν και τα δικά σου» με χορωδία τις Νίτσα Μαρούδα και Ταϋγέτη! –αποφαίνεται: «Κρεμ ντε νουί. Και η Ροσάνα Ποντεστά αυτήν μεταχειρίζεται!».
Τόσο πολύ είχε μπει στην ζωή μας η σταρ της Τσινετσιτά από τη Λιβύη (τότε ιταλική αποικία), που διακρίθηκε για την ανοιχτόχρωμη ομορφιά της και ρόλους κυρίως… χλαμύδας: Ναυσικά στην «Οδύσσεια» δίπλα στους Κερκ Ντάγκλας και Σιλβάνα Μάνγκανο, ολόξανθη Ωραία Ελένη στην περίφημη «Ελένη της Τροίας» του 1956, «Σκλάβα της Ρώμης», Σουάχ ή Σώκε, ήτοι έκτος γιος του γενάρχη των Εβραίων Αβραάμ, στα «Σόδομα και Γόμορρα» του Μίκλος Ρόζα, Ηρα στον «Ηρακλή» του ογκωδέστατου μποντιμπίλντερ Λου Φερίνιο το 1983.
Δείτε το βίντεο-αφιέρωμα:
Και να φανταστεί κάποιος ότι είχε ξεκινήσει σχεδόν σουρεαλιστικά το ’50: Οφηλία στο διαφορετικό «Εγώ ο Αμλετ» και «Χιονάτη» στην πρώτη πειραγμένη εκδοχή με τους εφτά νάνους ως διασώστες. Επίσης ήταν η μόνη σταρ που είχε στη… δούλεψή της (σε ρόλους υπηρέτριας και βοηθού αντίστοιχα) σε ταινίες την Μπριζίτ Μπαρντό και την Ανούκ Εμέ.
Η Ποντεστά, που πέθανε στα 79 της, 28 χρόνια αφότου γύρισε την τελευταία της ταινία, δεν μπήκε στην ελληνική καθημερινότητα μέσα από τη μεγάλη οθόνη. Μπήκε από τα θρυλικά βράδια των σταρ στη «Λαγουδέρα» της Υδρας, αφότου – το 1957 – η συμπατριώτισσά της Σοφία Λόρεν γύρισε «Το παιδί και το δελφίνι» και τραγούδησε, μαζί με τον Τάκη Μωράκη, «Τι είν’ αυτό που το λένε αγάπη». Εκεί που οι αστέρες έπιναν, έτρωγαν, έπιναν και βουτούσαν – παραδοσιακά! – στη θάλασσα με τα ρούχα.
Μπήκε και μέσα από τις διαφημίσεις του πρώτου καλλυντικού σαπουνιού μαζικής παραγωγής Λουξ, του «σαπουνιού ομορφιάς των σταρ», όπως πλασαριζόταν. Με την Ποντεστά σε ρόλο μοντέλου (παράλληλα με τις Σοφία Λόρεν, Κατρίν Ντενέβ, Ούρσουλα Αντρες, Πασκάλ Πετί και Ελκε Σόμερ) να κρατά στα δόντια της τις πέρλες ενός κολιέ πάνω από το σλόγκαν «Η Ροσάνα Ποντεστά προτιμά το Λουξ. Εσείς;» Και ξαφνικά η Ελλάδα πλημμύρισε ιμιτασιόν μαργαριταρένια κολιέ σε συσκευασία δώρου μαζί με το σαπούνι.
Η πολύ προγενέστερή της εισαγόμενη στην Ελλάδα χιλιανή αρτίστα Ροζίτα Σεράνο είχε αναστατώσει τόσο την κοσμική Ελλάδα που έφτασε να γίνει πάστα, όμως η Ποντεστά έγινε πλαστική κούκλα. Λίγο κοντούλα, αλλά όμορφη.
Αυτό προτού η ξανθιά Ωραία Ελένη «φυλακιστεί» στα δημιουργήματα του σκηνοθέτη, ηθοποιού και παραγωγού συζύγου της – τον οποίο ερωτεύθηκε παράφορα – Μάρκο Βικάριο, για τον οποίο αναγκάστηκε να υποδυθεί ακόμη και την Κοκό, ερωμένη ενός πολυπόθητου και αχόρταγου άνδρα με τρεις όρχεις στο «Homo Eroticus» του 1971. Εποχή κατά την οποία δέχτηκε να φωτογραφιστεί – με περισσότερα ρούχα από άλλες – για το περιοδικό «Πλέιμποϊ», αφού έκανε αμέτρητα εξώφυλλα σε περιοδικά όπως το «Τempo», το ιταλικό «Ρομάντσο».
Και αυτό προτού να αφήσει για πάντα το σινεμά, να χωρίσει τον Βικάριο και να αφιερωθεί στον νέο παράφορο έρωτά της για τον διάσημο ιταλό αλπινιστή, εξερευνητή και δημοσιογράφο Βάλτερ Μπονάτι, που την πήρε μαζί του και στα βουνά αλλά την άφησε μόνη, όταν νικήθηκε από τον καρκίνο του παγκρέατος το 2011. Μοναξιά που –το είχε πει –δεν θα την άντεχε για πολύ…
