Όταν η καλύτερη φίλη της Εύη Φαρέλ πέθανε από καρκίνο στα 42 της, συνειδητοποίησε ότι η ζωή είναι πολύ μικρή. Οπότε, αποφάσισε αντί να ξοδέψει τις οικονομίες σε ανακαίνιση κουζίνας, να ταξιδέψει τον κόσμο με την 6χρονη κόρη της.
“Η καλύτερη φίλη πέθανε από καρκίνο. Ήταν μια υπέροχη και πανέμορφη γυναίκα και είχε δυο μικρά παιδιά. Ήταν μια μεγάλη υπενθύμιση να ζήσω την ζωή και να κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ”, ανέφερε η Εύη. Η 43χρονη σύμβουλος δημοσίων σχέσεων από το Σίδνεϊ άρχισε να ταξιδεύει μαζί με την 6χρονη κόρη της την Έμιλι τον Φεβρουάριο του 2016 και δεν έχουν σκοπό να γυρίσουν σύντομα. Κατά την διάρκεια των ταξιδιών τους έχουν επισκεφθεί 13 χώρες, όπως η Ινδονησία, η Σιγκαπούρη, η Μαλαισία, η Ταϊλάνδη, το Βιετνάμ, η Αγγλία, η Γαλλία και η Κίνα.
“Υπάρχουν πολλά περισσότερα πράγματα στην ζωή από το να κάθεσαι στο γραφείο, να δουλεύεις και να βγάζεις χρήματα για να αγοράζεις πράγματα. Ταξιδεύουμε όλο τον χρόνο με ένα σακίδιο και δεν υπάρχει περίπτωση να ξαναγυρίσω στην παλιά μου ζωή”, ανέφερε η Εύη.
Μπορείτε να παρακολουθήσετε τα ταξίδια τους στο λογαριασμό τους στο Instagram, που έχουν πάνω από 50.000 ακολούθους.
Όταν η καλύτερη φίλη της Εύη Φαρέλ πέθανε από καρκίνο στα 42 της, συνειδητοποίησε ότι η ζωή είναι πολύ μικρή.
Οπότε, αντί να ξοδέψει τις οικονομίες της στην ανακαίνιση της κουζίνας της…
Αποφάσισε να ταξιδέψει τον κόσμο με την 6χρονη κόρη της!
“Η καλύτερη φίλη μου πέθανε από καρκίνο. Ήταν πιο υπέροχη και όμορφη γυναίκα και είχε δυο παιδιά”, ανέφερε η Εύη.
Ήταν μια μεγάλη υπενθύμιση, ότι πρέπει να ζήσω την ζωή και να κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ.”
Η 43χρονη σύμβουλος δημοσίων σχέσεων από το Σίδνεϊ άρχισε να ταξιδεύει με την κόρη της τον Φεβρουάριο του 2016.
Και δεν έχουν σκοπό να γυρίσουν σύντομα!
Τους τελευταίους μήνες έχουν επισκεφθεί 13 χώρες.
Οι προορισμοί τους περιλαμβάνουν την Ινδονησία, την Σιγκαπούρη, την Μαλαισία, την Ταιλάνδη, το Βιετνάμ, την Αγγλία, την Γαλλία και την Κίνα.
“Υπάρχουν πολλά περισσότερα στην ζωή από το να κάθεσαι απλά στο γραφείο σου, να δουλεύεις και να βγάζεις χρήματα για να αγοράζεις πράγματα.”
“Ταξιδεύουμε όλο τον χρόνο με ένα σακίδιο και δεν σκοπεύω να ξαναγυρίσω στην παλιά μου ζωή.”
“Πιστεύω, ότι η κόρη μου η Έμιλι δεν θα με ευχαριστεί σε 10 χρόνια, επειδή εγκατέστησα καινούργια κουζίνα και μπάνιο στο σπίτι.”
“Θα με ευχαριστήσει, όμως, που γέμισα τα παιδικά της χρόνια με απίστευτες εμπειρίες, γνώσεις και ήχους από όλο τον κόσμο.”
“Αυτό τον χρόνο έμαθα, ότι αν θέλεις κάτι πολύ, μπορείς να βρεις τον τρόπο να το καταφέρεις.”
Τις τελευταίες μέρες τον γύρο του διαδικτύου κάνει ένα βίντεο που ανέβασε δημόσια για να διηγηθεί περιστατικό που συνέβη στην παιδιική χαρά, με παιδιά που οι γονείς τους, τους είπαν πως η Μαρία δεν μιλάει επειδή δεν ακούει τη μαμά της.
Η ίδια γράφει στην ανάρτησή της, τα εξής:
Βίντεο όχι χαρούμενο.
Προσπαθώ πολύ να είμαι ψύχραιμη και να μην εκνευρίζομαι με την ανοησία των ενηλίκων.
Φτάνει όμως!
Μάθετε για την αναπηρία και μη φοβάστε να χρησιμοποιήσετε τις λέξεις.
Αν, δεν ξέρετε τι έχει ένα παιδάκι που βλέπει το παιδί σας και σας ρωτάει, μη λέτε βλακείες.!!!
Να είστε ειλικρινής, ευγενικοί και να δείχνετε ενδιαφέρον απέναντι στις απορίες των παιδιών σας.
Να γίνουν καλύτεροι από εμάς είναι ο στόχος και όχι χειρότεροι.
Εκπαίδευση ΓΟΝΕΩΝ!!!
Μια μητέρα από την Κίνα έχει προκαλέσει δημόσια κατακραυγή μετά την δημοσίευση ενός βίντεο που την δείχνει να έχει εγκλωβίσει τον γιο της κάτω από ένα πλαστικό σκαμπό για να παίξει Μαγιόνγκ με τις φίλες της.
Το αγόρι, ηλικίας 1 έτους, προσπαθεί να βγει έξω από το σκαμπό και όταν δεν τα καταφέρνει βάζει τα κλάματα. Ωστόσο, η μητέρα του δεν έδειξε να ενοχλείται και δεν μετακινήθηκε για να βγάλει τον γιο της.
Χρήστες του διαδικτύου κατηγόρησαν την μητέρα για παραμέληση του παιδιού για να αφοσιωθεί στον τζόγο.
Δείτε το βίντεο
Mετά από πολλές καταγγελίες του κόσμου η αστυνομία πήγε στο μέρος όπου έπαιζε χαρτιά η μητέρα και συνέλαβε 12 άτομα με την υποψία του παράνομου τζόγου.
Το βίντεο έχει συγκεντρώσει πάνω από 1.2 εκατομμύρια προβολές.
Η αστυνομία δεν έχει βρει ακόμα την μητέρα, αλλά ανέφερε ότι θα συνεχίσει τις έρευνες για τον εντοπισμό της.
Ένα βίντεο που έδειχνε μία γυναίκα να ξυρίζει το κεφάλι ενός κοριτσιού, έκανε το γύρο του διαδικτύου. Αναφέρεται ότι η γυναίκα που το έκανε αυτό, ήταν στην πραγματικότητα η μητέρα του κοριτσιού και ήταν ο τρόπος της να το τιμωρήσει επειδή κορόιδευε ένα κορίτσι με καρκίνο.
Στο βίντεο η γυναίκα μιλά πορτογαλικά και δεν ακούγονται καθαρά τα όσα λένε. Απλά βλέπουμε πως γραπώνει βίαια τη φερόμενη κόρη της και ξεκινά να της ξυρίζει το κεφάλι. Όμως απ’ ό,τι αποδείχθηκε, το βίντεο αυτό κυκλοφορούσε στο διαδίκτυο πάνω από έναν χρόνο νωρίτερα, με διαφορετικό μάλιστα τίτλο.
Ένα βίντεο με μια μητέρα να ξυρίζει το κεφάλι της κόρης της, έκανε το γύρο του διαδικτύου.
Ο κόσμος πίστευε ότι το κορίτσι κορόιδευε μία καρκινοπαθή κοπέλα και η μητέρα δεν το ανέχτηκε. Σύμφωνα με μία άλλη εκδοχή της ιστορίας, το κορίτσι στην ουσία τιμωρούταν επειδή βρέθηκαν γuμνές του φωτογραφίες στο Facebook. Άλλοι έλεγαν πως τιμωρήθηκε επειδή έκανε προγαμιαίο σεξ.
Τα μαλλιά της ξυρίστηκαν για να μην είναι πια ελκυστική στους άντρες.
Μία ομάδα από την ιστοσελίδα Snopes, που διασταυρώνει τα δεδομένα και ερευνά ποιες ιστορίες ισχύουν και ποιες όχι, έτυχε εκείνη την περίοδο να βρίσκεται στη Βραζιλία. Ζήτησαν από τον κόσμο να μεταφράσει τα λόγια τους. Υπήρχαν διάφορες απαντήσεις από τους ντόπιους, με αναφορές στον καρκίνο και κάτι σαν: “Δες τι έπαθε ο αδερφός σου”.
Δυστυχώς, οι περισσότεροι δεν μπόρεσαν να καταλάβουν τι έλεγαν μεταξύ τους, ενώ άλλοι παραδέχτηκαν ότι η επεξήγησή τους μπορεί να έχει επηρεαστεί από την ιστορία που ήδη είχαν ακούσει. Ένα είναι το σίγουρο – η πραγματική ιστορία παραμένει μυστήριο.
Κάθε γονιός θέλει να είναι ο καλύτερος για τα παιδιά του.
Η Κρίστι, είναι μια μητέρα που ήθελε να κάνει κάτι ιδιαίτερο για το γιο της, όταν άλλαξε ομάδα στους προσκόπους. Ήθελε να του δείξει πόσο περήφανη ήταν γι’ αυτόν και αποφάσισε να φτιάξει ένα ξεχωριστό κέικ σε μορφή κόμπρας. Για να το υλοποιήσει, έπρεπε να σηκωθεί από τις 5 τα ξημερώματα, ώστε να ψήσει 5 κέικ. Αφού όλα ήταν έτοιμα, τα έκοψε στη μέση.
Δείτε παρακάτω πώς μετέτρεψε η Κρίστι τα στρόγγυλα κέικ, σε κέικ φιδιού.
Η Κρίστι έγραψε: «Χρειάζεστε ένα μακρύ και βαρύ ξύλο, περίπου 15 εκατοστών. Μη χρησιμοποιήσετε ένα ελαφρύ, γιατί το κέικ θα είναι βαρύ. Τυλίξτε το σε αλουμινόχαρτο. Σκεφτείτε καλά την ώρα που θα ξυπνήσετε. Ξεκίνησα στις 5 τα ξημερώματα και τα κέικ ήταν έτοιμα για διακόσμηση στις 9 το πρωί.»
«Για να σχηματίσετε το κεφάλι και την ουρά, χρησιμοποιήστε τραγανές νιφάδες ρυζιού. Ένα καλό μείγμα είναι: 3 κουταλιές βούτυρο (λιωμένο σε χαμηλή φωτιά), 4 φλιτζάνια μικρά μαρσμέλοου (λιωμένα με βούτυρο σε χαμηλή φωτιά) και 6 φλιτζάνια με νιφάδες ρυζιού.
«Θα χρειαστείτε 2 παρτίδες από αυτά για το κέικ. Αφήστε τες να κρυώσουν για 5-10 λεπτά. Το ρύζι δε θα πρέπει να γλιστρά, αλλά να παραμένει στη θέση του.»
«Επιπλέον, θα χρειαστείτε 5 κέικ. Η φόρμα στην οποία θα τα ψήσετε, θα πρέπει να είναι στρόγγυλη. Για εμένα, η κατάλληλη θερμοκρασία ήταν στους 160 βαθμούς για 70 λεπτά. Αφήστε τα να κρυώσουν πριν τα μετακινήσετε και μην πειράξετε τη στρογγυλεμένη κορυφή τους. Κόψτε 4 από τα κέικ στη μέση.»
«Το τελευταίο κέικ θα πρέπει να κοπεί όπως αυτό στην εικόνα (σε 3 διαφορετικά κομμάτια). Θα χρειαστείτε ένα κομμάτι ελαφρώς μεγαλύτερο και ένα ελαφρώς μικρότερο από το ¼. Το μεγαλύτερο τμήμα θα συνδέει το σώμα με την ουρά και το μικρότερο θα συνδέει το κεφάλι με το σώμα.»
«Όταν ενώσετε όλα τα κομμάτια, θα πρέπει να αφήσετε λίγο μείγμα από μαρσμέλοου και ρύζι, κάτω από το τμήμα που ενώνεται με το κεφάλι. Ο λόγος που δεν κόψατε τις κορυφές των κέικ, είναι για να μοιάζει περισσότερο με φίδι. Όταν διακοσμηθεί, δε θα φαίνεται τίποτα.»
«Το δεύτερο τμήμα από το μείγμα νιφάδων ρυζιού και βουτύρου, μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως γέμιση στην υπόλοιπη ουρά ή το κεφάλι, ανάλογα με τις προτιμήσεις σας. Μη φοβηθείτε να το πιέσετε και να το πλάσετε. Σχηματίζεται πραγματικά καλά.»
«Συνεχίστε να διαμορφώνετε το κεφάλι του φιδιού, ώσπου πραγματικά να μοιάζει με κόμπρα. Θα πρέπει να έχει εκτεταμένο λαιμό ακριβώς όπως το πραγματικό φίδι. Αν χρειάζεστε βοήθεια για να φανταστείτε τον τρόπο εμφάνισης μιας κόμπρας, εκτυπώστε μερικές φωτογραφίες.»
«Σχηματίστε την ουρά με τρόπο που να συνδέεται με το κομμάτι που είναι ελαφρώς μεγαλύτερο από ¼. Προσθέστε γέμιση σε οποιοδήποτε κέικ χρειάζεται υποστήριξη, για να ενωθεί με τα άλλα κομμάτια ή τουλάχιστον να φτάσει κοντά τους. Τελικά, μοιάζει με φίδι.»
«Φτιάξτε μικρά αστεράκια σε όλο το κέικ. Έτσι, θα το καλύψετε με γλάσο βουτυρόκρεμας. Χρησιμοποίησα συνολικά 4,5 κιλά άχνης ζάχαρης, 10 κουταλιές εκχύλισμα με άρωμα βουτύρου, 10 κουταλιές υγρής βανίλιας και 10 φλιτζάνια μαγειρικό λίπος.»
Όταν η Άννι Λάιτφουτ έμαθε σε έναν υπέρηχο ότι το μωρό που περίμενε ήταν κορίτσι ήταν κάτι παραπάνω από ενθουσιασμένη.
Η μέλλουσα μητέρα ονόμασε το αγέννητο παιδί της Κόκο και ξόδεψε χιλιάδες ευρώ σε ροζ φορεματάκια και κοριτσίστικα πράγματα.
Μετά από αυτά μπορείτε να φανταστείτε την έκπληξη της όταν το παιδί που γέννησε ήταν αγόρι.
“Όταν το μωρό έβγαινε, μου είπε μια μαία “Το αγόρι είναι μια χαρά.” “Μήπως εννοείς το κορίτσι”, της είπα. “Όχι, είναι σίγουρα αγόρι”, μου απάντησε.
Η Άννι λατρεύει το νεογέννητο αγόρι της που του έδωσε το όνομα Ρούμπεν, αλλά υποστηρίζει ότι εξακολουθεί να θέλει να κάνει και το κορίτσι που ονειρευόταν.
“Ήμουν κατενθουσιασμένη που έκανα αγόρι, αλλά περίμενα κορίτσι. Ήταν σαν να μου έδωσαν λάθος μωρό”, ανέφερε η Άννι.
Η μέλλουσα μητέρα είχε κάνει ένα υπερηχογράφημα στην 20η εβδομάδα της κύησής της και της είπαν ότι θα κάνει κορίτσι.
Το νοσοκομείο στο οποίο έγινε το υπερηχογράφημα δεν σχολίασε το περιστατικό.
Η 36χρονη διακοσμήτρια εσωτερικών χώρων που χώρισε από τον πατέρα του παιδιού της ενώ ήταν έγκυος πιστεύει ότι ο κόσμος πρέπει να είναι περισσότερο ενήμερος και πιο υποψιασμένος ότι οι υπέρηχοι μπορεί να μην είναι πάντα ακριβείς.
Μάλιστα, η 36χρονη έκανε ένα πάρτι για την γέννηση της “κόρης” της στο οποίο όλα ήταν ροζ.
“Επειδή και εγώ έχω μια υπέροχη σχέση με την μαμά μου ήθελα ακριβώς αυτό να συμβεί για μένα και την κόρη μου”, ανέφερε η Άννι.
Η Άννι έχει κρατήσει όλα τα πράγματα που είχε αγοράσει για την Κόκο και όσα της είχαν κάνει δώρο, ελπίζοντας ότι μια μέρα θα κάνει μια κόρη.
“Δεν θα μπορούσα να αγαπήσω το παιδί μου περισσότερο, αλλά ακόμα δεν έχω ξεπεράσει την Κόκο. Έχω κρατήσει όλα τα πράγματα που της είχα αγοράσει, ελπίζοντας ότι μια μέρα θα κάνω μια κόρη”, δήλωσε η 36χρονη.
Ένα αδιανόητο περιστατικό συνέβη στο μετρό της Αθήνας, καθώς μία μητέρα ξέχασε το μωρό της μέσα στο καρότσι του στο σταθμό του Συντάγματος και εκείνη κατευθύνθηκε στο Μοναστηράκι, σύμφωνα με την εφημερίδα «Τα Νέα» η οποία έκανε αφιέρωμα σε αντικείμενα που ξεχνιούνται και χάνονται στο Ελευθέριος Βενιζέλος.
Μία μέρα λοιπόν στον σταθμό του Συντάγματος υπήρχαν αναφορές επιβατών για ένα ξεχασμένο καρότσι στον ανελκυστήρα, μόνο που όταν πήγε το προσωπικό του Γραφείου Απολεσθέντων διαπίστωσε ότι, κάτω από τα σκεπάσματα, κοιμόταν ένα μωρό.Αμέσως μεταφέρθηκε στο Σταθμαρχείο και από τα μεγάφωνα όλων των σταθμών έπαιζαν ανακοινώσεις για την ενημέρωση της μητέρας που το είχε ξεχάσει, η οποία έντρομη έκανε την εμφάνισή της μετά από λίγο στα απολεσθέντα, καθώς είχε φτάσει μέχρι το Μοναστηράκι. Οι άνθρωποι του μετρό το πρόσεχαν και το φρόντιζαν.
Όπως αναφέρεται, κάθε χρόνο στο αεροδρόμιο εντοπίζονται 7.000-8.000 αντικείμενα, ενώ από τις αποβάθρες και τα βαγόνια των μέσων σταθερής τροχιάς περισυλλέγονται περί 4.500-5.000. Η εφημερίδα αναφέρει ακόμα μία ιστορία που συγκλονίζει. «Εχω χάσει το άλλο μου μισό. Σας παρακαλώ πολύ, κάντε ό,τι μπορείτε για να το βρείτε, γιατί δεν μπορώ να ζήσω χωρίς αυτό. Το ένα γαντάκι που έχασε το άλλο», ανέφερε μία νεαρή γυναίκα την επιστολή της στο Γραφείο Απολεσθέντων Αντικειμένων της ΣΤΑΣΥ. Ευτυχώς το γάντι βρέθηκε και η κοπέλα «το παρέλαβε με κλάματα και μας είπε ότι ήταν της γιαγιάς της – ένα οικογενειακό κειμήλιο που έφερε πολλές αναμνήσεις και ήθελε οπωσδήποτε να βρεθεί».
Μία μητέρα, αγανακτεί με την κριτική που ασκείται από γονείς για τα υλικά αγαθά που μπορεί και παρέχει ο καθένας στο παιδί του.
“✓ Όχι δεν θα πάρω καινούργια τσάντα στο παιδί μου. Μια χαρά είναι η περσινή. Λίγο τριμμένη από το σούρσιμο αλλά μια χαρά.. Ναι, και η κασετίνα του περσινή θα είναι.”
“✓ Και όχι καλή μου, δεν θα το ντύσω στην πένα. Φόρμα και σπορτέξ θα φοράει για να παίζει, να τρέχει, να σέρνει την τσάντα του και να ματώνει γόνατα.”
“✓ Όχι δεν θα πιάνω το δάσκαλο κάθε μέρα να μου πει αν είναι άριστος. Μόνο να μου πει αν είναι ευτυχισμένος.Ίσως είμαι από τους λίγους που δεν έκανα σπατουλαριστό τον τοίχο στο σαλόνι για τα αριστεία που θα φέρει. Άλλωστε τα δικά μου είναι σε μία κούτα και σαπίζουν στην αποθήκη… Και ναι, ήμουν δυστυχισμένος μαθητής γιατί όλο έτρεχα να προλάβω κάποια πρωτιά και κάποιο «πρέπει». Ευτυχισμένο να ναι το παιδί. Δώδεκα χρόνια ευτυχίας θέλω να‘χει.Έχει ζωή μπροστά για να φάει τα ακροδάχτυλα του από το άγχος.”
“✓ Όχι δεν θα το ντύσω μέσα στη μάρκα. Γιατί είναι παιδί και θέλω τα ρούχα να μου τα φέρνει κομμάτια, και όχι να κάνω εγώ το …κομμάτι μου. Δεν το νοιάζει το παιδί τώρα, αλλά αν το κάνω συνεχεία θα τον νοιάζει μετά και αν δεν μπορεί να την έχει την μάρκα θα είναι δυστυχισμένο.”
Μία μητέρα, που της έχουν πέσει τα μαλλιά με αυτά που διαβάζει, απαντά:
«Καλοί οι εντυπωσιασμοί για τα likes με λαικίστικα κείμενα που και καλά πιάνουν τον παλμό του μέσου μεροκαματιάρη ή απλά του μέσου μίζερου σύμφωνα με τον οποίο για όλα φταίει το κράτος και “πώς μας κατάντησαν οι αλήτες”, αλλά να είμαστε και λογικοί.
Φυσικά και θα πάρω καινούρια τσάντα στο παιδί μου. Όχι μόνο επειδή έλιωσε και τρίφτηκε, αλλά επειδή βρήκαμε μια άλλη καλύτερη. Ή επειδή αυτή που έχει είναι απο την Πεμπτη δημοτικού με σούπερ ήρωες και φέτος θα πάει Γυμνάσιο και δεν ασχολείται πια με Μίκυ Μάους. Μάλιστα θα μπορέσω να δώσω την προηγούμενη τσάντα σε καλή κατάσταση σε ένα άλλο παιδι να τη χαρεί.
Φυσικά και θα ντυθεί στην πένα. Πλυμένος σιδερωμένος καθαρός με ωραία ρούχα. Σε σχολειο πάει όχι σε στάβλο. Αύριο θα βγάλει ραντεβού μια κοπέλα ή θα πάει σε έναν χώρο να εργαστει, πρέπει να μάθει να σεβεται.
Όχι δεν θα πιάνω τον δάσκαλο να μου πει αν είναι ευτυχισμένος. Γιατί αν το κάνω σημαίνει ότι εγώ δεν ξέρω αν το παιδι μου είναι καλά και ρωτάω τους άλλους να μου πουν.
Και ναι θα το ντύσω μέσα στη μάρκα αν θελήσω. Γιατί ό,τι πληρώνεις παίρνεις. Γιατί συνήθως μια ακριβή μάρκα κρατάει περισσότερο στον χρόνο από ένα μπλουζάκι των 5 ευρώ που θα μου χαλάσει σε ένα μήνα και καθε μηνα θα αγοράζω άλλο, άρα θα εχω δώσει όσα θα έδινα για το ενα ακριβό ρούχο. Γιατί όταν πια δεν θα του κάνουν, θα μπορέσω να δώσω ποιοτικά ρούχα σε ένα άλλο παιδί που τα έχει ανάγκη. Γιατί τα δουλεύω, δεν τα κλέβω.
Και τα δουλεύω κυρίως για να τα χαίρομαι εγώ και το παιδί μου. Και γιατί με έχει κουράσει η μιζέρια σας, η ζήλια σας και η άρνησή σας να θέλετε μια καλύτερη ποιότητα ζωής, λοιδορώντας την ποιότητα ζωής των άλλων μέσα από ηλίθια κείμενα που απαγορεύουν στον κόσμο να κάνει όνειρα ακόμα και για τα αυτονόητα….»
Μια μητέρα ξέσπασε στην ανάρτηση που έκανε στον προσωπικό λογαριασμό της στο Facebook, η οποία αποκάλυψε ένα δυσάρεστο γεγονός που συνέβη, καθώς είχε πάει με το παιδί της στην παιδική χαρά για να παίξει. Η Μαρία είναι η μαμά του Δημήτρη, ενός παιδιού ΑΜΕΑ.
Με αφορμή ένα περιστατικό που συνέβη στην παιδική χαρά, όπου μία άλλη μαμά πήρε το παιδί της να φύγουν μόλις είδε τον Δημήτρη, στέλνει ένα ηχηρό μήνυμα σε όλους μας: είναι καθήκον μας να εξηγήσουμε στα παιδιά μας ότι υπάρχουν και διαφορετικά παιδάκια, που γεννήθηκαν με ξεχωριστές ανάγκες αλλά έχουν τα ίδια δικαιώματα και τις ίδιες επιθυμίες με εμάς και σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να περιθωριοποιούνται.
Παιδική χαρά: Δείτε όσα έγραψε
«Υπάρχει παιδί πάνω στη γη που δεν χαίρεται την παιδική χαρά;
Μμμμ… δεν νομίζω, όχι σίγουρα δεν υπάρχει!
Και τώρα θέτω μια ερώτηση:
Ποιος μπορεί να στερήσει απο τα παιδιά που έχουν αναπηρία, ορατή ή αόρατη, την είσοδο τους στην παιδική χαρά; Η πρώτη σου σκέψη θα είναι να μου πεις, κανεις.
Λοιπόν, άσε με να σε βοηθήσω με την δεύτερη σκέψη …
Έχεις σκεφτεί όμως ότι με το να κοιτάς με λύπηση ή επίμονα το παιδί και τους γονείς τους αυτόματα στερείς το δικαίωμα τους να χαρουν στην παιδική χαρά; Έχεις σκεφτεί ότι αν δεν έχεις μιλήσει στο παιδί σου για την αναπηρία δεν θα παίξει με ένα παιδί που έχει όποιας μορφής αναπηρία;
Ίσως το κάνει πέρα,σίγουρα δηλαδή, ίσως φύγει μακριά του φοβούμενος ότι κάτι πάει στραβά, ίσως το κοροϊδέψει κιόλας (το χειρότερο όλων ), ίσως του κάνει άσεμνη ερώτηση…. κτλ.
Βλέπεις πως πάλι έχεις στερήσει την είσοδο ενός παιδιού με αναπηρία στην παιδική χαρά;
Με βλέπεις με τον Δημήτρη και τραβάς το παιδάκι σου απο το χέρι να φύγεις; Εμετικό το λιγότερο. Ντροπιαστικό, όχι για εμένα, για εσένα.Έτσι όπως βλέπεις τον Δημήτρη στην φωτογραφία σε κάνει να θες να τρέξεις μακριά του;
Ναι, τρέξε. Κινδυνεύεις να πάθεις κακό από υπερβολική δόση χαράς.
Σε ρωτάει το παιδί σου “Γιατί αυτό το παιδάκι είναι έτσι;” Και του απαντάς “είναι μικρό και νυστάζει”.
Γέλασα απίστευτα, γιατί είμαι η Μαρία και δεν δίνω σημασία.
Κάποια άλλη μαμά όμως ίσως κατεβάσει το κεφάλι και δεν ξαναβγει στην παιδική χαρά. (Ίσως και εγώ… σε κάποια χρόνια αν έχω κουραστεί, δεν ξέρω).
Βλέπεις πως πάλι στερείς την παιδική χαρά από ένα παιδί και το χειρότερο το μεταδίδεις και στο παιδί σου, δηλαδή το διαιωνίζεις κιόλας. ♀️
Παραπάνω σου εξήγησα πως αυτόματα χωρίς ίσως να το καταλάβεις στερείς το δικαίωμα ενός παιδιού με αναπηρία, ορατή ή αόρατη, απο το να είναι στην παιδική χαρά. Γιατί; Ποιος σου δίνει το δικαίωμα να το κάνεις αυτό;
Δικαίωμα στην παιδική χαρά έχουν όλα τα ΠΑΙΔΙΑ ❗️αλλιώς δεν θα λεγόταν παιδική χαρά αλλά κάπως διαφορετικά υποθέτω ».
Ραγίζει καρδιές η ιστορία της παρακάτω μητέρας σχετικά με τον μικρό της γιο που «έφυγε» από κοντά της έπειτα από γενναία μάχη με τον καρκίνο.
Διαβάστε την ιστορία της μητέρας που έχασε τον γιο της:
Η Σάλλυ πετάχτηκε από τη καρέκλα της μόλις είδε το γιατρό να βγαίνει από το χειρουργείο. Τον πλησίασε και του είπε: «Πώς είναι το παιδί μου; Είναι καλά; Πότε θα μπορέσω να το δω;».
Ο χειρουργός της είπε, «Λυπάμαι. Κάναμε ό,τι μπορούσαμε, αλλά το αγόρι σας δεν θα τα καταφέρει».
Η Σάλλυ έσκυψε το κεφάλι και ψιθύρισε με θλιμμένη φωνή, «Γιατί τα μικρά παιδιά παθαίνουν καρκίνο; Γιατί δεν κάνει κάτι ο Θεός για αυτά; Γιατί τα αφήνει να πεθάνουν τόσο μικρά;».
Ο χειρουργός δεν της απάντησε. Την άφησε για λίγο να ηρεμήσει και την ρώτησε, «Θέλετε να μείνετε για λίγο μόνη με τον γιο σας; Μια από τις νοσηλεύτριες θα σας οδηγήσει να τον δείτε για λίγα λεπτά, πριν τον μεταφέρουμε στο πανεπιστήμιο».
Ο αποχωρισμός
Η Σάλλυ ζήτησε από τη νοσοκόμα να μείνει μαζί της, καθώς αποχαιρετούσε για πάντα το παιδί της. Χάιδεψε με αγάπη τα πυκνά μαύρα μαλλιά του ενώ του ψιθύριζε πόσο τον αγαπούσε.
«Θα θέλατε μια τούφα από τα μαλλιά του;», ρώτησε η νοσοκόμα.
Η Σάλλυ της έγνεψε καταφατικά. Η νοσοκόμα έκοψε μια τούφα από τα μαλλιά του αγοριού, την έβαλε σε ένα πλαστικό σακουλάκι που στη συνέχεια παρέδωσε στην καταρρακωμένη μητέρα.
«Ήταν ιδέα του Τζίμι να δωρίσει το σώμα του στο πανεπιστήμιο για μελέτη», μουρμούρισε η Σάλλυ. «Πίστευε ότι έτσι θα μπορούσε να βοηθήσει κάποιο άλλο παιδί να ζήσει. Του είπα όχι στην αρχή, αλλά ο Τζίμι επέμενε. «Μαμά, εγώ δεν θα το χρησιμοποιήσω αφού πεθάνω. Μπορεί όμως να βοηθήσει κάποιο άλλο μικρό αγόρι να περάσει μια ακόμη μέρα με τη μαμά του». Το παιδί μου είχε μια καρδιά από χρυσό. Πάντα σκέφτονταν τους άλλους. Πάντα ήθελε να προσφέρει ό,τι είχε στους άλλους».
Η Σάλλυ περπάτησε στο διάδρομο της παιδιατρικής πτέρυγας για τελευταία φορά έπειτα από έξι ολόκληρους μήνες όπου ζούσε κυριολεκτικά σε αυτή. Έβαλε σε μια τσάντα όλα τα υπάρχοντα του Τζίμι και τα μετέφερε στο αυτοκίνητό της.
Δραματικές οι πρώτες ώρες στο σπίτι χωρίς τον γιο της
Η διαδρομή προς το σπίτι δεν ήταν καθόλου εύκολη. Πιο δύσκολο όμως ήταν να μπει στο άδειο πλέον σπίτι.
Πήρε την τσάντα με τα υπάρχοντα του Τζίμι και την τούφα από τα μαλλιά του και τα μετέφερε στο δωμάτιό του. Τα μαλλάκια του τα τοποθέτησε κάπου που να τα βλέπει συνέχεια, πάνω στο ράφι που είχε τα αυτοκινητάκια του. Έπειτα ξάπλωσε στο κρεβατάκι του, πήρε σφιχτά αγκαλιά το μαξιλάρι του και έκλαιγε με λυγμούς μέχρι που αποκοιμήθηκε από την κούραση.
Ήταν γύρω στα μεσάνυχτα, όταν η Σάλλυ ξύπνησε. Σηκώθηκε με δυσκολία, έβαλε ένα ποτήρι νερό και ξαναγύρισε στο άδειο παιδικό δωμάτιο. Άνοιξε την τσάντα με τα πράγματα του Τζίμι και άρχισε να τακτοποιεί τα ρούχα του στη ντουλάπα. Σαν να μην είχε συμβεί ό,τι είχε συμβεί. Σαν να μην είχε φύγει για πάντα.
Τότε το είδε.
Το γράμμα από τον γιο της που της άλλαξε τον τρόπο σκέψης
Διπλωμένο μέσα σε μια τσέπη από τα παντελόνια του υπήρχε ένα διπλωμένο χαρτί. Το άνοιξε με θρησκευτική ευλάβεια και το διάβασε:
«Αγαπημένη μου μαμά,
Αν το διαβάζεις αυτό, τότε δεν τα κατάφερα να είμαι και πάλι μαζί σου. Το ξέρω ότι θα σου λείψω. Και μένα θα μου λείψεις πολύ αλλά δεν θα σταματήσω ποτέ να σε αγαπώ. Όπου και να βρίσκομαι θα σ’ αγαπώ για πάντα μαμά, κάθε μέρα όλο και περισσότερο. Κάποτε θα βρεθούμε ξανά και πάλι. Μέχρι τότε όμως, αν θέλεις, μπορείς να υιοθετήσεις ένα μικρό αγόρι και έτσι δεν θα νιώθεις τόση μοναξιά. Να το κάνεις μαμά, εγώ δεν έχω κανένα πρόβλημα. Μπορεί αν θέλει να πάρει το παλιό μου δωμάτιο και όλα τα παιχνίδια μου για να παίζει.
Αλλά αν αποφασίσεις να υιοθετήσεις κορίτσι, μάλλον δεν θα του αρέσουν τα πράγματά μου. Θα πρέπει να της αγοράσεις κούκλες και άλλα τέτοια κοριτσίστικα πράγματα.
«Ήσουν η καλύτερη μαμά που θα μπορούσα να έχω»
Να μην λυπάσαι όταν με σκέφτεσαι μαμά. Να θυμάσαι όλες εκείνες τις όμορφες στιγμές που ζήσαμε μαζί και να γελάς.
Θυμάσαι τότε που γέμισα όλη τη κουζίνα με αλεύρι γιατί προσπαθούσα να σου φτιάξω κέικ; Εσύ αντί να με μαλώσεις, άρχισες να γελάς τόσο πολύ όταν με είδες, που νόμιζα ότι θα πάθεις κάτι. Ή και τότε που έσπασα το παράθυρο της κουζίνας με τη μπάλα μου και σου είπα ότι το έκανε η γάτα μας; Το ήξερες ότι το είχα κάνει εγώ αλλά δεν μου φώναξες. Ποτέ σου δεν μου φώναξες μαμά. Ήσουν η καλύτερη μαμά που θα μπορούσα να έχω και σε ευχαριστώ τόσο πολύ για αυτό.
Ξέρω ότι εκεί που θα πάω δεν θα είναι άσχημα. Πόσο άσχημα άλλωστε μπορεί να είναι αφού εκεί βρίσκονται η γιαγιά και ο παππούς; Θα με προσέχουν αυτοί και για αυτό δεν πρέπει να ανησυχείς καθόλου για μένα. Θα με ξεναγήσουν εκείνοι σε όλο τον ουρανό και όποτε μπορούμε θα πεταγόμαστε για λίγο στη Γη για να σου δίνω κλεφτά ένα φιλί στο μάγουλο την ώρα που κοιμάσαι.
Φαντάζεσαι μαμά να βρω κάπου εκεί στον ουρανό και τον Ντακ το σκυλάκι μας; Δεν θα ήταν τέλεια να μου γλείφει το πρόσωπο και να με ξυπνάει όπως παλιά; Θυμάσαι;
Η τελευταία επιθυμία
Αλλά ο λόγος που σου γράφω περισσότερο αυτό το γράμμα μαμά είναι για να σου θυμίσω ότι δεν πρέπει να χάσεις τη πίστη σου στο Θεό επειδή έχασες εμένα. Ένα βράδυ που ξύπνησα, σε άκουσα να κλαις δίπλα μου και να του μιλάς. Του έλεγες ότι δεν είναι σωστό να με πάρει κοντά του και τον ρωτούσες «Πού είσαι όταν σε χρειάζομαι;».
Εκείνος όμως βρέθηκε στην ίδια θέση με εσένα όταν ο γιος του ήταν πάνω στο σταυρό. Ήταν εκεί, και είναι εκεί για όλα τα παιδιά του. Εσύ μου το έμαθες αυτό.
Ελπίζω τώρα που θα πάω εκεί ψηλά να σταματήσω να πονάω. Δεν τον αντέχω άλλο αυτόν τον πόνο μαμά.
Θα σε αγαπώ για πάντα!
Τζίμι
ΥΓ. Τα μεσημέρια ελπίζω να φτιάχνουν μακαρόνια με κιμά όπως τα έφτιαχνες εσύ. Θα μου λείψουν μαμά, όπως θα μου λείψεις πολύ και εσύ».
Η Σάλλυ δίπλωσε το χαρτί, το τοποθέτησε πλάι στη τούφα από τα μαλλιά του γιου της, εκεί δίπλα στα αυτοκινητάκια του και σηκώθηκε όρθια. Σκούπισε τα μάτια της, ίσιωσε τους ώμους της και άνοιξε όλα τα παράθυρα του σπιτιού.
«Για να μπορεί να μπει στο σπίτι όταν έρθει», σκέφτηκε για τον γιο της.
