Blog Σελίδα 5889

Μου τη πέφτει ο άντρας της κόρης μου και μου αρέσει

Stathis
-
0
Μου τη πέφτει ο άντρας της κόρης μου και μου αρέσει

Αγαπητή παρέα, αποφάσισα να στείλω και εγώ τη δικιά μου ιστορία γιατί πιστεύω ότι πολλές από εσάς θα με καταλάβετε! Γυναίκες είστε άλλωστε και εσείς.

Ονομάζομαι Μαρίνα και είμαι 55 χρονών. Με τον άντρα μου έχουμε χωρίσει εδώ και 5 χρόνια.

Συνέχεια τσακωνόμασταν επειδή εγώ είμαι μια γυναίκα που προσέχει τον εαυτό της και αυτό τον εκνεύριζε. Μου έλεγε συνεχώς ότι είμαι μανιακή με την εμφάνιση μου και ότι περνάω κρίση ηλικίας.

Ακόμα και την κόρη μας έχει επηρεάσει και μου φέρονται λες και είμαι τρελή.

Είναι κακό δηλαδή που θέλω να αναδεικνύω τον εαυτό μου και να μην αφήνω το χρόνο να με αγγίζει;

Βλέπετε τους φαίνεται περίεργο που δείχνω 5 χρόνια νεότερη.

Μόνο ο γαμπρός μου με κοιτάει με θαυμασμό και μου κάνει συνεχώς κοπλιμέντα.

Η κόρη μου και ο γαμπρός μου είναι παντρεμένοι εδώ και ένα χρόνο.

Τον γαμπρό μου τον συμπάθησα από την πρώτη μέρα που τον γνώρισα. Ο άντρας μου από την άλλη δεν τον πολύ συμπαθεί μέχρι και σήμερα.

Όμως για χάρη της κόρης μας δεν δημιούργησε κανένα θέμα. Εγώ όπως σας ανέφερα με το γαμπρό μου είχα πάρα πολύ καλή σχέση από την αρχή.

Μιλάγαμε γελάγαμε, χαιρόμουν να επισκέπτομαι το σπίτι τους. Τώρα τελευταία όμως η συμπεριφορά του έχει αλλάξει.

Μου κάνει όλο και πιο συχνά κοπλιμέντα για την εμφάνιση μου, για το ντύσιμό μου και όποτε βρισκόμαστε όλοι μαζί νιώθω τα μάτια του να με καρφώνουν.

Στην αρχή νόμιζα πως ήταν η ιδέα μου αλλά αυτό γίνεται όλο και πιο συχνά. Μου προκαλεί αμηχανία και ειδικά όταν βρίσκεται και η κόρη μου μπροστά.

Δε λέω φυσικά και με κολακεύει που ένας τόσο νεότερος άντρας μου δείχνει τόσο έντονα τον θαυμασμό του.

Αλλά φυσικά δε μπορώ να προχωρήσω σε κάτι παραπάνω γιατί είναι ο άντρας της κόρης μου. Δε μπορώ να το κάνω αυτό στο ίδιο μου το παιδί.

Αν ήταν διαφορετικές οι συνθήκες σίγουρα θα επιδίωκα κάτι παραπάνω μαζί του! Μια σχέση με έναν νεότερο άντρα σε ανανεώνει σε κάνει να νιώθεις ζωντανή.

Άλλωστε και εγώ νιώθω πολύ νέα και ζωντανή ακόμα.

Δεν είναι σαν τους άντρες τις ηλικίας μου που είναι βαρετοί χωρίς κανένα ενδιαφέρον, χωρίς ζωντάνια.

Μου στέρησαν το δικαίωμα να ονειρεύομαι επειδή είμαι κορίτσι. Άραγε τα όνειρα έχουν φύλο;

Stathis
-
0
Μου στέρησαν το δικαίωμα να ονειρεύομαι επειδή είμαι κορίτσι. Άραγε τα όνειρα έχουν φύλο;

Την ώρα, που γεννιόμουνα, σχολάγανε οι μοίρες, λέει ένα τραγούδι. Τα όνειρα έχουν, άραγε, συγκεκριμένο φύλο;

Το να γεννηθείς κορίτσι είναι κατάρα, ειδικά στις κλειστές κοινωνίες. Τη στιγμή, που γεννήθηκα, οι γονείς μου αποφάσισαν να μαζέψουν χρήματα. Όχι για την εκπαίδευσή μου, αλλά για το γάμο μου. Δεν θέλω μεγάλο γάμο και ακριβά κοσμήματα, γιατί δεν πρόκειται να βοηθήσουν την αυτοπεποίθηση, την αυτοεκτίμηση ή την καριέρα μου.

Αυτό που θέλω είναι να έχω το δικαίωμα να ονειρεύομαι και την ελευθερία να εκφράζω τη γνώμη μου ανοιχτά.

Είναι τόσο λάθος, που έχω ικανότητες και ταλέντα; Δεν είναι λάθος, δώρα από το Θεό είναι. Και θέλω να κάνω κάτι με αυτά. Δεν θέλω να γίνω σαν τη μητέρα και τη γιαγιά μου, που απλά παντρεύτηκαν, έκαναν παιδιά και έφτιαξαν μια όμορφη οικογένεια. Δεν μου αρκεί.

Χρειάζομαι ένα σκοπό στη ζωή μου, που είναι πολύ υψηλότερος από τη δημιουργία οικογένειας. Θέλω να πετύχω στη ζωή μου, να κάνω κάτι. Δεν θέλω το «τί να μαγειρέψω αύριο;» να είναι η μεγαλύτερη απόφαση, που θα πάρω, πριν πέσω για ύπνο κάθε βράδυ. Δεν θέλω η τηλεόραση να είναι μέρος της καθημερινότητάς μου. Δεν θέλω να πέφτω για ύπνο κάθε μεσημέρι, επειδή δεν έχω κάτι καλύτερο να κάνω, ούτε να κουτσομπολεύω με τα άλλα κορίτσια, για να «σκοτώσω» το χρόνο μου. Η μόνη μου ευκαιρία για ένα ωραίο ντύσιμο δεν πρέπει να είναι μόνο για να πάω για ψώνια ή για το κυριακάτικο οικογενειακό φαγητό σε μια ταβέρνα. Δεν είμαι αυτή, δεν θέλω να είμαι αυτή.
Θέλω να συμμετέχω σε κάτι σημαντικό. Θέλω να ασχολούμαι με πράγματα πέραν του μαγειρέματος, της μπουγάδας ή του ξεσκονίσματος των επίπλων. Θέλω να ζω για το σήμερα και να ανυπομονώ για όσα θα ‘ρθουν. Θέλω να νιώσω την ευτυχία και τον ενθουσιασμό που νιώθει κανείς, όταν βρίσκει χρόνο να διασκεδάσει έστω και λίγο μέσα σε ένα βαρύ, απαιτητικό πρόγραμμα. Θέλω να ντύνομαι και να φαίνομαι ωραία στην καθημερινότητά μου και όχι μόνο σε ειδικές περιστάσεις. Θέλω να πέφτω για ύπνο το βράδυ μετά από μια κουραστική μέρα και να νιώθω ικανοποιημένη γιατί πέτυχα αυτά που ήθελα.

Θέλω να με εκτιμούν για τη δουλειά μου, να με υπολογίζουν για τις γνώσεις μου και να με σέβονται για τα επιτεύγματά μου. Θέλω να είμαι μεγάλη και τρανή. Μα πώς να τα πετύχω όλα αυτά; Γεννήθηκα κορίτσι και κάτι τέτοιο αρκεί, για να καθορίσει τη μοίρα μου.

Σύμφωνα με την κοινωνία και τους γονείς μου, οι γνώσεις μου γύρω από τις δουλειές του σπιτιού, τις παραδόσεις, τις προσευχές, τα ήθη και τα έθιμα του τόπου μου είναι πολύ πιο σημαντικές από την εκπαίδευση και την καριέρα μου. Με αντιμετωπίζουν περισσότερο σαν ευθύνη, παρά σαν άτομο. Θεωρούν ευθύνη τους να με παραδώσουν στον κατάλληλο άντρα, όποιο κι αν είναι το κόστος, μόνο και μόνο για να με ξεφορτωθούν. Δεν μπορώ να πάω στο εξωτερικό για ανώτερες σπουδές, γιατί τότε, δεν θα μείνουν λεφτά για την προίκα μου. Και ποιος θα με πάρει χωρίς προίκα; Δεν μπορώ να πάω ούτε καν σε άλλη πόλη για σπουδές, γιατί είμαι υπ’ ευθύνη τους μέχρι να «με παραδώσουν στον άντρα μου». Δεν μπορώ να συνεχίσω τις σπουδές μου ούτε στην πόλη μου, γιατί μπορεί να χρειαστώ παραπάνω χρόνο για να πάρω το πτυχίο μου και ο γαμπρός δεν μπορεί να περιμένει. Ο γάμος πάνω απ’ όλα!
Πιστεύεις, ότι τα ίδια ισχύουν και για τα παιδιά, που γεννιούνται αγόρια; Σε καμία περίπτωση. Γιατί δεν μπορεί κανείς να καταλάβει, ότι είμαι άνθρωπος, πάνω απ’ όλα άνθρωπος και όχι κορίτσι; Γιατί πρέπει να εγκαταλείψω μια πιθανή καριέρα, μόνο και μόνο επειδή είμαι κορίτσι;

Άντρες και γυναίκες σε όλο τον κόσμο παντρεύονται και κάνουν παιδιά. Καταλαβαίνω τους περιορισμούς που υπάρχουν, επειδή γεννήθηκα κορίτσι. Αλλά κορίτσια γεννιούνται εκατομμύρια καθημερινά σε όλο τον κόσμο! Εάν οι γυναίκες από τα άλλα μέρη του κόσμου μπορούν να ονειρεύονται, γιατί εγώ να πρέπει να στερηθώ αυτό το δικαίωμα;

Όνειρα…Δεν μπορείς να τα κατευθύνεις, να τα αλλάξεις ή να τα συγκρατήσεις. Γι’ αυτό λέγονται έτσι: Όνειρα.

Πότε θα σταματήσει επιτέλους αυτή η κοινωνία να καθορίζεται από το φύλο;

Πηγή: akkarbakkar.com

Μου ρίχτηκε ο άντρας της φίλης μου και είμαι σε δίλημμα. Να το πω ή όχι;

Stathis
-
0
Μου ρίχτηκε ο άντρας της φίλης μου και είμαι σε δίλημμα. Να το πω ή όχι;

Καλησπέρα σας. Είμαι η Όλγα και έχασα τον άντρα μου πρίν 3 χρόνια. Μονογονέας και εγώ με δύο αγοράκια που είναι όλη μου η ζωή. Τον άντρα μου τον έχασα ξαφνικά όταν έπεσε από τη σκαλωσιά στην οικοδομή που δούλευε. Έμεινε σε κώμα ένα μήνα και πέθανε.37 χρονών με τον μεγάλο μου γιο στα χέρια και με τον άλλο μου γιο στη κοιλιά ετοιμόγεννη.Δεν έπεσε μόνο αυτός από τη σκαλωσιά έπεσε και όλη μου η ζωή. Η οικογένειά μου η αγάπη μας.

Η ζωή μου άλλαξε. Μεγάλωνα μόνη μου πια τα παιδιά μου, το ένα από τη κούνια. Οι γονείς μου ζουν στην Αθήνα και δεν μπορούσαν να με βοηθήσουν γιατί εγώ έμενα σε επαρχιακή πόλη, 4 ώρες μακριά.Έκατσε η μητέρα μου 6 μήνες να με βοηθήσει με το μωρό και τα διαδικαστικά και έφυγε. Οι “φίλοι” μου, είχαν φύγει πολύ νωρίτερα. Όσοι ήρθαν στο μαιευτήριο, σχεδόν κανέναν δεν ξαναείδα. Δεν σήκωσαν ποτέ ούτε το τηλέφωνο να ρωτήσουν όχι για μένα, όχι. Για τα παιδιά μου αν θέλουν κάτι, αν χρειάζονται οτιδήποτε. Οι ίδιοι άνθρωποι που έτρεξαν να μας ευχηθούν στο γάμο μας, που ήταν πρώτοι πρώτοι στο τραπέζι. Τελικά κάποιοι είναι καλοί μόνο για τα γλέντια.

Η μόνη που έμεινε στη ζωή μου, ήταν η κολλητή μου φίλη και κουμπάρα μου (της έχω βαφτίσει τη κόρη της) που ζει με τον δεύτερο σύζυγο της στην Αθήνα. Μου στάθηκε σε όλα. Δεν μπορούσε να μείνει μαζί μου αλλά ήρθε και στη κηδεία και στα μνημόσυνα και κάθε μέρα τηλέφωνο μέχρι λεφτά και Παμπερς έστελνε στα παιδιά χωρίς να της το ζητήσω. Ψυχούλα!

Έκανα τα χαρτιά μου στην υπηρεσία μου και περίμενα να βγει η απόφαση της μετάθεσης για να φύγουμε για την Αθήνα, δεν είχα άλλη λύση. Οι γονείς του άντρα μου δεν ζουν και οι συγγενείς του και αυτοί οι μισοί άφαντοι και οι άλλοι μισοί περίεργοι. Ένιωθα όλα τα βλέμματα επάνω μου για το παραμικρό, δεν μπορούσα να πάω για έναν καφέ με φίλη από τη δουλειά, έβγαινε ντελάλης. Αποφάσισα έτσι να πάω στους γονείς μου και στη κολλητή μου. Μόλις βγήκε η μετάθεση μετακόμισα αμέσως.

Κατέβηκα κάτω όλα καλά. Έπιασα ένα σπίτι στον ίδιο δρόμο με το σπίτι των γονιών μου, τα παιδιά προσαρμόστηκαν αμέσως είχαν και τους γονείς μου που τα φρόντιζαν, εγώ παρουσιάστηκα στο καινούριο μου πόστο, όλα άρχιζαν να μπαίνουν σε σειρά. Τη φωτογραφία του άντρα μου πάντα μαζί μου. Πήγαινα στη δουλειά και γύριζα με το λεωφορείο και στη διαδρομή την έβγαζα και τον κοιτούσα. Να τον νιώθω κοντά μου. Μόνη μου παρέα στην Αθήνα, εκτός από τους γονείς μου, η κολλητή μου.

Εννοείται πως από τότε που ήρθα στην Αθήνα, πήγα και σπίτι τους , έχω δει τη βαφτιστήρα μου, έχουμε πάει για καφέ και βόλτες, τα πάντα κανονικά. Να σας πω πως γενικά είμαι πολύ ήσυχος άνθρωπος και έτσι ήσυχη θέλω και τη ζωή μου. Έτσι είχα συνηθίσει και στην επαρχία, να είμαι πολύ προσεκτική με τις λεπτομέρειες ακόμα και με τα ρούχα που φορούσα, για να μην δίνω δικαιώματα. Τόσα χρόνια σε κλειστή κοινωνία έτσι είχα μάθει και δεν ήθελα και φασαρίες.

Μια μέρα μου έστειλε μήνυμα ένας άγνωστος αριθμός και μου ΄γραφε ερωτόλογα. Στην αρχή νόμιζα ότι έκαναν λάθος μετά όμως που έγραψε το όνομά μου στο μήνυμα κατάλαβα ότι ήταν γνωστός. Σκέφτηκα ένα συνάδελφο από τη καινούρια δουλειά ούτε που πήγε το μυαλό μου στον άντρα της φίλης μου. Μιλούσαμε με μηνύματα περίπου μια εβδομάδα και νιώθω χαζή γιατί νόμιζα πως ήταν ο συνάδελφος και όλες αυτές τις μέρες τον κοιτούσα με νόημα. Πάλι καλά που δεν του είπα τίποτα θα γινόμουν εντελώς ρεζίλι.

Κανονίσαμε να βγούμε, πάω στο ραντεβού και βλέπω…ΑΥΤΟΝ! Τον έβρισα και έφυγα και αυτός με κυνηγούσε από πίσω και μου έλεγε να το ξανασκεφτώ και ότι ήξερε πως μου άρεσε!!! Στο τέλος εκεί πια που ήθελα να του χώσω μπουνιά ήταν όταν μου είπε “Χήρα είσαι δεν έχεις ανάγκες;”

ΩΠΑ! Επειδή δηλαδή έχασα τον άντρα μου σημαίνει πως δεν έχω ούτε ιερό ούτε όσιο και πάω με όποιον βρω μπροστά μου; Έχω δυο μικρά παιδιά πως θα μπορούσα να πάρω τον άντρα της φίλης μου που έχει και αυτή παιδί, το παιδί σας, πώς θα της το έκανα αυτό και με ποιά λογική; “Συγγνώμη Μαρία πέθανε ο Τάσος και δεν είχα που να ανοίξω τα πόδια” έτσι θα έλεγα; ΕΛΕΟΣ!

Δεν ξέρω πως έγινε, πώς κατάλαβε ότι τον έπαιρνε να κάνει κάτι τέτοιο. Νιώθω φοβερές ενοχές σαν να το προκάλεσα παρ’ όλο που δεν του είχα δώσει δικαίωμα. Σκέφτομαι τις επισκέψεις μου στο σπίτι τους συνέχεια και προσπαθώ να θυμηθώ τί ήταν αυτό που δεν πρόσεξα και θα έπρεπε να με κάνει να πονηρευτώ ή τί μπορεί να έκανα που του έδωσα λάθος μηνύματα. Δεν είχαμε και φοβερές σχέσεις για να πω την αλήθεια πιο πολύ με τη φίλη μου μιλούσαμε και κανονίζαμε αλλά πραγματικά δεν ξέρω.

Τώρα έχω να πάω σπίτι τους ένα μήνα και η φίλη μου έχει αρχίσει να αναρωτιέται. Ο άντρας της με πήρε στη δουλειά και με εκβίασε πως αν της πω τίποτα, θα της δείξει τα μηνύματα που έδειχναν να ανταποκρίνομαι αλλά εγώ δεν ήξερα ποιός τα έστελνε! Είμαι σε απόγνωση σκέφτομαι να γυρίσω πάλι πίσω στη πόλη του άντρα μου αλλά αν το κάνω αυτό δεν θα μου δώσουν άλλη μετάθεση τόσο σύντομα και θα χάσω τη δουλειά μου. Από την άλλη θέλω να προστατέψω τη φίλη μου γιατί ο τύπος είναι κάθαρμα. Τί να κάνω πείτε μου! Να της το πω; Και αν δεν με πιστέψει και χαλάσει η φιλία μας;

Όλγα

Μου ρiχνεται η πεθερά μου αλλά η γυναίκα μου το διακωμωδεi. Νιώθω μόνος… Τι να κάνω;

Stathis
-
0
Μου ρiχνεται η πεθερά μου αλλά η γυναίκα μου το διακωμωδεi. Νιώθω μόνος… Τι να κάνω;

Με τη γυναίκα μου είμαστε παντρεμένοι δύο χρόνια και η σχέση μου με τα πεθερικά μου ήταν πάντα κάπως παράξενη. Η μητέρα της γυναίκας μου είναι περίεργη και πολλές φορές έχω καταλάβει ότι μου φέρεται με έναν τρόπο κάπως… ακατάλληλο, αν με καταλαβαίνετε. Η πεθερά μου, ήταν πάντα κάπως πιο «φιλική» απ’ ότι έπρεπε. Προσπαθεί να αγγίξει τα πόδια μου κάτω από το τραπέζι, κάνει σχόλια για το μέγεθος των γεννητικών μου οργάνων με βάση τα εσώρουχα που φορούσα και πολλά άλλα που δεν αρμόζουν σε μία φυσιολογική σχέση ανάμεσα σε πεθερά και γαμπρό.

Η γυναίκα μου κάθε φορά που της το έλεγα, γελούσε και έλεγε ότι τουλάχιστον είναι καλή και ευγενική απέναντί μου σε αντίθεση με άλλα πεθερικά. Άρχισα και εγώ να σκέφτομαι μήπως είναι απλά λίγο τρελλή και υπερβάλλω.

Ένα βράδυ όμως έτυχε να μείνω μόνος με την πεθερά μου στο σαλόνι την ώρα που η γυναίκα μου και ο πατέρας της βγήκαν για λίγο στην αυλή. Η πεθερά προτίμησε να κάτσει δίπλα μου στο σαλόνι παρόλο που υπήρχαν πολλές άλλες άδειες καρέκλες. Την ώρα που της απαντούσα στην ερώτηση αν σχεδιάζαμε με τη γυναίκα μου να κάνουμε τελικά ή όχι παιδί άρπαξε τον καβάλο μου και τον έσφιξε δυνατά. Δεν μπόρεσα να αντιδράσω καν. Πάγωσα και έμεινα ακίνητος.
Όταν κάπως συνήλθα πετάχτηκα στον αέρα και είπα στην γυναίκα μου που εκείνη την ώρα έμπαινε στο σπίτι τι είχε συμβεί. «Η μάνα σου μου την έπεσε. Με χούφτωσε μόλις πριν από λίγα δευτερόλεπτα». Όσο απίστευτο και αν σας ακούγεται η γυναίκα μου όχι μόνο δεν ταράχτηκε, όχι μόνο δεν αντέδρασε, αλλά το πήρε στην πλάκα και έβαλε τα γέλια λέγοντάς μου να σταματήσω να είμαι τόσο μονόχνοτος και να βάλω λίγο χιούμορ στη ζωή μου. Στη συνέχεια έκατσε με τους γονείς της στον καναπέ σαν να μην είχε συμβεί τίποτα ενώ εγώ είχα μείνει όρθιος να τους κοιτάζω όλους απορημένος. Ο δε πατέρας της ήταν σαν να ήταν σε έναν άλλο κόσμο.

Έχω ξενερώσει με τη γυναίκα μου. Νιώθω ότι δεν με υπερασπίζεται και το κυριότερο, ότι δεν με θέλει. Αγαπάει τόσο την οικογένειά της που παραβλέπει πόσο δυσλειτουργική είναι και προτιμάει να τη δεχτεί όπως είναι για να μη χάσει την ευτυχία και την άνεσή της. Μη με ρωτήσετε αν αξίζει να κάνω παιδιά μαζί της. Δε θα ρισκάρω εγώ την ασφάλειά τους και τη σωματική τους ακεραιότητα.
Σκέφτομαι σοβαρά το διαζύγιο….

Γιώργος

Μου πρότεινε να κάνουμε τpiο με τη πρώην γυναίκα του!

Stathis
-
0
Μου πρότεινε να κάνουμε τpiο με τη πρώην γυναίκα του!

Με λένε Μαρία και αφορμή στάθηκε το άρθρο μιας κοπέλας που έγραφε ότι την έχουν πρήξει να βρεί κάποιον στο ίντερνετ. Έτσι τη πάτησα και εγώ και σκέφτηκα να σας γράψω την ιστορία μου να διασκεδάσουμε λίγο τη τύχη μας!

Έχασα τον άντρα μου πρίν 8 χρόνια σε τροχαίο και έχω μια κόρη 8,5 ετών που δεν γνώρισε ποτέ τον πατέρα της. Αυτό δυστυχώς για ορισμένους «υποψήφιους» είναι χειρότερο από το να ήμουν χωρισμένη, διότι στα μάτια τους με κάνει πιο «διψασμένη» να μπεί «πατέρας» στο σπίτι μου. 2 χρόνια μετά τον θάνατο του άντρα μου έκανα κάποιες γνωριμίες μέσω φίλων και επειδή είχαν μια τέτοια στάση απέναντί μου, έκοψα επαφή και γενικά σταμάτησα να προκαλώ την τύχη μου. Έβγαινα με φίλες ή με συναδέλφους, πήγαινα σε πάρτι που καλούσαν τη κόρη μου και μέχρι εκεί. Σε ένα πάρτι, γνώρισα τον Κώστα.

Ήταν χωρισμένος και είχε φέρει τις κόρες του στο πάρτι γιατί ήταν η σειρά του να τις δει. «Ένα Σαββατοκύριακο είπα να τις δω και εγώ και πέσαμε σε πάρτι» μου είπε και πιάσαμε τη κουβέντα. Γλυκός, ευγενικός, πολύ περιποιητικός με τα παιδιά του, κύριος. Μόλις τελείωσε το πάρτι και πήρα τη μικρή μου να φύγουμε, μου έδωσε το τηλέφωνό του «Πάρε με βρε συ όποτε θες να πάμε για καμιά μπύρα» μου είπε και φωτίστηκα. Τη μέρα που δώσαμε ραντεβού , είχα κατεβάσει όλη τη ντουλάπα, πήρα όλες μου τις φίλες και έκανα σαν 15χρονη. Δεν είχα ενθουσιαστεί ποτέ με κανέναν τόσο πολύ. Κανόνισα να αφήσω τη μικρή στη γυναίκα που τη παίρνει από το σχολείο της (επί πληρωμή εννοείται) και να ετοιμαστώ με την ησυχία μου.

Ήρθε την ώρα που είπαμε, με φίλησε στο μάγουλο και μου άνοιξε τη πόρτα για να μπω στο αυτοκίνητο. «Ιππότης! Ποια τρελή χώρισε τέτοιο παλικάρι;» σκέφτηκα. Πράγματι με πήγε σε μια μπυραρία. Γελάσαμε πάρα πολύ, είχαμε πολλά κοινά, με είχε τρελάνει στα κοπλιμέντα. Ήταν η πιο όμορφη βραδιά της ζωής μου μετά από πολύ καιρό. Βγαίναμε έτσι για περίπου ένα μήνα μέχρι που ένα βράδυ με κάλεσε πρώτη φορά στο σπίτι του. Κι εκεί αρχίζει το ματς.

Μπήκα σπίτι, αμήχανη εγώ γιατί και οι δύο ξέραμε για ποιο λόγο πήγαινα εκεί, με φίλησε και μου έβαλε ένα κρασί. Καθόμαστε στον καναπέ, φιλιόμαστε, μιλάμε, χαζογελάμε και πάμε σιγά σιγά στη κρεβατοκάμαρα ώσπου χτυπάει το κουδούνι. «Περιμένεις κανέναν;» τον ρωτάω και κοιτάω το ρολόι, ήταν 1 τη νύχτα. «Θα δείς» μου λέει και μου κλείνει το μάτι. Ανοίγει η πόρτα και μπαίνει μέσα η πρώην γυναίκα του. Δεν ήξερα φυσικά ότι ήταν η πρώην του, δεν είχε τύχει να τη γνωρίσω ποτέ, μου τη σύστησε εκείνη την ώρα. Και όχι απλά μου τη σύστησε αλλά πρίν καν τελειώσω το “χαίρω πολύ” αρχίζουν να φιλιούνται μπροστά μου , αυτός να τη χουφτώνει και έχω μείνει κόκκαλο να τους κοιτάζω. «Θες να πάμε μέσα;» μου λέει κρατώντας τη πρώην του από το χέρι. Δεν μπορώ να σας περιγράψω πως ένιωσα. Έπεσε ο ουρανός και με πλάκωσε. Δεν μπορούσα ούτε να αντιδράσω ούτε να κλάψω. Πήρα τη τσάντα μου χωρίς να πω κουβέντα κι έφυγα….

Δεν θυμάμαι πώς μπήκα στο αμάξι, πώς γύρισα σπίτι και πως έπεσα στο κρεβάτι. Η απογοήτευσή μου τεράστια. Πότε του έδωσα δικαίωμα να πιστεύει ότι κάνω παρτούζες; Και πότε μου έδειξε ότι είναι τέτοιος και δεν το κατάλαβα; Γιατί μου έλεγε πως είμαι ό,τι καλύτερο του έχει συμβεί και πως δεν έχει νιώσει έτσι ούτε με τη πρώην γυναίκα του; Με ποιά “λογική” πάει ακόμα με τη πρώην γυναίκα του; Γιατί όλα τα μηνύματα που μου περνούσε, αφορούσαν μια ρομαντική σχέση αγάπης που καμία σχέση δεν είχε με το τρίο που μου πρότεινε σχεδόν εκβιαστικά αφού δεν μπήκε ούτε στο κόπο να με ρωτήσει για τις σεξουαλικές μου προτιμήσεις αλλά με έφερε προ τετελεσμένου; Πάει τώρα ένα εξάμηνο που έχει συμβεί αυτό, εννοείται τον μπλόκαρα από facebook, viber παντού και δεν απάντησα ποτέ στα τηλεφωνήματά του ούτε στο sms που έστειλε και έγραφε «Νόμιζα ότι ήσουν ανοιχτόμυαλη!». Κι εγώ νόμιζα ότι δεν ήσουν καραγκιόζης…

Οι φίλες μου γελάνε και μου λένε πως μια μέρα θα το θυμάμαι και θα γελάω κι εγώ. Εγώ όμως όταν το σκέφτομαι, περισσότερο πονάω. Πονάω γιατί τον ήθελα, γιατί πίστεψα στο παραμύθι ότι η ζωή ίσως δίνει δεύτερες ευκαιρίες πολύ πιο εύκολα απ ότι νομίζουμε. Τώρα δηλαδή έτσι θα πάει; Επειδή είχα την ατυχία να χάσω τον άντρα μου, η μοίρα μου θα είναι να βγαίνω με τους ανώμαλους και τους τελειωμένους και στο τέλος της βραδιάς να μην πιστεύω ούτε τη μάνα μου; Σκέφτομαι πως αν είχα εδώ τον αντρούλη μου, τίποτα από αυτά δεν θα είχε συμβεί. Έχασα τον άνθρωπό μου και τώρα είμαι έκθετη στον κάθε τρελό. Για μένα τα ραντεβού και οι σχέσεις μόλις τελείωσαν.

Μαρία

Μου πήρε 3 δευτερόλεπτα για να βρω το φίδι, εσένα;

Τι λες τώρα;
-
0
Μου πήρε 3 δευτερόλεπτα για να βρω το φίδι, εσένα;

Μπορείς να βρεις το φίδι; Μια φωτογραφία που προκαλεί τον εγκέφαλο!

Μια εικόνα που κάνει τον γύρο του διαδικτύου προκαλεί… οπτική σύγχυση! Κάπου ανάμεσα σε ξερά φύλλα και κλαδιά κρύβεται ένα φίδι, τόσο καλά καμουφλαρισμένο που οι περισσότεροι χρειάζονται αρκετά δευτερόλεπτα για να το εντοπίσουν.

333 1

Ο χρήστης που την ανέβασε ισχυρίζεται πως το βρήκε μέσα σε μόλις 3 δευτερόλεπτα — εσύ πόσο γρήγορα μπορείς να το εντοπίσεις;

Πέρα από την πρόκληση, η εικόνα μας υπενθυμίζει και κάτι σημαντικό: πόσο καλά μπορεί να κρυφτεί η φύση μπροστά στα μάτια μας. Δοκίμασε την παρατηρητικότητά σου και μοιράσου τη φωτογραφία με τους φίλους σου!

H απάντηση:

2222 5

Μου μένουν μόνο λίγες μέρες ζωής: Αγαπημένος παρουσιαστής ανακοίνωσε on air τα δυσάρεστα, σε σοκ οι τηλεθεατές

Stathis
-
0
Μου μένουν μόνο λίγες μέρες ζωής: Αγαπημένος παρουσιαστής ανακοίνωσε on air τα δυσάρεστα, σε σοκ οι τηλεθεατές

Παρουσιαστής του BBC αποκάλυψε ότι πεθαίνει από καρκίνο και το μοιράστηκε με το κοινό, στέλνοντας παράλληλα ένα δικό του μήνυμα για τη ζωή.

Ο 48χρονος Βρετανός Τζόνι Ίργουιν, παρουσιαστής τηλεοπτικών εκπομπών του Channel 4 και του BBC, αποκάλυψε σε μία συγκινητική συνέντευξη το σοβαρό πρόβλημα υγείας από το οποίο πάσχει, ενώ ενθάρρυνε τους ανθρώπους να χαίρονται την κάθε τους ημέρα.

Σε συνέντευξή του στο περιοδικό Hello, ο Ίργουιν δήλωσε ότι διαγνώστηκε το 2020 με καρκίνο του πνεύμονα, που εξαπλώθηκε στον εγκέφαλό του, και πλέον δεν γνωρίζει πόσος χρόνος ζωής τού απομένει.

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Jonnie Irwin (@jonnieirwintv)

«Ο καρκίνος είναι σε τελικό στάδιο λένε οι γιατροί. Το 2020, όταν πρωτοδιαγνώστηκα, μου “έδωσαν” έξι μήνες αλλά ακόμα είμαι εδώ. Κάποια στιγμή όμως (ο καρκίνος) θα με προφτάσει τελικά» είπε ο 48χρονος παρουσιαστής.

«Τώρα όμως θέλω να κάνω σχέδια. Θέλω να δημιουργήσω αναμνήσεις και να αποτυπώσω αυτές τις στιγμές με την οικογένειά μου γιατί η πραγματικότητα είναι ότι τα αγόρια μου (2 και 3 ετών) θα μεγαλώσουν χωρίς να γνωρίζουν τον μπαμπά τους και αυτό μου ραγίζει την καρδιά» εξομολογήθηκε στην συγκινητική του συνέντευξη ο Ιργουιν.

Ο Ιργουιν κρατούσε για δύο χρόνια κρυφή την κατάσταση της υγείας του και ένιωθε ότι κουβαλούσε ένα «βρώμικο μυστικό».

Καθώς όμως «δεν ξέρει πόσος χρόνος ακόμα του απομένει» αποφάσισε να μιλήσει για να θυμίσει στον κόσμο ότι η ζωή είναι μικρή και να τους εμπνεύσει να ζουν την κάθε μέρα τους σα να είναι η τελευταία.

Μου λένε: «Ντρоπń χńρα γυναίκα να μnν φоράς μαύρα» – Τους απαντώ: «Αν βάλω μαύρα θα αναστnθεί ο άντρας μоu;»

Stathis
-
0
Μου λένε: «Ντρоπń χńρα γυναίκα να μnν φоράς μαύρα» – Τους απαντώ: «Αν βάλω μαύρα θα αναστnθεί ο άντρας μоu;»

Μου λέει: «Ντροπή χήρα γυναίκα να μην φοράς μαύρα» – Της απαντώ: «Αν βάλω μαύρα θα αναστηθεί ο άντρας μου;»

Προκαταλήψεις, αστικά μοτίβα, απαρχαιωμένες απόψεις και στη μέση μία κοινωνία που ζει με υποκριτικές εκφάνσεις τύπου: «είσαι χήρα, πρέπει να φοράς μαύρα»

293030 600x600 1

«Δεν σε χαιρέτησα γιατί φοράς πορτοκαλί μπουφάν και όχι μαύρα, χήρα γυναίκα»

«Είμαι 49 ετών πάρα δύο μήνες, και 8 μήνες χήρα. Τα μαύρα τα έβγαλα στο τρίμηνο.

Πριν λίγες μέρες βλέπω στο δρόμο μια γνωστή. Την χαιρετάω, δεν μιλάει αλλά με κοιτάζει. Την ρωτάω μήπως δεν με γνώρισε, λόγω μάσκας.

xira2 705x412 1

Και απαντάει: “Σε γνώρισα αλλά είπα δεν μπορεί να είναι αυτή, με πορτοκαλί μπουφάν! ”

Της λέω κι εγώ:” έχεις σίγουρη πληροφορία πως αν βάλω μαύρα, θα αναστηθει;” και φεύγω!»

penthos 0 769x432 1

Η θέση της γυναίκας μπροστά στις προκαταλήψεις

Ότι και να βιώνει μία χήρα, ανύπαντρη, ή διαζευγμένη μητέρα, μόνο η ίδια γνωρίζει ουσιαστικά πως βιώνει την καθημερινότητα της, τα ζορίσματα, τις δυσκολίες της. Θα ακουστούν αρκετές κακεντρέχειες από διάφορες πηγές, που αυτές οι πηγές μπορεί να προκαλέσουν θυμό, οργή, άμυνα στην γυναίκα αυτή.

Από αντίδραση και μόνο μπορεί σπασμωδικά να προβεί σε κάποιες κινήσεις που αργότερα να μετανιώσει.

Δυστυχώς μία μεγάλη μάζα ατόμων ζουν, «τροφοδοτούνται» με την πορεία και την ζωή των άλλων, τι κάνουν, ποιες οι κινήσεις τους, πως είναι η ζωή τους. Είναι η τροφή τους για να ζουν μέρα με την ημέρα.

agnooumenoi 1290x875 1

Κάποιες συμπεριφορές μπορεί και να παρεξηγηθούν δηλ. εάν μία χήρα μητέρα, νιώσει την ανάγκη να κοινωνικοποιηθεί ξανά στο σύνολο, να βγει, να εργαστεί, να δείχνει εύθυμη, νιώσει χαρά με κάποια πράγματα……αυτά και άλλα πολλά μπορεί πολύ εύκολα να παρεξηγηθούν και οι «ταμπέλες» να μην αργήσουν να έρθουν.

Νομίζω ότι το στομάχι αυτών των μητέρων –γυναικών έχει σκληρύνει ήδη από το βίωμα τους, οπότε οι κακεντρέχειες δεν είναι τίποτα μπροστά σ’ αυτό που έχουν ήδη βιώσει.

Όταν κάτι γίνεται χωρίς πρόκληση και επίδειξη τότε είναι πολύ πιθανό κάποιος να μην δώσει σημασία, ακόμα και να το θεωρήσει ως μία φυσιολογική και υγιή εξέλιξη.

Μου λένε: «Ντροπή χήρα γυναίκα να μην φοράς μαύρα» – Τους απαντώ: «Αν βάλω μαύρα θα αναστηθεί ο άντρας μου;»

Stathis
-
0
Μου λένε: «Ντροπή χήρα γυναίκα να μην φοράς μαύρα» – Τους απαντώ: «Αν βάλω μαύρα θα αναστηθεί ο άντρας μου;»

Μία χήρα γυναίκα περιγράφει πως έπεσε θύμα των προκαταλήψεων και των στερεότυπων της εποχής, επειδή επέλεξε να μην φορέσει μαύρα , μετά την απώλεια του συζύγου της.

Όπως περιγράφει: «Είμαι 49 ετών πάρα δύο μήνες, και 8 μήνες χήρα. Τα μαύρα τα έβγαλα στο τρίμηνο.

Πριν λίγες μέρες βλέπω στο δρόμο μια γνωστή. Την χαιρετάω, δεν μιλάει αλλά με κοιτάζει. Την ρωτάω μήπως δεν με γνώρισε, λόγω μάσκας.

Και απαντάει: “Σε γνώρισα αλλά είπα δεν μπορεί να είναι αυτή, με πορτοκαλί μπουφάν! ”

Της λέω κι εγώ:” έχεις σίγουρη πληροφορία πως αν βάλω μαύρα, θα αναστηθει;” και φεύγω!».

Προκαταλήψεις και στερεότυπα για μία χήρα γυναίκα

Ό,τι και να περνάει μία χήρα γυναίκα, μόνο η ίδια το γνωρίζει, ενώ θ’ ακουστούν αρκετές κακεντρέχειες από διάφορους ανθρώπους, που ζουν και «τροφοδοτούνται» με τη ζωή των άλλων.

Κάποιες συμπεριφορές μπορεί και να παρεξηγηθούν, όπως εάν μία χήρα μητέρα νιώσει την ανάγκη να κοινωνικοποιηθεί ξανά και μπορεί πολύ εύκολα να παρεξηγηθούν και οι «ταμπέλες» να μην αργήσουν να έρθουν.

Πηγή: singleparent.gr

Μου λείπεις μπέμπη μου…

Stathis
-
0
Μου λείπεις μπέμπη μου…

Πέρασε ένας χρόνος  που χασαμε το μωρό μας Έτσι ξαφνικά ενώ ήμουν στον ένατο μήνα της εγκυμοσύνης μου, λόγω περιτυλιξης του λωρου!

Η εγκυμοσυνη μου δύσκολη με αποκόλλησεις αλλά κάθε φορά τα ξεπερνουσαμε μέχρι που φτάσαμε προς το τέλος και είπαμε τώρα όλα καλά θα πάνε τόσα περάσαμε.. που να ξέραμε ότι μας περίμενε ότι χειρότερο είχαμε ζήσει.. σε μια εβδομαδιαία επίσκεψη στο γιατρό ακούσαμε το πιο φρικτό.. το μωράκι μας δε ζούσε..

Την άλλη μέρα γέννησα με καισαρική τον άγγελο μου.ο αντρας μου το ειδε το πιο ομορφο μωρο που εχει δει ποτε μου ειπε ηταν κ μου εμοιαζε παρα πολυ!δε πρόλαβα ούτε να τον πάρω τη πρώτη κ τελευταία αγκαλιά ήταν καλύτερα να μην το δω μου είπαν.. Πόσο πολύ μετάνιωσα.ηθελα να του δείξω την αγάπη μου να νιώσει το χάδι της μανούλας του πριν φύγει.να το μυρίσω να το φιλήσω κ να το νανουρισω να κοιμάται γλυκά Εκεί που θα ειναι..οι ημέρες περνούσαν βασανιστικά γεμάτες παρα πολυ πόνο κάτι πρωτόγνωρο.. Μόνο οι γονείς που έχουν θάψει το παιδί τους μικρό η Μεγάλο καταλαβαίνουν αυτό το πόνο κάνεις αλλος.κι αυτός ο πόνος δε φεύγει ούτε μαλακώνει απλά τον συνηθιζεις. Είναι σα να σκίζεται η καρδιά σου από το πόνο νιώθεις ότι δε μπορείς να ανασάνεις!

Όταν γυρισαμε σπιτι απ το μαιευτηριο ηταν ενας δευτερος θανατος. Η κουνια του μωρου μας αδεια διπλα απ το κρεβατι μας τα ρουχαλακια του τ αρκουδακια του παντου τα ειχαμε ολα ετοιμα..σκέφτομαι πόσο ευτυχισμένοι ήμασταν πριν ένα χρόνο κ δε το καταλαβαίναμε κ αγχωνομασταν για άσχετα πράγματα όπως δουλειές λεφτά…τωρα..πολλοι μας λένε αφ ου είστε καλά εσείς θα κάνετε άλλο.ποσο άσχημο.το σπλάχνο μας ήταν δεν ήταν παντελόνι που δε μου κάνει κ θα πάρω άλλο!!

Πολλές γυναίκες που έχουν περάσει αποβολη μου λένε τα χω περάσει κι εγώ.. Όχι δεν είναι το ίδιο έχοντας περάσει τρεις αποβολες μπορώ να ξέρω .τη τελευταία πριν δύο μήνες κιόλας.. όλες γύρω μου έχουν μωρά μένουν έγκυες χωρίς προβλήματα μου φαίνεται τόσο παραξενο κι εμείς έχουμε περάσει τόσα πολλά!!πόσος πόνος θεε μου χωράει σε μια ανθρώπινη ψυχή?? Είμαστε τόσο νέοι κ κουβαλάμε τόσο πόνο!άλλοι στην ηλικία μας χαίρονται διασκεδάζουν κι εμείς πονάμε κ τρέχουμε στους γιατρούς μήπως βρούμε κάποιο πρόβλημα που να εξηγεί όλα αυτά.δεν έχουμε βρει τπτ..αυτο σημαίνει όλα τυχαία!

Δεν το βάζουμε κάτω όμως αγαπάμε παρα πολυ ο ένας τον άλλον σφίγγουμε τα δόντια κ προχωράμε.τον άγγελο μας τον έχουμε μέσα μας προσεύχομαι συνέχεια να τον ονειρευτώ για Τι μου λείπει παρα πολυ..σ αγαπάμε παρα πολυ μπεμπακο Μου!!

Μαρία

1...5,8885,8895,890...15,695Σελίδα 5,889 από 15,695