Ο Τόλης Τσιμογιάννης, ο τραγουδιστής των σουξέ “Κρύβε λόγια” και “Και κάνεις και ζημιές”, στις αρχές της δεκαετίας του ’90, “έφυγε” από τη ζωή, βυθίζοντας στο πένθος τον καλλιτεχνικό κόσμο.
Ο τραγουδιστής γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε πιάνο στο Εθνικό Ωδείο Αθηνών. Ο μεγάλος του αδελφός εργαζόταν σαν μουσικός έτσι και ο ίδιος ασχολήθηκε επαγγελματικά με το τραγούδι, πλάι σε μεγάλα ονόματα, του λαϊκού τραγουδιού.
Το 1983 έκανε και την πρώτη του δισκογραφική δουλειά με τίτλο “Θα σ΄ αγαπώ παντοτινά”, ενώ το 1984 κυκλοφορεί το δίσκο “Μα δεν ήρθες εσύ”. Για πέντε χρόνια κάνει περιοδεία σε Αμερική και επιστρέφει το 1989 στην Ελλάδα για να καταξιωθεί επαγγελματικά.
Το 1990 κυκλοφορεί ο δίσκος “Κρύβε λόγια” με το θρυλικό “Και κάνεις και ζημιές”, ακολουθούν άλλες επτά δισκογραφικές δουλειές με μεγάλες επιτυχίες, αλλά για κάποια χρόνια, εγκατάλειψε το τραγούδι, καθώς ήρθε σε ρήξη με γνωστό τραγουδιστή.
Το 2013 επέστρεψε και από τότε εμφανιζόταν σε διάφορα μαγαζιά.
Ο Τόλης Τσιμογιάννης, σε συνέντευξή του στην εκπομπή “Super Κατερίνα” και τη δημοσιογράφο Μένια Κούκου, είχε αποκαλύψει το μεγάλο του παράπονο από τον Σταμάτη Γονίδη, τον οποίο, όπως λέει βοήθησε, κι εκείνος, τον έδιωξε από τη δουλειά.
Το παράπονο που είχε ο Τόλης Τσιμογιάννης από τον Σταμάτη Γονίδη
Όπως υπογράμμισε «την πρώτη μου δισκογραφική δουλειά την έκανα το 1983. Ήρθε ο ιδιοκτήτης ενός γνωστού νυχτερινού μαγαζιού και μου είπε ότι ήθελα να είμαι στο σχήμα που θα έκανε με τον Σταμάτη Γονίδη και με μια πλειάδα ακόμη νέων καλλιτεχνών. Ήθελε εγώ να είμαι το πρώτο όνομα. Μετά το τέλος της σεζόν, έγινε πρόταση σε όλο το σχήμα να πάμε σε άλλο μαγαζί. Ο Σταμάτης Γονίδης δε δέχτηκε. Μετά από κανένα μήνα, ήρθε μαζί με μια παρέα και είπαν στο αφεντικό να μου ζητήσει να έρθει στο σχήμα ως guest. Εγώ είπα ότι αν έχει βάλει μυαλό, ευχαρίστως να έρθει. Τελικά έγινε η δουλειά, πέρασε η σεζόν, τελείωσε και με φώναξε το αφεντικό να υπογράψω τη νέα μας συνεργασία δίνοντάς μου μια προκαταβολή με 12 χρυσές λίρες, όσα και τα γράμματα του επιθέτου μου».
Και πρόσθεσε «έφυγα 20 μέρες για να πάω στην Αμερική για ένα τουρνέ που είχα κανονίσει και γυρίζοντας το όνομά μου δεν υπήρχε πουθενά στις ταμπέλες. Ρωτάω το αφεντικό τι έγινε και μου λέει, “Τσιμογιάννη, έχουμε ένα μεγάλο πρόβλημα με τον κουμπάρο μου. Ο Σταμάτης δε θέλει να είστε μαζί”. Εγώ τον βοήθησα να έρθει στη δουλειά. Τρελάθηκα. Όλα τα σχήματα που μου είχαν κάνει πρόταση είχαν κλείσει κι εγώ είχα μείνει στον αέρα…. Από τη μέρα που έγινε αυτό το σκηνικό δεν έχω ξανασυναντηθεί μαζί του».
«Κράτησα αυτήν την υπόσχεση για πέντε χρόνια. Αφού όμως έκανα αρκετή ψυχοθεραπεία και επουλώθηκαν οι πληγές μου, συνειδητοποίησα ότι έπρεπε να είμαι ειλικρινής για την ζωή μου στο πλευρό του. Αυτό το βιβλίο μιλά για το πώς θεραπεύτηκα μετά τη ζωή σε ένα τοξικό περιβάλλον
