Καλησπέρα σας. Ονομάζομαι Δέσποινα και είμαι 52 ετών. Έχω δυο γιους 20 και 25 ετών και έχασα τον άντρα μου πριν από 6 μήνες σε ηλικία 57 ετών από ανακοπή.
Ήταν ενα σοκ για όλους μας γιατί ήταν υγιέστατος, δεν είχε θέματα με την καρδιά του, δεν είχε παραπονεθεί ποτέ και έκανε κάθε χρόνο εξετάσεις. Πέθανε στον ύπνο του, πήγε ο γιος μας να τον ξυπνήσει και τον βρηκε πεθαμένο. Ακόμα δεν έχουμε συνέλθει ψυχολογικά και σωματικά, ακόμα παλεύω με τη γραφειοκρατία γιατί ο άντρας μου είχε μια εταιρία που δεν πήγαινε καλά και έπρεπε εγώ να κάνω το κλείσιμο και ό,τι άλλο χρειαζόταν. Μόνο που ο άντρας μου αποδείχτηκε ότι δεν είχε μόνο εταιρία. Είχε και παιδί από εξωσυζυγική σχέση.
Μια μέρα πριν από ένα μήνα, πήγα τα σακάκια του στο καθαριστήριο, τώρα που έρχεται χειμώνας, για να τα χαρίσω στους φτωχούς. Μόλις πήγα να τα πάρω, ο άνθρωπος στο καθαριστήριο μου είπε ότι σε ένα από τα σακάκια του, βρήκε στην τσέπη του μια φωτογραφία. Σε αυτή τη φωτογραφία δεν ήμουν εγώ ή τα παιδιά μας. Ήταν μια άγνωστη γυναίκα με ένα κοριτσάκι ΟΛΟΙΔΙΟ αυτός.
Έφυγα από το καθαριστήριο σαν χαμένη. Είπα να μην σκεφτώ πονηρά, μήπως ήταν κάποια ξαδέρφη του με το παιδί της, κάποια συγγενής τέλος πάντων που δεν γνώριζα. Αλλά γιατί να είχε τη φωτογραφία της, στο σακάκι του; Αποφάσισα να το ψάξω. Λεφτά για ντετέκτιβ δεν είχα, ρώτησα όμως την αδερφή του. Στην αρχή έκανε την ανήξερη ύστερα μου τα είπε όλα.
Όταν τα παιδιά μας ήταν στην εφηβεία, ο άντρας μου είχε σχέση με μια γυναίκα από τη Μυτιλήνη για δύο χρόνια. Ήταν πολύ έντονος έρωτας και σκόπευε να με χωρίσει για να είναι μαζί της. Επειδή όμως στην πορεία δεν το έπαιρνε απόφαση, εκείνη του ζήτησε να χωρίσουν ενώ ήταν έγκυος στο παιδί τους. Το παιδάκι γεννήθηκε, αναγνωρίστηκε, έχει το επίθετό του. Μου έχει κάνει εντύπωση που όχι μόνο ποτέ κανείς δεν είδε τίποτα στα πράγματά του ή στα χαρτιά του, αλλά δεν εμφανίστηκε καν αυτή η γυναίκα να διεκδικήσει κληρονομιά ή οτιδήποτε.
Εκτός από το σοκ που έχω πάθει και πλέον θεωρώ ότι όλος μου ο γάμος ήταν ένα ψέμα και τον έχω εντελώς ακυρώσει ως σύζυγο, τίθεται ένα ζήτημα: Πώς θα μιλήσω στα παιδιά μου, τί θα πω; Να πω κάτι; Να μην πω τίποτα; Έχουν μια μικρή αδερφή 10 ετών. Να κάνω πως δεν υπάρχει;
Δεν ξέρω, είμαι σε δίλημμα…
Δέσποινα
