Άγρια δολοφονία: Πριν από 42 χρόνια και συγκεκριμένα το 1981, η αστυνομία εξιχνίασε ένα άγριο έγκλημα και προχώρησε στη σύλληψη ενός 47χρονου και της 16χρονης ανιψιάς του. Τόσο η τοπική κοινωνία των Τρικάλων, αλλά και ολόκληρη η Ελλάδα, παρακολουθούσαν με κομμένη ανάσα τις εξελίξεις στην άγρια δολοφονία μιας 41χρονης γυναίκας. Ο 47χρονος θείος και η 16χρονη ανιψιά του σκότωσαν τη μητέρα της, διότι δεν ενέκρινε τη σχέση τους. Η είδηση έσκασε σαν βόμβα στην μικρή επαρχιακή πόλη της κεντρικής Ελλάδας τον Αύγουστο του 1981.

Σύμφωνα με τη «Μηχανή του Χρόνου», το σοκ ήταν ακόμη μεγαλύτερο, όταν ήρθαν στο φως οι λεπτομέρειες του στυγερού εγκλήματος. Ο 47χρονος κουνιάδος του θύματος είχε προσχεδιάσει τη δολοφονία μαζί με την έφηβη ερωμένη του για να ζήσουν ελεύθεροι τον έρωτά τους. Συνελήφθησαν σαν σήμερα στις 26 Αυγούστου 1981.

Άγρια δολοφονία: Οικογενειακά μυστικά

Η 41χρονη γυναίκα έμενε στα Τρίκαλα μαζί με την 16χρονη κόρη της. Ο πατέρας έλειπε συχνά από το σπίτι γιατί ήταν μουσικός. Τον Αύγουστο του 1981 θα απουσίαζε για σχεδόν ένα μήνα. Τότε, ο 47χρονος κουνιάδος – σύζυγος της αδερφής της 41χρονης – πρότεινε να μείνει μαζί τους γι’ αυτό το διάστημα, ώστε «να τις προσέχει». Ο πατέρας δέχτηκε με χαρά.

«Ήταν ο καλύτερος άνθρωπος που είχα. Ερχόταν στο σπίτι μου σχεδόν κάθε μέρα. Στις δύσκολες στιγμές πάντα μας βοηθούσε. Μας συμπαραστεκόταν σ’ όλα τα προβλήματα…», δήλωσε αργότερα στους δημοσιογράφους.

Αυτό που δεν ήξερε ο άντρας ήταν ότι ο φαινομενικά πρόσχαρος μπατζανάκης είχε διπλή ζωή. Ο βασικός λόγος που ήθελε να εγκατασταθεί στο σπίτι ήταν για να βλέπεται με την ερωμένη του, που δεν ήταν άλλη από την 16χρονη κόρη της οικογένειας.

Η μόνη που είχε ανακαλύψει το ένοχο μυστικό ήταν η 41χρονη μητέρα. Φυσικά δεν ενέκρινε τη σχέση της 16χρονης με τον μεσήλικα θείο της. Όχι μόνο λόγω της ηλικίας και της συγγένειας, αλλά, όπως αποκαλύφθηκε, στο παρελθόν διατηρούσε και η ίδια δεσμό μαζί του! Μεταξύ του 1959 και 1965, που ήταν η χρονιά που έμεινε έγκυος στην μοναχοκόρη της, η νεαρή γυναίκα είχε ερωτικές σχέσεις με τον άντρα της αδερφής της.

Το χρονικό της άγριας δολοφονίας

Όπως ισχυρίστηκε αργότερα η 16χρονη, ο θείος συνέλαβε την ιδέα του φόνου και την πίεσε να γίνει συνεργός. Εκείνη δέχτηκε αφενός από φόβο και αφετέρου επειδή την είχε «τυφλώσει ο έρωτας». Έτσι, το βράδυ του Σαββάτου 22 Αυγούστου 1981, ξαγρύπνησε περιμένοντάς τον για να θέσουν το σχέδιο σε εφαρμογή. Όταν ο 47χρονος χτύπησε την πόρτα, η μικρή προέτρεψε τη μητέρα της να δει ποιος είναι.

Μόλις άνοιξε, ο άντρας την αιφνιδίασε με ένα τσεκούρι. Η 41χρονη δεν πρόλαβε να αντιδράσει και ο θάνατός της ήταν ακαριαίος, αφού της κάρφωσε το εργαλείο στο κεφάλι. Η 16χρονη ήταν μπροστά στο φόνο. Μόλις σιγουρεύτηκαν ότι η γυναίκα ήταν νεκρή, επιχείρησαν να το σκάσουν μαζί. Αυτός ήταν ο στόχος τους εξαρχής: να ζήσουν ελεύθεροι τον έρωτά τους. Το μόνο εμπόδιο στη σχέση τους ήταν οι αντιρρήσεις και οι απειλές της μητέρας.

Ωστόσο, δεν διέπραξαν το τέλειο έγκλημα και οι αρχές δεν άργησαν να φτάσουν στα ίχνη τους.

Το δικαστήριο

Στις 26 Αυγούστου το παράνομο ζευγάρι συνελήφθη και τα γεγονότα μαθεύτηκαν στον Τύπο. Το μεγαλύτερο σοκ, όμως, το είχε υποστεί ο πατέρας που μέχρι τότε εμπιστευόταν τον κουνιάδο του τυφλά. «Δεν μπορώ να πιστέψω ότι αυτός σκότωσε τη γυναίκα μου και ότι έκανε όλα τα άλλα που ακούγονται».

Η απολογία της 16χρονης διήρκησε 7 ώρες. Έδειχνε μετανιωμένη και προσπάθησε να πείσει τους αστυνομικούς ότι βοήθησε τον θείο της επειδή τον φοβόταν. Κατά τη διάρκεια της αναπαράστασης του εγκλήματος, ξέσπασε σε κλάματα.

Από την άλλη, πολλοί που γνώριζαν την οικογένεια υποστήριξαν ότι η μικρή έβλεπε τη μάνα της σαν ερωτική αντίζηλο και ότι το αρρωστημένο πάθος για τον θείο τροφοδοτήθηκε από το ήδη υπάρχον μίσος προς αυτή.

Να το πώ ή να μη το πω; Ο «Αφούσης» ακούστηκε φέτος το καλοκαίρι παντού. Αυτή είναι η ιστορία του.

Το έκανε viral ο Καίσαρας Κικής, το έχουν τραγουδήσει ο Γιάννης Χαρούλης, ο Κωνσταντής Πιστιόλης, οι Γκιντίκι. Επίσης, είναι αρκετά πιθανό να το άκουσες (και να το χόρεψες) σε κάποιο κυκλαδίτικο πανηγύρι φέτος το καλοκαίρι.

Είναι ο «Αφούσης», μια διασκευή παραδοσιακού κασιώτικου σκοπού, και αν το ακούσεις μια φορά, είναι ακραία δύσκολο να μη σου κολλήσει στο μυαλό.

Κάνε μια προσπάθεια

Στίχοι:

Ένα παπόρι έρχεται Να το πω να μη το πω

Κι είναι κοντά να αράξει

Βρε αφούση βρε Αντρά

Παλλαρέ παλλάρα-Αντρά

Και φέρνει της αγάπης μου

Να το πω να μη το πω (×2)

Βρε ποκάμισο να αλλάξει (×2)

Βρε αφούση βρε Αντρά

Παλλαρέ παλλάρα-Αντρά

Εγέρασα και δε μπορώ

Να το πω να μη το πω (×2)

Τις νύχτες να γυρίζω (×2)

Βρε αφούση βρε Αντρά

Παλλαρέ παλλάρα-Αντρά

Και τις ψηλομελαχρινές

Παλλαρέ δυο τρεις φορές

Και τις ψηλομελαχρινές

Παλλαρέ δυο τρεις φορές

Να τις καλησπερίζω

Βρε να τις καλαφατίζω

Βρε αφούση βρε Αντρά

Παλλαρέ παλλάρα-Αντρά

‘ναψε κυρα το λυχνο σου

να το πω να μην το πω }2x

βρε και βαλε του και λα’ι }2x

Βρε αφούση βρε Αντρά

Παλλαρέ παλλάρα-Αντρά

κι ασε την πορτα σου ανοιχτη

να το πω να μην το πω }2x

βρε κι εγω θα ρθω το βρα’ι }2x

Η ιστορία του Αφούση* (*όπως την ανιχνεύσαμε σε τοπικά μέσα της Κάσου, και στο YouTube)

«Ο «Αφούσης» ήταν ένας καλός και εγγράμματος νέος. Κάποτε όταν μετέβη στην Κρήτη, όπου είχε συγγενείς, αντίκρισε να σφάζεται μπρος στα μάτια του ο πατέρας του από Τούρκους. Αυτή ήταν η αιτία που παραλόγισε και όταν έφθασε στην Κάσο σε κατάσταση μωρίας, δεν μπορούσε πια να εργαστεί ως δάσκαλος. Έτσι, περιφερόταν στους δρόμους του νησιού ξυπόλυτος, με τρύπιο παντελόνι που το βαστούσε ένα μάλλινο ζωνάρι στη μέση και ξεκουμπωμένο πουκάμισο. Στο χέρι του κρατούσε ένα καλάθι και τον συνόδευε πάντα ο πιστός του σκύλος, ο Λεονταρής, που μοιραζόταν μαζί του τα ξεροκόμματα που του πρόσφεραν. Συνήθως φορούσε στο κεφάλι του περισσότερα από πέντε καπέλα…

Παρά την ψυχολογική και διανοητική του κατάσταση, ποτέ δεν έβλαψε κανένα και γνώριζε κάθε κατοίκου την ιδιότητα. Οι συμπατριώτες του όταν γλεντούσαν τον έβαζαν στην παρέα τους, γιατί με ένα ποτηράκι, ο Αφούσης άρχιζε να διηγείται διάφορες ιστορίες και μύθους ή να ταιριάζει στίχους προκαλώντας το γέλιο τους. Η πιο συχνή του φράση ήταν: «Εγώ Αφούσης παλλαρός;…». Σε ανθρώπους πάλι που τον ρωτούσαν ποιος είναι, αυτός απαντούσε: «Ντροπή σας να ρωτήξετε τους άλλους να σας πούσι… Ούλοι σας θα γνωρίζετε εμένα τον Αφούση…».

Ο Αφούσης, μεγάλος πια, περιφρονημένος, εξασθενημένος και άρρωστος βαριά, όταν κατάλαβε το τέλος του, πλάγιασε σε ένα εγκαταλειμμένο χάλασμα. Η απουσία του έγινε αισθητή από τους ανθρώπους του χωριού, που τον αναζητούσαν μέρες. Κάποια παιδιά τον ανακάλυψαν και τον μετέφεραν στον καφενέ του Κώστα του Μιχ. Διάκου. Τότε όλοι έτρεξαν να του συμπαρασταθούν στις τελευταίες του στιγμές.

Σε κάποια στιγμή του παραληρήματος του, γιατί ο Αφούσης είχε 40 πυρετό, άρχισε να τραγουδά γλυκά το «γιαέλυ», λέγοντας: «Σήμερον είμ’ ακόμ’ εδώ, αύριο θα πεθάνω… Και θα με πάρουν στο Χριστό σαν ένα καπετάνο…» Πράγματι, την επομένη ο Αφούσης πέθανε. Λέγεται δε πώς ποτέ νεκρός δε συγκέντρωσε τόση μεγάλη συνοδεία.

Ο λαός της Κάσου όχι μόνο αγάπησε τον Αφούση, τον τρελό του χωριού, αλλά για να τον θυμάται, διέσωσε κάποιους στίχους από τη μελωδία που συχνά μονολογούσε στη μοναξιά του ο Αφούσης».

(με στοιχεία από afousis.blogspot.com, kasosnews.wordpress.com)

Με αυτό τον τρόπο, η κυβέρνηση αποσκοπεί στην αντιμετώπιση των αρνητών, οι οποίοι συρρέουν κατά δεκάδες στα αστυνομικά τμήματα όλης της χώρας.

Υποχρεωτική αλλαγή ταυτότητας για όλους το 2026

Σύμφωνα με ρεπορτάζ που προβλήθηκε στον τηλεοπτικό σταθμό Mega, η κυβέρνηση έχει στα «σκαριά» μια σειρά από μέτρα. Σύμφωνα, λοιπόν, με κυβερνητικές πηγές :

1. 1. Υπό εξέταση η υποχρεωτική αλλαγή της ταυτότητας από το 2026.
   2. Υποχρεωτική η νέα ταυτότητα για ταξίδια στο εξωτερικό από τον Αύγουστο του 2026.

1. Xρέωση χωρίς τη νέα ταυτότητα για συναλλαγές με το δημόσιο.
2. Δεν ισχύει η 10ετια για τις παλιές ταυτότητες.

Σύμφωνα με το ίδιο ρεπορτάζ, η επιλογή του 2026 ως έτους – ορόσημο για τη μετάβαση από τις παλιές ταυτότητες στις νέες δεν είναι τυχαία. Τον Απρίλιο εκείνης της χρονιάς, λήγει η προθεσμία που έχουν θέσει οι Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς δε θεωρούν αξιόπιστες τις ταυτότητες που υπάρχουν έως τώρα και τονίζουν πως είναι εύκολο να πλαστογραφηθούν και άρα, από εκείνο το χρονικό σημείο και έπειτα, δε θα γίνονται δεκτές.

Με τον τρόπο αυτό, οι ΗΠΑ θέτουν, ουσιαστικά, θέμα ασφάλειας, αφού κάποιος μπορεί να βγάλει με μια πλαστή ταυτότητα ένα «νόμιμο» διαβατήριο και στη συνέχεια να ταξιδέψει στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού.

Επιπλέον, τον Αύγουστο του 2026 λήγει και η αντίστοιχη ημερομηνία που έχει βάλει η Ευρωπαϊκή Ένωση για αντίστοιχους λόγους. Αυτό σημαίνει πως, αντίθετα με αυτό που γίνεται σήμερα, κανείς δε θα μπορεί να ταξιδέψει εντός ΕΕ με παλιά ταυτότητα.

Σύμφωνα πάντα με το ρεπορτάζ, το πιθανότερο σενάριο είναι η κυβέρνηση να δώσει χρονικό περιθώριο μέχρι το τέλος του 2026, προκειμένου να αλλάξουν όλοι οι πολίτες τις ταυτότητές τους και αυτό γιατί από εκείνο το σημείο και έπειτα, δε θα μπορούν να κάνουν συναλλαγές ούτε με το ελληνικό δημόσιο!

Άγριο επεισόδιο για τις νέες ταυτότητες – Γυναίκα χαστούκισε 66χρονο ιερέα

Ακραία περιστατικά βίας ξεσηκώνει η αντιπαράθεση για τις ταυτότητες.

Πριν τα εμβόλια, τώρα οι ταυτότητες. Είναι οι αφορμές για να οργιάσουν οι συνωμοσιολογίες.

Σήμερα 45χρονη στα Ψαχνά Ευβοίας άρχισε να φωνάζει και να βρίζει τον ιερέα της ενορίας της με χαρακτηρισμούς όπως «προδότη, πουλημένε, νεοταξίτη», γιατί είδε στο διαδίκτυο γέροντα από το Άγιο Όρος να τους προτρέπει να μην πάρουν τις ταυτότητες.

Ο 66χρονος κληρικός της απάντησε να μην πιστεύει ότι βλέπει στο διαδίκτυο και τότε εκείνη ξέσπασε και έφτασε μέχρι και στο σημείο να τον χαστουκίσει μπροστά στον κόσμο.

Άμεση ήταν η αντίδραση της Διαρκής Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος που έβαλε φρένο στις ψεκασμένες θεωρίες, ζητώντας να μην παραπληροφορούν του πιστούς.

Ανείπωτος θρήνος στην τοπική κοινωνία του Πύργου, καθώς έφυγε από τη ζωή η 41χρονη Ιωάννα Ευθυμίου. Τους τελευταίους έξι περίπου μήνες, η 41χρονη γυναίκα έδινε μάχη με την επάρατη νόσο, μα τελικά δεν τα κατάφερε.

Ιωάννα Ευθυμίου: Κλαίει όλος ο Πύργος

Αβάσταχτο και απερίγραπτο πόνο βιώνει από χθες η οικογένεια της 41χρονης Ιωάννας Ευθυμίου. Ο χρόνος «πάγωσε» και η αναπάντεχη είδηση της απώλειάς της «σκέπασε» με θλίψη συγγενείς, φίλους, γνωστούς και ολόκληρη την κοινωνία του Πύργου, με την πάντα χαμογελαστή Ιωάννα να χάνει τη «μάχη» με την επάρατη νόσο μόλις στα 41 της χρόνια.

Εδώ και μήνες, συγκεκριμένα από το Φεβρουάριο που ήταν και το διάστημα κατά το οποίο διαγνώστηκε με καρκίνο, έδινε άνιση μάχη πάντα με χαμόγελο. Η δυναμικότητά της και η μαχητική της ψυχή κατάφεραν να τη διατηρήσουν στη ζωή για περισσότερους από έξι μήνες, τη στιγμή που οι εκτιμήσεις των ιατρών έκαναν λόγο για λιγότερο διάστημα, στηριζόμενοι σε καθημερινή βάση ψυχικά από την οικογένειά της που υπεραγαπούσε.

Πέραν του επαγγελματισμού της και της αγάπης της προς την οικογένεια, υπήρχαν και πολλά άλλα στοιχεία για τα οποία ξεχώριζε. Ήταν κοινωνική, χαμογελαστή, με μεγάλη αγάπη για τα ζώα, διασκεδαστική στις παρέες της, φιλότιμη, καλόκαρδη, δεν κρατούσε κακίες ούτε χαλούσε χατήρι σε κανέναν. Για πολλούς ήταν ένας «άγγελος επί γης», που πλέον βρίσκεται ψηλά στον ουρανό.

Σε πελάγη ευτυχίας πλέει η Αντιγόνη Ντρισμπιώτη λίγες ημέρες μετά την κατάκτηση του χάλκινου μεταλλίου στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα της Βουδαπέστης.

Η Ευρωπαϊκή ομοσπονδία στίβου την ημέρα που κατέκτησε η ελληνίδα πρωταθλήτρια το χάλκινο μετάλλιο ανέφερε στην φωτογραφία της ότι η ηλικία (γεννημένη το 1984) είναι απλά ένας αριθμός.

«Είναι! Το απέδειξα για ακόμη μια φορά. Είμαι πολύ χαρούμενη που στην ηλικία μου μπορώ και αγωνίζομαι σε τόσο υψηλό επίπεδο. Όντως είναι ένας αριθμός. Το είδαμε και εμείς το είδαν και αυτοί που είναι ειδήμονες του χώρου. Είμαι χαρούμενη που μπορώ να παρακινώ ανθρώπους που είναι στην ηλικία μου να τρέχουν» υπογραμμίζει η Αντιγόνη Ντρισμπιώτη.

Όσο για το πως φανταζότανε πριν από 5 χρόνια την αθλητική της καριέρα, η πρωταθλήτρια Ευρώπης απάντησε: «Μπορεί και τελειωμένη… Δεν πίστευα ότι μπορώ να φτάσω ποτέ σε αυτό το επίπεδο. Δεν ήξερα τα όρια μου. Δεν ήξερα αν μπορώ να δουλέψω τόσο πολύ σκληρά. Δεν ήξερα αν θα βρεθώ με τους κατάλληλους ανθρώπους για να με φτάσουν εδώ που με φτάσανε και ευχαριστώ πολύ για αυτό. Χαίρομαι πάρα πολύ που μπόρεσα και απέδειξα στον εαυτό μου ότι μπορώ να είμαι εδώ και αξίζω να είμαι εδώ».

«Παίρνοντας δύο μετάλλια όπως όλοι οι αθλητές θέλουμε το επόμενο βήμα. Ένα βήμα πολύ μεγαλύτερο να είσαι στην παγκόσμια κλάση πια μέσα στα μετάλλια. Είναι πολύ δύσκολο να διακριθείς μετά από δύο Ευρωπαϊκά μετάλλια γιατί υπάρχει η πίεση. Ομως εγώ είμαι της άποψης να δουλεύω ακόμη πιο πολύ. θέλω να αποδείξω στον εαυτό μου ότι πέτυχα έναν στόχο μπορώ να πετύχω και τον επόμενο. Δούλεψα πάρα πολύ σκληρά. Πάρα πολλές ώρες μοναξιάς, έφυγα από το σπίτι μου πολύ καιρό. Κάνοντας προπόνηση πρωί απόγευμα, επτά ημέρες την εβδομάδα για να πετύχω αυτό που πέτυχα εδώ» λέει ακόμη η Αντιγόνη Ντρισμπιώτη.

Ποιες παθήσεις και τραυματισμοί μπορεί να προκαλέσουν πόνο στο ισχίο. Γιατί είναι τόσο συχνά τα προβλήματα στη συγκεκριμένη άρθρωση του σώματος. Πότε πρέπει να απευθύνονται οι ασθενείς στον γιατρό.

Ο πόνος στο ισχίο είναι ένα από τα συχνότερα συμπτώματα για τα οποία απευθύνονται οι ασθενείς στους ορθοπεδικούς ιατρούς. Συνήθως εκδηλώνεται στην πρόσθια επιφάνεια του ισχίου, αλλά μπορεί να εντοπίζεται και στην έξω ή/και στην οπίσθια (στον γλουτό).

Ο πόνος μπορεί να είναι πολύ ήπιος και να αυξάνεται με την κίνηση ή να είναι συνεχής κατά την ανάπαυση και την κίνηση, ποικίλης βαρύτητας. Σε πολλές περιπτώσεις είναι πολύ έντονος και οδηγεί τον ασθενή εκτάκτως στον ιατρό.

Η άρθρωση του ισχίου είναι μια από τις μεγαλύτερες του ανθρώπινου σώματος. Αποτελείται από την κεφαλή (το πάνω άκρο) του μηριαίου οστού και την κοτύλη, δηλαδή την οστική «υποδοχή» της κεφαλής στην πύελο (λεκάνη). Διαθέτει επίσης πλουσιότατο υποστηρικτικό δίκτυο μαλακών μορίων (μυών, τενόντων και συνδέσμων).

Η άρθρωση του ισχίου είναι μία από τις πλέον φορτιζόμενες του σώματος, καθώς πιέζεται κάθε φορά που περπατάμε, τρέχουμε, σκύβουμε ή σηκώνουμε ένα βάρος. Σχεδόν μοιραία λοιπόν αναπτύσσεται συχνά σε αυτήν άλγος (πόνος).

Ιστορικό και κλινική εξέταση

Όπως εξηγεί ο ορθοπεδικός χειρουργός Νικόλαος Λάγιος, διευθυντής της Α’ Ορθοπεδικής Κλινικής του νοσοκομείου Metropolitan General, ο πόνος στο ισχίο αξιολογείται κατ’ αρχάς με τη λήψη λεπτομερούς ιατρικού ιστορικού.

«Μας ενδιαφέρει να μάθουμε πώς άρχισε αυτός ο πόνος. Αν, δηλαδή, αναπτύχθηκε μετά από κάποια κίνηση, από άρση βαρέος αντικειμένου ή μετά από απλό γλίστρημα ή πτώση. Ή ακόμα αν άρχισε στον ύπνο και ξύπνησε τον ασθενή», λέει. «Από το καλό ιστορικό θα ανιχνεύσουμε επίσης πιθανό νόσημα (συγγενές ή επίκτητο) και βεβαίως παράγοντες κινδύνου που μπορεί να ευθύνονται για τον πόνο».

Μετά τη λήψη του ιστορικού γίνεται προσεκτική κλινική εξέταση, η οποία συνήθως είναι αρκετή για να εξακριβωθεί αν ο πόνος στο ισχίο οφείλεται σε δισκοπάθεια στη μέση (ισχιαλγία) ή αν προέρχεται από την ίδια την άρθρωση του ισχίου.

Η διάγνωση επιβεβαιώνεται κυρίως με απεικονιστικές εξετάσεις. Συνιστώνται πάντοτε απλές ακτινογραφίες, ενώ αναλόγως με την περίπτωση μπορεί να γίνει και αξονική ή μαγνητική τομογραφία. Σπανιότερα γίνονται και αιματολογικές εξετάσεις, όπως γενική αίματος, ταχύτητα καθίζησης ερυθρών (ΤΚΕ), C-αντιδρώσα πρωτεΐνη (CRP), ουρικό οξύ αίματος κ.λπ.

Οι πιθανές αιτίες

Ο πόνος στο ισχίο συνήθως οφείλεται σε πολλά και διαφορετικά προβλήματα, στα οποία συμπεριλαμβάνονται τα εξής:

• Αρθρίτιδες όπως η οστεοαρθρίτιδα του ισχίου (συνηθέστερη όλων), η ουρική αρθρίτιδα και η μετατραυματική αρθρίτιδα.
• Ρευματικά νοσήματα όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα, η ψωριασική αρθρίτιδα, η αγκυλοποιητική σπονδυλαρθρίτιδα και ο συστηματικός ερυθηματώδης λύκος.
• Νοσήματα του αίματος, όπως η δρεπανοκυτταρική αναιμία.
• Τραυματισμοί-κακώσεις στην περιοχή του ισχίου. Μπορεί να αφορούν τα μαλακά μόρια γύρω από την άρθρωση (μύες, συνδέσμους και τένοντες) ή τον χόνδρο και τα οστικά τμήματα της άρθρωσης. Στα μαλακά μόρια μπορεί να παρατηρηθούν από απλές θλάσεις μέχρι πλήρεις ρήξεις αυτών. Στον χόνδρο και τα οστά από απλές κακώσεις μέχρι σοβαρά κατάγματα ή εξαρθρήματα.
• Νεοπλάσματα στην περιοχή του ισχίου. Μπορεί να αφορούν τα μαλακά μόρια ή τα οστά της άρθρωσης.
• Άσηπτη νέκρωση της μηριαίας κεφαλής. Είναι μία πάθηση, η οποία στα αρχικά της στάδια διαγιγνώσκεται μόνο με μαγνητική τομογραφία.

Θεραπεία

Η θεραπεία που θα ακολουθηθεί εξαρτάται από την αιτία του πόνου, τονίζει ο κ. Λάγιος. Συμπεριλαμβάνει:

• Απλή ανάπαυση (κυμαίνεται από λίγες ημέρες έως λίγες εβδομάδες)
• Λήψη αναλγητικών (όπως παρακεταμόλη), αντιφλεγμονωδών ή και οπιοειδών φαρμάκων
• Κατά περίπτωση, χειρουργικές επεμβάσεις (ολική αρθροπλαστική του ισχίου και άλλες).

«Ο πόνος στο ισχίο ο οποίος επιμένει ή είναι προοδευτικά αυξανόμενος για διάστημα άνω της μίας εβδομάδας, πρέπει να ανησυχεί τον ασθενή και να τον οδηγεί αμέσως στον ορθοπεδικό ιατρό, διότι τα αίτιά του μπορεί να είναι από πολύ απλά έως πολύ ανησυχητικά», καταλήγει ο κ. Λάγιος.

Στο περιοδικό Gala, παραχώρησε συνέντευξη ο Βασίλης Κικίλιας και μίλησε για την γνωριμία του με την Τζένη Μπαλατσινού αλλά και για την πατρότητα.

Διαβάστε την συνέντευξη

Στα πιο προσωπικά τώρα, η γνωριμία με την Τζένη Μπαλατσινού μπορείς να πεις ότι άλλαξε την ζωή σου;

Αυτό είναι μια αλήθεια. Μεγάλωσα σε μία μεσοαστική οικογένεια όπου κυριαρχούσε η έννοια της αγάπης και η σκέψη της δημιουργίας της δικής μου οικογένειας υπήρχε πάντα στο μυαλό μου. Ποτέ δεν είχα πει όμως «τώρα είναι η στιγμή». Αυτό έρχεται στην ζωή ξαφνικά, απρόσμενα κι όταν υπάρχουν πραγματικά συναισθήματα. Βρήκα έναν άνθρωπο που με αγαπάει και τον αγαπώ, υπάρχει φροντίδα κι αλληλοσεβασμός.

Όλο αυτό ήρθε να ολοκληρωθεί και με την γέννηση του Παναγιώτη. Η οικογένεια διευρύνθηκε, δεδομένου ότι η Τζένη έχει τρία ακόμα υπέροχα παιδιά, με τα οποία είμαι καλός φίλος. Η σχέση μου με την Τζένη και η δημιουργία οικογένειας με εξέλιξαν ως άνθρωπο, με πήγαν παρακάτω, με έκαναν να ανακαλύψω πτυχές του χαρακτήρα μου που δεν γνώριζα μέχρι πρότινος.

Πόσο, αλήθεια, σε επηρεάζει η Τζένη Μπαλατσινού στην δουλειά σου;

Την ακούω. Θεωρώ ότι αν ακούγαμε περισσότερο τις γυναίκες ο κόσμος θα ήταν πολύ καλύτερος. Την κυνήγησα πολύ για να είμαστε μαζί κι επομένως περάσαμε πολλές ώρες συζητώντας. Έτσι κατάλαβα πως σκέφτεται, πόσο δοτική είναι, πόσο ολοκληρωμένη άποψη έχει για τα πράγματα. Είναι ωραίο τα ζευγάρια να ανταλλάσσουν απόψεις κι ο ένας να εξελίσσει τον άλλον. Εξάλλου, λόγω της ιδιότητάς μου, η Τζένη επέλεξε να προσαρμόσει πτυχές της ζωής της. Άφησε το κομμάτι της δουλειάς της για εμένα κι αυτό είναι κάτι που το εκτιμώ και της το αναγνωρίζω.