Νικόλαος και Τατιάνα Μπλάτνικ βρέθηκαν στην Αιτωλοακαρνανία και τον Μύτικα. Δήλωσαν συγκινημένοι από την υποδοχή και φωτογραφήθηκαν με όσους τους πλησίαζαν…

Ο Νικόλαος και η Τατιάνα Μπλάτνικ βρέθηκαν στην τελετή λήξης του «Authentic Big Blue West» που διοργανώθηκε στον Μύτικα Αιτωλοακαρνανίας. Έδειχναν να απολαμβάνουν την κάθε στιγμή. Κόσμος που τους είδε άρχισε να τους πλησιάζει και το ζευγάρι δεν χάλασε χατίρι σε κανέναν για μια φωτογραφία. Συμμετείχαν στις απονομές με τον γιο του τελευταίου βασιλιά στην Ελλάδα, να μιλά συγκινημένος για την θερμή υποδοχή που δέχτηκε.

«Ένα μεγάλο ευχαριστώ διότι τέτοια αγκαλιά αγάπης δεν έχουμε συναντήσει πουθενά. Η σύζυγός μου και εγώ αισθανόμαστε ότι είστε μια οικογένεια δικιά μας, αισθανόμαστε ότι είμαστε ντόπιοι που έρχονται ξανά μετά από πολλά χρόνια» είπε χαρακτηριστικά ο Νικόλαος.

Ο Τατιάνα Μπλάτνικ αρκέστηκε να πει στα ελληνικά: «ευχαριστούμε πάρα πολύ για τη φιλοξενία σας». Δείτε περισσότερα στο βίντεο του nafpaktianews.gr…

Στο περιοδικό Λοιπόν και τον δημοσιογράφο Ανδρέα Θεοδώρου, μίλησε η Μάγδα Τσαγγάνη, για την μάχη που έδωσε με τον καρκίνο και την βοήθεια που έλαβε από τον Άγιο Νεκτάριο.

Φοβηθήκατε όταν διαγνωστήκατε με καρκίνο;

Όταν μου είπαν ότι έχω καρκίνο στο στήθος, φοβήθηκα ότι θα πεθάνω. Προσευχόμουν στον Άγιο Νεκτάριο να ζω και του χρόνου τέτοια μέρα.

Επειδή από τη μεριά της μητέρας μου κρατάω από την Αίγινα, ο Άγιος Νεκτάριος είναι άνθρωπος δικός μας.

Κάνατε τάμα σ’ Εκείνον;

Βέβαια και όταν έκανα χημειοθεραπείες, ήμουν καθιστή στο κρεβάτι και από τη μια μεριά κράταγα μια φρυγανίτσα και από την άλλη μια εικόνα του Αγίου Νεκταρίου.

Σήμερα ζω από το θαύμα του Αγίου Νεκταρίου, αλλά και της τύχης και του πολύ καλού γιατρού που είχα.

Φανταστείτε πως πριν λίγο καιρό όταν ανέβαινα στο κατεστραμμένο σπίτι για να πάρω μερικά ρούχα μου έλεγα Άγιε Νεκτάριε δώσε μου δύναμη γιατί εκεί ήταν ολόκληρο το βιός μου.

Η πίστη αποτελεί καταφύγιο για εσάς…

Ζω χάρη στην πίστη μου. Όταν ήμουν επτά ετών είδα την τελευταία στιγμή ένα αυτοκίνητο να έρχεται κατά πάνω μου. Δεν πρόλαβα να αντιδράσω.

Το επόμενο που θυμάμαι είναι τον πατέρα μου από πάνω μου στο νοσοκομείο που έκλαιγε.

Έκλαιγε από τη χαρά του που έζησα, αφού οι γιατροί με θεωρούσαν κλινικά νεκρή. Ζω από θαύμα και το χρωστάω στην Παναγία και τον Άγιο Νεκτάριο.

Είναι όμως μια ιστορία που δεν θέλω να φέρνω στη μνήμη μου.

Έχετε δει τον Άγιο μπροστά σας;

Ναι, είδα τον Άγιο Νεκτάριο πριν χειρουργηθώ για τον καρκίνο. Και όταν ήμουν 14 ετών έβαλα το αυτί μου στον τάφο του στο Μοναστήρι και άκουσα χτυπήματα.

Με μια ανάρτηση του στα social media ο Λάμπρος Κωνσταντάρας, σχολίασε τις εξελίξεις για αστυνομική φύλαξη για τα ομοφοβικά μηνύματα και τις απειλές για την ζωή του, που ζήτησε και είχε ο Στέφανος Κασσελάκης.

Μέσα από τον προσωπικό του λογαριασμό στο Instagram, ο γνωστός δημοσιογράφος προχώρησε στη δημοσίευση μιας σχετικής ιστορίας. Σε αυτήν, λοιπόν, ο Λάμπρος Κωνσταντάρας επέλεξε να τονίσει προς τους διαδικτυακούς του φίλους τα εξής.

«Κύριε Κασσελάκη δεν είσαι ούτε ο πρώτος γκέι, ούτε τόσο σημαντικός. Είσαι ένας απλός υποψήφιος κόμματος και κάπως γραφικός πλέον».

«Αν φοβάσαι κάτι, μίσθωσε ασφάλεια και μη ζαλίζεις άλλο το κοινό αίσθημα.

Καλή επιτυχία και κόψε τη θυματοποίηση. Κούρασε ήδη» σημειώνει χαρακτηριστικά ο Λάμπρος Κωνσταντάρας στην ιστορία την οποία και δημοσίευσε στον προσωπικό του λογαριασμό στο Instagram.

Του Μανώλη Κοττακη

Η στήλη μας ασκεί πολύ συχνά κριτική στον πρωθυπουργό κύριο Μητσοτάκη, όμως του αναγνωρίζει και του πιστώνει ότι είναι ένας από τους πιο ενημερωμένους και καλά πληροφορημένους Ελληνες. Σπανίως λέει ανακρίβειες από του βήματος της Βουλής. Μπορείς να συμφωνείς μαζί του, να διαφωνείς μαζί του, αλλά τα στοιχεία του είναι πάντοτε ακριβή.

Υπό αυτήν την έννοια εξεπλάγην ακούγοντας τον κύριο πρωθυπουργό να υποστηρίζει από του βήματος ότι η Πυροσβεστική Υπηρεσία διέγνωσε πολύ νωρίς την πιθανότητα να φτάσει η φωτιά στο νοσοκομείο της Αλεξανδρουπόλεως και γι’ αυτό διατάχθηκε εγκαίρως η εκκένωσή του και η μεταφορά των ασθενών στο πλοίο «Αδαμάντιος Κοραής». Οποιος του το είπε αυτό τον παραπληροφόρησε.

Τις ώρες και τις ημέρες εκείνες ήμασταν σε διαρκή επαφή με την Αλεξανδρούπολη, από την οποία σας γράφω άλλωστε το σημερινό σημείωμα. Και γνωρίζουμε ότι η εκκένωση νοσοκομείου αποφασίστηκε στο παρά πέντε. Δεν είναι προφανώς το κρίσιμο, που θα κρίνει τις επιδόσεις της κυβέρνησης στην κατάσβεση της φωτιάς του ακριτικού Εβρου, ωστόσο είναι προβληματικό και για την κυβέρνηση και για τον ίδιο τον πρωθυπουργό, αν δεν έχει καθαρή εικόνα τού τι συμβαίνει σε σημεία της επικρατείας. Πολλώ δε μάλλον όταν εκτός από αυτό ο κύριος Μητσοτάκης έδειξε να αγνοεί κι άλλες πραγματικότητες στον νομό Εβρου. Ανακοίνωσε χθες, για παράδειγμα, ότι στο πρότυπο της Εύβοιας θα καταρτιστεί πρόγραμμα Evros pass για να στηριχθούν οι τουριστικές επιχειρήσεις. Και εδώ εμφανίστηκε ανενημέρωτος. Δεν είναι αυτό το πρόβλημα του νομού. Τα ξενοδοχεία του βούλιαξαν μέσα στο καλοκαίρι και ιδιαίτερα τον Αύγουστο από Τούρκους, Βούλγαρους και Ρουμάνους επισκέπτες.

Ο Εβρος κάηκε όλος

Το πρόβλημα είναι ότι ο Εβρος κάηκε. Ολος. Από την είσοδο της Αλεξανδρουπόλεως, όπου χθες έχασκε μια καμένη νταλίκα με φόντο το φαλακρό τοπίο, μέχρι το Σουφλί. Το πρόβλημα είναι ότι ο πρωθυπουργός, αντί να μεταβεί σήμερα στον Εβρο για να δει την έκταση της ζημιάς σε όλο τον νομό, αποφάσισε να πάει στη Ρόδο! Προφανώς για να αποφύγει τις διαμαρτυρίες και τα παράπονα για την αποτυχία της κυβέρνησης να κατασβέσει μια φωτιά σε έναν εθνικής σημασίας νομό.

Από την άλλη, όμως, θα πρέπει να πιστώσουμε και κάτι στον κύριο Μητσοτάκη: παρά το γεγονός ότι στη χθεσινή κοινοβουλευτική αναμέτρηση ακολούθησε την πεπατημένη της κλασικής πολιτικής αντιπαράθεσης, περίπου κουνώντας το δάχτυλο στους άλλους πολιτικούς αρχηγούς, ο κύριος πρωθυπουργός σε δύο ή τρεις αποστροφές της ομιλίας του είπε τις φράσεις «υβριδική επίθεση», «εθνική ασφάλεια», «ανθρωπογενής πυρκαγιά» και συνέδεσε την καταστροφή με τα δρομολόγια των παράνομων μεταναστών. Πίσω από τους οποίους κρύβονται ενδεχόμενες τρίτες δυνάμεις. Είναι μια αρχή. Η οποία πρέπει να του αναγνωριστεί. Εστω και με μισόλογα, προσπάθησε να πει κάτι.

Επιστρέφω από την Αλεξανδρούπολη και από τη Θράκη γενικότερα περισσότερο ανήσυχος σε σύγκριση με το αίσθημα που είχα όταν ανέβαινα.

Να πει την αλήθεια

Με βάση την πληροφόρηση που απέκτησα και σίγουρα έχει ο πρωθυπουργός -αν δεν την έχει, είναι έγκλημα-, θέλω να τον παροτρύνω για το εξής: πείτε κάποια στιγμή όλη την αλήθεια για ό,τι συνέβη, κύριε πρωθυπουργέ. Ολη την αλήθεια. Στην Αλεξανδρούπολη απειλήθηκαν εγκαταστάσεις ζωτικής εθνικής σημασίας υπηρεσιών μη στρατιωτικών. Κάηκαν κεραίες ραδιοφωνικών σταθμών. Την ώρα της μεγάλης κρίσης στην πόλη όλη η μπάντα των FM έπαιζε τουρκικούς σταθμούς, όπως το TRT FM. Σε ακριτικά χωριά του Εβρου γράφηκαν στους τοίχους αδιανόητα συνθήματα εναντίον των Ελλήνων. Επιφυλάσσομαι σε προσεχές σημείωμα να αποκαλύψω όλα όσα έμαθα και ό,τι έχει συμβεί. Ο νομός δέχτηκε επίθεση. Επίθεση με ουρά μέλλοντος.

Ολη η Θράκη αυτή τη στιγμή δέχεται υβριδική επίθεση και οι αρμόδιες υπηρεσίες είναι εντελώς γυμνές. Εύχομαι κι ελπίζω να έχει ο πρωθυπουργός τις πληροφορίες που μπορεί να αποκτήσει με σχετική άνεση ένας δημοσιογράφος και να μην έχει και σε αυτό το κρίσιμο σημείο λανθασμένη ενημέρωση, όπως συνέβη με το Evros Pass και με το Νοσοκομείο Αλεξανδρουπόλεως. Οι άνθρωποι θέλουν ασφάλεια, όχι επιδόματα.

Σοκαριστική καταγγελία νεαρής για επίθεση με σύριγγα στην περιοχή της Καισαριανής.

Σύμφωνα με το OPEN, άγνωστος άνδρας την ακολουθούσε και της επιτέθηκε, τρυπώντας τη στο πόδι, πάνω από το ρούχο που φορούσε.

Η σύριγγα περιείχε ένα λευκό υγρό, που πλέον εξετάζεται. Ο δράστης αναζητείται.

Σύμφωνα με γιατρό, με τον οποίο επικοινώνησε ο δημοσιογράφος του OPEN, εάν πρόκειται για μολυσμένη ουσία υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να έχει μεταδοθεί στο θύμα.

Δείτε το βίντεο

Ακόμα μία φορά κατάφερε να ξεχωρίσει ο υποψήφιος για την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ Στέφανος Κασσελάκης, καθώς ήταν ο μόνος ανάμεσα σε 2000 άτομα κατά το διαρκές συνέδριο του κόμματος, που επέλεξε να φορέσει… ροζ γραβάτα.

Η στυλιστική επιλογή της γραβάτας έχει αποκτήσει την τελευταία δεκαπενταετία πολιτικό άρωμα στον ΣΥΡΙΖΑ, καθώς ο επί χρόνια επικεφαλής του κόμματος, Αλέξης Τσίπρας, δεν τη συμπαθούσε ιδιαίτερα, επιλέγοντάς την μόνο μία και μοναδική φορά, όταν σε εκδήλωση που είχε γίνει το 2018 στο Ζάπειο Μέγαρο, ο τότε πρωθυπουργός είχε φορέσει γραβάτα, μετά από συμφωνία στο Eurogroup για το ελληνικό χρέος. Φυσικά την έβγαλε μόλις ολοκλήρωσε την ομιλία του.

Ο Στέφανος Κασσελάκης, ο οποίος έχει ταράξει τα εσωκομματικά νερά της Κουμουνδούρου την τελευταία εβδομάδα, μας χάρισε μία «ξένη» ως προς τον ΣΥΡΙΖΑ εικόνα, καθώς επέλεξε να μιλήσει στο διαρκές συνέδριο του κόμματος και να εκφράσει τις ιδέες του για την επόμενη ημέρα, φορώντας γραβάτα, κάτι που μάλλον δεν έγινε τυχαία.

Αυτό σχολίασε και στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του MEGA η παρουσιάστρια και δημοσιογράφος Κατερίνα Παναγοπούλου, με τον δημοσιογράφο που καλύπτει το ρεπορτάζ του ΣΥΡΙΖΑ, Σωτήρη Μπολάκη.

«Ο κ. Στέφανος Κασσελάκης, όπως βλέπουμε τώρα, εμφανίστηκε με γραβάτα. Κάτι που φέρνει έναν νέο αέρα στον ΣΥΡΙΖΑ σε όλα τα επίπεδα» σημείωσε χαρακτηριστικά η παρουσιάστρια.

Όπως ανέφερε ο κ. Μπολάκης «είχαμε χρόνια να δούμε σύνεδρο του ΣΥΡΙΖΑ να ανεβαίνει στο βήμα και να φοράει γραβάτα, πιθανόν από την εποχή του Νίκου Κωνσταντόπουλου», ενώ ανέφερε πως ο Στέφανος Κασσελάκης «ήταν ο μόνος ανάμεσα σε 2000 άτομα που είχε επιλέξει να φορέσει γραβάτα» χαρακτηρίζοντας ως «συνειδητή» την στυλιστική αυτή επιλογή.

Ξεκίνησε πάμπτωχος, έφτιαξε το προϊόν που μπήκε σε όλα τα σπίτια του κόσμου και όταν έγινε πάμπλουτος τα εγκατέλειψε όλα ξαφνικά όλα

Ο Ερλ Σίλας Τάπερ, γεννήθηκε στις 28 Ιουλίου του 1907 στο Νιου Χαμσάιρ των ΗΠΑ και από μικρή ηλικία συνεχώς κάτι έφτιαχνε με τα χέρια του.

Αν και οικογένεια του Ερλ ζούσε στα όρια ης φτώχιας, εκείνος δεν σταμάτησε ποτέ να ονειρεύεται. Όταν έπεσε στα χέρια του η πρώτη εγκυκλοπαίδεια, συνειδητοποίησε πως ήθελε να γίνει εφευρέτης. Έτσι αφοσιώθηκε στον στόχο του και άρχισε να φτιάχνει διάφορα. Τα πρωινά ο Ερλ έσπρωχνε ένα καροτσάκι με όλα τα καλούδια που έβγαζε η φάρμα των γονιών του και τα πουλούσε από σπίτι σε σπίτι.

Ωστόσο τα βράδια ο Ερλ όταν επέστρεφε στο σπίτι, αντί να μελετάει, πήγαινε στη γνωστή του γωνία στον παλιό αχυρώνα, όπου συνήθιζε να κάθεται από μικρός και να φτιάχνει σχέδια σε χαρτί για εφευρέσεις. Εφηύρε μια τσατσάρα που προσαρμοζόταν στη ζώνη, ένα παντελόνι που δεν τσαλακώνει ποτέ, μια πτυσσόμενη θέση για καμπριολέ αυτοκίνητα και διάφορα άλλα. Επειδή δεν διάβαζε τελείωσε το πανεπιστήμιο με κόπο και βάσανα αλλά τελικά τα κατάφερε.

Αναφορικά με την προσωπική του ζωή, ο ίδιος γνώρισε μία κοπέλα, με την οποία ερωτεύτηκαν και παντρεύτηκαν, μέχρι που το 1929 όταν και ξέσπασε το κραχ, κατέρρευσαν όλα μαζί και η επιχείρηση του Ερλ.

Ο ίδιος ξεκίνησε να εργάζεται στην εταιρία χημικών «DuPont», όπου και κατάφερε να ξεχωρίσει. Δημιουργούσε ο ίδιος για την εταιρία διάφορα προϊόντα από άκαμπτο πολυαιθυλένιο. Έφτιαχνε πλαστικά δοχεία, πλαστικά πιάτα και τέλος δημιούργησε και μια πλαστική μάσκα αερίου την οποία ο αμερικανικός στρατός αγόρασε αμέσως και τα κέρδη της εταιρίας εκτινάχτηκαν.

Το 1938 ο Ερλ ήθελε να ανοίξει τα δικά του φτερά και δημιούργησε τη δική του εταιρία, την «Tupperware Plastics Company». Αν και ξέσπασε ο πόλεμος η εταιρία του πήγαινε καλά αλλά ποτέ δεν έκανε το «μπαμ» που ήθελε ο Ερλ. Και φτάνουμε 1946, όταν ο Ερλ παρουσίασε στην αγορά το προσωπικό δημιούργημα του το οποίο θα έμπαινε σε κάθε σπίτι, σε κάθε ψυγείο, σε όλον τον κόσμο. Ένα πλαστικό, αδιάβροχο αεροστεγές δοχείο στο οποίο μπορούν να αποθηκευτούν φαγητά και μπορούσε να κλείσει αεροστεγώς και υδατοστεγώς με ένα κάλυμμα που διατηρούσε το φαγητό φρέσκο στο ψυγείο, δεν ξεραινόταν και δεν έχανε τη γεύση και το άρωμα του.

Η ιδέα με τα τάπερ που εκτίναξαν τα κέρδη και η απόφαση να πουλήσει την εταιρεία

Η ιδέα του Ερλ τα σάρωσε όλα και τα έσοδα του εκτινάχθηκαν. Μια απλή υπάλληλος του Ερλ, η Μπράουνι Γουάιζ, ζήτησε από τη γραμματέα του να της κλείσει ένα ραντεβού μαζί του. Την επόμενη μέρα βρισκόταν εκείνη του ανέλυσε μία ιδέα της και ο Έρλ ενθουσιάστηκε.

Η «επίδειξη κατ΄ οίκον». Αν με το «ταπεράκι» οι πωλήσεις εκτινάχτηκαν με την «επίδειξη κατ΄ οίκον» οι πωλήσεις έφτασαν στο διάστημα. Οι νοικοκυρές μάθαιναν από πρώτο χέρι για τα προτερήματα του προϊόντος και το αγόραζαν εκείνη τη στιγμή. Ο Ερλ φυσικά δεν ξέχασε την υπάλληλο του και την πρωτοποριακή της ιδέα. Το 1951, την έκανε αντιπρόεδρο της εταιρίας.

Ωστόσο επτά χρόνια μετά, ο Ερλ την απολύει από την εταιρία και την ίδια χρονιά, στο απόγειο της δόξας και της οικονομικής του δύναμης πουλάει την «Tupperware» στη φαρμακευτική Rexall, για το μυθικό ποσό της εποχής των 16 εκατομμυρίων δολαρίων.

Έπειτα ζήτησε τη σύζυγο του, την Μαρί Γουίτκομπ να τα παρατήσουν όλα και να πάνε να ζήσουν ήρεμα στην Καραϊβική. Η Μαρί αρνήθηκε. Ο Ερλ κίνησε τις διαδικασίες διαζυγίου, την αποκατάστησε καθώς και τα 5 παιδιά τους και στη συνέχεια αποποιήθηκε την αμερικανική υπηκοότητα.

Μετακόμισε μόνος σε ένα νησάκι της Κόστα Ρίκα, σε ένα υπέροχο σπίτι που είχε προηγουμένως αγοράσει (μαζί με το νησάκι) και έμεινε εκεί μέχρι το τέλος της ζωής του, στις 5 Οκτωβρίου του 1983.