Εξιτήριο έλαβε χθες από το Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας η 43χρονη αστυνομικός που κακοποιήθηκε από τον 52χρονο σύζυγο της πριν από μια εβδομάδα.
Η γυναίκα υποβλήθηκε το πρωί σε δεύτερη αξονική τομογραφία και αφού εξετάστηκε από τους θεράποντες ιατρούς, το απόγευμα της ίδιας μέρας έλαβε εξιτήριο.
Χθες, ο ιατροδικαστής Λάρισας, Χρήστος Κραββαρίτης, ολοκλήρωσε την έκθεση στην οποία υπογραμμίζεται μεταξύ άλλων ότι η γυναίκα φέρει βαριές κακώσεις κεφαλής, θώρακος και κοιλίας, ενώ θα τεθεί και σε μακροχρόνιο πρόγραμμα οργανικής αποκατάστασης δεδομένης της κατάστασης της ως πολυτραυματίας.
Η γυναίκα και τα παιδιά της λαμβάνουν ψυχολογική υποστήριξη από τις πρώτες μέρες του συμβάντος.
Υπεθυμίζεται ότι ο 52χρονος δράστης κατηγορείται για απόπειρα ανθρωποκτονίας και κρίθηκε προφυλακιστέος μετά την απολογία του στην ανακρίτρια.
Η είδηση του ξαφνικού θανάτου της 39χρονης Φιορούλας Ματθαίου Βλαδιμήρου, η οποία ήταν έγκυος στο τέταρτο παιδάκι της, βύθισε στο πένθος την κοινότητα Νατά της Πάφου, καθώς άπαντες είναι συγκλονισμένοι και δεν μπορούν να πιστέψουν ότι από τη μια στιγμή στην άλλη μια νέα γυναίκα, μια μητέρα, έφυγε από τη ζωή.
Όπως μεταδίδουν τα κυπριακά ΜΜΕ, η 39χρονη που διένυε τον τέταρτο μήνα της εγκυμοσύνης της, άφησε την τελευταία της πνοή το βράδυ της Τετάρτης μέσα στο σπίτι της, όπου τη βρήκαν αναίσθητη τα τρία της παιδιά (ανήλικα κοριτσάκια, εκ των οποίων το ένα είχε προ ολίγων ημερών γενέθλια) και φωνάζοντας ενημέρωσαν τον πατέρα τους.
Το ασθενοφόρο που έφτασε γρήγορα στο σπίτι, τη μετέφερε στο Γενικό Νοσοκομείο της Πάφου, αλλά δυστυχώς ήταν αργά και παρά τις προσπάθειες των γιατρών να την επαναφέρουν, αυτό δεν κατέστη δυνατό.
Οι πρώτες ιατρικές και αστυνομικές εξετάσεις και εκτιμήσεις για τον θάνατό της, αποκλείουν την εγκληματική ενέργεια και τα αίτια της απώλειας χαρακτηρίστηκαν ως «παθολογικά». Η νεκροψία-νεκροτομή που παραγγέλθηκε ίσως ρίξει περισσότερο φως.
Η κηδεία της άτυχης γυναίκας θα γίνει το Σάββατο 12/08/2023 στις 16:00, στον ιερό ναό Αγίου Νικολάου Νατά.
Στην ιστοσελίδα της κοινότητας της Νατάς έγινε η εξής ανάρτηση για τον θάνατο της 39χρονης:
Καλό ταξίδι στο φως αγαπημένη μας Φιορούλα Ματθαίου Βλαδιμήρου! Έφυγες πολύ νωρίς. Η είδηση του θανάτου σου μας συγκλόνισε! Θα σε θυμόμαστε όλοι πάντα με πολλή αγάπη! Αιωνία σου η μνήμη!
Ο 11χρονος είχε φύγει στις 2 το μεσημέρι της Πέμπτης από το σπίτι του, και στις 6 η μητέρα του εμφανίστηκε στο λιμενικό τμήμα δηλώνοντας την εξαφάνισή του.
Αμέσως ξεκίνησαν έρευνες για τον εντοπισμό του αγοριού, το οποίο τελικά εντόπισαν το βράδυ ντόπιοι που βούτηξαν στο νερό και τον είδαν μπλεγμένο σε σχοινιά, δίπλα σε μια σημαδούρα, κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας.
Όταν το παιδί ανασύρθηκε από τη θάλασσα, γιατρός μετέβη στο σημείο και έκανε τεχνητή αναπνοή στον 11χρονο χωρίς επιτυχία.
Το αγόρι διεκομίσθη με ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ στο αγροτικό ιατρείο Φούρνων όπου διαπιστώθηκε ο θάνατός του 11χρονου γιου του ηθοποιού, Οδυσσέα Σταμούλη.
Ικαρία: Συγκλονίζει ο δήμαρχος Φούρνων για τον θάνατο του γιου του Οδυσσέα Σταμούλη
Για την τραγωδία που διαδραματίστηκε χτες (10.8.2023) αργά το απόγευμα κι έχει συγκλονίσει την οικογένεια του ηθοποιού Οδυσσέα Σταμούλη, αλλά και την κοινωνία των Φούρνων Ικαρίας, μίλησε σήμερα ο δήμαρχος Δημήτρης Καρύδης.
Ο δήμαρχος Φούρνων Ικαρίας, ο οποίος είναι ξάδελφος της μητέρας του 11χρονου και πρώην συζύγου του πατέρα του παιδιού, Οδυσσέα Σταμούλη, δήλωσε στην Alpha ότι αρχικά δέχτηκε ένα τηλεφώνημα από την οικογένεια, η οποία αγωνιούσε καθώς δεν έβρισκε το αγόρι.
Όπως είπε ο κ. Καρύδης, του είπαν «ο Χρήστος χάθηκε», και τότε άρχισε η έρευνα στο νησί. Όταν δεν βρέθηκαν τα ίχνη του στη στεριά, τότε ομάδα συμπατριωτών του έπεσαν στη θάλασσα για τη συνέχιση των ερευνών.
«Δυστυχώς, τον Χρήστο τον βρήκαμε πνιγμένο», είπε συγκινημένος ο δήμαρχος, εξηγώντας πως το παιδί βρέθηκε νεκρό στο σημείο όπου βρίσκεται μια τσαμαδούρα, η οποία έχει τοποθετηθεί εκεί ως όριο.
Πιθανότατα είναι πνιγμός, «το παιδί μάλλον πνίγηκε», είπε ο δήμαρχος, ο οποίος δεν πιστεύει ότι η τσαμαδούρα σχετίζεται με τον θάνατο του 11χρονου. Ο κ. Καρύδας προσέθεσε ότι χτες είχε αέρα και θαλασσοταραχή στο σημείο όπου έλαβε χώρα η τραγωδία.
Αν κρατιόταν στην τσαμαδούρα, τότε θα μπορούσε να φωνάξει για βοήθεια και να τον ακούσουν, είναι μόνο 50 μέτρα μακριά από την στεριά, τόνισε ο δήμαρχος. «Ήταν ένα πολύ καλό παιδάκι και δεν μπορώ να καταλάβω τα αίτια του θανάτου του», συμπλήρωσε ο ίδιος.
Όπως είπε, η οικογένεια έκανε διακοπές στο μικρό νησάκι, όπου δεν υπάρχει ναυαγοσώστης. «Δεν είναι οργανωμένες οι παραλίες μας για να συνδράμει το κράτος και να μας δώσει ναυαγοσώστη», εξήγησε ο κ. Καρύδας.
«Το παιδί φορούσε μάσκα κι έκανε το μπανάκι του», κατέληξε ο ίδιος.
Σε ηλικία 72 ετών η αγαπημένη τραγουδίστρια Λιζέτα Νικολάου άφησε την τελευταία της πνοή, η οποία τραυματίστηκε σοβαρά έπειτα από πτώση.
Η τραγουδίστρια έπεσε από τις σκάλες καφετέριας και έκτοτε βρισκόταν διασωληνωμένη, καθώς είχε παρουσιάσει σοβαρό αιμάτωμα στον εγκέφαλο.
Είχε συνεργαστεί με μεγάλα ονόματα της ελληνικής μουσικής σκηνής, όπως ο Μίκης Θεοδωράκης, ο Γιάννης Μαρκόπουλο, ο Βασίλης Τσιτσάνης, ο Χαράλαμπος Γαργανουράκης, η Βίκυ Μοσχολιού, η Δήμητρα Γαλάνη κ.α.
Ποια ήταν η Λιζέτα Νικολάου
Η Λιζέτα Νικολάου – το πραγματικό όνομά της ήταν Ελισάβετ Κατικαρίδου – γεννήθηκε το 1951 στη Θεσσαλονίκη (Καλαμαριά) από Πόντιους, πρόσφυγες γονείς. Ασχολήθηκε με το τραγούδι από τα μαθητικά της χρόνια. Μετά από πρόταση που της έγινε, πέρασε από ακρόαση για να κάνει δεύτερες φωνές στα «Δειλινά», όπου τη δεκαετία του 1970 εμφανιζόταν η αφρόκρεμα του ελληνικού πενταγράμμου (Διονυσίου, Πάριος, Νταλάρας, Αλεξίου κ.α.). Στα «Δειλινά» παρέμεινε πολλές σεζόν όπου πλέον εμφανιζόταν ως μόνιμη παρτενέρ του Στράτου Διονυσίου.
Στη δισκογραφία πρωτοπαρουσιάστηκε το 1973 σε συνθέσεις του Τάκη Σούκα σε στίχους του Ηρακλή Παπασιδέρη. Ερμήνευσε τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη και εμφανίστηκε με μεγάλους δημιουργούς και ερμηνευτές, όπως ο Γιάννης Μαρκόπουλος («Θεσσαλικός κύκλος» κ.α.), ο Βασίλης Τσιτσάνης, ο Χαράλαμπος Γαργανουράκης, η Βίκυ Μοσχολιού και η Δήμητρα Γαλάνη. Το 1977 κυκλοφόρησε ο πρώτος προσωπικός δίσκος της με τίτλο «Το χαμόγελο της Λιζέτας» και τραγούδια που υπέγραφαν ορισμένοι από τους σπουδαιότερους Έλληνες δημιουργούς, όπως ο Δήμος Μούτσης, ο Γιάννης Σπανός, ο Βασίλης Τσιτσάνης και ο Γιάννης Μαρκόπουλος.
Το 1980 κυκλοφόρησε ο δεύτερος προσωπικός της δίσκος «Σ’ αγάπησα, μ’ αγάπησες» με τραγούδια των Γ. Μαρκόπουλου, Α. Βαρδή και ο Χρ. Νικολόπουλου. Ακολούθησαν κι άλλοι δίσκοι, όπως τα «Κέφια Της Λιζέττας», 1985, «Έτσι Χάνονται Οι Αγάπες», 1986, «Θέλω Ν’ Αντισταθώ», 1989, «Νυχτερινοί Έρωτες», 1990, «Τέρεν Μάνα Πως Χορεύω», 1992, «Τα Τραγούδια Του Πατέρα μου», 1995, «Ποντιακή Ραψωδία», 1997.
Το 1985 κυκλοφόρησε ο δίσκος με τίτλο «Ποντιακά τραγούδια με τη Λιζέτα Νικολάου», που γεννήθηκε μέσα από την τηλεοπτική σειρά της ΕΡΤ «Το μεγάλο χρέος», σε σενάριο του Δημήτρη Ιατρόπουλου, η οποία ήταν αφιερωμένη στην ιστορία του Πόντου.
Όπως είχε πει μεταξύ άλλων σε τηλεοπτική εκπομπή πριν λίγα χρόνια, «άφησα την καριέρα μου στην τύχη της, δεν έχω κανένα απωθημένο. Μετά τον ‘Θεσσαλικό Κύκλο’ και όλη τη συνεργασία με τον Γ. Μαρκόπουλο, άρχισαν να με ζητάνε τα μεγάλα μαγαζιά – ήταν σαν παραμύθι αυτό. Το λέω στα κορίτσια, στα αγόρια και μου λένε ‘μα αυτό είναι παραμύθι που μας λέτε!’. Γιατί πασχίζουν τόσο πολύ, κι εμένα μου ήρθαν τόσο εύκολα!».
Από το 1978 έως και το 1983 υπήρξε παντρεμένη με τον Γιώργο Λιάνη, με τον οποίο απέκτησε έναν γιο, τον Αλέξανδρο.
Πρόκειται για ένα σπανιότατο έως μοναδικό γεγονός που συμβαίνει συγκεκριμένες ημέρες κάθε χρόνο, προσελκύοντας εκατοντάδες αν όχι χιλιάδες πιστών αλλά και σκεπτικιστών που σπεύδουν να δουν με τα μάτια τους τα δεκάδες φιδάκια της Παναγίας.
Στο Ναό της κοιμήσεως της Θεοτόκου στο χωριό Μαρκόπουλο της νότιας Κεφαλονιάς, 25 χλμ από το Αργοστόλι, συμβαίνει κάθε χρόνο τον Δεκαπενταύγουστο, από τις 6 έως τις 15 του μήνα Αυγούστου, ένα θαυμαστό γεγονός που οι κάτοικοι έχουν συνδέσει με την εικόνα της Παναγίας.
Στην κατάφυτη πλαγιά όπου είναι κτισμένο το χωριό συνέβη πριν πολλά χρόνια το θαύμα που σχετίζεται με την εικόνα της Παναγίας.
Φαίνεται ότι ένα δέντρο που είχε τυλιχτεί στις φλόγες έκανε τους κατοίκους να πιστέψουν πως είχε ξεσπάσει πυρκαγιά στο δάσος.
Όταν όμως έφτασαν στο σημείο αντίκρισαν το θαυμαστό γεγονός. Παρόλο που το δέντρο είχε κατακαεί ως τη ρίζα του, πάνω του ήταν ακουμπισμένη η εικόνα της Παναγίας, την οποία η φωτιά δεν είχε καν αγγίξει.
Οι κάτοικοι γεμάτοι συγκίνηση, αφού προσκύνησαν την εικόνα, τη μετέφεραν στην εκκλησία του χωριού, όπου και οι υπόλοιποι είχαν την ευκαιρία να την προσκυνήσουν.
Το επόμενο πρωί όμως και ενώ οι επισκέπτες πλήθαιναν, διαπιστώθηκε ότι η εικόνα έλειπε. Τελικά, μετά την κινητοποίηση των πιστών η εικόνα βρέθηκε στην αρχική της θέση. Ήταν και πάλι τοποθετημένη στη ρίζα του καμένου δέντρου.
Η εικόνα της Παναγίας επανήλθε στην εκκλησία, όπου και κλειδώθηκε. Το ίδιο όμως συνέβη τρις φορές ακόμη. Η εικόνα εξαφανιζόταν και βρισκόταν και πάλι στο καμένο δέντρο. Αυτό το γεγονός έκανε τους κατοίκους να πιστέψουν πως ήταν θέλημα της Παναγίας να βρίσκεται εκεί και γι’ αυτό έκτισαν εκκλησία στο σημείο και τοποθέτησαν εκεί την εικόνα Της.
Τα φιδάκια
Αργότερα στη περιοχή κτίστηκε γυναικεία Μονή, οι μοναχές της οποίας φρόντιζαν την εικόνα. Κάποια μέρα καθώς πλησίαζαν πειρατικά πλοία και οι πειρατές κατευθύνονταν προς τη Μονή προκειμένου να την λεηλατήσουν, οι μοναχές προσευχήθηκαν στην Παναγία για να προστατέψει τις ίδιες και το μοναστήρι.
Τότε συνέβη το θαύμα. Το μοναστήρι κυκλώθηκε από φίδια που έτρεψαν τους πειρατές σε φυγή. Αυτό θεωρήθηκε σημάδι από την Παναγία. Έτσι οι μοναχές και η Μονή σώθηκαν.
Από τότε κάθε χρόνο εμφανίζονται φίδια, ακόμα και στο εσωτερικό της εκκλησίας ( κρέμονται ακόμα και από τις εικόνες, τις καντήλες ή τα στασίδια ), τα οποία αναχωρούν στις 15 Αυγούστου.
Αν κάποια χρονιά δεν εμφανιστούν τα φιδάκια προμηνύεται κάτι κακό για το νησί, όπως το 1940 και το 1953, οπότε το νησί επλήγη από σεισμούς.
Κανείς από τους ειδικούς που έχουν εξετάσει τα φιδάκια δεν μπορεί να τα κατατάξει σε κάποιο από τα γνωστά είδη. Αυτά είναι γκρίζα, λεπτά και το μήκος τους δεν ξεπερνά το ένα μέτρο. Το δέρμα τους είναι βελούδινο και στο κεφάλι, όπως και την άκρη της γλώσσας τους, σχηματίζεται ένας μικρός σταυρός.
Όπως είναι ευρύτερα γνωστό τα φιδάκια θεωρούνται θαυματουργά και ακίνδυνα, γι’ αυτό και οι πιστοί τα αγγίζουν χωρίς φόβο. Άλλωστε αποτελούν και έναν από τους κυριότερους λόγους που κάποιος επισκέπτεται το Δεκαπενταύγουστο το νησί.
Μπορείτε να φανταστείτε ότι ταξιδεύετε στην άνεση του υπέροχου σπιτιού σας; Λοιπόν, μπορείτε να το κάνετε αν έχετε ένα τέτοιο σπίτι. Κάποιος σχεδίασε το τέλειο σπίτι «ταξιδιού» που διαθέτει βεράντα, θερμοκήπιο και το εσωτερικό του μοιάζει με μικρή σουίτα!
Η εταιρεία Olive Nest Tiny Homes είναι εδώ για να μετατρέψει τα όνειρά σας σε πραγματικότητα.
Αυτά τα μικρά σπίτια είναι ιδανικά για όσους αγαπούν να καλλιεργούν λουλούδια, βότανα, ακόμη και φρούτα και λαχανικά. Η διαμονή σε μικρά σπίτια έχει γίνει τάση τα τελευταία χρόνια. Είναι άνετα, οικονομικά προσιτά και οικολογικά.
Το 2017, η εταιρεία Olive Nest Tiny Homes κυκλοφόρησε το σπίτι «The Elsa». Το μικρό σπίτι διαθέτει ένα δεύτερο τρέιλερ 8 τετραγωνικών μέτρων εξοπλισμένο με ένα μικρό θερμοκήπιο και μια βεράντα. Το τρέιλερ μπορεί να ενωθεί με το σπίτι των 30 τετραγωνικών μέτρων.
Είναι ενδιαφέρον να σημειωθεί ότι το εσωτερικό του The Elsa δεν μοιάζει με το ξύλινο εξωτερικό του.
Η είσοδος του σπιτιού οδηγεί κατευθείαν στο σαλόνι. Διαθέτει ψηλές οροφές και λευκούς τοίχους. Ο μεγάλος καναπές και η πολυθρόνα προσθέτουν την τέλεια πινελιά στο χώρο.
Η κουζίνα είναι πλήρως λειτουργική. Διαθέτει πάγκο, λευκά ντουλάπια, συσκευές κουζίνας από ανοξείδωτο ατσάλι, φούρνο αερίου και ψυγείο. Φυσικά, πλήρους μεγέθους!
Μπορείτε να μετακινήσετε τον πάγκο της τραπεζαρίας και να κάνετε περισσότερο χώρο για τους επισκέπτες σας. Ανεβείτε τις σκάλες για να φτάσετε στα άλλα δωμάτια. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τις σκάλες για να αποθηκεύσετε αντικείμενα.
Το μικρό θερμοκήπιο είναι ιδανικό για την καλλιέργεια δικών σας φρούτων και λαχανικών.
Εάν σας αρέσουν οι ζεστές καλοκαιρινές νύχτες, κάντε κούνια στην βεράντα και χαλαρώστε πίνοντας ένα κοκτέιλ.
Αυτό το απίστευτο σπίτι εμφανίστηκε σε ένα τηλεοπτικό επεισόδιο του Tiny House Big Living, ενώ μπορείτε να το αποκτήσετε με 81.000 δολάρια.
Δείτε στο παρακάτω βίντεο πόσο λειτουργικό και άνετο είναι το σπίτι Elsa:
Τουλάχιστον 30 νεαρές γυναίκες που βρίσκονται σε κατάσταση εγκυμοσύνης-κάποιες με την κοιλιά στο στόμα-«ξετρύπωσαν» από σπίτια-τρώγλες οι αστυνομικοί του Τμήματος Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος Κρήτης.
Πρόκειται για γυναίκες από την Μολδαβία, την Ουκρανία, τη Γεωργία, τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία, γυναίκες που δεν είχαν ούτε να ζήσουν στα χωριά τους, και που χρησιμοποιήθηκαν στεγνά, σύμφωνα με την αστυνομία, από το κύκλωμα του μεγαλογιατρού ως δότριες ωαρίων και στην συνέχεια ως παρένθετες μητέρες. Γυναίκες που βρίσκονταν υπό επιτήρηση και τους επιτρεπόταν να βγουν μόνο για σούπερ-μάρκετ και για ιατρικές εξετάσεις στο …φημισμένο Κέντρο Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής.
Αυτά που ήδη βγαίνουν στο φως της δημοσιότητας είναι άκρως σοκαριστικά και είναι μόνο η αρχή.
1ον στο χρονικό διάστημα που κράτησε η έρευνα του Τμήματος Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος Κρήτης, το κύκλωμα φέρεται να είχε αλιεύσει και χρησιμοποιήσει περισσότερες από 100 γυναίκες.
2ον μοναδικό κριτήριο ήταν η φτώχεια τους. Το μηνιαίο εισόδημα των 600 ευρώ που τους έδιναν για όσο χρονικό διάστημα έμεναν στην Κρήτη για τη διαδικασία της παρένθετης μητρότητας, στην πατρίδα τους ήταν το εισόδημα σχεδόν μισού χρόνου. Σε πολλές περιπτώσεις οι οικογένειες τους δεν γνώριζαν απολύτως τίποτα.
3ον Κατά την ΕΛ.ΑΣ το κύκλωμα είχε στήσει πλέον δικό του μηχανισμό σε Ελλάδα, Βαλκάνια και χώρες της ανατολικής Ευρώπης για να εντοπίζει τις κατάλληλες υποψήφιες παρένθετες μητέρες.
Θα έρθει μια στιγμή που θα μου την «κουβαλήσει» την «όποια» στο σπίτι και θα πει ότι αυτή είναι η γυναίκα της ζωής του. Το αριστερό το φρύδι, δεν θα κρατηθώ, θα το σηκώσω… «Ποια είναι αυτή;» και «Που την γνώρισε;»…Είμαι μάνα και δεν σκοπεύω να απολογηθώ σε κανέναν γιατί του τηγάνισα πατατούλες και κεφτεδάκια αφού δεν τρώει τις μπάμιες! Δεν είπαμε να γίνει ένας τεμπελχανάς που περιμένει τα πάντα στο χέρι… ανεξάρτητος άνθρωπος όμως, δεν σημαίνει πως αφότου ενηλικιωθεί, η μανούλα δεν θα του φτιάξει κοτόσουπα όταν έχει πυρετό (έστω 37.1)!
«Μεγαλώστε άντρες κι όχι αγοράκια» λένε… «Μην τους κάνετε μαμάκηδες» λένε… «Μην μεγαλώνετε εν δυνάμει δυνάστες» λένε… Μπάστα… μπάστα γιατί κάπου το χάνουμε… και θα πέσει μαλλιοτράβηγμα…
Ο γιος μου είναι ένα πλάσμα που ήρθε στα χέρια μου κάτι λιγότερο από 3 κιλά… είναι ένα πλάσμα που γέμισε με φως όλα τα σκοτάδια της ζωής μου με το γέλιο του… ένα πλάσμα που μ’ ένα του άγγιγμα, έκανε την καρδιά μου να γεμίσει χρώματα… Είναι ένα πλάσμα που με κόπους, θυσίες και ξενύχτια, ελπίζω κάποια στιγμή να καταφέρω να τον καμαρώσω «άντρα δυο μέτρα σαν το κουκλί»… Είναι ένα πλάσμα για το οποίο κόπιασα και θα κοπιάσω… που πόνεσε η μέση μου να τον κρατάω απ’ τα χεράκια για να μάθει να περπατάει… που μάλλιασε η γλώσσα μου να «μπαμπαλίζω» για να τον βοηθήσω να πει τις πρώτες του λέξεις… Είναι το πλάσμα για το οποίο ξέχασα αρκετά κομμάτια του εαυτού μου κάνοντάς τον προτεραιότητα…
Νομίζω λοιπόν, πως έχω κάθε δικαίωμα και να τον κανακέψω και να τον φροντίσω και να τον κακομάθω! Μάνα είμαι βρε αδερφέ! Είμαι μάνα και δεν σκοπεύω να απολογηθώ σε κανέναν γιατί του τηγάνισα πατατούλες και κεφτεδάκια αφού δεν τρώει τις μπάμιες! Είμαι μάνα και θα του σιδερώνω τα πουκάμισα μέχρι να βγάλω κάλλους στα δάχτυλά μου! Δεν είπαμε να γίνει ένας τεμπελχανάς που περιμένει τα πάντα στο χέρι… ανεξάρτητος άνθρωπος όμως, δεν σημαίνει πως αφότου ενηλικιωθεί, η μανούλα δεν θα του φτιάξει κοτόσουπα όταν έχει πυρετό (έστω 37.1)!
Θα έρθει μια στιγμή που θα μου την «κουβαλήσει» την «όποια» στο σπίτι και θα την βάλει στο πλάι του και θα πει ότι αυτή είναι η γυναίκα της ζωής του. Και εντάξει… ψύχραιμη από φύση, δεν θα το πάθω το εγκεφαλικό, ούτε θ’ αρχίσω να διαρρηγνύω τα ιμάτιά μου, ουρλιάζοντας «που θα αφήσεις τη μανούλα γιόκα μου;;;;;» (όχι ότι δεν θα μου περάσουν απ’ το μυαλό αυτά κι άλλα τόσα)… αλλά το αριστερό το φρύδι, δεν θα κρατηθώ, θα το σηκώσω… «Ποια είναι αυτή;» και «Που την γνώρισε;» κι «Από που κρατάει η σκούφια της;» και «Τι θέλει απ’ το μονάκριβό μου;»…
Και θα έρθει κι η στιγμή που η «όποια» θα γκρινιάζει στις φίλες της για το πως τον ανέθρεψα και για το ότι όλα στο χέρι τα περιμένει μπλα μπλα μπλα (ούτε που με νοιάζει τι λες!). Εγώ είμαι η μανούλα κυρία μου! Εσύ είσαι η γυναίκα του! Τον κατάφερες και τρώει και μπάμιες; Μαγκιά σου! Τον κατάφερες και σιδερώνει τα πουκάμισά του μόνος του; (φωτιά θα πέσει να μας κάψει!) Εύγε σου! Στο σπίτι σας δεν θα ανακατευτώ! Εγώ όμως όταν το θέλει, θα τον φροντίζω και θα του τηγανίζω πατατούλες και κεφτεδάκια ακόμη κι όταν περπατάω με το πι! Γιατί η αγάπη της μάνας είναι φροντίδα… κι ως μάνα έχω το δικαίωμα να τον κακομάθω τοιουτοτρόπως… Και στην τελική μέσα από μένα έμαθε να σ’ αγαπάει τόσο στοργικά (είπες κάτι;)! Εσύ ως σύζυγος κάνε τα δικά σου… Όπως λοιπόν εγώ δεν θα πάθω υστερία όταν τον δω να σφουγγαρίζει, έτσι κι εσύ δεν θα λες λέξη όταν του φέρνω τον καφέ του στο χέρι! Γκέγκε;
Ναι… ο γιος μου είναι μόλις δύο και ναι… όλες οι παραπάνω σκέψεις είναι πολύ μακρινές και σήμερα τις παραθέτω με απόλυτα χιουμοριστική διάθεση… Ναι… ίσως μέχρι τότε αλλάξω εκατό απόψεις για το θέμα κι ίσως όταν έρθει η ώρα, το μόνο που θα με νοιάζει είναι να είναι χαρούμενος (κι ας πλένει αυτός τα πιάτα του βραδινού – ΝΤΡΟΠΗ ΣΟΥ «ΟΠΟΙΑ»!!!!)… Ναι… ίσως τελικά γίνω η πεθερά που καμιά νύφη δεν θα ήθελε να έχει… Αλλά να σου πω κάτι; Σήμερα δεν με νοιάζει! Πάω να του τηγανίσω πατατούλες και κεφτεδάκια!
Είμαι 56 ετών και προσφάτως χήρα. Ο σύζυγός μου ήταν 62 ετών και πέθανε πέρυσι. Ζούσαμε σε ένα μεγάλο σπίτι μακριά από την πόλη και ήμασταν πολύ ευτυχισμένοι.
Όταν γνωριστήκαμε πριν από 31 χρόνια μόλις είχε μείνει χήρος. Η σύζυγος του σκοτώθηκε όταν έπεσε από το άλογο κατά την ιππασία και άφησε πίσω της ορφανό ένα παιδάκι 5 ετών.
Γρήγορα μετακόμισα σπίτι τους και ανέλαβα εξ ολοκλήρου τα πάντα. Το παιδί αυτό το αποδέχτηκα αμέσως και το μεγάλωσα σαν να ήταν δικό μου. Στην εφηβεία αντιμετωπίσαμε πολλά προβλήματα. Ήταν ιδιαίτερα αντιδραστικός και ενώ σαν παιδί με αγαπούσε και με φώναζε «μαμά», σαν έφηβος με μισούσε. Μου έλεγε συνεχώς να μην ανακατεύομαι στη ζωή του, ότι δεν είμαι μάνα του και ότι ποτέ δεν με ήθελε σπίτι τους και στη ζωή τους. Μετά την εφηβεία τα πράγματα ηρέμησαν κάπως αλλά ποτέ δεν γίναμε όπως ήμασταν κάποτε.
Ο σύζυγός μου δυστυχώς έφυγε από τη ζωή λόγω της επάρατης νόσου. Πριν φύγει από τη ζωή είχε κάνει διαθήκη, στην οποία πιστεύω ότι ο γιος του έβαλε το χεράκι του και την άλλαξε. Όσο ήταν άρρωστος, ο σύζυγός μου εμφάνισε έντονη ψυχική αστάθεια κάτι που πιστεύω ότι ο γιος του εκμεταλλεύτηκε προς όφελός του γιατί όταν ανοίχτηκε η διαθήκη συνειδητοποίησα ότι δεν μου είχε αφήσει απολύτως τίποτα.
Το πρώτο πράγμα που έκανε ο γιος του ήταν να αλλάξει κλειδαριές παντού και μου ζήτησε να φύγω και να μη με ξαναδεί ποτέ μπροστά του. Ούτε τα πράγματα μου δεν πρόλαβα να πάρω. Δεν με άφησε. Από τότε είμαι κατά κάποιο τρόπο άστεγη αφού δεν έχω κανέναν. Ευτυχώς που έχω κάποιους καλούς φίλους που με φιλοξενούν. Είμαι από καναπέ σε καναπέ, αλλά όλοι ξέρουμε ότι δεν γίνεται να συνεχιστεί έτσι. Λυπάμαι πάρα πολύ που μετά από τόσα χρόνια που στάθηκα στο πλευρό τους με πέταξε σαν την τρίχα έξω από το ζυμάρι. Δεν εκτίμησε τίποτε απ’ όσα έκανα για εκείνον και το μπαμπά του και με έδιωξε χωρίς να τον νοιάζει τι θα απογίνω.