«Το ΠΑΣΟΚ είναι ο μοναδικός συγκροτημένος πόλος, που μπορεί να εγγυηθεί την πολιτική δυναμική» είπε
Τη συμπόρευσή του με το ΠΑΣΟΚ ανακοίνωσε ο ανεξάρτητος ευρωβουλευτής, προερχόμενος από τον ΣΥΡΙΖΑ, Νικόλας Φαραντούρης.
Δείτε το βίντεο:
Ο Νικόλας Φαραντούρης μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό Παραπολιτικά 90,1, ανακοίνωσε πως: «Ενώνω τη φωνή μου για διαφάνεια και πολιτική αλλαγή», επιβεβαιώνοντας παράλληλα ότι υιοθετεί το πολιτικό σύνθημα του προέδρου του ΠΑΣΟΚ, Νίκος Ανδρουλάκης.
«Σε αυτή την αναγκαιότητα και το προσκλητήριο δεν πρέπει να λείψει κάποιος», σημείωσε.
Παράλληλα, ανέφερε ότι «το ΠΑΣΟΚ είναι ο μοναδικός συγκροτημένος πόλος, που μπορεί να εγγυηθεί την πολιτική δυναμική, με κυβερνητικό πρόγραμμα, συγκρότηση, όργανα, δομή και στρατηγικό στόχο στο δρόμο προς την κάλπη».
Σύμφωνα με νεότερη ενημέρωση ο Νίκος Ανδρουλάκης θα συναντηθεί σήμερα, Πέμπτη, στις 17:30 στη Βουλή με τον ευρωβουλευτή.
Ο Νικόλας Φαραντούρης αποτελεί μία από τις σημαντικές προσωπικότητες της σύγχρονης ελληνικής ακαδημαϊκής και πολιτικής σκηνής, με έντονη παρουσία στον χώρο του ευρωπαϊκού δικαίου, της ενεργειακής πολιτικής και των διεθνών σχέσεων. Συνδυάζοντας την επιστημονική γνώση με την πρακτική εμπειρία, έχει αναπτύξει πολυδιάστατη δράση τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό.
Γεννημένος το 1976 στην Αθήνα, ο Φαραντούρης έδειξε από νωρίς ενδιαφέρον για τις νομικές και πολιτικές επιστήμες. Εισήχθη στη Νομική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, όπου ολοκλήρωσε τις βασικές του σπουδές με υψηλές διακρίσεις.
Στη συνέχεια μετέβη στο Ηνωμένο Βασίλειο για μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, ένα από τα κορυφαία πανεπιστήμια παγκοσμίως. Εκεί ειδικεύτηκε στο Ευρωπαϊκό Δίκαιο και συνέχισε με διδακτορική διατριβή (DPhil), εστιάζοντας σε ζητήματα ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, θεσμών και ενεργειακής πολιτικής. Η εκπαίδευσή του στην Οξφόρδη επηρέασε καθοριστικά τη μετέπειτα επιστημονική και επαγγελματική του πορεία.
Ο Νικόλας Φαραντούρης ακολούθησε δυναμική ακαδημαϊκή πορεία, καταλαμβάνοντας θέση καθηγητή Ευρωπαϊκού Δικαίου και Δικαίου της Ενέργειας στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς. Στο πλαίσιο της πανεπιστημιακής του δραστηριότητας, δίδαξε σε προπτυχιακό και μεταπτυχιακό επίπεδο, ενώ συνέβαλε στην ανάπτυξη σύγχρονων εκπαιδευτικών προγραμμάτων που συνδέουν το δίκαιο με την οικονομία και τη στρατηγική της ενέργειας.
Ιδιαίτερη σημασία έχει η κατοχή της Έδρας Jean Monnet, μιας διάκρισης που απονέμεται από την Ευρωπαϊκή Ένωση σε ακαδημαϊκούς με σημαντική συμβολή στη διδασκαλία και έρευνα για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Μέσα από αυτή τη θέση, προώθησε την έρευνα σε κρίσιμα ζητήματα όπως η ενεργειακή ασφάλεια, η βιώσιμη ανάπτυξη και η ευρωπαϊκή πολιτική.
Παράλληλα, έχει διδάξει ή συνεργαστεί με πανεπιστήμια και ερευνητικά ιδρύματα σε διάφορες χώρες, ενώ έχει συμμετάσχει σε διεθνή συνέδρια και επιστημονικές επιτροπές.
Εκτός της ακαδημαϊκής του καριέρας, ο Φαραντούρης δραστηριοποιείται ως δικηγόρος, με εμπειρία τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό, κυρίως στις Βρυξέλλες και το Λονδίνο. Η επαγγελματική του εξειδίκευση περιλαμβάνει ζητήματα ευρωπαϊκού δικαίου, ανταγωνισμού, ενέργειας και ρυθμιστικής πολιτικής.
Έχει συνεργαστεί με διεθνείς οργανισμούς, εταιρείες και θεσμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης, παρέχοντας νομικές συμβουλές και στρατηγική καθοδήγηση σε σύνθετα θέματα που αφορούν την αγορά ενέργειας και τη λειτουργία της ενιαίας ευρωπαϊκής αγοράς.
Η ενασχόλησή του με την πολιτική προέκυψε ως φυσική συνέχεια της επιστημονικής του ενασχόλησης με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Το 2024 εξελέγη μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, εκπροσωπώντας την Ελλάδα.
Ως ευρωβουλευτής, συμμετέχει σε σημαντικές επιτροπές που αφορούν τον προϋπολογισμό, το περιβάλλον και τις θεσμικές λειτουργίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μέσα από το έργο του, ασχολείται ενεργά με ζητήματα ενεργειακής πολιτικής, κλιματικής αλλαγής, οικονομικής διακυβέρνησης και ενίσχυσης της ευρωπαϊκής συνοχής.
Η πολιτική του δράση χαρακτηρίζεται από έμφαση στη βιώσιμη ανάπτυξη, την ενεργειακή ανεξαρτησία της Ευρώπης και την προστασία των κοινωνικών δικαιωμάτων.
Ο Νικόλας Φαραντούρης έχει πλούσιο συγγραφικό έργο, με βιβλία, επιστημονικά άρθρα και μελέτες που έχουν δημοσιευθεί σε διεθνή περιοδικά και εκδοτικούς οίκους. Τα έργα του επικεντρώνονται κυρίως στο ευρωπαϊκό δίκαιο, την ενεργειακή πολιτική και τις διεθνείς οικονομικές σχέσεις.
Η συμβολή του έχει αναγνωριστεί τόσο στην Ελλάδα όσο και διεθνώς, με συμμετοχές σε επιτροπές εμπειρογνωμόνων και συμβουλευτικά όργανα. Επιπλέον, έχει λάβει διακρίσεις για την επιστημονική του δραστηριότητα και τη συμβολή του στην προώθηση της ευρωπαϊκής ιδέας.
Ο Νικόλας Φαραντούρης συνδυάζει την ακαδημαϊκή αριστεία με την ενεργή πολιτική συμμετοχή, αποτελώντας χαρακτηριστικό παράδειγμα επιστήμονα που μεταφέρει τη γνώση στην πράξη. Η πορεία του αναδεικνύει τη σημασία της σύνδεσης μεταξύ εκπαίδευσης, επιστήμης και πολιτικής δράσης σε ένα διαρκώς μεταβαλλόμενο ευρωπαϊκό και διεθνές περιβάλλον.
Φωτιά στην Πάρνηθα: Πάνω από 60 πυροσβέστες στη μάχη με τις φλόγες – Διακοπή κυκλοφορίας από το ύψος του τελεφερίκ
Συναγερμός σήμανε στην πυροσβεστική νωρίς το μεσημέρι της Πέμπτης (29.04.2026) από φωτιά που ξέσπασε στην Πάρνηθα, στη θέση Μαυροβούνι.
Δείτε το βίντεο:
Η φωτιά εκδηλώθηκε σε δασική έκταση στην Πάρνηθα, με αποτέλεσμα να κινητοποιηθεί μεγάλη πυροσβεστική δύναμη για να θέσει υπό έλεγχο τις φλόγες.
Στο σημείο επιχειρούν 64 πυροσβέστες με 17 οχήματα και εθελοντές ενώ αναμένονται και αεροσκάφη.
Δείτε live εικόνα:
Για την ασφάλεια των πολιτών, η τροχαία διέκοψε την κυκλοφορία στη λεωφόρο Πάρνηθας, από το ύψος του τελεφερίκ.
Πυρκαγιά σε δασική έκταση στην θέση Μαυροβούνι, του δήμου Αχαρνών #Αττική. Κινητοποιήθηκαν 95 #πυροσβέστες με 5 ομάδες πεζοπόρων της 1ης #ΕΜΟΔΕ, εθελοντές, η ομάδα «ΙΚΑΡΟΣ» #ΣμηΕΑ ΠΣ Αττικής, 22 οχήματα και 4 Α/Φ. Συνδρομή από υδροφόρες ΟΤΑ.
Το τηλέφωνο μένει σιωπηλό. Μέρα με τη μέρα, η σιωπή απλώνεται, βαριά σαν ομίχλη. Και μέσα σ’ αυτή τη σιωπή, μια ερώτηση αντηχεί συνεχώς:
«Γιατί;»
Γιατί οι φωνές αυτών που φρόντισα, προστάτευσα και αγάπησα χάθηκαν; Γιατί η σιωπή τους μοιάζει πιο παγερή από την απουσία; Γιατί τα λόγια τους, όταν έρχονται, φαίνονται κενά – χωρίς ζεστασιά, σύνδεση και ενδιαφέρον;
Υπάρχει ένα σφίξιμο στο στήθος σου, σαν να έχει διπλωθεί η καρδιά σου. Μέσα της υπάρχει μια καταιγίδα – ένας ανεμοστρόβιλος πόνου, σύγχυσης, απογοήτευσης και λαχτάρας. Θέλεις να απαιτήσεις απαντήσεις. Θέλεις να ταρακουνήσεις τον κόσμο και να φωνάξεις: «Έδωσα τα πάντα. Γιατί αισθάνομαι σαν να μην έχω τίποτα πια;»
Αλλά τότε, κάπου βαθιά μέσα σου, μια άλλη φωνή ψιθυρίζει:
«Και εγώ; Τι απέγινε η γυναίκα που ήμουν κάποτε;»
1. Νιώσε τα πάντα, αλλά μην αφήσεις να σε κυριεύσουν
Όταν το παιδί σου απομακρύνεται, ο πόνος είναι πραγματικός. Άφησε τον εαυτό σου να κλάψει. Νιώσε το τσίμπημα. Είσαι άνθρωπος. Αλλά τα συναισθήματα δεν είναι γεγονότα – και δεν χρειάζεται να καθορίζουν το μέλλον σου.
Πες στον εαυτό σου, «Αυτό πονάει. Και αυτό είναι εντάξει. Αλλά εγώ επιλέγω ποια θέλω να είμαι μέσα σ’ αυτόν τον πόνο.»
Αυτή η επιλογή – να νιώθεις χωρίς να καταρρέεις – είναι η αρχή της δύναμής σου.
2. Άφησε την ανάγκη για αναγνώριση
Υπάρχει πάντα μια σιωπηλή ελπίδα στην καρδιά κάθε γονέα: ότι μια μέρα το παιδί σου θα επιστρέψει με ανοιχτή αγκαλιά λέγοντας, «Τώρα το καταλαβαίνω. Συγγνώμη. Ευχαριστώ για όλα.»
Όμως, η ζωή δεν μας δίνει πάντα το κλείσιμο που επιθυμούμε.
Η ευγνωμοσύνη ίσως δεν ειπωθεί ποτέ – αλλά αυτό δεν ακυρώνει την αξία σου.
Ήσουν εκεί. Αγάπησες βαθιά. Έδωσες ό,τι είχες.
Αυτό είναι αρκετό. Είσαι αρκετή. Αναγνώρισέ το. Άσε την καρδιά σου να πει «Ευχαριστώ» – και να το εννοεί.
3. Η συμπεριφορά τους δεν αφορά πάντα εσένα
Είναι εύκολο να πάρεις προσωπικά τη σιωπή τους: «Αν με αγαπούσαν, θα τηλεφωνούσαν. Αν τους ένοιαζα, θα το έδειχναν.»
Όμως η απόσταση συχνά λέει περισσότερα για τις δικές τους δυσκολίες παρά για τα δικά σου λάθη.
Ίσως είναι φορτωμένοι. Ίσως είναι χαμένοι. Ίσως δεν ξέρουν πώς να ξανασυνδεθούν.
Όποιος κι αν είναι ο λόγος, προστάτεψε την καρδιά σου. Κράτησε την καλοσύνη σου. Δεν χρειάζεται να κουβαλάς εσύ το συναισθηματικό χάος τους.
4. Αρνήσου να είσαι το θύμα στην ιστορία σου
Είναι εύκολο να πεις, «Θυσίασα τα πάντα, κι αυτό είναι το ευχαριστώ;»
Αυτή η στάση σε κρατά στάσιμη – περιμένοντας αναγνώριση που ίσως ποτέ δεν έρθει.
Δεν είσαι αδύναμη.
Δεν είσαι αόρατη.
Είσαι μια γυναίκα με ιστορία, κουράγιο και φωνή.
Διεκδίκησε την αξιοπρέπειά σου. Άσε την πικρία. Στάσου όρθια στην ιστορία σου.
5. Δημιούργησε μια νέα μορφή σύνδεσης
Τα παιδιά σου δεν είναι πια παιδιά. Είναι ενήλικες – με τις δικές τους ταυτότητες, αποσκευές και ρυθμούς.
Ίσως ήρθε η ώρα να χτίσεις ξανά, όχι να αποκαταστήσεις.
Η παλιά σχέση ίσως δεν επιστρέψει – αλλά μια νέα μπορεί να αναπτυχθεί στη θέση της, βασισμένη στον αμοιβαίο σεβασμό, όχι στην υποχρέωση.
Άφησε τις προσδοκίες και συνάντησέ τα εκεί που είναι. «Είμαι εδώ, όταν είσαι έτοιμος.» Αυτό το απλό μήνυμα μπορεί να ανοίξει περισσότερες πόρτες από ό,τι οι ενοχές.
6. Δώσε προτεραιότητα στη δική σου επούλωση
Μη διοχετεύεις την ενέργειά σου σε μηνύματα χωρίς απάντηση ή μονόπλευρες συνομιλίες. Διοχέτευσέ την στον εαυτό σου.
Κάνε περιπάτους στον ήλιο. Γράψου στο μάθημα ζωγραφικής. Πήγαινε σε ένα νέο καφέ. Κάλεσε τη φίλη που ήθελες να δεις.
Φρόντισε τη δική σου ψυχή.
Όταν εκπέμπεις ηρεμία, αυτοπεποίθηση και χαρά, οι άλλοι θα το αισθανθούν. Ίσως τότε – ίσως – τα παιδιά σου επιστρέψουν σε αυτό το φως.
7. Η ευτυχία δεν είναι κάτι που σου δίνουν – είναι κάτι που επιλέγεις
Μας έχουν πει ότι η χαρά της μητέρας είναι στα παιδιά της. Αλλά αν απομακρυνθούν, σημαίνει πως έχασες τη χαρά σου;
Απολύτως όχι.
Η ευτυχία σου δεν εξαρτάται από την παρουσία ή την έγκριση κανενός. Ανήκει σε σένα.
Αξίζεις να ξυπνάς χαμογελαστή, να νιώθεις ηρεμία, να γελάς – ακόμη κι όταν δεν βλέπει κανείς.
Η χαρά είναι δικαίωμά σου, όχι ανταμοιβή.
Όταν όσοι αγαπάμε απομακρύνονται, η σιωπή μπορεί να γίνει πληγή. Αλλά οι πληγές επουλώνονται.
Και στην επούλωση, ίσως ανακαλύψεις ξανά μια εκδοχή του εαυτού σου που ήταν καιρό θαμμένη – δυνατή, πλήρης και φωτεινή.
Μερικές φορές, το πρώτο βήμα πίσω στην αγάπη… είναι το βήμα που κάνεις προς τον εαυτό σου.
Τι αποκαλύπτει ο τρόπος που κάθεστε για την προσωπικότητά σας;
Μαντέψτε την προσωπικότητά σας επιλέγοντας τον τρόπο που κάθεστε
1. Κάθεστε με τα πόδια σας να σχηματίζουν Λ
Αυτή η στάση φανερώνει ότι είσαι ένας ανέμελος άνθρωπος στη ζωή. Δεν ανησυχείς πολύ για τα σχέδια ή το μέλλον. Για εσάς, τα πάντα μπορούν να συμβούν και αυτό που χρειάζεται να κάνετε είναι να ακολουθήσετε τη ροή για να επιτύχετε τα καλύτερα αποτελέσματα. Λατρεύετε επίσης το χιούμορ και είστε πάντα έτοιμοι να φέρετε θετική ενέργεια σε όσους βρίσκονται γύρω σας. Δεν σε ενδιαφέρουν πολύ οι απόψεις των άλλων και επικεντρώνεσαι στο να ζήσεις τη ζωή σου όπως εσύ θέλεις. Η φαντασία σας είναι αρκετά ζωηρή και προτιμάτε να ζείτε στον δικό σας κόσμο παρά να ακολουθείτε προκαθορισμένα πρότυπα. Μπορεί να φαίνεσαι λίγο σαν παιδί αλλά είσαι φιλικός/ή και εύκολος/η να τα πας καλά με τους άλλους.
2. Κάθεστε με το ένα πόδι πάνω στο άλλο
Αυτή η καθιστή στάση δείχνει ότι είσαι κάποιος άνθρωπος γεμάτος ιδέες. Δεν επηρεάζεσαι εύκολα από τις απόψεις των άλλων και διαμορφώνεις τις δικές σου απόψεις. Επιπλέον, είναι δύσκολο για τους άλλους να κερδίσουν την απόλυτη εμπιστοσύνη σου. Συχνά χρειάζεται πολύς χρόνος για να σε κάνει κάποιος να ανοιχτείς πραγματικά. Δεν θα ήταν περίεργο αν εργάζεστε στον κλάδο των μέσων ενημέρωσης. Με τις επικοινωνιακές σας ικανότητες, μπορείτε να προσελκύσετε γρήγορα τους ανθρώπους με την οξυδέρκειά σας. Οι φίλοι και η οικογένεια συχνά σε εμπιστεύονται επειδή τους δίνεις ένα αίσθημα ασφάλειας και εμπιστοσύνης. Συνήθως ακούς και είσαι ο τελευταίος που εκφράζει τη γνώμη του.
3. Κάθεστε με τα πόδια ελαφρώς ανοιχτά
Είστε πολύ σίγουροι για τον εαυτό σας και γνωρίζετε καλά τα δυνατά και τα αδύνατα σημεία σας. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τα ταλέντα σας αποτελεσματικά και να κρύψετε καλά αυτά στα οποία υστερείτε. Ως εξωστρεφής, λατρεύεις να βρίσκεσαι στο προσκήνιο και συχνά αναζητάς ρόλους που τραβούν την προσοχή. Είναι εύκολο για εσάς να γίνετε το επίκεντρο της προσοχής στα πάρτι, καθώς σας αρέσει να στρέφετε τις καταστάσεις προς όφελός σας και πάντα το κάνετε με επιτυχία. Αν και μπορεί να φανείς λίγο αλαζόνας, βαθιά μέσα σου έχεις μια γλυκιά και ευγενική ψυχή.
4. Κάθεστε με τα πόδια ενωμένα, τα πέλματα στο έδαφος
Όσοι κάθονται με αυτόν τον τρόπο τείνουν να είναι πολύ απλοί. Είσαι ευγενικός άνθρωπος, αλλά η αυθάδειά σου μπορεί μερικές φορές να προκαλέσει τριβές. Λες ακριβώς αυτό που σκέφτεσαι χωρίς δισταγμό. Αυτό είναι ταυτόχρονα το δυνατό αλλά και το αδύναμο σημείο όσον αφορά την επικοινωνία με τους άλλους. Είναι τυχερός όποιος βρεθεί κοντά σου, καθώς είσαι πάντα έτοιμος να είσαι εκεί και να τον βοηθήσεις. Στον έρωτα, έχετε την τάση να είστε συναισθηματικοί και πρόθυμοι να συγχωρήσετε τον/την σύντροφό σας ακόμα κι αν σας εξαπατήσει.
5. Κάθεστε με κλειστά πόδια λοξά
Αυτή η στάση δείχνει ότι είσαι ένα παθιασμένο άτομο. Είσαι φιλόδοξος/η και θέλεις όλα να πάνε σύμφωνα με τις προσδοκίες σου, κάτι που συχνά σε κάνει τελειομανή, δίνοντας ιδιαίτερη προσοχή στις λεπτομέρειες. Είσαι υπομονετικός σε όλες τις καταστάσεις, αλλά μην βάζεις αυτή την υπομονή σε δοκιμασία. Αυτή η στάση αποκαλύπτει επίσης ότι είστε καλοί στο να κρατάτε μυστικά. Ακούς τις εξομολογήσεις των άλλων και καταλαβαίνεις γρήγορα τα ζητήματα που προκύπτουν, αλλά δεν εκφέρεις καμία κρίση. Είσαι διακριτικός/ή στην επικοινωνία και σχεδόν όλοι αγαπούν αυτή την πτυχή της προσωπικότητάς σου.
Ο ήχος μιας πόρτας που κλειδώνει μπορεί μερικές φορές να είναι πιο δυνατός κι από μια κραυγή.
Ένα μόνο μεταλλικό «κλικ» — ξερό και οριστικό — ήταν αρκετό για να ραγίσει την καρδιά της Μαργαρίτας Αντωνίου.
Στα εξήντα οκτώ της, στεκόταν στην αυλή του σπιτιού που μέχρι πριν λίγα λεπτά ήταν το σπίτι της. Στα τρεμάμενα χέρια της κρατούσε δύο παλιές υφασμάτινες βαλίτσες με φθαρμένες ραφές. Δεν είχαν ροδάκια και το βάρος τους έκαιγε τις παλάμες της — αλλά όχι όσο ο πόνος στο στήθος της.
Η κόρη της, η Ελένη Παπαδοπούλου, το ίδιο κοριτσάκι για το οποίο η Μαργαρίτα είχε δουλέψει μια ζωή καθαρίζοντας σπίτια, μόλις της είχε ζητήσει να φύγει.
Δεν υπήρχαν φωνές.
Ούτε δάκρυα.
Μόνο ένα ψύχος που θύμιζε χειμώνα.
«Μαμά, το έχουμε συζητήσει», είπε ψυχρά η Ελένη, αποφεύγοντας το βλέμμα της.
«Δεν μπορούμε να σε στηρίζουμε άλλο. Είναι πολύ.»
Πίσω της στεκόταν ο σύζυγός της, ο Κώστας Παπαδόπουλος, κρατώντας το μωρό τους, παρακολουθώντας σιωπηλά — σαν να γινόταν μια απλή έξωση, όχι η απομάκρυνση μιας γυναίκας που είχε θυσιάσει τα πάντα.
Η Μαργαρίτα δεν παρακάλεσε.
Χρόνια που πεινούσε για να μη στερηθεί τίποτα το παιδί της, της είχαν δώσει κάτι πιο δυνατό από περηφάνια:
Αξιοπρέπεια.
Σήκωσε τις βαλίτσες με τρεμάμενα χέρια και έφυγε.
Κάθε της βήμα βαρύ… σαν να κουβαλούσε μαζί της μια ολόκληρη ζωή θυσιών.
Όταν έφτασε στη γωνία, άφησε τις βαλίτσες στο πεζοδρόμιο.
Κάτω από ένα δέντρο, έκρυψε το πρόσωπό της στα χέρια της και έκλαψε.
Όχι δυνατά.
Ήσυχα. Πνιχτά.
Όχι γιατί δεν είχε πού να πάει.
Όχι γιατί δεν είχε χρήματα.
Έκλαιγε γιατί ένιωθε το πιο βαθύ τραύμα μιας μητέρας:
να την έχει ξεχάσει το ίδιο της το παιδί.
Κι όμως…
Μέσα στην παλιά της τσάντα υπήρχε μια τραπεζική κάρτα.
Και πίσω από αυτήν…
ένα μυστικό αξίας 1,7 εκατομμυρίων ευρώ.
Ένα μυστικό που η Ελένη δεν γνώριζε.
Και που σύντομα θα της έδινε το πιο σκληρό μάθημα της ζωής της.
Σε αντίθεση με όσα πίστευαν όλοι, η Μαργαρίτα δεν απολύθηκε ποτέ.
Είχε φύγει από τη δουλειά με δική της απόφαση.
Και κανείς δεν ήξερε ότι είχε στην κατοχή της ένα παλιό, ξεχασμένο οικόπεδο έξω από τη Θεσσαλονίκη.
Όλοι της έλεγαν να το πουλήσει.
Δεν το έκανε ποτέ.
Και τότε, ήρθε η τύχη.
Ένα μεγάλο έργο σιδηροδρόμου θα περνούσε ακριβώς από εκεί.
Η προσφορά ήταν τεράστια.
Εκατομμύρια.
Η Μαργαρίτα δέχτηκε — με έναν όρο:
ανωνυμία.
Το ίδιο βράδυ που την πέταξαν έξω…
ήδη εκατομμυριούχος…
δεν πήγε σε ξενοδοχείο.
Πήγε σε έναν μικρό ξενώνα για ηλικιωμένες γυναίκες.
Εκεί, ανάμεσα σε ιστορίες εγκατάλειψης, βρήκε έναν νέο σκοπό.
Όχι εκδίκηση.
Αλλά προσφορά.
Αγόρασε ένα παλιό εγκαταλελειμμένο σπίτι στην άκρη της πόλης.
Το ανακαίνισε.
Και το μετέτρεψε σε ένα καταφύγιο με το όνομα:
«Το Τραπέζι της Μαργαρίτας»
Χωρίς ερωτήσεις.
Χωρίς κριτική.
Μόνο φαγητό και ζεστασιά.
Την ίδια στιγμή…
η ζωή της Ελένης κατέρρεε.
Τα έξοδα αυξήθηκαν.
Ο Κώστας έχασε τη δουλειά του.
Και μια μέρα… έφυγε.
Η Ελένη έμεινε μόνη.
Στον δρόμο.
Με το μωρό στην αγκαλιά.
Μια μέρα, πεινασμένη και εξαντλημένη, είδε μια πινακίδα:
«Το Τραπέζι της Μαργαρίτας — Εδώ υπάρχει χώρος για όλους»
Μπήκε μέσα.
Και εκεί…
είδε τη μητέρα της.
Τα μάτια τους συναντήθηκαν.
Καμία φωνή.
Καμία σκηνή.
Η Μαργαρίτα της έδωσε ένα πιάτο ζεστή σούπα.
«Έξω κάνει κρύο», είπε ήρεμα.
«Μπορείς να μείνεις.»
Και κάπου ανάμεσα σε δάκρυα, σιωπή και μια κατσαρόλα φακές…
η σχέση τους ξαναγεννήθηκε.
Χρόνια μετά, όταν η Μαργαρίτα έφυγε από τη ζωή…
το μέρος ήταν γεμάτο κόσμο.
Η Ελένη στάθηκε μπροστά τους και είπε:
«Η μητέρα μου έφυγε από το σπίτι μου ήσυχα…
αλλά αντί να κλείσει την καρδιά της, άνοιξε πόρτες για εκατοντάδες άλλους.»
Και έξω, η πινακίδα έγραφε:
«Οι πόρτες που ανοίγουν με αγάπη είναι πάντα πιο δυνατές από εκείνες που κλείνουν από εγωισμό.»
Ήταν η μητέρα, η θεία και η ψυχομάνα γνωστών χαρακτήρων του ελληνικού κινηματογράφου.
Έπαιζε σε δεκάδες ταινίες και μπορεί να καθιερώθηκε σε δεύτερους ρόλους, όμως ξεχώρισε για την ιδιαίτερη φυσιογνωμία και το υποκριτικό της ταλέντο.
Ο λόγος για την ηθοποιό Τζόλυ Γαρμπή που συμμετείχε σε ταινίες που σημείωσαν τεράστια επιτυχία όπως «Η νεράιδα και το παλικάρι», «Η σωφερίνα», «Χτυποκάρδια στο θρανίο», «Μακρυκωσταίοι και Κοντογιώργηδες».
Γεννήθηκε στο Γιοχάνεσμπουργκ το 1913 από Έλληνες μετανάστες. Την περίοδο της εφηβείας της επέστρεψε στην Ελλάδα και εγκαταστάθηκε με την οικογένεια της στην Αθήνα. Στα 21 της χρόνια ήξερε ήδη ότι ήθελε να γίνει ηθοποιός και γράφτηκε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου.
Τότε έκανε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο με τη βουβή ταινία “Κοινωνική σαπίλα”. Το 1938 μετακόμισε στο Παρίσι, απ’οπου αναγκάστηκε να φύγει λίγο αργότερα, καθώς ξέσπασε ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος.
φωτογραφία: finos film
Επέστρεψε στην Ελλάδα και υπηρέτησε στον ελληνοϊπόλεμο ως στρατιωτική νοσοκόμα, ενώ τα χρόνια της κατοχής πήρε μέρος στην αντίσταση.
Πέρασαν 20 χρόνια προκειμένου να παίξει ξανά στον κινηματογράφο. Η δεύτερη ταινία, στην οποία συμμετείχε, ήταν “Θανασάκης ο πολιτευόμενος” στην οποία πρωταγωνιστούσε ο Ντίνος Ηλιόπουλος.
Δείτε το βίντεο:
Τότε ήταν ήδη 41 ετών, για το λόγο αυτό τις έδιναν κυρίως ρόλους μεγάλων κυριών. Τρία χρόνια μετά, ακολούθησε η ταινία “Ο Φανούρης και το σόι του” με πρωταγωνιστή τον Μίμη Φωτόπουλο και η ταινία “Μια ζωή την έχουμε” με τον Δημήτρη Χορν.
Ωστόσο, οι μεγάλες επιτυχίες ήρθαν τη δεκαετία του ’60, όταν ήταν ήδη 50 ετών και έπαιξε στις ταινίες της Βουγιουκλάκη και του Παπαμιχαήλ. “Το κοροϊδάκι της δεσποινίδος”, “Μακρυκωσταίοι και Κοντογιώργηδες” “Η Λίζα και η άλλη” ήταν μερικές από τις ταινίες που την έκαναν γνωστή στο κοινό. Μέχρι το τέλος της καριέρας της είχε παίξει σε 60 ταινίες!
Εκτός από τον κινηματογράφο, πήρε μέρος σε Οπερέτες, σε θεατρικές παραστάσεις και σε πολλές τηλεοπτικές σειρές που προβλήθηκαν στην ΥΕΝΝΕΔ, τον ΑΝΤ1 και το Mega. Ήταν παντρεμένη με τον ηθοποιό Θεόδωρο Μορίδη, με τον οποίο έζησε έξι δεκαετίες. Δεν απέκτησαν παιδιά και έζησαν αποτραβηγμένοι από τα φώτα της δημοσιότητας στο εξοχικό τους στο Μάτι Αττικής.
Τον τελευταίο καιρό η Τζόλυ Γαρμπή ζούσε σε γηροκομείο. Πέθανε ξεχασμένη το 2002 σε ηλικία 89 ετών. Ο θάνατος της έγινε γνωστός 10 μέρες μετά την κηδεία της.
«Κηφήνες σε ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ βάζουν πλάτη στον Μητσοτάκη»
Την επιστροφή του Αλέξη Τσίπρα, ως «Λυτρωτή εξ αριστερών», ζητά ο Απόστολος Γκλέτσος, ο οποίος αποχώρησε με αιχμές από τον ΣΥΡΙΖΑ την προηγούμενη εβδομάδα.
Ο κ. Γκλέτσος, ο οποίος διαχρονικά έχει ταχθεί υπέρ του πρώην προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, αναφέρθηκε με ανάρτησή του στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, και επιτέθηκε στους «κηφήνες» του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ, λέγοντας πως «βάζουν πλάτη στον Μητσοτάκη».
Αναλυτικά η ανάρτησή του:
«Δεν υπάρχει αντικείμενο στο κυβερνητικό γίγνεσθαι που να μην υπάρχει μεγα ΣΚΑΝΔΑΛΟ , σύμφωνα με την Εισαγγελία της Ευρώπης , παρόλο αυτό οι αρχηγικες ομάδες που τις αποτελουν κηφηνες σε ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ , βάζουν πλάτη στον Μητσοτάκη ξεκάθαρα , η κοινωνία σε αναβρασμό , ολοι περιμένουν τον Λυτρωτή εξ αριστερών … ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ».
Για «νικηφόρα παράταξη» μίλησε ο Τσίπρας από τη Θεσσαλονίκη: «Έτοιμη να αναλάβει τα ηνία της χώρας»
Για μία «νικηφόρα προοδευτική παράταξη, έτοιμη να αναλάβει τα ηνία της χώρας» μίλησε στη παρουσίαση του βιβλίου του στη Θεσσαλονίκη ο Αλέξης Τσίπρας.
Ο πρώην πρωθυπουργός ανέφερε πως η κοινωνία «αποζητά» στη μεγάλη πλειοψηφία της την παράταξη. «Την αναζητούν οι μη έχοντες, που αυτή τη στιγμή δοκιμάζονται από τις πολιτικές της Δεξιάς. Τη χρειάζεται η πατρίδα» είπε, προσθέτοντας πως αυτό «θα γίνει πράξη, όσο κι αν τη διαβάλλουν, την πολεμούν, τη συκοφαντούν, οι αυτουργοί του σημερινού καθεστώτος, πριν καν ακόμα εμφανιστεί».
«Θα γίνει πράξη με τα πρόσωπα, τις αξίες, το όραμα, το ρεαλιστικό της πρόγραμμα, τους χιλιάδες δημοκρατικούς πολίτες που θα τη σηκώσουν στις δικές τους πλάτες. Άνθρωποι της δουλειάς και της παραγωγής. Που σηκώνουν το βάρος της κοινωνίας χωρίς να ζητούν προνόμια. Που πιστεύουν ότι η πολιτική είναι ευθύνη απέναντι στο κοινό μέλλον. Νέες και νέοι που απαιτούν χώρο να ζήσουν, να δημιουργήσουν, να ελπίσουν. Που ζητούν δικαιοσύνη, αξιοπρέπεια και προκοπή. Με αυτούς μαζί θα πορευτούμε προς τη νέα Ιθάκη μας. Και το ταξίδι ξανάρχισε» είπε μεταξύ άλλων στην ομιλία του.
Ο Αλ. Τσίπρας μίλησε ακόμη για:
Τις διεθνείς εξελίξεις: Οι δημοκρατικοί και προοδευτικοί άνθρωποι είμαστε και θα είμαστε πάντα αλληλέγγυοι χωρίς καμιά διάκριση, στον αγώνα κάθε λαού για ανθρώπινα δικαιώματα, δημοκρατία και ελευθερία. Είτε είναι στη Βενεζουέλα, είτε στο Ιράν, είτε στη Ρωσία, είτε στις ΗΠΑ. Στον αγώνα κάθε λαού για να καθορίζει το μέλλον του με βάση τις δικές του ανάγκες και επιλογές. Αλλά είμαστε αποφασιστικά απέναντι στις παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου. Με οποιοδήποτε πρόσχημα και αν γίνονται. Απέναντι στη γενοκτονία της Γάζας και τις ένοπλες επεμβάσεις, Είτε είναι στο Ιράκ, είτε στην Ουκρανία, είτε στη Βενεζουέλα, είτε βέβαια στην Κύπρο – όποιες δικαιολογίες κι αν επικαλούνται οι δράστες. Όχι μόνο γιατί αυτό επιτάσσει η ιδεολογική και ηθική μας υπόσταση. Αλλά και γιατί η ιστορία έχει αποδείξει πού οδηγούν τέτοιου είδους παράνομες και αιματηρές επεμβάσεις.
Την εξωτερική πολιτική της Ελλάδας: Τι πρέπει να κάνουμε για να μη γίνει και η πατρίδα μας θύμα της βίας που περιφρονεί το διεθνές δίκαιο; Το πρώτο που πρέπει να διασφαλίσουμε είναι ότι η Ελλάδα θα είναι ισχυρή. Αλλά μια Ελλάδα ισχυρή, είναι μια Ελλάδα που οικοδομεί συμμαχίες. Όχι μια Ελλάδα που αναζητά προστάτες. Και θέτει σε κίνδυνο τη χώρα δικαιολογόντας τα αδικαιολόγητα, επιδιώκοντας την εύνοιά τους. Ούτε μια Ελλάδα που μπλοκάρει κυρώσεις απέναντι στο Ισραήλ τη στιγμή που αυτό διαπράττει γενοκτονία. Και, αύριο, άραγε, πώς θα ζητήσει κυρώσεις απέναντι στην Τουρκία;
Μια Ελλάδα που ο πρωθυπουργός της, αντί να υπερασπίζεται αταλάντευτα το διεθνές δίκαιο, ξεστομίζει με αφορμή την απαράδεκτη επέμβαση στη Βενεζουέλα, ότι δεν είναι ώρα να σχολιάσουμε τη νομιμότητά της. Και, αύριο, τι θα απαντήσει στον επιθετικό γείτονα ή μια ισχυρή χώρα όταν πουν το ίδιο για την Κύπρο, η το Αιγαίο; Μια Ελλάδα που δεν στηρίζει απλά τον ουκρανικό λαό απέναντι στη ρωσική εισβολή, αλλά πρωτοστατεί στην αντιρωσική υστερία. Με όλους τους κινδύνους που αυτό επιφέρει. Ας αναλογιστούμε, όμως, γιατί όλοι οι πρωθυπουργοί της Μεταπολίτευσης αναγνώριζαν την ανάγκη να έχει η Ελλάδα πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, έχοντας ζήσει οι ίδιοι τα δεινά τα οποία έφερε στον λαό μας η άκριτη προσκόλληση σε προστάτες.
Τη Μικρασιατική Καταστροφή.
Τον Εμφύλιο
Τη Χούντα
Την εισβολή στην Κύπρο.
Και ας αναλογιστούμε τι θα γινόταν αν ο σημερινός Πρωθυπουργός ήταν στο τιμόνι της χώρας την περίοδο των επιχειρήσεων στο Ιράκ, Αφγανιστάν ή στη Λιβύη.
Την κυβέρνηση: Η κυβέρνηση είναι δήθεν κεντροδεξιά που τόνο όμως πάντα τον δίνουν τα ακροδεξιά δεκανίκια, που από τη μία μέρα στην άλλη, από αντισημίτες έγιναν υπερασπιστές των πιο ακραίων ισραηλινών θέσεων. Και απο φιλορώσοι έγιναν υπέρμαχοι της δήθεν «σωστής πλευράς της ιστορίας». Και σήμερα ως δια μαγείας έγιναν Τραμπικότεροι του Τραμπ.
Για τα κυριαρχικά δικαιώματα: Η Ελλάδα είναι ισχυρή όταν συνδυάζει την πολιτική του διαλόγου με την πιο αποφασιστική υπεράσπιση των κυριαρχικών της δικαιωμάτων. Όπως κάναμε εμείς όταν αποτρέψαμε την είσοδο του Barbaros στην ελληνική υφαλοκρηπίδα. Κι όταν – μαζί με τη Λευκωσία- εξασφαλίσαμε για πρώτη φορά ευρωπαϊκές κυρώσεις στην Τουρκία για τις έρευνές στην ΑΟΖ της Κύπρου. Δεν είναι ισχυρή όταν αφήνει τουρκικά ερευνητικά να αλωνίζουν μέχρι το Καστελόριζο και την Κρήτη, επικαλούμενη πότε ότι «τα παίρνει ο άνεμος» και πότε ότι «δεν μπορούν να κάνουν έρευνες λόγω θορύβου». Δεν είναι ισχυρή όταν δίνει τα πάντα στις ΗΠΑ και σε αντάλλαγμα, η Ουάσιγκτων ακυρώνει τον αγωγό Eastmed, πουλάει F16 χωρίς όρους στην Τουρκία και σφυρίζει αδιάφορα όταν αυτή εμποδίζει το ηλεκτρικό καλώδιο στο Αιγαίο. Η Ελλάδα είναι ισχυρή όχι όταν απλά αγοράζει εξοπλιστικά δισεκατομμυρίων, αλλά όταν μπορεί να ενισχύσει και να χτίσει τη δική της αμυντική βιομηχανία.
Η Ελλάδα είναι ισχυρή όταν με βάση το διεθνές δίκαιο λύνει προβλήματα και δεν τα μεταφέρει στις επόμενες γενιές εν ονόματι του πολιτικού κόστος. Όπως κάναμε εμείς με τη συμφωνία των Πρεσπών. Γιατί ωφέλησε τη πατρίδα μας, κυρίως όμως γιατί αποδείξαμε τι σημαίνει πατριωτισμός. Να βάζεις το εθνικό συμφέρον πάνω από το πολιτικό και το κομματικό. Όταν οι πολιτικοί μας αντίπαλοι, ενώ το γνωρίζανε αυτό, μας έλεγαν προδότες για να κερδίσουν τις εκλογές.
Τους παραδώσαμε την αστυνόμευση του FIR της Βόρειας Μακεδονίας και αυτοί σήμερα δεν μπορούν να διαχειριστούν ούτε το FIR της Ελλάδας.
Για την «εθνική πυξίδα»: Αναγκαία μια νέα εθνική πυξίδα και ένας νέος πατριωτισμός κοινωνικής δικαιοσύνης και ευθύνης. Ευθύνης του πολίτη να προσφέρει ανάλογα με τις δυνατότητές του στο κράτος και κυρίως ευθύνης ενός ισχυρού και δίκαιου κράτους να στηρίζει τον πολίτη. Να απελευθερώνει τις δημιουργικές δυνάμεις του τόπου και την υγιή επιχειρηματικότητα. Ένας νέος πατριωτισμός για την προάσπιση των συμφερόντων του ελληνικού λαού, πράγμα που απαιτεί και συγκρούσεις και δύσκολες αλλά αναγκαίες αποφάσεις. Για την εξωτερική μας πολιτική, για την οικονομία και την κοινωνία, για την αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης. Σε αντίθεση με την ασυδοσία και την ανευθυνότητα του επιτελικού κράτους που βλέπουμε σήμερα. Όπου πολλοί έχοντες και κατέχοντες ξεχνούν τον πατριωτισμό μπροστά στην εφορία και τον θυμούνται μόνο στις παρελάσεις. Όπου πρώτο μέλημα είναι να στηριχθεί μια κρατικοδίαιτη, παρασιτική οικονομία, τα μεγάλα συμφέροντα, οι μηχανισμοί και η κομματική πελατεία.
Για κράτος δικαίου: Μια κυβέρνηση που έχει μετατρέψει το κράτος σε εργαλείο στυγνής εκμετάλλευσης των πολλών, κοινωνικής αδικίας, ανεντιμότητας, περιφρόνησης και καταδίωξης της δικαιοσύνης. Ένα κράτος λάφυρο. Που καταρρέει σε κάθε κρίση. Που δεν προστατεύει. Δεν προβλέπει. Δεν λογοδοτεί. Αλλά Δεν έχουμε μόνο ένα κράτος παράλυτο, αλλά ένα κράτος επικίνδυνο. Για τις ίδιες τις ζωές των ανθρώπων. Το είδαμε στις φυσικές καταστροφές. Στην πολιτική προστασία. Στις υποδομές. Το είδαμε τραγικά στα Τέμπη. Και το είδαμε ξανά, τις τελευταίες μέρες, στο FIR Αθηνών.
Για το FIR: Αυτό το κράτος θέλουμε; Το κράτος της ολιγαρχίας του Μαξίμου, του Φραπέ, του Predator, των Τεμπών και των μπάζων; H κατάρρευση διαχείρισης FIR δεν ήταν μια ακόμη άτυχη στιγμή. Ήταν αποτέλεσμα πολιτικής επιλογής. Οι ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας προειδοποιούσαν εδώ και χρόνια. Η σύμβαση για ένα νέο, υπερσύγχρονο σύστημα είχε υπογραφεί από το 2019. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη την παρέλαβε έτοιμη. Από επιλογή πάγωσαν, ακύρωσαν ή ξανασχεδίασαν δεκάδες έργα. Από τους δασικούς χάρτες και την αγορά αστικών λεωφορείων μέχρι οδικούς και σιδηροδρομικούς άξονες και συστήματα τηλεπικοινωνιών σε κρίσιμες υποδομές. Γιατί δεν τα ήλεγχαν. Γιατί δεν τα είχαν «στήσει».Γιατί δεν τα έφτιαξε το γνωστό κλειστό επιτελείο.
Το σκάνδαλο των υποκλοπών δεν ήταν «λάθος». Δεν ήταν «παρακολούθηση που ξέφυγε». Ήταν μοντέλο εξουσίας όπου το κράτος παρακολουθεί πολιτικούς αντιπάλους, δημοσιογράφους, στελέχη των ενόπλων δυνάμεων. Όπου τα απόρρητα γίνονται προσωπικό εργαλείο. Και όταν το κράτος γίνεται εργαλείο ελέγχου, γίνεται και εργαλείο λεηλασίας. Την οποία παρακολουθούμε τώρα στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ.
Για το κράτος:Με το Ενιαίο Σύστημα Κινητικότητας τερματίστηκε μια παλιά, σκοτεινή πρακτική πελατειακών μετακινήσεων. Για πρώτη φορά οι μετακινήσεις έγιναν με διαφάνεια και αντικειμενικά κριτήρια. Για πρώτη φορά έγιναν κρίσεις προϊσταμένων με πραγματικά αξιοκρατικά κριτήρια και με την εποπτεία του ΑΣΕΠ. Μπήκε επίσης τάξη στις δημόσιες συμβάσεις με ένα σύγχρονο νομοθετικό πλαίσιο. Θεσπίστηκε, μετά από σκληρή διαπραγμάτευση, ο κανόνας 1 προς 1 στο λόγο προσλήψεων / αποχωρήσεων. Σταμάτησε έτσι η αιμορραγία ανθρώπινου δυναμικού που είχε επιβληθεί με τον καταστροφικό κανόνα 1 προς 5. Δεν ισχυρίζομαι ότι όλα έγιναν τέλεια. Μπορώ όμως χωρίς σκιά αμφιβολίας να σας πως ένα πράγμα: Το δικό μας όπλο δεν ήταν η εμπειρία της διακυβέρνησης. Το δικό μας όπλο ήταν η εντιμότητα. Εμείς ούτε ένα ευρώ δεν σφετεριστήκαμε από τις θυσίες του ελληνικού λαού.
Χρειαζόμαστε με δυο λόγια ένα συνεκτικό, δημοκρατικό, προοδευτικό σχέδιο διακυβέρνησης. Που δεν θα αφήσει τίποτε όρθιο από τις δομές της αναξιοκρατίας, της γραφειοκρατίας και της διαπλοκής. Που θα αλλάξει όχι μόνο το κράτος αλλά και την κουλτούρα εξουσίας. Ένα ΚΡΑΤΟΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ και όχι ένα εργαλείο για λίγους. Οι ανεξάρτητες αρχές, και πρώτα-πρώτα η Εθνική Αρχή Διαφάνειας να γίνουν πραγματικά ανεξάρτητες. Οι μηχανισμοί ελέγχου των δημοσίων συμβάσεων να αποκτήσουν τη θεσμική εξουσία και τα ψηφιακά εργαλεία για να κάνουν χωρίς παρεμβάσεις τη δουλειά τους. Είναι αναγκαίο στην Τοπική Αυτοδιοίκηση να μεταφερθούν πέρα από αρμοδιότητες και ουσιαστικοί πόροι. Είναι αναγκαία η εφαρμογή της ψηφιακής τεχνολογίας σε όλη την έκταση του κράτους και στην επαφή με τους πολίτες. Είναι αναγκαία η πραγματική διαφάνεια σε κάθε δημόσια δαπάνη. Και δεσμεύομαι στο επόμενο διάστημα να δοθεί στη δημοσιότητα σχετική μελέτη του ινστιτούτου μας για μια νέα διαδικτυακή πλατφόρμα-εξέλιξη της Διαύγειας που θα το διασφαλίζει.
Να τελειώνουμε με το βαθύ κράτος των μετακλητών και το κράτος να εκδημοκρατιστεί από κάτω μέχρι πάνω, σε όλες τις δομές και τις εκφάνσεις του. Είναι αναγκαίος ένας άλλος τρόπος, περισσότερο δημοκρατικός και αντιπροσωπευτικός, για την εκλογή της ηγεσίας της Δικαιοσύνης αλλά και τις προαγωγές των δικαστικών. Είναι αναγκαίο τέλος, η κοινωνία των πολιτών με τους εκπροσώπους της θεσμικά να συμμετέχει στον έλεγχο του κράτους.
Για την επόμενη μέρα: Η επόμενη μέρα για τον τόπο θα είναι διαφορετική μόνο αν έχουμε το σχέδιο να επουλώσουμε τις μεγάλες πληγές και να υλοποιήσουμε τις μεγάλες και αναγκαίες προοδευτικές τομές. Και θέλω να σας διαβεβαιώσω ότι δουλεύω και δουλεύουμε εντατικά και μεθοδικά αυτό το σχέδιο.
Μπορούμε και ξέρουμε ποια είναι η ρότα που πρέπει να χαράξει η χώρα. Έχουμε πυξίδα. Αρκεί να πείσουμε μια απογοητευμένη κοινωνία να υπερβεί το στερεότυπο, ότι σε αυτή τη χώρα τίποτε δεν κινείται. Και όμως κινείται! Κερδίζει έδαφος καθημερινά η ιδέα μιας μεγάλης προοδευτικής παράταξης, που θα μπορέσει να βάλει τέλος στο κράτος της απολυταρχίας, της ολιγαρχίας, της αδικίας και της διαφθοράς. Ο προοδευτικός κόσμος αναζητά μια ισχυρή κυβερνώσα προοδευτική δύναμη, κι όχι μικρά και ανίσχυρα να κυβερνήσουν κόμματα. Ούτε μια ακόμη δύναμη διαμαρτυρίας, αλλά εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης. Η ανασύνθεση της δημοκρατικής παράταξης λοιπόν, που θα γεννήσει την εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης και μαζί τη νέα ελπίδα, είναι αναγκαία και επιβεβλημένη. Και θα γίνει πέρα και πάνω από ιδιοτέλειες και σκοπιμότητες. Θα γίνει όμως με σχέδιο, θα γίνει μεθοδικά, όχι βιαστικά και πρόχειρα. Συνδυάζοντας την αισιοδοξία της βούλησης με το ρεαλισμό της εμπειρίας και της πράξης.
Τη μεγάλη και νικηφόρα προοδευτική παράταξη, αποφασισμένη, ριζοσπαστική, έμπειρη, έτοιμη να αναλάβει τα ηνία της χώρας, με πυξίδα ΤΗΝ ΕΝΤΙΜΟΤΗΤΑ, ΤΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, θα γίνει πράξη, όσο κι αν τη διαβάλλουν, την πολεμούν, τη συκοφαντούν, οι αυτουργοί του σημερινού καθεστώτος, πριν καν ακόμα εμφανιστεί. Και το ταξίδι ξανάρχισε.
Ιερέας στην Άρτα βίαζε 7χρονο κοριτσάκι για χρόνια – Καταδικάστηκε αλλά εκτίει την ποινή σπίτι του
Ο ιερέας απομόνωνε και κακοποιούσε την ανήλικη, είτε στο σπίτι της, είτε σε μία περιοχή κοντά στο ποτάμι του χωριού, ακόμη και μέσα σε μία κλειστή εκκλησία
Σε κάθειρξη εννέα χρόνων, καταδικάστηκε, από το Μεικτό Ορκωτό Εφετείο Ιωαννίνων, ένας 72χρονος ιερέας για βιασμό και αποπλάνηση ανηλίκου.
Το παιδί είχε καταγγείλει ότι όταν ήταν εφτά μόλις ετών, όταν έπεσε θύμα σεξουαλικής κακοποίησης από τον ιερέα του χωριού της.
Το μαρτύριο του παιδιού διήρκησε εφτά συνεχόμενα έτη.
Η υπόθεση έφτασε στις διωκτικές αρχές ύστερα από καταγγελία του θείου του παιδιού, το 2015, όταν πλέον το κοριτσάκι είχε γίνει 14 χρόνων.
Όπως γράφει η voria.gr, ο νονός του παιδιού είχε αντιληφθεί ότι κάτι περίεργο συνέβαινε με τον ιερέα, ο οποίος μπαινόβγαινε συχνά στο σπίτι της πολύτεκνης οικογένειας που ζούσε σε ένα μικρό χωριό της Άρτας.
Και οι δύο περιέγραψαν στο Μεικτό Ορκωτό Εφετείο όσα αντιλήφθηκαν και έτσι ανατράπηκε η πρωτόδικη απαλλακτική απόφαση του Μεικτού Ορκωτού Δικαστηρίου Πρέβεζας.
Σοκάρουν οι καταθέσεις για τον ιερέα
Αποκαλυπτική ήταν και η νεαρή πλέον, η οποία επιβεβαίωσε στο δικαστήριο τις καταθέσεις που είχε δώσει παρουσία παιδοψυχολόγου στο στάδιο της ανάκρισης.
Περιέγραψε όσα όλα αυτά τα χρόνια, από το 2008 μέχρι το 2015, υπέστη από τον ιερέα του χωριού, ο οποίος εκμεταλλεύτηκε την ευάλωτη θέση της οικογένειας και έφερνε τρόφιμα στο σπίτι, με σκοπό όμως να εκμεταλλευτεί σεξουαλικά την ανήλικη, όπως αναφέρθηκε στο δικαστήριο.
«Οι περιγραφές του ενήλικου πλέον θύματος που κατέθεσε στο δικαστήριο αποκαλύπτουν τη νοσηρή δράση του ιερέα και προκαλούν ανατριχίλα», σχολίασε μιλώντας στη Voria η συνήγορος υποστήριξης κατηγορίας του θύματος, Μαριάννα Αθανασάκη.
Σύμφωνα με όσα αναφέρθηκαν στην ακροαματική διαδικασία στο Κακουργιοδικείο ο ιερέας απομόνωνε και κακοποιούσε την ανήλικη, είτε στο σπίτι της, είτε σε μία περιοχή κοντά στο ποτάμι του χωριού, ακόμη και μέσα σε μία κλειστή εκκλησία που λειτουργούσε μόνον συγκεκριμένες περιόδους.
Ομόφωνη η καταδίκη του
Ο 72χρονος ιερέας από την πλευρά του αρνήθηκε τις κατηγορίες κάνοντας λόγο για σκευωρία που στήθηκε σε βάρος του και ότι τον έχουν στοχοποιήσει. Ωστόσο δεν μπόρεσε να εξηγήσει ποιο μπορούσε να είναι το κίνητρο των ανθρώπων που τον κατήγγειλαν.
Η υπόθεση αρχικά εκδικάστηκε από το Μεικτό Ορκωτό Δικαστήριο Πρέβεζας που κατά πλειοψηφία απάλλαξε τον ιερέα λόγω αμφιβολιών. Ο εισαγγελέας άσκησε έφεση, η υπόθεση όμως δεν εξετάστηκε από το Μεικτό Ορκωτό Εφετείο στην ουσία της, καθώς το δικαστήριο έκρινε εντελώς αναιτιολόγητη την έφεση του εισαγγελέα.
Ωστόσο ασκήθηκε αναίρεση από τον Άρειο Πάγο και η υπόθεση επανήρθε στο Μεικτό Ορκωτό Εφετείο, από το οποίο κρίθηκε στην ουσία και ο 72χρονος ιερέας καταδικάστηκε ομόφωνα και με σύμφωνη πρόταση εισαγγελέα.
«Από την πρώτη στιγμή που ανέλαβα την υπόθεση σε δεύτερο βαθμό αντιλήφθηκα ότι το θύμα έλεγε την αλήθεια, την οποία έπρεπε να αναδείξουμε στο ακροατήριο», σημείωσε η κυρία Αθανασάκη.
«Φτάσαμε στον Άρειο Πάγο προκειμένου να λυθούν νομικά ζητήματα και να μπορέσει το Μεικτό Ορκωτό Εφετείο να δικάσει στην ουσία την υπόθεση. Η ελληνική δικαιοσύνη στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων, δίκασε και υπό το φως των πραγματικών περιστατικών που αποδείχθηκαν κατά την ακροαματική διαδικασία έκρινε ομόφωνα ένοχο τον ιερέα».
Το Κακουργιοδικείο αποφάσισε να εκτίσει ο 72χρονος ιερέας στο σπίτι του την ποινή των εννέα ετών κάθειρξης που του επιβλήθηκε.
«∆εν ξέρω αν υπάρχουν λέξεις που να χωράνε αυτό που είναι για µένα η µαµά µου»
Η ∆ανιέλα Χατζή, η κόρη του κορυφαίου τραγουδιστή Κώστα Χατζή, μίλησε στη Secret και στη Σάσα Σταμάτη για τη διπλή καλλιτεχνική πορεία της, τη σχέση µε τον διάσηµο πατέρα της, τα επτά αδέλφια της και τα επόµενα βήµατά της.
Αυτή την περίοδο τη βλέπουµε στο «Just the 2 of us» να είναι η coach του ∆ηµήτρη Σκουλού.
Πώς έγινε η πρόταση να πας στο «Just the 2 of us» και πώς είναι να είσαι η coach του ∆ηµήτρη Σκουλού;
∆έχτηκα πρόταση από την παραγωγή του «Just the 2 of us» και, έπειτα από κάποιες συζητήσεις που έκανα µαζί τους, ένιωσα µεγάλη ασφάλεια να προχωρήσω και να είµαι µαζί τους στο show. Εννοείται ότι έπαιξε πολύ µεγάλο ρόλο το ότι θα συνεργαζόµουν µε τον ∆ηµήτρη Σκουλό. Οταν τον γνώρισα από κοντά, όλα όσα ήλπιζα για αυτήν τη συνεργασία επιβεβαιώθηκαν. Από την πρώτη στιγµή θαύµασα την εργατικότητα, τον επαγγελµατισµό και την ευγένειά του.
Τα µουσικά σου σχέδια ποια είναι;
Είµαι ιδιαίτερα ενθουσιασµένη για ένα νέο project, που έρχεται πολύ σύντοµα, σε συνεργασία µε τον τενόρο Σταύρο Σαλαµπασόπουλο. Πρόκειται για ένα τραγούδι που συνδυάζει τον κλασικό µε τον σύγχρονο ήχο. Ανυποµονούµε να το µοιραστούµε µαζί σας και ελπίζουµε να το αγαπήσετε.
Πώς αποφάσισες να κάνεις το δικό σου brand κοσµηµάτων;
Ξεκίνησε από την ανάγκη µου να δηµιουργήσω το δικό µου στυλ… Η δηµιουργία ήταν πάντα µέσα µου. Κάποια στιγµή ένιωσα ότι ήθελα να κάνω κάτι δικό µου, κάτι που να µε εκφράζει πραγµατικά. Ετσι γεννήθηκε η ιδέα για το Tagar by Daniela Hatzi, που πολύ σύντοµα θα είναι διαθέσιµο online. Για εµένα τα κοσµήµατα είναι ένας τρόπος να µετατρέπω την έµπνευση σε δηµιουργία και να δίνω σε κάποιον τη δυνατότητα να φορέσει κάτι που έχει χαρακτήρα.
Επειτα από κάποια ηλικία, αποχωρίστηκες τη βιολογική σου µητέρα. Μεγάλωσες µε τη Χρύσα, η οποία είναι και στενή συνεργάτιδά σου. Τι είναι για σένα η Χρύσα;
Είχα το ιδιαίτερο προνόµιο στη ζωή µου να διαλέξω τη µαµά µου. ∆εν ξέρω αν υπάρχουν λέξεις που να χωράνε αυτό που είναι για µένα η µαµά µου. Γιατί για µένα η µητρότητα δεν είναι µόνο θέµα βιολογίας. Είναι θέµα παρουσίας, αγάπης και επιλογής. Είναι ο άνθρωπος που είναι πάντα δίπλα µου, µε στήριξε όσο κανείς άλλος και είµαι πραγµατικά ευτυχισµένη που είναι στη ζωή µου.
Τι σου λένε για την τσιγγάνικη καταγωγή σου και πώς νιώθεις;
Εχω ακούσει διάφορα κατά καιρούς, όπως συµβαίνει συχνά όταν κάποιος κουβαλά µια διαφορετική ιστορία. Για µένα, όµως, η καταγωγή µου είναι κοµµάτι της ταυτότητάς µου και δεν έχω κανέναν λόγο να την κρύψω. Αντίθετα, νιώθω περήφανη για τις ρίζες µου, γιατί είναι µέρος της διαδροµής και της κουλτούρας µου.
Ο πατέρας σου είναι αυστηρός;
Στο κοµµάτι της δουλειάς, ναι, είναι. Και έτσι πρέπει! Αν και δεν θα το έλεγα ακριβώς αυστηρότητα… Είναι περισσότερο ένας τρόπος σκέψης και σεβασµός σε αυτό που κάνει. Μου έχει µάθει να αντιµετωπίζω τη δουλειά µε σοβαρότητα, πειθαρχία και αφοσίωση.
Μια αποκάλυψη για την προσωπική ζωή του είχε κάνει παλαιότερα στη Χρύσλα Γεωργακοπούλου και στο video που προβλήθηκε στην εκπομπή «Ευτυχείτε» ο Λευτέρης Πανταζής.
Ο γνωστός τραγουδιστής μίλησε για τις γυναίκες της ζωής του, αλλά και για τη συνεργασία με την Ασημίνα Ιγγλέζου που βρίσκεται στην ομάδα των «Μαχητών» στο Survivor.
Είναι γνωστή η αγάπη του διάσημου τραγουδιστή Λευτέρη Πανταζή προς το γυναικείο φύλο και είναι κάτι που παραδέχεται πολύ συχνά και ο ίδιος.
«Μπορεί να έχω πάει με πάνω από 4.000 γυναίκες, αφού είμαι 40 χρόνια φίρμα. Δεν θέλω να διαφημίζω με πόσες έχω πάει και τι έχω κάνει, γιατί με όλες αυτές τις κυρίες που έχω πάει τις ευχαριστώ πολύ», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Λευτέρης Πανταζής.
Ενώ, αναφέρθηκε και στη συνεργασία με την Ασημίνα Ιγγλέζου: «Είχε παίξει στο video clip του τραγουδιού “Αγάπα με”. Την είχα δει σε μια εκπομπή και μου άρεσε πολύ. Μου έδωσε το τηλέφωνό της και της ζήτησα να παίξει στο video και πάθαμε “ψιλοσόκ”, όταν την είδαμε. Είναι κλειστός χαρακτήρας και άνθρωπος με τακτική. Είναι, όμως, μαγκάκι».
Εκτός από τον κινηματογράφο, πήρε μέρος σε Οπερέτες, σε θεατρικές παραστάσεις και σε πολλές τηλεοπτικές σειρές που προβλήθηκαν στην ΥΕΝΝΕΔ, τον ΑΝΤ1 και το Mega. Ήταν παντρεμένη με τον ηθοποιό Θεόδωρο Μορίδη, με τον οποίο έζησε έξι δεκαετίες. Δεν απέκτησαν παιδιά και έζησαν αποτραβηγμένοι από τα φώτα της δημοσιότητας στο εξοχικό τους στο Μάτι Αττικής.
