Και εγώ και ο δεύτερος σύζυγός μου είμαστε 50 ετών. Παιδιά μαζί δεν έχουμε, αλλά έχω εγώ από τον πρώτο μου γάμο δύο γιους 22 και 27 ετών.

Το καλύτερο που μπορούσα να κάνω ήταν να ξαναπαντρευτώ. Με τον πρώτο μου άντρα δεν τα πηγαίναμε καθόλου καλά και συχνά με χτυπούσε. Όταν χώρισα, είπα ότι δεν θα ξανακάνω άλλη σχέση μέχρι που γνώρισα το δεύτερο άντρα μου και άλλαξα τελείως γνώμη. Είμαστε μαζί 7 χρόνια και έχουμε μία πολύ όμορφη σχέση γεμάτη κατανόηση, σεβασμό και αρκετό… σεξ.

Πριν από μερικές εβδομάδες ήρθε να μας επισκεφτεί ο μεγάλος μου γιος με τη γυναίκα του. Είχαν να πάνε σε ένα γάμο αρκετά κοντά στο σπίτι μας και για να μην οδηγούν μέσα στη νύχτα μετά από διασκέδαση (μένουν και μακριά) είπαν να μείνουν σε εμάς.

Το επόμενο πρωί έτυχε να κάνω σεξ με το σύζυγό μου την ώρα που ο γιος μου και η νύφη μου περνούσαν έξω από το δωμάτιό μας για να πάνε στην κουζίνα για πρωινό. Δεν είχα καταλάβει ότι μας άκουσαν μέχρι που κατέβηκα και τον είδα σε κάπως κακή διάθεση (ίσως έφταιγε και το ποτό και το ξενύχτι της προηγούμενης βραδιάς).

Σχεδόν με έκανε σκουπίδι. Μου είπε μπροστά στη γυναίκα του ότι θα έπρεπε να ντρέπομαι στην ηλικία που είμαι να κάνω τέτοια πράγματα ειδικά όταν είναι και άλλοι μέσα στο σπίτι. Με κοιτούσε με μία έντονη απέχθεια και εμένα και τον άντρα μου, ο οποίος δεν έβγαλε άχνα.

Δεν έχω δικαίωμα μέσα στο σπίτι μου και μετά απ’ όσα έχω περάσει να κάνω ό, τι θέλω; Μεγάλωσα τα παιδιά μου σωστά, στάθηκα βράχος στο πλευρό τους και φρόντισα να μην τους λείψει τίποτα. Αυτό είναι το ευχαριστώ του; Στην τελική 50 χρονών είμαι ακόμα, δεν με πήραν και τα χρόνια. Είμαι νέα, ζωντανή και γεμάτη διάθεση. Η ηλικία είναι μόνο ένας αριθμός. Νιώθω σαν να είμαι ακόμα 20 χρονών και χαίρομαι πολύ γι’ αυτό. Δεν θα μου κάνει ούτε ο γιος μου ούτε κανείς άλλος κουμάντο.

Στεναχωρήθηκα πολύ με τον τρόπο που αντέδρασε, αλλά δεν μπορώ να κάνω κάτι. Με τον άντρα μου είμαστε πολύ καλά μαζί και έτσι σκοπεύω να συνεχίσουμε να είμαστε. Από εκείνη την ημέρα ο γιος μου δεν μου μιλάει και δεν καταλαβαίνω το λόγο. Ελπίζω κάποια στιγμή να το ξεπεράσει και να ξαναγίνουμε όπως πριν.

Αναστασία

Είμαι 42 χρονών και ο γιος μου 18. Είμαι πολύ μπερδεμένη και δεν ξέρω πώς να το διαχειριστώ.

Ο γιος μου υποστηρίζει ότι είναι gay ενώ στην πραγματικότητα δεν έχει κάνει ποτέ του σχέση με γυναίκα. Η αποκάλυψη έγινε όταν τον ρώτησα πότε θα μας φέρει καμία κοπέλα στο σπίτι να τη γνωρίσουμε και μου είπε ότι νομίζει ότι είναι gay. Σοβαρά τώρα αλλά πώς μπορεί να το ξέρει από τη στιγμή που δεν είχε ποτέ του σχέση με γυναίκα; Έχω την εντύπωση ότι δεν ξέρει τι του γίνεται και βγάζει συμπεράσματα που δεν ισχύουν. Αν δεν τα φτιάξει με μία κοπέλα, αν δεν πειραματιστεί, αν δεν δοκιμάσει, πώς θα ξέρει ότι προτιμά τους άντρες;
Πολύ φοβάμαι ότι αυτά τα κουλά που λέει σε μένα κάποια στιγμή θα πάει να τα πει και σε τίποτα συγγενείς μας και θα μας κρεμάσουν κουδούνια. Δεν έχω πρόβλημα με τους ομοφυλόφιλους αλλά με εκείνους που δεν καταλαβαίνουν το βάρος και τη σημασία των λόγων τους και ακόμα περισσότερο με εκείνους που δεν ξέρουν τι τους γίνεται. Στα 18 το καταλαβαίνω ότι τα παιδιά αλλού πατάνε και αλλού βρίσκονται, αλλά όσο κι αν προσπαθώ να του εξηγήσω μερικά πράγματα δείχνει να μην καταλαβαίνει και πετάει το ένα κουλό μετά το άλλο.

Τί να κάνω; Πώς θα τον πείσω ότι πρέπει να πάει με γυναίκα τουλάχιστον μία φορά στη ζωή του πριν κατασταλάξει ότι είναι gay;

Μαίρη

Αληθινή ιστορία: Πρόκειται για μία πέρα για πέρα αληθινή ιστορία, η οποία αφορά μία μητέρα.

Η συγκεκριμένη μάνα αναφέρει πως ο γιος της θέλει να πάρει Μουσουλμάνα και δεν γνωρίζει τι πρέπει να κάνει. Πάντως, η συγκεκριμένη ιστορία προβλήθηκε αρχικά στη σελίδα «singleparent». Αναλυτικότερα:

Αληθινή ιστορία: Πώς ξεκινά

«Καλησπέρα και καλή χρονιά. Για μένα η Πρωτοχρονιά έπαψε να είναι καλή πριν από 2 χρόνια. Τότε, ο γιος μου, μου έφερε για νύφη μία μουσουλμάνα που γνώρισε σε ένα ταξίδι. Εκεί, είχε πάει με τους φίλους του στην Κωνσταντινούπολη.

Εγώ το γιο μου τον μεγάλωσα μόνη μου και είχα άλλα όνειρα για εκείνον. Ο άντρας μου πέθανε όταν το παιδί ήταν 3 χρονών και έφτυσα κυριολεκτικά αίμα για να το μεγαλώσω και να το σπουδάσω. Έβαλα τα δυνατά μου, δούλευα από το πρωί μέχρι το βράδυ, άφησα την προσωπική μου ζωή στο περιθώριο, αλλά έβγαλα ένα γιο πανέμορφο, επιστήμονα και πάνω απ’ όλα καλό παιδί. Είναι 27 ετών, έχει μία πολύ καλή δουλειά, δικό του σπίτι που το αγόρασε μόνος του, έναν πολύ καλό μισθό που λίγοι 27χρονοι έχουν και πολύ καλές προοπτικές εξέλιξης.

Αν ήταν από εκείνες τις κοπέλες που ήταν καθωσπρέπει και χαμηλών τόνων (και είχε μάθει φυσικά να σέβεται τη θρησκεία και τις επιλογές των άλλων) ίσως και να τη δεχόμουν αλλά αυτή ήρθε για να μας κάνει άνω κάτω και ο γιος μου της κάνει όλα τα χατίρια. Κάθε φορά που μπαίνει σπίτι μας νομίζει ότι μπορεί να με διατάζει αλλά τη γελάσανε».

Ο γιος μου θέλει να παντρευτεί Μουσουλμάνα κι αυτή απαιτεί να κρύψουμε τα εικονίσματα και να μη τρώμε χοιρινό – Εικόνα 1 Αληθινή ιστορία: Η συνέχεια

«Απαιτεί να κατεβάζω τα εικονίσματα από τους τοίχους γιατί προσβάλλουν λέει τα πιστεύω της και ανάγκασε τον γιο μου να βγάλει το βαφτιστικό του σταυρό που τον φορούσε από τότε που βαφτίστηκε. Το χειρότερο είναι ο γιος μου, που κάνει ό, τι του λέει με κλειστά τα μάτια όσο κι αν προσπαθώ να τον ξυπνήσω, εκείνος κοιμάται.

Πέρυσι που τους είχα καλέσει τα Χριστούγεννα σπίτι για να γιορτάσουμε μαζί, έφτιαξα χοιρινό στο φούρνο με δαμάσκηνα και πατάτες και της είπα ότι είναι μοσχάρι. Στην πρώτη μπουκιά κατάλαβε ότι της είχα πει ψέματα και μου έφτυσε το φαγητό στα μούτρα. Ψέλλισε κάτι βρισιές και κατάρες στη γλώσσα της και σηκώθηκε και έφυγε και ο γιος μου αντί να κάτσει να γιορτάσουμε μαζί όπως γιορτάζαμε όλα αυτά τα χρόνια σηκώθηκε να την ακολουθήσει.

Τις Παρασκευές (ιερή μέρα για τους μουσουλμάνους) απαγορεύει στο γιο μου να πηγαίνει στη δουλειά, κάτι που έχει προκαλέσει προβλήματα στην εργασία του αφού το αφεντικό του δεν μπορεί να δεχτεί ένας από τους καλύτερους υπαλλήλους του να λείπουν τη μία από τις πέντε εργάσιμες. Και πάλι ο γιος μου το χαβά του. Προτιμά να χάσει τη δουλειά του παρά να βγει από το βρακί της λεγόμενης γιατί αυτό έχει γίνει. Τον έχει χώσει στο βρακί της και δεν ακούει κανέναν», ανέφερε στη συνέχεια για την αληθινή ιστορία της.

Το τέλος της αληθινής ιστορίας:

«Αυτή η κοπέλα δεν κάνει για τον γιο μου. Είναι δύο εντελώς διαφορετικοί κόσμοι, άλλη γλώσσα, άλλη θρησκεία, άλλες συνήθειες, άλλα ήθη και έθιμα. Τι δουλειά έχουμε εμείς με τους αλλόθρησκους; Δεν μας έχουν κάνει και λίγα όλα αυτά τα χρόνια. Τουρκάλα βρήκε να μου φέρει στο σπίτι; Τόσες γυναίκες έχει όλος ο κόσμος, έπρεπε να είναι μουσουλμάνα; Χίλιες φορές να ήταν Ρωσίδα ή έστω Σέρβα ή Ρουμάνα, που τουλάχιστον είναι χριστιανές ορθόδοξες.

Θέλω να τη χωρίσω απ’ το γιο μου. Δεν τη θέλω μαζί του. Δεν κάνουνε χωριό, πώς το λένε; Η κοπέλα είναι φανατική μουσουλμάνα, δεν θα ρίξει νερό στο κρασί της. Φοβάμαι ότι σε λίγο θα αρχίσει να τον πιέζει να βαφτιστεί και εκείνος μουσουλμάνος και αν γίνει κάτι τέτοιο, εγώ θα πεθάνω.

Ακόμα και αν σπάσει ο διάολος το πόδι του και τελικά παντρευτούν, είμαι σίγουρη ότι θα αναγκάσει τον γιο μου να δεχτεί τα παιδιά τους να γίνουν και αυτά μουσουλμάνοι κάτι που δεν πρόκειται να επιτρέψω σε καμία περίπτωση. Θα μπω στη μέση και θα τα βάλω με Θεούς και δαίμονες. Ελπίζω να μη φτάσουμε μέχρι εκεί και να καταλάβουν ότι ένας γάμος μόνο δυστυχισμένους θα τους έκανε. Αρκεί μόνο να ξυπνήσει ο κοιμισμένος ο γιος μου αλλιώς θα αναγκαστώ να ανοίξω την πόρτα και να της ρίξω μία κλωτσιά να πάει από κει που ‘ρθε. Είμαι υπερβολική;».

* Πηγή: singleparent

Ο Παύλος και εγώ ήμασταν μαζί τρία χρόνια, είχαμε μια ολόκληρη ζωή μπροστά μας για να δούμε εγγόνια. Διαγνώσθηκε όμως με καρκίνο στον εγκέφαλο, λίγο πρίν το γάμο μας! Πέθανε στην αγκαλιά μου.

Ο γιός μας ήταν 22 μηνών όταν πέθανε ο πατέρας του, που είναι ο εναλλακτικός τρόπος να πείς ότι ήταν σχεδόν δύο ετών, αλλά όταν έχεις παιδί κάνεις ανόητα πράγματα, όπως να μετράς την ηλικία τους με μέρες και μήνες, οπότε άνθρωποι που δεν έχουν παιδιά, έχουν πολύ συγκεκριμένες γνώσεις, για το πότε γέννησες αυτό το παιδί.

Πόσο δύσκολο μπορεί να είναι να μεγαλώσεις ένα παιδί μόνη σου; Σκεφτόμουν. Πολλές γυναίκες το κάνουν μόνες τους. Και ναι, τα καταφέρνουν.

Δεν εννοώ γυναίκες που πάνε στο Facebook και γράφουν «Αχ κορίτσια μου, στείλτε μου τη θετική σας ενέργεια και τις προσευχές σας και ανάψτε και μια λαμπάδα ίσα με το μπόι μου γιατί ο Νίκος λείπει σε επαγγελματικό ταξίδι, οπότε θα είμαι όλη την εβδομάδα, μόνη μου με τα παιδιά!». Αλήθεια τώρα; Ο άντρας σου πάει ταξίδι για να κάνει την δουλειά του, να βγάλει λεφτά για να ταΐσει την οικογένεια σας. Δεν έχει καμία σχέση με το να είσαι μόνη σου στον κόσμο, και να πρέπει να φροντίσεις το παιδί σου χωρίς καμία υποστήριξη, είτε οικονομική είτε σωματική.

Εννοώ γυναίκες σαν και εμένα και τις φίλες μου, που ξαφνικά (ή και όχι τόσο) βρεθήκαμε να είμαστε μόνες μας, σαν γονείς. Γυναίκες που θα πρέπει να εξηγήσουν στα παιδιά τους ότι ο μπαμπάς τους είναι απλά σε επαγγελματικό ταξίδι ή ότι έχει παντρευτεί την γραμματέα του, και ζεί αλλού μαζί με την νέα του οικογένεια.

Ο μπαμπάς του γιού μου δεν ζεί, που σημαίνει ότι δεν έχω κάποιον να τον φροντίσει μαζί μου όταν έχει πυρετό. Σημαίνει ότι δεν υπάρχει κανείς να με καλύψει για να κάνω διάλειμμα, αλλά παράλληλα να έχει και το νού του στο φαγητό όταν δεν είμαι στην κουζίνα. Δεν έχω κάποιον να με βοηθήσει όταν είμαι άρρωστη και πρέπει να συρθώ από το μπάνιο στην κρεβατοκάμαρα. Είμαι αρκετά τυχερή γιατί έχω μια μητέρα που θα οδηγήσει χιλιόμετρα μέσα στη νύχτα, για να ξαπλώσει μαζί μου όσο θα ξερνάω στο μαξιλάρι μου.

Όπως και να το κάνεις, το να είσαι μητέρα είναι δύσκολο. Είναι δύσκολο ακόμα και αν έχεις έναν φοβερό σύντροφο, γιατί το να μεγαλώσεις ένα παιδί θέλει αρκετή δουλειά.

Τα παιδιά αρχίζουν να έχουν δικές τους ιδέες και απόψεις και ο ρόλος τους είναι να σε αμφισβητήσουν. Μέχρι και κακά θα κάνουν στο πάτωμα και ενώ καθαρίζεις απλά θα τα πατήσουν. Επίτηδες καθώς σε κοιτούν στα μάτια.

Το να είσαι χήρα μαμά, προσθέτει λίγο ακόμα πίεση. Γιατί κάνω τους άλλους να νιώθουν άβολα. Ίσως γιατί όταν άγνωστοι κοιτούν το άδειο δάχτυλο της βέρας όταν με συναντούν με τον γιό μου και προσπαθούν να με ρωτήσουν κλασσικά για τον πατέρα του, απλά πετάω ένα « Έχει πεθάνει» και τους αφήνω να μαζέψουν τα σαγόνια τους, από το πάτωμα.

Σημαίνει επίσης ότι έχω ευθύνη απέναντι στον άντρα μου και στον γιό μας. Είναι δική μου δουλειά να κρατήσω την ανάμνηση του μπαμπά του, ζωντανή και να του δείξω πως μπορεί να πέθανε, αλλά η αγάπη που μου έδωσε δεν ήταν μάταιη. Είναι δουλειά μου να διαβεβαιώσω το παιδί μου, πως αυτό το μεγάλο γεγονός – που είναι καθοριστικό για τη ζωή του – δεν είναι το μόνο που τον προσδιορίζει. Είναι δική μου δουλειά το βάρος αυτής της κατάστασης, να μην τον καταστρέψει.

Είμαι περήφανη που έχω ένα παιδί που μπορεί να μιλήσει για δύσκολα πράγματα, γιατί αρκετοί ενήλικες δεν μπορούν να κάνουν μια συζήτηση για το θάνατο, χωρίς να πιούνε πρώτα μερικά ποτά. Ο γιός μου και εγώ κάνουμε μερικούς ανθρώπους να νιώθουν άβολα, αλλά είμαστε εντάξει με αυτό. Θα τους μιλάμε για τον νεκρό μου σύζυγο, για τον καρκίνο και για την χηρεία μέχρι να νιώσουν άνετα.

Είναι και αυτά μέρος της ζωής. Πράγματα που συμβαίνουν στο καθένα. Όχι ο καρκίνος, αλλά διάφορα άλλα άσχημα πράγματα ή γεγονότα. Τα άσχημα συμβαίνουν στο καθένα.

Όλοι λένε ότι τα παιδιά μαθαίνουν με παραδείγματα. Οπότε δείχνω στον γιό μου, ότι οι γυναίκες είναι δυνατές, ικανές και υπέροχες όπως και εκείνος.

Έμεινα χήρα στα 31 μου. Μεγαλώνω το γιό μου μόνη μου. Επέζησα από τον χειρότερο χρόνο της ζωής μου, και όταν κουβαλάω το παιδί μου στις σκάλες για να τον βάλω στο κρεβάτι του, με φιλάει και μου λέει « Μαμά, είσαι πολύ δυνατή!».

Είμαι μικρέ μου.

Καλησπέρα. Είμαι χωρισμένος και έχω ένα γιο 15 χρονών.

Μέχρι πριν ένα χρόνο είχα μια σχέση πολύ όμορφη για δύο χρόνια με μια κοπέλα που σκόπευα να τη ζητήσω σε γάμο. Είχε γνωρίσει το παιδί μου που δεν την έβλεπε με καλό μάτι αλλά πίστευα ότι με τον καιρό θα την συμπαθούσε.

Ο λόγος που δεν την ήθελε δεν ήταν επειδή του έκανε κάτι αλλά επειδή η μητέρα του, όποια σχέσ και αν έκανα, την κατηγορούε στο παιδί και του έκανε πλύση εγκεφάλου να μην δέχεται καμία δίπλα μου.

Η κατάσταση ξέφυγε όταν είπα στο παιδί πως θα ζητήσω σε γάμο την Α. Μερικές μέρες μετά άρχισαν να χάνονται χρήματα από τις τσέπες το πορτοφόλι μου, το σπίτι. Μικρά ποσά στην αρχή και μετά πιο μεγάλα. Προσπαθούσα να καταλάβω τί γίνεται μέχρι που κάποια μέρα που είχα το παιδί για Σαββατοκύριακο, ήρθε και μου είπε πως είδε την Α. να βάζει χέρι στο παντελόνι μου και να παίρνει χρήματα και αν δεν τον πιστεύω να πάω να της ανοίξω το πορτοφόλι.

Η Α. κοιμόταν και δεν ξέρω γιατί, αντί να το συζητήσω μαζί της και να της το πω, ο μικρός ήταν τόσο πειστικός, που πήγα και άνοιξα μόνος μου το πορτοφόλι της και τα βρήκα μέσα. Έγινε χαμός, την ξυπνησα και τσακωθήκαμε άσχημα. Πάνω στον καυγά, άφησε τη βέρα της και έφυγε. Την επόμενη μέρα ήρθαν οι γονείς της και πήραν τα πράγματά της. Ανταλλάξαμε τόσο βαριά λόγια που από τότε δεν ξαναμιλήσαμε.

Πέρασε έτσι ένας χρόνος. Εγώ δεν μπορούσα να την ξεχάσω, την παρακολουθούσα στα σόσιαλ και έκλαιγε η ψυχή μου. Ώσπου ένα χρόνο μετά, συγκεκριμένα πριν μια βδομάδα, ήρθε ο γιος μου και μου είπε πως έκανε κάτι κακό και πως εκείνος ειχε βάλει τα λεφτά στο πορτοφόλι της κοπέλας για να μην την παντρευτώ, επειδη του το είχε ζητήσει η μητέρα του με αντάλλαγμα κάποιο ηλεκτρονικό παιχνίδι το οποίο-ειρωνία-το πήρε με τα λεφτά που έκλεβε πριν ενοχοποιήσει την κοπέλα μου.

Έγινα τρελλός! Άρχισα να σπάω τα πάντα μέσα στο σπίτι. Πήγα στο σπίτι της πρώην γυναίκας μου και έκανα τεράστια φασαρία. Ήπια και έφτασα στο σπίτι της κοπέλας. Κοίταξα επάνω, είδα φως αλλά δεν τόλμησα να της χτυπήσω. Ξέρω πως τώρα είναι με άλλον αρραβωνιασμένη και ετοιμάζεται για γάμο. Αλλά εγώ θέλω να της ζητήσω τουλάχιστον μια συγγνώμη.

Να το κάνω; Να της ζητήσω να αφήσει τον άλλον και να γυρίσει σ εμένα; Πώς θα την κάνω να με συγχωρέσει και να είμαστε ξανά μαζί;

Τα έχω κάνει χάλια!

Φίλιππος

Γιαγιά και αναγνώστρια της σελίδας μας, διάβασε την ιστορία του Ηλία που έμεινε χήρος με 4 παιδιά (βλ. εδώ) και μας έγραψε τη δική της καθώς ο γιος της είναι ακριβώς στην ίδια θέση

Η διαφορά του Ηλία που έμεινε με 4 παιδάκια μόνος του, με το δικό μου το παιδί που έμεινε και αυτός με τέσσερα παιδάκια μόνος του όταν σκοτώθηκε η νύφη μου πριν από τρία χρόνια, είναι ότι εμείς οι γονείς του ζούμε τον στηρίζουμε και τον βοηθάμε με τα παιδια.

Το τέταρτο παιδάκι του ήταν 8μηνων όταν χάσαμε τη νύφη μας..στο φορτηγό είναι και αυτός όλη μέρα….δεν έχει πεθερικά και είμαστε μόνο εμείς που σηκώνουμε αυτόν τον βαρύ σταυρό μαζί του.

Το μωράκι την μικρή Ειρηνούλα πού βλέπεις φωτογραφία στο προφίλ μου (που με φωνάζει και μαμά εκτός απο γιαγιά) που έγινε τριών χρόνων πλέον την μεγαλώνουμε εμείς με τον άντρα μου, που κλονίστηκε απο αυτή τη μεγάλη στεναχώρια η καρδιά του με αποτέλεσμα ένα ανοιχτό χειρουργείο καρδιάς με διπλό μπάι πας πριν από δυο μήνες.

Οι ηλικίες των παιδιών είναι 14 η Κατερίνα, 11 ο μικρός Στέλιος, 10 η Παναγιώτα και η τρίχρονη Ειρηνούλα.

Μονογονεϊκή και πολυτεκνη οικογένεια είναι και του γιού μου..Δεν μου αρέσει αυτή η λέξη, αλλά και αυτός χήρος είναι με τέσσερα παιδιά.

Μαριάνθη