Σεισμική δόνηση μεγέθους 3,7 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ σημειώθηκε λίγο πριν τις 4 το απόγευμα στην Αττική.
Το επίκεντρο του σεισμού, σύφωνα με την αρχική πρόβλεψη από το Γεωδυναμικό Ινστιτούτο, εντοπίστηκε στη θαλάσσια περιοχή ανοιχτά της Λευρεωτικής, στα 11 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Αγίας Μαρίνας.
Το δε εστιακό βάθος εκτιμήθηκε στα 5 χιλιόμετρα.
Μια ανάρτηση που έκανε ο Λαρισαίος πλυμμηροπαθής καθηγητής Στέλιος Ντούσιος – Τα παιδιά με τατουάζ και με τα σκουλαρίκια
Χρήστος Κάτσικας – alfavita.gr
Σήμερα ενώ συνέχιζα το θεάρεστο έργο στο πλημμυρισμένο υπόγειο έσκυψε στο παράθυρο ένα παιδί κάπου 17 χρονών με ξυρισμένο κεφάλι και σκουλαρίκια και στα δύο αυτιά. “Είμαστε εθελοντές, χρειάζεστε βοήθεια με τα πράγματα;”
Τόσες μέρες έψαχνα να βρω ανθρώπους και να πληρώσω όσα θέλουν για μεροκάματο, προκειμένου να πετάξω τα βαριά πράγματα που με το λασπόνερο έγιναν ασήκωτα και μόνος μου ήταν αδύνατο να το κάνω.
“Δεν την κάνουμε αυτή τη δουλειά όσα και να μας δώσεις”. Αυτό μου έλεγαν.
Βγήκα έξω και είδα και τους άλλους δύο. Ο δεύτερος, είμαι σίγουρος πως αν έριχνε σφύρα μπορεί να έπαιρνε κανένα πανελλήνιο για πλάκα κι ο τρίτος ήταν ο πιο καχεκτικός της παρέας. Τρία παιδιά με σκουλαρίκια, τσιγάρα και πειραγμένα μηχανάκια. 100% με χάλια βαθμούς στο σχολείο.
Ήρθαν με γαλότσες, γάντια και τα σχετικά και φαινόταν ότι είχαν κιόλας εμπειρία σε αυτό. Με βοήθησαν με πολύ κόπο να βγάλω από το υπόγειο πολυθρόνα, διθέσιο, τριθέσιο, ψυγείο, κουζίνα, τρία στρώματα καμία δεκαριά χαλιά, σπασμένες βιβλιοθήκες και ντουλάπες, μια ραπτομηχανή singer σε ξύλινο έπιπλο και άλλα πράγματα, όλα βουτηγμένα στη λάσπη.
Όλη την ώρα έκαναν πλάκα μεταξύ τους και στην ανάπαυλα άναψαν τσιγάρο και το μόνο που μου ζήτησαν ήταν αν έχω κανένα μπουκάλι με νερό που να πίνεται. Τους πήγα τρία μπουκάλια του 1.5L με νερό από το ψυγείο και μου είπαν κρατήστε τα βολευόμαστε με το ένα.
“Εσείς πρέπει να είστε δάσκαλος. Πολλά βιβλία μέσα στη λάσπη”
“Είμαι ναι.”
“Και τι μάθημα κάνετε;”
“Φυσική στο λύκειο”
“Ώρε φίλεεε”
Σαν να έλεγε: Που μπλέξαμε…
Κι έπειτα την ώρα που πλένονταν έφυγε μια βρισιά από τον πιο αδύναμο κι ο γιγαντόσωμος λέει: “Σταμάτα ρε, είναι και δάσκαλος ο άνθρωπος”
Όταν τελείωσαν τους ζήτησα να πάρουν κάποια χρήματα για την πολύ κουραστική δουλειά που έκαναν. Ως κέρασμα κι όχι ως αμοιβή. “Αν το ξαναπείτε αυτό θα ξαναβάλουμε τα πράγματα πίσω στο υπόγειο! Δεν το κάνουμε για χρήματα, το κάνουμε για μας δάσκαλε”
Ο εκπαιδευτικός, Στέλιος Ντούσιος, μοιράστηκε την παραπάνω ιστορία στις 20 Σεπτεμβρίου, η οποία έχει χιλιάδες κοινοποιήσεις στα κοινωνικά δίκτυα.
Ο τίτλος και η φωτογραφία από την Ελισάβετ Παπαδοπούλου (athensvoice.gr)
Ο Στέφανος Κασσελάκης έδωσε διευκρινίσεις μέσω social media μετά τις αντιδράσεις που προκάλεσε η αναφορά του ότι με τον σύντροφό του, Τάιλερ, θέλουν να επεκτείνουν την οικογένειά τους, αποκτώντας δύο γιους.
«Καμία επιλογή μεταξύ κόρης και γιου. Μόνο ενσυναίσθηση. Γιατί το παιδί δεν είναι συνέχειά μας. Ούτε εργαλείο μας. Είναι ψυχή. Που θέλει από τους δύο γονείς του θαύματα και όχι τραύματα», γράφει μεταξύ άλλων ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ σε ανάρτησή του.
Υπενθυμίζεται ότι σε συνέντευξη που παραχώρησε ο Στέφανος Κασσελάκης στον ALPHA και στην εκπομπή «Πρωταγωνιστές», τόνισε: «Είμαστε ήδη οικογένεια με τον Τάιλερ. Οικογένεια γίνεσαι όταν έχεις έναν συνάνθρωπο, με τον οποίο ευθυγραμμίζεσαι ψυχολογικά, αξιακά και δημιουργείς το οικοσύστημά σου. Δύο άνθρωποι που επιλέγουν την αγάπη, είναι οικογένεια. Η αγάπη κάνει την οικογένεια. Εγώ και ο Τάιλερ θα θέλαμε να επεκτείνουμε την οικογένειά μας». Πρόσθεσε ότι δεν έχει δεχθεί bullying για τη σχέση του με τον Τάιλερ. «Μπορεί κάποιος να κοιτάει με στραβά μάτια αλλά στο τέλος της μέρας ξέρουμε ποιοι είμαστε. Θεωρώ ότι είμαστε ήδη οικογένεια. Ο Τάιλερ και εγώ θέλουμε να αποκτήσουμε δυο αγόρια. Τον Απόλλωνα και τον Ηλία. Με παρένθετη μητέρα. Θα θέλαμε η προσωπικότητα του καθενός μας να μεταφερθεί στα παιδιά».
Η ανάρτηση του Στέφανου Κασσελάκη
Μετά την κριτική που δέχτηκε ο Στέφανος Κασσελάκης έκανε μια ανάρτηση στα social media, στην οποία, μεταξύ άλλων, επισημαίνει ότι: «Απέναντι σε μία κόρη, έχω ακόμα αναπάντητα ερωτήματα για το αν θα είμαι σε θέση να τη διαπαιδαγωγήσω σωστά, να ανταποκριθώ ως γονιός με επάρκεια στις ερωτήσεις της για την εφηβεία, την έμμηνο ρύση, τη γυναικεία σεξουαλικότητα – όλα όσα συνθέτουν τη μοναδικότητα της γυναικείας φύσης».
Αναλυτικά, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ γράφει τα εξής:
«Η αγάπη κάνει την οικογένεια. Αυτά είναι θέματα λυμένα σε άλλες χώρες. Όχι όμως στην Ελλάδα. Αλλά γι’ αυτό μπήκα στην πολιτική. Για να ταράξω λιμνάζοντα νερά, για να ξυπνήσω συνειδήσεις και όχι να τις χαϊδέψω στον ύπνο τους.
Με τη χθεσινή μου συνέντευξη άνοιξα μία μεγάλη συζήτηση με σκοπό την ορατότητα: Να γίνει ορατή στους πάντες και σεβαστή από τους πάντες η επιθυμία δύο ανθρώπων που αγαπιούνται να αποκτήσουν παιδιά. Είτε μέσω του θεσμού της τεκνοθεσίας, που πρέπει να εκσυγχρονιστεί και να ενισχυθεί στη χώρα μας, είτε μέσω της παρένθετης μητέρας.
Ο θεσμός της παρένθετης μητέρας είναι νομικά κατοχυρωμένος, όλα γίνονται βάσει δικαστικής απόφασης. Η παρένθετη μητέρα πρέπει να σε επιλέξει, όχι να την επιλέξεις εσύ. Πρόκειται για μία σοβαρή διαδικασία με αυστηρούς κανόνες.
Και, κυρίως, πρόκειται για μία διαδικασία που αφορά τη μεγάλη εικόνα της κοινωνίας: τα ζευγάρια που δεν μπορούν να τεκνοποιήσουν, τις γυναίκες που θέλουν να έχουν μονογονεϊκή οικογένεια αλλά δεν μπορούν να κάνουν παιδί, και βέβαια και τα ομόφυλα ζευγάρια.
Γιατί είπα στη συνέντευξή μου «θέλουμε δύο αγόρια»; Εξέφρασα μια ευχή. Προτιμάω όμως, αλήθεια, συγκεκριμένο φύλο παιδιού; Θα μιλήσω όπως πάντα, καθαρά: Εδώ δεν είναι θέμα επιλογής. Είναι θέμα ευθύνης και ενσυναίσθησης. Σε κάθε ζευγάρι -ετερόφυλο ή ομόφυλο- το ζητούμενο είναι να μπορέσεις να γίνεις καλός γονιός. Υπάρχουν υπέροχα ζευγάρια μπαμπάδων που μεγαλώνουν υπέροχα κορίτσια.
Στην περίπτωση του δικού μας ζευγαριού, νιώθουμε δέος μπροστά σε κάτι τέτοιο. Απέναντι σε μία κόρη, έχω ακόμα αναπάντητα ερωτήματα για το αν θα είμαι σε θέση να τη διαπαιδαγωγήσω σωστά, να ανταποκριθώ ως γονιός με επάρκεια στις ερωτήσεις της για την εφηβεία, την έμμηνο ρύση, τη γυναικεία σεξουαλικότητα – όλα όσα συνθέτουν τη μοναδικότητα της γυναικείας φύσης.
«Αυτά μαθαίνονται στην πορεία», θα πείτε. Όμως επιτρέψτε μου την εκ των προτέρων συναίσθηση της ευθύνης. Δεν είναι τίποτα εύκολο ή δεδομένο. Ειλικρινά, καμία επιλογή λοιπόν μεταξύ κόρης και γιου. Μόνο ενσυναίσθηση. Γιατί το παιδί δεν είναι συνέχειά μας. Ούτε εργαλείο μας. Είναι ψυχή. Που θέλει από τους δύο γονείς του θαύματα και όχι τραύματα. Ίσως να είναι και για τον Τάιλερ και για μένα μια διδακτική στιγμή. Ανοίγουμε τη ζωή μας σε όλους σας, με ανοιχτή καρδιά και ταπεινοφροσύνη. Και μακάρι να ανοίξουν οι καρδιές όλων μας στον δρόμο προς την ισότητα.
*Και μία συμβουλή προς πολιτικούς αντιπάλους: Μην προσπαθείτε να κρύψετε την ομοφοβία σας πίσω από ιερά ζητήματα που αφορούν στη ζωή. Καταλαβαινόμαστε. Όπως καταλαβαίνουν τον εμπαιγμό χιλιάδες ζευγάρια που άκουσαν τον Πρωθυπουργό να δεσμεύεται ότι θα προχωρήσει άμεσα στον γάμο για όλους και τώρα διστάζει να φέρει σχετικό νομοσχέδιο. Οι κοινωνίες προχωρούν μπροστά από ανθρώπους που παίρνουν το ρίσκο, την ευθύνη της αλλαγής, ακόμη κι αν πρέπει να λιθοβοληθούν δημόσια. Όχι από ανθρώπους που φοβούνται μη δυσαρεστήσουν το ΛΑ.Ο.Σ. του κόμματός τους. Είναι ένα πολύπλοκο ζήτημα και είμαι πολύ υπερήφανος για τον προοδευτικό κόσμο που τολμάει να είναι στη σωστή πλευρά της ιστορίας. Θα είμαι μαζί του, στην πρώτη γραμμή.».
Πανελλήνια θλίψη έχει προκαλέσει ο θάνατος της Μαίρης Χρονοπούλου. Η μεγάλη κυρία του ελληνικού θεάτρου κινηματογράφου πέθανε σε ηλικία 90 ετών, το μεσημέρι της Παρασκευής (06/10).
Το Studio Κλεισθένης αποχαιρετά την Μαίρη Χρονοπούλου με μία αδημοσίευτη φωτογραφία, μέσα στο σπίτι της, στις αρχές της δεκαετίας του 1960, με τον φακό του φίλου και συνεργάτη της επί πέντε δεκαετίες, Κλεισθένη.
Το Ισραήλ και η Χαμάς βρίσκονται σε πόλεμο, όπως παραδέχθηκε ο Μπενιαμίν Νετανιάχου μετά την αιφνιδιαστική επίθεση του Σαββάτου, η οποία περιελάμβανε αεροπορικές, θαλάσσιες και χερσαίες επιχειρήσεις και την οποία ξεκίνησε η παλαιστινιακή οργάνωση από τη Λωρίδα της Γάζας. Το Ισραήλ απάντησε με σφοδρό βομβαρδισμό του αποκλεισμένου παράκτιου θύλακα.
Το Al Jazeera με εκτενή ανάλυσή του συγκεντρώνει όλα όσα πρέπει να γνωρίζουμε για την αρχή της σύγκρουσης, τις αντιδράσεις αλλά και τους λόγους που ξέσπασε.
Η παλαιστινιακή ένοπλη οργάνωση Χαμάς εξαπέλυσε την «Επιχείρηση Al-Aqsa Flood» εναντίον του Ισραήλ, στην πιο σοβαρή κλιμάκωση από τότε που το Ισραήλ και η Χαμάς διεξήγαγαν 11ήμερο πόλεμο το 2021.
Η Χαμάς δήλωσε ότι εκτόξευσε 5.000 ρουκέτες, ενώ το Ισραήλ επιβεβαίωσε ότι μαχητές της οργάνωσης εισήλθαν στο έδαφός του.
Ο Ντάνιελ Χαγκάρι, εκπρόσωπος του ισραηλινού στρατού, δήλωσε ότι η ομάδα επιτέθηκε από ξηρά, θάλασσα και αέρα.
Ο πρώτος γύρος ρουκετών εκτοξεύθηκε στις 06:30 π.μ. τοπική ώρα (03:30 ώρα Ελλάδας).
Ο ισραηλινός στρατός δήλωσε επίσης ότι ξεκίνησε την «Επιχείρηση Σιδερένια Σπαθιά» κατά της Χαμάς στη Λωρίδα της Γάζας.
Τα χτυπήματα νωρίς το πρωί σημειώθηκαν κατά τη Simchat Torah, μια γιορτή που πέφτει προς το τέλος της εβδομαδιαίας εβραϊκής γιορτής που είναι γνωστή ως Sukkot ή γιορτή της Σκηνοπηγίας ή εορτή της Συγκομιδής ή εορτή των Σκηνών.
Οι ρουκέτες εκτοξεύτηκαν μέχρι το Τελ Αβίβ. Η Χαμάς έστειλε επίσης μαχητές στο νότιο Ισραήλ.
Τα ισραηλινά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι ένοπλοι είχαν ανοίξει πυρ εναντίον περαστικών στην πόλη Σντερότ, ενώ πλάνα που κυκλοφόρησαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης φαίνεται να δείχνουν συγκρούσεις στους δρόμους της πόλης καθώς και ένοπλους σε τζιπ να περιφέρονται στην ύπαιθρο.
Μια αναφορά υποστήριξε ότι μαχητές της Χαμάς είχαν θέσει υπό τον έλεγχό τους πολλά ισραηλινά αστικά κέντρα, όπου οι κάτοικοι εκλιπαρούσαν για βοήθεια από την κυβέρνησή τους.
Ο ισραηλινός στρατός αναφέρει ότι δεκάδες μαχητικά αεροσκάφη πραγματοποιούσαν επιθέσεις εναντίον στόχων της Χαμάς στη Λωρίδα της Γάζας.
Προς το παρόν, οι μάχες με πυροβόλα όπλα λαμβάνουν χώρα στις πόλεις Kfar Aza, Sderot, Sufa, Nahal Oz, Magen, Be’eri και γύρω από αυτές, καθώς και στη στρατιωτική βάση Re’im, ανέφεραν οι Times of Israel.
Τουλάχιστον 22 Ισραηλινοί έχουν σκοτωθεί, ανέφεραν τα τοπικά μέσα ενημέρωσης, επικαλούμενα τις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης, έως τις 14:00 ώρα Ελλάδας. Περισσότεροι από 500 Ισραηλινοί έχουν τραυματιστεί, ανέφερε το Reuters επικαλούμενο το υπουργείο Υγείας της χώρας.
Τουλάχιστον τέσσερις Παλαιστίνιοι έχουν σκοτωθεί και πέντε έχουν τραυματιστεί σε συγκρούσεις μεταξύ του ισραηλινού στρατού και παλαιστινιακών ομάδων στη συνοριακή περιοχή της Λωρίδας της Γάζας, ανέφερε το πρακτορείο ειδήσεων Anadolu.
Ο εκπρόσωπος της Χαμάς, Khaled Qadomi, δήλωσε στο Al Jazeera ότι η στρατιωτική επιχείρηση της οργάνωσης αποτελεί απάντηση σε όλες τις φρικαλεότητες που έχουν αντιμετωπίσει οι Παλαιστίνιοι κατά τη διάρκεια των δεκαετιών.
“Θέλουμε η διεθνής κοινότητα να σταματήσει τις φρικαλεότητες στη Γάζα, εναντίον του παλαιστινιακού λαού, των ιερών μας τόπων όπως η Al-Aqsa. Όλα αυτά τα πράγματα είναι ο λόγος για την έναρξη αυτής της μάχης”, δήλωσε.
“Αυτή είναι η ημέρα της μεγαλύτερης μάχης για να τερματιστεί η τελευταία κατοχή στη γη”, δήλωσε ο Μοχάμεντ Ντέιφ, στρατιωτικός διοικητής της Χαμάς, προσθέτοντας ότι εκτοξεύτηκαν 5.000 ρουκέτες.
“Όποιος έχει όπλο πρέπει να το βγάλει. Έχει έρθει η ώρα”, δήλωσε ο Ντέιφ, σύμφωνα με δημοσιεύματα.
Η Χαμάς κάλεσε “τους μαχητές της αντίστασης στη Δυτική Όχθη” καθώς και “τα αραβικά και ισλαμικά έθνη μας” να συμμετάσχουν στη μάχη, σε ανακοίνωση που αναρτήθηκε στο Telegram.
Ο ισραηλινός στρατός προειδοποίησε τους Ισραηλινούς που ζουν κοντά στη Γάζα να παραμείνουν στα σπίτια τους ή να κατευθυνθούν σε καταφύγια.
“Την τελευταία ώρα, η τρομοκρατική οργάνωση Χαμάς είχε αρχίσει μαζικές βολές ρουκετών από τη Λωρίδα της Γάζας προς το ισραηλινό έδαφος και τρομοκράτες διείσδυσαν στο ισραηλινό έδαφος σε διάφορες τοποθεσίες”, δήλωσε ο στρατός. “Η τρομοκρατική οργάνωση Χαμάς είναι η κυρίαρχη στη Λωρίδα της Γάζας και είναι υπεύθυνη για αυτή την επίθεση. Θα αντιμετωπίσει τις συνέπειες και την ευθύνη για τα γεγονότα αυτά”, πρόσθεσε.
Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου λέει ότι η χώρα του βρίσκεται σε έναν πόλεμο που “θα κερδίσει”.
Ο Ισραηλινός πρόεδρος Ισαάκ Χέρτσογκ δήλωσε ότι το Ισραήλ αντιμετωπίζει “μια πολύ δύσκολη στιγμή”, γράφοντας σε δήλωσή του στο X.
Ο Ισραηλινός υπουργός Άμυνας Γιοάβ Γκαλάντ δήλωσε ότι το Ισραήλ “θα κερδίσει αυτόν τον πόλεμο. Η Χαμάς έκανε ένα σοβαρό λάθος σήμερα το πρωί και εξαπέλυσε έναν πόλεμο εναντίον του κράτους του Ισραήλ. Τα στρατεύματα των IDF μάχονται εναντίον του εχθρού σε κάθε τοποθεσία. Καλώ όλους τους πολίτες του Ισραήλ να ακολουθήσουν τις οδηγίες ασφαλείας. Το κράτος του Ισραήλ θα κερδίσει αυτόν τον πόλεμο”.
<
Κάπου, στην ίδια πόλη, στην ίδια γειτονιά με το δικό σου παιδί, υπάρχει ένα παιδί που το λένε Σ. Το ξέρω ότι αυτά δεν τα έχεις σκεφτεί ποτέ, όμως θέλω πολύ να σου μιλήσω για τον Σ.
Πηγαίνει στο ίδιο σχολείο με το δικό σου παιδί, κάνει τα ίδια μαθήματα, παίζει τα ίδια παιχνίδια. Τρέχει στην αυλή, σκοντάφτει, σηκώνεται, τρέχει πάλι να παίξει.
Είναι ένα παιδί σαν όλα τα άλλα. Αλλά δεν είναι.
Αν κάποιος τον προσέξει, θα δει ότι στο σχολείο τρώει μόνο ό,τι του βάζω εγώ στην τσάντα. Από το κυλικείο δεν παίρνει ποτέ.
Όταν οι συμμαθητές του γιορτάζουν και μοιράζουν γλυκά, ο Σ. δεν πλησιάζει. Δεν τρώει. Δεν βάζει το γλυκό καν στη τσάντα του. Κάθεται μόνο και κοιτάει τους συμμαθητές με τα κεράσματα.
Ξέρει ότι μπορεί να του κάνουν πολύ κακό.
Δεν έχει σημασία αν είναι ένα μια σβούρα, ένα βιβλιαράκι ή σφραγιδούλες. Ο Σ. είναι χαρούμενος που κάποιος τον σκέφτηκε.
Το σύμπαν μου ξεσυννεφιάζει, έστω και για λίγο. Αύριο έχουμε πάλι τον ίδιο αγώνα, την ίδια αγωνία.
Στο σχολείο ο Σ. πρέπει να έχει νοσηλευτή/τρια. Έχουμε κάνει αίτηση η οποία έχει εγκριθεί αλλά δεν έχει έρθει κανείς. Περιμένουμε. Πάλι. Το παιδί είναι μόνο του. Αν κινδυνέψει, οι δάσκαλοι στο σχολείο λένε ότι δεν είναι καλυμμένοι νομικά να του κάνουν ένεση αδρεναλίνης.
Βλέπεις, οι νόμοι στην Ελλάδα είναι και έτσι και αλλιώς.Από τη μια όχι μόνο επιτρέπουν αλλά υποχρεώνουν τους πολίτες να παράσχουν πρώτες βοήθειες. «Όποιος παραλείπει να σώσει άλλον από κίνδυνο ζωής, αν και μπορεί να το πράξει χωρίς κίνδυνο της δικής του ζωής ή υγείας, τιμωρείται με φυλάκιση έως ένα έτος ή χρηματική ποινή.»
Από την άλλη, ο νόμος ταυτόχρονα απαγορεύει στους εκπαιδευτικούς να δίνουν φαρμακευτική αγωγή, ακόμα κι όταν πρόκειται για πρώτες βοήθειες (π.χ. αναφυλαξία, επιληψία) . Ναι, ο νομοθέτης δεν προνόησε για μια ασήμαντη λεπτομέρεια που λέγεται «πρώτες βοήθειες».
Ακόμα κι αν υπάρχει προγεμισμένη σύριγγα αδρεναλίνης στο σχολείο, η νομοθεσία δεν ενδιαφέρεται ούτε για τους εκπαιδευτικούς, ούτε για τα παιδιά μας, αφού δεν ξεκαθαρίζει αν επιτρέπει στους εκπαιδευτικούς να εκπαιδευτούν και να τη χρησιμοποιήσουν.
Κι αν η νομοθεσία άλλαζε επιτέλους, καλύπτοντας τους εκπαιδευτικούς σε περίπτωση που χρειαστεί να δώσουν φαρμακευτική αγωγή σε επείγουσες και απειλητικές για τη ζωή των μαθητών καταστάσεις. Υπάρχουν φορείς που εκπαιδεύουν εκπαιδευτικούς στις πρώτες βοήθειες δωρεάν, δεν χρειάζεται κανένα δυσεύρετο κονδύλι γι’ αυτό.
Η ένταξη του μαθήματος πρώτων βοηθειών σε όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης είναι κάτι που σώζει ζωές αλλά καμία κυβέρνηση μέχρι τώρα δεν την έχει θεωρήσει αρκετά σημαντική. Βλέπεις, είναι απλά τα παιδιά μας. Δεν είναι τράπεζες για να τις σώσουν.
Ίσως εσύ σκεφτείς ότι η λύση είναι απλά να υπάρχει νοσηλευτής σε όλα τα σχολεία. Ιδανικά ναι. Λογικά ναι. Σε άλλη χώρα ναι. Αλλά στην πραγματικότητα όχι.
Όχι στην Ελλάδα που η κυβέρνηση δεν μπορεί να εξασφαλίσει για όλα τα παιδιά παράλληλη στήριξη, τμήμα ένταξης, βοηθητικό προσωπικό, κατάλληλα και ασφαλή σχολικά κτήρια.
Όχι στην Ελλάδα στην οποία αν ένα παιδί κάνει αίτηση για παράλληλη στήριξη ή βοηθητικό προσωπικό, δεν δικαιούται να κάνει αίτηση και για νοσηλευτή/τρια. Και το αντίστροφο.
Ο Σ. είναι μόνος. Είναι μόνος κάθε μέρα ενάντια σε όλους. Ενάντια στο κράτος που δεν τον υπολογίζει. Ενάντια στους δασκάλους που φοβούνται. Ενάντια στον εαυτό του: ένα παιδί που βλέπει τα γλυκά να μοιράζονται στα άλλα παιδιά αλλά όχι σ’ αυτόν.
Είναι απλά ένα παιδί. Έρχεται σπίτι κουβαλώντας μια θλίψη δυσβάσταχτη και άδικη. Μια θλίψη που δεν μπορώ να σβήσω. Που κάνει κι εμένα κομμάτια.
Το ξέρω ότι αυτό δεν το έχεις σκεφτεί ποτέ, όμως… πόσοι γονείς στέλνουν τα παιδιά τους σχολείο με τρόμο; Παιδιά που δεν μπορούν να φάνε ό,τι τρώνε οι συμμαθητές τους.
Παιδιά με αλλεργίες, κοιλιοκάκη, διαβήτη, δυσανεξίες, μεταβολικά νοσήματα, γαστρεντερικά προβλήματα, μη κοιλιοκακική δυσανεξία στη γλουτένη, επιληψία, αυτισμό, καρκίνο ή άλλους διατροφικούς περιορισμούς.
Κάθε μέρα. Πόσο σε γερνάει αυτό.
Η αλήθεια είναι ότι ζηλεύω όσους δεν χρειάστηκε ποτέ να τα σκεφτούν όλα αυτά γιατί η τύχη ήταν καλή μαζί τους. Και αγαπώ όσους αρχίζουν να τα σκέφτονται.
Το πρώτο βήμα, είναι πάντα το πιο σημαντικό, και στην περίπτωση της 5χρονης σήμερα Μαρκέλλας, καθοριστικό για τη ζωή και το μέλλον της. Η μικρούλα πάσχει εκ γενετής από αναπτυξιακό σύνδρομο Cornelia De Lange, με συνοδό Νοητική Υστέρηση, ενώ έχει περάσει όλη της την ζωή στο νοσοκομείο, έχοντας εγκαταλειφθεί από τους γονείς της.
Η γνωριμία και η ένταξη της Μαρκέλλας στην οικογένεια του «Χαμόγελου του Παιδιού», έγινε πριν από έναν χρόνο, όταν έλαβαν αίτημα από την Κοινωνική Υπηρεσία του Νοσοκομείου Παίδων «Αγία Σοφία», σχετικά με την μεταφορά της 2 φορές την εβδομάδα από το Νοσοκομείο Παίδων Αγία Σοφία, προς το Κέντρο Αποκατάστασης, ώστε να κάνει τις ειδικές της θεραπείες.
“Ένας χρόνος μεταφορών, ένας χρόνος συνοδειών, τους κοινωνικούς λειτουργούς, τους ανθρώπους της Γραμμής 1056, τους διασώστες, τους οδηγούς, όσο και από τους εθελοντές μας.
Για να το πετύχουμε, όλοι μαζί έχουμε περάσει έναν χρόνο καθημερινών επικοινωνιών, προσπάθειας, έντασης, αγωνίας, προγραμματισμού, αναζήτησης εθελοντών, υπομονής, επιμονής και θέλησης. Πάντα όμως το αποτέλεσμα ήταν να ανταποκρινόμαστε στην ανάγκη της μικρής.
Οι εθελοντές μας, οι οποίοι συνδράμουν σχεδόν αποκλειστικά πλέον στις μεταφορές της, μας καλούν και εκείνοι το ίδιο περήφανοι για να συζητήσουμε την πολύ μεγάλη πρόοδο και εξέλιξη της μικρής, εξηγώντας τους από πλευράς μας ότι είναι και εκείνοι μέρος αυτής της επιτυχίας. Και εκεί η χαρά τους και η αίσθηση ευθύνης τους, ακόμα μεγαλύτερη!” αναφέρουν οι άνθρωποι από το Χαμόγελο του Παιδιού.
Ένα παιδί που μέχρι τα 4 του χρόνια μπορούσε μόνο να στηριχτεί στην κούνια του και παρέμενε στο δωμάτιο της κλινικής. «Το Χαμόγελο του Παιδιού» συνεχίζει να βρίσκεται στο πλευρό της, γιατί κάθε παιδί έχει δικαίωμα στην υγεία.
Αν και υπάρχουν καταστάσεις που επιτρέπουν μακροχρόνιες αποδράσεις, ακόμη και όταν αυτή η πολυτέλεια απουσιάζει, μια μονοήμερη εκδρομή αποτελεί αποτελεσματική λύση για την ανακούφιση. Ειδικά όταν ο καιρός είναι με το μέρος μας , η εμπειρία γίνεται ακόμα πιο ευχάριστη.
Τώρα, λοιπόν, που ακόμα ο καιρός θυμίζει καλοκαίρι, είναι μια πολύ καλή ευκαιρία να γνωρίσουμε την -σαν ψεύτικη- Λίμνη Τσιβλού του Νομού Αχαΐας η οποία απέχει μόλις 2,5 ώρες από την Αθήνα.
Τα πανέμορφα νερά και η ενδιαφέρουσα ιστορία την χαρακτηρίζουν, ενώ πολλοί την αποκαλούν και «λίμνη της διολίσθησης ή κατολίσθησης»
Και αυτό διότι – στις αρχές του 20ου αιώνα – δεν ήταν δυνατόν να βρει κάποιος νερά και λίμνη στη συγκεκριμένη περιοχή. Μέχρι περίπου το 1913, στο σημείο που βρισκόταν η λίμνη, έστεκε το χωριό Τσιβλός, που πλέον έχει χαθεί καθώς χάθηκε ο μεγάλος οικισμός Συλίβαινα μέσα στα καταπράσινα νερά της. Σήμερα, ο Τσιβλός με 11 κατοίκους αποτελείται από ελάχιστα σπίτια, έναν ξενώνα, 2-3 ταβέρνες και τον ιστορικό ημιυπόγειο ναό του Αγίου Αθανασίου.
Αποτελεί μια απο τις επιθυμητές επιλογές για μια μονοήμερη εκδρομή εκτός πόλης, παρέχοντάς μας την ευκαιρία να ανακαλύψουμε ένα εκπληκτικό φυσικό περιβάλλον και να νιώσουμε ότι βρισκόμαστε σε ένα αλπικό χωριό.
Ακόμη και με την άφιξη του φθινοπώρου, υπάρχει η τολμηρή επιλογή του sup στη λίμνη για όσους επιθυμούν μια ξεχωριστή εμπειρία.
Η συγκεκριμένη απόδραση, πάντως, μπορεί να συνδυαστεί και με φαγητό στην παραθαλάσσια Ακράτα, που είναι πολύ κοντά, ή ακόμα και σε κάποιο από τα αρκετά ορεινά χωριά που υπάρχουν στην περιοχή.
Παρόλο που η Λίμνη Τσιβλού μοιάζει με τεχνητή, στην πραγματικότητα είναι εντελώς φυσική με το -κυριολεκτικά- κατάφυτο τοπίο που την «αγκαλιάζει» να κάνει τον επισκέπτη να αισθάνεται σαν να βρίσκεται σε κάποιο προορισμό του εξωτερικού.
Η λίμνη βρίσκεται σε υψόμετρο 700 μέτρων στις πλαγιές του Χελμού και δημιουργήθηκε μόλις πριν 110 χρόνια, το 1913, μετά από μία καταστροφική κατολίσθηση. Πήρε το όνομά της από το χωριό Τσιβλού.
Όπως είναι λογικό, συγκαταλέγεται στις νεότερες ορεινές λίμνες στην Ευρώπη, ενώ όπως λέγεται κάτω από αυτή έχει χαθεί και παραμένει θαμμένο ένα ολόκληρο χωριό!
Η συγκεκριμένη περιοχή ενδείκνυται και για πεζοπορία, καθώς από τη μία πρωταγωνιστεί ένα καταπράσινο δάσος και από την άλλη, τα γαλανά νερά της λίμνης. Επίσης, είναι ιδανικό μέρος για να κάνετε ποδήλατο, ενώ για τους πιο τολμηρούς, όπως αναφέραμε, μπορεί να επιλεχθεί και το κολύμπι.
Μία πολύ καλή ιδέα , θα ήταν να συνδυάσετε την επίσκεψή σας στην περιοχή με μια εκδρομή στη Ζαρούχλα για να δείτε αυτό υπέροχο χωριό, ή ακόμα και να πάρετε τον Οδοντωτό σιδηρόδρομο και να πάτε στα Καλάβρυτα.
Εάν ξεκινήσετε από την Αθήνα, θα χρειαστεί να οδηγήσετε μέχρι την Ακράτα από την Εθνική Οδό Κορίνθου – Πατρών και από εκεί να ανέβετε τα ορεινά χωριά, για τα οποία όμως ο δρόμος δεν είναι τόσο καλός καθώς υπάρχουν αρκετές στροφές.
Εναλλακτικά, μπορείτε να οδηγήσετε στον επαρχιακό δρόμο Ακράτας – Ζαρούχλα, με το χωριό Περιστέρα να είναι αυτό που θα συναντήσετε πριν φτάσετε στη λίμνη.
Ο θάνατος της Μαίρης Χρονοπούλου έχει συγκινήσει τους πάντες και η Άννα Βίσση δεν είναι εξαίρεση.
Το βράδυ της Παρασκευής (06.10.2023) η Άννα Βίσση θέλησε να αφιερώσει στη μεγάλη κυρία του ελληνικού κινηματογράφου ένα τραγούδι που σημαίνει πολλά για εκείνη. Με τον τρόπο αυτό αποχαιρέτισε τη Μαίρη Χρονοπούλου.
Κατά τη διάρκεια της δεύτερης συναυλίας της στο Ηρώδειο, η Άννα Βίσση αναφέρθηκε στην ιστορία πίσω από το τραγούδι «Ελένη», το οποίο και αφιέρωσε στη Μαίρη Χρονοπούλου.
Το τραγούδι είναι γραμμένο για μια θαυμάστριά της που έχει φύγει από τη ζωή.
«Θυμάμαι, της είχα γράψει ένα γράμμα που έλεγε, “Ελένη, εκεί που πας, κοίτα να είσαι ευτυχισμένη”. Και όταν είπα στον Νίκο (Καρβέλα), ότι τα κορίτσια, οι φίλες της, ήθελαν να της γράψει ένα τραγούδι, έγραψε αυτά τα λόγια, χωρίς να του έχω πει τίποτα. Κι αυτό ήταν πολύ καρμικό.
Περίεργο, αυτή είναι η σχέση μας Νίκο. Απόψε, επιτρέψτε μου αυτό το τραγούδι να το αφιερώσω, σε μια κυρία του ελληνικού κινηματογράφου που έφυγε από τη ζωή, τη Μαίρη Χρονοπούλου» ήταν τα λόγια της Άννας Βίσση.
«Σε όποια ερώτηση, η αγάπη είναι η απάντηση», δήλωσε η Βαρβάρα Τέτη, όταν τη ρωτούν για την απόφασή της να γίνει ανάδοχη μητέρα σε συνολικά πέντε παιδιά!
Η κυρία Τέτη ήταν 32 χρονών όταν αποφάσισε να προχωρήσει σε τεκνοθεσία για ένα κοριτσάκι μόλις λίγων μηνών, με προβλήματα υγείας, και από τότε δεν σταμάτησε να έχει ανοικτή την αγκαλιά της για τα παιδιά των ιδρυμάτων. Σήμερα, στα 71 της χρόνια, υπήρξε ανάδοχη μητέρα για πέντε παιδιά, έχει ένα βιολογικό παιδί και έχει οριστεί δικαστική συμπαραστάτης για ένα παιδί με αναπηρίες.
Σε παιδιά των ιδρυμάτων άνοιξαν το σπίτι τους στη Θεσσαλονίκη η Βαρβάρα και ο Θωμάς Τέτης, οι οποίοι αγκάλιασαν κυρίως εκείνα που δεν θα ήταν «ευνοημένα» σε τυχόν υιοθεσίες καθώς είχαν προβλήματα υγείας.
«Ήμουν 32 χρονών και εργαζόμουν ως διοικητική υπάλληλος στο νοσοκομείο “Ιπποκράτειο”, όταν έμαθα για ένα νεογνό κοριτσάκι που γεννήθηκε με θρομβοπενία και καρδιοπάθεια, εγκαταλείφθηκε από τους γονείς του και θα πήγαινε σε ίδρυμα. Έχοντας ως τότε ήδη δύο αποβολές, αποφάσισα να το υιοθετήσω χωρίς δεύτερη σκέψη. Μετά από λίγο καιρό έμεινα έγκυος και γέννησα ένα κοριτσάκι, το οποίο προήλθε από δίδυμη κύηση, στην οποία απέβαλα το άλλο έμβρυο», εξιστορεί η κυρία Τέτη.
Έχοντας πλέον δύο κόρες και αμείωτο ενεργό ενδιαφέρον για τα παιδιά των ιδρυμάτων, μετά από λίγους μήνες γίνεται ανάδοχη μητέρα σε ένα αγοράκι λίγων μηνών με καρδιοπάθεια το οποίο υιοθετείται τελικά από ένα ζευγάρι μετά από έναν χρόνο.
«Όταν έφυγε ο Χρήστος, γιατί έτσι λεγόταν το μωράκι, πήρα στο σπίτι μου με αναδοχή ένα άλλο αγοράκι, επίσης με το όνομα Χρήστος, το οποίο ήταν 7 χρονών και βρέθηκε σε ίδρυμα μετά από κακοποίηση. Έμεινε στην οικογένειά μου περίπου δύο χρόνια και στη συνέχεια τον διεκδίκησε και τον πήρε ο πατέρας του» λέει η κυρία Τέτη. Στη συνέχεια, ένα άλλο αγοράκι λίγων μηνών, ο Οδυσσέας, βρίσκει «καταφύγιο» στο σπίτι της οικογένειας Τέτη όπου παραμένει για 2 χρόνια μέχρι να δοθεί τελικά για τεκνοθεσία.
«Το έκτο παιδί που μπήκε στο σπίτι μας ήταν ένα τρίχρονο κορίτσι το οποίο επέστρεψε στην οικογένειά του μετά από δύο χρόνια. Η Καρολάιν ήρθε στη συνέχεια και έμεινε μαζί για 10 χρόνια». Όπως εξηγεί η κυρία Τέτη, η Καρολάιν γεννήθηκε στο ταξίδι της προσφυγιάς που έκανε η μητέρα της από χώρα της Αφρικής αλλά αποφάσισε να την αφήσει σε ίδρυμα στη Θεσσαλονίκη απ’ όπου και την παρέλαβε.
«Μεγάλωσε στην οικογένειά μας και περίπου στα 12 της χρόνια πήγε να ζήσει με την μητέρα της ενώ τώρα πλέον, μένει μαζί της στη Γαλλία και είναι 23 χρονών».
Το ταξίδι της αναδοχής για την κυρία Τέτη τελείωσε με τον Νικόλα, ένα παιδί που έβαλε στην οικογένειά της από 4 μηνών χωρίς να πτοηθεί από τη βαριά αναπηρία του καθώς πάσχει από νοητική υστέρηση, σύνδρομο down και αυτισμό. «Σήμερα ο Νικόλας μου είναι 22 ετών και δυστυχώς αναγκάζομαι να τον «μοιράζομαι» με τον Άγιο Δημήτριο γιατί ο σύζυγός μου είναι βαριά άρρωστος και δεν μπορώ να διαχειριστώ τις μεγάλες ανάγκες του Νικόλα. Πηγαίνω και τον βλέπω στο ίδρυμα, όπως και οι κόρες μου αλλά το μεγάλο μου άγχος είναι τι θα γίνει όταν πεθάνω. Ζω γι’ αυτό το παιδί, με κάνει απίστευτα ευτυχισμένη και ανησυχώ πολύ για το μέλλον του» λέει με έντονη συγκινησιακή φόρτιση.
«Ήθελα να δώσω αγάπη»
Η Βαρβάρα Τέτη πήρε όπως λέει, πολλή αγάπη από τη μητέρα της και ήθελε κι αυτή με τη σειρά της, να δώσει αγάπη γι’ αυτό και έστρεφε το βλέμμα της πάντα στα παιδιά και ειδικά σ’ αυτά με αναπηρίες. Απεχθάνεται να την αποκαλούν «ηρωίδα» για το έργο της και όταν την ρωτούν, ειδικά για τον Νικόλα, για ποιον λόγο έγινε ανάδοχη μητέρα αφού δεν μπορούσε να τον κάνει χρήσιμο στην κοινωνία λόγω της αναπηρίας του, απαντά: «Χρήσιμο δεν τον έκανα, τον έκανα ευτυχισμένο».
Παροτρύνει όλους να γίνουν ανάδοχοι, να προσφέρουν αγάπη σε παιδιά που ζουν σε ιδρύματα και δεν έχουν την αποκλειστικότητα της αγκαλιάς μιας μητέρας και ενός πατέρα. Η ίδια δεν θα σταματήσει να δίνει από το απόθεμα ψυχής της μέχρι να φύγει από τη ζωή. Άλλωστε, συμμετέχει ενεργά στο Δίκτυο Αναδόχων Γονέων και Εθελοντών για την εξωιδρυματική κοινωνική φροντίδα των ανηλίκων «Δικαίωμα στην Οικογένεια», στο ίδρυμα Αγιος Δημήτριος και στο Εργαστήρι Ειδικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης Θεσσαλονίκης. «Έχεις να δώσεις αγάπη; Δώστην!» καταλήγει.