Η τύχη του έχει γυρίσει επανειλημμένα την πλάτη. Μια φορά του έκλεψαν 2.500 ευρώ. Άλλες δύο φορές έχει χάσει τα λαχεία που προόριζε προς πώληση. Έκτοτε δουλεύει για να βγάλει τα κλεμμένα. Κι όμως, όταν η θεά τύχη του χαμογέλασε εκείνος δεν σκέφτηκε στιγμή να ενδώσει στον πειρασμό…

Ο λόγος για έναν 78χρονο λαχειοπώλη από το Ηράκλειο Κρήτης, ο οποίος περπατώντας στους δρόμους της πόλης βρήκε ένα πορτοφόλι με 1.200 ευρώ.

Αν και βιοπαλαιστής, συνταξιούχος με δύο παιδιά και πολλές ανάγκες, ο κ. Βασίλης Καρούσος παρέδωσε ολόκληρο το χρηματικό ποσό δίχως δεύτερη σκέψη.

Ο κ. Καρούσος είναι ένας ταλαιπωρημένος και κουρασμένος άνθρωπος που γυρίζει από το πρωί ως το βράδυ στους δρόμους του Ηρακλείου για το μεροκάματο πουλώντας λαχεία. Δεν έχει περιουσιακά στοιχεία και παρά το προχωρημένο της ηλικίας του συνεχίζει να εργάζεται και να αντιμετωπίζει την καθημερινότητα με αξιοπρέπεια.

Ο ίδιος δεν έχει την ατιμία στο αίμα του και για αυτό είχε σοκαριστεί πολύ όταν δε βρέθηκε άνθρωπος να του επιστρέψει τα πρωτοχρονιάτικά λαχεία που είχε χάσει το Δεκέμβριο του 2012 στην οδό Μονής Τοπλού, στο κέντρο της πόλης.

Ένα χρόνο πριν είχε ξεχάσει ένα άλλο πακέτο με λαχεία σε μια καφετέρια, ενώ το Δεκέμβριο του 2010 είχε πέσει θύμα ληστείας, όταν ένας αλλοδαπός του έκλεψε τις εισπράξεις, τη στιγμή μάλιστα που βρισκόταν μέσα στο πρακτορείο για να τις παραδώσει.
Από όλες αυτές τις ατυχίες ο κ. Καρούσος είχε υποστεί ζημιά της τάξης των 5.000 ευρώ, τα οποία δουλεύει μέχρι σήμερα για να τα ξεχρεώσει.

Προχθές, ενώ περπατούσε απέναντι από το άγαλμα του Βενιζέλου στο κέντρο του Ηρακλείου, του παρουσιάστηκε ευκαιρία να «ρεφάρει». Μπροστά στα πόδια του βρέθηκε ένα πορτοφόλι γεμάτο με χρήματα, που άγγιζαν τα 1.200 ευρώ. Όμως ο ηλικιωμένος λαχειοπώλης δε λύγισε μπροστά στο απρόσμενο «δώρο».

Αμέσως ειδοποίησε την Αστυνομία, που έφτασε επιτόπου και παρέλαβε το πορτοφόλι. Ακολούθως, ειδοποιήθηκε ο κάτοχος του πορτοφολιού, που δεν πίστευε στα αυτιά και στα μάτια του όταν ενημερώθηκε για την ασυνήθιστα τίμια κίνηση του 78χρονου.

«Δε θα μου έκαναν καλό τα ξένα χρήματα»

«Πάντα το είχα παράπονο. Που μου έκλεψαν τα λαχεία και τα χρήματα μέσα απ’ τα χέρια. Εγώ όμως, αν και δεν έχω οικονομική άνεση, ούτε στιγμή δε σκέφτηκα να κρατήσω τα χρήματα που βρήκα», ανέφερε ο κ. Καρούσος.

Ο ηλικιωμένος λαχειοπώλης δεν ήθελε ούτε καν τα νόμιμα εύρετρα ύψους 10% που δικαούταν, όμως ο κάτοχος του πορτοφολιού του έβαλε μόνος του μες στην τσέπη 100 ευρώ. «Δε σκέφτηκα ούτε λεπτό να πάρω ξένα χρήματα. Δε θα μου έκαναν καλό. Γι’ αυτό και τα παρέδωσα χωρίς δισταγμό», δήλωσε.

Γυρίζοντας, λοιπόν, την πλάτη στα ξένα λεφτά, πήρε ξανά το δρόμο για το μεροκάματο, κι ας ξέρει πως μπορεί να χρειαστούν μήνες για να συγκεντρώσει το ποσό που η μοίρα του είχε ρίξει τόσο απλόχερα στα πόδια…

via

Πρωταγωνίστρια στην υπόθεση μία 40χρονη που πίστεψε πως είχε βρει τον τρόπο να προστατεύει αυτά που ήθελε, μέσα στο αυτοκίνητό της…

Για λίγα λεπτά απομακρύνθηκε από το αυτοκίνητό της 40χρονη Ροδίτισσα και όταν επέστρεψε διαπίστωσε πως η τσάντα της, την οποία είχε αφήσει στο κάτω μέρος της θέσης του συνοδηγού, είχε κάνει «φτερά»!

Το περιστατικό σημειώθηκε προχθές βράδυ (22-10-2014) σε συνοικία της πόλης της Ρόδου όπου μετέβη η 40χρονη.
Εκεί στάθμευσε το αυτοκίνητο και έχοντας αναμμένα τα φλας, μπήκε για ελάχιστα λεπτά σε συγγενικό της σπίτι.

Έως ότου όμως επιστρέψει, άγνωστος δράστης είχε ανοίξει την πόρτα του αυτοκινήτου της και πήρε την τσάντα που η 40χρονη είχε αφήσει σχεδόν κρυμμένη στο κάτω μέρος της θέσης του συνοδηγού!

Η 40χρονη κατήγγειλε το περιστατικό στην Υποδιεύθυνση Ασφαλείας Ρόδου, αστυνομικοί της οποίας χθες το πρωί την ενημέρωσαν πως αλλοδαπός Αλβανικής καταγωγής είχε βρει σε κοντινή απόσταση από το σημείο που είχε αφήσει το αυτοκίνητό της μία τσάντα και τους την παρέδωσε.

Όπως διαπίστωσε η 40χρονη όλα τα προσωπικά είδη και τα έγγραφά της ήταν μέσα, ενώ ο άγνωστος δράστης αφαίρεσε μόνο μικρό χρηματικό ποσό που είχε στο πορτοφόλι της.

Η 40χρονη δεν παρέλειψε να ευχαριστήσει και τον αλλοδαπό, καθώς τέτοιες ενέργειες όπως αυτές σπανίζουν για την εποχή μας και σίγουρα θα πρέπει να γίνονται παράδειγμα προς μίμηση.

Πηγή: rodiaki.gr

Κάθε σχέση ξεκινά με μια τεράστια φωτιά μέσα στους ερωτευμένους. Οι συζητήσεις ως αργά τη νύχτα, το κράτημα χεριών, τα φιλιά που μοιάζουν ατελείωτα.

Στην αρχή, η σωματική έλξη έρχεται χωρίς κόπο. Δεν χρειάζεται να το σκεφτείς· απλώς συμβαίνει η χημεία και όλα γίνονται μόνα τους. Όμως με τον καιρό, κάτι αλλάζει. Αυτό που κάποτε έμοιαζε ζωντανό μπορεί να αρχίσει να ξεθωριάζει, αφήνοντας τα ζευγάρια να αναρωτιούνται: «Τι μας συνέβη;»

Η αλήθεια είναι πως η σωματική έλξη δεν χάνεται επειδή η αγάπη εξαφανίζεται από τη μια μέρα στην άλλη. Σβήνει επειδή κάτι πολύ πιο λεπτό αρχίζει να ριζώνει. Ο πιο συνηθισμένος λόγος που τα ζευγάρια χάνουν την σωματική έλξη τους δεν είναι η έλξη· είναι η απόσταση. Η συναισθηματική απόσταση που σιγά-σιγά μεγαλώνει, μέχρι ο δεσμός να μοιάζει όλο και πιο αδύναμος.

Η συναισθηματική απόσταση που σκοτώνει την χημεία και τον έρωτα

Οι περισσότεροι δεν το αντιλαμβάνονται στην αρχή. Ο ένας σύντροφος νιώθει ότι δεν τον ακούνε σε μικρά πράγματα. Ο άλλος απορροφάται υπερβολικά από τη δουλειά, το άγχος ή τις περιστασιακές καταστάσεις. Μικρές στιγμές αποσύνδεσης συσσωρεύονται και, αντί να επιλυθούν, μένουν μετέωρες μέσα στη σιωπή.

Με τον καιρό, αυτό δημιουργεί ένα ήσυχο χάσμα ανάμεσα στους δύο. Και το χάσμα αυτό εμφανίζεται παντού — λιγότερα αγγίγματα, λιγότερες ματιές, λιγότερη διάθεση για συναισθηματική οικειότητα. Η αλήθεια είναι πως δεν μπορεί να υπάρξει σωματική έλξη χωρίς τη συναισθηματική οικειότητα να τη στηρίζει.

Η ρουτίνα είναι ο σιωπηλός εχθρός μιας σχέσης

Στην αρχή όλα μοιάζουν φρέσκα. Προσπαθείς, κανονίζεις ραντεβού, κάνεις εκπλήξεις, μικρές χειρονομίες που κρατούν τη σπίθα ζωντανή. Σιγά-σιγά όμως, η καθημερινότητα παίρνει τα ηνία. Ίδια ωράρια, ίδιες υποχρεώσεις στο σπίτι, ίδιες κουβέντες.

Η ρουτίνα φέρνει σιγουριά, αλλά κρύβει και κίνδυνο. Όταν το πάθος γίνεται προαιρετικό, τα ζευγάρια ξεχνούν ότι η έλξη χρειάζεται ενέργεια για να δημιουργηθεί, όχι αυτόματο… πιλότο. Αυτό που ήταν συναρπαστικό γίνεται «θα το κάνουμε αργότερα» — κι αυτό το αργότερα γίνεται εβδομάδες ή μήνες… και μετά τέλος.

Η επικοινωνία που αργοσβήνει

Ένας από τους πιο ισχυρούς προγνωστικούς δείκτες απώλειας της έλλειψης σeξ είναι η σιωπή. Όχι απλώς οι ήσυχες στιγμές, αλλά η απουσία ουσιαστικών, ειλικρινών  συζητήσεων. Τα ζευγάρια σταματούν να μοιράζονται τα συναισθήματά τους. Αποφεύγουν να μιλήσουν για τις ανεκπλήρωτες ανάγκες τους. Ελπίζουν ότι «από μόνο του» θα διορθωθεί.

Όμως η σωματική έλξη δεν ανθίζει στη σιωπή. Ανθίζει στην ειλικρίνεια και το άνοιγμα του ενός προς του άλλου. Χωρίς αυτό το άνοιγμα ειλικρίνειας μπορεί να κοιμούνται μαζί κάθε βράδυ και παρ’ όλα αυτά να νιώθουν μόνοι.

Το άγχος μπαίνει ανάμεσά

Προθεσμίες στη δουλειά. Οικονομικές δυσκολίες. Προβλήματα με τα παιδιά. Οικογενειακές ευθύνες. Το άγχος βρίσκει πάντα τρόπο να τρυπώσει στη σχέση και να εγκατασταθεί. Όταν είσαι διαρκώς κουρασμένος ή πνιγμένος, το σeξ μοιάζει με ακόμη ένα καθήκον και όχι με φυσική επιθυμία.

Κι όταν το άγχος συσσωρεύεται χωρίς εκτόνωση, οι σύντροφοι αρχίζουν να ζουν περισσότερο σαν συνεργάτες που «τρέχουν τη ζωή» παρά σαν ζευγάρι που μοιράζεται αγάπη.

Οι άλυτες συγκρούσεις συσσωρεύονται

Συνήθως δεν είναι οι μεγάλες εκρήξεις που σκοτώνουν το σeξ, αλλά οι μικρές. Οι καυγάδες που ποτέ δεν λύθηκαν πραγματικά. Τα σχόλια που πλήγωσαν αλλά αγνοήθηκαν. Οι συγγνώμες που δεν ειπώθηκαν.

Αυτές οι στιγμές δεν εξαφανίζονται· δημιουργούν συναισθηματικό «μπάχαλο». Και όσο πιο πολύ σωρεύεται, τόσο πιο δύσκολο γίνεται να νιώσεις ανοιχτός, τρωτός, κοντά στον άλλον.

Η προσπάθεια… μειώνεται

Στην αρχή, η προσπάθεια μοιάζει τόσο εύκολο. Ντύνεσαι όμορφα, ακούς με προσοχή, προγραμματίζεις με ενθουσιασμό. Όμως με τον καιρό, η άνεση μετατρέπεται σε αδιαφορία.

Όταν σβήνει η προσπάθεια, σβήνει και η σπίθα για την σωματική και την ψυχική έλξη και τέλος έχει έρθει το πραγματικό τέλος. Η αδιαφορία είναι το τελικό στάδιο μια σχέσης που έχει τελειώσει και όχι μόνο σωματικά αλλά και ψυχικά.

Τελικές σκέψεις

Ο πιο συνηθισμένος λόγος που τα ζευγάρια δεν κάνουν σeξ δεν είναι ότι σταματούν να αγαπιούνται. Είναι ότι σταματούν να φροντίζουν την χημεία που τους ενώνει. Η συναισθηματική απόσταση μεγαλώνει, η ρουτίνα κυριαρχεί, η επικοινωνία φθίνει και το άγχος βαραίνει.

Όμως υπάρχει ελπίδα: Η σωματική και ψυχική έλξη μπορεί να ξαναχτιστεί. Δεν χρειάζονται τρομερές κινήσεις, αλλά σταθερές μικρές καθημερινές προσπάθειες. Το να ακούς όταν έχει σημασία. Το να επιλέγεις την επικοινωνία μέσα από μικρά πράγματα κάθε μέρα. Το να προστατεύεις την χημεία της σχέσης από την απόσταση, τη ρουτίνα και την αδιαφορία που εμφανίζεται ξαφνικά.

Γιατί η αγάπη δεν χάνει από μόνη της τη φωτιά της· σβήνει μόνο όταν πάψουμε να τη «τροφοδοτούμε». Και τα ζευγάρια που δεν αφήνουν ποτέ την χημεία να πεθάνει δεν είναι εκείνα που δεν γνώρισαν δυσκολίες. Είναι εκείνα που διάλεγαν ξανά και ξανά ο ένας τον άλλον και προσπάθησαν ξανά και ξανά και από τις δυο πλευρές, ακόμη κι όταν η ζωή προσπαθούσε να τους τραβήξει χώρια.