Άνδρας πέθανε μετά από «σeξ με σκύλο» σε χώρο στάθμευσης, έπειτα από θανατηφόρα επιπλοκή – Αλλεργία στο σπέpμα του σκύλου υπέδειξε ο ιατροδικαστής
Η drag queen είχε εμφανιστεί νωρίτερα το ίδιο βράδυ, αλλά μόλις λίγες ώρες αργότερα το σώμα της βρέθηκε κρυμμένο κάτω από χαρτόνια.
Ο Ντάρεν Μία-Μουρ
Μια drag queen που είχε εμφανιστεί βρέθηκε νεκρή σε ένα απομονωμένο σοκάκι στο κέντρο τoυ Κάρντιφ της Ουαλίας, αφού φέρεται να είχε κανονίσει συνάντηση με έναν άνδρα για σeξ με εκείνον και τον σκύλο του. H βραδιά του πήρε σκοτεινή τροπή, καθώς λίγες ώρες αργότερα το σώμα του βρέθηκε κάτω από στοίβα χαρτονιών.
Ο 39χρονος παντρεμένος drag performer, που ήταν καταγεγραμμένος σε μητρώο σeξουαλικών παραβατών, είχε συναντήσει έναν άνδρα με σκύλο τις πρώτες πρωινές ώρες σε έναν απομονωμένο δρόμο, όπου άρχισαν να έχουν σeξουαλική επαφή. Πλάνα από κάμερες ασφαλείας έδειξαν επίσης ότι μετά την εμφάνισή του στο κλαμπ, είχε σeξουαλικές επαφές με δύο ακόμη άνδρες.
Η έρευνα για τον θάνατο έδειξε ότι ο άνδρας συναντήθηκε μαζί με την drag queen σε ένα απομονωμένο πάρκινγκ στο κέντρο της πόλης για να κάνουν σeξ, έχοντας μαζί του και τον σκύλο.
Ο άνδρας, που θα παραμείνει ανώνυμος, είπε στο δικαστήριο:
«Επειδή ήταν συναινετικό και το ήθελε, τον άφησα να κάνει αυτό που μου ζητήσε. Δεν είχα ξαναδεί κάτι τέτοιο. Θα μπορούσα να το είχα σταματήσει και έπρεπε να το είχα σταματήσει, αλλά δεν το έκανα.»
Το επόμενο πρωί, η drag star δηλώθηκε αγνοούμενη από τον σύζυγό του, ενώ μια εργαζόμενη στο κλαμπ είπε ότι τον είδε να μπαίνει στο πάρκινγκ.
Ο διευθυντής του νυχτερινού κέντρου πήγε να ελέγξει τον χώρο στάθμευσης και είδε μέρος από το φόρεμα που φορούσε η drag queen το προηγούμενο βράδυ.
Όταν κοίταξε καλύτερα, είπε ότι βρήκε το σώμα της drag queen καλυμμένο με πεπλατυσμένα χαρτόκουτα που «σίγουρα είχαν τοποθετηθεί από πάνω του».
Ο Ντάρεν Μία-Μουρ ως drag queen
Τα κουτιά «κάλυπταν μεγάλο μέρος του σώματός του» και όταν δεν μπόρεσε να τον ξυπνήσει, κάλεσε τις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης.
Έκανε καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση μέχρι να φτάσουν οι διασώστες, αλλά διαπιστώθηκε νεκρός στο σημείο.
Οι παθολογοανατόμοι κατέληξαν ότι ο θάνατος δεν ήταν από τραύματα.
Ο ιατροδικαστής είπε ότι μια θεωρία ήταν πως η drag queen ήταν αλλεργικός στους σκύλους και ο αιφνίδιος θάνατός του ενδεχομένως να προκλήθηκε από το σπέpμα του σκύλου.
Πρόσθεσε:
«Ο παθολογοανατόμος έκανε την υπόθεση ότι μπορεί να υπήρχε κάποια παθολογική σχέση με αιφνίδιο θάνατο, που ενδεχομένως να προέκυψε από το σπέρμα του σκύλου;»
Ο ανώτερος αξιωματικός Paul Raikes απάντησε:
«Νομίζω ότι είναι αποδεκτό πως ο Darren είχε ευαισθησία στους σκύλους, αλλά δεν κατέστη δυνατό να δοθεί αιτία θανάτου και να αποδοθεί σε αυτό.»
Ο κ. Regan είπε ότι δεν πιστεύει πως ο σκύλος συμμετείχε αυθόρμητα σε σεξουαλική πράξη μεταξύ των δύο και πρόσθεσε ότι δεν υπήρχαν στοιχεία για το αν ο Meah-Moore, που είχε αλλεργία στους σκύλους, ήθελε να συμμετάσχει ο σκύλος.
Είπε:
«Δεν αποδέχομαι τον ισχυρισμό του άνδρα ότι ο σκύλος διείσδυσε στον Darren αυθόρμητα χωρίς ανθρώπινη ενέργεια. Δεν μπορώ όμως να προσδιορίσω πώς συνέβη αυτό. Λόγω έλλειψης στοιχείων, δεν μπορώ να καθορίσω αν ο εκλιπών επιδίωξε σεξουαλική επαφή με σκύλο, αλλά ούτε και υπάρχουν στοιχεία ότι δεν το έκανε.»
Για την αιτία θανάτου, ο ιατροδικαστής είπε ότι δεν υπήρχαν στοιχεία ότι προκλήθηκε από τραύμα ή φυσική ασθένεια. Πρόσθεσε:
«Δεν έχω επαρκή στοιχεία για να αποφανθώ ότι η αρρυθμία προκλήθηκε από διείσδυση σκύλου.»
Το δικαστήριο άκουσε ότι η αρχική ιατρική αιτία θανάτου δόθηκε ως: αιφνίδιος θάνατος σε άνδρα με βρογχικό άσθμα που είχε καταναλώσει αλκοόλ και σε χρονική συσχέτιση με σeξουαλική δραστηριότητα, συμπεριλαμβανομένης πρωκτικής επαφής.
Ο Ντάρεν Μία-Μουρ) από το Newport περιγράφηκε ως «στοργικός» σύζυγος
Κατά την έρευνα, η αστυνομία συνέλαβε τον ιδιοκτήτη του σκύλου με την υποψία ανθρωποκτονίας, αλλά αργότερα αφέθηκε ελεύθερος.
Αποδόθηκαν επίσης φόροι τιμής από τον πατέρα και τον σύζυγό του, οι οποίοι τον περιέγραψαν ως «στοργικό» και «στο κέντρο της γκέι κοινότητας του Κάρντιφ».
Η έρευνα άκουσε ότι οι εξετάσεις βρήκαν «ανθρώπινο και μη ανθρώπινο» σπέρμα στο σώμα του, ενώ το DNA ταίριαζε με τον σκύλο του άνδρα.
Σε δήλωση της οικογένειας αναφερόταν:
«Ο Darren Moore ήταν ένας στοργικός σύζυγος, γιος, αδελφός, θείος και φίλος. Ήταν πάντα η ψυχή της παρέας όπου κι αν πήγαινε. Ήταν η κοινωνική μας πεταλούδα. Φρόντιζε να έχει χρόνο για τους ανθρώπους και ποτέ δεν έκρινε τους άλλους.
Ο σύζυγος και η οικογένεια του Darren θέλουν να ευχαριστήσουν όλους για τη στήριξη, αλλά τώρα χρειάζονται χρόνο για να πενθήσουν και ζητούν με σεβασμό ιδιωτικότητα.»
Ο Meah-Moore φυλακίστηκε τον Μάρτιο του 1999 αφού καταδικάστηκε για τέσσερις κατηγορίες βιασμού αγοριού κάτω των 16 ετών. Το 2011 καταδικάστηκε επίσης σε τριετή επιτήρηση στην κοινότητα και 300 ώρες απλήρωτης εργασίας για παραβίαση όρων για σeξουαλικούς παραβάτες.
Αποτελεί ένα από τα πιο θρεπτικά και πολυσυζητημένα φρούτα που «κάνουν τον γιατρό πέρα», ενώ όπως αποκαλύπτει ένας ερευνητής, απομακρύνουν και τον κίνδυνο άνοιας
Προστατεύουν την καρδιά, ρυθμίζουν το σάκχαρο και συμβάλλουν στην απώλεια βάρους.
Τα μήλα δεν θεωρούνται τυχαία ως ένα φυσικό «φάρμακο», καθώς η συχνή κατανάλωσή τους ενισχύει την άμυνα του οργανισμού και προστατεύει από χρόνιες ασθένειες. Φαίνεται, όμως, πως είναι εξίσου πολύτιμα και για την υγεία του εγκεφάλου.
Όπως επισημαίνει ο Δρ Vincent Candrawinata, επιστήμονας τροφίμων, ερευνητής και κλινικός διατροφολόγος, υπάρχουν επιστημονικές ενδείξεις ότι η τακτική κατανάλωση μήλων μπορεί να βελτιώσει τη μνήμη και να μειώσει τον κίνδυνο εμφάνισης της νόσου Αλτσχάιμερ.
Πού όμως αποδίδονται αυτά τα πολύτιμα οφέλη; Τα μήλα περιέχουν σημαντικές βιταμίνες και μέταλλα που σχετίζονται με τη διατήρηση της μνήμης, όπως τα φλαβονοειδή. Τα συγκεκριμένα συστατικά έχουν αντιοξειδωτικές ιδιότητες και, εκτός από τα μήλα, περιέχονται και στη μαύρη σοκολάτα, στα μούρα, στο τσάι και στο κρασί.
Ο Δρ Vincent Candrawinata επικαλέστηκε αμερικανική μελέτη σε 2.800 συμμετέχοντες με μέση ηλικία τα 50 έτη, η οποία διαπίστωσε ότι όσοι έτρωγαν τροφές λιγότερο πλούσιες σε φλαβονοειδή είχαν δύο έως τέσσερις φορές περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν τη νόσο Αλτσχάιμερ και συναφείς παθήσεις σε μια περίοδο 20 ετών.
Η Σάσα Ντάριο, με πραγματικό όνομα Αναστασία Πρωτονοτάριου, γεννήθηκε το 1929 στον Πειραιά και εξελίχθηκε σε μία από τις σημαντικότερες Ελληνίδες χορεύτριες της μεταπολεμικής εποχής. 
Από μικρή έδειξε έφεση στον χορό, αν και μεγάλωσε σε φτωχική γειτονιά και δεν είχε επαφή με σχολές χορού. 
Πρώτα βήματα — Σπουδές και εδραίωση
Η πορεία της στην τέχνη ξεκίνησε τυχαία, όταν σε ηλικία 16-17 ετών έγινε δεκτή σε σχολή χορού ως ταλέντο.  Μετά τις βασικές της σπουδές στην Σχολή Μοριάνωβ, άνοιξε δρόμο για περαιτέρω εκπαίδευση στο εξωτερικό — Παρίσι, Ισπανία, Λονδίνο — σε σχολές και με δασκάλους υψηλού επιπέδου.  Η σκληρή δουλειά και το ταλέντο της την ανέδειξαν «πρώτη χορεύτρια» στην Εθνική Λυρική Σκηνή (ΕΛΣ), με συμμετοχή σε όπερες, οπερέτες και μπαλέτα.
Δείτε το βίντεο:
Θέατρο, κινηματογράφος και τηλεόραση
Η Δάριο δεν περιορίστηκε στο μπαλέτο. Συμμετείχε σε κινηματογραφικές ταινίες και θεατρικές παραστάσεις, ενώ στα μεταγενέστερα χρόνια εμφανίστηκε στην τηλεόραση ως κριτικός χορού και μέλος επιτροπής νέων ταλέντων στην εκπομπή Να η Ευκαιρία.  Η τηλεόραση την έκανε ευρέως γνωστή στο ευρύ κοινό, όχι μόνο στους γνώστες του χορού. 
Δείτε το βίντεο:
Αναγνώριση και κληρονομιά
Η πορεία της χαρακτηρίζεται από εξαιρετική τέχνη, πειθαρχία, αλλά και θέληση να ξεπεράσει τις δυσκολίες.  Σε μεταγενέστερα χρόνια, η Σάσα Ντάριο παραχώρησε το αρχείο της στην ΕΛΣ και τιμήθηκε για την προσφορά της στον κλασικό χορό και την ελληνική σκηνή. 
Δείτε το βίντεο:
Η φωνή της σήμερα — Θυμάται και εμπνέει
Συνεντεύξεις της τα τελευταία χρόνια δείχνουν έναν άνθρωπο γεμάτο ευγνωμοσύνη και αγάπη για τη ζωή και την τέχνη.  Η ίδια δηλώνει πως δεν θα άλλαζε τίποτα από όσα έζησε — ακόμα και τις δυσκολίες — γιατί αυτά διαμόρφωσαν τον χαρακτήρα και την καριέρα της. 
Δείτε το βίντεο:
«Ο χορός είναι η ζωή μου όλη, τα πάντα, το άπαν, το σύμπαν»
Η συνέντεξη της στην τοπική εφημερίδα ΠΑΛΜΟΣ
Ποιός λάτρης της τέχνης του χορού δεν γνωρίζει την Σάσα Ντάριο, την Ελληνίδα κορυφαία χορεύτρια της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, ηθοποιό του κινηματογράφου και κριτικό χορού. Για όσους νεότερους δεν την γνωρίζουν, το βιβλίο «36 Μαθήματα Χορού» (εκδόσεις Άγρα, 2022) περιλαμβάνει τις αναμνήσεις της όπως τις διηγήθηκε στον Ιάσονα Τριανταφυλλίδη. Η Σάσα Ντάριο έγινε αρχικώς πανελλήνια γνωστή χάρις στη συμμετοχή της στην κριτική επιτροπή νέων ταλέντων της εκπομπής «Να η Ευκαιρία» της κρατικής τηλεόρασης, μαζί με τους Γιώργο Κατσαρό, Γρηγόρη Γρηγορίου, Ροζίτα Σώκου και Λευτέρη Παπαδόπουλο. Γεννήθηκε στον Πειραιά και σπούδασε την τέχνη του χορού στις σχολές των Μοριάνοβ, Ζουρούδη, Κνιάζεφ, Πρεομπραζένσκα, Λένσκι, Νόρα, Αντόνιο Αλκαράζ, Νinio de Cadiz και Ντε Πιαν, ενώ συνεργάσθηκε με πολλούς θεατρικούς θιάσους.
Η Εθνική Λυρική Σκηνή ιδρύθηκε στα τέλη του 1939 χάρη στις ενέργειες του Κωστή Μπαστιά, που υπήρξε και ο πρώτος διευθυντής της, και μέχρι σήμερα έχει διανύσει αισίως μια πορεία 82 χρόνων. Σε αυτό το διάστημα, από το δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1940 μέχρι και σχεδόν τα μέσα της δεκαετίας του 1980, η Σάσα Ντάριο έζησε μαζί της μια… όμορφη τελικά ζωή και, ευτυχώς, τα θυμάται όλα σαν να έγιναν μόλις χθες. Άνθρωποι και χώροι, χρώματακαι υφές, γεγονότα και στιγμές, κάποιες γεμάτεςαγωνία ήστεναχώρια και άλλες αληθινοί θρίαμβοι, με κάθε της λέξη ζωντανεύουν ολόκληρο τοοπερατικό μας συγκρότημα —από τα πρώτα του σχεδόν βήματα— ενώ μέσα από τημαγική περιγραφή της ξεδιπλώνεται μια ζωή χορτάτη, χωρίς χρεωστούμενα, χωρίς πικρίες, μεμψιμοιρίες, και πάντα με ευγένεια και γενναιοδωρία προς τους ανθρώπους με τους οποίους συνεργάστηκε. Τίποτε δεν την προετοίμαζε για τη λαμπερή συνέχεια: Ξεκίνησε δύσκολα σε μια φτωχογειτονιά του Πειραιά, απροσδόκητα της ανοίχτηκε, στα δεκαεπτά της, ο δρόμος για το χορό, και πάλεψε σκληρά για να πετύχει, χάρη στην μεγάλη τόλμη της και το σπουδαίο όραμα. Η μοναδική αφήγησή της έχει μια εξαιρετική στάση προς τη ζωή.
Αν είχαμε να κάνουμε με δύο γυναίκες, σαν κόρη η Σάσα Ντάριο μάς αφηγείται πώς η Ε.Λ.Σ. σαν μάνα της άνοιξε την αγκαλιά της όταν εκείνη ήταν νεαρή, καινούργια χορεύτρια, πώς την ώθησε μέσα από σκληρή δουλειά να γίνει σύντομα «Πρώτη» και πώς αργότερα την τίμησε ως «Danseuse Étoile», «Άστρον Χορευτικόν και Απόλυτον», τίτλος που μέχρι τότε δεν είχε δοθεί ποτέ σε κάποια άλλη χορεύτρια ούτε και δόθηκε μετά, και αποτελεί στο χορό το αντίστοιχο της Primadonna assoluta.
Τα «36 Μαθήματα Χορού» δεν είναι μόνο η απλή εξιστόρηση του αγώνα ενός κοριτσιού που, αψηφώντας το δύσκολο και συχνά εχθρικό περιβάλλον στο οποίο ζούσε, πάλεψε μόνη, δούλεψε σκληρά κάνοντας σωστές επιλογές και τελικά δικαιώθηκε σαν γυναίκα και σαν καλλιτέχνιδα. Ούτε είναι μόνο άλλη μία απόδειξη πώς το να ξεκινήσει κανείς με λίγα εφόδια, αν πραγματικά το θέλει, δεν μπορεί να τον εμποδίσει να πετύχει σε αυτό με το οποίο θέλει να καταπιαστεί. Αποτελούν τρανό παράδειγμα για το πώς μια γυναίκα είναι ικανή, ατσαλώνοντας τη θέλησή της, να αλλάξει τροχιά ζωής ώστε να αποφύγει τις ταπεινές υποχωρήσεις. Παράλληλα όμως εμπεριέχουν και την ολοζώντανη ιστορία της λειτουργίας των πρώτων χρόνων της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, η οποία μέσα από την αυτοβιογραφική αφήγηση της Σάσας Ντάριο και τα ακριβή στοιχεία του βιβλίου φωτίζει τόσο τις άγνωστες σε πολλούς συνθήκες που αντιμετώπισαν αρχικά όσοι υπηρέτησαν την τέχνη του χορού στην Ελλάδα, όπως την έλλειψη υλικών και τεχνογνωσίας, όσο και τους ίδιους τους ανθρώπους της και τον τρόπο δουλειάς τους, όπως ο Άγγελος Γριμάνης, ο Βασίλης Φωτοπουλος, η Ανθή Ζαχαράτου, ο Νίκος Ζαχαρίου, ο Γιάννης Μέτσης κ.α. Η Σάσα Ντάριο μας μιλάει σε πρώτο πρόσωπο και παρουσιάζει τη ζωή της, την Ε.Λ.Σ. και την ιστορία της. Και η Ε.Λ.Σ., άλλωστε, τόσα χρόνια παρουσίασε, ανέδειξε και αποθέωσε τη Σάσα Ντάριο…
«ΠΑΛΜΟΣ»: Σε ποιο περιβάλλον μεγαλώσατε και πώς ήταν τα παιδικά σας χρόνια στο Πειραιά;
ΣΑΣΑ ΝΤΑΡΙΟ: Το πατρικό μου σπίτι ήταν μεταξύ Πειραιά και Κοκκινιάς μέναμε στη Λεύκα όπου έζησα έως το 1944. Με τον πόλεμο, έγινε ένας ισχυρός βομβαρδισμός και έτσι αναγκαστήκαμε να φύγουμε νύχτα… Στην αρχή φιλοξενηθήκαμε από έναν φίλο – καταλαβαίνετε, δύσκολες εποχές, πέτρινα χρόνια όπως λέμε. Ήμουν πολύ μικρή και το ότι κατάφερα να ζήσω ήταν αρκετό!
«Π»: Τί σας ώθησε στον μαγικό κόσμο του χορού;
Σ.ΝΤ.: Ξέρετε, εγώ γεννήθηκα με το χορό και για τον χορό. Όταν ήμουν ακόμα πολύ μικρή, μου χτυπούσαν παλαμάκια κι εγώ ανέβαινα και χόρευα στα τραπέζια. Η πρώτη χορεύτρια που είδα και μαγεύτηκα ήταν η Σίρλεϊ Τέμπλ στην Αγία Σοφία στον Πειραιά. Τότε κατάλαβα ότι εκείνη ακριβώς τη μαγική στιγμή βρήκα τί ήθελα να κάνω στη ζωή μου!
«Π»: Σπουδάσατε την Τέχνη το χορού στις μεγαλύτερες σχολές του κόσμου. Τί κρατήσατε από τη διδασκαλία σας, ως το πιο σημαντικό «εφόδιο» του χορευτή;
Σ.ΝΤ.: Αχ, όταν σπούδαζα ήταν οι εποχές πολύ δύσκολες, φτώχεια παντού, ελάχιστες επιλογές για σπουδές. Αρχικώς γράφτηκα στη Σχολή Μπαλέτου Μοριάνοβ και έμαθα τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει ο καλλιτέχνης για να σπουδάσει και να βιοποριστεί. Τότε άκουσα ότι προκηρύχθηκε διαγωνισμός στην Εθνική Λυρική Σκηνή. Και με την άγνοια κινδύνου που είχα τότε, ζήτησα από τον Μοριάνοβ να μου δείξει βήματα σε μια εύκολη, μικρή χορογραφία – φυσικά μου αρνήθηκε και μου απάντησε ότι είναι πολύ νωρίς αυτό που ζητάω. Ξέσπασα σε κλάματα και με είδε η ανιψιά του, Σόνια Μοριάνοβα, η οποία με λυπήθηκε, με συμπόνεσε και μου έδειξε εκείνη ένα πιτσικάτο. Στην Επιτροπή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής ήταν ο μεγάλος χορευτής Γριμάνης, η Κωτσοπούλου και ο Μόρντο, σκηνοθέτης του Εθνικού Θεάτρου. Οι διαγωνιζόμενες είχαν πολλά έτη σπουδών, τη στιγμή που εγώ είχα ελάχιστα… Όμως είδα σε εμένα κάτι που ξεχώριζε και με επέλεξαν να μπω στην Εθνική Λυρική Σκηνή! Αυτό άλλαξε για πάντα τη ζωή μου και ήμουν τόσο ευτυχισμένη! Φανταστείτε ότι ο πρώτος μου μισθός ήταν 190 δραχμές – θρίαμβος για μένα που μπορούσα να μαζέψω χρήματα για τις σπουδές μου.
«Π»: Μιλήστε μας για την αίσθηση πάνω στη σκηνή
Σ.ΝΤ.: Ω, το ωραιότερο συναίσθημα της ζωής μου και το μεγαλύτερο! Δόθηκα ολόκληρη στο χορό, ήταν το πάθος μου!
Σε μια παράσταση της «Αϊντα» χορεύαμε και εγώ βρισκόμουν στα χέρια τεσσάρων χορευτών και στα πρώτα κιόλας βήματα πέφτει το σκηνικό. Ευτυχώς δεν τραυματίστηκε κανείς μας αλλά το θυμάμαι σαν τώρα. Εδώ θέλω να πω ότι θεωρώ προφητικό το ότι είδα στο όνειρό μου την προστάτιδα μητέρα μου.
Ο χορός είναι η μεγαλύτερη αγάπη μου, έζησα ονειρεμένες στιγμές στη σκηνή όπου ένοιωθα να πετάω, όχι απλώς να χορεύω.
«Π»: Πώς βλέπετε την εξέλιξη του χορού σήμερα;
Σ.ΝΤ.: Ως εξέλιξη την θεωρώ καταπληκτική. Υπάρχουν πλέον όλα τα μέσα, πολλές σχολές για σπουδές, πολλοί διδάσκαλοι, κάτι που εμείς την εποχή εκείνη δεν είχαμε. Αυτή την ευκολία, θα έλεγα, του σήμερα, εμείς δεν την απολαμβάναμε. Σήμερα η Εθνική Λυρική Σκηνή έχει καταπληκτικό μπαλέτο με υπέροχους, καταρτισμένους χορευτές και χορεύτριες. Και είναι αληθινή μαγεία να παρακολουθείς παραστάσεις με μπαλέτο.
«Π»: Τί θα συμβουλεύατε έναν υποψήφιο χορευτή;
Σ.ΝΤ.: Ο χορός είναι έρωτας! Ο χορός είναι κάτι από το οποίο δεν μπορείς να βιοποριστείς. Σήμερα ο χορευτής είναι κάτι σαν … υπάλληλος και βλέπει τα πράγματα ανάλογα με το μισθό του ενώ δεν είναι έτσι ο χορός. Θα πρότεινα λοιπόν στον σημερινό χορευτή ό,τι αποφασίσει να το κάνει με την καρδιά του! Και να δωθεί σε αυτό!
«Π»: Το πάθος για την τέχνη του χορού, σας οδήγησε και στην Ακαδημία Κινηματογράφου;
Σ.ΝΤ.: Ναι, το πάθος μου για τον χορό ήταν το πρώτο βήμα. Ένα ακόμα κίνητρο για την Ακαδημία Κινηματογράφου ήταν το ποιοί δίδασκαν εκεί τότε: ο Δελμύρας, ο Καραβίας ενώ συμμαθητής μου ήταν ο Ιάκωβος Καμπανέλλης. Έκανα σπουδές υποκριτικής για έναν χρόνο και μου έλεγαν, θυμάμαι, ότι θα γίνω η Κλάρα Μπόου (σ.σ.: κινηματογραφική μούσα των ‘20s) της Ελλάδας! Αυτό ήταν το ξεκίνημά μου. Από τη σχολή Μπαλέτου Μοριάνοβα και μετά, τα όνειρά μου πήραν φτερά!
«Π»: Περιττό να σας ρωτήσω τί είναι ο χορός για εσάς.
Σ.ΝΤ.: Ο χορός είναι η ζωή μου όλη, τα πάντα, το άπαν, το σύμπαν! Δεν με ενδιέφερε ποτέ κάτι άλλο. Ήταν καθαρά η πρώτη και αυστηρά προσωπική επιλογή μου. Μεγάλος έρωτας! Πάντα πίστευα ότι ο καλλιτέχνης δίνει το είναι του ολόκληρο στην τέχνη του. Μάλιστα μια φορά είδα στο σινεμά την Imperio Argentina να χορεύει ισπανικούς χορούς – εκεί κατάλαβα ότι ήξερα τί θέλω!
«Π»: Μιλήστε μας για την Εθνική Λυρική Σκηνή.
Σ.ΝΤ.: Με τον κίνδυνο να επαναληφθώ θα σας πω: η ζωή μου όλη! Βρέθηκα εκεί όταν διάβασα ότι προκηρύσσει ένα διαγωνισμό και με τη βοήθεια, όπως σας είπα, της Σόνιας Μοριάνοβα, έμαθα κάτι βήματα τύπου χορογραφίας και εμφανίστηκα μπροστά στην κριτική επιτροπή ενθουσιασμένη! Έγινα δεκτή και η ζωή μου άλλαξε ριζικά και για πάντα. Το όνειρό μου έγινε πραγματικότητα, ο νέος κόσμος που ονειρευόμουν ανοιγόταν μπροστά μου για πάντα. Λατρεία και ευτυχία συνάμα!
«Π»: Η τουρνέ στην Αλεξάνδρεια;
Σ.ΝΤ.: Εκεί άλλαξε η ζωή μου, σ’εκείνη την τουρνέ. Είμασταν ένας μεγάλος θίασος σ’ένα μέρος όπου η ελληνική παροικία ήταν πλούσια και ισχυρή. Στο θίασο ήταν οι Άννα Μαρία Καλουτά, Λάμπρος Κωνσταντάρας, Ρένα Ντορ, Λειβαδίτης, ο μαέστρος ο Ριτσιάδης, ο σκηνοθέτης ο Μουζενίδης. Υψηλότατο το επίπεδο. Ήρθε και ο επιχειρηματίας τότε με τον Θόδωρο Κρίτα με είδαν, με ενέκριναν κι έφυγα με τον Γριμάνη. Τρεις μήνες στην Αίγυπτο, δύο μήνες στην Κύπρο κι ένα μήνα στην Κωνσταντινούπολη. Μια πρωτόγνωρη εμπειρία…!
«Π»: Και μετά στο Παρίσι;
Σ.ΝΤ.: Αχ, το Παρίσι, η πόλη του φωτός! Στο μαγικό, λοιπόν, Παρίσι, στην πόλη των τεχνών έμεινα τρεις μήνες, στη μεγαλύτερη σχολή του Στούνιο ΒΑΚΕΡ. Εκεί συνάντησα τους μεγαλύτερους χορευτές του κόσμου. Σπούδασα μπαλέτο φλαμένκο και σ’αυτό τον χορό βρήκα εμένα, βρήκα τον εαυτό μου! Ο μοντέρνος χορός δεν μου πολυάρεσε. Όμως όταν γνώρισα και έμαθα τις καστανιέτες, κάτι «ταράχτηκε» μέσα μου!
«Π»: Τί είναι η πειθαρχία στο χορό;
Σ.ΝΤ.: Είναι το άλφα και το ωμέγα για έναν χορευτή το να έχει πειθαρχία. Περιλαμβάνει τα πάντα, καθώς ο χορός είναι μέτρημα, βήματα, τεχνική και όχι μόνο. Ήμουν εξαιρετικά πειθαρχημένο άτομο γι’αυτό και κατάφερα τέτοια επιτυχημένη καριέρα στο χορό. Ο χορός είναι όπως ο στρατός. Αυτό διδάσκονται οι χορευτές και το εφαρμόζουν και στη ζωή τους έξω από τον χορό.
«Π»: Ποιά είναι η καλύτερη παράσταση που έχετε δει ποτέ;
Σ.ΝΤ.: Δύσκολη ερώτηση… Η «Μπατερφλάι», με συνεπήρα η Μποέμ, η Τραβιάτα, η Αΐντα, ο Ναμπούκο, αχ και η Μαρία Κάλλας αναμφισβήτητα.
Θυμάμαι επίσης τον Νουρέγιεφ στο Ηρώδειο, τον οποίο γνώρισα μέσα από τις παραστάσεις του στο Παρίσι με την Ντάι Ντε στην «Ωραία Κοιμωμένη» με κοστούμια Ιβ Σεν Λοράν. Θα μου μείνει αξέχαστη παράσταση!
«Π»: Μιλήστε μας για την εκπομπή «Να, η ευκαιρία».
Σ.ΝΤ.: Τί να πρωτοπώ! Πέρασα δέκα εξαιρετικά χρόνια και μάλιστα ήμουν η μόνη που έμεινα τόσο μαζί τους. Με αγκάλιασαν όλοι στην Επιτροπή, ο σκηνοθέτης Γρηγόρης Γρηγορίου, ο συνθέτης Γιώργος Κατσαρός, η δημοσιογράφος και κριτικός Ρωζίτα Σώκου, ο χορογράφος Γιάννης Φλερύ, ο στιχουργός Λευτέρης Παπαδόπουλος. Δεν ήμουν αυστηρή νομίζω, βοηθούσα τα παιδιά και πάντα έβαζα καλούς βαθμούς.
«Π»: Είστε ευτυχισμένος άνθρωπος;
Σ.ΝΤ.: Ναι, απολύτως! Νοιώθω ευτυχισμένη, «γεμάτη», έκανα ακριβώς ό,τι ήθελα και ήμουν και είμαι πλαισιωμένη από πολλή αγάπη με φίλους ζωής. Νοιώθω πως η ζωή μου είναι ένα όνειρο!
«Π»: Τί σας στενοχωρεί;
Σ.ΝΤ.: Με απόλυτη ειλικρίνεια θα σας πω ότι διώχνω τα θλιβερά. Πέρασα δύσκολα παιδικά χρόνια και δεν ήθελα η ζωή μου να μαυρίζει άλλο. Οι όμορφες αναμνήσεις της καλλιτεχνικής μου ζωής με βοήθησαν και τα ξεπέρασα όλα.
«Π»: Μαθαίνουμε τη ζωή σας μέσα από τα «36 Μαθήματα Χορού» του Ιάσονα Τριανταφυλλίδη.
Σ.ΝΤ.: Ο θάνατος του Ιάσονα Τριανταφυλλίδη ήταν ένα εξαιρετικά τραγικό γεγονός για μένα. Για ένα χρόνο σχεδόν ήταν καθημερινά μαζί μου, δεθήκαμε πολύ, τον αγάπησα βαθιά όπως κι εκείνος ανέπτυξε μια σχέση στοργής μαζί μου. Μου λείπει πολύ… Ήταν ένας καταπληκτικός επαγγελματίας, άψογος στη δουλειά του, αξιαγάπητος ως άνθρωπος και είχε εξαιρετικές γνώσεις.
Αν και μεσουράνησε κατά την διάρκεια των δεκαετιών του 1960 και του 1970, η Φωτεινή Μαυράκη είχε την μοίρα και άλλων μεγάλων λαϊκών φωνών. Έμεινε στο περιθώριο κι όταν τελικά νόσησε δεν διέθετε χρήματα για την θεραπεία της, ενώ μετά τον χαμό της δεν βρέθηκε ούτε ένας άνθρωπος για να καλύψει τα έξοδα για την κηδεία της…
Αναμφίβολα πικρό τέλος για μια τραγουδίστρια που έκανε τα πρώτα βήματά της στο καλλιτεχνικό στερέωμα σε ηλικία μόλις 13 ετών και είχε την τύχη και την ευλογία να τραγουδήσει δίπλα σε «ιερά τέρατα» της εποχής, όπως η Σωτηρία Μπέλλου, ο Πάνος Γαβαλάς, ο Μανώλης Αγγελόπουλος, ο Σπύρος Ζαγοραίος και πολλοί άλλοι.
Γεννημένη ως Μαρία Κιορ Αλή Ογλού, όπως ήταν το κανονικό όνομά της, υιοθέτησε το καλλιτεχνικό Φωτεινή Μαυράκη και ξεκίνησε την καριέρα της στον χώρο του θεάματος, προκαλώντας αμέσως εντύπωση με τις δυνατότητες της φωνής της. Ακόμη και ο τεράστιος ερμηνευτής Στέλιος Καζαντζίδης την παραδεχόταν ανοιχτά για το μοναδικό μέταλλό της, ενώ και ο Νίκος Ξανθόπουλος στην αυτοβιογραφία του αποκαλύπτει πως ακόμη και ο Γιώργος Νταλάρας ή η Χάρις Αλεξίου είχαν βρεθεί ως θαμώνες στα μαγαζιά που τραγουδούσε εκείνη, σε ένα είδος… ζωντανού φροντιστηρίου για τα λαϊκά πατήματα της φωνής της.
Εκείνη την εποχή είχε πλούσια παρουσία, με πολλές μεγάλες επιτυχίες, ανάμεσα στις οποίες ξεχωρίζουν τα «Έφυγες αγάπη μου», «Απόψε κλαίει ο ουρανός», «Χίλιες φωτιές» και «Μουσαφιραίοι είμαστε σε αυτή την κοινωνία», που την είχαν μετατρέψει σε όνομα περιζήτητο στα διάφορα σχήματα των λαϊκών μαγαζιών ή κοσμικών κέντρων, ενώ ήταν και η πρώτη φίρμα στη δισκογραφική εταιρεία του Δημήτρη Πολίτη.
Έμεινε ενεργή επαγγελματικά μέχρι το 1996, αλλά στη συνέχεια η μοίρα της φέρθηκε με τον πλέον σκληρό τρόπο θέτοντάς της αντιμέτωπη με τον καρκίνο. Αντί για τα μαγαζιά, έφτασε στο σημείο να γίνει θαμώνας νοσοκομείων και να μπαινοβγαίνει στον Άγιο Σάββα, στο Μεταξά και το Θριάσειο… Το 2012 η κατάσταση πλέον είχε γίνει απελπιστική και μάλιστα οι εφημερίδες της εποχής κάλυψαν το θέμα με τίτλους όπως «Το δράμα μιας μεγάλης λαϊκής φωνής» για να περιγράψουν τη μάχη που έδινε ολομόναχη, δίχως την παραμικρή βοήθεια και με μια πενιχρή σύνταξη της τάξεως των 300 ευρώ που λάμβανε από την πρόνοια.
Η ίδια έλεγε τότε: «Έχω οικονομικό πρόβλημα για τον λόγο ότι χρειάζομαι σε 24ωρη βάση οξυγόνο, γιατί δεν έχω πνεύμονα. Κάθε εβδομάδα έρχεται σπίτι μία κοπέλα από την Πρόνοια. Έχω και τρία παιδιά που μου στέκονται, αλλά έχουν μεγάλες οικογένειες και είναι πνιγμένα στα δάνεια. Τότε που δούλευα ήμουν συνεπής και πλήρωνα, αλλά τώρα δεν είμαι σε θέση… Μπαινοβγαίνω στα νοσοκομεία, πότε στο αντικαρκινικό στον Αγιο Σάββα, πότε στου Μεταξά ή στο Θριάσειο. Κάθε λίγο και λιγάκι πέφτει το οξυγόνο και παθαίνω λοιμώξεις του αναπνευστικού»…
Παρά τις προσπάθειες που έγιναν για να συγκεντρωθούν χρήματα για την μηνιαία θεραπεία της, το κόστος της οποίας άγγιζε τα 500 ευρώ, η υγεία της συνεχώς χειροτέρευε. Παράλληλα εξαφανίζονταν από κοντά της και οι άνθρωποι που θα μπορούσαν να την βοηθήσουν ή έστω να της συμπαρασταθούν για να απαλύνουν τον πόνο της μοναξιάς και της εγκατάλειψης.
Τα τελευταία χρόνια της ζωής της η κατάστασή της ήταν τέτοια που δύσκολα αναγνώριζε κανείς την γεμάτη πάθος και δύναμη γυναίκα που κάποτε είχε όλον τον κόσμο στα πόδια της να τρελαίνεται την ώρα που ανέβαινε στο πάλκο. Μόνο λίγες κασέτες είχε να δείχνει στους ελάχιστους που διάβαιναν το κατώφλι της για να τους πείσει ότι ήταν αυτή, η μία και μοναδική Φωτεινή Μαυράκη.
Λίγο πριν το τέλος, έγινε ακόμη μία απόπειρα για να της εξασφαλιστεί μια τιμητική σύνταξη για την προσφορά της από το υπουργείο Πολιτισμου. Κάτι που όμως δεν συνέβη ποτέ αφού το 2015 ο θάνατος πρόλαβε νε της χτυπήσει την πόρτα. Η κηδεία της μάλιστα τελέστηκε στον Ίασμο του νομού Ροδόπης όπου διέμενε με έξοδα του γραφείου τελετών «Το Πρώτο» από την Κομοτηνή, αφού δε βρέθηκε κανένας για να καλύψει αυτή την δαπάνη…
Για την παιδική ηλικία της, την καριέρα της, την οικογένειά της και τη φιλία της με τον Καζαντζίδη μίλησαν στη Μηχανή του Χρόνου, οι κόρες της Φωτεινής Μαυράκη, Αναστασία και Μαρία.
Γεννήθηκε στη Νέα Ιωνία στις 15 Ιανουαρίου 1947. Την αγάπη της για το τραγούδι έδειξε από πολύ μικρή, σε ηλικία 13 ετών. Οι γονείς της προέρχονταν από τη Μικρά Ασία και είχαν τσιγγάνικη καταγωγή. Αρχικά κατοίκησαν στα Πετράλωνα. Η οικογένεια ήταν ευκατάστατη, καθώς ο πατέρας της ήταν έμπορος. Η Φωτεινή Μαυράκη είχε 8 αδέρφια.
Όμως, όταν ο πατέρας της αρρώστησε, η οικογένεια έπρεπε να προσαρμοστεί στις νέες συνθήκες. Έτσι, τα παιδιά προσπάθησαν από μικρή ηλικία να βρουν δουλειά. Μάλιστα, κάποια από τα κορίτσια εργάστηκαν ως υπηρέτριες στα σπίτια, το οποίο συνηθιζόταν εκείνη την περίοδο.
Σε ηλικία 15 ετών, πήρε μέρος ως κομπάρσος μαζί με άλλα παιδιά στην ταινία του Ηλία Καζάν, «Αμέρικα, Αμέρικα!», τη μουσική της οποίας είχε υπογράψει ο Μάνος Χατζιδάκις. Το έργο κέρδισε Όσκαρ καλλιτεχνικής διεύθυνσης και δύο Χρυσές Σφαίρες καλύτερης σκηνοθεσίας και καλύτερου πρωτοεμφανιζόμενου ηθοποιού.
Όταν έμεναν στην Αγία Βαρβάρα, κοντά στο σπίτι υπήρχε ένα ύψωμα, στο οποίο η Μαυράκη πήγαινε και τραγουδούσε. Ο συνθέτης Μιχάλης Αλεξάκης κάποια στιγμή άκουσε τυχαία τη φωνή της. Εκείνος τη ρώτησε αν θα ήθελε να κάνει δίσκο κι εκείνη δέχτηκε.
Έτσι, το 1964, σε ηλικία 17 ετών, ηχογράφησε το πρώτο της 45αρι, ένα μόνο τραγούδι, «Έμαθα πως φεύγεις για την ξενιτιά». Η κόρη της, Μαρία, ανέφερε στη ΜτΧ ότι «τη φωνή την ακούς ότι είναι παιδική. Η μητέρα μου δεν ήθελε να ακούει το τραγούδι, έλεγε “κλείσ’ το, κλείσ’ το δεν ακούγομαι” και γελάγαμε».
Ο Στέλιος Καζαντζίδης και ο Σταύρος Παράβας
Η Μαυράκη εντάχθηκε στο δυναμικό της εταιρείας «Πολυφών» του Δημήτρη Πολίτη. Η κόρη της Μαρία επισημαίνει ότι «η μητέρα μου ξεκίνησε στην Πολυφών και τελείωσε στην Πολυφών. Δεν πήγε, παρά τις συζητήσεις, ποτέ πουθενά αλλού».
Σε εκείνη τη δισκογραφική ερμήνευσε τη μεγάλη επιτυχία της «Μουσαφιραίοι είμαστε». Το τραγούδι αρχικά προοριζόταν για τον Στέλιο Καζαντζίδη, ο οποίος αρνήθηκε να το τραγουδήσει. Έτσι, έγινε πρόταση στη Μαυράκη, η οποία δέχτηκε.
Το τραγούδι έγινε τέτοια επιτυχία που ο Καζαντζίδης μετάνιωσε που απέρριψε την πρόταση. Μάλιστα, το συγκεκριμένο συμβάν ήταν αιτία «πειράγματος», καθώς οι δύο καλλιτέχνες ήταν φίλοι. Ο λαϊκός τραγουδιστής την αποκαλούσε «μπέμπα» και έκαναν συχνά παρέα.
Εκτός από τον Στέλιο Καζαντζίδη, η Μαυράκη είχε συνεργαστεί με μεγάλα ονόματα του ελληνικού πενταγράμμου, όπως η Σωτηρία Μπέλλου, ο Μίμης Πλέσσας και ο Πάνος Γαβαλάς.
Σε μια ταινία με πρωταγωνιστή τον Σταύρο Παράβα , είχε τραγουδήσει το «Πες μας ζωή τι φταίξαμε». Όταν συναντήθηκε με την Μαυράκη της είπε «Φωτεινή, θέλω να σου ζητήσω συγγνώμη, γιατί το “εκτέλεσα” κανονικά το τραγούδι».
Η ίδια είχε συμμετάσχει στην ταινία «Το πιο γρήγορο μπουζούκι», με Τάσο Γιαννόπουλο, λέγοντας δύο τραγούδια.
Η απαγόρευση στα «βαριά» λαϊκά
Η περίοδος ακμής της ήταν τις δεκαετίες του 1960 και του 1970, στη διάρκεια των οποίων υπήρχε δικτατορία. Τότε, οι αρχές είχαν βάλει όρια στους καλλιτέχνες για το πρόγραμμά τους. Τους είχαν απαγορεύσει να ερμηνεύουν «βαριά» λαϊκά, και κατ’ επέκτασιν «βαριά» ζεϊμπέκικα, που μιλούσαν για τη φτώχεια, τον πόνο και την ξενιτιά.
Αυτή η παράμετρος «είχε πει ότι τους δυσκόλεψε, γιατί δεν τραγουδούσαν αυτά που ήθελαν», ανέφερε η κόρη της, Μαρία.
Η προσωπική ζωή
Η Φωτεινή Μαυράκη παντρεύτηκε το 1971 και απέκτησε 3 παιδιά, δύο κόρες και έναν γιο. Χώρισε το 1978. Στο διαζύγιο δεν είχε εκείνη την επιμέλεια. «Δεν έδιναν την επιμέλεια στον καλλιτέχνη που ξενυχτούσε, που έλειπε από το σπίτι και που ταξίδευε», υποστήριξε η Μαρία.
Αν και φοβόταν τα αεροπλάνα, έκανε συχνά επαγγελματικά ταξίδια τόσο στο εσωτερικό, όσο και στο εξωτερικό. Είχε ταξιδεύσει στη Γερμανία, Σουηδία, Αγγλία, Αμερική, Αυστραλία.
Η μεγάλη της αγάπη ήταν η Θεσσαλονίκη. Εκεί, είχε συναντήσει και τον άσημο τότε Βασίλη Καρρά. Σύμφωνα με την κόρη της, Αναστασία, η Μαυράκη είχε πει: «θα γίνει πολύ μεγάλος τραγουδιστής και είναι και πάρα πολύ καλός άνθρωπος».
Στο επαγγελματικό ταξίδι στην Αμερική, χρειάστηκε να μείνει μακριά από το σπίτι για μεγάλο χρονικό διάστημα. Όταν γύρισε στην οικογένειά της, πήρε αγκαλιά το μικρότερο παιδί της και εκείνο την αποκάλεσε «θεία».
Ήταν μια προσωπικότητα που αγαπούσε πολύ την οικογένειά της και έδινε τη βοήθειά της σε όποιον τη χρειαζόταν. «Είχε για όλους δώρα η βαλίτσα της, συντηρούσε τους γονείς της, όπου μπορούσε βοηθούσε», είπε στη ΜτΧ η κόρη της, Μαρία.
Όταν σταμάτησε το τραγούδι άρχισαν οι ψευδείς ειδήσεις
Έκανε 13 μεγάλους δίσκους. Ο τελευταίος ηχογραφήθηκε το 1986. Τη δεκαετία του 1990 σταμάτησε να κάνει εμφανίσεις, ενώ ηχογράφησε κάποια παλιά τραγούδια της με καινούρια εκτέλεση.
«Επέλεξε η ίδια να σταματήσει το τραγούδι. Νομίζω είχε κουραστεί. Είχε μια οικογένεια που την υπεραγαπούσε. Λάτρευε ο ένας τον άλλον. Και προφανώς ήθελε να τους ζήσει», ανέφερε στη ΜτΧ, η κόρη της Μαρία.
Στο διαδίκτυο κυκλοφορούσε η ψευδής είδηση ότι το πραγματικό της όνομα ήταν Μαρία Κιορ Αλή Ογλού. Ωστόσο, το πραγματικό όνομά της ήταν Φωτεινή Μαυράκη, με το οποίο και πορεύτηκε καλλιτεχνικά. Δεν το άλλαξε, όπως συνήθιζαν τότε να κάνουν οι τραγουδιστές και οι ηθοποιοί.
Η κόρη της, Μαρία, είπε ότι η Κιορ Αλή Ογλού «ήταν μια ζητιάνα, όπως την είπαν σε ένα δημοσίευμα, η οποία οικειοποιήθηκε το όνομα της μητέρας μου και ζούσε στην Κομοτηνή».
Επιπλέον, ενώ η Φωτεινή Μαυράκη ήταν ακόμα εν ζωή είχε κυκλοφορήσει η είδηση ότι είχε πεθάνει. Τα ψευδή νέα δεν σταμάτησαν ακόμα και όταν έφυγε από τη ζωή, διαδίδοντας ότι πέθανε μόνη της και ότι τάφηκε στην Κομοτηνή.
Η λαϊκή τραγουδίστρια εξέπνευσε στις 4 Νοεμβρίου 2015, στις 11.30 το βράδυ, έχοντας δίπλα της την οικογένειά της μέχρι την τελευταία στιγμή. Τάφηκε στην Αθήνα, στο Γ’ Νεκροταφείο.
Μερικές από τις επιτυχίες της ήταν «Ή εμένα ή την άλλη», «Χίλιες φωτιές» και «Απόψε κλαίει ο ουρανός».
Μαρία Αντωνά: Η στιγμή που κολυμπά δίπλα σε καρχαρία στις Μαλδίβες – Η ατάκα του Γιώργου Λιάγκα
Η Μαρία Αντωνά δημοσίευσε ένα βίντεο από τις διακοπές που είχε πραγματοποιήσει μαζί με τον Γιώργος Λιάγκας στις Μαλδίβες, εντυπωσιάζοντας τους ακολούθους της με τις εικόνες από τα καταγάλανα νερά του Ινδικού Ωκεανού.
Στο βίντεο, φαίνεται να απολαμβάνει το μπάνιο της στη θάλασσα, όταν ξαφνικά δίπλα της εμφανίζεται ένας καρχαρίας, δημιουργώντας μια στιγμή που συνδύασε αγωνία και ενθουσιασμό. Την ιδιαίτερη αυτή σκηνή κατέγραψε ο Γιώργος Λιάγκας, ο οποίος ακούγεται να σχολιάζει με χιούμορ:
«Η Μαρία και ο καρχαρίας. Η Μαρία φοβήθηκε».
Παρά την αρχική της έκπληξη από την παρουσία του θαλάσσιου επισκέπτη, η παρουσιάστρια διατήρησε την ψυχραιμία της και συνέχισε να απολαμβάνει την εμπειρία, χαρίζοντας στους followers της ένα εντυπωσιακό στιγμιότυπο από τις διακοπές τους.
Θρίλερ έζησε μία 65χρονη στην Πάτρα που βρέθηκε στο νεκροταφείο και ήπιε νέφτι αντί για νερό.
Η γυναίκα βρισκόταν στο νεκροταφείο του χωριού με σκοπό να προβεί σε εργασίες καθαρισμού του οικογενειακού μνήματος.
Εκεί που καθάριζε, άγνωστο πως, μπερδεύτηκε και ενώ ήθελε να πιεί νερό, πήρε το μπουκάλι με το νέφτι και άρχισε να πίνει! Φυσικά σταμάτησε σχεδόν αμέσως, όμως η ζημιά ήδη είχε γίνει.
Μόλις κατάλαβε τι είχε κάνει και ενώ στην κυριολεξία «καιγόταν», η 65χρονη άρχισε να καλεί σε βοήθεια! Ούρλιαζε μέσα στο Νεκροταφείο! Συγχωριανοί της έσπευσαν σε βοήθεια και μετέφεραν τη γυναίκα, αρχικά στο Κέντρο Υγείας Κάτω Αχαΐας.
Όμως απαιτήθηκε η μεταφορά της στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Πατρών. Η 65χρονη ήταν σε πολύ άσχημη κατάσταση και αφού υπεβλήθη σε πλύση στομάχου… διασωληνώθηκε! Παρέμεινε διασωληνωμένη για πάνω από μία ημέρα και τελικά μεταφέρθηκε σε δωμάτιο κλινικής όπου και νοσηλεύτηκε.
Ευτυχώς χάρη στην άμεση παρέμβαση των γιατρών τόσο στο Κέντρο Υγείας όσο και στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο, η γυναίκα γλύτωσε τα χειρότερα και πλέον νοσηλεύεται εκτός κινδύνου.
Ιταλία: Οι γυναίκες στράφηκαν εναντίον και των ναυαγοσωστών, που προσπαθούσαν να τις απομακρύνουν από το σημείο, ενώ ο καβγάς συνεχίστηκε για «περισσότερο από μισή ώρα».
Άφωνοι έμειναν οι λουόμενοι σε παραλία της Ιταλίας, όταν είδαν δύο γυναίκες να πιάνονται κυριολεκτικά στα χέρια για… μία ξαπλώστρα.
Το απίστευτο σκηνικό εκτυλίχθηκε το σαββατοκύριακο στο παραθαλάσσιο θέρετρο Varcaturo, κοντά στη Νάπολη.
Οι δύο γυναίκες απαίτησαν να τους δοθούν ξαπλώστρες κοντά στη θάλασσα, τοποθετώντας τες μπροστά σε ανθρώπους που βρίσκονταν ήδη για ώρες στην παραλία, όπως δήλωσε αξιωματούχος της τοπικής κυβέρνησης, επικαλούμενος μάρτυρα.
Οι ντόπιοι έστειλαν αναφορά στον βουλευτή Φρανσέσκο Εμίλιο Μπορέλι
Οι ναυαγοσώστες αρνήθηκαν και τότε ξέσπασε άγριος καβγάς μεταξύ των γυναικών και ορισμένων λουόμενων. Στα πλάνα, που κάνουν τον γύρο του διαδικτύου, διακρίνονται να παλεύουν και να τραβάει η μία τα μαλλιά της άλλης.
Περίπου δώδεκα άνθρωποι βρίσκονται γύρω τους, που προσπαθούν να τις ηρεμήσουν, αλλά μάταια. Μάλιστα, σύμφωνα με μαρτυρίες, οι γυναίκες στράφηκαν εναντίον και των ναυαγοσωστών, που προσπαθούσαν να τις απομακρύνουν, ενώ ο καβγάς συνεχίστηκε για «περισσότερο από μισή ώρα».
Οι ντόπιοι έστειλαν αναφορά στον βουλευτή Φρανσέσκο Εμίλιο Μπορέλι, με την οποία περιέγραψαν λεπτομερώς πώς η παραλία μετατράπηκε σε ρινγκ. Ο Μπορέλι έκανε λόγο για «ανεξέλεγκτη βία» και δήλωσε ότι οι δράστες «δεν ξέρουν πώς να συμπεριφέρονται δημόσια και πρέπει να αναμορφωθούν».
«Οι γυναίκες διακινδύνευσαν την ασφάλεια του κοινού. Ένας καυγάς μεταξύ γυναικών μπροστά σε οικογένειες και παιδιά. Για ποιο λόγο; Για μια ξαπλώστρα στην παραλία. Έχουμε ξεπεράσει κάθε φαντασία», συμπλήρωσε ο ίδιος.
Επίσης, σε ανάρτησή του στο Facebook, ανέφερε: «Αυτοί που νομίζουν ότι μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν, σπέρνοντας πανικό σε μια παραλία, δεν μπορούν να μείνουν ατιμώρητοι. Ζητάμε να εντοπιστούν αυτές οι γυναίκες και να προσαχθούν στη δικαιοσύνη το συντομότερο δυνατό».
Αφιέρωμα στον αξέχαστο Αία Μανθόπουλος που πέθανε στις 17 Οκτωβρίου 2023 στο Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Αττικόν, Χαϊδάρι στις 14.45 – Έδωσε ζωή σε 5 ανθρώπους μετά το θάνατό του
Ο Αίας Μανθόπουλος υπήρξε μία από τις πιο χαρακτηριστικές φυσιογνωμίες της ελληνικής υποκριτικής, ένας ηθοποιός που άφησε έντονο αποτύπωμα στο θέατρο, την τηλεόραση και τον κινηματογράφο.
Με πορεία που εκτείνεται σε περισσότερες από τρεις δεκαετίες, κατάφερε να συνδυάσει τη θεατρική παιδεία με τη λαϊκή απήχηση, κερδίζοντας την αγάπη του κοινού μέσα από ρόλους που έμειναν αξέχαστοι. Γεννημένος στην Αθήνα στις 2 Νοεμβρίου 1962 και φεύγοντας από τη ζωή στις 17 Οκτωβρίου 2023, ο Μανθόπουλος άφησε πίσω του ένα πλούσιο καλλιτεχνικό έργο και μια σημαντική παρακαταθήκη.
Πρώτα χρόνια και καλλιτεχνική διαμόρφωση
Ο Αίας Μανθόπουλος γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα, σε ένα περιβάλλον που, αν και δεν ήταν άμεσα στραμμένο προς την τέχνη, έκρυβε ισχυρές πολιτιστικές ρίζες. Αρχικά ακολούθησε έναν διαφορετικό δρόμο, σπουδάζοντας Οικονομικά στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ωστόσο, η έλξη του προς την υποκριτική αποδείχθηκε ισχυρότερη.
Έτσι, αποφάσισε να αφοσιωθεί στο θέατρο, φοιτώντας στη Δραματική Σχολή του Καρόλου Κουν, έναν από τους σημαντικότερους θεσμούς εκπαίδευσης ηθοποιών στην Ελλάδα. Η καλλιτεχνική του ταυτότητα διαμορφώθηκε μέσα από αυτή την παιδεία, συνδυάζοντας πειθαρχία, εκφραστικότητα και βαθιά κατανόηση του ρόλου.
Ιδιαίτερη σημασία είχε και η οικογενειακή του σχέση με την κορυφαία ηθοποιό Ειρήνη Παπά, η οποία υπήρξε θεία του, καθώς και με τον σκηνοθέτη Μανούσος Μανουσάκης. Αυτές οι επιρροές, άμεσα ή έμμεσα, συνέβαλαν στη διαμόρφωση της καλλιτεχνικής του πορείας.
Τα πρώτα βήματα και η καθιέρωση
Το κινηματογραφικό του ντεμπούτο ήρθε το 1987 με την ταινία «Ο κλοιός», σε σκηνοθεσία του Κώστας Κουτσομύτης, όπου ήδη από την αρχή έδειξε τη δυναμική του ως πρωταγωνιστής. Παράλληλα, άρχισε να εμφανίζεται σε τηλεοπτικές παραγωγές, χτίζοντας σταδιακά την παρουσία του στο κοινό.
Καθοριστική υπήρξε η συνεργασία του με τη σπουδαία Τζένη Καρέζη στη σειρά «Μαύρη Χρυσαλλίδα», αλλά και στο θέατρο, στην παράσταση «Διαμάντια και Μπλουζ». Η περίοδος αυτή τον καθιέρωσε ως έναν ηθοποιό με θεατρική ποιότητα και τηλεοπτική απήχηση.
Το 1991 συμμετείχε σε διεθνή παραγωγή της σουηδικής τηλεόρασης, ενώ λίγο αργότερα πρωταγωνίστησε στη φιλόδοξη σειρά «Άφρικα», για την οποία χρειάστηκε να ζήσει στην Αφρική. Αυτές οι εμπειρίες εμπλούτισαν την καλλιτεχνική του οπτική και ενίσχυσαν την ευελιξία του ως ηθοποιού.
Η χρυσή εποχή της τηλεόρασης
Η δεκαετία του 1990 υπήρξε η πιο δημιουργική και δημοφιλής περίοδος της καριέρας του. Συμμετείχε σε πολλές επιτυχημένες σειρές, όπως:
«Οι Απαράδεκτοι»
«Ανατομία ενός εγκλήματος»
«Οι Χρηματιστές»
«Κωνσταντίνου και Ελένης»
Ωστόσο, η μεγάλη αναγνώριση ήρθε με τη σειρά «Το καρέ της ντάμας» (1997–1999), όπου υποδύθηκε τον Δημοσθένη, έναν ρόλο που τον καθιέρωσε στο ευρύ κοινό.
Ακόμη πιο χαρακτηριστική υπήρξε η παρουσία του στη σειρά «Δύο ξένοι», όπου ενσάρκωσε μια ιδιότυπη εκδοχή του εαυτού του, δίπλα στην Εβελίνα Παπούλια. Ο ρόλος αυτός ξεχώρισε για την αυτοαναφορικότητα και το χιούμορ του, δημιουργώντας έναν από τους πιο αξέχαστους χαρακτήρες της ελληνικής τηλεόρασης.
Θεατρική παρουσία και καλλιτεχνική ωριμότητα
Παράλληλα με την τηλεοπτική του επιτυχία, ο Μανθόπουλος δεν εγκατέλειψε ποτέ το θέατρο. Αντιθέτως, το υπηρέτησε με συνέπεια και πάθος.
Ιδιαίτερα σημαντική υπήρξε η συμμετοχή του στην παράσταση «Μάλα: Η Μουσική Του Ανέμου» το 2002, δίπλα στην Άννα Βίσση. Εκεί υποδύθηκε τον Γιόζεφ Μένγκελε, έναν ρόλο απαιτητικό και σκοτεινό, που απέδειξε την υποκριτική του γκάμα και απέσπασε θετικές κριτικές.
Η θεατρική του διαδρομή περιλαμβάνει επίσης σημαντικά έργα όπως «Βολπόνε» και «Δεν θα τα πάρεις μαζί σου», επιβεβαιώνοντας τη βαθιά του σύνδεση με τη σκηνή.
Δείτε το βίντεο:
Κινηματογράφος και μεταγενέστερη πορεία
Στον κινηματογράφο, ο Μανθόπουλος συμμετείχε σε λιγότερες αλλά αξιοσημείωτες παραγωγές, όπως:
«Ροζ ολοταχώς» (2001)
«Ρόδα, τσάντα και κοπάνα» (2010)
Παράλληλα, συνέχισε να εμφανίζεται σε τηλεοπτικές σειρές και θεατρικές παραστάσεις, διατηρώντας ενεργή παρουσία μέχρι και τα τελευταία χρόνια της ζωής του. Η συμμετοχή του στη σειρά «Το Κόκκινο Ποτάμι» το 2020 αποτέλεσε μία από τις τελευταίες τηλεοπτικές του εμφανίσεις.
Προσωπική ζωή και ανθρώπινη διάσταση
Ο Αίας Μανθόπουλος ήταν πατέρας τριών παιδιών και είχε δημιουργήσει οικογένεια, διατηρώντας μια σχετικά χαμηλών τόνων προσωπική ζωή. Παρά τις επαγγελματικές του επιτυχίες, προτιμούσε να κρατά αποστάσεις από τη δημοσιότητα, εστιάζοντας στην ουσία της δουλειάς του και στην οικογένειά του.
Η ανθρώπινη πλευρά του, σύμφωνα με συνεργάτες και φίλους, χαρακτηριζόταν από ευγένεια, ήθος και επαγγελματισμό.
Το τέλος και η κληρονομιά
Ο Αίας Μανθόπουλος έφυγε από τη ζωή στις 17 Οκτωβρίου 2023, σε ηλικία 60 ετών, μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο. Η είδηση του θανάτου του προκάλεσε συγκίνηση στον καλλιτεχνικό κόσμο και στο κοινό που τον είχε αγαπήσει.
Η κληρονομιά του παραμένει ζωντανή μέσα από τους ρόλους του, τις ερμηνείες του και τη συμβολή του στην ελληνική τηλεόραση και το θέατρο. Υπήρξε ένας ηθοποιός που κατάφερε να ισορροπήσει ανάμεσα στην ποιότητα και τη δημοφιλία, αφήνοντας πίσω του ένα έργο που συνεχίζει να εμπνέει.
Ο Αίας Μανθόπουλος δεν ήταν απλώς ένας ακόμη ηθοποιός της γενιάς του. Ήταν ένας καλλιτέχνης με ταυτότητα, με συνέπεια και με ουσιαστική παρουσία στον πολιτισμό της σύγχρονης Ελλάδας. Από τις θεατρικές σκηνές μέχρι τα τηλεοπτικά πλατό, απέδειξε ότι το ταλέντο, όταν συνδυάζεται με αφοσίωση, μπορεί να δημιουργήσει διαχρονικό αποτύπωμα.
Το αφιέρωμα σε εκείνον δεν είναι μόνο μια αναδρομή στο έργο του, αλλά και μια υπενθύμιση της δύναμης της τέχνης να αφήνει ανεξίτηλα ίχνη στον χρόνο.
Ο χρόνος μοιάζει να έχει παγώσει για τον Τραϊανό Δέλλα από τη μέρα που έχασε τη μεγάλη του αγάπη, τη Γωγώ Μαστροκώστα. Οι εβδομάδες περνούν, όμως το κενό που άφησε πίσω της η αγαπημένη του σύζυγος παραμένει τεράστιο και κάθε γωνιά της καθημερινότητάς του κουβαλά αναμνήσεις που δύσκολα μπορούν να σβηστούν.
Ο παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής και προπονητής προσπαθεί να σταθεί όρθιος για τη μοναχοκόρη τους, τη Βικτώρια, η οποία αποτελεί πλέον το μεγαλύτερο στήριγμα αλλά και την απόλυτη προτεραιότητά του. Ωστόσο, άνθρωποι που βρίσκονται κοντά του αναφέρουν πως τίποτα δεν είναι πια ίδιο. Το σπίτι, οι συνήθειες, οι κοινές τους διαδρομές, ακόμη και οι πιο απλές στιγμές της ημέρας ξυπνούν μνήμες από τη γυναίκα με την οποία μοιράστηκε ένα μεγάλο κομμάτι της ζωής του.
Τραϊανός Δέλλας: Ένα νέο ξεκίνημα μακριά από τις αναμνήσεις
Μέσα σε αυτό το δύσκολο και συναισθηματικά φορτισμένο περιβάλλον, ο Τραϊανός Δέλλας φέρεται να εξετάζει σοβαρά το ενδεχόμενο να γυρίσει σελίδα και να κάνει μια μεγάλη αλλαγή στη ζωή του. Σύμφωνα με πληροφορίες, η Κύπρος βρίσκεται πλέον στο επίκεντρο των σκέψεών του, καθώς εκεί θα βρεθεί σύντομα η κόρη του για να ξεκινήσει τις σπουδές της στην Ιατρική.
Η Βικτώρια ετοιμάζεται να ανοίξει τα φτερά της και να κάνει το πρώτο μεγάλο βήμα προς το μέλλον της, κουβαλώντας παράλληλα το βαρύ φορτίο της απώλειας της μητέρας της. Ο πατέρας της, που δεν έφυγε στιγμή από το πλευρό της σε αυτή τη δύσκολη δοκιμασία, θέλει να συνεχίσει να βρίσκεται κοντά της όσο περισσότερο μπορεί.
Έτσι, το ενδεχόμενο μιας επαγγελματικής μετακίνησης στην Κύπρο μοιάζει να κερδίζει συνεχώς έδαφος. Άλλωστε, όσοι γνωρίζουν τον Δέλλα λένε πως αυτή την περίοδο οι αποφάσεις του δεν καθορίζονται μόνο από την καριέρα του, αλλά κυρίως από την ανάγκη να προστατεύσει και να στηρίξει το παιδί του σε μια τόσο κρίσιμη καμπή της ζωής του.
Οι δεσμοί με την Κύπρο και η νέα πραγματικότητα
Η Κύπρος δεν είναι ένας άγνωστος προορισμός για τον Τραϊανό Δέλλα. Στο παρελθόν είχε συνδέσει το όνομά του με το κυπριακό ποδόσφαιρο, αποκτώντας φιλίες και επαγγελματικές σχέσεις που παραμένουν ζωντανές μέχρι σήμερα.
Οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν ότι το επόμενο διάστημα θα εξετάσει κάθε πιθανή πρόταση που θα μπορούσε να του επιτρέψει να συνεχίσει την πορεία του στον χώρο του ποδοσφαίρου, έχοντας παράλληλα τη δυνατότητα να βρίσκεται κοντά στη Βικτώρια.
Σημαντικό ρόλο στο νέο κεφάλαιο που ανοίγεται μπροστά της αναμένεται να παίξει και η νονά της, η γνωστή σχεδιάστρια μόδας Στάλω Ηλία, η οποία ζει μόνιμα στη Λάρνακα και υπήρξε επί σειρά ετών μία από τις πιο στενές φίλες της Γωγώς Μαστροκώστα.
Για τον Τραϊανό Δέλλα, τίποτα δεν θα μπορέσει να αντικαταστήσει την απουσία της γυναίκας που αγάπησε. Ίσως όμως μια νέα αρχή, σε έναν διαφορετικό τόπο και με επίκεντρο το μέλλον της κόρης τους, να αποτελέσει τον τρόπο για να βρει ξανά τις ισορροπίες του και να συνεχίσει το ταξίδι της ζωής, κουβαλώντας πάντα μέσα του τη μνήμη της Γωγώς.
Αναστάτωση επικράτησε σε γαμήλιο γλέντι στη Λάρισα, όταν οι συγγενείς ήρθαν σε σύγκρουση, μετατρέποντας τη χαρούμενη εκδήλωση σε σκηνικό καβγά.
Σύμφωνα με την εφημερίδα «Espresso», αιτία της έντασης ήταν οι θέσεις των καλεσμένων. Όλα ξεκίνησαν όταν κάποιοι καλεσμένοι διαμαρτυρήθηκαν για τις θέσεις τους στη δεξίωση. Αυτή η δυσαρέσκεια προκάλεσε ένταση ανάμεσα στους γονείς της νύφης και του γαμπρού, με την κατάσταση να κλιμακώνεται γρήγορα.
Η ευχάριστη ατμόσφαιρα διαλύθηκε, καθώς οι δύο οικογένειες και οι καλεσμένοι τους αντάλλαξαν όχι μόνο βαριές κουβέντες αλλά και… γροθιές. Το προσωπικό του κέντρου εκδηλώσεων, μαζί με τους μουσικούς, προσπάθησε να ηρεμήσει τα πνεύματα, όμως οι προσπάθειες αποδείχθηκαν μάταιες.
Με δάκρυα στα μάτια η νύφη και σε κατάσταση σοκ ο γαμπρός, αποχώρησαν από τη δεξίωση. Παρόλο που η αστυνομία κλήθηκε στο σημείο, δεν υποβλήθηκαν μηνύσεις. Παραμένει ασαφές αν ο απίστευτος καβγάς θα επηρεάσει το νεόνυμφο ζευγάρι.
Ο Ντάρεν Μία-Μουρ
