Blog Σελίδα 4614

Οι άνθρωποι που τρώνε τα νύχια τους έχουν αυτό το χαρακτηριστικό στην προσωπικότητα τους

0

Εάν σας ρωτούσαν γιατί κάποιοι άνθρωποι τρώνε τα νύχια τους, οι περισσότεροι από εσάς θα το περιγράφατε μάλλον σαν μια νευρική συνήθεια.

Αλλά, σύμφωνα με μια νεότερη έρευνα, το άγχος μπορεί να μην είναι η κινητήρια δύναμη πίσω από το φάγωμα των νυχιών και άλλες ‘επαναλαμβανόμενες  συμπεριφορές’, που επικεντρώνονται στο σώμα.

Η  μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο Journal of Behavior Therapy and Experimental Psychiatry, δείχνει με το δάχτυλο … τελειομανία!

‘Πιστεύουμε ότι τα άτομα με αυτές τις επαναλαμβανόμενες συμπεριφορές μπορεί να είναι τελειομανείς,  που σημαίνει ότι δεν είναι σε θέση να χαλαρώσουν και να εκτελέσουν τα καθήκοντα σε κανονικό ρυθμό’, δήλωσε η συγγραφέας της μελέτης Dr Kieron O’Connor. ‘Επομένως, είναι επιρρεπείς στην απογοήτευση, στην ανυπομονησία και στην δυσαρέσκεια όταν δεν επιτύχουν τους στόχους τους.’

Με άλλα λόγια, δεν είναι το άγχος που τους κάνει να τρώνε τα νύχια. Είναι η απογοήτευση.

Οι ερευνητές μελέτησαν 48 συμμετέχοντες. Οι μισοί από αυτούς ήταν άτομα που είχαν επαναλαμβανόμενες συμπεριφορές, όπως το φάγωμα των νυχιών.

Οι συμμετέχοντες έπρεπε να συμπληρώσουν μια σειρά από τεστ με σκοπό να μελετηθεί η οργανωτική συμπεριφορά τους και πως ρύθμιζαν το συναίσθημα.  

Τελικά, αυτοί που έτρωγαν τα νύχια ταυτοποιήθηκαν σαν οργανωτικοί τελειομανείς.  Όπως αναφέρεται στο Scientific American, η οργανωτική τελειομανία χαρακτηρίζεται από μια τάση για πολλά σχέδια, πολλή εργασία και μεγάλη απογοήτευση λόγω έλλειψης  δραστηριότητας.

Το δάγκωμα των νυχιών βοηθά τους τελειομανείς να αισθάνονται λιγότερο απογοητευμένοι στην παρούσα στιγμή.  Όπως μπορείτε να φανταστείτε, αυτό τους βοηθά να απελευθερώσουν μέρος αυτής της ενέργειας και της πρόθεσης.

Ωστόσο, αυτή η ικανοποίηση δεν κρατά πολύ και γρήγορα αντικαθίστανται με πόνο ή και αμηχανία.

Πιθανός αντίκτυπος της Μελέτης

shutterstock_53624944

Ενώ το δάγκωμα των νυχιών μπορεί να φαίνεται σαν μια σχετικά ακίνδυνη πράξη, έχει την δυνατότητα να προκαλέσει αρκετές βλάβες, μακροπρόθεσμα.

Σύμφωνα με το WebMD, το δάγκωμα των νυχιών μπορεί να οδηγήσει σε λοιμώξεις, αποδυνάμωση των δοντιών και στην ντροπή που προκαλεί η παραμόρφωση των νυχιών.

Οι κίνδυνοι αυτοί, μαζί με την αυτή καθ’ αυτή κακή συνήθεια του φαγώματος των νυχιών , αποτελούν τον βασικό  στόχο για τους ψυχοθεραπευτές, οι οποίοι προσπαθούν να βοηθήσουν τους ασθενείς τους να ξεπεράσουν αυτήν την συμπεριφορά.

Αυτή η νέα μελέτη έχει τη δυνατότητα να βοηθήσει αυτούς τους θεραπευτές να κατανοήσουν καλύτερα τους ασθενείς τους και τι προκαλεί αυτήν την συμπεριφορά τους.

‘Τα ευρήματα αυτά υποδηλώνουν ότι τα άτομα που πάσχουν από επαναλαμβανόμενες συμπεριφορές με στόχο το σώμα, θα μπορούσαν να επωφεληθούν από τις θεραπείες που σχεδιάζονται για να μειώσουν την απογοήτευση και την ανία και να τροποποιήσουν τις τελειομανείς πεποιθήσεις’, δήλωσε η Sarah Roberts, μια από τους συντάκτες της μελέτης.

Τρώτε συχνά τα νύχια σας; Θα θεωρούσατε ότι είστε τελειομανείς;

Περισσότερα συμπτώματα της τελειομανίας:

  • Νομίζεις ότι όλα είναι μαύρο και άσπρο, ‘όλα ή τίποτα’.
  • Είσαι πολύ σκληρός με τον εαυτό σου.
  • Όταν δεν επιτευχθεί ένας στόχος, παθαίνεις κατάθλιψη.
  • Ακόμα και όταν επιτευχθεί ένας στόχος, η επιτυχία δεν είναι αρκετή για να σε κάνει ευτυχισμένο.
  • Ποτέ δεν ξεκινάς ένα έργο, μέχρι την ‘σωστή ’στιγμή – η οποία φαίνεται συχνά να μην έρχεται.
  • Τα καλά νέα είναι ότι, όταν γίνεται σωστή διαχείριση, η τελειομανία μπορεί πραγματικά να σας κάνει ένα απίστευτα ταλαντούχο άτομο.

Πηγές:

PersonalExcellence.com
MedicalNewsToday.com
WebMD
Journal of Behavior Therapy and Experimental Psychiatry

Οι άνθρωποι που στολίζουν νωρίτερα για τα Χριστούγεννα είσαι πιο ευτυχισμένοι

0

Μία ψυχολόγος σου δίνει την τέλεια δικαιολογία για να κατέβασεις τα χριστουγεννιάτικα από τώρα.

Οι ηλιόλουστες μέρες του φθινοπώρου δεν σου επιτρέπουν να αρχίσεις να ονειρεύεσαι χριστουγεννιάτικα δέντρα και φωτάκια. Εκτός κι αν ανήκεις σε αυτή την κατηγορία των ανθρώπων που μετρούν αντίστροφα για τα Χριστούγεννα με το που αποχαιρετήσουν ημερολογιακά το καλοκαίρι. Σε αυτή την περίπτωση,τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, έχεις ήδη τοποθετήσει τα πρώτα στολίδια σου. Αν έψαχνες μια καλή δικαιολογία ή μια επιστημονική εξήγηση, οι ψυχολόγοι αναφέρουν ότι αυτό είναι κάτι που μπορεί να σε κάνει περισσότερο χαρούμενη.

Πώς μπορεί η χριστουγεννιάτικη διακόσμηση να σου φτιάξει τη διάθεση

“Δημιουργεί μία νευρολογική εναλλαγή που μπορεί να παράξει ευτυχία” επιβεβαιώνει στο Today η ψυχολόγος Deborah Serani. “Πιστεύω πως οτιδήποτε μας βγάζει έξω από τη ρουτίνα, την καθημερινότητα…ενισχύει τις αισθήσεις μας και τότε οι αισθήσεις μας υπολογίζουν αν αυτό είναι ευχάριστο ή όχι”.

“Η χριστουγεννιάτικη διακόσμηση θα εκκρίνει ντοπαμίνη, την ορμόνη της καλής διάθεσης” εξηγεί η ειδικός.

Πώς ακριβώς όμως η χριστουγεννιάτικη διακόσμηση φέρνει στην επιφάνεια αυτές τις χαρούμενες ορμόνες; Για αρχή, με τα φώτα και τα χρώματα. Η χρωματοθεραπεία ή θεραπεία των χρωμάτων που αυξάνει τα επίπεδα ενέργειας και ενισχύει την ευτυχία παίζει τον ρόλο του. Μπορεί να είναι όμως το γενικότερο κλίμα. Ποιος μπορεί να μη χαμογελάσει βλέποντας για πρώτη φορά το φωτισμένο χριστουγεννιάτικο δέντρο;

Υπάρχει επίσης ένα ολόκληρο επιστημονικό πεδίο που επικεντρώνεται στο πώς το περιβάλλον μας επηρεάζει τη συμπεριφορά μας και ονομάζεται νευροαρχιτεκτονική.

Τα Χριστούγεννα είναι μια μαγική εποχή

Φυσικά, μετράει και ο παράγοντας νοσταλγία. ” Για πολλούς από εμάς τα Χριστούγεννα είναι μια μαγική εποχή, μια εποχή αθωότητας, μια εποχή χαράς” αναφέρει η Serani.

Αν οι αναμνήσεις που έχεις από τα Χριστούγεννα της παιδικής σου ηλικίας είναι χαρούμενες, είναι πολύ πιθανό να θέλεις να επαναφέρεις αυτή την αίσθηση όσο πιο νωρίς γίνεται. Αυτό μπορεί να συμβεί, για παράδειγμα, βάζοντας χριστουγεννιάτικα φώτα στο σπίτι.

Βέβαια, υπάρχουν και εκείνοι που έχουν κακές αναμνήσεις και αυτό μπορεί να προκαλεί εκνευρισμό να βλέπουμε χριστουγεννιάτικα στολίδια από τον Οκτώβριο.

Ο “γρουσούζης” των Χριστουγέννων

Αν ανήκεις στους τελευταίους ή έχεις στο περιβάλλον σου ανθρώπους που θυμίζουν τον Σκρουτζ, υπάρχει μία λύση. Η ψυχολόγος Elizabeth Lombardo προτείνει: “Ξεκίνα μία νέα παράδοση”.

“Να πας ένα ταξίδι, να δεις μια ταινία με την οικογένεια, να κάνεις εθελοντισμό. Δημιουργία μια νέα σύνδεση” αναφέρει η Lombardo στο Today. Στις επόμενες γιορτές θα έχει υποσυνείδητα συνδεθεί η εποχή με τις νέες, χαρούμενες αναμνήσεις.

Υπάρχει ακόμη ένα πιθανό όφελος στο να στολίζεις νωρίτερα για τα Χριστούγεννα: να θεωρήσουν οι γείτονες ότι είσαι πιο φιλικός. Έρευνα έχει δείξει ότι οι άνθρωποι μεταφράζουν τη χριστουγεννιάτικη διακόσμηση σε ένα σπίτι σαν σημάδι ότι οι ένοικοί του είναι κοινωνικοί.

Πηγή: madamefigaro.gr

Οι άνθρωποι που στερήθηκαν τη στοργή ως παιδιά, συνήθως εμφανίζουν 8 χαρακτηριστικές συμπεριφορές στις σχέσεις τους

0

Τη συμπεριφορά των ανθρώπων που έχουν μεγαλώσει χωρίς να εισπράξουν αρκετή στοργή, ειδικά στο πεδίο των συντροφικών σχέσεων, χαρακτηρίζουν κάποιες ιδιαίτερες συμπεριφορές.

Τα μοτίβα αυτά προκαλούν σύγχυση, θυμό, ακόμη και απογοήτευση.

Ίσως ο σύντροφός σας δυσκολεύεται να εκφράσει τα συναισθήματά του, ή να είναι υπερβολικά ανεξάρτητος και ν’ αποφεύγει τη συναισθηματική εγγύτητα.

Το να μεγαλώνεις σ’ ένα περιβάλλον που σου έχει στερήσει την τρυφερότητα, δεν είναι ποτέ προσωπική σου επιλογή. Η έλλειψη στοργής αφήνει ανεξίτηλα τα σημάδια της στην προσωπικότητα και τη συμπεριφορά του ατόμου.

Ο κάθε άνθρωπος διαχειρίζεται διαφορετικά το παρελθόν του, κάτι που κάνει αυτόματα, τις σχέσεις μοναδικές, ενδεχομένως και δύσκολες.

Η κατανόηση των συμπεριφορών που μαρτυρούν ότι ο σύντροφός σας στερήθηκε ως παιδί τη στοργή, μπορεί να γίνει ένα αποφασιστικό βήμα προς την υπέρβαση αυτών των δυσκολιών.

Οι άνθρωποι που στερήθηκαν τη στοργή ως παιδιά, συνήθως εμφανίζουν 8 χαρακτηριστικές συμπεριφορές στις σχέσεις τους

  • Δυσκολία στην συναισθηματική έκφραση
  • Υπερβολική ανεξαρτησία
  • Φόβος συναισθηματικής εγγύτητας
  • Ανάγκη για επιβεβαίωση
  • Δυσκολία να δεχτούν την αγάπη
  • Ανάγκη εξισορρόπησης
  • Αποφυγή συγκρούσεων
  • Η δημιουργία εμπιστοσύνης απαιτεί χρόνο

Πώς εκδηλώνονται οι 9 συμπεριφορές που μαρτυρούν ότι ο σύντροφός σας έχει στερηθεί τη στοργή ως παιδί

Δυσκολία στην συναισθηματική έκφραση

Η δυσφορία με τη συναισθηματική έκφραση είναι απόρροια της ανατροφής σ’ ένα περιβάλλον χωρίς στοργή. Δεν είναι συνειδητή επιλογή κανενός, αλλά αποτελεί μία μαθημένη συμπεριφορά από ένα περιβάλλον όπου τα συναισθήματα δεν θεωρούνταν σημαντικά ώστε να εκφραστούν.

Αν ο σύντροφός σας δεν μπορεί να εκφράσει τα συναισθήματά του, αν τ’ απωθεί ή τα υποβιβάζει, είναι βέβαιο ότι σας προκαλεί σύγχυση και απογοήτευση. Σε καμία περίπτωση δεν ευθύνεστε εσείς.

Η δυσκολία ενός συντρόφου να εξωτερικεύσει τα συναισθήματά του, αποδίδεται στο παρελθόν του και όχι στις δικές σας ενέργειες.  Μην βιαστείτε να τον θεωρήσετε αδιάφορο γιατί συνήθως, τα πράγματα δεν είναι έτσι.

Για να διαχειριστείτε αποτελεσματικά τη συμπεριφορά αυτή, πρέπει πρώτα να την καταλάβετε.

Επιδιώξτε την ανοιχτή επικοινωνία και εκφράστε και εσείς τα συναισθήματά σας. Ακόμη και αν δεν δείτε άμεσα αποτελέσματα, μακροπρόθεσμα και με υπομονή, θα δείτε τον σύντροφό σας να εκδηλώνεται με περισσότερη ευκολία.

Υπερβολική ανεξαρτησία

Όσοι άνθρωποι μεγάλωσαν επιζητώντας στοργή, έχουν μάθει να είναι ανεξάρτητοι. Γενικά, η ανεξαρτησία θεωρείται αρετή. Στις συντροφικές σχέσεις όμως, μπορεί να αποτελέσει εμπόδιο.

Αν ο σύντροφός σας θέλει να κάνει τα πάντα μόνος του, αν δεν μοιράζεται τα προβλήματά του, αν προτιμά να περνά χρόνο μόνος του, έχει αναπτύξει τόση ανεξαρτησία ως μηχανισμό επιβίωσης ώστε να αντέξει σ’ ένα περιβάλλον όπου ένιωθε μόνος.

Δεν σημαίνει ότι δεν σας χρειάζεται, ή ότι δεν εκτιμά τις προσπάθειές σας.

Απλώς, αυτός είναι ο τρόπος που έχει μάθει να προστατεύει τον εαυτό του.

Προκειμένου να αντιμετωπίσετε τη συμπεριφορά αυτή, πρέπει, πρώτα απ’ όλα να σεβαστείτε την ανάγκη του για ανεξαρτησία και αυτονομία, όσο του υπενθυμίζετε ότι μπορεί να βασίζεται επάνω σας.

Φόβος συναισθηματικής εγγύτητας

Ο φόβος της εγγύτητας είναι ακόμη μία συνηθισμένη συμπεριφορά των ανθρώπων που έχουν μεγαλώσει σε περιβάλλον χωρίς στοργή. Ο φόβος αυτός υπερβαίνει τη σωματική διάσταση, αγγίζοντας και τη συναισθηματική εγγύτητα.

Μπορεί πάντα να σας έχουν σε απόσταση, να μην θέλουν ν’ αποκαλύψουν τις ευάλωτες πτυχές τους ούτε σ’ εσάς.

Η απουσία πρώιμων συναισθηματικών δεσμών αναγκάζει τους ανθρώπους ν’ αναπτύξουν ένα στιλ προσκόλλησης που ονομάζεται «αποφευκτικό», όπου κυριαρχεί η ανάγκη για συναισθηματική απόσταση.

Το κλειδί για την αντιμετώπιση αυτής της συμπεριφοράς, είναι η υπομονή.

Η πίεση και η επιμονή ν’ ανοιχτούν θα οδηγήσει σε αντίθετα αποτελέσματα.

Αντ’ αυτού, επιβεβαιώστε τους, σεβαστείτε τα όριά τους, ακολουθήστε τον ρυθμό τους.

Ανάγκη για επιβεβαίωση

Η ανάγκη αυτή, εκφράζεται μέσα από τη διαρκή ανάγκη διαβεβαίωσης ότι τον  νοιάζεστε και τον αγαπάτε, ή με την έντονη επιθυμία επικρότησης των ενεργειών τους.

Είναι ένα αποτέλεσμα της ανατροφής τους σε περιβάλλον όπου έλειπε η επιβεβαίωση κατά τα πρώιμα, διαμορφωτικά χρόνια της ζωής.

Δεν είναι ένδειξη αδυναμίας ή ανασφάλειας, αλλά προέκταση της βαθιάς ανάγκης τους ν’ αγαπηθούν και ν’ αναγνωριστούν, κάτι που έλειπε από την παιδική τους ηλικία.

Μην παραλείπετε να τους εκφράζετε την αγάπη σας και να τους παρέχετε την επιβεβαίωση που έχουν ανάγκη.

Δυσκολία να δεχτούν την αγάπη

Μοιάζει παράδοξο, ωστόσο, άνθρωποι που έχουν μεγαλώσει στερούμενοι την αγάπη, δυσκολεύονται να την δεχτούν όταν τους την προσφέρουν.

Ίσως σύντροφός σας δεν δέχεται τα κομπλιμέντα σας, ή μπορεί ν’ αμφιβάλλει για την αγάπη σας.

Η δυσπιστία του αυτή αποδίδεται στην αυτοαμφισβήτηση και τον φόβο.

Αν δεν έχουν εισπράξει στοργή ως παιδιά, εξακολουθούν να  πιστεύουν ότι δεν την αξίζουν.

Ωστόσο, χρειάζονται πολύ την αγάπη, την κατανόηση και την αποδοχή σας.

Προσπαθήστε να μην πληγώνεστε από αυτή τη συμπεριφορά.

Με τον χρόνο, την υπομονή και τη συνέπεια, θα μάθουν ν’ αποδέχονται και να πιστεύουν ότι αξίζουν τη στοργή σας.

Ανάγκη εξισορρόπησης

Όσοι έχουν μεγαλώσει σε περιβάλλον από όπου έλειπε η αγάπη, έχουν την τάση να υπεραναπληρώνουν το κενό αυτό στις σχέσεις τους. Μπορεί να προσπαθούν να σας ικανοποιήσουν διαρκώς, να σας αγοράζουν δώρα, να σας φροντίζουν υπερβολικά.

Κάνοντας πράγματα για τους άλλους, θέλουν να επιβεβαιώσουν ότι θα τους είναι απαραίτητοι. Είναι μία συμπεριφορά ριζωμένη στον φόβο της εγκατάλειψης ή της απόρριψης.

Πιστεύουν ότι έτσι θα διασφαλίσουν την αγάπη σας και θα σας κρατήσουν κοντά τους.

Αν παρατηρείτε τη συμπεριφορά αυτή στον σύντροφό σας, μην παραλείψετε να του θυμίζετε να φροντίζει και τον εαυτό του.

Αποφυγή συγκρούσεων

Η σύγκρουση είναι ένα αναπόφευκτο κομμάτι όλων των σχέσεων.

Ένας άνθρωπος που μεγάλωσε με έλλειμμα στοργής, προσπαθεί ν’ αποφεύγει τις συγκρούσεις πάση θυσία.

Θα κάνουν ότι συμφωνούν μαζί σας, θ’ αποφεύγουν συγκρουσιακές συζητήσεις, όχι από δειλία αλλά από την έντονη ανάγκη τους να διατηρήσουν την ηρεμία και την αρμονία στις σχέσεις.

Έχουν συνδέσει τη σύγκρουση με την εγκατάλειψη και την απόρριψη. Ο άλλος σύντροφος, καλείται να τον ενθαρρύνει να εκφράζει ειλικρινά τις απόψεις του και να επιδιώκει την ελεύθερη επικοινωνία.

Η δημιουργία εμπιστοσύνης απαιτεί χρόνο

Αν κάτι πρέπει να θυμάστε, είναι ότι η εμπιστοσύνη απαιτεί χρόνο.

Ένας άνθρωπος που έχει μεγαλώσει χωρίς στοργή, δυσκολεύεται να μιλήσει για τα συναισθήματά του, με αποτέλεσμα να έχει προβλήματα στις στενές διαπροσωπικές του σχέσεις.

Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν είναι ικανοί να νιώσουν αυτά τα αισθήματα-το αντίθετο.

Ωστόσο, απαιτείται υπομονή, φροντίδα και ασφάλεια, μέχρι να καταφέρουν να ρίξουν τις άμυνες που έχουν υψώσει από την παιδική τους ηλικία, ώστε να προστατεύονται.

Tip

Κάθε άτομο, όπως και κάθε σχέση, είναι μοναδικό. Η κατανόηση, η υπομονή και η σταθερή επιβεβαίωση, παίζουν σπουδαίο ρόλο στην υπέρβαση των παραπάνω συμπεριφορών.

Ο χρόνος που αφιερώνουμε για τους αγαπημένους μας, προσπαθώντας να καταλάβουμε το παρελθόν τους και να τους υποστηρίζουμε σήμερα, δεν είναι ποτέ χαμένος.

Η ουσία της συμπόνοιας είναι άλλωστε η δυνατότητα ενός συντρόφου να μην εξαπατάται από τα φαινόμενα, τις παρανοήσεις τις λανθασμένες ερμηνείες των παραπάνω συμπεριφορών.

Οι άνθρωποι που σε «θάβουν» πίσω από την πλάτη σου, εμφανίζουν αυτές τις 10 συμπεριφορές

0

Όλοι μπορούμε να γίνουμε λίγο επικριτικοί. Είναι στην ανθρώπινη φύση. Υπάρχουν, όμως, κάποιοι που το παρακάνουν.

Μερικοί άνθρωποι μπορεί να σας κρίνουν μπροστά σας. Δεν κάνουν καμία προσπάθεια να το κρύψουν.

Δεν είναι και οι πιο ευγενικές ψυχές που θα συναντήσετε. Ωστόσο οι περισσότεροι άνθρωποι θα κάνουν ό,τι μπορούν για να κρύψουν το γεγονός ότι σας κρίνουν.

Καλό θα είναι να είστε ενήμεροι πότε έχετε ανθρώπους στο περιβάλλον σας που σας κρίνουν πίσω από την πλάτη σας. Αν κάποιος σας κρίνει κρυφά τότε υπάρχουν 10 συμπεριφορές που είναι χαρακτηριστικές.

10 συμπεριφορές που έχει όποιος σε επικρίνει και σε «θάβει» πίσω από την πλάτη σου

  • Θα χασκογελάνε με άλλους ενώ μιλάτε
  • Θα πουν ωραία πράγματα με ευγενικό τρόπο
  • Θα γελάσουν ειρωνικά όταν πιστεύουν ότι δεν τους βλέπετε
  • Θα κάνουν πολλές ερωτήσεις
  • Θα παραμείνουν σιωπηλοί αφού σταματήσετε να μιλάτε
  • Θα είναι ανέκφραστοι όταν μιλάτε
  • Θα αλλάξουν ελαφρώς έκφραση στο πρόσωπο
  • Θα σας κοιτάξουν από πάνω έως κάτω
  • Θα κοιτάξουν επίμονα ένα πράγμα σε εσάς
  • Θα αναφέρουν τυχαία πράγματα για εσάς

Θα χασκογελάνε με άλλους ενώ μιλάτε

Αν κάποιος σας επικρίνει κρυφά τότε μπορεί να μην είναι ο μόνος. Οι επικριτικοί άνθρωποι τείνουν να σχηματίζουν «κλίκα». Δηλαδή, να έχουν γύρω τους μια ομάδα ανθρώπων που μοιράζονται την αγάπη να κρίνουν τους άλλους. Όταν μιλάτε με άτομα σε αυτήν την κλίκα, κάποιος που σας κρίνει μπορεί να χαμογελάσει μαζί με κάποιον άλλον στην ομάδα.

Θα πουν ωραία πράγματα με ευγενικό τρόπο

Ένα άλλο σημάδι ότι σας κρίνουν είναι όταν κάποιος αρχίσει να σας πατρονάρει και μάλιστα έντονα. Οι άνθρωποι πατρονάρουν με το να είναι υπερβολικά καλοί ή υποστηρικτικοί. Εάν για παράδειγμα τους λέγατε ότι πήρατε προαγωγή στη δουλειά μπορεί να απαντήσουν κάπως έτσι: «Ουαου! Τι απίστευτο. Τι μεγάλο επίτευγμα. Πρέπει να νιώθεις τόσο καλά με τον εαυτό σου». Όλα αυτά ακούγονται ωραία. Αυτό το άτομο μπορεί να είναι καλό, πραγματικά. Αλλά μπορεί επίσης να σας πατρονάρει και να σας κρίνει χωρίς να το γνωρίζετε.

Θα γελάσουν ειρωνικά όταν πιστεύουν ότι δεν τους βλέπετε

Κάποιος που σας κρίνει σιωπηλά δεν θα βρίσκεται πάντα σε ένα πλήθος ή μια κλίκα ανθρώπων που γνωρίζει. Μπορούν να είναι μόνοι τους. Έτσι αντί να χασκογελούν στους άλλους μπορεί να παρατηρήσετε ότι γελούν ειρωνικά με αυτά που είπατε. Μπορεί να το κάνουν αθόρυβα, ώστε μετά βίας να το ακούσετε. Ή μπορεί να το κάνουν όταν νομίζουν ότι δεν μπορείτε να τους δείτε.

Θα κάνουν πολλές ερωτήσεις

Μερικές φορές, οι άνθρωποι κάνουν ερωτήσεις στις οποίες γνωρίζουν την απάντηση σε μια προσπάθεια να σας πιάσουν να λέτε ψέματα. Άλλες φορές, το κάνουν για να σε κάνουν να νιώθεις αμήχανα. Όταν είναι το τελευταίο, σε κρίνουν σιωπηλά. Δεν υπάρχει αμφιβολία γι’ αυτό. Αν για παράδειγμα είστε αρραβωνιασμένοι εδώ και κάποια χρόνια κάποιος που θέλει να σας επικρίνει θα σας βομβαρδίσει με ερωτήσεις. Θα συνεχίσουν να σε ρωτούν αν είσαι αρραβωνιασμένος, πότε αρραβωνιάστηκες, πόσο καιρό είσαι αρραβωνιασμένος, πότε είναι η ημερομηνία του γάμου κ.λπ.

Αυτά δεν είναι απλώς γενικές ερωτήσεις για να κάνετε συζήτηση. Έχουν στόχο να σας επικρίνουν που ακόμη δεν έχετε ορίσει ημερομηνία γάμου.

Θα παραμείνουν σιωπηλοί αφού σταματήσετε να μιλάτε

Έχετε απαντήσει ποτέ στην ερώτηση κάποιου και μετά να τον βλέπετε ότι σας κοιτάζει χωρίς να λέει τίποτα; Αυτό μπορεί να είναι εξαιρετικά άβολο. Η συζήτηση δεν συνεχίζει γιατί πιθανότατα αυτό το άτομα σας κρίνει.

Κάποιοι άνθρωποι χρησιμοποιούν τη σιωπή τους για να σε κάνουν να νιώσεις άβολα. Ή για να σας κάνει να νιώθετε αμήχανα για κάτι που μόλις είπατε. Αν κάνατε ένα αστείο και δεν το βρήκαν αστείο μπορεί να μην σας πουν ότι δεν είναι αστείο. Θα προτιμήσουν να σας κοιτάζουν επίμονα, χωρίς να λένε τίποτα, μέχρι να αλλάξετε θέμα εσείς ή αυτοί.

Θα είναι ανέκφραστοι όταν μιλάτε

Ένας άλλος τρόπος για να διαπιστώσετε εάν κάποιος σας κρίνει είναι να παρακολουθείτε τις εκφράσεις του όταν μιλάτε. Μερικές φορές, ένα άτομο μπορεί να μείνει εντελώς ανέκφραστο όταν σας κρίνει για αυτό που μόλις είπατε.

Θα αλλάξουν ελαφρώς έκφραση στο πρόσωπο

Μερικοί άνθρωποι δεν είναι πολύ καλοί στο να κρύβουν τα συναισθήματά τους από τα πρόσωπά τους. Αυτοί οι άνθρωποι θα κάνουν ό,τι μπορούν για να συγκρατήσουν την κρίση, την αηδία, το σοκ ή άλλα συναισθήματά τους ώστε να μην εμφανίζονται στο πρόσωπό τους. Ίσως όμως να μην τα καταφέρνουν. Μπορεί να εντοπίσετε μία ελαφριά κίνηση που θα προδίδει αυτές τις επικρίσεις.

Μπορεί να είναι ένα ελαφρύ ανασήκωμα των φρυδιών. Μπορεί να είναι ένα ελαφρύ άνοιγμα των ματιών τους. Μπορεί να είναι ένα μικρό σφίξιμο των χειλιών τους. Ό,τι κι αν είναι, σίγουρα σημαίνει ότι εκείνη την στιγμή κρίνεστε. Και είναι μια κρίση που προσπαθούν απεγνωσμένα να κρύψουν.

Θα σας κοιτάξουν από πάνω έως κάτω

Εντάξει, ίσως αυτό είναι αρκετά προφανές. Ίσως όμως να μην είναι. Επειδή τις περισσότερες φορές, κάποιος που σας κρίνει σιωπηλά δεν θα το κάνει όταν κοιτάζετε. Αλλά σχεδόν σίγουρα θα σας κοιτάξουν από πάνω έως κάτω. Οι άνθρωποι το κάνουν αυτό για να σας κάνουν να νιώσετε «μικροί». Τις περισσότερες φορές, κρίνουν κάτι στην εμφάνισή σας, είτε πρόκειται για παπούτσια, τζιν, τζάμπα, παλτό.

Θα κοιτάξουν επίμονα ένα πράγμα σε εσάς

Όταν κάποιος σας κρίνει σιωπηλά, μπορεί να μην θέλει να το δείξει και να μην σας κοιτάξει από πάνω μέχρι κάτω. Αντίθετα, μπορεί να είναι πιο διακριτικοί στην επίκριση τους. Μπορεί να κοιτάζουν επίμονα μόνο ένα πράγμα. Για παράδειγμα αν φοράτε περίεργα παπούτσια μπορεί να κοιτάζουν τα πόδια σας για πολύ περισσότερο από όσο θα έπρεπε. Ή μπορεί να συνεχίσουν να τα κοιτάζουν ενώ μιλάτε. Συνήθως, αυτού του είδους η συμπεριφορά είναι σκόπιμη. Θέλουν να ξέρετε ότι αποδοκιμάζουν τα παπούτσια σας. Αν τους ρωτούσατε γιατί το κάνουν και αν δεν τους αρέσουν τα παπούτσια σας θα το αρνούνταν.

Θα αναφέρουν τυχαία πράγματα για εσάς

Όταν κάποιος σας κρίνει μπορεί να αναφέρει ορισμένα στοιχεία για εσάς για να σας κάνει να νιώσετε ανασφάλεια. Ή τουλάχιστον, για να σας κάνει να νιώθετε αμήχανα και να αισθανθείτε ότι πρέπει να δικαιολογηθείτε. Μερικές φορές μπορεί να το κάνει όταν βρίσκεστε μπροστά σε κόσμο για να σας κάνει να απολογηθείτε και να αισθανθείτε άσχημα με τον εαυτό σας.

Τι να κάνετε

Όπως αναφέραμε πιο πάνω όλοι οι άνθρωποι γίνονται λίγο επικριτικοί μερικές φορές. Εάν κρίνετε κάποιον αυτό δεν σας κάνει κακό άνθρωπο. Απλώς σημαίνει ότι είστε άνθρωπος. Έτσι εάν αισθάνεστε ότι έχετε κάποιον στο περιβάλλον σας που σας επικρίνει κρυφά το καλύτερο που έχετε να κάνετε είναι να μην δώσετε σημασία. Να θυμάστε, όμως, ότι δεν πρέπει να αφήνετε την γνώμη ή την κριτική τους να σας εμποδίζουν να κάνετε αυτά που θέλετε και να διατηρείτε την δική σας άποψη στα πράγματα.

Οι άνθρωποι που πατάνε αναβολή στο ξυπνητήρι είναι πιο έξυπνοι

0

Πολλά έχουν ακουστεί κατά καιρούς για τους ανθρώπους που πατούν συχνά αναβολή στο ξυπνητήρι. Συνήθως οι άνθρωποι αυτοί χαρακτηρίζονται ως τεμπέληδες και απείθαρχοι, με πολλούς μάλιστα να υποστηρίζουν ότι εκείνοι που «κλέβουν» δέκα λεπτά ύπνου παραπάνω κάθε πρωί προκειμένου ενδέχεται να προκαλέσουν μεγάλη βλάβη στον κιρκαδικό ρυθμό τους.

Εδώ που τα λέμε όλοι μας λίγο πολύ, έστω και μία φορά στη ζωή μας έχουμε υποκύψει στο γλυκό κουμπί της αναβολής ή απλά έχουμε αγνοήσει για λίγο το ξυπνητήρι μας.

Αν ανήκετε σε εκείνους τους ανθρώπους που επιμένουν στην αναβολή κάθε φορά που χτυπά το ξυπνητήρι, τότε η επιστήμη έχει καλά νέα για εσάς.

Αυτό σημαίνει ότι ίσως είστε πιο έξυπνοι, περισσότερο δημιουργικοί, ακόμη και πιο ευτυχισμένοι από εκείνους που καταφέρνουν να πετάγονται από το κρεβάτι μονομιάς.

Οι «κουκουβάγιες» είναι πιο έξυπνες

Μία βρετανική μελέτη με τίτλο: «Γιατί οι “κουκουβάγιες” είναι πιο ευφυείς», συνδέει την αναβολή στο ξυπνητήρι με τη δημιουργικότητα, την ευφυΐα και το ανεξάρτητο πνεύμα.

Οι επικεφαλείς της εν λόγω μελέτης, Satoshi Kanazawa και Kaja Perina υποστηρίζουν ότι οι άνθρωποι είναι πλέον περισσότερο προσαρμοσμένοι με την επιβίωσή τους και το ίδιο συμβαίνει με τον ύπνο τους, πράγμα που σημαίνει ότι όποιος πηγαίνει νωρίς για ύπνο, μπορεί να σηκώνεται πιο εύκολα το πρωί.

Η σύγχρονη ζωή και οι ρυθμοί της δεν ακολουθούν πάντα αυτόν τον κανόνα κι αυτό αποδεικνύει ότι όσοι προσαρμόζονται πιο εύκολα είναι πιο ευφυείς.

Επιπλέον οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι αν μάθουμε να ακούμε τις ανάγκες του σώματός μας και να μην ανταποκρινόμαστε απαραίτητα στους κανόνες των ρολογιών μας, είναι πιο πιθανό να βρίσκουμε πιο εύκολα λύσεις στα προβλήματα που μας απασχολούν.

Αυτό μας κάνει πιο δημιουργικούς και ανεξάρτητους. Ο συγκεκριμένος ισχυρισμός αποδείχθηκε μέσω μίας μελέτης που διεξήχθη στο πανεπιστήμιο του Σάουθαμπτον στην οποία συμμετείχαν 1229 άνδρες και γυναίκες.

Οι άνθρωποι που συμμετείχαν στην έρευνα ονομάστηκαν από τους ερευνητές ως «κουκουβάγιες» γιατί πηγαίνουν για ύπνο μετά τις 11 το βράδυ και ξυπνούν μετά τις 8 το πρωί.

Αυτή η κατηγορία ανθρώπων αποδείχθηκε ότι έχει υψηλότερο εισόδημα και ένα πιο άνετο τρόπο ζωής γενικότερα. Δυστυχώς αυτό δεν σημαίνει ότι μπορούμε να καθόμαστε στο κρεβάτι μας για ώρες.

Μπορεί λοιπόν οι άνθρωποι «κουκουβάγιες» να είναι πιο ευτυχισμένοι και έξυπνοι αλλά διατρέχουν επίσης σοβαρούς κινδύνους στην υγεία τους λόγω του ότι κοιμούνται παραπάνω. Ιδιαίτερα οι άνθρωποι που κοιμούνται 12 ή περισσότερες ώρες κινδυνεύουν με πρόωρο θάνατο.

[independent] [huffpost] [businessinsider]

Οι άνθρωποι που ξεγέλασαν το θάνατο! (βίντεο)

0

Σε βίντεο του Top Trending δείτε μερικά από τα πιο “σκληρά καρύδια” που δεν το έβαλαν κάτω και κατάφεραν να επιζήσουν κάτω από πολύ αντίξοες συνθήκες

10 Vesna Vulovic

Ήταν το 1972 όταν η 22χρονη αεροσυνοδός αναγκάστηκε να πηδήξει από το αεροσκάφος χωρίς αλεξίπτωτο κατά τη διάρκεια μιας πτήσης πάνω από το Srbska-Kamenice επειδή υπήρξε μια έκρηξη για την οποία ευθύνεται το τρομοκρατικό Εθνικό Κίνημα Κροατίας.
Παρ’ όλο που έπεσε από τα 33 χιλιάδες πόδια τα μόνα τραύματα που υπέστη ήταν ράγισμα στο κρανίο, δύο σπασμένα πόδια και τρία σπασμένα πλευρά.

9. France Selak

Έχει «ξεγελάσει» τον θάνατο 7 φορές, πριν κερδίσει ένα εκατομμυριο δολάρια στο κροατικό λόττο, το οποίο έπαιξε μία φορά και κέρδισε.

8. Stella Maris College

Ήταν στις 13 Οκτωβρίου του 1972 όταν η ομάδα πήγαινε αεροπορικός από το Μοντεβίδεο για να παίξει έναν αγώνα στο Σαντιάγο. Δυνατοί άνεμοι και λάθος χειρισμοί από τον πιλότο οδήγησαν το αεροπλάνο σε συντριβή. Χωρίς τροφή τα 16 μέλη της ομάδας έτρωγαν τα λείψανα των νεκρών συμπαικτών τους για να καταφέρουν να διασωθούν.

7. Anatoli Bugorski

Ο Anatoli Bugorski, ένας 36χρονος Ρώσος ερευνητής, κατα τη διάρκεια συντήρησης τους επιταχυντή, έβαλε το κεφάλι του μέσα στο σωλήνα απ’όπου περνάει η  ακτίνα πρωτονίων με την ταχύτητα του ήχου.

Μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο της Μόσχας όπου οι γιατροί τον παρακολουθούσαν, περιμένοντας να πεθάνει τις επόμενες 2-3 εβδομάδες. Το πρόσωπο του είχε πρηστεί από την αριστερή πλευρά και κομμάτια δέρματος έφευγαν, αποκαλύπτοντας την τροχιά που είχε περάσει η ακτίνα. Παρόλαυτά δεν πέθανε.

6. Roy Sullivan

Πρόκειται για τον ανθρώπινο στόχο των κεραυνών που γεννήθηκε το 1912 και μέχρι την αυτοκτονία του το 1983, μέτρησε 7 συναπαντήματα με κεραυνούς.

5. Joe Simpson και Simon Yates

Το 1985, ο Joe Simpson και ο Simon Yates ανέβαιναν στην -τότε- ανεξερεύνητη δυτική πλαγιά του Siula Grande στις Περουβιανές Άλπεις και έχοντας ακόμα 914 μέτρα μέχρι να βρεθούν σε ασφαλές μέρος, ο Simpson γλίστρησε και έσπασε το πόδι του. Ο Yates έδεσε τα σχοινιά τους και άρχισε ν τον κατεβάζει. Όλα πήγαιναν καλά μέχρι που κατέβασε τον Simpson από ένα γκρεμό.

Καθηλωμένος εκεί και ενώ ολίσθαινε, ο Yates τελικά έκοψε το σχοινί, ρίχνοντας τον Simpson από ύψος 46 μέτρων σε μια ρωγμή από κάτω του. Αμέσως σκέφτηκε πως ο φίλος του σκοτώθηκε έφτιαξε ένα μέρος μέσα στο χιόνι για να περάσει το βράδυ και το επόμενο πρωί επέστρεψε στη βάση τους. Ο Simpson, όμως δεν είχε πεθάνει.

Ανήμπορος να ανέβει από την ρωγμή, ο Simpson σύρθηκε ακόμα πιο βαθιά στον παγετώνα, όπου μπόρεσε και ξέφυγε μέσα από ένα άνοιγμα. Επί τρεις μέρες σερνόταν και γλιστρούσε για 8 χλμ μέχρι να γυρίσει στην βάση.

4. Truman Duncan

Απίστευτο ατύχημα είχε ο νεαρός Αμερικανός. Πέφτοντας από το τραίνο έγινε κυριολεκτικά δύο κομμάτια και κατάφερε να επιζήσει.

3. Aaron Ralston

Κατεβαίνοντας το John Canyon στη Γιούτα, ο νεαρός ορειβάτης είχε την ατυχία να πιαστεί το χέρι του σε παγίδα. Μετά από 5 ημέρες αναγκάστηκε να ακρωτηριάσει το χέρι του με μαχαίρι προκειμένου να σωθεί.

2. Robert Evans

Τραυματίστηκε από αυτοκίνητο και στη συνέχεια από τραίνο ωστόσο κατάφερε να επιβιώσει.

1. Mauro Prosperi

Το 1994, τη χρονιά με τις πιο αντίξοες καιρικές συνθήκες στη διοργάνωση του Μαραθώνιου της Άμμου (Marathon des Sables) , ο χρυσός Ιταλός ολυμπιονίκης Mauro Prosperi χάνεται στη διάρκεια μιας αμμοθύελλας. Οι ομάδες διάσωσης τον ανακαλύπτουν ζωντανό 9 μέρες αργότερα στη δυτική Αλγερία. Στο μεταξύ είχε χάσει 20 κιλά από την έλλειψη νερού και τροφής.

Πηγή: huffingtonpost.gr

Οι άνθρωποι που μεγάλωσαν με συναισθηματικά μη διαθέσιμο πατέρα, συχνά εμφανίζουν αυτές τις 7 συμπεριφορές ως ενήλικες

0

Οι άνθρωποι που έχουν μεγαλώσει από έναν μη συναισθηματικά διαθέσιμο πατέρα, μπορεί να εμφανίσουν ορισμένες χαρακτηριστικές συμπεριφορές στην ενήλικη ζωή τους.

Η εμπειρία της ανατροφής από έναν απόμακρο συναισθηματικά πατέρα, δημιουργεί κάποιες συναισθηματικές συνήθειες και αποκρίσεις, οι οποίες διαφέρουν από εκείνες όσων έχουν μεγαλώσει με μπαμπάδες που ήταν παρόντες συναισθηματικά.

Ασφαλώς, δεν πρόκειται για συνειδητές επιλογές, αλλά για το ασυναίσθητο αποτέλεσμα της ανατροφής τους. Η κατανόηση των μοτίβων αυτών της συμπεριφοράς τους, αποτελεί ένα καθοριστικό βήμα προς την κατανόηση και την επίλυση των δυσλειτουργικών συμπεριφορών.

Οι άνθρωποι που μεγάλωσαν με συναισθηματικά μη διαθέσιμο πατέρα, συχνά εμφανίζουν αυτές τις 7 συμπεριφορές ως ενήλικες

  • Δυσκολία στη διαμόρφωση ουσιαστικών σχέσεων
  • Υπερβολική ανεξαρτησία και αυτονομία
  • Φόβος εγκατάλειψης
  • Αναζήτηση εξωτερικής επιβεβαίωσης
  • Δυσκολία στην έκφραση συναισθημάτων
  • Προβλήματα με την αυτοεκτίμηση
  • Αντίσταση στην αλλαγή και την εξέλιξη

Πως εμφανίζονται οι πιο χαρακτηριστικές συμπεριφορές των ανθρώπων που μεγάλωσαν από μη συναισθηματικά διαθέσιμους πατεράδες

Δυσκολία στη διαμόρφωση ουσιαστικών σχέσεων

Η ανατροφή από έναν μη συναισθηματικά διαθέσιμο πατέρα μπορεί να οδηγήσει σε προβλήματα με τις διαπροσωπικές σχέσεις στην ενήλικη ζωή. Ίσως έχετε μάθει να καταπνίγετε τα συναισθήματά σας ή να μην τα εξωτερικεύετε, αφού ως παιδιά κανείς δεν προστάτευε τα συναισθήματά σας.

Ως αποτέλεσμα, έχετε μάθει να μη σχετίζεστε στενά με τους άλλους, να μην καταφέρνετε να εκφράσετε ή ακόμη και ν’ αναγνωρίσετε τα συναισθήματά σας.

Η συναισθηματική απόσταση που κρατάτε, δυσχεραίνει τη δημιουργία ουσιαστικών σχέσεων με τους ανθρώπους.

Μπορεί ασυνείδητα να επαναλαμβάνετε τις συμπεριφορές του συναισθηματικά μη διαθέσιμου πατέρα σας με τους άλλους ανθρώπους στη ζωή σας. Να θυμάστε ότι η συμπεριφορά σας αυτή δεν αποτελεί συνειδητή επιλογή, αλλά έναν μηχανισμό διαχείρισης που αναπτύξατε κατά την παιδική σας ηλικία.

Αντί να κατηγορείτε τον εαυτό σας, προσπαθήστε να καταλάβετε την πηγή αυτών των συμπεριφορών.

Υπερβολική ανεξαρτησία και αυτονομία

Μπορεί ως ενήλικες  να μην ζητάτε βοήθεια και στήριξη από τους άλλους, όταν το έχετε ανάγκη.

Η διστακτικότητα αυτή, απορρέει από τη βαθιά ριζωμένη σας πεποίθηση ότι πρέπει να τα βγάζετε πέρα μόνοι σας, όπως κάνατε ως παιδιά. Κατά έναν ειρωνικό τρόπο, η υπερβολική αυτονομία μπορεί να σας εμποδίζει απ’ το να διαμορφώνετε βαθιές και ουσιαστικές σχέσεις με τους άλλους.

Η ευαλωτότητα είναι καθοριστικό στοιχείο στη δημιουργία ισχυρών σχέσεων.

Μπορεί να νιώθετε ότι η ανεξαρτησία σας είναι προτέρημα, όμως η έντονη αίσθηση ανεξαρτησίας μπορεί να σας κρατά πίσω τόσο στη συναισθηματική, όσο και την επαγγελματική σας ζωή. Να θυμάστε πως, όλοι οι άνθρωποι έχουν ανάγκη από υποστήριξη και βοήθεια.

Φόβος εγκατάλειψης

Οι άνθρωποι που έχουν μεγαλώσει από μη συναισθηματικά διαθέσιμους πατεράδες, μπορεί να έχουν έντονο τον φόβο της εγκατάλειψης αργότερα, στην ενήλικη ζωή τους.

Το άγχος εγκατάλειψης τους στοιχειώνει με διάφορες μορφές, όπως υπερβολική προσκόλληση, ζήλεια, ή υπερβολική αναπλήρωση στις σχέσεις με τους άλλους.

Η απειλή της εγκατάλειψης, ανεξάρτητα από το αν είναι πραγματική ή νοούμενη, πυροδοτεί έντονες συναισθηματικές αποκρίσεις. Αυτό οφείλεται στην ακόμη έντονη επιθυμία για συναισθηματική σύνδεση που δεν ικανοποιήθηκε κατά την παιδική σας ηλικία.

Ο φόβος εγκατάλειψης οδηγεί στη δημιουργία ενός φαύλου κύκλου, όπου ασυνείδητα, με τους φόβους και τις ανασφάλειές σας, διώχνετε τους ανθρώπους από δίπλα σας, κάτι που ενισχύσει ακόμη περισσότερο την πεποίθησή σας ότι θα μείνετε μόνος.

Η απόδραση από τον φαύλο αυτό κύκλο είναι δυνατή μέσα από τη συνειδητοποίηση των φόβων σας και την ανάλυσή τους, περισσότερο μάλιστα αν γίνει με επαγγελματική καθοδήγηση.

Μπορεί να μην είναι εύκολο το εγχείρημα, όμως θα σας βοηθήσει ώστε να μάθετε να δημιουργείτε υγιείς σχέσεις και θα ενισχύσει το αίσθημα της προσωπικής σας αξίας.

Αναζήτηση εξωτερικής επιβεβαίωσης

Η ζωή μ’ έναν συναισθηματικά μη διαθέσιμο πατέρα αφήνει ανεξίτηλα σημάδια στην καρδιά και τη ζωή του παιδιού.

Στην ενήλικη ζωή τους, τα παιδιά αυτά αναζητούν διαρκώς εξωτερική επιβεβαίωση, προσπαθούν να αποδείξουν την αξία τους, να κερδίσουν την αγάπη των άλλων.

Είναι ανθρώπινο να θέλουμε να μας εκτιμούν, πολύ περισσότερο αν δεν το έχουμε εισπράξει αρκετά κατά την παιδική μας ηλικία. Πρέπει όμως να θυμάστε ότι, η αξία μας δεν εξαρτάται από τις γνώμες ή την επιβεβαίωση των άλλων, αλλά από εμάς τους ίδιους. Αξίζετε, όπως αξίζατε πάντα.

Η αποδοχή του εαυτού μπορεί να είναι δύσκολη και να συσκοτίζεται από την αυτό-αμφισβήτηση όμως καμία ουσιαστική προσπάθεια δεν είναι εύκολη.  Όσο μικρό και αν είναι το κάθε σας βήμα, είναι ένα ακόμη σκαλοπάτι προς την εξέλιξη και την απελευθέρωση.

Δυσκολία στην έκφραση συναισθημάτων

Αν μεγαλώσατε μ’ έναν μη συναισθηματικά διαθέσιμο πατέρα, μπορεί να νιώθετε ότι δεν πρέπει να εκδηλώνετε τα συναισθήματά σας. Ίσως να θεωρείτε ότι πρέπει να συγκρατείτε τα συναισθήματά σας, να δείχνετε δυνατοί, να απωθείτε τα ίδια σας τα συναισθήματα.

Ως ενήλικας, μπορεί να δυσκολεύεστε στην εξωτερίκευση των συναισθημάτων σας, ακόμη με σε ανθρώπους που εμπιστεύεστε. Ίσως να υποτιμάτε εσείς οι ίδιοι τα συναισθήματά σας, να νιώθετε άβολα με την εξωτερίκευσή τους.

Η συναισθηματική έκφραση είναι ένα αναπόσπαστο κομμάτι της ανθρώπινης φύσης.

Μπορεί αρχικά να δυσκολεύεστε να μιλάτε για τον συναισθηματικό σας κόσμο, όμως μέσα από τη συνειδητή προσπάθεια και την εξάσκηση, θα διαπιστώσετε ότι τελικά μπορείτε να επικοινωνείτε συναισθηματικά με τους άλλους ανθρώπους.

Προβλήματα με την αυτοεκτίμηση

Όσοι μεγαλώνουν με έναν συναισθηματικά μη διαθέσιμο πατέρα, στην ενήλικη ζωή τους αντιμετωπίζουν προβλήματα με την αυτοεκτίμηση, με αποτέλεσμα να αμφιβάλλουν για την αξία και τις ικανότητές τους.

Παρά τα επιτεύγματά σας σε διάφορους τομείς, παρά την επιτυχία σας, ίσως συχνά να αμφιβάλλετε για την αξία σας, να αισθάνεστε ότι κοροϊδεύετε τους άλλους.

Η βαθιά ριζωμένη αμφισβήτηση του εαυτού σας απορρέει από την έλλειψη της απαραίτητης συναισθηματικής υποστήριξης και επιβεβαίωσης κατά τα πρώιμα διαμορφωτικά χρόνια της ζωής σας.

Αντίσταση στην αλλαγή και την εξέλιξη

Η αντίσταση στις αλλαγές μπορεί να αποτελεί ένα χαρακτηριστικό των ανθρώπων που έχουν μεγαλώσει από έναν συναισθηματικά μη διαθέσιμο πατέρα. Οι άνθρωποι που μεγάλωσαν με έναν πατέρα που ήταν αδιάφορος ή τους κρατούσε σε απόσταση, μπορεί να προτιμούν το γνώριμο, το οικείο και το άνετο, ακόμη και όταν δεν είναι το καλύτερο για τους ίδιους ή το πιο υγιές.

Η αντίσταση στις αλλαγές της ζωής όμως μπορεί να σας κρατήσει στάσιμους στη ζωή, με ιδιαίτερα δυσμενή αποτελέσματα. Η στασιμότητα δημιουργεί αίσθημα ασφυξίας, καταπίεσης, που προκαλείται από τον φόβο να τολμήσετε κάτι νέο.

Πράγματι, η αλλαγή μπορεί να είναι τρομακτική, αποτελεί όμως ένα αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής, και αναγκαίο στοιχείο της προόδου. Οφείλετε στον εαυτό σας να εξερευνάτε όλες τις πιθανότητες που μπορεί να σας οδηγήσουν σε μια πιο ικανοποιητική ζωή. Μην αφήνετε λοιπόν τον φόβο να σας καθηλώνει και να σας εμποδίζει απ’ το να γίνετε η καλύτερη εκδοχή του εαυτού σας.

Τελικές σκέψεις: Η θεραπευτική δύναμη της αυτογνωσίας

Πάνω απ’ όλα, πρέπει να θυμάστε ότι, η ανατροφή σας από έναν μη συναισθηματικά διαθέσιμο πατέρα, δεν καθορίζει το μέλλον σας. Η αυτογνωσία συνιστά ένα πολύ ισχυρό εργαλείο, που βοηθά στην αναγνώριση των μη υγιών μοτίβων συμπεριφοράς.

Ποτέ δεν είναι αργά να εξελιχθείτε και να αλλάξετε το αφήγημα της ζωής σας.

Κανείς δεν είναι καταδικασμένος στην επανάληψη των μοτίβων που μάθατε στην παιδική ηλικία. Έχετε μέσα σας όλη τη δύναμη που χρειάζεται να θεραπευτείτε, να δημιουργήσετε υγιείς σχέσεις, να γίνετε ο άνθρωπος που θέλετε.

Οι άνθρωποι που μεγάλωσαν με αυστηρούς γονείς, αναπτύσσουν συχνά αυτές τις 8 συνήθειες

0

Υπάρχει μια μοναδική επιρροή των αυστηρών γονέων στα παιδιά τους.  Το να μεγαλώνεις με αυστηρούς κανόνες και υψηλές προσδοκίες μπορεί να είναι δύσκολο, αλλά συχνά μας διαμορφώνει με τρόπους που δεν αναγνωρίζουμε μέχρι να ενηλικιωθούμε.

Η αυστηρή ανατροφή μπορεί να οδηγήσει σε ορισμένες συνήθειες, κάποιες θετικές και κάποιες αρνητικές.

child mother sad 681x454 1

Έχουν παρατηρηθεί οκτώ κοινές συνήθειες που αποκτούν όσοι άνθρωποι μεγαλώνουν από αυστηρούς γονείς.  Μερικές από αυτές μπορεί να σας εκπλήξουν και όμως, είναι το αποτύπωμα της ανατροφής από ιδιαίτερα αυστηρούς γονείς.

Οι άνθρωποι που μεγάλωσαν με αυστηρούς γονείς, αναπτύσσουν συχνά αυτές τις 8 συνήθειες:

  1. Υπερανάλυση των αποφάσεων
  2. Η ακρίβεια είναι δεύτερη φύση
  3. Έντονη αυτοπειθαρχία
  4. Ανάγκη για δομημένη καθημερινότητα
  5. Δυσκολεύονται να πουν «όχι»
  6. Τελειομανία
  7. Ανάγκη για ιδιωτικότητα
  8. Ψυχική ανθεκτικότητα

eight 1

Οι οκτώ κοινές συνήθειες που αποκτούν όσοι άνθρωποι μεγαλώνουν με αυστηρούς γονείς, εκφράζονται ως εξής:

Υπερανάλυση των αποφάσεων

Η αυστηρή ανατροφή των παιδιών συχνά περιλαμβάνει τη λήψη αποφάσεων για το παιδί, αφήνοντας μικρό περιθώριο για ανεξάρτητη σκέψη.

Ως αποτέλεσμα, πολλά άτομα που μεγάλωσαν με αυστηρούς γονείς μπορεί να εγκλωβιστούν στην υπερανάλυση,  ακόμα και τις πιο ασήμαντες αποφάσεις τους ως ενήλικες. Μερικές φορές, είναι σαν ο εγκέφαλός τους να αποζημιώνει για όλα αυτά τα χρόνια που έχουν λάβει αποφάσεις γι’ αυτά.

Θα μπορούσαν να αναλύουν για ώρα ένα μενού εστιατορίου, ή να αγωνιούν για το ποιο πουκάμισο να φορέσουν σε μια συνηθισμένη  έξοδο. Μπορεί να φαίνεται ασήμαντο για τους άλλους, αλλά η διαδικασία λήψης αποφάσεων μπορεί να είναι εξουθενωτική για αυτούς.

Τα καλά νέα είναι ότι η υπερβολική σκέψη μπορεί επίσης να οδηγήσει σε προσεκτικό σχεδιασμό και διεξοδικότητα στην εργασία τους, τα οποία είναι πολύτιμες ιδιότητες σε πολλούς επαγγελματικούς τομείς. Έτσι, ενώ μπορεί να είναι ένα βάρος, αυτή η συνήθεια της υπερβολικής σκέψης μπορεί μερικές φορές να λειτουργήσει προς όφελός τους.

Θυμηθείτε, αν αναγνωρίζετε αυτήν τη συνήθεια στον εαυτό σας ή στους άλλους, είναι σημαντικό να κατανοήσουμε από πού προέρχεται και να δείξουμε ενσυναίσθηση.

untitled design 47 980x551 1

Η ακρίβεια είναι δεύτερη φύση

Οι άνθρωποι που μεγαλώνουν με αυστηρούς γονείς, αποκτούν μία ιδιαίτερη αγάπη για την ακρίβεια. Είναι οι άνθρωποι που φτάνουν νωρίτερα από τους άλλους σε επαγγελματικές συναντήσεις και εκείνοι που έχουν μία γενικά καλή σχέση με τον χρόνο.

Στα καλά νέα, η συνήθεια αυτή μπορεί να ευνοήσει την επαγγελματική ζωή του ατόμου. Όλοι θέλουν να συνεργάζονται με άτομα που τα διέπει η ακρίβεια, και η δημιουργία ενός επαγγελματικού ονόματος συνυφασμένου με την ακρίβεια, εμπνέει εμπιστοσύνη και σεβασμό.

Την ίδια στιγμή, μπορεί να γίνει αιτία άσκοπου στρες.  Αν σας έχουν μεγαλώσει αυστηροί γονείς με αποτέλεσμα να είστε ιδιαίτερα ευαίσθητοι με την ώρα, μην ξεχνάτε να είστε επιεικείς με  τον εαυτό σας και να θυμάστε ότι, η ζωή έχει και τα απρόοπτά της.

Έντονη αυτοπειθαρχία

Τα παιδιά που είχαν αυστηρούς γονείς, γίνονται συχνά κύριοι της αυτοπειθαρχίας. Έχοντας μεγαλώσει με αυστηρούς κανόνες και κατευθυντήριες γραμμές, αναπτύσσουν φυσικά μια ισχυρή αίσθηση πειθαρχίας που συχνά επεκτείνεται στην ενήλικη ζωή τους.

Για παράδειγμα, μπορεί να είναι πιο πιθανό να παραμείνουν σε ένα πρόγραμμα γυμναστικής ή να μάθουν μια νέα δεξιότητα, επειδή έχουν συνηθίσει να θέτουν στόχους και να τους επιτυγχάνουν.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι, μια μελέτη σχετικά με την προσωπικότητα, διαπίστωσε ότι η αυτοπειθαρχία είναι καλύτερος δείκτης πρόβλεψης της ακαδημαϊκής επιτυχίας από το IQ. Έτσι, αν και αυτή η συνήθεια μπορεί να προέρχεται από μια αυστηρή ανατροφή, είναι ένα πολύτιμο στοιχείο που μπορεί να οδηγήσει σε επιτυχία σε διάφορους τομείς της ζωής.  Όμως, όπως ισχύει σε όλα τα πράγματα, το κλειδί είναι η ισορροπία. Είναι δηλαδή, εξίσου σημαντικό να μπορούμε να χαλαρώνουμε και να ξεκουραζόμαστε.

Ανάγκη για δομημένη καθημερινότητα

Οι αυστηροί γονείς λειτουργούν συχνά σύμφωνα με το πρόγραμμα. Υπάρχει μια καθορισμένη ώρα για γεύματα, δουλειές, εργασία στο σπίτι και ύπνο. Αυτή η ανατροφή μπορεί να οδηγήσει σε μια συγγένεια για τη δομή και τη ρουτίνα στην ενηλικίωση.

Άνθρωποι που έχουν μεγαλώσει με αυστηρούς γονείς, θέλουν να ακολουθούν μία δομημένη και προβλέψιμη καθημερινότητα. Καταστρώνουν ακριβή σχέδια, επιζητούν δουλειές με ξεκάθαρες προσδοκίες και αναστατώνονται όταν κάποιος ή κάτι διαταράσσει τη ρουτίνα τους. Μπορεί η συνήθεια αυτή να τους βοηθά να είναι αποδοτικοί και παραγωγικοί, όμως είναι πάντα σημαντικό να είναι κανείς ευέλικτος. Η ζωή άλλωστε είναι απροσδόκητη και, η προσαρμοστικότητα είναι μια σπουδαία δεξιότητα. Όσο ασφαλής και αν είναι η ρουτίνα, είναι επίσης ωφέλιμο να δοκιμάζετε καινούργια πράγματα.

dadd8154cc7e474f73a580400b3bcc63

Δυσκολεύονται να πουν «όχι»

Είναι εξαιρετικά δύσκολο για ένα παιδί που έχει μεγαλώσει με αυστηρούς γονείς, να πει «όχι». Ως παιδιά, μπορεί να έχουν μάθει να συμμορφώνονται χωρίς ερώτηση, με μικρό περιθώριο για διαφωνία ή διαπραγμάτευση. Ως αποτέλεσμα, συχνά μεταφέρουν αυτήν τη συνήθεια στην ενηλικίωση, βρίσκοντας δύσκολο να θέσουν όρια και να επιβάλλουν τις ανάγκες τους.

Το να λέμε “ναι” όταν θέλουμε πραγματικά να πούμε “όχι” μπορεί να οδηγήσει σε αισθήματα δυσαρέσκειας και κούρασης. Ωστόσο, είναι σημαντικό να θυμάστε ότι είναι σωστό να δώσετε προτεραιότητα στις δικές σας ανάγκες και επιθυμίες.

Το να μάθεις να λες “όχι”,  απαιτεί υπομονή και ευγένεια. Το να υπερασπίζεσαι τον εαυτό σου δεν σε κάνει εγωιστή ή αγενή, απλά σημαίνει ότι φροντίζεις τη συναισθηματική σου ευημερία. Και αυτό είναι κάτι που όλοι το αξίζουμε.

Τελειομανία

Όταν ένα παιδί μεγαλώνει με υψηλά πρότυπα, είτε αφορούν βαθμούς, δουλειές του σπιτιού, ή αγωνίσματα, ξέρει ότι οι γονείς του θα περιμένουν πάντα το άριστο. Έτσι, το παιδί μαθαίνει να κυνηγάει πάντα την επιτυχία, ενώ ξεκινά να καλλιεργεί την τελειομανία.

Ως ενήλικες οι άνθρωποι εξακολουθούν να έχουν προσκόλληση στη λεπτομέρεια, καταβάλλοντας κάθε προσπάθεια να τα κάνουν όλα σωστά, ακόμη και αν δεν υπάρχει ανάγκη.  Αυτή η τελειομανία επεκτείνεται από την εργασία στην προσωπική μου ζωή, από την τακτοποίηση του γραφείου έως τις δουλειές του σπιτιού.

Αν και ο στόχος της αριστείας μπορεί να οδηγήσει σε επιτυχία, η ακραία τελειομανία μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένο άγχος. Αναγνωρίζοντας αυτό, έχω μάθει ότι μερικές φορές, αρκετά καλό είναι ακριβώς αυτό – αρκετά καλό. Είμαστε όλοι άνθρωποι και το να κάνουμε λάθη είναι ένα μέρος του ταξιδιού μας. Είναι σημαντικό να επιδιώκουμε την πρόοδο, όχι για την τελειότητα.

Ανάγκη για ιδιωτικότατα

Μεγαλώνοντας, η προσωπική ζωή μπορεί να ήταν πολυτέλεια για όσους έχουν αυστηρούς γονείς. Από το αδιάκριτο άνοιγμα της πόρτας του παιδικού δωματίου, μέχρι τον περιορισμένο προσωπικό χώρο, η έννοια της ιδιωτικότητας μπορεί να τους ήταν ξένη. Ως αποτέλεσμα, κατά την ενηλικίωση, συχνά τοποθετούν μια υψηλή αξία στον προσωπικό τους χώρο και στην ιδιωτική τους ζωή. Μπορεί να προτιμούν να ζουν μόνοι ή να έχουν το δικό τους δωμάτιο σε κοινόχρηστα καταλύματα. Επίσης, μπορεί να είναι πιο επιφυλακτικοί σχετικά με την κοινοποίηση προσωπικών πληροφοριών.

Ενώ η αναζήτηση προσωπικής ζωής είναι υγιής, είναι ανάγκη να συνυπάρχει με με διαφάνεια και εμπιστοσύνη, ειδικά σε στενές σχέσεις. Η ιδιωτικότητα είναι σημαντική, αλλά το ίδιο είναι και η σύνδεση και η ευαλωτότητα με τους άλλους. Ζητούμενο άλλωστε είναι η ισορροπία.

96c6eee9 614b 4317 b456 8e4e2b964de5 gettyimages 1331965968

Ψυχική ανθεκτικότητα

Παρά τις προκλήσεις, μια αξιοσημείωτη ικανότητα που τα άτομα που ανατρέφονται από αυστηρούς γονείς αναπτύσσουν είναι η ανθεκτικότητα. Έχοντας ζήσει μια παιδική ηλικία με υψηλές προσδοκίες και κανόνες, αυτά τα άτομα έχουν την ικανότητα να αντεπεξέρχονται στις αντιξοότητες.

Κατανοούν ότι η ζωή δεν είναι πάντα εύκολη, και είναι εξοπλισμένοι με το θάρρος και την αποφασιστικότητα να αντιμετωπίσουν ό,τι βρεθεί μπροστά τους. Η ανθεκτικότητα μπορεί να τους βοηθήσει σε πολλές πτυχές της ζωής, από τις προσωπικές σχέσεις μέχρι τις επαγγελματικές προσπάθειες.

Θυμηθείτε, ανθεκτικότητα δεν σημαίνει ότι δεν πέφτεις, αλλά ότι καταφέρνεις κάθε φορά να σηκώνεσαι. Είναι η παρακαταθήκη για τη δύναμη και την αποφασιστικότητά σας. Σίγουρα μία ιδιότητα για την οποία πρέπει να είστε υπερήφανοι.

Συμβουλή: Όσο και αν πιστεύετε ότι είναι καθοριστικός, ο τρόπος που έχουμε μεγαλώσει είναι μεν σημαντικός, αλλά συνιστά ένα μόνο τμήμα της περίπλοκης προσωπικότητάς μας. Μεγαλώνοντας με τους αυστηρούς γονείς, πολλοί αναπτύσσουν συνήθειες της ακριβείας, τελειομανία, υψηλή αυτοπειθαρχία, ή μια βαθιά αξία για την ιδιωτικότητα. Και ενώ κάποιες από αυτές τις συνήθειες μπορεί να δημιουργήσουν προκλήσεις, συχνά οδηγούν σε δυνατά σημεία όπως η ανθεκτικότητα και η αποφασιστικότητα.

Ένα ρητό του Αμερικανού ψυχολόγου Carl Rogers ταιριάζει έντονα εδώ: “Η καλή ζωή είναι μια διαδικασία, όχι μια κατάσταση ύπαρξης. Είναι μια κατεύθυνση, όχι ένας προορισμός. ”

Η αναγνώριση των συνηθειών αυτών στην προσωπικότητάς μας δεν χρειάζεται να συνοδεύεται από κριτική ή κατηγορία των γονιών μας. Αυτό άλλωστε σημαίνει ότι είμαστε παγιδευμένοι στο παρελθόν μας. Αντ’ αυτού, είναι μια ευκαιρία για αυτογνωσία και ανάπτυξη. Σημασία έχει η κατανόηση του ταξιδιού που μας έχει διαμορφώσει και τη χρήση αυτής της γνώσης για να συνεχίσουμε να διαμορφώνουμε τους εαυτούς μας στους ανθρώπους που θέλουμε να γίνουμε.

Η ζωή είναι μια συνεχής διαδικασία μάθησης και εξέλιξης. Κάθε εμπειρία, κάθε συνήθεια, και κάθε κομμάτι του παρελθόντος μας, παίζει τον μοναδικό του ρόλο σε αυτό το ταξίδι. Μας κάνει αυτούς που είμαστε σήμερα και αυτούς που θα γίνουμε αύριο.

Οι άνθρωποι που κλαίνε κατά τη διάρκεια των ταινιών είναι οι πιο δυνατοί από όλους

0

Φέρτε μου ένα χαρτομάντιλο, παρακαλώ…

Το παραδέχομαι. Κλαίω όταν βλέπω ταινίες. Ή όταν διαβάζω βιβλία. Ή όταν ακούω μουσική. Επηρεασμένη πολλές φορές και από το επίπεδο των ορμονών μου, μπορεί να αρπάξω προληπτικά μερικά χαρτομάντιλα και να κάτσω να δω μια ταινία μόνη.

Παρόλο που πολλοί άνθρωποι χαμογελάνε αυτάρεσκα όταν με βλέπουν να παρακολουθώ ταινίες κλαίγοντας, δεν έχω κανένα πρόβλημα με αυτό.

Η αλήθεια να λέγεται, οι άνθρωποι που κλαίνε όταν βλέπουν ταινίες τείνουν να έχουν κάτι που πολλοί άλλοι δεν έχουν καλλιεργήσει: Ενσυναίσθηση.

Μόνο ένα ιδιαίτερο είδος ανθρώπου έχει ενσυναίσθηση. Πολλοί άνθρωποι εκεί έξω, οι ναρκισσιστές και οι κοινωνιοπαθείς για παράδειγμα, έχουν γεννηθεί χωρίς αυτή και ζουν όλη τους τη ζωή χωρίς να έχουν βάλει ποτέ πραγματικά τον εαυτό τους στη θέση κάποιου άλλου. Αυτό σημαίνει ότι δεν μπορούν να νιώσουν τους άλλους.

Παρόλο που η απουσία ενσυναίσθησης θα μπορούσε να είναι ωφέλιμη για έναν πωλητή μεταχειρισμένων αυτοκινήτων, δεν είναι πάντα κάτι καλό.

Στην πραγματικότητα, το να νοιάζεται κάποιος για την κατάσταση των άλλων θέλει δύναμη. Πολλή δύναμη. Η ζωή είναι σκληρή για κάποιους ανθρώπους και αν μπορείτε να μπείτε στη θέση τους και να νιώσετε τον πόνο που έχουν, τότε αυτό λέει κάτι για εσάς.

Είστε αρκετά δυνατοί όταν νιώθετε αυτόν τον πόνο, αλλά παρόλα αυτά τον αντέχετε. Είστε αρκετά δυνατοί όταν είστε δυνατοί για τους άλλους ανθρώπους. Είστε δυνατοί μέχρι το σημείο που κατανοείτε από που προέρχεται αυτός ο πόνος και είστε ικανοί να νιώσετε αυτό που νιώθουν.

Δεν είναι ποτέ αδυναμία το να νοιάζεστε για κάποιον άλλον, ακόμα και αν αυτός είναι ένας φανταστικός χαρακτήρας σε κάποια ταινία. Δείχνει ότι έχετε καρδιά και αυτή η καρδιά μπορεί να ραγίσει για τους άλλους. Παρόλο που μπορεί να ραγίσει μέχρι το τέλος της ταινίας, ξέρετε ότι θα επανέλθει γρήγορα.

Το να είναι ικανοί να αναρρώνουν τόσο γρήγορα, λέει κάτι άλλο για τους ανθρώπους που κλαίνε κατά τη διάρκεια ταινιών. Μπορούν να ανακάμψουν όπως κανείς άλλος και είναι αρκετά δυνατοί και έξυπνοι ώστε να ξεχωρίζουν την πραγματικότητα από τη φαντασία.

Φυσικά, αυτός δεν είναι ο μόνος λόγος που οι άνθρωποι κλαίνε όταν βλέπουν ταινίες. Υπάρχουν επίσης δάκρυα που κυλάνε στα μάγουλά σας επειδή έχετε πάει στο μέρος που βλέπετε στην ταινία.

Δάκρυα αναμνήσεων που είναι οδυνηρές. Έχω διαπιστώσει πολλές φορές ότι λειτουργεί ως κάθαρση για μένα το ότι βλέπω ταινίες στις οποίες οι άνθρωποι έχουν περάσει τα ίδια που έχω περάσει και εγώ, απλά επειδή μου επιτρέπει να απελευθερώνω μερικά από τα συναισθήματά μου που είχα κρατήσει μέσα μου, με έναν υγιή τρόπο.

Θα ήθελα να δω πώς θα μπορούσε να αμφιβάλλει κάποιος για τη δύναμη κάποιου άλλου όταν τελικά αντιμετωπίσει τα πράγματα που τον πόνεσαν στο παρελθόν.

Έπειτα, υπάρχουν εκείνα τα δάκρυα που κυλάνε όταν είστε ενθουσιασμένοι με την καλλιτεχνική ευφυΐα μιας ταινίας.

Δεν είναι κάτι που κάνουν επιδεικτικά οι άνθρωποι. Ονομάζεται Σύνδρομο του Stendhal σε μια πιο προχωρημένη του μορφή και σημαίνει ότι ένα καλλιτεχνικό έργο σας συγκίνησε τόσο ώστε να έχετε σωματικά και συναισθηματικά συμπτώματα.

Έχοντάς το αφού είδα την ταινία Casshern, μπορώ να σας πω με ειλικρίνεια ότι χρειάζεται πολλή δύναμη για να απεμπλακείτε από αυτή την αίσθηση του δέους.

Για εσάς που είστε υπερευαίσθητοι στον τρόπο με τον οποίο η τέχνη σας συγκινεί, το να δείτε μια καλή ταινία, το να ακούσετε ένα καλό σόου στο ράδιο ή το να διαβάσετε το σωστό κόμικ, μπορεί να είναι μια καλή δοκιμασία της ικανότητάς σας να διατηρείτε ένα σοβαρό, ανέκφραστο προσωπείο.

Αυτό επίσης μπορεί να γίνει και με μια βόλτα στο τρενάκι του λούνα παρκ. Μια βόλτα που σας αναγκάζει να αντιμετωπίσετε και να αποδεχτείτε συναισθήματα που οι περισσότεροι επιλέγουν να κρύβουν.

Αν με ρωτάτε, αυτό δείχνει ότι κάποιος έχει πολλή δύναμη.

Ίσως δεν είναι το είδος της δύναμης που οι περισσότεροι έχουν στο μυαλό τους όταν σκέφτονται ένα δυνατό άτομο, αλλά είναι το πιο σημαντικό είδος συναισθηματικής δύναμης: Η ενσυναίσθηση.

Ακόμα και αν δεν σηκώνουμε 100 κιλά, εξερευνούμε τα συναισθήματά μας και αυτό μπορεί να ανυψώσει το πνεύμα μας ψηλότερα από οτιδήποτε άλλο εκεί έξω.

[themindsjournal]

Οι άνθρωποι που θεωρούν βάρος τους ηλικιωμένους γονείς τους, είχαν αυτές τις 7 εμπειρίες μεγαλώνοντας

0

Υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στους ανθρώπους που φροντίζουν τους γονείς τους από γνήσιο ενδιαφέρον και σε εκείνους που θεωρούν αυτή την ευθύνη σαν βάρος.

Η αντίληψη αυτή, έχει τις ρίζες της στην παιδική ηλικία.

Δεν είναι πάντα εύκολο να κάνετε τη σύνδεση, αλλά είναι ένας τρόπος να καταλάβετε τον τρόπο σκέψης αυτών των ανθρώπων.

Στο άρθρο αυτό, αναλύονται 7 συνηθισμένες εμπειρίες  των ανθρώπων που έχουν αυτή την αίσθηση. Να θυμάστε πως η κατανόηση των παρακάτω εμπειριών, είναι το κλειδί της κατανόησης της συμπεριφοράς τους.

Οι άνθρωποι που θεωρούν βάρος τους ηλικιωμένους γονείς τους, είχαν αυτές τις 7 εμπειρίες μεγαλώνοντας

  • Απουσία συναισθηματικής υποστήριξης
  • Ανεπίλυτες συγκρούσεις της παιδικής ηλικίας
  • Ανέλαβαν ευθύνες ενηλίκων από την παιδική ηλικία
  • Απουσία προτύπων
  • Υπερβολικές προσδοκίες
  • Απουσία συναισθηματικού χώρου
  • Απουσία επικοινωνίας

Απουσία συναισθηματικής υποστήριξης

Δυστυχώς, δεν μεγαλώνουν όλοι οι άνθρωποι απολαμβάνοντας συναισθηματική στήριξη.

Εκείνοι που θεωρούν τη φροντίδα των ηλικιωμένων γονέων τους βάρος, μπορεί να μην έχουν δεχτεί τη συναισθηματική στήριξη που είχαν ανάγκη ως παιδιά.

Μπορεί οι γονείς τους να ήταν απόντες, σωματικά ή συναισθηματικά απόμακροι, απασχολημένοι με τις δουλειές τους και να μην κατάφεραν να παρέχουν στα παιδιά τους την απαραίτητη ασφάλεια. Οι άνθρωποι αυτοί, μεγαλώνοντας, αντιλαμβάνονται την μέριμνα για τους γονείς ως βάρος, λόγω της συναισθηματικής απόστασης που εξακολουθεί να τους χωρίζει.

Ανεπίλυτες συγκρούσεις της παιδικής ηλικίας

Όταν ένας άνθρωπος μεγαλώνει κουβαλώντας βάρη και ανεπίλυτες διαφωνίες από το παρελθόν, αυτές αργότερα, επισκιάζουν κάθε πτυχή της σχέσης με τους γονείς.

Το παιδί δεν παύει να βλέπει τους γονείς τους ως τους ανθρώπους που δεν το κατάλαβαν ποτέ.

Μπορεί να μοιάζει μικρό και ασήμαντο, αλλά τα ανεπίλυτα ζητήματα από το παρελθόν, διαιωνίζουν τον θυμό, κάνοντας την ευθύνη της φροντίδας των γονέων να  μοιάζει με αγγαρεία.

Ανέλαβαν ευθύνες ενηλίκων από την παιδική ηλικία

Η ανάληψη δυσανάλογων ψυχολογικών και συναισθηματικών ευθυνών σε μικρή ηλικία μπορεί να αποδίδεται στην ανικανότητα ή την ανωριμότητα ενός γονέα να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του ρόλου του.

Αυτό μπορεί να συνδέεται με μία πληθώρα παραγόντων, από προβλήματα ψυχικής υγείας, εξαρτήσεων, εργασιομανία ή την απώλεια ενός γονέα.

Σύμφωνα με σχετικές μελέτες, τα παιδικά που έχουν κληθεί να αναλάβουν ευθύνες ενηλίκου, στερούνται πολύτιμες πτυχές της παιδικής τους ηλικίας.

Η ανάληψη ευθυνών από την πρώιμη ηλικία, μπορεί να οδηγήσει σε θυμό και απογοήτευση κατά αργότερα, στην ενήλικη ζωή.

Όταν οι άνθρωποι αυτοί καλούνται να αναλάβουν τη φροντίδα των γονέων τους, αισθάνονται πως εξαναγκάζονται να αναλάβουν εκείνον τον δυσάρεστο ρόλο.

Η κατανόηση του μοτίβου αυτού, μπορεί να δώσει τις απαντήσεις που χρειάζεστε και να σας βοηθήσει να απεγκλωβιστείτε από τον φαύλο κύκλο.

Απουσία προτύπων

Ο τρόπος με τον οποίο μεγαλώνει ένας άνθρωπος, καθορίζει και τη συμπεριφορά του προς τους γονείς του αργότερα στη ζωή.

Αν ένα παιδί έχει μεγαλώσει σε ένα περιβάλλον όπου έβλεπε τους γονείς του να φροντίζουν, να αγαπούν και να σέβονται τους δικούς τους γονείς, διαμορφώνουν ανάλογα και τη δική τους συμπεριφορά.

Υπάρχουν περιπτώσεις όπου, οι άνθρωποι δεν είδαν τους γονείς τους να ενδιαφέρονται και να προστατεύουν τους παππούδες τους.

Τα αρνητικά πρότυπα, καθορίζουν ανάλογα και την αντίληψη των ανθρώπων γύρω από τη φροντίδα των ηλικιωμένων γονέων.

Μέσα από την κατανόηση των επιρροών ντου παρελθόντος, ο άνθρωπος μπορεί να επαναπροσδιορίσει τη στάση και τις αντιδράσεις του, ώστε να ανταποκρίνεται αποτελεσματικά τις παρούσες ανάγκες.

Υπερβολικές προσδοκίες

Οι προσδοκίες είναι δίκοπο μαχαίρι. Μπορεί από την μία να προσφέρουν κίνητρο, όμως την ίδια στιγμή, μπορεί να δημιουργούν και βάρος, όταν είναι υπερβολικές ή μη ρεαλιστικές.

Αν ένα παιδί έχει μεγαλώσει προσπαθώντας να ικανοποιήσει τις υψηλές προσδοκίες των γονέων του, δέχεται πίεση.

Οι γονείς, μεγαλώνοντας και έχοντας ανάγκη από φροντίδα, τα συναισθήματα αυτά πληθαίνουν και εντείνονται, ξυπνώντας και πάλι τις προσδοκίες.

Η αντίληψη της φροντίδας ως ένα βάρος που πρέπει να σηκώσουν τα παιδιά, παρά ως φροντίδα και ένδειξη  σεβασμού από αγάπη και ενδιαφέρον.

Η αναγνώριση του συναισθηματικού βάρους, είναι η πρώτη κίνηση για τη διαχείριση. Πρέπει να θυμίζετε στον εαυτό σας ότι είστε άνθρωποι και δεν χρειάζεται να ανταποκρίνεστε στις απαιτήσεις του καθένα. Κάθε απόφαση της ενήλικης ζωής, κάθε βήμα και κίνηση επισκιάζεται από την προσδοκία αυτή.

Ο άνθρωπος νιώθει ότι ζει τη ζωή κάποιου άλλου.

Όταν οι γονείς μεγαλώνουν και έχουν μεγαλύτερη ανάγκη από τα παιδιά τους, η κατάσταση αυτή τους κάνεις να νιώθουν ότι είναι βάρος.

Απουσία συναισθηματικού χώρου

Ο προσωπικός χώρος, η προστασία του σε σωματικό και ψυχικό επίπεδο, είναι καθοριστικής σημασίας για την υγιή ανάπτυξη και την ευημερία του παιδιού.

Όταν ένας άνθρωπος μεγαλώνει σε ένα περιβάλλον χωρίς να απολαμβάνει προσωπικό χώρο, όταν δεν τον σέβονται και τον παραβιάζουν, αυτό οδηγεί σε αισθήματα απελπισίας και θυμού.

Φανταστείτε ένα παιδί που μεγαλώνει χωρίς τον δικό του χώρο, τις απόψεις και τις σκέψεις του.

Η έλλειψη σεβασμού στα προσωπικά όρια αφήνει μακροπρόθεσμα σημάδια.

Στην ενήλικη ζωή τους, οι άνθρωποι αυτοί νιώθουν ότι η φροντίδα των γονέων είναι βάρος.

Η παραβίαση προσωπικού χώρου, κάνουν την ευθύνη αυτή να μοιάζει επίμοχθη.

Μέσα από την κατανόηση του λόγου αυτού, οι άνθρωποι μπορούν να θέσουν υγιή όρια, όπου ο χώρος τους θα γίνεται σεβαστός, ενώ φροντίζουν τους γονείς τους.

Απουσία επικοινωνίας

Όταν ένας άνθρωποι μεγαλώνει σε μια οικογένεια που δεν υπάρχει επικοινωνία, μπορεί να δημιουργήσει πολλές παρανοήσεις και ανεπίλυτα ζητήματα.

Ενδεχομένως, οι γονείς να είχαν την τάση να καταπιέζουν τα συναισθήματα, να μην τα εκδηλώνουν.

Ο ανοιχτός διάλογος αφήνει το αίσθημα στον άνθρωπο ότι έχει παρεξηγηθεί.

Καθώς οι γονείς μεγαλώνουν και εξαρτώνται ολοένα και περισσότερο από εμάς, η απουσία της ανοιχτής επικοινωνίας, μπορεί να κάνει τη φροντίδα τους να μοιάζει με βάρος.

Τα ανεπίλυτα ζητήματα, τα ανέκφραστα συναισθήματα και η έλλειψη κατανόησης, ορθώνουν ένα τείχος ανάμεσα στους γονείς και τα παιδιά.

Το κλειδί για να ρίξετε τον τοίχο αυτό, είναι η ανοιχτή επικοινωνία. Ποτέ δεν είναι αργά να ανοίξετε μια κουβέντα με τους γονείς σας, να εκφράσετε τα συναισθήματά σας, να προσπαθήσετε να τους καταλάβετε καλύτερα.

Tips

Το παρελθόν μας μπορεί να επηρεάσει τα συναισθήματα της ενήλικης ζωής μας.

Η κατανόηση των εμπειριών αυτών, δεν μας απαλλάσσουν από τις ευθύνες, αντίθετα μας εξοπλίζουν με την ψυχική αντοχή να τις αντιμετωπίσουμε πιο αποτελεσματικά. Δείτε την ευκαιρία να καλλιεργήσετε τη συμπόνοια προς τους γονείς σας που μεγαλώνουν.

Ο διάσημος ψυχολόγος, Carl Rogers, είχε πει πως: «Όταν κάποιος σας ακούει χωρίς να ασκεί κριτική, χωρίς να προσπαθεί να αναλάβει την ευθύνη για εσάς ή χωρίς να σας πατρονάρει, είναι πολύ όμορφο συναίσθημα».

Ίσως έχει έρθει η ώρα να εφαρμόσετε τη σοφία αυτή στη σχέση σας με τους γονείς σας. Είναι ώρα να ακούσετε και να κατανοήσετε τις ανάγκες τους, τους φόβους τους, και τα συναισθήματά σας. Η φροντίδα δεν είναι πάντα βάρος. Αντίθετα, η φροντίδα είναι πράξη αγάπης και σεβασμού, αναγνώρισης και ικανοποίησης των συναισθηματικών τους αναγκών.

Η κατανόηση είναι το πρώτο σημαντικό βήμα προς την υπέρβαση των δυσμενών εμπειριών και την αλλαγή.