Το «χρυσό» μετάλλιο κατακτά η χώρα μας, στο «αγώνισμα» της ακρίβειας.

Η Ελλάδα στη λίστα με τις 25 βασικές κατηγορίες τροφίμων της Eurostat, είναι πρώτη με ανατιμήσεις σε 18 προϊόντα, με μόλις 7 κατηγορίες να κινούνται σε χαμηλότερα επίπεδα αύξησης στην Ελλάδα σε σχέση με την Ευρωζώνη.

Η άνοδος στην τιμή του ελαιόλαδου έχει προκαλέσει σοκ στους καταναλωτές και όπως όλα δείχνουν θα συνεχίσει να «σκαρφαλώνει». Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, από πέρσι το η τιμή του ελαιόλαδου αυξήθηκε κατά 58,5%.

Όπως όλα δείχνουν το ράλι της τιμής του ελαιόλαδου δεν θα σταματήσει καθώς ήδη ελαιοπαραγωγοί έχουν προαναγγείλει ακόμα μεγαλύτερες αυξήσεις για τους επόμενους μήνες, γεγονός που θα τινάξει στον αέρα τον οικογενειακό προϋπολογισμό.

Ελαιόλαδο

• Ελλάδα 58,5%
• Ισπανία 54,6%
• Ιταλία 49,2%
• Ευρωπαϊκή Ένωση 47,4%

Πανάκριβα τα λαχανικά

Ανεξέλεγκτες είναι και οι αυξήσεις τιμών που παρατηρούνται στις λαϊκές αγορές, που κάποτε αποτελούσαν καταφύγια για τα πιο αδύναμα νοικοκυριά.

Σύμφωνα με τον Οργανισμό Κεντρικών Αγορών αλλά και την Ομοσπονδία Πωλητών λαϊκών αγορών: σήμερα κοστίζουν τα καρότα σχεδόν ένα ευρώ το κιλό, ενώ πέρσι είχαν μόλις 70λεπτά και το 2022 55 λεπτά. Το κουνουπίδι σήμερα το αγοράζουμε ενάμιση ευρώ το κιλό. Πέρσι κόστιζε μόνο 80 λεπτά και το 2022 60 λεπτά. Ένα μαρούλι σήμερα το αγοράζουμε μισό ευρώ ενώ πέρσι και πρόπερσι το παίρναμε με 40 λεπτά. Ένα κιλό κρεμμύδια κοστίζουν ενάμιση ευρώ, από 90 λεπτά πέρσι και 40 λεπτά πρόπερσι. Οι πατάτες μέσα σε δυο χρόνια, από 55 λεπτά σκαρφάλωσαν στο 1 ευρώ και 20 λεπτά φέτος.

Λαχανικά

• Ελλάδα 13,7%
• Γαλλία 11,6%
• Ευρωπαϊκή Ένωση 9,9%
• Γερμανία 6,8%

Φρούτα

• Ελλάδα 14,9%
• Ιταλία 12,9%
• Γερμανία 12%
• Ευρωπαϊκή Ένωση 9,1%

Τυριά και τυροκομικά

• Ελλάδα 9,4%
• Ευρωπαϊκή Ένωση 1,1%
• Ιταλία 0,6%
• Γερμανία -2,5%

Κρέατα

• Ελλάδα 6,5%
• Ευρωπαϊκή Ένωση 4,4%

Πουλερικά

• Ελλάδα 4,3%
• Ευρωπαϊκή Ένωση -0.3%

Αυγά

• Ελλάδα 5,8%
• Ευρωπαϊκή Ένωση 0,4%

Νέες αυξήσεις

Μέχρι και τα τέλη Φεβρουαρίου στα ράφια των σούπερ μάρκετ θα καταγραφούν ανατιμήσεις σε περισσότερους από 150 κωδικούς, που θα επιβαρύνουν ακόμα περισσότερο τους καταναλωτές.

Έτσι αναμένονται ανατιμήσεις στα εξής:

1. Σε φρέσκους χυμούς έως και 55%
2. Σε κρασιά έως 19%
3. Σε κονσέρβες 14%
4. Σε κριτσίνια, όσπρια και ρύζι 10%
5. Σε μπάρες δημητριακών 9%
6. Σε κατεψυγμένα λαχανικά, αλλαντικά, δημητριακά πρωινού, σοκολατοειδή και πατατάκια 8%
7. Στο φυστικοβούτυρο 6%
8. Σε προϊόντα προσωπικής υγιεινής 5%
9. Σε γαλακτοκομικά 3,7%.

Ο Περικλής Κονδυλάτος σχολίασε το φλέγον θέμα των ημερών, το νομοσχέδιο περί γάμου και τεκνοθεσίας των ομόφυλων ζευγαριών.

Ο σχεδιαστής κοσμημάτων ήταν καλεσμένος στην εκπομπή «Super Κατερίνα» βρέθηκε το πρωί της Τετάρτης 10 Ιανουαρίου.

Καταρχάς, δήλωσε: «Το νομοσχέδιο είναι ένα πολύ σημαντικό ζήτημα και όταν εκφράζουμε γνώμη πρέπει να στεκόμαστε με σεβαμό και δέος, γιατί νομίζω είναι από τα πιο σημαντικά ζητήματα, το οποίο δυστυχώς δεν μπορείς να το πιάσεις από μόνο του. Είναι ένα αγκίστρι που την ώρα που πας να το σηκώσεις, σηκώνονται και άλλα. Από την στιγμή που γίνεται κουβέντα για το αν δύο άντρες ή δύο γυναίκες μπορούν να υιοθετήσουν παιδί, αυτό σημαίνει ότι δεν έχουμε αποδεχτεί τη σεξουαλικότητά τους ακόμη, άσχετα αν λέμε σαν κοινωνία ότι μπορούν να παντρεύονται ή κάνουν σύμφωνο συμβίωσης. Δεν τους έχουμε αποδεχθεί ως κανονικούς ανθρώπους. Αν είχαμε αποδεχθεί ότι έχουν ίσα δικαιώματα με όλους τους υπόλοιπους ανθρώπους, δεν θα κάναμε αυτή την κουβέντα».




Και πρόσθεσε: «Γνωρίζω ήδη κάποιους ανθρώπους, είναι και από τον χώρο σας και τους ξέρει όλος ο κόσμος, που είναι ομόφυλα ζευγάρια και έχουν παιδάκια. Έχω δει αυτά τα παιδιά να μεγαλώνουν με πάρα πολλή αγάπη. Εγώ που μεγάλωσα με ετερόφυλους γονείς μεγάλωσα τέλεια; Δεν είναι εκεί το θέμα. Το θέμα είναι ότι πρέπει να δούμε αν τους αντιμετωπίζουμε σαν να είναι ίσοι με εμάς ή όχι; Πρέπει να το δούμε αυτό και να έχουμε μια ειλικρίνεια. Παρότι κάναμε τόσους αγώνες, παρότι έχουμε τα pride, παρότι έχουμε το σύμφωνο κτλ, ακόμα τους θεωρούμε ανθρώπους που έχουν κάποιο πρόβλημα».
Στη συνέχεια, ο Περικλής Κονδυλάτος αποκάλυψε σχετικά με τη δική του σχέση με τους γονείς του: «Η σχέση με τον πατέρα μου ήταν λίγο περίεργη, εμείς μέναμε στην Αθήνα ενώ εκείνος δούλευε στην επαρχία, με αποτέλεσμα να μεγαλώσω χωρίς την παρουσία του. Τώρα έχουμε επαφές – δεν είχαμε για κάποιο διάστημα – αλλά τα έχουμε βρει».

Ενώ, συμπλήρωσε: «Οι γονείς μου είναι τώρα δύο μεγάλοι άνθρωποι, προσπαθώ να βάζω όποια παράπονα έχω από αυτούς στην άκρη, γιατί δεν ξέρω και πόσο καιρό έχω ακόμα μαζί τους. Είναι μακριά, είναι στο νησί. Νομίζω ότι πάντα είναι στις σκέψεις μας. Είτε έχουμε περάσει καλά είτε όχι, έχω καταλάβει ότι κάποια στιγμή γινόμαστε οι γονείς μας».

Η Γεωργιάννα Νταλάρα σε συνέντευξή της στην εκπομπή «Στούντιο 4» της ΕΡΤ, μίλησε για τον μπαμπά της, Γιώργο Νταλάρα, αλλά και στις σχέσεις τους.

Η σκέψη της Γεωργιάννας Νταλάρα να αλλάξει όνομα

Όπως υπογράμμισε η κόρη του τραγουδιστή «δε νομίζω ότι το όνομά μου αποτέλεσε ποτέ εμπόδιο. Όλοι έχουμε ένα όνομα και οφείλουμε να συμβιβαστούμε με αυτό. Κάποιοι το αλλάζουν. Η μαγκιά είναι να το κρατήσεις. Κάποια στιγμή είχα σκεφτεί να υπογράφω τα έργα μου με άλλο όνομα. Θα ήταν μέγα λάθος και εν τέλει δεν έγινε ποτέ. Θα ήταν λάθος, γιατί θα ήταν αποφυγή».

Η Γεωργιάννα Νταλάρα εκτιμάει τον πατέρα της μόνο ως καλλιτέχνη

Όσον αφορά τις σχέσεις που έχει με τον πατέρα της, Γιώργο Νταλάρα, επεσήμανε «νομίζω ότι δεν είναι όλοι οι άνθρωποι γεννημένοι για να είναι γονείς. Ο κάθε άνθρωπος έχει τις προτεραιότητές του και από εκεί και πέρα, φέρεται δίκαια σε σχέση με την οικογένειά του και εκείνους που αγαπάει. Εκτιμώ πάρα πολύ τον πατέρα μου ως καλλιτέχνη. Μέχρι εκεί».

Δείτε το βίντεο

Εξελίξεις στην έρευνα για το σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη, σχεδόν 11 μήνες μετά την εθνική τραγωδία. Τι δείχνουν τα αποτελέσματα των επαναληπτικών αναλύσεων από το Γενικό Χημείο του Κράτους…

Μια σημαντική εξέλιξη προέκυψε τις προηγούμενες ημέρες με τα αποτελέσματα των επαναληπτικών αναλύσεων από το Γενικό Χημείο του Κράτους σχετικά με ανίχνευση χημικών ουσιών στο σημείο της σύγκρουσης και στα συντρίμμια των συρμών. Ο Κώστας Λακαφώσης, μέλος της Επιτροπής Διερεύνησης για λογαριασμό των οικογενειών, εξηγεί στο newsit:

«Οι δειγματοληψίες από το σημείο της σύγκρουσης και από τα συντρίμμια των συρμών που είχαμε ζητήσει από την πρώτη στιγμή, έγιναν τελικά με μεγάλη χρονική καθυστέρηση στις 29 Μαρτίου και ανίχνευσαν την ύπαρξη ξυλολίου σε 7 διαφορετικά σημεία, τόσο στο χώμα στην περιοχή της σύγκρουσης όσο και στις εξωτερικές επιφάνειες των μηχανών.

Επειδή, όμως, θα μπορούσε κάποιος να υποθέσει ότι τα ευρήματα αυτά θα μπορούσαν να οφείλονται σε κάποια φυσική αιτία ή κάποια ρύπανση του περιβάλλοντος στην περιοχή, ζητήσαμε να γίνουν και πάλι από το Γενικό Χημείο του Κράτους επαναληπτικές δειγματοληψίες και αναλύσεις με αρκετό χρόνο να μεσολαβεί στο μεταξύ. Έτσι, έγιναν νέες δειγματοληψίες από τα ίδια σημεία και ακριβώς υπό τις ίδιες συνθήκες τον Οκτώβριο, ώστε να συγκριθούν με τις προηγούμενες του Μαρτίου.

Το ίδιο συνεργείο της Χημικής Υπηρεσίας Λάρισας έλαβε μετρήσεις από τα ίδια σημεία και την ίδια μεθοδολογία όπως την πρώτη φορά και τα δείγματα απεστάλησαν στο ίδιο εργαστήριο του Γενικού Χημείου του Κράτους. Τα αποτελέσματα των επαναληπτικών μετρήσεων που παραλάβαμε χθες, ανιχνεύουν ξανά τα έλαια σιλικόνης που είχαν βρεθεί σε όλα αυτά τα σημεία στην δειγματοληψία του Μαρτίου, όμως δεν ανιχνεύουν πλέον πουθενά το ξυλόλιο, ούτε πάνω στις μηχανές αλλά ούτε και στο χώμα σε διάφορα σημεία γύρω από τη σύγκρουση.

Αυτό το γεγονός είναι η ξεκάθαρη επιβεβαίωση που αναμέναμε, αφού αποδεικνύεται πλέον ότι το ξυλόλιο διασκορπίστηκε στην περιοχή με τη σύγκρουση και έπειτα ως πτητική ουσία εξατμίστηκε και χάθηκε. Προφανώς, θα είχε ανιχνευτεί σε μεγαλύτερη ποσότητα εάν οι δειγματοληψίες είχαν γίνει αμέσως μετά τη σύγκρουση, έπειτα ανιχνεύτηκε σε ελάχιστη ποσότητα 29 μέρες μετά, ενώ εξατμίστηκε και δεν υπάρχει πλέον πουθενά στο σημείο ή στα συντρίμμια 9 μήνες αργότερα.

Εάν το ξυλόλιο βρισκόταν εκεί λόγω ρύπανσης του περιβάλλοντος ή από οποιαδήποτε άλλη φυσική αιτία, θα έπρεπε να ανιχνεύεται πάντα, όμως αυτό δεν προκύπτει από τις επίσημες αναλύσεις του Γενικού Χημείου του Κράτους».

Η έρευνα του Εφέτη Ανακριτή συνεχίζεται και πληροφορίες του newsit,gr αναφέρουν ότι αναμένεται η άσκηση νέων ποινικών διώξεων τις επόμενες ημέρες. Η ολοκλήρωση της διαδικασίας δεν φαίνεται να προλαβαίνει να ολοκληρωθεί πριν το τέλος Φεβρουαρίου, με τη δίκη να ακολουθεί κάπου προς την αρχή του καλοκαιριού.

Τον Γιώργο Νταλάρα θέλησε να στηρίξει και σήμερα, μετά το ξέσπασμα που είχε κατά των δημοσιογράφων ο Νίκος Συρίγος. Ο δημοσιογράφος της εκπομπής «Χαμογέλα και πάλι» ανέφερε πως έχει χαθεί το μέτρο και δικαιολογεί την αντίδραση του Γιώργου Νταλάρα.

«Κάποιος πρέπει να τα πει. Όταν έχει πει 3 φορές ευγενικά ότι έχει πάει να μιλήσει για τον Τσιτσάνη, αυτή η εικόνα, που δε ξέρω αν είναι επιλογή των δημοσιογράφων, των αρχισυντακτών ή όσων τους στέλνουν εκεί, αυτή η εικόνα με κάνει και ντρέπομαι. Και αν δε το καταλαβαίνουμε, έχουμε θέμα. Έναν άνθρωπο που μπορεί να μη λέγεται Νταλάρας, να του βάζουμε τις κάμερες σαν ανακριτικούς φακούς, να λέει τρεις φορές ότι πήγε να μιλήσει για τον Τσιτσάνη και να συνεχίζουμε να κάνουμε ότι δεν τον ακούμε…

Δείτε το βίντεο

Έχουμε χάσει το μέτρο, έχουμε χάσει απολύτως το μέτρο. Δε δείχνουμε σεβασμό σε τίποτα. Ο Γιώργος Νταλάρας βγήκε και ξαφνικά έπεσαν πάνω του όλα αυτά τα παιδιά, που ξαναλέω δε ξέρω αν ήταν επιλογή τους… Το ότι έδωσε μια συνέντευξη και είπε κάτι, τι σημαίνει; Ότι πρέπει να τον κυνηγάμε μια ζωή παντού;» ανέφερε αρχικά ο Νίκος Συρίγος και στη συνέχεια πρόσθεσε,

«Αυτό το πράγμα που γίνεται στα πεσίματα και με τον τρόπο που γίνεται, εμένα με θλίβει, με στενοχωρεί, με ντροπιάζει. Αν δεν ντροπιάζει κανέναν άλλον, είμαστε οκ… Δε συμφωνώ με τα πεσίματα στην εκπομπή. Στενοχωριέμαι με τον τρόπο που γίνεται η δημοσιογραφία… Εγώ δεν έχω απαντήσει έτσι σε πέσιμο, αλλά δε θα κρίνω την αντίδραση του άλλου… Η βασική ευθύνη δεν είναι των παιδιών αλλά των αρχισυντακτών που τους στέλνουν εκεί με τρέλα, ο κάθε άνθρωπος όμως πρέπει να έχει τις αντιστάσεις του… Αν δε ντρέπεται κανείς γι’ αυτή την εικόνα, τι να σας πω… »

«Κάνουν άριστα όσοι αντιδρούν, όπως κι εγώ κάνω άριστα που λέω τις δικές μου απόψεις. Να ρωτήσω κάτι. Αυτό που κάνετε τώρα, δε το βρίσκετε αρκετά γελοίο; Και για εσάς προσωπικά και για τα κανάλια που εκπροσωπείτε. Δεν είναι δημοσιογραφία αυτό που κάνετε. Δεν είναι καλό αυτό που κάνετε», ήταν, μεταξύ άλλων όσα είπε ο Γιώργος Νταλάρας.

Η κρίση, η πτώση του τζίρου, η πανδημία, ο ανταγωνισμός της μικρής λιανικής και τα POS τα οδηγούν σε λουκέτα – Τι λέει στο Newmoney.gr ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Μισθωτών Περιπτέρων, Θεόδωρος Μάλλιος

Είναι σαν μικρά σούπερ-μάρκετ για κάθε ώρα και για κάθε προϊόν. Τις Κυριακές, σαν ιεροτελεστία, ο κόσμος μαζεύεται μπροστά τους για να διαβάσει τα πρωτοσέλιδα και να πάρει την εφημερίδα του. Ο λόγος για τα περίπτερα, τα οποία είναι κάπως σαν διαχρονικό… σήμα κατατεθέν της χώρας μας και έχουν γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής και της καθημερινότητας κάθε Έλληνα.

Οι καιροί αλλάζουν, ωστόσο: Τα τελευταία χρόνια, αυτά τα μικρά κουβούκλια που αποτέλεσαν για δεκαετίες έναν θρίαμβο της μικροεπιχειρηματικότητας, έχουν αρχίσει και λιγοστεύουν. Στις γωνίες των κεντρικών δρόμων όπου κάποτε έστεκαν τα περίπτερα στα οποία μπορούσε κανείς να αγοράσει ό,τι έβαζε η φαντασία του – από εφημερίδες και τσιγάρα, μέχρι παγωτά και παυσίπονα και έδιναν ζωή στις γειτονιές, δεν υπάρχει πια τίποτα. Κατά χιλιάδες, τα περίπτερα κλείνουν και ξηλώνονται. Έχει έρθει το τέλος του περιπτέρου;

“Όχι”, λέει στο Newmoney.gr ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Μισθωτών Περιπτέρων, Θεόδωρος Μάλλιος. Τριαντατρία χρόνια στον κλάδο ο ίδιος, ξεκίνησε από το μικρό χωριό Βάλτος Αιτωλοακαρνανίας για να αποκτήσει “ένα τετραγωνικό μέτρο στο Σύνταγμα, το κέντρο του κόσμου για εμάς, αφού από εκεί θα περάσει όποιος βρεθεί στην Ελλάδα”, όπως το έλεγε πάντα το περίπτερό του, ο κ. Μάλλιος εξηγεί ότι τα περίπτερα είναι ατέλειωτες ιστορίες ζωής και προκοπής. Λέει ότι, λόγω των καιρών -και μιας σειράς αλλαγών στη νομοθεσία που έφερε η δεκαετής κρίση στην Ελλάδα- τα περίπτερα μειώνονται.

Για του λόγου το αληθές, σύμφωνα με στοιχεία που έχει στη διάθεσή της η Ομοσπονδία, στην Ελλάδα τα περίπτερα μειώθηκαν από περισσότερα από 11.000 πριν από το 2010, σε λιγότερα από 5.000 σήμερα. Ανεπίσημα στοιχεία, τα οποία δεν είναι σε θέση να επιβεβαιώσει ο κ. Μάλλιος, αναφέρουν ότι η καταμέτρηση του 2024 θα τα “βγάλει” περίπου στα 4.700, μειωμένα και σε σχέση με πέρυσι. Αυτό, βέβαια, είναι κάτι που “φαίνεται”, σε κάθε γωνιά της χώρας. Στον Δήμο Αθηναίων, -για την προαναφερόμενη περίοδο- τα περίπτερα μειώθηκαν από 1.200 σε περίπου 450, ενώ στη Θεσσαλονίκη καταγράφεται πολύ πιο ραγδαία μείωση: Από 3.000 που ήταν το 2010, σήμερα τα περίπτερα δεν ξεπερνούν τα 700. Στην Πάτρα, έχουν απομείνει μόλις 117 περίπτερα, από 332 μια δεκαετία πριν. Στη Λάρισα, από τα 130 περίπτερα απέμειναν 65. Γιατί συμβαίνει αυτό; Πώς έχει μετατραπεί αυτός ο θρίαμβος σε πανωλεθρία;

Γιατί “εξαφανίζονται”

Κατά τον κ. Μάλλιο, η απάντηση σε αυτό το ερώτημα είναι δύσκολη. Όπως -πολύ- δύσκολη είναι και η δουλειά του περιπτερούχου. “Το περίπτερο έχει κόπο, άγχος, αγωνία. Ο περιπτεράς σχεδόν δεν ξέρει τι θα πει οικογένεια. Λογικό είναι η νέα γενιά να μη θέλει να ασχοληθεί με αυτά”. Ο κλάδος, βέβαια, περνά και αυτός τη μεταβατική του φάση. Όπως στα 50s που ξεκίνησαν οι επαρχιώτες να μεταβαίνουν στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη και τις άλλες μεγάλες πόλεις της χώρας για να ανοίξουν ένα περίπτερο, έτσι στα 70s τον κλάδο “μονοπώλησαν” οι Ηπειρώτες και στα 00s οι Βορειοηπειρώτες και οι Αλβανοί οι οποίοι, όπως λέει ο κ. Μάλλιος, “ήρθαν με όρεξη για δουλειά”.

Την πρώτη αλλαγή έφερε η αλλαγή της νομοθεσίας σχετικά με τα περίπτερα. Σε αυτό, συντέλεσε το γεγονός ότι οι Τροϊκανοί δεν μπορούσαν να κατανοήσουν τον κλάδο και το πώς λειτουργούσε. Για παράδειγμα, δεν μπορούσαν να καταλάβουν γιατί ένας καθαρά εμπορικός κλάδος υπαγόταν στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Και έτσι, η αρμοδιότητα για τα περίπτερα πέρασε στο Υπουργείο Εσωτερικών και από εκεί, καθαρά στους Δήμους, οι οποίοι έχουν τη θεσμική -για την αδειοδότηση- και χωροταξική αρμοδιότητα πια. “Δικαίωμα ζωής και θανάτου επάνω μας”, όπως λέει ο κ. Μάλλιος.

Όπως εξηγεί, μετά το 2012 και την αλλαγή της αρμοδιότητας χορήγησης αδειών, οι παλιές άδειες περιπτέρων, οι οποίες αφορούσαν τους αναπήρους πολέμου και των σωμάτων ασφαλείας, παρέμειναν μέχρι να εξαντληθούν. Σε ένα μεγάλο μέρος αυτών, δεν υπήρχε διάδοχη κατάσταση και τα περίπτερα πλέον δημοπρατούνται (το 70%) σε δημόσιο πλειστηριασμό -με διαδικασία παρόμοια των δημοτικών ακινήτων, αναψυκτηρίων κλπ- και το υπόλοιπο 30% δίνεται σε ΑΜΕΑ με αναπηρία άνω του 67% και πολυτέκνους με εισοδηματικό κριτήριο οι οποίοι μπαίνουν σε δημόσια κλήρωση. Όμως και από αυτούς, εκατοντάδες αναγκάστηκαν να παραιτηθούν του δικαιώματός τους, καθώς τα περίπτερα που πήραν ήταν άγονα -δηλαδή δεν ενδιαφερόταν κανείς να τα νοικιάσει, καθώς δεν είχαν “κίνηση” για να αποδίδουν κέρδη- και αναγκάζονταν να πληρώνουν το τέλος κουβουκλίου. “Για να έχουν μια άδεια περιπτέρου που δεν μπορούν να αξιοποιήσουν, αναγκάζονται να πληρώνουν, οπότε αν βλέπουν ότι δεν υπάρχει μέλλον, την εγκαταλείπουν”, αναφέρει.

Κατά άλλους περιπτερούχους, η κρίση έφερε δραματική μείωση του τζίρου και τα lockdown της πανδημίας έφεραν τη χαριστική βολή. Το κλείσιμο της εστίασης είχε αρνητικότατη επίδραση στα περίπτερα αφού ο κόσμος σταμάτησε να ψωνίζει. Έπειτα, αυξήθηκε ο ανταγωνισμός από τις αλυσίδες μινι μάρκετ οι οποίες κερδίζουν διαρκώς μερίδια αγοράς. Προβλήματα, τα οποία προστέθηκαν στα υπάρχοντα, από την ανάγκη για περισσότερες ώρες δουλειάς ώστε να βγει ο τζίρος, μέχρι την εγκληματικότητα. Σε αυτά, αναφέρουν, έρχεται ως η… τελική χαριστική βολή, η επιβολή χρήσης POS, καθώς, όπως εξηγούν περιπτερούχοι, μειώνει το περιθώριο κέρδους σε επίπεδο ζημίας για τα βασικά είδη που εμπορεύονται (τσιγάρα, εφημερίδες, κάρτες, ψιλικά) λόγω της υποχρεωτικής προμήθειας που επιβάλλουν οι τράπεζες για τη χρήση του POS επί του τζίρου και την αύξηση των φόρων τα προηγούμενα χρόνια.
Και ο τζίρος; Αυτός είναι σχετικός. Στην Αθήνα, εξηγούν ιδιοκτήτες περιπτέρων, ίσως να χρειαστεί “μάχη” ώστε να βγει τζίρος 1.400-1.500 ευρώ καθημερινά και να “βγουν” τα έξοδα, ενώ (ακόμα και σε μεγάλες) πόλεις της επαρχίας, υπάρχουν περίπτερα που δεν βγάζουν περισσότερα από 20-40 ευρώ τη μέρα, με αποτέλεσμα να υπάρχει ζήτημα επιβίωσης.

Με αυτά τα δεδομένα, είναι λογικό να συνεχίζεται η πτώση του κλάδου, καθώς πολλά περίπτερα παραμένουν ξενοίκιαστα αφού δεν βρίσκονται ενοικιαστές και οι Δήμοι τα “ξηλώνουν” για να μην αποτελέσουν εστίες μόλυνσης. Τον κλάδο “κρατάνε”, εκτός από τους ιδιώτες περιπτερούχους και οι εταιρείες που δραστηριοποιούνται στην εκμετάλλευση περιπτέρων, όπως η Smile Kiosk, η Magic Box, η Point24hrs Kiosk, η Street Point και η Kiosky’s. Οι δύο τελευταίες, ωστόσο, σταδιακά αφήνουν τα περίπτερα τα οποία θεωρούν περισσότερο οικογενειακές επιχειρήσεις και μετακινούνται σταθερά στα μίνι μάρκετ.

Σβήνει λοιπόν ο κλάδος των περιπτέρων; “Όχι”, μας λέει ο κ. Μάλλιος. “Για 20-30 χρόνια τουλάχιστον, τα περίπτερα έχουν ζωή μπροστά τους ακόμα. Μπορεί τότε να λέμε ότι είναι μόλις 2.500, όμως σίγουρα δεν θα έχουν εξαφανιστεί”. Άλλωστε, σε αυτό συντελεί και ο τουρισμός, καθώς για τους ξένους, αυτά τα μικρά κιόσκια όπου μπορείς να βρεις τα… πάντα, είναι ένα είδος αξιοθέατου στην Ελλάδα.

Πάντως, τα πιο δημοφιλή περίπτερα ήταν πάντα αυτά της Ομόνοιας και αυτά της πλατείας Συντάγματος -ή έξω από τον Εθνικό Κήπο, τα οποία πούλαγαν και τα τσολιαδάκια που έπαιρναν -και παίρνουν ακόμα- οι τουρίστες, εκστασιασμένοι από το θέαμα της αλλαγής φρουράς στο Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη. Όμως τα “σκήπτρα” της πιο παράξενης ιστορίας περιπτέρου έχει αυτό της Πανεπιστημίου, έξω από τη στοά Αρσάκη.
Αυτο το περίπτερο είχε και μια ιστορική σημασία, αφού άνοιξε το φθινόπωρο του 1911 και ήταν το πρώτο που “ξεφύτρωσε” στην Ελλάδα, κάνοντας τα περίπτερα “must” σε κάθε γωνία της χώρας. Λογικό ήταν λοιπόν, μιας και ήταν το πρώτο, να γίνει το πιο διάσημο και να μονοπωλήσει, έστω για μερικές δεκαετίες, το ενδιαφέρον του κόσμου.

Τα χρόνια πέρασαν, η ιστορία ξεχάστηκε, όμως η μοίρα ήθελε το περίπτερο αυτό να μονοπωλεί το ενδιαφέρον του κοινού, ιδιαίτερα σε περιόδους που άλλαζε η ζωή των Αθηναίων. Έτσι, ήταν Οκτώβριος του 1997, όταν ο μετροπόντικας έσκαβε κάτω από τα πόδια των Αθηναίων φτιάχνοντας το τεράστιο έργο του Μετρό της πρωτεύουσας, που το περίπτερο έγινε “πρώτη είδηση”. Στη διάρκεια των έργων, το έδαφος υποχώρησε και το περίπτερο κυριολεκτικά βυθίστηκε στη γη. Το γεγονός καταγράφηκε τυχαία από κάμερα τηλεοπτικού συνεργείου που βρισκόταν στο σημείο, με τον περιπτερούχο να πηδά κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή έξω από αυτό. Μετά από ατέλειωτες συζητήσεις επί συζητήσεων, το συγκεκριμένο, ιστορικό περίπτερο, ξαναστήθηκε στο ίδιο σημείο.

Οι περιπτεράδες που γράφτηκαν στην ιστορία

Για το τέλος, κάτι σημαντικό της ιστορίας των περιπτέρων στην Ελλάδα: δύο ιστορίες περιπτερούχων που από τα μικρά κουβούκλια δημιούργησαν ολόκληρες αυτοκρατορίες του εμπορίου. Η μία είναι του Γιάννη Γεωργακά, ιδρυτή του Μινιόν και η άλλη των αδελφών Χόντου, ιδρυτών της αλυσίδας Hondos Center. Και τα δύο success stories αυτά, έχουν κοινή αφετηρία: Ένα περίπτερο σε κεντρικό σημείο της Αθήνας…

Η ιστορία του Μινιόν ξεκίνησε το 1934 όταν ο Γιάννης Γεωργακάς με τον ‘Αγγελο Σεραφειμίδη άνοιξαν το περίπτερο με το όνομα «Μινιόν» -λόγω του μεγέθους του- στην οδό Σταδίου. Λίγο αργότερα, το μετέφεραν στην Αιόλου, στον αριθμό 104. Το επιχειρηματικό δαιμόνιο του Γεωργακά και το ανήσυχο πνεύμα του φάνηκε από νωρίς, όταν αποφάσισε να καινοτομήσει, κάνοντας το Μινιόν να είναι το πρώτο περίπτερο στη χώρα που έκλεισε τις δύο πλαϊνές πτέρυγες του. Είχε τη φαεινή ιδέα να τις μετατρέψει σε βιτρίνες, στις οποίες εκθέτει διάφορα είδη καθημερινής χρήσης: στυλό, γυαλιά, είδη ξυρίσματος, οδοντόκρεμες, ψαλίδια, τσατσάρες, καλαπόδια, ξεσκονιστήρια, κάλτσες, αναπτήρες, κολώνιες κ.α. Η ιστορία, από εκεί και μετά, είναι γνωστή. Το Μινιόν έγινε το πρώτο μεγάλο πολυκατάστημα της Ελλάδας και γράφτηκε στην ιστορία…

Οι ιδρυτές της αλυσίδας Hondos Center, Αργύρης, Γιάννης, Νίκος, Κώστας και Γιώργος Χόντος, ξεκίνησαν ως πλασιε σαπουνιών και καλλυντικών και, στα 60s ανέλαβαν τη λειτουργία ενός περιπτέρου επί της οδού Ομήρου. Από εκεί, τα πέντε αδέρφια που είχαν κλίση στο εμπόριο, πήραν τις απαραίτητες εμπειρίες, εδραίωσαν τις συνεργασίες με προμηθευτές, διεύρυναν το πελατολόγιό τους. Και κάπως έτσι κατάφεραν να αντρωθούν επιχειρηματικά και να ιδρύσουν, με τις οικονομίες τους από το περίπτερο, το πρώτο τους κατάστημα. Το οποίο ήταν η αρχή της αυτοκρατορίας που θα έχτιζαν και βρισκόταν ακριβώς απέναντι από το περίπτερο της Ομήρου…

Πηγή: newmoney.gr

Στην εκπομπή Καλύτερα δε Γίνεται μίλησε ο Γιάννης Μπέκας το μεσημέρι του Σαββάτου 20/1.

Ο τραγουδιστής βρέθηκε στο στόχαστρο καθώς αντιστάθηκε στις εντολές της Αστυνομίας μετά από έλεγχο που του έγινε.

Ο Γιάννης Μπέκας περιγράφει καρέ καρέ τις στιγμές που βίωσε τα ξημερώματα της Τετάρτης 17 Ιανουαρίου στην περιοχή του Δενδροποτάμου, στη Θεσσαλονίκη.

Ο ίδιος βρισκόταν μέσα σε αυτοκίνητο που ήταν σταθμευμένο όταν σύμφωνα με πληροφορίες οι αστυνομικοί επιχείρησαν να τον ελέγξουν αλλά εκείνος αντιστάθηκε, εκτοξεύοντας απειλές εναντίον τους.

Δείτε το βίντεο

Ο γνωστός τραγουδιστής περιέγραψε όσα συνέβησαν κατά τη συνάντησή του με τους αστυνομικούς, καθώς όλες οι λεπτομέρειες αναφέρονται στη δικογραφία.

«Λυπάμαι πάρα πολύ γι’ αυτά που ακούγονται. Την Ελληνική Αστυνομία την αγαπώ και δεν το λέω ειρωνικά, την αγαπώ όσο δεν φαντάζεστε», είπε αρχικά.

«Τους είπα ότι έχω μείνει από βενζίνη, έδειξα την ταυτότητά μου και από εκεί και πέρασε ξεκίνησε όλο το μαρτύριο. Δεν μπορώ να πω λεπτομέρειες για το τι συνέβη γιατί είναι μέρος της δικογραφίας.

Μου ζήτησαν να βγω να γονατίσω και με τα χέρια πίσω από το κεφάλι, όπως το βλέπουμε και στις ταινίες. Σκέφτομαι μήπως έκανα κάποια παράβαση ή κάτι άλλο, δεν υπήρχε τίποτα, ήθελαν να βγω από το αυτοκίνητο και βάλω τα χέρια μου για να μου βάλουν χειροπέδες, παιδιά δεν θέλω να συνεχίσω τα υπόλοιπα, είναι μέρος της δικογραφίας», είπε ο Γιάννης Μπέκας.

Ενώ τόνισε πως κακοποιήθηκε από αστυνομικούς: «Άρχισα να ουρλιάζω να λέω “τι έκανα; καλέστε τον διοικητή σας. Είμαι ο Γιάννης Μπέκας, είμαι δημόσιο πρόσωπο, μου πονάτε τα χέρια”. Μου έβαλαν χειροπέδες και μου πίεζαν τους καρπούς, όσο δεν φαντάζεστε…» δήλωσε ο τραγουδιστής.