Την ώρα που η πρόεδρος της Επιτροπής “Ελλάδα 2021” Γιάννα Αγγελοπούλου βρισκόταν ανάμεσα στους επίσημους των εορτασμών για την 25η Μαρτίου στο Σύνταγμα, η οικογένειά της παρακολούθησε το εντυπωσιακό θέαμα από τα… θεωρεία του ξενοδοχείου Μεγάλη Βρετανία.
Εκεί, ο φωτογραφικός φακός εντόπισε τον Θόδωρο Αγγελόπουλος, τον γιο τους Παναγιώτη Αγγελόπουλο με την σύντροφό του Έλλη Παπαδιαμάντη και τον Δημήτρη Αγγελόπουλο. Μάλιστα είδαμε ακόμα μια γυναίκα στο μπαλκόνι, η οποία προφανώς είναι η σύντροφος του Δημήτρη Αγγελόπουλου.
Διπλή γιορτή για την οικογένεια
Μάλιστα, η 25η Μαρτίου είναι σημαντική για την οικογένεια Αγγελόπουλου αφού ανήμερα της εθνικής εορτής έχει γεννηθεί η εγγονή της Γιάννας Αγγελοπούλου, κόρη του Παναγιώτη και της Έλλης.
Όλη οικογένεια παρακολούθησε την εθνική εορτή, ενώ στη συνέχεια προφανώς θα γιόρτασαν όλοι μαζί τα γενέθλια του μικρότερου μέλους της οικογένειας.
Να τονίσουμε εδώ ότι η Γιάννα Αγγελοπούλου έχει άλλες δύο εγγονές από την κόρη της Καρολίνα Παρθένη από τον πρώτο της γάμο με τον επιχειρηματία Γιώργο Παρθένη.
Οι επετειακές εμφανίσεις της Γιάννας Αγγελοπούλου
H πρόεδρος της Επιτροπής “Ελλάδα 2021” Γιάννα Αγγελοπούλου για άλλη μια φορά ξεχώρισε με την ενδυμασία που επέλεξε να εμφανιστεί την ημέρα των εορτασμών της 25ης Μαρτίου.
Η κυρία Αγγελοπούλουφόρεσε έναν ντουλαμά, ένα πανωφόρι του 19ου αιώνα. Πρόκειται για ένα μεγαλοπρεπές ρούχο με εντυπωσιακές λεπτομέρειες το οποίο συνδύασε με πλισέ παντελόνια και μπλούζα με τα ίδια μανίκια.
Είναι δημιουργια του Αριστείδη Τζονευράκη, του τελευταίου ίσως, ή ενός από τους τελευταίους Έλληνες ελληνοράπτες ή “τερζήδες” όπως τους έλεγαν επί Τουρκοκρατίας.
“Στην προσωπική πορεία του Αριστείδη Τζονευράκη η συνάντησή του το 2002 στο Ναύπλιο με τον ελληνοράπτη Κώστα ή Κωστάκη Γκίκα και στη συνέχεια με τον κόσμο του Πελοποννησιακού Λαογραφικού Ιδρύματος (ΠΛΙ) υπήρξε καθοριστική. Έπειτα από έναν κύκλο σπουδών που διόλου δεν του είχαν κινήσει το ενδιαφέρον, ένα υπερατλαντικό ταξίδι αναζήτησης και βιοποριστικές εργασίες που ουδεμία σχέση είχαν με την παράδοση και το ένδυμα, περνώντας την πόρτα του ΠΛΙ, ο νεαρός Αριστείδης Τζονευράκης βρέθηκε “σε ένα πραγματικό για εμένα σχολείο, έναν παράδεισο γεμάτο θησαυρούς και ερεθίσματα. Εκεί έλαβα τις πρώτες μου γνώσεις από τη μοναδική στην Ελλάδα, Ιωάννα Παπαντωνίου (σ.σ. ενδυματολόγο-σκηνογράφο, Πρόεδρο του ΠΛΙ). Εκεί έγινα ελληνοράπτης μαθητεύοντας πλάι στον Γκίκα, υπεύθυνο της δανειστικής ιματιοθήκης του Ιδρύματος”, διαβάζουμε στο βιογραφικό του Αριστείδη Τζονευράκη.
Υπενθυμίζεται ότι η κ. Αγγελοπούλου έχει επιλέξει ενδυμασίες με έντονο το παραδοσιακό στοιχείο στις εμφανίσεις που έχει κάνει το τελευταίο διάστημα στις εκδηλώσεις για τα 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση.
Υπενθυμίζεται πως ένα παραδοσιακό μανιάτικο γιλέκο και ζώνη, από το Εθνογραφικό και Λαογραφικό Μουσείο Χρισσού, του Ηλία Δαραδήμου, επέλεξε η Γιάννα Αγγελοπούλου για τη συμμετοχή της στις επετειακές εκδηλώσεις της 17ης Μαρτίου 1821 στην Αρεόπολη Μάνης, την περασμένη εβδομάδα, παρουσία της Προέδρου της Δημοκρατίας Κατερίνας Σακελλαροπούλου.
Αυτοί οι επιβλητικοί κρατήρες προκαλούν δέος στον επισκέπτη. Από ψηλά αποτελούν ένα απίστευτο, απόκοσμο, εξωγήινο θέαμα. Απολαύστε μια πτήση πάνω και μέσα στους κρατήρες των Διδύμων Αργολίδας.
Οι επιστήμονες εικάζουν ότι μάλλον πρόκειται για κατακρήμνιση σπηλαίων αλλά η όψη τους θυμίζει κρατήρες μετεωριτών, όπως αυτοί που βρίσκονται στο φεγγάρι.
Η απόλυτη σιωπή που επικρατεί στο εσωτερικό τους σπάει μόνο από τα τιτιβίσματα πτηνών που ακούγονται με αντήχηση λόγω του κυκλικού σχήματος των κρατήρων.
Στον έναν από τους δύο κρατήρες υπάρχουν δύο εκκλησάκια της βυζαντινής και μεταβυζαντινής περιόδου (11ος – 14ος αιώνας). Το βάθος του μικρού κρατήρα είναι 80 μέτρα μέσα στα στρώματα των προσχώσεων και η διάμετρος του είναι 150 μέτρα.
Στα εσωτερικά κάθετα τοιχώματα όπου κάποιος κατέρχεται μέσω μιας κλιμακωτής στοάς είναι ριζωμένα τα εκκλησάκια της Μεταμορφώσεως προς βορρά και του Αγίου Γεωργίου προς τον νότο. Και τα δύο εκκλησάκια είναι λαξευμένα μέσα στο βράχο.
Μέσα στον Άγιο Γεώργιο υπάρχουν επιγραφές με Λατινικούς χαρακτήρες , μία ιστορική επιγραφή που σημειώνει το πέρασμα του Θωμά του Παλαιολόγου , Ηγεμόνα της Πελοποννήσου καθώς επίσης και μία παλιά πέτρινη κολυμβήθρα. Ανατολικά της Εκκλησίας υπάρχει μικρή δεξαμενή της οποίας τα τοιχώματα έχουν επιστρωθεί με είδος πορσελάνης και ανατολικότερα σε ύψος 25 μέτρων μία οπή που ονομάζεται « Ασκηταρειό » όπου οι ασκητές ανέρχονται με σκοινί.
Στα Δίδυμα κατά την περίοδο της άνοιξης πραγματοποιείται η γιορτή της τουλίπας καθώς η περιοχή των Διδύμων είναι μία από τις λίγες περιοχές στην Ελλάδα που συναντάται αυτοφυής τουλίπα.
Τη φωτογραφία της ζωής του έβγαλε ο τουρίστας Mark Pierrot κατά την επίσκεψή του σε τροπικό νησί στον Ινδικό Ωκεανό.
Είχε την τύχη να διασταυρωθεί με έναν από τους γιγάντιους κάβουρες που εντοπίζονται στη ζούγκλα του νησιού των Χριστουγέννων και το θάρρος να τον πιάσει για να φωτογραφηθεί μαζί του.
Οι τρομακτικές δαγκάνες του οστρακόδερμου είναι τόσο δυνατές που μπορεί να σπάσει καρύδες και είναι το μεγαλύτερο αρθρόποδο που ζει στη στεριά σε όλο τον κόσμο. Το βάρος του φτάνει τα 4 κιλά και το μήκος του έως τα 90 εκατοστά.
Εκτιμάται πως στο μικροσκοπικό Νησί των Χριστουγέννων ζουν περισσότεροι από ένα εκατομμύριο τέτοιοι κάβουρες- και αποτελούν πόλο έλξης για τους τουρίστες που φτάνουν ως εκεί.
Οι τερατώδεις κάβουρες μπορούν να σκαρφαλώσουν στα δέντρα αλλά στο νερό πνίγονται.
«Αποκαλούνται και κάβουρες- κλέφτες επειδή κλέβουν τα πάντα», εξηγεί η Linda Cash, marketing manager του νησιού. «Αν αφήσεις κάτι και απομακρυνθείς, μπορείς να είσαι σίγουρος πως ένας τέτοιος κάβουρας θα σου το πάρει».
Ο μύθος μάλιστα θέλει έναν τέτοιο κάβουρα να κλέβει το… όπλο στρατιώτη που βρισκόταν στο νησί, δεκαετίες πριν.
Εκτός από καρύδες, το διαιτολόγιό τους περιλαμβάνει φρούτα, νεκρά ζώα αλλά και άλλους κάβουρες.
Ο πληθυσμός τους σε όλο τον κόσμο δεν είναι γνωστός αλλά θεωρούνται είναι είδος που απειλείται από τον άνθρωπο καθώς σε πολλά νησιά το κρέας τους θεωρείται λιχουδιά με αφροδισιακές ιδιότητες.
Στο Νησί των Χριστουγέννων πάντως προστατεύονται και είναι παράνομο το κυνήγι και η κατανάλωσή τους.
“Περίμενα να πεθάνω, αλλά απλώς δεν συνέβαινε. Άρχισα να ασχολούμαι πάλι με τον κήπο μου, φύτεψα λαχανικά, χωρίς να περιμένω ότι θα ζήσω για να τα φάω, απλώς μου άρεσε να δουλεύω στον καθαρό αέρα…”
>Οι γιατροί του έδιναν 9 μήνες και του πρότειναν χημειοθεραπείες, τελικά πήγε στην Ικαρία και έζησε μέχρι τα 102
Ο Σταμάτης Μωραΐτης ήταν ένας βετεράνος πολέμου από την Ικαρία. Το 1943, ακολουθώντας το κύμα μετανάστευσης μακριά από την κατεστραμμένη Ευρώπη, πήγε στις ΗΠΑ προκειμένου να θεραπευτεί από τραύματα στο μπράτσο του κατά τη διάρκεια του πολέμου.
Εγκαταστάθηκε στο λιμάνι Τζέφερσον της Νέας Υόρκης, ένα καταφύγιο νησιωτών από την ιδιαίτερη πατρίδα του, την Ικαρία. Επειδή έπιαναν τα χέρια του, παρακολούθησε μαθήματα σε νυχτερινό σχολείο για να μάθει πως να αναμειγνύει μπογιές και χρώματα και αργότερα εργάστηκε εκεί, κάνοντας ανακαινίσεις και βάφοντας δημόσια κτίρια και σπίτια:
«Το 1943 γνώρισα την γυναίκα μου Ελπινίκη, παντρευτήκαμε και ήμασταν πολύ ευτυχισμένοι. Ζήσαμε 69 ολόκληρα χρόνια μαζί. Ηταν Ελληνοαμερικανίδα, αλλά πρώτη φορά εγώ την έφερα στην Ελλάδα. Μείναμε πολλά χρόνια στο Λονγκ Αϊλαντ στη Νέα Υόρκη και μετά μετακομίσαμε στη Φλόριδα.
Η γυναίκα μου έμενε στο σπίτι και φρόντιζε τα παιδιά. Εχω τρία παιδιά, τον Γιάννη, τη Μαρία και τον Γιώργο, οκτώ εγγόνια και τέσσερα δισέγγονα και είμαι πολύ σίγουρος ότι θα δω και τρισέγγονα!».
Ωστόσο, μια ημέρα του 1976, ένιωσε να του κόβεται η ανάσα. Του ήταν εξαιρετικά δύσκολο να ανεβαίνει σκάλες και, δεδομένου ότι η εργασία του ήταν χειρωνακτική, έπρεπε να παραιτηθεί. Υποβλήθηκε σε μια σειρά εξετάσεων και ακτινογραφιών, οι οποίες απέδειξαν ότι είχε καρκίνο του πνεύμονα. Ο αμερικανός γιατρός τού έδωσε το πολύ έξι με εννέα μήνες ζωής.
Ο Σταμάτης όμως δεν βασίστηκε μόνο σε εκείνη τη διάγνωση και συμβουλεύτηκε άλλους 9 γιατρούς. Όλοι του έδωσαν την ίδια διάγνωση και προέβλεψαν ότι δεν θα ζούσε παραπάνω από 9 μήνες. ‘Όλοι του πρότειναν να ξεκινήσει επιθετική χημειοθεραπεία άμεσα. Μετά από λίγο, ο Σταμάτης άρχισε να πιστεύει ότι δεν είχε ελπίδες. Ότι το τέλος του ήταν προδιαγεγραμμένο. Ακόμη και τότε όμως αρνούνταν πεισματικά να υποβληθεί σε χημειοθεραπείες.
Αποφάσισε να επιστρέψει στην Ικαρία, όπου θα μπορούσε να ταφεί πλάι στους γονείς του και να αποχαιρετήσει τους αγαπημένους του, τον τόπο του και τους φίλους του. Ετσι, μετακόμισε μαζί με την Ελπινίκη στο πατρικό του, ενώ η μητέρα και η γυναίκα του τον φρόντιζαν.
Κάπου εδώ όλα άλλαξαν..
“Ο Μωραΐτης και η Ελπινίκη [η γυναίκα του] μετακόμισαν στο σπίτι των ηλικιωμένων γονιών του, σε ένα μικροσκοπικό άσπρο σπιτάκι με 8 στρέμματα αμπέλια κοντά στον Εύδηλο, στο βόρειο κομμάτι της Ικαρίας.”
Έτσι, γύρισε σπίτι και παρ’ όλο που ήταν χαρούμενος που βρισκόταν με τους πιο κοντινούς φίλους και την οικογένεια του, ένιωθε επίσης θλιμμένος και απελπισμένος και άρχισε να κοιμάται σχεδόν όλη μέρα, ενώ η μητέρα και η γυναίκα του τον φρόντιζαν.
Ωστόσο, μετά από λίγο ένιωσε μια δυνατή επιθυμία να ζήσει και να περάσει το χρόνο του με τους φίλους του.
Βρήκε ξανά την πίστη του. Τις Κυριακές ανέβαινε το λόφο για να πάει σε ένα μικρό εκκλησάκι όπου ο παππούς του ήταν παλιά ιερέας. Όταν οι παιδικοί του φίλοι ανακάλυψαν ότι είχε επιστρέψει, άρχισαν να έρχονται κάθε απόγευμα. Μιλούσαν για ώρες, πίνοντας ένα-δυο μπουκάλια ντόπιο κρασί.
“Περίμενα να πεθάνω, αλλά απλώς δεν συνέβαινε. Άρχισα να ασχολούμαι πάλι με τον κήπο μου, φύτεψα λαχανικά, χωρίς να περιμένω ότι θα ζήσω για να τα φάω, απλώς μου άρεσε να δουλεύω στον καθαρό αέρα. Οι έξι μήνες, λοιπόν, πέρασαν και αποφάσισα να καθαρίσω και τους αμπελώνες των γονιών μου. Ξυπνούσα αργά, δούλευα στους αμπελώνες μέχρι το μεσημέρι και μετά το φαγητό ξεκουραζόμουν. Τα βράδια περπατούσα ως την ταβέρνα όπου έπαιζα “πόρτες” και έπινα κρασί με φίλους μέχρι τα μεσάνυχτα».
Και κάπως έτσι το θαύμα έγινε… Άρχισε να νιώθει χαρούμενος όπως παλιά και η δύναμη του επέστρεψε.
Η ενασχόληση με τον κήπο έδωσε νόημα και πάλι στη ζωή του.
Φρόντιζε τον κήπο του και νιώθοντας εμψυχωμένος καθάριζε και το οικογενειακό αμπέλι. Μπήκε στην ρουτίνα του νησιού, ξυπνούσε όποτε ήθελε, δούλευε στα αμπέλια μέχρι το απόγευμα, έφτιαχνε μεσημεριανό και μετά κοιμόταν. Ασχολήθηκε τόσο με το αμπέλι που έβγαλε 1.514 λίτρα κρασί εκείνο το χρόνο.
Τα βράδια, συχνά πήγαινε σε μια τοπική ταβέρνα όπου έπαιζε ντόμινο μέχρι αργά τα μεσάνυχτα.
Τα χρόνια περνούσαν και η υγεία του συνέχισε να βελτιώνεται. Πρόσθεσε μερικά δωμάτια στο σπίτι των γονιών του, για να μπορούν να τον επισκέπτονται τα παιδιά του, και σε ένα ταξίδι του στις ΗΠΑ αποφάσισε να βρει τους γιατρούς που είχαν κάνει τη διάγνωση και να μάθει τι ακριβώς είχε συμβεί.
Η κατάσταση της υγείας του Σταμάτη βελτιωνόταν με τα χρόνια. 3 δεκαετίες μετά την διάγνωση του, κατάλαβε ότι τελικά δεν θα ήταν ένα ακόμη θύμα του καρκίνου.
Όταν ήταν 97 αποφάσισε να κάνει μια ιατρική εξέταση για να επιβεβαιώσει την άποψη του ότι είχε θεραπεύσει τον καρκίνο του, αλλά ήθελε επίσης να μάθει τι έγινε και γιατί δεν είχε πεθάνει.
Οι γιατροί έκαναν τις εξετάσεις και κοίταξαν το ιατρικό ιστορικό. Του είπαν ότι ήταν απολύτως υγιής!
«Οταν επέστρεψα να δω τους γιατρούς μου, ανακάλυψα ότι όλοι είχαν πεθάνει. Δεν μπορούσε κανένας να μου το εξηγήσει. Γι’ αυτό τώρα έρχονται και με επισκέπτονται διάφοροι γιατροί και επιστήμονες να δουν πώς ζω και τι τρώω για να καταλάβουν πώς έγινα καλά.
Τους εξηγώ, λοιπόν, αυτό που θα πω και σε εσάς: τρέφομαι με τρόφιμα ντόπιας παραγωγής, με λαχανικά που φυτεύω στον κήπο μου, αρκετό ψάρι και λίγο κοτόπουλο.
Το πρωί δεν πίνω καφέ, αλλά φασκόμηλο με αγνό ικαριώτικο μέλι. Αλλά εγώ νομίζω ότι το σημαντικότερο πράγμα που με κρατάει δυνατό είναι το κρασί που φτιάχνω μόνος μου και πίνω αρκετό, για να πω την αλήθεια» είχε πει βιαστικός στο ΒΗmagazino ο Μωραίτης. Ήθελε γρήγορα να φύγει για να ζήσει λίγο ακόμη, απολαμβάνοντας με τους όρους του μια ζωή που ο ίδιος έχει επιλέξει”.
Ο Σταμάτης έζησε μέχρι την ηλικία των 102 και ο θάνατος του δεν προήλθε από τον καρκίνο!
Η ιστορία του Σταμάτη, μπορεί να μας μάθει πολλά για τον υγιή τρόπο ζωής και για την φυσική θεραπεία του καρκίνου.
Οι υγιεινές, εποχιακές τροφές που προετοιμάζονται με αγάπη είναι πολύ αποτελεσματικά φάρμακα. Ταυτόχρονα, ο χρόνος στη φύση θα βοηθήσει τον ασθενή να αποκτήσει ξανά την επιθυμία να ζήσει και να παλέψει για τη ζωή του. Επιπλέον, ο χρόνος με τους ανθρώπους που αγαπάει είναι ανεκτίμητος και μπορεί να θεραπεύσει την κατάθλιψη και να μας κάνει να νιώσουμε πιο θετικοί και ενεργητικοί.
Σε άρθρο της για την Huff Post η Diane Kochilas, Ελληνο-Αμερικανίδα σεφ, συγγραφέας βιβλίων και παρουσιάστρια εκπομπών, αποθεώνει την Ικαρία:
“Η απομόνωση της Ικαρίας βοήθησε στη διαμόρφωση μιας κουλτούρας αλληλεγγύης, αυτοδυναμίας και ξενοιασιάς. Οι Ικαριώτες – ακόμη και πολλοί από εμάς που ζούμε μακριά από το νησί – είμαστε συντονισμένοι στο δικό μας μοναδικό ρυθμό, που δεν δεσμεύεται από το ρολόι, μερικές φορές απογοητεύοντας τους μη ντόπιους φίλους μας.
Επίσης η απομόνωση της Ικαρίας βοήθησε να δημιουργηθεί μια ζωντανή απόδειξη για τη Μεσογειακή Διατροφή στην πιο ολιστική έννοια, με φρέσκο, εποχιακό, σπιτικό φαγητό που διατηρεί τη φυσική και συναισθηματική υγεία, τις ανθρώπινες σχέσεις, και το περιβάλλον.
Πολλοί Ικαριώτες ζουν πολύ και καλά, με λιγότερο καρκίνο και καρδιακές παθήσεις από τους Αμερικανούς, και σχεδόν χωρίς άνοια ή κατάθλιψη, πίνοντας κρασί, απολαμβάνοντας τη ζωή, το περπάτημα, την κηπουρική, και την κοινωνικοποίηση.
Είναι 10 φορές πιο πιθανό να φτάσουν τα 90 ή ακόμη και τα 100 από τους Αμερικανούς, ένα στατιστικό στοιχείο που αγκαλιάζει τους άνδρες και τις γυναίκες σχεδόν εξίσου.
Παρόλο που το νησί είναι σίγουρα πιο προσιτό από ό, τι ήταν πριν από 40 χρόνια, εξακολουθεί να είναι παράδειγμα μεσογειακής ζωής. Η ουσία της καλής-για-τη ζωή μεσογειακής διατροφής της Ικαρίας φαίνεται στα απλά, καθαρά φαγητά, τα οποία εξακολουθούν να είναι δημοφιλή.
Οι περισσότερες οικογένειες έχουν όλο το χρόνο κήπους, παραδοσιακά λαχανικά σε σχετικά σκιερά μέρη κοντά σε ρέματα, διότι η διαχείριση των υδάτων αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της ζωής. Οι κήποι παρέχουν μια πηγή τροφής, υπερηφάνεια, αυτάρκεια, και, πιο σημαντικό, την αξιοπρέπεια, ανεξάρτητα από το εισόδημα, το οποίο τείνει να είναι στο χαμηλό άκρο της κλίμακας ούτως ή άλλως.
Τρώνε τροφές στην εποχή τους, όταν η φύση τις προορίζει, γεγονός που μας διδάσκει να γευόμαστε και να απολαμβάνουμε τη στιγμή, μια έννοια που στη Νέα Υόρκη επισκιάζεται από την 24/7 διαθεσιμότητα των αμερικανικών σούπερ μάρκετ και την εσφαλμένη – και, τελικά, μη βιώσιμη – πεποίθηση ότι είναι δικαίωμά μας να τα έχουμε όλα σε ατελείωτες επιλογές.
Στην Ικαρία, πολλοί άνθρωποι εξακολουθούν να αναζητούν τροφή από θρεπτικά πυκνά βρώσιμα χόρτα, ζιζάνια και βότανα, μποράντσα, αντράκλα, τσουκνίδες, λεπτά άγρια σπαράγγια, αγκάθια, φλισκούνι, λαγόχορτα, και η αναζήτηση τους αυτή παρέχει φυσική άσκηση και τεράστια ευχαρίστηση.
Στην Ικαρία, πράγματι, σε όλη την Ελλάδα, τρώνε βρώσιμα ζιζάνια, γνωστά και ως χόρτα, σε ωμές ή και μαγειρεμένες σαλάτες, πίτες, και άλλες συνταγές που είναι τόσο καθαρά χορτοφαγικές αλλά και σε συνδυασμό με κρέας και ψάρια.
Τα βότανα κατέχουν μια συναρπαστική θέση στην τοπική κουλτούρα, όπως τα τρόφιμα και η λαϊκή ιατρική. Το φασκόμηλο, το τσάι με μέλι ήταν «αντιβιοτικό στην παιδική ηλικία μας» όπως μου είπε ο 84χρονος Γιώργος Στενός. Εξακολουθούν να το πίνουν όταν παθαίνουν κρυολόγημα, όπως πίνουν ρίγανη για τους στομαχόπονους, χαμομήλι για την αϋπνία, και πολλά άλλα.
Οι περισσότερες από αυτές τις εγχύσεις είναι ήπια διουρητικά, βοηθώντας στην ανακούφιση της υπέρτασης, ίσως ένας από τους λόγους που οι ντόπιοι έχουν σχετικά μικρά ποσοστά καρδιακών νοσημάτων.
Ικαριώτες καταναλώνουν πλούσιο σε αντιοξειδωτικά κατσικίσιο γάλα και τυριά, καθαρό ακατέργαστο μέλι πεύκου και θυμαριού, φρέσκο ψάρι και κατσίκι ως την κύρια πηγή ζωικών πρωτεϊνών και όσπρια και λαχανικά σε κάθε εποχή του έτους. Επίσης οι περισσότεροι φτιάχνουν το δικό τους κρασί και είναι πρόθυμοι να το μοιραστούν.
Ομως, η καλή ζωή εδώ είναι κάτι περισσότερο από τη διατροφή. Αυτό που ένιωσα σαν νεαρό κορίτσι στο πρώτο μου καλοκαίρι στο νησί ήταν ότι η προοπτική για τη ζωή, σε πείσμα των υλιστικών ενασχολήσεων, είχε να κάνει περισσότερο με το χρόνο.
Χρειάζεται να καλλιεργήσει κανείς ειδική νοοτροπία για να μάθει να ζει με αυτό τον τρόπο, ειδικά σήμερα, και Ικαριώτες φαίνεται να έχουν στο DNA τους, ένα τέμπο που τους επιτρέπει να είναι ταυτόχρονα παρατηρητές και συμμετέχοντες την ίδια στιγμή.
Η ζωή στην Ικαρία εξακολουθεί να είναι ένα πρότυπο για την υγιεινή διαβίωση του σώματος και του μυαλού. Το νησί μου έχει διδάξει να αγαπάω τις σχέσεις που εκτείνονται σε γενιές και ηπείρους, για να απολαύσουν και να εκτιμήσουν τα δώρα της φύσης, να τρώω αληθινό φαγητό στην εποχή του, και, ίσως, το πιο σημαντικό απ ‘όλα, να το κάνω με ανοιχτή καρδιά και ανοιχτό τραπέζι, καλωσορίζοντας τους άλλους σε αυτό.
Αυτή είναι η Μεσογειακή Διατροφή στην πιο βαθιά ολότητα της. Είναι ένας τρόπος ζωής και διατροφής που απαιτεί από εσάς να πάρετε πραγματικά το χρόνο για να τα απολαύσετε και τα δύο.»
Παρακολουθήστε το βίντεο του BBC
Για τον Σταμάτη Μωραίτη, για τον Σταμάτη και την “Πιτσιρίκα”, που απολαμβάνουν μαζί την ζωή στην Ικαρία, στο νησί οπου “οι άνθρωποι ξεχνούν να πεθάνουν”, έχει δημιουργήσει ένα εξαιρετικό ντοκιμαντέρ ο Χάρης Ραφτογιάννης. Μπορείτε να το δείτε εδώ.
Μπορείτε να παρακολουθήσετε το teaser στην συνέχεια
Τα δύο περιστατικά θροβώσεων που υπέστη ο 35χρονος από την Ιεράπετρα Κρήτης οφείλονται στο εμβόλιο της AstraZeneca σύμφωνα με τους θεράποντες γιατρούς του άνδρα, όπως μετέδωσε ο ΣΚΑΪ.
Ο 35χρονος υπεβλήθη σε δύο πολύωρα και σοβαρά χειρουργεία και νοσηλεύεται ακόμα στο Πανεπιστημιακό νοσοκομείο Ηρακλείου, ενώ οι γιατροί, σύμφωνα με το ίδιο ρεπορτάζ, σημειώνουν ότι πρόκειται για μια σπάνια παρενέργεια.
Ο διοικητής του ΠΑΓΝΗ, Γιώργος Χαλκιαδάκης, ήταν σαφής σε ό,τι αφορά μια αιματολογική εξέταση που περίμεναν οι γιατροί, την PS4, και δείχνει άμεση συσχέτιση με τον εμβολιασμό που είχε γίνει προ ημερών. Ωστόσο, σήμερα σε νέες του δηλώσεις ανέφερε ότι πρέπει να βγουν τα αποτελέσματα και των υπόλοιπων εξετάσεων.
Για το περιστατικό έχει ήδη ενημερωθεί ο Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων (ΕΟΦ), ο οποίος θα το ερευνήσει.
Σημειώνεται ότι το πρώτο περιστατικό θρόμβωσης σημειώθηκε 11 μέρες μετά τον εμβολιασμό.
Δευτερόλεπτα μετά την γέννα, οι γιατροί της πήραν το μωρό και την άφησαν μόνη για δέκα τρομακτικά λεπτά μέσα στο χειρουργείο. Γρήγορα η Μπράντι κατάλαβε ότι κάτι δεν πήγαινε καλά με το μωρό.
Είχε δίκιο! Ο μικρός Έλι δεν είχε μύτη, και δεν ήταν βέβαιο αν θα τα κατάφερνε να βγάλει τη νύχτα… όμως τα κατάφερε.
Ο Έλι Τόμσον είναι παράδειγμα μιας πολύ σπάνιας περίπτωσης γνωστής ως εκ γενετής έλλειψη μύτης. Οι πιθανότητες να γεννηθεί κάποιος με αυτή; Μια στα 197 εκατομμύρια!
Τις πρώτες ημέρες της ζωής του τις πέρασε στην εντατική . Ήταν πέντε ημερών όταν υποβλήθηκε σε εγχείρηση τραχείας. Όχι μόνο δεν είχε μύτη αλλά ούτε και ρινική κοιλότητα και όσφρηση. Υπάρχουν μόνο 37 παρόμοιες περιπτώσεις σε όλον τον κόσμο. Πραγματικά οι γιατροί έμειναν τόσο έκπληκτοι από τον Έλι που τώρα ετοιμάζουν μελέτη που θα στηρίζεται επάνω του.
Η Μπράντι έγινε η πρώτη μητέρα που τάισε γάλα το μωρό από την τραχεία του. Όλη η οικογένειά της έκανε μαθήματα τεχνητής αναπνοής και οι γονείς του Έλι έμαθαν πώς να περιποιούνται την τραχεία του.
Ο΄Ελι θα παρακολουθείται από εξειδικευμένους γιατρούς και η μητέρα του είναι σίγουρη πως θα επιζήσει και θα μεγαλώσει.
Η οικογένεια της Μπράντι άνοιξε σελίδα στο φέισμπουκ για τον Έλι, γεμάτη από φωτογραφίες του, νέα του καθώς και ενθαρρυντικά σχόλια πολλών ανθρώπων. ‘Ο Έλι είναι 100% υγιής’ είπε η μητέρα του, ‘μόνο που δεν έχει μύτη’.
Αυτή όμως φοβάται μήπως κάποια μέρα νοιώσει να τον λυπούνται οι άνθρωποι και αυτό δεν θα ήταν καλό, γιατί μετά ίσως και αυτός να λυπάται τον εαυτό του.
Επειδή η κατάσταση του Έλι επηρεάζει την υπόφυση, θα πρέπει να έχει περάσει την εφηβεία πριν αρχίσει την αποκατάσταση της ρινικής κοιλότητας. Μέχρι τότε δεν πρέπει να κάνει επεμβάσεις στο πρόσωπο.
Δείτε αυτό το βίντεο και ετοιμαστείτε να λατρέψετε αυτό το μωρό- θαύμα!
Η Κέιτ Όγκ είχε την τελευταία της ευκαιρία να αποχαιρετήσει το πρόωρο μωρό της. Οι γιατροί μόλις είχαν εγκαταλείψει την προσπάθεια να το επαναφέρουν στη ζωή και το έδωσαν στη μητέρα του για να το αγκαλιάσει για τελευταία φορά.
Η απαρηγόρητη μητέρα αγκάλιασε τον άψυχο γιο της, ο οποίος γεννήθηκε στις 27 εβδομάδες και ζύγιζε μόλις 900 γραμμάρια, τον έσφιξε σφιχτά πάνω της και του είπε ότι τον αγαπάει πολύ και ότι δεν πρόκειται να τον αφήσει να φύγει μακριά της.
Αν και η δίδυμη αδερφή του μικρού Τζέιμι, η Έμιλι, είχε γεννηθεί χωρίς προβλήματα, οι γιατροί είπαν στην μητέρα ότι μετά από 20 λεπτά μάχης με το θάνατο, το αγόρι της είχε σταματήσει να αναπνέει. Λίγο μετά το δήλωσαν νεκρό.
Τότε η μητέρα ζήτησε από τους γιατρούς να της φέρουν τον Τζέιμι για να τον αποχαιρετήσει για τελευταία φορά. Οι γιατροί σεβάστηκαν την επιθυμία της και σε λίγα λεπτά το νεκρό μωρό της βρίσκονταν στην αγκαλιά της.
Η Κέιτ το κρατούσε σφιχτά πάνω της, το φιλούσε, το άγγιζε, του μιλούσε για δυο ολόκληρες ώρες. Μέχρι που κάτι παράξενο συνέβη..
«Τράβηξα λίγο τη πυτζάμα μου και τον τοποθέτησα στο στήθος μου. Με το χέρι μου κρατούσα το κεφαλάκι του και το χάιδευα. Άρχισα να του μιλάω. Του είπα πως τον λένε, ότι είχε μια αδερφή. Του είπα όλα όσα θα κάναμε μαζί όταν θα μεγάλωνε.»
Δυο ώρες μετά το μικρό αγόρι άρχισε να δείχνει σημάδια ζωής. Έμοιαζε με ένα αδύναμο λαχάνιασμα. Η μητέρα φώναξε τους γιατρούς, τους το είπε, αλλά αυτοί την απογοήτευσαν λέγοντας της ότι δεν ήταν παρά μια αντανακλαστική κίνηση.
Η μητέρα του δεν σταμάτησε να ελπίζει. Έβαλε λίγο μητρικό γάλα στο δάχτυλό της και το έβαλε στο στόμα του και τότε.. το μωρό άρχισε να αναπνέει κανονικά!
«Σκέφτηκα, Θεέ μου, τι συμβαίνει»», είπε η Κέιτ. «Λίγη ώρα αργότερα άνοιξε τα μάτια του. Ήταν ένα θαύμα. Στη συνέχεια άπλωσε το χέρι του και άρπαξε το δάχτυλο μου. άρχισε να γυρνάει το κεφάλι του από την μια και από την άλλη πλευρά. Φώναξα τον γιατρό και του έδειξα τον Τζέιμι. Αυτός είχε μείνει με το στόμα ανοιχτό και μονολογούσε «δεν το πιστεύω, δεν το πιστεύω».»
Η μητέρα από την Αυστραλία προσπαθώντας να εξηγήσει το θαύμα μίλησε αργότερα για την σημασία της επαφής του δέρματος της μητέρας με το δέρμα του άρρωστου μωρού. Μια τεχνική που χρησιμοποιείται όλο και περισσότερο στα νοσοκομεία της Βρετανίας.
Στις περισσότερες περιπτώσεις τα μωρά που γεννιούνται με κάποιο σοβαρό πρόβλημα μπαίνουν σε μονάδα εντατικής φροντίδας.
Η «τεχνική καγκουρό» , ένα όνομά το οποίο πήρε από τον τρόπο που τα καγκουρό κρατούν τα μικρά τους πάνω στο σώμα τους, επιτρέπει στη μητέρα να ενεργήσει ως ανθρώπινη θερμοκοιτίδα για να κρατήσει το μωρό της ζεστό και σε διέγερση. Ταυτόχρονα τα πρόωρα και τα χαμηλού βάρους μωρά που η μητέρα τους εφάρμοσε αυτή τη τεχνική, παρατηρήθηκε ότι έχουν χαμηλότερα ποσοστά μόλυνσης, λιγότερες σοβαρές ασθένειες, βελτίωση του ύπνου και μειωμένο κίνδυνο υποθερμίας.
Δείτε τους ευτυχισμένους γονείς του μικρού Τζέιμι στο βίντεο:
H 25χρονη, η οποία τα ξημερώματα της Κυριακής δέχτηκε επίθεση με μαχαίρι από τον 28χρονο σύντροφό της, στην περιοχή του Σκαγιοπουλείου, στην Πάτρα, ξέφυγε τον κίνδυνο.
Ο 28χρονος έσπευσε να εξαφανιστεί, ενώ σε εξέλιξη είναι οι έρευνες για τον εντοπισμό του σύμφωνα με την αστυνομία της Πάτρας. Μάλιστα, σε βάρος του 28χρονου έχει σχηματισθεί δικογραφία για απόπειρα ανθρωποκτονίας.
Όσον αφορά το περιστατικό, ο άνδρας και η γυναίκα διαπληκτίστηκαν, σύμφωνα με την αστυνομία, για άγνωστο ακόμα λόγο, σε εξωτερικό χώρο, στην οδό Μπενιζέλου Ρούφου.
Στην συνέχεια ο 28χρονος επιτέθηκε εναντίον της 25χρονης και την έπληξε με μαχαίρι τέσσερις φορές στην ωμοπλάτη και μία φορά στο λαιμό.
Μπροστά μάλιστα στο φρικτό περιστατικό ήταν και το παιδί της 25χρονης που άρχισε να φωνάζει «Μανούλα μου… σε σκότωσε… Βοήθεια».
Περίοικοι, που άκουσαν τις φωνές της 25χρονης, ειδοποίησαν το ΕΚΑΒ και την αστυνομία, ενώ αμέσως μετά η γυναίκα διακομίσθηκε στο νοσοκομείο, όπου υπεβλήθη σε χειρουργική επέμβαση, για την αντιμετώπιση των τραυμάτων της και έχει διαφύγει τον κίνδυνο σύμφωνα με το ΑΠΕ ΜΠΕ.
Μια συγκλονιστική ιατρική υπόθεση στην Ταϊβάν έχει τραβήξει την παγκόσμια προσοχή, δείχνοντας πώς οι σύγχρονες συνήθειες κατανάλωσης γλυκών ποτών μπορούν σιωπηλά να καταστρέψουν το σώμα.
Μια 20χρονη γυναίκα, επισκέφθηκε το νοσοκομείο, νομίζοντας ότι έπασχε από απλό πυρετό και έντονους πόνους στη μέση. Αντί γι’ αυτό, οι γιατροί ανακάλυψαν πως το νεφρό της ήταν γεμάτο με περισσότερους από 300 πέτρες — τόσους πολλές, που ένας γιατρός το παρομοίασε με «ταψιά γεμάτα μικρά ψωμάκια ατμού».
Δεν υπήρχε κάποια σπάνια ασθένεια ή γενετική διαταραχή πίσω από αυτό. Η αιτία ήταν κάτι ανησυχητικά συνηθισμένο: Η χρόνια συνήθειά της να πίνει αλκοόλ, χυμούς με πολύ ζάχαρη, ενεργειακά ποτά με ζάχαρη και bubble tea αντί για νερό. Τα νεφρά της, στερημένα από επαρκή ενυδάτωση, είχαν μετατραπεί σε «εργοστάσιο με πέτρες»
Από τον καθημερινό πόνο στη σοκαριστική διάγνωση
Η νεαρή γυναίκα άρχισε να νιώθει έντονη κόπωση, πυρετό και πόνους στη μέση. Οι γιατροί αρχικά υποψιάστηκαν λοίμωξη του ουροποιητικού ή φλεγμονή των νεφρών — καταστάσεις που αντιμετωπίζονται εύκολα. Όμως οι αξονικές και υπερηχογραφικές εξετάσεις αποκάλυψαν κάτι απίστευτο: το δεξί της νεφρό ήταν διογκωμένο και φραγμένο με εκατοντάδες πέτρες σαν μεγάλους κόκκους άμμου σχεδόν δύο εκατοστών.
Οι περισσότεροι ασθενείς έχουν έναν ή δύο πέτρες. Η νεαρή αυτή γυναίκα είχε εκατοντάδες, που συσσωρεύονταν επί χρόνια λόγω αφυδάτωσης, μέχρι που το σώμα της κατέρρευσε. Οι πέτρες είχαν μπλοκάρει το σύστημα διήθησης των νεφρών, προκαλώντας λοίμωξη και πυρετό.
Όταν οι γιατροί τη ρώτησαν για τον τρόπο ζωής της, παραδέχθηκε ότι σχεδόν ποτέ δεν έπινε καθαρό νερό. Το καθημερινό της πρόγραμμα περιελάμβανε αλκοόλ, χυμούς με πολύ ζάχαρη και bubble tea — ροφήματα που φαίνονταν αθώα αλλά προκαλούσαν σοβαρή αφυδάτωση. Χωρίς αρκετό νερό για να αραιωθούν τα άλατα των ούρων, τα μέταλλα άρχισαν να κρυσταλλώνονται και να σχηματίζουν λίθους. Αυτό που έμοιαζε ένα ξαφνικό πρόβλημα, ήταν στην πραγματικότητα αποτέλεσμα ετών κακών συνηθειών.
Η παγίδα των γλυκών ροφημάτων
Το bubble tea, ένα από τα αγαπημένα ροφήματα παγκοσμίως και είναι μια νέα μόδα που βλέπουμε παντού νέα καταστήματα, έχει γίνει παγκόσμιο φαινόμενο από τη δημιουργία του στην Ταϊβάν τη δεκαετία του 1980. Η πολύχρωμη εμφάνισή του και οι αμέτρητες γεύσεις του το έχουν μετατρέψει σε σύμβολο lifestyle στην Ασία, την Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική και στην Ελλάδα βλέπουμε πολλά καταστήματα να ανοίγουν το ένα μετά το άλλο. Πίσω όμως από την χαρούμενη εικόνα του κρύβεται μια σοβαρή προειδοποίηση για την υγεία.
Μια τυπική μερίδα περιέχει περίπου οκτώ κουταλάκια του γλυκού ζάχαρη, ποσότητα πολύ πάνω από τα όρια που συνιστά ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας. Αν προστεθούν και τα σιροπιασμένα μαργαριτάρια ταπιόκας και τα κρεμώδη έξτρα από πάνω, οι θερμίδες εκτοξεύονται.
Αντικαθιστώντας το νερό με τέτοια ροφήματα, η νεαρή γυναίκα κατανάλωνε τεράστιες ποσότητες ζάχαρης ενώ στέρησε το σώμα της από ενυδάτωση. Ακόμα και ο φυσικός χυμός, που συχνά θεωρείται υγιεινός, περιέχει συμπυκνωμένα σάκχαρα που επιβαρύνουν τα νεφρά όταν καταναλώνονται υπερβολικά. Το αλκοόλ, άλλο βασικό στοιχείο της καθημερινότητάς της, επιδείνωνε την αφυδάτωση προκαλώντας απώλεια υγρών.
Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι η υπόθεση της είναι ακραία αλλά όχι μοναδική. Σε όλο τον κόσμο, η κατανάλωση ζαχαρούχων ποτών συνδέεται με παχυσαρκία, διαβήτη τύπου 2 και αυξανόμενα περιστατικά νεφρολιθίασης. Σύμφωνα με το Εθνικό Ίδρυμα Νεφρών, ένας στους δέκα ανθρώπους θα παρουσιάσει πέτρες στα νεφρά κάποια στιγμή στη ζωή του — ποσοστό που αυξάνεται όσο το νερό αντικαθίσταται από ζαχαρούχα ροφήματα.
Η επέμβαση και το μήνυμα αφύπνισης
Οι χειρουργοί του νοσοκομείου πραγματοποίησαν περκοτανοσκοπική νεφρολιθοτομή, μια ελάχιστα επεμβατική διαδικασία μέσω μικρής τομής στην πλάτη. Σε διάρκεια περίπου δύο ωρών, αφαίρεσαν περισσότερους από 300 πέτρες γεμίζοντας πολλούς ιατρικούς δίσκους.
Oι πέτρες που αφαιρέθηκαν από τα νεφρά της νεαρής κοπέλας
Μετά την επέμβαση, η νεαρή ανάρρωσε γρήγορα. Ο πυρετός υποχώρησε, ο πόνος μειώθηκε και πήρε εξιτήριο μέσα σε λίγες ημέρες. Ο ουρολόγος της χαρακτήρισε την περίπτωσή της ως μία από τις πιο σοβαρές που έχει δει ποτέ, χρησιμοποιώντας την ως μάθημα για τη σημασία της ενυδάτωσης.
H ακτινογραφία με τις πέτρες πάνω αριστερά
Χωρίς την επέμβαση, η νεαρή κοιπέλα θα μπορούσε να είχε υποστεί σήψη, νεφρική ανεπάρκεια ή ακόμη και θάνατο. Η περίπτωσή της αποδεικνύει πόσο ανθεκτικό —αλλά και πόσο ευάλωτο— μπορεί να είναι το ανθρώπινο σώμα απέναντι στις καθημερινές κακές συνήθειες.
Η επιστήμη πίσω από τις πέτρες
Ο κύριος ρόλος των νεφρών είναι να φιλτράρουν τα απόβλητα από το αίμα και να διατηρούν τη σωστή ισορροπία υγρών. Όταν δεν υπάρχει αρκετό νερό, τα ούρα συμπυκνώνονται, επιτρέποντας σε μέταλλα όπως το ασβέστιο και τα οξαλικά να κρυσταλλωθούν. Με τον καιρό, οι κρύσταλλοι αυτοί ενώνονται σχηματίζοντας λίθους.
Τα συμπτώματα ξεκινούν συχνά με έντονο πόνο που ακτινοβολεί από τη μέση ως τη βουβωνική χώρα, πυρετό, ναυτία και αίμα στα ούρα — σημάδια ότι το σύστημα διήθησης έχει μπλοκάρει. Ο πυρετός της Σιάο Γιου ήταν ένδειξη λοίμωξης που, χωρίς άμεση επέμβαση, θα μπορούσε να αποβεί θανατηφόρα.
Αν και η περίπτωσή της ήταν ακραία, η βιολογία πίσω της είναι απλή.
Τα μαθήματα από την υπόθεση της νεαρής κοπέλας
Η ιστορία της αναδεικνύει ένα τόσο απλό αλλά συχνά ξεχασμένο μήνυμα: το νερό είναι απαραίτητο για τη ζωή.
Τα γλυκά ροφήματα μπορεί να είναι ευχάριστα, αλλά ποτέ δεν μπορούν να αντικαταστήσουν το νερό.
Για να προστατέψετε τα νεφρά σας:
Πίνετε τουλάχιστον 2 λίτρα νερό την ημέρα, περισσότερο σε ζεστά κλίματα ή μετά από άσκηση.
Αντιμετωπίζετε τα αναψυκτικά, τα ενεργειακά ποτά και το bubble tea ως περιστασιακές απολαύσεις, όχι καθημερινές συνήθειες.
Ακολουθείτε ισορροπημένη διατροφή με μέτρια πρωτεΐνη και χαμηλό νάτριο.
Περιορίστε το αλκοόλ και την καφεΐνη, και καταναλώστε τροφές πλούσιες σε νερό όπως φρούτα και λαχανικά.
Κάνετε τακτικές ιατρικές εξετάσεις αν έχετε προδιάθεση για προβλήματα στα νεφρά.
Ένα παγκόσμιο μήνυμα
Η υπόθεση της νεαρής έχει προκαλέσει τεράστια συζήτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης σχετικά με την ενυδάτωση και την υγεία. Αντικατοπτρίζει έναν παγκόσμιο αγώνα ανάμεσα στην παράδοση, τον σύγχρονο καταναλωτισμό και την ευεξία.
Η εμπειρία της είναι μια ζωντανή υπενθύμιση ότι ακόμα και οι πιο μικρές, καθημερινές επιλογές μπορούν να καθορίσουν την υγεία μας.
Το νερό μπορεί να μην είναι εντυπωσιακό ή μοντέρνο — αλλά παραμένει ο πιο απλός και ζωτικός σύμμαχος της ζωής.
Πρώιμα σημάδια σοβαρών ασθενειών συχνά περνούν απαρατήρητα. Ένα τέτοιο παραμελημένο «σήμα κινδύνου» μπορεί να κρύβεται στο ίδιο σας το κρεβάτι.
Αν ξυπνάτε με τα σεντόνια μούσκεμα χωρίς προφανή λόγο, ίσως να μην πρόκειται απλώς για έναν ανήσυχο ύπνο – μπορεί το σώμα σας να σας στέλνει μήνυμα για κάτι πιο σοβαρό.
Τι είναι οι νυχτερινές εφιδρώσεις;
Οι νυχτερινές εφιδρώσεις δεν είναι απλά λίγος ιδρώτας. Πρόκειται για επεισόδια έντονης εφίδρωσης που αφήνουν σεντόνια και μαξιλάρια βρεγμένα, ακόμη κι όταν το δωμάτιο δεν είναι ζεστό και τα κλινοσκεπάσματα είναι κανονικά. Πολλοί τις αποδίδουν σε όνειρα, στο άγχος ή σε «βαρύ» υπνοδωμάτιο, όμως ειδικοί όπως ο Dr. Alberto Sanagustín τονίζουν ότι κάποιες φορές υποδηλώνουν ιατρικό πρόβλημα.
Συνηθισμένα αίτια
Δεν είναι όλες οι περιπτώσεις ανησυχητικές. Οι νυχτερινές εφιδρώσεις μπορεί να οφείλονται σε:
Ορμονικές αλλαγές: εμμηνόπαυση, εφηβεία ή εγκυμοσύνη.
Λοιμώξεις: φυματίωση, πνευμονία, ελονοσία, HIV – συχνά με πυρετό ή ρίγη.
Ωστόσο, οι επίμονες και ανεξήγητες νυχτερινές εφιδρώσεις μπορεί να αποτελούν πρώιμο προειδοποιητικό σημάδι για ορισμένους καρκίνους.
Καρκίνοι που συνδέονται με νυχτερινές εφιδρώσεις
Οι γιατροί δίνουν ιδιαίτερη σημασία στις έντονες νυχτερινές εφιδρώσεις, καθώς σχετίζονται με:
Λέμφωμα (ιδίως Hodgkin’s), συχνά με απώλεια βάρους ή πυρετό.
Λευχαιμία, που επηρεάζει την άμυνα του οργανισμού και αυξάνει τον κίνδυνο λοιμώξεων.
Καρκίνο μαστού ή προστάτη, αν και πιο σπάνια.
Όγκους που σχετίζονται με ορμόνες, όπως σπάνιοι όγκοι επινεφριδίων ή θυρεοειδούς.
Κάποιες φορές οι εφιδρώσεις δεν προέρχονται από την ίδια την ασθένεια, αλλά από θεραπείες όπως χημειοθεραπεία ή ορμονοθεραπεία. Η ξαφνική επιστροφή συμπτωμάτων κατά τη διάρκεια ή μετά τη θεραπεία πρέπει πάντα να αναφέρεται στον γιατρό.
Πότε να ανησυχήσετε
Η περιστασιακή εφίδρωση είναι φυσιολογική. Αν όμως ξυπνάτε βρεγμένοι κάθε βράδυ χωρίς προφανή αιτία, αξίζει ιατρική διερεύνηση. Σημάδια που προκαλούν ανησυχία:
Ανεξήγητη απώλεια βάρους ή συνεχιζόμενη κόπωση.
Επίμονος πυρετός ή βήχας.
Επαναλαμβανόμενη διάρροια ή πόνος.
Ιστορικό καρκίνου ή τρέχουσα θεραπεία.
Γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση που εμφανίζουν ξανά εφιδρώσεις.
Για όσους έχουν χρόνιες παθήσεις όπως λέμφωμα, διαβήτη ή HIV, η εμφάνιση ή η επιδείνωση νυχτερινών εφιδρώσεων είναι ακόμη ένας λόγος για άμεση επίσκεψη στον γιατρό.
Τι μπορείτε να κάνετε στο σπίτι
Πριν βγάλετε βιαστικά συμπεράσματα, ελέγξτε το περιβάλλον:
Κρατήστε το δωμάτιο δροσερό, φορέστε ελαφριές πιτζάμες και αποφύγετε πολλά σκεπάσματα.
Μειώστε αλκοόλ, καφεΐνη ή καυτερά φαγητά πριν τον ύπνο.
Κρατήστε ημερολόγιο για μια εβδομάδα – σημειώστε πότε συμβαίνει, τι φάγατε, πώς νιώσατε.
Αν οι εφιδρώσεις είναι σπάνιες και έχουν προφανή αιτία, συνήθως δεν υπάρχει λόγος πανικού. Όμως οι επαναλαμβανόμενες, ανεξήγητες κρίσεις σε συνδυασμό με άλλα συμπτώματα δεν πρέπει να αγνοηθούν.
Συμπέρασμα
Ένα «ιδρωμένο» βράδυ δεν είναι λόγος ανησυχίας. Όμως οι συχνές και ανεξήγητες νυχτερινές εφιδρώσεις μπορεί να είναι «καμπανάκι» του οργανισμού – ειδικά όταν συνοδεύονται από απώλεια βάρους, πυρετό ή κόπωση. Οι περισσότερες αιτίες είναι αθώες, αλλά κάποιες φορές αποκαλύπτουν κάτι σοβαρό που αξίζει να διαγνωστεί έγκαιρα. Αν έχετε αμφιβολία, μιλήστε στον γιατρό σας. Καλύτερα να ρωτήσετε μια φορά παραπάνω, παρά να χάσετε ένα σημαντικό προειδοποιητικό σημάδι.
Θέλετε να το διαμορφώσω και σε μορφή άρθρου με παραγράφους, σαν δημοσίευμα υγείας;