Μεγάλης κλίμακας μελέτη διερευνά τη γενετική σχέση μεταξύ του καρκίνου του παχέος εντέρου και της πρόσληψης κόκκινου και επεξεργασμένου κρέατος.
Σύμφωνα με το cibum προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει, ότι η συχνή κατανάλωση κόκκινου και επεξεργασμένου κρέατος αυξάνει τον κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του παχέος εντέρου, αλλά ο κυρίαρχος βιολογικός μηχανισμός δεν έχει ακόμη καθιερωθεί.
Μια νέα μελέτη που υποστηρίχθηκε από τα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας και με επικεφαλής το USC Norris Comprehensive Cancer Center, μέρος της Ιατρικής Σχολής Keck του USC, ανέλυσε δεδομένα για την πρόσληψη κόκκινου και επεξεργασμένου κρέατος από 29.842 άτομα με καρκίνο του παχέος εντέρου και 39.635 άτομα χωρίς καρκίνο. Διαπίστωσε ότι όσοι κατανάλωναν περισσότερο κόκκινο ή επεξεργασμένο κρέας αντιμετώπιζαν, αντίστοιχα, 30 ή 40% αυξημένο κίνδυνο για καρκίνο του παχέος εντέρου. Τα αποτελέσματα δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό Cancer Epidemiology, Biomarkers & Prevention .
Η ερευνητές εντόπισαν επίσης δύο γονίδια, τα HAS2 και SMAD7 , που άλλαζαν τα επίπεδα κινδύνου καρκίνου με βάση τα επίπεδα κατανάλωσης κόκκινου ή επεξεργασμένου κρέατος. «Αυτά τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι υπάρχει ένα υποσύνολο του πληθυσμού που αντιμετωπίζει ακόμη υψηλότερο κίνδυνο καρκίνου του παχέος εντέρου εάν τρώει κόκκινο ή επεξεργασμένο κρέας», δήλωσε η επικεφαλής συγγραφέας Mariana C. Stern, PhD , καθηγήτρια πληθυσμού και επιστημών δημόσιας υγείας και ουρολογίας.
Ο κίνδυνος του κόκκινου και επεξεργασμένου κρέατος
Η ανάλυση περιελάμβανε δεδομένα από 27 μελέτες για τον κίνδυνο καρκίνου του παχέος εντέρου σε άτομα ευρωπαϊκής καταγωγής. Η ερευνητική ομάδα αρχικά, εναρμόνισε τα δεδομένα από τις διάφορες μελέτες για να δημιουργήσει τυποποιημένα μέτρα για την κατανάλωση κόκκινου κρέατος (μοσχάρι, χοιρινό και αρνί) και επεξεργασμένου κρέατος (μπέικον, λουκάνικα, κρέατα μεσημεριανού γεύματος/ντελικατέσεν και χοτ ντογκ). Για κάθε κατηγορία, υπολόγισαν τις μερίδες ανά ημέρα, προσαρμοσμένες στον δείκτη μάζας σώματος και χώρισαν τους συμμετέχοντες σε τέσσερις ομάδες με βάση τα επίπεδα πρόσληψης κόκκινου ή επεξεργασμένου κρέατος.
Τα άτομα με το υψηλότερο επίπεδο πρόσληψης κόκκινου κρέατος είχαν 30% αυξημένο κίνδυνο για καρκίνο του παχέος εντέρου. Όσοι είχαν το υψηλότερο επίπεδο πρόσληψης επεξεργασμένου κρέατος είχαν 40% αυξημένο κίνδυνο. Αυτά τα ευρήματα δεν λαμβάνουν υπόψη τη γενετική μεταβλητότητα που μπορεί να θέσει ορισμένα άτομα στον πληθυσμό σε υψηλότερο κίνδυνο από άλλα.
Γενετικοί δείκτες κινδύνου καρκίνου
Στη συνέχεια, με βάση δείγματα DNA, οι ερευνητές συγκέντρωσαν δεδομένα για περισσότερες από επτά εκατομμύρια παραλλαγές γονιδίων που καλύπτουν το γονιδίωμα για κάθε συμμετέχοντα στη μελέτη και αξιολόγησαν εάν η ύπαρξη μιας συγκεκριμένης παραλλαγής γονιδίου άλλαζε τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του παχέος εντέρου για άτομα που έτρωγαν περισσότερο κόκκινο κρέας.
Ανεξάρτητα από το ποια γονιδιακή παραλλαγή είχε ένα άτομο, ο κίνδυνος καρκίνου με βάση την κατανάλωση κόκκινου κρέατος παρέμεινε ο ίδιος. Ωστόσο, σε δύο συγκεκριμένα SNPs, ο συσχετισμός άλλαξε.
Η ανάλυση έδειξε ότι τα άτομα με μια κοινή παραλλαγή του γονιδίου HAS2 που βρέθηκε στο 66% του πληθυσμού αντιμετώπιζαν 38% υψηλότερο κίνδυνο καρκίνου του παχέος εντέρου εάν κατανάλωναν το υψηλότερο επίπεδο κρέατος. Αντίθετα, άτομα με άλλη, πιο σπάνια παραλλαγή του ίδιου γονιδίου δεν είχαν αυξημένο κίνδυνο καρκίνου όταν κατανάλωναν περισσότερο κόκκινο κρέας.
Τα άτομα με δύο αντίγραφα της πιο κοινής παραλλαγής του γονιδίου SMAD7 που υπάρχει σε περίπου 74% του πληθυσμού αντιμετώπιζαν 18% μεγαλύτερο κίνδυνο καρκίνου του παχέος εντέρου εάν κατανάλωναν υψηλά επίπεδα κόκκινου κρέατος. Τα άτομα με μόνο ένα αντίγραφο της πιο κοινής παραλλαγής ή δύο αντίγραφα μιας λιγότερο κοινής παραλλαγής είχαν σημαντικά υψηλότερο κίνδυνο καρκίνου – 35% και 46%, αντίστοιχα.
«Αυτά τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι διαφορετικές γενετικές παραλλαγές μπορεί να προσδίδουν διαφορετικό κίνδυνο καρκίνου του παχέος εντέρου σε άτομα που καταναλώνουν κόκκινο κρέας και υπογραμμίζουν πιθανές εξηγήσεις για το πώς εξελίσσεται η ασθένεια», είπαν οι ερευνητές.
Χρειάζονται περισσότερα στοιχεία
Τα ευρήματα αποκαλύπτουν ελπιδοφόρες νέες λεπτομέρειες σχετικά με τη σχέση μεταξύ της κατανάλωσης κρέατος και του καρκίνου του παχέος εντέρου, αλλά οι επιστήμονες τονίζουν ότι δεν αποδεικνύουν ακόμη μια αιτιολογική σύνδεση για αυτές τις γενετικές παραλλαγές.
Σχετικά με αυτήν την έρευνα
Εκτός από τους Stern, Gauderman, Lewinger, Kawaguchi, Peters και Sanchez Mendez, οι άλλοι συγγραφείς της μελέτης από την Ιατρική Σχολή Keck του USC περιλάμβαναν τους Andre E. Kim, John L. Morrison, David V. Conti, Jun Wang και Duncan C. Thomas από το Τμήμα Επιστημών Πληθυσμού και Δημόσιας Υγείας και του Κέντρου Καρκίνου του USC Norris Comprehensive Cancer. Για μια πλήρη λίστα συγγραφέων σε αυτήν την κοινοπραξία, ανατρέξτε στη δημοσίευση .
Αυτή η εργασία χρηματοδοτήθηκε με το βραβείο R01 CA201407 από το Εθνικό Ινστιτούτο Καρκίνου (NCI). Επιπλέον, οι MC Stern και J. Sanchez Mendez έλαβαν υποστήριξη από τα βραβεία U54CA233465 και U2CCA252971 από το NCI. Οι WJ Gauderman, JP Lewinger, E. Kawaguchi και η ομάδα τους έλαβαν υποστήριξη από τους P01 CA196569 και R01 CA273198.
Αυτή η έρευνα χρηματοδοτήθηκε εν μέρει μέσω του NIH/NCI Cancer Center Support Grants P30CA015704 και P30CA014089. Μια πλήρης λίστα με τη χρηματοδότηση που έλαβαν όλοι οι συγγραφείς αυτής της μελέτης μπορείτε να βρείτε εδώ.
