Ο Jeffrey Cote οδηγούσε το Saab του στον αυτοκινητόδρομο I-495 της Νέας Υόρκης μετά από μια χιονοθύελλα, όταν η ατυχία του χτύπησε το… παρμπρίζ.
Ο οδηγός ενός προπορευόμενου SUV είχε αφήσει ένα μεγάλο κομμάτι πάγου στην οροφή του αυτοκινήτου του, το οποίο ξαφνικά ξεκόλλησε και προσγειώθηκε στο παρμπρίζ του Jeff κάνοντας το κομμάτια. Ευτυχώς κατάφερε να κάνει στην άκρη χωρίς άλλα απρόοπτα.
Μια βόλτα στο 1978, ακριβώς πριν 38 χρόνια, όταν η Νέα Φιλαδέλφεια ήταν κατάμεστη για να δει τον Θανάση Βέγγο να παίζει ποδόσφαιρο.
Στις 20 Μαρτίου του 1978 διεξήχθη στο ιστορικό γήπεδο της ΑΕΚ ένα φιλικό παιχνίδι ανάμεσα σε Ηθοποιούς και Δημοσιογράφους. Η αναμέτρηση πραγματοποιήθηκε για την ενίσχυση του ταμείου των καλλιτεχνών καθώς είχαν κατέβει σε απεργία λόγω της κόντρας τους με τη κρατική τηλεόραση η οποία δεν τους αναγνώριζε τα πνευματικά δικαιώματα.
Μία παρόμοια αναμέτρηση η οποία εν έτει 2016 θα διεξαγόταν μπροστά σε συγγενείς και φίλους. Άλλωστε και πολλά παιχνίδια της Super League έχουν αυτή την έρημη εικόνα στις κερκίδες.
Η παρουσία όμως του Θανάση Βέγγου σε εκείνο το φιλικό του 1978 οδήγησε τον κόσμο να αναζητεί εισιτήρια στην μαύρη αγορά(!) πληρώνοντας μέχρι και 120 δραχμές αντί των 80 δραχμών που κόστιζαν.
Η “Αθλητική Ηχώ” μάλιστα φιλοξενούσε την προηγούμενη μέρα δηλώσεις του Θανάση στις οποίες “απειλούσε” ευθέως τους αντιπάλους με το δυνατό του όπλο… τα γρήγορα του πόδια! “Θα τους σκάσω στο τρέξιμο και θα βάλω δύο γκολ” ήταν η χαρακτηριστική ατάκα του.
Την επομένη μέρα ο Βέγγος πέρασε στο παιχνίδι στο δεύτερο ημίχρονο προκαλώντας ντελίριο στους 40.000 φιλάθλους στις εξέδρες, όπως βλέπετε και στο χαρακτηριστικό πρωτοσέλιδο. Μάλιστα οι δηλώσεις του ήταν προφητικές καθώς σκόραρε 2 τέρματα από το σημείο του πέναλτι σε ένα ματς στο οποίο οι Δημοσιογράφοι επικράτησαν με 5-3.
Στη συνέχεια δέχθηκε κίτρινη κάρτα από τον διαιτητή Ζλατάνο τον οποίο ήθελε να “λιντσάρει” ο κόσμος για αυτήν την απόφαση. Ο ίδιος όμως φρόντισε να “ηρεμήσει” το πλήθος και αφού υποκλίθηκε στον ρέφερι, έκανε δύο βήματα πίσω και σήκωσε τα χέρια ψηλά!
Λίγο αργότερα, η Δέσποινα Στυλιανοπούλου θα περάσει στη θέση του αλλά ο αγώνας δεν γίνεται να συνεχιστεί καθώς οι εκδηλώσεις λατρείας για τον Θανάση είναι μοναδικές. Ο Γιάννης Αργυρίου γράφει χαρακτηριστικά στην “Ηχώ”:
“Ο Βέγγος γίνεται αλλαγή αλλά το παιχνίδι δεν γίνεται να συνεχισθεί. Δεν είναι δυνατόν να συνεχισθεί. Γύρω από τον αγωνιστικό χώρο βρίσκονται 5.000 θεατές που σε κάθε διακοπή προσπαθούν να μπουν μέσα.
Αυτό κάνουν και τώρα που ο Βέγγος αποχωρεί χαιρετώντας τα πλήθη σαν τον μεγάλο μπαλαδόρο που αναγκαστικά εκγκαταλείπει. Ο Ζλατάνος αναγκάζεται να σφυρίξει τη λήξη του αγώνος δίνοντας έτσι τέλος και στο ασταμάτητο γέλιο“.
Φυσικά μετά το τέλος του φιλικού, ο Θανάσης συνέχισε το ρεσιτάλ με τον μοναδικό του τρόπο. Αρχικά πήγε από τα αποδυτήρια των δημοσιογράφων και αφού άνοιξε την πόρτα τους είπε: “Καλοί μου άνθρωποι, συγνώμη αν σας κούρασα“!
Αργότερα στις… καθιερωμένες δηλώσεις τόνισε: “Ναι μωρέ… βρίσκομαι σε τρομερή φόρμα. Σκέφτομαι φέτος να κάνω μεταγραφή. Άλλωστε έχω προτάσεις από το εξωτερικό. Θα προτιμήσω ελληνική ομάδα, διότι έχει ωραία θάλασσα και άλλα“!
Για την ιστορία σκόραραν για τους Δημοσιογράφους οι Δημαράς (3), Χαραλαμπίδης και Λιάνης, ενώ για τους Ηθοποιούς πέρα από τον Βέγγο πέτυχε ένα γκολ και ο Κοτανίδης.
Σπάνιες εικόνες από τον παράδεισο του Ωνάση στον Σκορπιό – Το νησί το αγόρασε το 1963, αντί του ποσού των 3.000.000 δραχμών
Ο Σκορπιός γι’ αυτόν ήταν -απλώς- ο παράδεισός του. Ο τόπος που ερωτεύτηκε με την πρώτη ματιά, το καταφύγιο που ο ίδιος έπλασε φυτεύοντας δέντρα, λουλούδια και λαχανικά, φτιάχνοντας κήπους και περιβόλια, μονοπάτια και μια ταβέρνα πάνω στο κύμα, όπου συνήθιζε να μαγειρεύει ο ίδιος φρέσκα ψάρια και θαλασσινά, να κάθεται σε ένα τραπέζι και να πίνει το ούζο του, αγναντεύοντας τα γαλαζοπράσινα βάθη και σιγοτραγουδώντας αγαπημένα τραγούδια.
Ο Σκορπιός αγοράστηκε από τον Ωνάση, όταν ήταν ακόμα μια πανέμορφη, με σμαραγδένια νερά, αλλά εγκαταλελειμμένη, άνυδρη, με λίγες ελιές, σπιθαμή γης, απέναντι από τη Λευκάδα σε σχήμα σκορπιού. Ο παράδεισος θέλει βλάστηση κι ο Ωνάσης είχε τον τρόπο να φέρει εκατοντάδες φυτά (200 είδη δέντρων), πεύκα και πικροδάφνες, αμυγδαλιές και οπωροφόρα στο νησί, τα οποία πολλές φορές φύτευε ο ίδιος, κάτω από τον καυτό καλοκαιρινό ήλιο, διηγούμενος ιστορίες από τα παιδικά του χρόνια στους εργάτες.
Ο Ωνάσης μεταμόρφωσε το Σκορπιό, έφτιαξε τη μαρίνα, μια μεγάλη κεντρική βίλα, εξοχικά, την αγαπημένη του ταβέρνα κι ένα μικρό, ταπεινό εκκλησάκι για να προσεύχεται. Η βίλα φιλοξενούσε το πλήρως εξοπλισμένο γραφείο από όπου μπορούσε να διευθύνει την αυτοκρατορία του. Ο τόπος όμως ήταν από τη φύση του αλλά από τις παρεμβάσεις του Ωνάση φτιαγμένος για έρωτα. ‘Η θάνατο, που στην οικογένεια Ωνάση φαίνεται πως συμβάδισε…
Ελληνικό Πάσχα στον Σκορπιό
Ο Σκορπιός μπορεί να πωλήθηκε, ωστόσο ο χρόνος μοιάζει σταματημένος στην εικόνα του Αριστοτέλη Ωνάση, μαζί με τον Αλέξανδρο, σκυμμένων επάνω στο σουβλιστό αρνί που τους ετοίμαζε ο Μπάμπης το Πάσχα, στην εικόνα της Τζάκι νύφης στο “γάμο του αιώνα”, στον Τζον Τζον, παιδί ακόμη, να τρέχει στην παραλία, τα γέλια της Χριστίνας να αντηχούν, και στις καλοκαιρινές πόζες της Μαρίας Κάλλας, στο νησί.
Στη σπάνια φωτογραφία που δημοσιεύει το My Lefkada, βλέπουμε τον Αριστοτέλη Ωνάση και το γιο του Αλέξανδρο κατά τη διάρκεια των διακοπών Πάσχα στον Σκορπιό.
Πατέρας και γιος, στέκονται δίπλα στους ψήστες, και επιβλέπουν το ψήσιμο…
«Ένιωθα κάποια δυσκολία να προσευχηθώ στον Χριστό. Την Παναγία την έχω σαν μάννα. Την Αγία Ευφημία το ίδιο. Την φωνάζω: «Αγία Ευφημούλα μου». Στον Χριστό ένιωθα δύσκολα. Την εικόνα Του με φόβο την φιλούσα. Και όταν την ώρα που έλεγα την ευχή έφευγε καμμιά φορά ο νους μου από τον Χριστό, δεν στενοχωριόμουνα. «Ποιος είμαι εγώ, για να χω συνέχεια τον νου μου στον Χριστό», σκεπτόμουν. Και συνέβη αυτό που θα σου πω:…
Ήταν βράδυ του Τιμίου Προδρόμου, θα ξημέρωνε του αγίου Κάρπου. Νιώθω ανάλαφρος, πούπουλο. Καμμιά όρεξη να κοιμηθώ. Σκέφτομαι:
«Ας καθήσω να γράψω κάτι για τον παπα-Τύχωνα να το στείλω στις αδελφές». Μέχρι τις 8.30′ αγιορείτικα έγραψα ως τριάντα σελίδες.
Αν και δεν νύσταζα, είπα να ξαπλώσω, γιατί ένιωθα λίγη κούραση στα πόδια. Παίρνει να φωτίζη.
Στις 9 η ώρα (6 περίπου κοσμικά το πρωί) δεν είχα κοιμηθή.
Σε μια στιγμή σαν να χάθηκε ο τοίχος του Κελλιού μου (δίπλα στο κρεββάτι προς το εργαστήριο). Βλέπω τον Χριστό μέσα στο φως, σε απόσταση έξι μέτρα περίπου.
Τον έβλεπα από το πλάι. Τα μαλλιά του ήταν ξανθά και τα μάτια του γαλανά. Δεν μου μίλησε. Κοίταξε λίγο δίπλα, όχι ακριβώς εμένα. Δεν έβλεπα με τα σωματικά μάτια.
Αυτά είτε ανοιχτά είναι είτε κλειστά, καμμιά διαφορά δεν έχει. Έβλεπαν τα μάτια της ψυχής.
Όταν Τον είδα σκέφθηκα: Πώς μπόρεσαν να φτύσουν τέτοια μορφή;
Πώς μπόρεσαν -οι αθεόφοβοι- να ακουμπήσουν τέτοια μορφή; Πώς μπόρεσαν να μπήξουν καρφιά σ’ αυτό το σώμα;
Πα! πα! πα! Απόμεινα! Τι γλυκύτητα ένιωθα! Τι αγαλλίαση!
Δεν μπορώ να εκφράσω με δικά μου λόγια την ομορφιά αυτή.
Ήταν αυτό που λέει: «Ο Ωραίος κάλλει παρά τους υιούς των ανθρώπων». Αυτό ήταν. Δεν έχω δει ποτέ τέτοια εικόνα Του. Μόνο μία κάποτε -δεν θυμάμαι που- έμοιαζε κάπως.
Θ’ άξιζε να αγωνίζεται κανείς χίλια χρόνια για να δη αυτή την ομορφιά για μια στιγμή μόνο. Τι μεγάλα και ανείπωτα είναι δυνατόν να χαρισθούν στον άνθρωπο, και με τι τιποτένια ασχολούμαστε!
Πιστεύω πως είναι ένα δώρο που μου έκανε ο παπα-Τύχων. Να μην το πης σε κανέναν. Πολύ το σκέφθηκα να το πω και σε σένα. Βλέπεις τόση ώρα δεν σου μίλησα, τώρα που φεύγεις».
Ύστερα από δύο μέρες όταν ξανασυναντήθηκαν, ο Γέροντας είπε:
«Όλη τη νύχτα έκλαιγα γιατί σου το πα. Δεν φοβάμαι πως θα το πεις. Αλλά εγώ ζημιώθηκα.»
Το γεγονός αυτό το αισθάνθηκε και μια αδελφή στην Σουρωτή και έγραψε στον Γέροντα: «Τάδε του μηνός, τάδε ώρα… Τα υπόλοιπα θα μας τα πείτε εσείς».
Και πράγματι, όταν αργότερα βγήκε έξω, τους το διηγήθηκε και μάλιστα περιέγραψε και αγιογράφησαν τον Χριστό, όπως ακριβώς τον είδε.
Είχε εμφανιστεί στην εκπομπή του Θέμου Αναστασιάδη και περιέγραφε το σοκ που έπαθε όταν είδε τόσα χρήματα στον λογαριασμό του
Πριν από περίπου 10 χρόνια ο Μύρων Χιλετζάκης ο άνθρωπος που σύμφωνα με το ελληνικό FBI έχει πλούσια δράση στην προώθηση βιολογικών προϊόντων στην Κρήτη, ενώ είναι και πρόεδρος της Εθνικής Ένωσης Μικρών Αγροτικών Συνεταιρισμών, εμφανιζόταν στην εκπομπή του Θέμου Αναστασιάδη και περιέγραφε πως ο ΟΠΕΚΕΠΕ του είχε βάλει 200 εκατομμύρια ευρώ στον λογαριασμό του.
Ο Μύρων Χιλετζάκης, ο άνθρωπος που έχει συλληφθεί για παράνομες επιδοτήσεις από τον ΟΠΕΚΕΠΕ και σύμφωνα με το κατηγορητήριο είχε στήσει ένα ολόκληρο κύκλωμα και μάλιστα είχαν κάνει και φέτος αιτήσεις για επιδοτήσεις σε εκτάσεις που δεν ήταν δικές τους και ή ανήκαν σε ανθρωπους που είχαν πεθάνει.
Δείτε το στιγμιότυπο:
Για να καταλάβετε το μέγεθος και τη διαχρονικότητα της δράσης των συλληφθέντων, ο Χιλετζάκης έβγαινε στον Θέμο και έλεγε ότι το 2016 ο ΟΠΕΚΕΠΕ του έβαλε «κατά λάθος» 200.000.000 στον λογαριασμό του. pic.twitter.com/QC0gN9lGd4
Ο γνωστός αρχισυνδικαλιστής και πρόεδρος αγροτικού συνεταιρισμού φέρεται να είχε τον ρόλο του αρχηγού στο κύκλωμα που λάμβανε με πλαστές αιτήσεις επιδοτήσεις από το 2019 έως και σήμερα. Όπως έγινε επίσης γνωστό μετά από έρευνες στο γραφείο του λογιστή του κυκλώματος βρέθηκαν 7.000 ευρώ, αλλά αγνοείται μεγάλο μέρος του ποσού που ξεπερνά το 1,7 εκατομμύρια και εκτιμάται ότι ενδεχομένως να είχαν «ξεπλυθεί».
Σύμφωνα με τις Αρχές, πρόκειται ο Χιλετζάκης, κατείχε κεντρικό ρόλο συντονιστή της ομάδας, τα μέλη της οποίας κατάφεραν να αποκομίσουν συνολικά ποσά που προσεγγίζουν τα 1,7 εκατομμύρια ευρώ. Επιπλέον, για την υπόθεση έχουν συλληφθεί άλλα 14 άτομα, μεταξύ αυτών αγρότες, η δικηγόρος Ηρακλείου Χρυσάνθη Κουτάντου αλλά και ο σύζυγός της διευθυντής της ΕΑΣ (Ένωσης Αγροτικών Συνεταιρισμών) Ηρακλείου και λογιστής, Γιώργος Λαμπράκης, ο οποίος φέρεται να έχει κεντρικό ρόλο. Επίκεντρο της δράσης όλων είναι οι Αρχάνες Ηρακλείου.
Ο σπουδαίος λογοτέχνης κάποτε πέτυχε το ακατόρθωτο. Να φτιάξει μία ολόκληρη ιστορία με λιγότερες από 10 λέξεις.
Θεωρείται από πολλούς ο κορυφαίος συγγραφέας όλων των εποχών, ακόμα και πάνω από σπουδαία ονόματα της λογοτεχνίας όπως ο Ντοστογιέφσκι ή ο Τολστόι.
Ο μεγάλος Έρνεστ Χέμινγουεϊ έζησε μία τρελή, πολυτάραχη, πολυταξιδεμένη, μποέμ ζωή, γεμάτη με εξωτικές περιπέτειες, και ενίοτε πολύ αλκοόλ, αλλά και ξεχειλισμένη από το υπέρμετρο ταλέντο του.
Και κάποτε ανάμεσα σε όλα τα σπουδαία πράγματα που μας άφησε καθώς αποχώρησε από τη ζωή, σαν σήμερα, στις 2 Ιούλιου του 1961, απέδειξε ότι εκείνος είναι σε θέση να πετύχει αυτό που θεωρείται αδύνατο. Να φτιάξει μία ιστορία χρησιμοποιώντας 6 μόνο λέξεις. Μία ιστορία με αρχή, μέση και τέλος, αφού αυτό το μοναδικό πράγμα που χρειάζεται ένα κείμενο για να θεωρείται ιστορία.
Το όλο πράγμα ξεκίνησε σαν στοίχημα κάποια στιγμή ανάμεσα στο 1920 και το 1930. Ο Χέμινγουεϊ βρισκόταν στο Παρίσι, την πόλη όπου οτιδήποτε σημαντικό συνέβαινε στην τέχνη της εποχής είχε βρει τη βάση του και ένα φιλόξενο καταφύγιο, και έπινε σε κάποιο μπαρ μαζί με άλλους καλλιτέχνες.
Εκεί, πάνω στην πλάκα, ο Χέμινγουεϊ δήλωσε ότι είναι σε θέση να γράψει μία ολόκληρη ιστορία με μόλις 6 λέξεις. Όλοι οι υπόλοιποι τον πήραν στο δούλεμα και άρχισαν να γελάνε, ισχυριζόμενοι ότι κάτι τέτοιο είναι αδύνατο να συμβεί.
Τότε εκείνος έβαλε στοίχημα, προκαλώντας τους να βάλουν ο καθένας από 10 δολάρια σε ένα μπολ. Αν έχανε θα τους έδινε τα διπλά, αλλιώς θα έπαιρνε όλο το ποσό που θα είχε συγκεντρωθεί μέσα στο μπολ. Όλοι δέχονται θεωρώντας την ήττα του δεδομένη.
Ο Χέμινγουεϊ παίρνει μία χαρτοπετσέτα και γράφει «For Sale: Baby shoes. Never Worn», δηλαδή «Πωλούνται μωρουδιακά υποδήματα που δεν φορέθηκαν ποτέ».
Ο Ερνεστ Χέμινγουεϊ κέρδισε το στοίχημα. Η ιστορία του των έξι λέξεων έχει αρχή, μέση και τέλος.
Αυτό το κείμενο έγινε από τότε ένα πρότυπο αφηγηματικής δομής και χρησιμεύει ως άσκηση στα μαθήματα Δημιουργικής Γραφής.
Παρόλα αυτά υπάρχει και ο αντίλογος που λέει ότι η παραπάνω ιστορία δεν συνέβη ακριβώς έτσι ή ακόμα ότι δεν συνέβη καθόλου, υποστηρίζοντας ότι η συγκεκριμένη ιστορία έχει χρεωθεί στον Χέμινγουεϊ κατά λάθος, αφού δεν γνωρίζουμε με σιγουριά ποιος είναι ο συγγραφέας της.
Ωστόσο πολλοί συγγραφείς και έρευνες επιμένουν ότι πίσω από αυτή κρύβεται σίγουρα ο σπουδαίος αμερικανός πεζογράφος.
Το Άγαλμα της Ελευθερίας, του οποίου η επίσημη ονομασία είναι “Η Ελευθερία φωτίζοντας τον κόσμο” (αγγλιστί “Liberty enlightening the World” γαλλιστί “la Liberte eclairant le monde”), είναι ένα κολοσσιαίο άγαλμα πάνω στην ομώνυμη νησίδα και μέσα στο άνω τμήμα του Κόλπου της Νέας Υόρκης. Το άγαλμα αυτό στήθηκε σε ανάμνηση της φιλίας των λαών των ΗΠΑ και της Γαλλίας.
Το συνολικό του ύψος είναι 93 μέτρα (302 πόδια) μαζί με το βάθρο, και κατά την εκδοχή της εγκυκλοπαίδειας Μπριτάννικα παρουσιάζει μια γυναίκα να κηρύττει την ελευθερία. Η γυναίκα αυτή κρατάει έναν πυρσό στο υψωμένο δεξί της χέρι και μια ενεπίγραφη πλάκα στο αριστερό όπου αναγράφεται η ημερομηνία 4 Ιουλίου 1776.
Ένας ανελκυστήρας ανεβάζει έως το ύψος του εξώστη και μια ελικοειδής σκάλα οδηγεί σε μιαν εξέδρα παρατηρήσεως πάνω στο στέμμα που φοράει η Ελευθερία. 0 πυρσός που κρατάει βρίσκεται σε 93 μέτρα ύψος πάνω από την επιφάνεια της θαλάσσης. Στην βάση του αγάλματος βρίσκεται το Αμερικανικό Μουσείο της Μεταναστεύσεως (American Museum of Immigration).
Την πρόταση για την κατασκευή του αγάλματος διατύπωσε ένας Γάλλος ιστορικός, ο Εντουάρ ντε Λαμπουλάϊγ, μετά τον Αμερικανικό Εμφύλιο πόλεμο. Συγκεντρώθηκε ένας ικανός αριθμός χρημάτων με εισφορές του γαλλικού λαού και το έργο άρχισε στη Γαλλία το 1875, υπό την διεύθυνση του γλύπτη Φρεντερίκ-Ωγκύστ Μπαρτολντί.
Το άγαλμα κατασκευάστηκε από φύλλα χαλκού, που σφυρηλατήθηκαν με το χέρι για να πάρουν το επιθυμητό σχήμα και συναρμολογήθηκαν πάνω σε έναν σκελετό από τέσσερα γιγάντια χαλύβδινα υποστηρίγματα, τον οποίο είχε σχεδιάσει ο διάσημος από την κατασκευή του Πύργου του Άιφελ, Αλεξάντρ-Γκυστάβ Άιφελ.Το 1885 το περατωμένο άγαλμα, που είχε ύψος 46 μέτρα περίπου (151 πόδια και 1 ίντσα) και ζύγιζε 225 τόνους, αποσυναρμολογήθηκε και φορτώθηκε για να μεταφερθεί στην Πόλη της Νέας Υόρκης. Το βάθρο, που κατασκευάστηκε μέσα από τα τείχη του φρουρίου Γουντ στη νησίδα Μπέντλο, περατώθηκε αργότερα. Το άγαλμα στήθηκε στο βάθρο του και στις 28 Οκτωβρίου 1886 αφιερώθηκε στον πρόεδρο Κλήβελαντ.
Την διαχείριση και φροντίδα του αγάλματος είχε στην αρχή η Επιτροπή Φάρων, επειδή ο φωτεινός πυρσός θεωρήθηκε ως είδος φάρου για τους ναυτιλλομένους. Επειδή όμως το φρούριο Γουντ εξακολουθούσε να χρησιμοποιείται από τον αμερικανικό στρατό, το άγαλμα μεταφέρθηκε το 1901 στο υπουργείο των Στρατιωτικών. Το 1924 ανακηρύχθηκε εθνικό μνημείο. Το 1937 το φρούριο Γουντ αποστρατιωτικοποιήθηκε και το υπόλοιπο νησί ενσωματώθηκε στο μνημείο ως περιβάλλων χώρος. Το 1956 το νησί Μπέντλο μετονομάσθηκε σε “Νησί της Ελευθερίας” (Liberty Island) και το 1965 προστέθηκε στο συγκρότημα η γειτονική νησίδα ‘Ελις, άλλοτε σταθμός μεταναστών. Η συνολική έκταση του χώρου του μνημείου έφθασε έτσι τα 23,63 εκτάρια.
Είπαμε ανωτέρω ότι κατά την εκδοχή της εγκυκλοπαίδειας “Μπριτάννικα” το άγαλμα παρουσιάζει μια γυναίκα να κηρύττει την ελευθερία, υπονοώντας ότι η γυναίκα αυτή είναι προσωποποιημένη η Ελευθερία.Αποκρύπτουν όμως συστηματικά ότι και σε αυτό το σημείο η αθάνατος Ελλάς έχει δώσει για μία ακόμη φορά τα φώτα της. Πράγματι αυτός που σχεδίασε το άγαλμα της ελευθερίας κάπου αλλού είχε δει την μορφή αυτή.
Και η μορφή αυτή είναι η μορφή του Φωτοφόρου Απόλλωνος – Ηλίου!…
Ο φωτοφόρος Απόλλων απεικονίζεται με αυτήν ακριβώς την μορφή. Και ευτυχώς για μας η αθάνατη ελληνική γη της Κορινθίας μας διέσωσε αυτή την εικόνα για να μπορούμε σήμερα να γνωρίζουμε την αλήθεια.
Η μορφή του φωτοφόρου Απόλλωνος βρίσκεται σήμερα στο Μουσείο της Κορίνθου, περνά όμως απαρατήρητη για τον επισκέπτη που δεν είναι υποψιασμένος. Βρίσκεται σε μία τρίπτυχη πλάκα μαζί με άλλες δύο παραστάσεις. Η μία, στο αριστερό τμήμα, απεικονίζει έναν Άγγελο, μορφή όμοια και ίδια με αυτήν της Χριστιανικής πίστεως, και είναι κατά τους αρχαιολόγους η μορφή της θεάς Εκάτης. Στο δεξιό τμήμα απεικονίζεται ρόδακας. Και στην μέση ω του θαύματος!!! Η μορφή του φωτοφόρου Απόλλωνος, ίδια με αυτήν του αγάλματος της Ελευθερίας! Η πνευματική ιδιοκτησία είναι πασιφανές σε ποιόν ανήκει.
Λέγεται από ανθρώπους της Κορίνθου που γνωρίζουν ότι ο διευθυντής της Αμερικανικής Αρχαιολογικής αποστολής, σώφρων και έντιμος άνθρωπος, έχει δηλώσει ότι οι Αμερικανοί πρέπει να έρχονται να προσκυνούν στον χώρο του Μουσείου όπου η μορφή του φωτοφόρου Απόλλωνος, διότι είναι η πηγή του εθνικού τους συμβόλου.
Ας ενημερωθούν λοιπόν μερικοί.. ότι το εθνικό τους σύμβολο, το οφείλουν στην Ελλάδα και στους Έλληνες.Δεν θα είναι εξ άλλου οι μόνοι. Πάρα πολλά απο τα σύμβολα τα οποία έχουν χρησιμοποιηθεί απο άλλους λαούς ,είναι Ελληνικά.
Οι Τούρκοι πήραν την ημισέληνο από το νόμισμα των Βυζαντίων που απεικόνιζε την νίκη τους επί του Φιλίππου σε μία νύχτα που το χάσικο φεγγάρι με το αστέρι ενεφανίσθησαν με την ίδια ακριβώς απεικόνιση στον ουρανό.
Ο Αδόλφος Χίτλερ οικειοποιήθηκε την περίφημη “τετραγάμμα”, την κοσμούσα το ιμάτιο της Αθηνάς του Παρθενώνος, ένα από τα κατ’ εξοχήν ωραιότερα σύμβολα των Ελλήνων και του έδωσε μιαρή χροιά ονομάζοντας το “σβάστικα” και κάνοντας το σύμβολο του ναζισμού.
Οι σκοπιανοί οικειοποιήθηκαν το αστέρι της Βεργίνας, οι δε υπόλοιποι βόρειοι γείτονές μας τον Δικέφαλο Αετό του Βυζαντίου.
Στις ημέρες μας όμως οι Έλληνες δεν γνωρίζουν και δεν θυμούνται. Η παγκοσμιοποίηση έχει παίξει καλά το παιχνίδι της. Άλλοτε αποκρύπτει, άλλοτε παραποιεί, άλλοτε διαστρεβλώνει τα γεγονότα.
Είναι αυτό που έχει γράψει ο μεγάλος Θουκυδίδης στο Γ,82,4: “Και την ειωθυίαν αξίωσιν των ονομάτων ες τα έργα αντήλλαξαν τη δικαιώσει”, που αποδίδεται “για να δικαιολογούν τις πράξεις τους άλλαζαν ακόμα και την σημασία των λέξεων”.
Έτσι δεν γίνεται σήμερα; Απλό παράδειγμα, και δεν είναι το μόνο, αποτελεί ο γλυπτός διάκοσμος του Παρθενώνος, έργο του Φειδία. Έχουμε φθάσει σήμερα σε τέτοιο σημείο διαστρεβλώσεως, που τα γλυπτά του Παρθενώνος είναι γνωστά παγκοσμίως με τον όρο ελγίνεια μάρμαρα. Τα περίφημα γλυπτά του Παρθενώνος, τα γλυπτά του Φειδία, δεν είναι γνωστά με το όνομα του δημιουργού αλλά με το όνομα του κλέφτη.!
Προς το παρόν να γνωρίζουν οι συνέλληνες και ιδιαιτέρως οι συμπατριώτες μας των ΗΠΑ, και να το μεταφέρουν στους Αμερικανούς, ότι το εθνικό τους σύμβολο, το άγαλμα της Ελευθερίας, έλκει την καταγωγή τής μορφής του από την Ελλάδα και ιδιαιτέρως από την μορφή του φωτοφόρου Απόλλωνος.
Τούτο δε μπορούν να το αποδείξουν αλλά και να το θαυμάσουν στο Μουσείο της Κορίνθου, το οποίο τους καλούμε να επισκεφθούν το συντομότερο.
(Απο το περιοδικό ΕΛΛΗΝΟΡΑΜΑ, του καθηγητή Φιλολόγου-Ιστορικού Αντωνίου Αντωνάκου)
«Aν αυτή η γυναίκα διάλεγε να κάνει διεθνή καριέρα, δύο εβδομάδες θα ήταν αρκετές για να μιλάει γι’ αυτήν όλος ο κόσμος». Αυτά ήταν τα λόγια του τεράστιου Φρανκ Σινάτρα όταν, σε μια επίσκεψή του στην Ελλάδα, είδε από κοντά το καλλιτεχνικό μεγαλείο της Μαρινέλλας.
Ήταν καλοκαίρι του 1971 όταν ο κορυφαίος Αμερικανός τραγουδιστής και ηθοποιός, Φρανκ Σινάτρα, ταξίδεψε στην Ελλάδα για να περάσει λίγες ημέρες χαλάρωσης και διακοπών στα νησιά του Αιγαίου. Ήταν τότε που βρέθηκε μπροστά στο… φαινόμενο Μαρινέλλα.
Πρώτη του στάση ήταν η Αθήνα. Έφτασε στις 13 Ιουλίου 1971 και επέλεξε για τη διαμονή του το «Χίλτον». Το πρώτο του βράδυ στην Ελλάδα ζήτησε να ξεναγηθεί στη νυχτερινή ζωή της Αθήνας, συνοδευόμενος από την Μπεατρίς Πικέ, σύζυγο του τότε Γενικού Διευθυντή του ξενοδοχείου, Ζαν-Πιέρ Πικέ.
Η Μπεατρίς Πικέ επέλεξε το ξακουστό “Stork”, το νυχτερινό κέντρο της παραλιακής στο οποίο εμφανιζόταν τότε η Μαρινέλλα.
Ο Φρανκ Σινάτρα κάθισε στο πρώτο τραπέζι του κέντρου απολαμβάνοντας τη Μαρινέλλα επί σκηνής. Εκείνη, τιμώντας τον για την παρουσία του εκεί, πλησίασε το τραπέζι του τραγουδώντας.
Θαυμάζοντας την καθηλωτική της σκηνική παρουσία, τη μοναδικού εύρους φωνή της και μαγεμένος από την ερμηνεία της, είπε στην παρέα του: «Aν αυτή η γυναίκα διάλεγε να κάνει διεθνή καριέρα, δύο εβδομάδες θα ήταν αρκετές για να μιλάει γι’ αυτήν όλος ο
κόσμος».
Για να μην έχετε καμία αμφιβολία για το τι συνέβαινε μέχρι σήμερα σε αυτή τη χώρα.
Μετά από μεγάλη αστυνομική επιχείρηση συνελήφθη στην πολυτελή βίλα του στη Σαρωνίδα ο γνωστός ιδιοκτήτης της αλυσίδας ενεχυροδανειστηρίων «Ριχάρδος», Δημήτρης-Ριχάρδος Μυλωνάς.
Ο γνωστός εκ τηλεοράσεως 51χρονος ενεχυροδανειστής, φέρεται να συνελήφθη καθώς ενέχεται στη διακίνηση χρυσών αντικειμένων, ενώ πληροφορίες ανέφεραν ότι στο σπίτι του βρέθηκαν χρυσαφικά και άλλα αντικείμενα τα οποία θα πήγαιναν για λιώσιμο, αλλά και «κλοπιμαία από χώρο που συντελέστηκε ανθρωποκτονία».
Δείτε τώρα στο βίντεο που ακολουθεί πως η εκπομπή του Μένιου Φουρθιώτη πρόβαλε τις δραστηριότητες του Ριχάρδου και τις παρουσίαζε περίπου ως “κοινωνική προσφορά”. Η εκπομπή του Μένιου Φουρθιώτη παρουσίαζε τον Ριχάρδο ως επιτυχημένο επιχειρηματία και ως “στυλοβάτη της οικονομίας” με… κοινωνική προσφορά.
Δείτε πως ο Φουρθιώτης και η παρέα του σπρώχνουν τον κόσμο να καταφεύγει στον Ριχάρδο. Δείτε πως ο Ριχάρδος αποθεώνει τον Μένιο Φουρθιώτη.
Το χιούμορ Χαϊκάλη και Φιλιππίδη είναι κάτι που δεν πιάνω πάντα (αν υποθέσουμε ότι το πιάνω ποτέ) όμως το βιντεάκι απ’ το 2018 που ξανακυκλοφορεί παντού από χτες είναι έως και αηδιαστικό.
Ειδικά υπό το φως των αποκαλύψεων.
Μια μέρα μετά το εξώδικο του Πέτρου Φιλιππίδη, στα σόσιαλ άρχισαν όλοι να μοιράζονται αυτό το «αστείο» που είχαν κάνει οι δύο ηθοποιοί.
Κάποιοι θεώρησαν ότι είναι τωρινό κι ότι ήταν η απάντηση του Φιλιππίδη για όσα (προς το παρόν) ψιθυρίζονται για αυτόν. Θεώρησαν ότι απαξίωνε τις καταγγελίες και μηδένιζε το κίνημα γυναικών. Αυτό φυσικά ίσχυε, απλά δεν το έκαναν τώρα, αλλά το 2018.
Το ότι σπάνε πλάκα με κάτι τόσο σοβαρό, που τόσο πόνο έχει προκαλέσει στα θύματα, ενώ ο χώρος τους είναι γεμάτος με σεξουαλική παρενόχληση και σεξουαλικά εγκλήματα, προκαλεί αλγεινή εντύπωση.
Θα είχε ενδιαφέρον να μας πουν αν συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν το θέμα με την ίδια απαξίωση και ελαφρότητα ακόμα και σήμερα….