Ας διαβάσουμε τους στίχους του τραγουδιού που λένε ιστορικές αλήθειες:

(ακολουθεί μετάφραση)

“Alexander The Great”

“My son ask for thyself another
Kingdom, for that which I leave
is too small for thee”
(King Philip of Macedonia – 339 B.C.)

Near to the east
In a part of ancient Greece
In an ancient land called Macedonia
Was born a son
To Philip of Macedon
The legend his name was Alexander

At the age of nineteen
He became the Macedon King
And he swore to free all of Asia Minor
By the Aegian Sea
In 334 B.C.
He utterly beat the armies of Persia

[Chorus:]
Alexander the Great
His name struck fear into hearts of men
Alexander the Great
Became a legend ‘mongst mortal men

King Darius the third
Defeated fled Persia
The Scythians fell by the river Jaxartes
Then Egypt fell to the Macedon King as well
And he founded the city called Alexandria

By the Tigris river
He met King Darius again
And crushed him again in the battle of Arbela
Entering Babylon
And Susa, treasures he found
Took Persepolis the capital of Persia

[Chorus:]
Alexander the Great
His name struck fear into hearts of men
Alexander the Great
Became a God amongst mortal men

A Phrygian King had bound a chariot yoke
And Alexander cut the ‘Gordian knot’
And legend said that who untied the knot
He would become the master of Asia

Hellenism he spread far and wide
The Macedonian learned mind
Their culture was a western way of life
He paved the way for Christianity

Marching on, marching on
The battle weary marching side by side
Alexander’s army line by line
They wouldn’t follow him to India
Tired of the combat, pain and the glory

Alexander the Great
His name struck fear into hearts of men
Alexander the Great
He died of fever in Babylon

 “Μέγας Αλέξανδρος”

“Γιε μου, ψάξε για τον εαυτό σου ένα άλλο βασίλειο
γιατί αυτό που αφήνω
είναι πολύ μικρό για εσένα”
(βασιλιάς Φίλιππος της Μακεδονίας – 339 π.Χ.)

Κοντά στην Ανατολή,
σ’ ένα μέρος της Αρχαίας Ελλάδας
Σε μια αρχαία γη ονομαζόμενη Μακεδονία
Γεννήθηκε ένας γιος
στον Φίλιππο τον Μακεδόνας
Ο Θρύλος , το όνομα του οποίου ήταν Αλέξανδρος

Στην ηλικία των δεκαεννιά
Έγινε ο Μακεδόνας βασιλιάς
Και ορκίστηκε να ελευθερώσει όλη τη Μικρά Ασία
Δίπλα στο Αιγαίο πέλαγος,
το 334 π.Χ.
Νίκησε ολοκληρωτικά τους στρατούς της Περσίας

Μέγας Αλέξανδρος
Το όνομά του έκρουε το φόβο στις καρδιές των ανδρών
Μέγας Αλέξανδρος
Έγινε Θρύλος ανάμεσα στους θνητούς

Ο βασιλιάς Δαρείος Γ’,
ηττημένος, έφυγε απ΄ την Περσία
Οι Σκύθες έπεσαν δίπλα στον ποταμό Ιαξάρτη
Τότε και η Αίγυπτος έπεσε στον Μακεδόνα βασιλιά
Κι αυτός ίδρυσε την πόλη, που ονομάστηκε Αλεξάνδρεια

Δίπλα στον Τίγρη ποταμό
συνάντησε ξανά τον Δαρείο
Και τον συνέτριψε και πάλι στη μάχη στα Άρβυλα
Μπαίνοντας σε Βαβυλώνα
και Σούσα, θησαυρούς βρήκε
Πήρε την Περσέπολη, την πρωτεύουσα της Περσίας

Αλέξανδρος ο Μέγας
Το όνομά του έκρουε το φόβο στις καρδιές των ανδρών
Αλέξανδρος ο Μέγας
Έγινε ένας θεός ανάμεσα σε θνητούς

Ένας Φρύγας βασιλιάς είχε δέσει ένα ζυγό άμαξας
Και ο Αλέξανδρος έκοψε το Γόρδιο δεσμό
Και ο Θρύλος έλεγε ότι όποιος έλυνε το δεσμό
Θα γινόταν ο Κύριος της Περσίας

Τον Ελληνισμό διέδωσε σε μήκος και σε πλάτος
Το μακεδονικά μαθημένο μυαλό
Η κουλτούρα τους ήταν ένας δυτικός τρόπος ζωής
Έστρωσε το δρόμο για το Χριστιανισμό

Προχωρώντας, προχωρώντας
Η μάχη κουραστική, προχωρώντας δίπλα δίπλα
Του Αλέξανδρου ο στρατός, γραμμή με γραμμή
Δεν ήθελαν να τον ακολουθήσουν στην Ινδία
Κουρασμένοι από τη μάχη, τον πόνο και τη δόξα

Αλέξανδρος ο Μέγας
Το όνομά του έκρουε το φόβο στις καρδιές των ανδρών
Αλέξανδρος ο Μέγας
Πέθανε από πυρετό στη Βαβυλώνα

Όπως βλέπουμε μέσα από τους στίχους, για το Αγγλικό μουσικό συγκρότημα η αρχαία Μακεδονία αποτελεί κομμάτι της Ελλάδας:“In a part of ancient Greece , In an ancient land called Macedonia” λένε οι στίχοι . Όπως έγραψε και ο Στράβωνας στα Γεωγραφικά “Εστι με ουν Ελλάς και η Μακεδονία” δηλαδή “Και η Μακεδονία είναι Ελλάδα”.

Οι Μακεδόνες ήταν και είναι ΈΛ-ληνες και δεν αποτελούσαν ποτέ ξεχωριστό λαό. Τονίζεται ακόμα μέσα στους στίχους, ότι ο Αλέξανδρος πήγε να απελευθερώσει τις Ελληνικές πόλεις στην Μικρά Ασία: “And he swore to free all of Asia Minor” τραγουδούν οι Iron Maiden.

Οι Ελληνικές πόλεις ήταν υπό την Περσική κατοχή από το 547 π.Χ . Πόλεις που επαναστατούσαν στον Περσικό ζυγό και πλήρωναν φόρο αίματος για τις επαναστατικές ενέργειες αυτές . Όπως έγινε και στην Ιωνική Επανάσταση, που έληξε μέσα στο αίμα και την σκλαβιά για τους Έλληνες. Ποιος ο λόγος αν ο Αλέξανδρος δεν ήταν ΕΛ-ληνας , να πάει να ελευθερώσει τις Ελληνικές πόλεις της Μικράς Ασίας;

Όμως αν προσέξουμε μέσα στους στίχους του τραγουδιού θα δούμε και άλλες αλήθειες. Ο Steve Harris ,ο μπασίστας του συγκροτήματος που έγραψε τους στίχους μεταξύ άλλων αναφέρει μέσα στους στίχους του τραγουδιού ότι ο Μέγας Αλέξανδρος διέδωσε τον Ελληνισμό και έστρωσε το δρόμο για τον Χριστιανισμό: “Hellenism he spread far and wide” και “He paved the way for Christianity” τραγουδούν οι Iron Maiden δια στόματος του Bruce Dickinson.

Πράγματι ο Μέγας Αλέξανδρος πρόβαλε τον Ελληνικό πολιτισμό. Γιατί να προβάλει άραγε , το ΕΛ-ληνικό πολιτισμό σε όλη την Ασία, αν ο ίδιος και οι Μακεδόνες δεν ήταν Έλληνες;

Σεβάστηκε όλους τους διαφορετικούς λαούς και τους ένωσε με πρότυπο τον ΕΛ-ληνικό πολιτισμό και την Ελληνική γλώσσα. Διέδωσε την γλώσσα που αργότερα θα γράφονταν τα Ευαγγέλια. Η ορθοδοξία , μέσα από τους Πατέρες της Εκκλησίας εγκωμιάζει την προσωπικότητα του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Επαινεί τις αρετές του, την αγνότητά του, την φιλανθρωπία του, την μη ματαιοδοξία του με το να αποποιηθεί τα πλούτη. Ο Άγιος Ανδρέας μάλιστα στην προφητεία του αναφέρει ότι σφράγισε τις Πύλες που είχαν ανοίξει, και τα ρυπαρά έθνη είχαν βγει στην επιφάνεια της Γης.

Αυτή την ΘΕΪΚΗ Αποστολή την αναφέρουν και οι Άραβες και την έχουν βάλει και μέσα στο ιερό βιβλίο τους , ιερό τόσο για αυτούς όσο και για τους άλλους Μουσουλμάνους, το Κοράνι στην σούρα ελ-κεφΧ . Και ήταν μια αποστολή που δεν την είχε αποκαλύψει νωρίτερα στους στρατιώτες του , ο μόνος που ήξερε ήταν ο Ηφαιστίωνας.

Στο σώμα του Αλεξάνδρου “φυτεύτηκε” από το “σύστημα” πνεύμα φερμένο από το μέλλον, όταν ήταν στην ηλικία των έξι ετών και κόντευε να πεθάνει. Και το Πνεύμα αυτό ήταν το πνεύμα του Μέγα Γουναρά όπου αργότερα έμελλε να γίνει ο Πολέμαρχος του Θεού και έτσι ήξερε σχεδόν τα πάντα, γνώριζε τις κινήσεις των αντιπάλων του, αφού ήταν σχεδόν όλα ιστορία για αυτόν, γνώριζε για τον ένα ΘΕΟ.

Αυτό που έπρεπε λοιπόν να κάνει ήταν να σβήσει από τον χάρτη την Περσική Αυτοκρατορία που οι βασιλιάδες της ήταν τουλάχιστον φιλικά προσκείμενοι προς τους Νεφελίμ και να κλείσει τους τελευταίους πίσω στα τάρταρα.

Όταν ολοκλήρωσε την αποστολή του άφησε το σώμα του Αλέξανδρου και ξαναγύρισε στο μέλλον. Λίγο όμως πριν αφήσει το σώμα του Αλεξάνδρου και λίγο μετά την ολοκλήρωση της αποστολής του, προσπάθησε να αλλάξει τον ρου της ιστορίας , να περάσει με τον στρατό του τον Βραχμαπούτρα και από το Μπαγκλαντές να μπει στην επαρχία Γιουνάν, της Κίνας.

Όμως όπως λένε οι στίχοι των Iron Maiden: “They wouldn’t follow him to India ,tired of the combat, pain and the glory…” οι στρατιώτες του δεν ήθελαν να τον ακολουθήσουν είχαν κουραστεί απο τις μάχες και δεν είχαν καν προλάβει να απολαύσουν τα λάφυρα απο τις νίκες, στασίασαν, παρόλη όμως την δυσαρέσκιά τους και τις διαμαρτυρίες υπάκουσαν, και την στιγμή που ήταν έτοιμοι για την διάβαση του ποταμού Βραχαμπούτρα, πύρινες ασημένιες ασπίδες άρχισαν να βγαίνουν από τα χαμηλά σύννεφα και να περνούν πάνω από το στράτευμα με ασύλληπτη ταχύτητα, τρομάζοντας τους στρατιώτες με αποτέλεσμα την αναβολή της διάβασης.

Απογοητευμένος ο Αλέξανδρος , που το σύστημα δεν του επέτρεπε να συνεχίσει την εκστρατεία στην Ασία, γύρισε στην Βαβυλώνα, όπου σκόπευε να βρει την αστρική πύλη στο κεντρικό ζιγκουράτ της αρχαίας Μπαμπι – Λου.

Όμως εκεί στην Βαβυλώνα το πνεύμα που του έδινε την ευφυΐα, την ορμή και την ευρηματικότητα, αφαιρέθηκε και λόγο της αποχώρησης του πνεύματος του Μέγα Γουναρά, , η αρρώστια επανήλθε στο σώμα του Αλεξάνδρου και πέθανε εκεί με υψηλό πυρετό: “He died of fever in Babylon” όπως λέει και ο στίχος του τραγουδιού.

Το τραγούδι αυτό πραγματικά είναι ένας ύμνος για την Ελληνικότητα της Μακεδονίας και για την εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Απολαύστε το τραγούδι με την εκπληκτική μουσική και την δυνατή ερμηνεία από τον Μπρους Ντίκινσον.