Έγινε διάσημος στα 13 του, αλλά πριν ήταν ένα φτωχό και εκρηκτικό παιδί που, αφού γεύτηκε τα εύκολα λεφτά, πολύ γρήγορα άρχισε να συμπεριφέρεται ανάρμοστα 😢.

Προκάλεσε σκάνδαλα, συχνά έμπαινε σε μπελάδες με τον νόμο και σταματούσε τις γυρίσματα 😱. Δεν του προσέφεραν πια ρόλους, πήρε βάρος και γέρασε 😲. Είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι αυτός ο 47χρονος άντρας ήταν κάποτε σούπερ σταρ: δεν θα πιστέψετε όταν μάθετε ποιος είναι ⬇️⬇️⬇️

Ο Έντγουαρντ Φερλόνγκ γεννήθηκε στις 2 Αυγούστου 1977 στο Γκλεντέιλ, Καλιφόρνια. Η παιδική του ηλικία δεν ήταν εύκολη: μεγάλωνε σε μια προβληματική οικογένεια και αντιμετώπιζε οικονομικές δυσκολίες.

Ωστόσο, το 1991, τα πάντα άλλαξαν όταν πήρε τον ρόλο του Τζον Κόνορ στην ταινία “Εξολοθρευτής 2: Η Μέρα της Κρίσης”.

Αυτή η ταινία ήταν μια πραγματική ανατροπή στην καριέρα του νεαρού ηθοποιού και του έφερε άμεση δημοτικότητα. Ο Έντγουαρντ, που πριν ήταν “ένα φτωχό και εκρηκτικό παιδί”, ξαφνικά γεύτηκε τα εύκολα λεφτά και τη δόξα.

Δυστυχώς, με τη δημοτικότητα ήρθαν και τα προβλήματα. Ο Φερλόνγκ άρχισε να συμπεριφέρεται σαν να ήταν ήδη βετεράνος της βιομηχανίας του κινηματογράφου: προκαλούσε σκάνδαλα, συχνά έμπαινε σε μπελάδες με τον νόμο και σταματούσε τις γυρίσματα.

Η εμπλοκή του με παράνομες ουσίες επιδείνωσε μόνο την κατάσταση. Παράλληλα, παρόλο που είχε πρώιμες επιτυχίες, δεν του προσέφεραν πια ρόλους στο σινεμά.

Με την πάροδο του χρόνου, ο Έντγουαρντ άρχισε να παίρνει βάρος και αντιμετώπισε τις συνέπειες της ταραχώδους νεότητας του. Τα προβλήματα με ναρκωτικά και αλκοόλ οδήγησαν σε πτώση της καριέρας του.

Στα 47 του χρόνια, έγινε δύσκολο να αναγνωριστεί, η εμφάνισή του είχε αλλάξει δραστικά και η πρώην δημοτικότητά του φαινόταν ότι ανήκε στο παρελθόν.

Μερικοί άνθρωποι περνούν από τη ζωή σου σαν αστραπή, ενώ άλλοι παραμένουν για μια ζωή

Ποτέ δεν ξέρουμε πραγματικά γιατί κάποιοι μένουν και άλλοι απομακρύνονται, παρά τις υποσχέσεις ή τις ελπίδες.

Και τι θα γινόταν αν, έστω για μία φορά, σταματούσαμε να ψάχνουμε περίπλοκες απαντήσεις; Απλώς φαντάσου τρεις καρέκλες μπροστά σου. Πάρε μια στιγμή, άκου τη διαίσθησή σου… ποια τραβά φυσικά το βλέμμα σου;

Καρέκλα Νο. 1: Αυτή που δεν φεύγει ποτέ

Αυτή η καρέκλα συμβολίζει τη σταθερότητα. Το άτομο που εκπροσωπεί σε γνωρίζει εδώ και πολύ καιρό, ίσως για πάντα. Σε είδε πριν από τις επιτυχίες σου, πριν από τις άμυνές σου, πριν μάθεις να κρύβεις την ευάλωτη πλευρά σου. Αυτός ο δεσμός δεν χτίστηκε με εντυπωσιακούς λόγους ή μεγάλες χειρονομίες, αλλά με μια πίστη, ειλικρίνεια και αφοσίωση.

Όταν είσαι κουρασμένος, δεν σε πιέζει. Όταν αμφιβάλλεις για τον εαυτό σου, δεν σε κρίνει. Απλώς είναι δίπλα σου. Μπορεί να είναι ένα μέλος της οικογένειας, ένας φίλος από τα παιδικά χρόνια ή ένας σύντροφος που είστε μαζί καιρό. Η δύναμή του βρίσκεται στην άνευ όρων αφοσίωση, τόσο παρηγορητική όσο μια κουβέρτα ένα χειμωνιάτικο βράδυ.

Καρέκλα Νο. 2: Αυτή που επιλέγει να μένει κάθε μέρα

Αυτή η καρέκλα συμβολίζει τη συνειδητή δέσμευση. Το άτομο που εκπροσωπεί δεν μένει από συνήθεια, αλλά από επιλογή. Σε επιλέγει ακόμη κι όταν ο δρόμος δυσκολεύει, όταν εμφανίζονται αμφιβολίες και το να φύγει θα φαινόταν πιο εύκολο.

Δεν σε αγαπά μόνο στις πιο δυνατές σου στιγμές, αλλά και όταν περνάς πιο εύθραυστες φάσεις. Οι διαφωνίες γίνονται ευκαιρίες για εξέλιξη, όχι μάχες που πρέπει να κερδηθούν. Μαζί χτίζετε κάτι: Μια ζωή, κοινά σχέδια, μερικές φορές μια οικογένεια. Αυτός ο άνθρωπος δεν περπατά μπροστά σου ούτε πίσω σου, αλλά ακριβώς δίπλα σου.

Καρέκλα Νο. 3: Αυτή που δεν φεύγει ποτέ, γιατί είσαι εσύ

Αυτή η καρέκλα, πιο απλή στην εμφάνιση, είναι η πιο δυνατή απ’ όλες. Σε αντιπροσωπεύει. Ίσως έδωσες πάρα πολλά, περίμενες πάρα πολύ, ήλπισες υπερβολικά. Έμαθες—μερικές φορές με δύσκολο τρόπο—ότι κανείς δεν μπορεί να σε καταλάβει ή να σε προστατεύσει καλύτερα από όσο εσύ ο ίδιος.

Σήμερα, δεν φοβάσαι πια τη μοναξιά. Επιλέγεις την ηρεμία αντί για σχέσεις που σε εξαντλούν. Σέβεσαι τον εαυτό σου αρκετά ώστε να μην αποδέχεσαι πια οτιδήποτε σε κάνει να αμφισβητείς την αξία σου. Αυτή η καρέκλα σου θυμίζει μια ουσιαστική αλήθεια: Το να μένεις πιστός στον εαυτό σου είναι ήδη μια βαθιά και διαρκής μορφή αυτοσεβασμού.

Τι λέει για σένα η επιλογή σου

Δεν υπάρχει σωστή ή λάθος επιλογή. Η καρέκλα που σε τραβά απλώς αποκαλύπτει τι έχεις περισσότερο ανάγκη αυτή τη στιγμή στη ζωή σου.

Η πρώτη μιλά για αφοσίωση και βαθιές ρίζες.

Η δεύτερη δείχνει συνεργασία και το χτίσιμο μιας κοινής ζωής.

Η τρίτη εκφράζει την εσωτερική ελευθερία και την αναζήτηση συναισθηματικής ισορροπίας.

Οι ανάγκες μας εξελίσσονται με τον χρόνο, όπως κι εμείς. Αυτό που έχει σημασία δεν είναι η τελειότητα των δεσμών μας, αλλά η ικανότητά τους να αντέχουν τις καταιγίδες χωρίς να χάνονται.

Στο τέλος, ο άνθρωπος που μένει στο πλευρό σου για καιρό δεν είναι αυτός που δίνει τις περισσότερες υποσχέσεις, αλλά εκείνος που επιλέγει να μη φύγει όταν η ζωή γίνεται λιγότερο απλή.

Σήμερα Παρασκευή, 2 Μαΐου, σύμφωνα με το εορτολόγιο τιμάται η μνήμη της Οσίας Ματρώνης εκ Ρωσίας και του Αγίου Έσπερου μάρτυρος,

Τα ονόματα που γιορτάζουν σήμερα είναι τα εξής:

• Ματρώνα, Ματρόνα*.
• Έσπερος, Εσπέρα, Εσπερία,
• Αυγερινός, Αυγέρης, Αυγίτης,
• Αυγέρας, Αυγέρου, Αυγερού

Οσία Ματρώνα εκ Ρωσίας

Η Οσία Ματρώνα γεννήθηκε το 1881 μ.Χ. στο χωριό Σέμπινο Επιφανίσκαγια του νομού της Τούλα, που σήμερα ονομάζεται Κομίφσκι, από ευσεβείς και ενάρετους γονείς, τον Δημήτριο και τη Ναταλία. Η Οσία είχε ακόμη τρία αδέλφια, τον Ιβάν, τον Μιχαήλ και την Μαρία. Οι γονείς της, επειδή ήταν φτωχοί, σκέφθηκαν να δώσουν το παιδί που περίμεναν στο ορφανοτροφείο του Γκολίτσιν. Όμως η μητέρα της Ματρώνας είδε, πριν την γέννησή της στο όνειρό της ότι ήλθε και κάθισε πάνω στο δεξί της χέρι ένα πουλί με ανθρώπινη μορφή αλλά χωρίς μάτια. Τότε θεώρησε το όνειρό της ως σημείο προς τον Θεό, ότι το παιδί που θα φέρει στον κόσμο θα είναι σκεύος εκλογής και έτσι αποφάσισαν να μην το δώσουν στο ορφανοτροφείο.

Η Οσία γεννήθηκε τυφλή. Στη βάπτισή της, που έγινε από τον ιερέα Βασίλειο, ευλαβή και προορατικό, σχηματίσθηκε πάνω από την κολυμβήθρα ένα ανάλαφρο σύννεφο που ανέδιδε ευωδία. Ήταν και αυτό σημείο που φανέρωνε την πνευματική πρόοδο που θα είχε η Αγία.

Το μόνο μέρος που πήγαινε συνέχεια, επειδή ήταν τυφλή, ήταν η εκκλησία. Όταν η μητέρα της δεν την εύρισκε στο σπίτι, ήξερε ότι η Ματρώνα ήταν στην εκκλησία. Από την παιδική της ηλικία ακόμη, της είχε δοθεί το προορατικό και διορατικό χάρισμα. Γνώριζε τις ασθένειες των ανθρώπων, τα προβλήματά τους, τις αστοχίες τους και έτσι τους προειδοποιούσε και τους συμβούλευε.

Η Οσία επισκέφθηκε πολλά προσκυνήματα της Ρωσίας. Σε ένα από τα προσκυνήματά της βρέθηκε μπροστά στον Άγιο Ιωάννη της Κροστάνδης, που τότε ζούσε ακόμα. Χωρίς να δει την Οσία, είπε να ανοίξουν χώρο και φώναζε: «Ματρώνα, έλα εδώ», χωρίς να την γνωρίζει. Και συνέχισε ο Άγιος Ιωάννης: «Αυτή θα είναι η διάδοχός μου. Αυτή είναι ο όγδοος στύλος της Ρωσίας». Η Αγία ήταν τότε δεκατεσσάρων ετών.

Σε ηλικία δεκαεπτά ετών η Ματρώνα όχι μόνο δεν έβλεπε, αλλά σταμάτησε και να περπατάει. Έζησε έτσι παράλυτη πενήντα χρόνια. Παρόλα αυτά, ποτέ δεν παραπονέθηκε και έλεγε ότι είναι πνευματική η αιτία για όλα αυτά που της συνέβαιναν και μόνο ο Θεός γνωρίζει τις αιτίες. Έλεγε σε εκείνους που την επισκέπτονταν: «Θα έλθει ο καιρός που θα σας βάλουν μπροστά σας ψωμί και Σταυρό, για να διαλέξετε. Θα περάσουμε δύσκολους καιρούς και εμείς οι Χριστιανοί πρέπει να διαλέξουμε τον Σταυρό».

Τον κόσμο που την επισκεπτόταν τον ευλογούσε, έβαζε τα χέρια της πάνω στην κεφαλή τους και τους διάβαζε προσευχές. Στο μέτωπό της, από τους πολλούς σταυρούς που έκανε, σχηματίσθηκε λακουβίτσα. Ο Θεός την αξίωσε και με το χάρισμα της θαυματουργίας και έτσι πολλούς θεράπευσε και ωφέλησε πνευματικά.

Ο Άγιος Θεός της αποκάλυψε πως πλησίαζε η ημέρα της εξόδου της από τον μάταιο τούτο κόσμο. Τρεις ημέρες πριν την κοίμησή της, έδωσε οδηγίες για την εξόδιο ακολουθία της και τον ενταφιασμό της. Η Οσία Ματρώνα κοιμήθηκε με ειρήνη το 1952 μ.Χ. και ενταφιάσθηκε στο κοιμητήριο της μονής του Δανιήλ.

Αφιέρωμα στον Βασίλη Πλατάκη και πως είναι σήμερα

Ο Βασίλης Πλατάκης γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου το 1945 και ήρθε στην Ελλάδα σε ηλικία 18 ετών. Σπούδασε για τρία χρόνια στην Ιατρική Σχολή Αθηνών, όμως στη συνέχεια την εγκατέλειψε για να ακολουθήσει τη δραματική τέχνη. Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του στη Δραματική Σχολή, φοίτησε και στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Ως ηθοποιός εμφανίστηκε στα σημαντικότερα θέατρα της Αθήνας, συνεργαζόμενος με σπουδαίους καλλιτέχνες, όπως η Έλλη Λαμπέτη, ο Μάνος Κατράκης, ο Γιάννης Γκιωνάκης, ο Μίμης Φωτόπουλος, ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ, η Αλίκη Βουγιουκλάκη και πολλοί άλλοι. Υπηρέτησε όλα τα είδη της θεατρικής τέχνης, από το αρχαίο δράμα και την κωμωδία έως την επιθεώρηση και το σύγχρονο δράμα.

Σκηνοθέτησε πολλά θεατρικά έργα, παιδικές παραστάσεις και παραστάσεις για ενήλικες, ενώ από το 1977 ασχολείται και με τη θεατρική παραγωγή. Ανέβασε περίπου εξήντα θεατρικά έργα με δική του παραγωγή στα κεντρικότερα θέατρα της Αθήνας, συνεργαζόμενος με κορυφαίους πρωταγωνιστές του ελληνικού θεάτρου.

Ο Βασίλης Πλατάκης είναι μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Ελεύθερου Θεάτρου (ΠΕΕΘ) και συμμετείχε στο διοικητικό της συμβούλιο επί δεκατέσσερα χρόνια ως γενικός γραμματέας. Από το 1992 υπήρξε στενός συνεργάτης της Αλίκης Βουγιουκλάκη μέχρι τον θάνατό της, ενώ από το 1993 διευθύνει το θέατρο Μπρόντγουεϊ.

Ο Βασίλης Πλατάκης με την αξιαγάπητη κυρία Ηρώ Κυριακάκη, την ηθοποιό που ερμήνευσε τον ρόλο της ‘Κατερίνας’ στο θεατρικό και στην ομώνυμη ταινία το 1963

Τα τελευταία χρόνια ασχολήθηκε ενεργά με τη σκηνοθεσία έργων όπως τα: «Αν ο Χριστός ήτανε μαύρος», «Ολέ, ολέ Ελλάδα κουρέλα», «Δύο γάμοι και μία μοιχεία», «Κυρία Ντάουφαϊρ», «Χαμός στην εντατική», «Ωχ, τα νεφρά μου», «Χορεύοντας με το χρήμα» κ.ά. Παράλληλα, ασχολήθηκε και με τον σχεδιασμό φωτισμών σε πολλές θεατρικές παραστάσεις, ενώ έχει γράψει και την ποιητική συλλογή «Αδέξιες Πινελιές».

Γνωρίζει τέσσερις γλώσσες: αγγλικά, γαλλικά, ιταλικά και αραβικά. Έχει επίσης γράψει δέκα θεατρικά έργα για παιδιά και έχει μεταφράσει πολλά θεατρικά έργα.

Στην τηλεόραση έχει συμμετάσχει σε πολλές εκπομπές και σειρές, όπως το «Θέατρο της Δευτέρας», το «Από την κωμωδία στο δράμα», τα «Παραμύθια πίσω από τα κάγκελα», ο «Μεθοριακός σταθμός», το «Ορκιστείτε παρακαλώ», η «Απέναντι όχθη» και άλλα. Στον κινηματογράφο έλαβε μέρος σε ταινίες όπως οι «Γενναίοι του Βορρά», «Ο αχόρταγος» και άλλες, ενώ ξεχωριστή θεωρείται η ερμηνεία του στην ταινία «Η τελευταία άνοιξη» του Τάκη Κανελλόπουλου.

Υπήρξε σύζυγος της Γωγώς Ατζολετάκη.

Ο Βασίλης Πλατάκης, η Γωγώ Ατζολετάκη και η κόρη τους

Φιλμογραφία

• «Κοντσέρτο για πολυβόλα» (1967)

• «Ο αχόρταγος» (1967) – υπάλληλος

• «Θου-Βου φαλακρός πράκτωρ (Επιχείρησις: Γης μαδιάμ)» (1969) – σερβιτόρος

• «Η αρχόντισσα της κουζίνας» (1969)

• «Οι γενναίοι του Βορρά» (1970) – Γιακουμής

• «Ο παιχνιδιάρης» (1970)

• «Ο ανθρωπάκος» (1972)

• «Η τελευταία άνοιξη» (1972)

• «Αγάπη μου Ουά Ουά» (1974)

• «Θα σε κλέψω μ’ ακούς;» (1982)

Φαίνεται εύκολο. Σχεδόν υπερβολικά εύκολο:

3 × 3 − 3 ÷ 3 + 3

Κι όμως, αυτός ο ακριβής υπολογισμός έχει μπερδέψει χιλιάδες ανθρώπους στο διαδίκτυο. Όχι επειδή είναι δύσκολος — αλλά επειδή αποκαλύπτει διακριτικά πόσο συχνά βιαζόμαστε να λύσουμε κάτι χωρίς να σκεφτούμε.

Πού κάνουν λάθος οι περισσότεροι

Το μεγαλύτερο λάθος; Το λύνουν από αριστερά προς τα δεξιά, σαν να διαβάζουν μια πρόταση.

Ο εγκέφαλός σου ψάχνει τη γρηγορότερη διαδρομή:
3 × 3 = 9 → 9 − 3 = 6 → 6 ÷ 3 = 2 → 2 + 3 = 5 ❌

Φαίνεται λογικό… αλλά είναι λάθος.

Ο κανόνας που αλλάζει τα πάντα

Τα μαθηματικά ακολουθούν ένα αυστηρό σύστημα που λέγεται σειρά πράξεων.

Η σωστή σειρά είναι:

• Παρενθέσεις
• Δυνάμεις
• Πολλαπλασιασμός & Διαίρεση (από αριστερά προς τα δεξιά)
• Πρόσθεση & Αφαίρεση (από αριστερά προς τα δεξιά)

Αυτός ο κανόνας εξασφαλίζει ότι όλοι βρίσκουν το ίδιο αποτέλεσμα — χωρίς υποθέσεις ή «συντομεύσεις».

Ας το λύσουμε σωστά

Ξεκινάμε με πολλαπλασιασμό και διαίρεση:

3 × 3 = 9
3 ÷ 3 = 1

Τώρα η εξίσωση γίνεται:

9 − 1 + 3

Ολοκληρώνουμε με πρόσθεση και αφαίρεση:

9 − 1 = 8
8 + 3 = 11

✔️ Τελική απάντηση: 11

Τέτοιου είδους προβλήματα εξαπλώνονται γρήγορα γιατί:

• Φαίνονται απλά
• Προκαλούν γρήγορες, «σίγουρες» απαντήσεις
• Δείχνουν πόσο συχνά βασιζόμαστε στο ένστικτο αντί στη μέθοδο

Στην πραγματικότητα δεν είναι μόνο θέμα μαθηματικών — αλλά του τρόπου που σκέφτεται ο εγκέφαλός μας.

Ένα μικρό μάθημα με μεγάλη σημασία

Αυτό το είδος γρίφου μας θυμίζει κάτι σημαντικό:

Ακόμα κι όταν κάτι φαίνεται προφανές, το να επιβραδύνεις και να εφαρμόσεις τη σωστή μέθοδο κάνει όλη τη διαφορά.

Και για να είμαστε ειλικρινείς — αυτό δεν ισχύει μόνο στα μαθηματικά.

Τελική σκέψη

Το «τρικ» δεν ήταν στους αριθμούς. Ήταν στην πειθαρχία να ακολουθήσεις τους κανόνες.

Μερικές φορές, τα πιο απλά προβλήματα είναι αυτά που δοκιμάζουν σιωπηλά τον τρόπο που σκέφτεσαι.

Όλα τα νέα ελαστικά διαθέτουν πάνω ορισμένες ενδείξεις και σύμβολα που προβάλλουν πληροφορίες. Επίσης, στα πλαϊνά των ελαστικών υπάρχουν και κάποιες χρωματιστές βούλες. Η σημασία τους δεν είναι καθόλου διακοσμητική, όπως μπορεί να υποθέσει κάποιος. Αντιθέτως, δείχνουν κάτι σημαντικό.

Οι κόκκινες και κίτρινες κουκίδες υποδηλώνουν τα χαρακτηριστικά του ελαστικού και ειδικότερα τις ατέλειες του. Τα ελαστικά, όποιος δεν γνωρίζει, δεν είναι 100% ζυγισμένα, ούτε έχουν το τέλειο σχήμα. Εμφανίζουν μια ελαφρά ανισορροπία στην κατανομή βάρους και στο ύψος, οπότε οι κατασκευαστές τοποθετούν σε συγκεκριμένα σημεία αυτές τις βούλες για να δείξουν που βρίσκεται το «ελάττωμα».

Η κίτρινη κουκίδα δείχνει το ελαφρύτερο τμήμα του ελαστικού. Συνήθως είναι τοποθετημένη δίπλα στη βαλβίδα, αφού βρίσκεται το βαρύτερο τμήμα του ελαστικού. Αντίθετα, η κόκκινη κουκίδα δείχνει το σημείο όπου το ελαστικό είναι πιο ίσιο, αφού δεν υπάρχει ολοστρόγγυλο ελαστικό.

Με αυτό τον τρόπο, οι μηχανικοί στα βουλκανιζατέρ αναγνωρίζουν πού είναι οι ατέλειες, ζυγίζουν ανάλογα το ελαστικό και τοποθετούν τα λιγότερα βαρίδια ζυγοστάθμισης.

Οι δύο αυτές κουκίδες λοιπόν διαδραματίζουν πολύ σημαντικό ρόλο κατά τη ζυγοστάθμιση, επιτρέποντας στον μηχανικό να περιορίσει στο ελάχιστο τους κραδασμούς κατά την οδήγηση και τος όποιες φθορές προκύπτουν από ένα μή σωστά ζυγισμένο ελαστικό.