Αφιέρωμα στην σπουδαία Φρόσω Κοκκόλα: Ο ευτυχισμένος γάμος με τον Λαυρέντη Διανέλλο, σχέση με την Κοτοπούλη, η ζωή στο ορφανοτροφείο και το μοναχικό τέλος.

Η Φρόσω Κοκκόλα – Διανέλλου υπήρξε μια ηθοποιός της παλιάς γενιάς, ταυτόχρονα υπήρξε και μια σπουδαία τραγούδια, διαπρέποντας στην ερμηνεία παραδοσιακών και δημοτικών τραγουδιών

Η Φρόσω Κοκκόλα γεννήθηκε στη Σμύρνη στις 6 Φεβρουαρίου 1912, αλλά καταγόταν από τα Κύθηρα. Ήταν κόρη των Μάρκου και της Μαρίας Κοκόλα, αλλά ως μικρή έμεινε ορφανή και έζησε για 13 χρόνια σε ορφανοτροφείο.

Εκεί ξεκίνησε να παίζει σε θεατρικές παραστάσεις, και σε μία από αυτές της τύχης, ο Κάρολος Κουν την ανακάλυψε. Με μεγάλο ενθουσιασμό μιλούσε για εκείνον και την ευκαιρία που της έδωσε να παίξει στην “Λαϊκή Σκηνή” του. Το 1934, πρωταγωνίστησε στην “Ερωφίλη” του Χορτάτζη, παίζοντας τον ομώνυμο ρόλο δίπλα σε βασιλιά Παντελή Ζερβό και Πανάρετο Λυκούργο Καλλέργη και έζησε την χαρά της πρώτης της σκηνικής εμφάνισης.

Φρόσω Κοκκόλα: Τι δεν ξέραμε για την ηθοποιό

Δεν είναι γνωστές οι λαμπρές κριτικές που έγραψαν για εκείνη μεγάλες πνευματικές προσωπικότητες της εποχής. Μαζί με τον Κουν έπαιξε και στα έργα : «Παντρολογήματα» του Γκόγκολ, «Άλκηστη» του Ευριπίδη, «Πλούτο» του Αριστοφάνη, «Κατά φαντασία ασθενή» του Μολιέρου, «Βυσινόκηπο» του Τσέχωφ.

Επίσης, πολλοί δεν γνωρίζουν Την στοργή και την αγάπη που της έδειξε η μεγάλη Μαρίκα Κοτοπούλη από το 1937 έως το 1941 που ήταν κοντά της. Στα πρώτα χρόνια της κατοχής η μεγάλη ηθοποιός είχε παραχωρήσει το καμαρίνι της στο θέατρο «Ρεξ» στην Φρόσω.

Εκεί κοιμόταν τα βράδια μετά την παράσταση για να αποφεύγει τα μπλόκα των Γερμανών στους δρόμους, μια και έμενε στην Λεωφόρο Συγγρού. Την φρόντιζε η Κοτοπούλη σαν παιδί της. Της έφερνε φαγητό, την σκέπαζε και μετά έφευγε από το θέατρο. Μαζί της στο «Ρεξ» και τι δεν έπαιξε: «Μάκβεθ», «Εκτο πάτωμα», «Δον Ζουάν», «Το μεράκι του άρχοντα», «Πολεμικές εικόνες», «Τιτάνικ βαλς», «Θερμή αγκαλιά», «Φρενίτιδα» κα.

Φρόσω Κοκκόλα: Ο γάμος με τον Λαυρέντη Διανέλλο

Πολύ σημαντική στιγμή στη ζωή της υπήρξε το 1938. Ήταν μια καθοριστική χρονιά για αυτή και την καριέρα της Κοκόλα. Παντρεύεται τον ηθοποιό Λαυρέντη Διανέλλο – τον αγαπημένο «πατέρα» του Ελληνικού σινεμά. Τον είχε γνωρίσει τρία χρόνια πριν στον Κουν όταν μαζί έπαιζαν στον «Πλούτο». Μαζί έζησαν σαράντα τρία χρόνια και απέκτησαν την κόρη τους Μαρία. Για την Κοκόλα ο «Λαυρεντάκος» της ήταν ο αγαπημένος σύντροφος, ήταν ο καλός φίλος.. «Θα θελα να περνάγαμε τα στερνά μας χρόνια μαζί» σιγοψιθύρισε και ένα δάκρυ κύλισε στο χαραγμένο από το χρόνο πρόσωπο της…

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Elena’s Diary Blog (@elenasdiary_blog)

Ο Λαυρέντης αρρώστησε το 1977 και η Κοκόλα έπρεπε να είναι κοντά του. Από την «κακιά αρρώστια» που τον βασάνισε έφυγε το 1978.Τον έφερε κοντά της στο νεκροταφείο της Ραφήνας.. Συνέχισε να μένει στο σπιτάκι που με κόπους έκτισαν μαζί.. «Κουράστηκα για να το φτιάξω», μας λέει. «Μέχρι τούβλα και λάσπη κουβάλησα! Ηθελα να ήταν τώρα κοντά μου ο Λαυρέντης.»

Τέλος, η Φρόσω Κοκκόλα αποτελεί μια σημαντική φιγούρα στην ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου, καθώς η καριέρα της ήταν λαμπρή και αναγνωρίστηκε για το χαρακτήρα και το ήθος της.

Δείτε το βίντεο-αφιέρωμα:

Έφυγε ήσυχα από τη ζωή σε ηλικία 87 ετών. Η είδηση του θανάτου της δεν απασχόλησε ούτε ένα μονόστυλο στις εφημερίδες.

Με αφορμή ένα θέμα που προβλήθηκε πιο παλιά στην εκπομπή της Ελένης Μενεγάκη, για ένα ζευγάρι που κάνει ταξίδια με το αμάξι και τα παιδιά τους, η παρουσιάστρια θέλησε να κάνει μια προσωπική εξομολόγηση για τον Μάκη Παντζόπουλο.

Όπως είπε η Ελένη Μενεγάκη, αν και της αρέσουν τα ταξίδια, δε μπορεί να σκεφτεί τον εαυτό της να ταξιδεύει για 20 μέρες, ακόμα και αν είναι με τον Μάκη Παντζόπουλο.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από @elenimenegaki

«Εγώ δεν είμαι ο άνθρωπος που θα κάνει ακόμα και οι δυο μας μεγάλο ταξίδι με αυτοκίνητο. Εμένα ο δικός μου ο άντρας μου το ζητούσε αυτό και μου το ζητάει όλα τα χρόνια που είμαστε μαζί, Να πάμε ένα ταξίδι, να πάρουμε το αυτοκίνητο και να ταξιδέψουμε 20 μέρες. Εγώ και μόνο που το σκέφτομαι, 20 μέρες μέσα σε ένα αυτοκίνητο, αρχίζω και δε νιώθω καλά. Πέραν των παιδιών, οι δυο μας, δεν… Δεν είναι για όλους τους ανθρώπους αυτό…. Εγώ δεν μπορώ…

Με έναν άνθρωπο μαζί που τον λατρεύω και το σκέφτομαι, δε μπορώ να πω ότι ξεκινάω και γνωρίζω την Ευρώπη όλη, δεν μπορώ!…», είπε η Ελένη Μενεγάκη.

Γενέθλια για την Ελένη Μενεγάκη: «Δεν μετράω πλέον χρόνια, μετράω στιγμές»

Η γνωστή παρουσιάστρια Ελένη Μενεγάκη γιόρτασε τα 56α γενέθλιά της με έναν ξεχωριστό και λιτό τρόπο. Μαζί με τον σύντροφό της, Μάκη Παντζόπουλο, επέλεξαν να περάσουν τη μέρα τους στα γραφικά Τζουμέρκα, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας και τη φασαρία της πόλης. Η ίδια μοιράστηκε στιγμές από το ταξίδι τους μέσα από τα social media, δηλώνοντας ότι πλέον δεν μετρά χρόνια, αλλά στιγμές, δείχνοντας έτσι τη φιλοσοφία ζωής που την εκφράζει σήμερα.

Η μέρα των γενεθλίων της είχε περισσότερο έναν εσωτερικό και ήρεμο χαρακτήρα, παρά την επισημότητα μιας κοσμικής γιορτής. Αντί για μεγάλα πάρτι ή δημόσιες εμφανίσεις, η παρουσιάστρια προτίμησε τη γαλήνη της φύσης και τη συντροφιά του αγαπημένου της.

Στη λεζάντα της ανάρτησής της έγραψε:

«Δεν μετράω πλέον χρόνια, μετράω στιγμές! Με ευγνωμοσύνη για όσα έζησα και προσμονή για όσα έρχονται. Εμείς γιορτάζουμε ταξιδεύοντας στην Ήπειρο, εδώ είμαστε στα Τζουμέρκα».

Τα Τζουμέρκα, με την άγρια ομορφιά και την αυθεντικότητα της ηπειρώτικης φύσης, αποτέλεσαν το ιδανικό σκηνικό για τη γιορτή της. Με τα πέτρινα χωριά, τα βουνά και τα καθαρά ποτάμια, προσφέρουν ένα περιβάλλον που εμπνέει ηρεμία και στοχασμό — κάτι που φαίνεται να αναζητά όλο και περισσότερο η Μενεγάκη τα τελευταία χρόνια. Η επιλογή του προορισμού δεν ήταν τυχαία· αποπνέει γαλήνη, απλότητα και επαφή με την ουσία της ζωής.

Η φράση της «Δεν μετράω πλέον χρόνια, μετράω στιγμές» αποτυπώνει μια βαθύτερη στάση ζωής. Μετά από δεκαετίες επιτυχημένης πορείας στην τηλεόραση και συνεχή παρουσία στα φώτα της δημοσιότητας, η Ελένη δείχνει να έχει στραφεί σε έναν πιο ήρεμο και ουσιαστικό τρόπο ζωής, δίνοντας αξία στην ποιότητα και όχι στην ποσότητα. Αντί να κυνηγά την τελειότητα της εικόνας ή το πέρασμα του χρόνου, επιλέγει να εστιάζει στη χαρά των εμπειριών και των ανθρώπων που αγαπά.

Η παρουσία του Μάκη Παντζόπουλου στο πλευρό της, σε ένα τόσο προσωπικό ταξίδι, υπογραμμίζει τη σταθερή σχέση και τη συντροφικότητα που έχουν χτίσει μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Η επιλογή να κρατούν τις προσωπικές τους στιγμές ιδιωτικές δείχνει μια ωριμότητα και έναν σεβασμό απέναντι στην κοινή τους ζωή, που δεν χρειάζεται επιβεβαίωση από τα media.

Τελικά, η φετινή της γιορτή στα Τζουμέρκα δεν ήταν απλώς ένας τρόπος να περάσει τα γενέθλιά της, αλλά μια συμβολική πράξη. Αντί να μετρά τα χρόνια, η Ελένη Μενεγάκη δείχνει πως μετρά τις στιγμές που αξίζουν. Και αυτό ίσως είναι το πιο όμορφο μήνυμα που μπορεί να στείλει: ότι η αληθινή ευτυχία βρίσκεται στις μικρές, αληθινές στιγμές που γεμίζουν την ψυχή και όχι στα χρόνια που περνούν.

Μια σπάνια κοινή συνέντευξη έδωσαν η Χάρις Αλεξίου και ο γιος της, τον οποίο απέκτησε μέσω της υιοθεσίας.

Οι δυο τους μίλησαν με συγκινητικά λόγια ο ένας για τον άλλο, ενώ ο Μάνος Θεοφίλου ήταν αποκαλυπτικός, αναφέροντας το λόγο που δεν έψαξε ποτέ τους βιολογικούς του γονείς.

Η εκπομπή της Ελένης Μενεγάκη έδωσε στη δημοσιότητα ένα αποκλειστικό απόσπασμα όπου μαμά και γιος μιλούν για το θέμα της υιοθεσίας.

Η Χάρις Αλεξίου είπε για την υιοθεσία του γιου της:

“Δεν είναι η στιγμή που το αποφασίζεις, είναι η στιγμή που ανοίγει ο ουρανός και έρχεται. Η στιγμή που σε ακούει ο Θεός για να έρθει ένα παιδί στον δρόμο σου με τον όποιο τρόπο. Κι γι’ αυτό το παιδί θεωρώ ότι άνοιξε ο ουρανός και ήρθε στον δρόμο μου. Μπήκε στο φως στη ζωή μου με τον ερχομό του γιου μου”.

Δείτε το βίντεο:

“Είναι μία παθογένεια της ελληνικής κοινωνίας αυτό, ότι υπάρχουν πολλά μυστικά και ταμπού που δεν έχουν ειπωθεί και τα παιδιά δεν γνωρίζουν. Και αυτό είναι κάτι που τα παιδιά δεν γνωρίζουν, και αυτό τα οδηγεί να θέλουν να ψάξουν και να μάθουν. Ότι δεν τους δίνεται απλόχερα η ειλικρίνεια” δήλωσε, επίσης, η Χάρις Αλεξίου, επισημαίνοντας πως στον Μάνο Θεοφίλου είπαν ότι είναι υιοθετημένος από όταν άρχισε να λέει τις πρώτες του λέξεις.

Ο γιος της Μάνος Θεοφίλου είπε με τη σειρά του:

“Θεωρώ ότι για μένα ήταν “σαν να μου έκατσε το τζόκερ”, κατά κάποιον τρόπο. Από τότε που έχω αναμνήσεις, γνωρίζω ότι είμαι υιοθετημένος. Και για να είμαι ειλικρινής, δεν ένιωσα ποτέ την ανάγκη να ψάξω τους βιολογικούς μου γονείς, έχω όλη την αγάπη της γης, τι παραπάνω να ζητήσω;”.

Βίωσε τη θλίψη μαζί με την υπόλοιπη Ελλάδα και έδωσε το όνομά του στο γιο της: Αυτός ήταν ο μεγάλος και ανεκπλήρωτος έρωτας της Χάρις Αλεξίου

Η Χάρις Αλεξίου είναι μια από τις σπουδαιότερες καλλιτέχνιδες, που έχει αναδείξει η χώρα μας, με ερμηνείες που άφησαν εποχή, με την ίδια να μην προβάλλει ποτέ την προσωπική της ζωή, αν και η αλήθεια είναι πως μια συνεργασία της ήταν κάτι παραπάνω από μια επαγγελματική σχέση.

Η ίδια είχε πάντοτε μια «βαθιά» αγάπη για τον Μάνο Λοΐζο, τον κατά πολλούς κορυφαίο Έλληνα συνθέτη όλων των εποχών. Η Αλεξίου ήταν από τα πρόσωπα, που είχαν μείνει απαρηγόρητα, μετά τον πρόωρο θάνατό του, αποχαιρετώντας τον με ένα συγκινητικό τρόπο.

«Ο δρόμος σου είχε τη δική του ιστορία. Μια ιστορία σύντομη, μοναδική και μεγάλη. Γραμμένη χαρισματικά, με ήθος δημιουργού και φλέβα προικισμένη. Και δεν ήσουν ακόμα Μάνο μας ούτε 45 χρονών», είπε αποχαιρετώντας τον η υπουργός Πολιτισμού και φίλη του Μελίνα Μερκούρη, εκφράζοντας το αίσθημα για τον πρόωρο χαμό του.

«Να πας στο καλό Μάνο και σ’ ευχαριστούμε. Σε ευχαριστούμε γιατί ήσουν ο πρώτος που μας πήρε από το χέρι και μας έμαθε να αγωνιζόμαστε για τα δίκαιά μας. Σ’ ευχαριστούμε γιατί μας άφησες τα τραγούδια σου» θα έλεγε η Χαρούλα Αλεξίου στο δικό της «αντίο».

Αξίζει να σημειωθεί, δε, πως όταν υιοθέτησε το γιο της, Μάνο Θεοφίλου, του έδωσε το εν λόγω όνομα στη μνήμη του σπουδαιότερου, για πολλούς, Έλληνα συνθέτη.

Τα τελευταία τους λόγια πριν πεθάνει

«Τον θυμάμαι στο τελευταίο γλέντι της ζωής του, τρεις ημέρες πριν μπει στο νοσοκομείο με το πρώτο εγκεφαλικό, που ήταν και η αρχή του τέλους. Ήταν στο σπίτι της Χαρούλας Αλεξίου και του τότε συζύγου της Αχιλλέα Θεοφίλου, εν μέσω φίλων αγαπημένων. Είχε κάποιες στεναχώριες με την προσωπική του ζωή (δεν πήγαιναν καλά οι σχέσεις με τη δεύτερη σύζυγό του, την ηθοποιό Δώρα Σιτζάνη, με την οποία βρισκόταν σε διάσταση), αλλά σύντομα καθώς κυλούσε η βραδιά, βρήκε την καλή του διάθεση- με τη συνδρομή της Αλεξίου, που έκανε ολόκληρη παράσταση για να τον διασκεδάσει» γράφει στο βιβλίο του ο Δημήτρης Γκιώνης και συνεχίζει:

«Και κάποια στιγμή πήρε την κιθάρα κι άρχισε να τραγουδάει, όπως ξέρουν πολλοί συνθέτες να λένε τα τραγούδια τους και κανένας δεν μπορούσε να διανοηθεί ότι ήταν η τελευταία φορά που τον ακούγαμε να τραγουδάει. Κι έπειτα με το εγκεφαλικό στο νοσοκομείο, όπου ένα πρωινό τον βρήκα μόνο. “Μπορείτε να με βοηθήσετε να τον βάλω στο άλλο κρεβάτι για να αλλάξω τα σεντόνια;” λέει μια νοσοκόμα. Και κάνω έτσι και τον σηκώνω στην αγκαλιά μου σαν πούπουλο, τόσο είχε αδυνατίσει. Αλλά δεν είχε χάσει το χαμόγελό του. “Θα περάσει που θα πάει”. Και καθώς δεν ξεχνούσε ότι ήταν πρόεδρος της Ένωσης Μουσικοσυνθετών – Στιχουργών Ελλάδας: “Γράψε κάτι για το σινάφι μας που δεν έχουμε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, τόσα λεφτά βγάζουν από μας”. Δεν ήμουν μόνο ο δημοσιογράφος που τον θαύμαζε και τον περιποιόταν. Ήμουν και φίλος μια και έλαχε να τον γνωρίσω και να κάνουμε παρέα πριν αναδειχθεί ως συνθέτης. Το βράδυ της ταφής του, ο Διονύσης Σαββόπουλος και η σύζυγός του Άσπα είχαν μια καλή ιδέα να παραθέσουν ένα δείπνο στο σπίτι τους μια “μακαριά” για λίγους φίλους (την κόρη του Μάνου Μυρσίνη με τη μητέρα της Μάρω, τον Μίκη Θεοδωράκη, τον Γιώργο Νταλάρα με την Άννα, τη Χαρούλα Αλεξίου και τον Αχιλλέα Θεοφίλου, τη Δήμητρα Γαλάνη, τον Λευτέρη Παπαδόπουλο, τον Νίκο Καρούζο, τον Χρήστο Λεοντή, τον Φώντα Λάδη, τον Μανώλη Ρασούλη κ.α) Κι ήταν εκεί, μεταξύ εδεσμάτων, οίνου και λογής μνήμες για τον Μάνο, που ο Νίκος Καρούζος εκφράζοντας την πικρία αλλά και την αγανάκτηση για τη “βιασύνη” του Λοΐζου να μας αφήσει, αναφέρθηκε σε μια φυλή της Αφρικής. Όπου λέει μόλις πεθάνει κάποιος, τον κρεμάνε σε ένα δέντρο και τον δέρνουν που τους εγκατέλειψε..».

Ο Μάνος Λοΐζος έφυγε πολύ νωρίς, μόλις στα 45 του χρόνια, έμεινε όμως το έργο του και με αυτό είναι σαν να υπάρχει και ο ίδιος.

Με την πρώτη ματιά, φαίνεται απλώς μια συνηθισμένη εικόνα — μια γυναίκα που μιλάει στο τηλέφωνο. Όμως κάτι μοιάζει… παράξενο.

Μια λεπτομέρεια. Ένα σχήμα. Μετά ένα ακόμα. Και άλλο ένα. Ξαφνικά, μπαίνει η αμφιβολία: είστε σίγουροι ότι έχετε δει όλα όσα υπάρχουν στην εικόνα;

Αυτό το είδος οπτικής πρόκλησης, όσο διασκεδαστικό κι αν είναι, εξάπτει την περιέργειά μας και δοκιμάζει την παρατηρητικότητά μας. Έτοιμοι να δείτε πόσο οξυδερκές είναι πραγματικά το μυαλό σας;

Ένα αριστούργημα για να αποκρυπτογραφήσετε: Μπορείτε να εντοπίσετε και τις τέσσερις γυναίκες;

Η εικόνα δημιουργήθηκε από τον Ουκρανό καλλιτέχνη Oleg Shupliak, γνωστό για την τεχνική του στις οπτικές ψευδαισθήσεις.

Στην αρχή, τίποτα το ασυνήθιστο: μια γυναίκα μιλάει στο τηλέφωνο. Όμως ο Shupliak δεν περιορίστηκε σε ένα απλό πορτρέτο. Έκρυψε με επιδεξιότητα άλλα τρία γυναικεία πρόσωπα μέσα στη λεπτομερή σύνθεση.

Το έργο, με τίτλο «Τέσσερις Γυναίκες», είναι κάτι παραπάνω από ένα όμορφο σχέδιο — είναι ένα πλήρες καλλιτεχνικό παζλ. Η γοητεία του έγκειται στο ότι μας προκαλεί να δούμε πέρα από αυτό που βρίσκεται μπροστά στα μάτια μας.

Πού είναι οι τέσσερις γυναίκες; Μερικές ενδείξεις (αλλά όχι πολλές)

Χρειάζεστε μια μικρή βοήθεια χωρίς να σας χαλάσει η έκπληξη; Ορίστε μερικά στοιχεία — χρησιμοποιήστε τα μόνο αν έχετε κολλήσει… ή αν δεν αντέχετε την περιέργεια:

• Η προφανής: η γυναίκα στο τηλέφωνο, στο κέντρο.

• Η διακριτική σιλουέτα: στην παλάμη της, διακρίνεται αμυδρά μια άλλη γυναίκα, σχεδόν διάφανη.

• Το κρυμμένο προφίλ: στα αριστερά, ένα πρόσωπο σχηματίζεται αν ακολουθήσετε προσεκτικά τις γραμμές του φόντου.

• Το απρόσμενο πρόσωπο: σχηματίζεται από τα χείλη που βρίσκονται περίπου στην περιοχή της κοιλιάς — ένα έξυπνο οπτικό τρικ.

Το να βρείτε και τις τέσσερις μοιάζει με παζλ του οποίου τα κομμάτια βρίσκονταν πάντα μπροστά σας.

Παιχνίδι ή πραγματικό τεστ ευστροφίας;

Όχι, δεν είναι ακριβώς τεστ IQ. Αλλά το να εντοπίσετε και τις τέσσερις γυναίκες απαιτεί συγκέντρωση, λίγη λογική και — πάνω απ’ όλα — εξαιρετικά κοφτερό μάτι.

Σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύτηκε από το News Rebeat, μόνο το 2% των ανθρώπων κατάφερε να βρει και τα τέσσερα πρόσωπα χωρίς καμία βοήθεια. Αυτό το μικρό ποσοστό προσθέτει μια επιπλέον αίσθηση πρόκλησης — και δίνει σε όσους το καταφέρνουν σοβαρούς λόγους να καυχηθούν.

Ο καλλιτέχνης πίσω από την ψευδαίσθηση

Ο Oleg Shupliak δεν είναι άγνωστος σε αυτό το είδος έργου. Ο Ουκρανός καλλιτέχνης είναι διάσημος για τις διπλές και τριπλές συνθέσεις του, όπου πρόσωπα και σκηνές μπλέκονται αριστοτεχνικά. Το έργο «Τέσσερις Γυναίκες», που δημιουργήθηκε το 2013, έγινε γρήγορα viral στα social media και συνεχίζει να μαγεύει τους λάτρεις των γρίφων σε όλο τον κόσμο.

Κάθε δημιουργία του Shupliak μάς προσκαλεί να επιβραδύνουμε, να δούμε με διαφορετική ματιά… και να θαυμάσουμε τι μπορεί — ή δεν μπορεί — να αντιληφθεί ο ανθρώπινος εγκέφαλος.

Πέντε συνήθειες που μπορούμε να εντάξουμε στην πρωινή μας ρουτίνα από αύριο κιόλας και θα κάνουν θαύματα όσον αφορά την εύρυθμη πεπτική λειτουργία.

Αποτελεί το μέρος του σώματος που εργάζεται σκληρά καθημερινά για να κάνει την πέψη των τροφών, να ενισχύσει το ανοσοποιητικό σύστημα και να ρυθμίσει τη διάθεση.

Καλό είναι να το προσέξουμε και εμείς, να του δείξουμε λίγη αγάπη και να βοηθήσουμε να λειτουργεί εύρυθμα, υποστηρίζοντας παράλληλα την ομαλή λειτουργία του οργανισμού μας.

Κορυφαίοι γαστρεντερολόγοι μοιράζονται αποτελεσματικές πρακτικές που συμβάλλουν στην καλή λειτουργία του γαστρεντερικού συστήματος.

«Υγιεινές συνήθειες και συμπεριφορές που συμπεριλαμβάνονται στην πρωινή μας ρουτίνα δίνουν τον τόνο σε όλη την ημέρα και οδηγούν σε πιο υγιεινές συμπεριφορές συνολικά, γεγονός που μπορεί να βελτιώσει και την υγεία του πεπτικού» επισημαίνει ο Δρ Aditya Sreenivasan, γαστρεντερολόγος στο Νοσοκομείο Lenox Hill στη Νέα Υόρκη.

Ο ίδιος αποκαλύπτει τις πέντε δικές του πρωινές συνήθειες – είναι τόσο εύκολες που μπορείτε να ξεκινήσετε από αύριο κιόλας.

#1  Πιείτε ένα ποτήρι νερό πριν τον καφέ. Η θερμοκρασία του νερού δεν έχει σημασία – ό,τι σας ευχαριστεί. Σημασία έχει να πιείτε νερό συμβάλλοντας έτσι στην επαρκή ενυδάτωση του οργανισμού σας. Με αυτό τον τρόπο (την επαρκή ενυδάτωση)μειώνεται η πιθανότητα προβλημάτων όπως φούσκωμα, δυσπεψία, δυσκοιλιότητα, ακόμη και υπερφαγία.

#2 Τρώτε πρωινό σε σταθερή ώρα. Με αυτό τον τρόπο βοηθάτε τον οργανισμό να ρυθμίσει μια σειρά από ορμόνες που ελέγχουν πλήθος λειτουργιών από την διάθεση μέχρι την κινητικότητα του εντέρου. Η τακτικότητα στην ώρα κατανάλωσης πρωινού βοηθά στην αντιμετώπισης της δυσκοιλιότητας, καθώς και σε όσους έχουν πρόβλημα ευερέθιστου εντέρου.

#3 Επιλέξτε πρωινό πλούσιο σε φυτικές ίνες. Με αυτό τον τρόπο θα βελτιώσετε το μικροβίωμα του εντέρου σας σε μόλις δύο εβδομάδες σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύθηκε στο mSystems‌. Επιπλέον καταπολεμάτε τη δυσκοιλιότητα.

Το ιδανικό πρωινό για τον Δρ Aditya Sreenivasan περιέχει δημητριακά ολικής άλεσης, πρωτείνες, φρούτα και λαχανικά. Καλό είναι όμως να αποφεύγεται το μπέικον και τα λουκάνικα μια και η συχνή κατανάλωσή τους έχει συνδεθεί με την φλεγμονή του γαστρεντερικού σωλήνα και έχει συσχετιστεί με την αύξηση του κινδύνου καρκίνου του παχέος εντέρου.

# 4 Κάντε ένα περίπατο. Με αυτό τον τρόπο ωφελείτε τον οργανισμό σας σε πολλά επίπεδα: καλύτερη καρδιακή υγεία, ρύθμιση του βάρους, βελτίωση της διάθεσης και πιο δυνατό ανοσοποιητικό σύστημα. Επιπλέον η σωματική δραστηριότητα όταν είναι συστηματική καταπολεμά και γαστρεντερικά προβλήματα όπως η δυσκοιλιότητα και το φούσκωμα.

# 5 Να είστε συνεπείς με το… έντερό σας. Πρακτικά αυτό σημαίνει να τηρείτε ένα πρόγραμμα καθημερινών κενώσεων και όχι να καθυστερείτε όταν «σας έρχεται», ούτε όμως και να κάθεστε στο μπάνιο σερφάροντας στο κινητό και περιμένοντας «κάτι να συμβεί» – και οι δυο τακτικές προδιαθέτουν τον οργανισμό για την ανάπτυξη αιμοροίδων σύμφωνα με τον Δρ Sreenivasan.

Νέα σύμβολα αλλά και νέα χρώματα πρόκειται να εγκατασταθούν στους φωτεινούς σηματοδότες σε μια προσπάθεια εκσυγχρονισμού και βελτίωσης των κυκλοφοριακών συνθηκών.

Από πολύ νωρίς στην οδηγική μας «καριέρα» μαθαίνουμε ότι η φωτεινή σηματοδότηση είναι πολύ σημαντική για τη ρύθμιση της κυκλοφορίας στους δρόμους. Εκπαιδευόμαστε στην αναγνώριση των φαναριών και μαθαίνουμε να τα σεβόμαστε, ώστε να εξασφαλίζεται η ομαλή και ασφαλής κίνηση στους δρόμους.

Ωστόσο σε ορισμένους δρόμους ευρωπαϊκών χωρών όπως η Γαλλία, κρίνεται απαραίτητη η ενίσχυση της φωτεινής σηματοδότησης σε συγκεκριμένες διασταυρώσεις με ένα κόκκινο φανάρι σε σχήμα σταυρού, το οποίο μάλιστα ονομάζουν «ελληνικό σταυρό».

Σε μερικούς δρόμους του Παρισιού, ο κόκκινος σταυρός είναι απαραίτητος προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι οι οδηγοί δεν κινδυνεύουν όταν στρίβουν αριστερά σε μία διασταύρωση. Και αυτό γιατί αν ο οδηγός θέλει να στρίψει αριστερά, και δει τον κόκκινο σταυρό αναμμένο, ξέρει ότι δεν έρχονται αυτοκίνητα από το απέναντι ρεύμα, γιατί έχουν κόκκινο.

Σε αντίθετη περίπτωση, αν ο σταυρός είναι σβησμένος, σημαίνει ότι οι απέναντι έχουν πράσινο – άρα ο οδηγός πρέπει να προσέξει και να δώσει προτεραιότητα πριν στρίψει.

Επομένως ο κόκκινος σταυρός δεν σημαίνει ότι κοκαλώνουμε, απλά ότι μπορούμε να στρίψουμε αριστερά σε διασταύρωση χωρίς να ανησυχούμε. Πρόκειται για ενημερωτικό φανάρι που βοηθά τους οδηγούς να στρίβουν αριστερά με μεγαλύτερη ασφάλεια, μειώνοντας τον κίνδυνο σύγκρουσης και βελτιώνοντας τη ροή της κυκλοφορίας.

Η χρήση αυτού του πρόσθετου σήματος συμβάλλει στην ομαλότερη ροή της κυκλοφορίας, ειδικά σε πόλεις με συχνή κυκλοφοριακή συμφόρηση όπως το Παρίσι. Ο οδηγός αισθάνεται περισσότερη σιγουριά, καθώς γνωρίζει πότε η στροφή σε μία διασταύρωση είναι ασφαλής. Σε ώρες αιχμής, το μέτρο αυτό βοηθάει στη μείωση της κυκλοφοριακής συμφόρησης.

Πηγή: Carandmotor