Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ θυμήθηκε ότι ο Διονύσης Σαββόπουλος τον είχε αποκαλέσει «αρκουδιάρη»
Καλά κάναμε και δεν πήγαμε στην κηδεία του Σαββόπουλου» αναφέρει σε ανάρτησή του ο Παύλος Πολάκης, ο οποίος υπενθύμισε στους ακολούθους του ότι ο μεγάλος τραγουδοποιός τον είχε αποκαλέσει «αρκουδιάρη».
Συγκεκριμένα στην ανάρτησή του αναφέρει:
«Οταν η σαπιλα και η μποχα απο τα σκανδαλα και το φαγοποτι δημοσιου χρηματος του ΜΗΤΣΟΤΑΚΙΚΟΥ ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΥΣ εχει δηλητηριασει και τον αερα που αναπνεουμε !!
Οταν δεξιοι σιχτιριζουν τον Μητσοτακη ,τον Αδωνη ,το Βοριδη κλπκλπ!!
ΤΟΤΕ το μοναδικο καταφυγιο της κυβερνησης της ΝΔ ,της και καλα «νεοφιλελεύθερης κεντροδεξιας»,ειναι η επιστροφη στον εμφυλιοπολεμικο ΑΚΡΟΔΕΞΙΟ λογο του τυπου : «οι κομμουνιστες δεν ειναι Ελληνες»!!!!!!!
Γιατι δεν πήγαμε στην κηδεια του Σαββοπουλου λεει….
Βρε ουστ απο δω ,ΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΟΙ ,των απευθειας αναθεσεων,των υποκλοπων,του ΟΠΕΚΕΠΕ!!
Καλα καναμε και δεν πηγαμε !
Ουτε ο Σαββοπουλος θα ηθελε να πάμε, καθως τα νιατα του τα αποστραφηκε
ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΣΤΕΡΝΑ ΤΙΜΟΥΝ ΤΑ ΠΡΩΤΑ !!
Υγ στη φωτο θυμιζω την τελευταια φορα που ασχοληθηκα -μετα απο αισχρη προκληση-με τον εκλιπόντα!»
H δύναμη της πίστης, αλλά και η αγάπη προς την πατρίδα έδινε κουράγιο σε όλους αυτούς που βρέθηκαν στο μέτωπο του πολέμου του 1940.
Το χιόνι έπεφτε ασταμάτητα και ο βοριάς σφύριζε μανιασμένα.
Μέσα σ’ αυτή τη χιονοθύελλα, ένας στρατός προχωρούσε αποφασιστικά… σκαρφάλωνε σ’ απότομες πλαγιές…Κατέβαινε γκρεμούς…βάδιζε ασταμάτητα και κουβαλούσε στη ράχη του μεγάλο φορτίο. Ένα μικρό φαρμακείο, μια στρατιωτική κουβέρτα, ένα ζευγάρι κάλτσες, μια φανέλα. Αλλά και τ’ όπλο του με την ξιφολόγχη και τα φυσίγγια… Παρ’ όλο το βάρος, το χιόνι και τις λάσπες… συνέχιζε τη δύσκολη πορεία του και μόνο σαν έβρισκε κάποιο χάλασμα, ή κανένα προφυλαγμένο βράχο, σταματούσε λίγο, για να ξεκουραστεί.
Μέσα σ’ αυτές τις φοβερές συνθήκες τα παλικάρια στον ιστορικό πόλεμο του ’40, έγραψαν αθάνατες σελίδες ηρωισμού και θυσίας, πάνω στα Βορειοηπειρωτικά βουνά.
Δείτε το βίντεο:
Αυτοί οι ήρωες σκαρφάλωσαν στις κορυφές του Ιβάν, της Μοράβας… κι ήταν η νίκη τους θρίαμβος! Πολεμούσαν με τις σιδηρόφρακτες στρατιές του εχθρού και… νικούσαν.
Μαζί με τον ένδοξο ελληνικό στρατό ήταν και κάποιος σεμνός λευίτης, ο π. Αλέξιος. Ο ευσεβής ιερέας τριγυρνούσε ανάμεσα στους στρατιώτες, πάντα ακούραστος.
Σαν αληθινός πατέρας προσπαθούσε συνεχώς να τους συμπαραστέκεται, να τους ενισχύει, να διατηρεί στις ψυχές τους άσβεστη τη φλόγα της πίστης στον Θεό και της αγάπης στην Πατρίδα.
Παντού ο π. Αλέξιος, ακόμα και στην πρώτη γραμμή. Εκεί, που οι ανδρείοι πολεμιστές, ρίχνονταν στη μάχη με την ξιφολόγχη στα χέρια! Εκεί!
Έτσι και κείνο το πρωί ξεκίνησε ο π. Αλέξιος, να συναντήσει το λόχο, που είχε στρατοπεδεύσει ψηλά, σε μια απόμερη πλαγιά. Σε λίγες μέρες ετοιμαζόταν για τη μεγάλη του επίθεση. Το χιόνι έπεφτε πυκνό και σε δυο βήματα απόσταση δε μπορούσες να διακρίνεις άνθρωπο.
–Πού θα πας, παππούλη; του φώναξε ο Συνταγματάρχης. Θα χαθείς μέσα στα χιόνια.
–Έχω, παιδί μου, την Παναγιά μαζί μου, απάντησε. Κι έβγαλε από τ’ αμπέχονο την εικόνα της Παναγιάς.
–Αύριο τα παιδιά θα ριχτούν στη μάχη. Πρέπει να τα ενισχύσω, με τη Χάρη του Θεού.
–Ο Θεός μαζί σου!
Ο ιερέας βάδιζε ώρες μέσα στα χιονοσκέπαστα, δύσβατα μονοπάτια. Τέλος έφτασε εκεί ψηλά, που στρατοπέδευε ο λόχος.
Τ’ αντίσκηνα ήταν κρυμμένα κάτω από τα χιονισμένα δέντρα. Σήμανε σωστός συναγερμός, σαν τον αντίκρισαν οι στρατιώτες. Έτρεξαν, τον σήκωσαν στα χέρια και τον έφεραν στη σκηνή του λοχαγού.
–Πάτερ μου, φώναξε κατάπληκτος ο λοχαγός, πώς έφτασες ως εδώ πάνω;
–Μην ανησυχείς, παιδί μου, απάντησε ήρεμα ο π. Αλέξιος. Η Παναγιά με προστάτευσε. Ο αξιωματικός θαύμασε την πίστη του σεβάσμιου ιερέα. Πολλές φορές στο Σύνταγμα, μιλούσαν γι’ αυτή και για τα θαύματα, που ζούσαν κοντά του.
Λίγο αργότερα, συγκεντρώνεται όλος ο λόχος. Τους μιλάει μ’ αγάπη και ενδυναμώνει το πατριωτικό τους αίσθημα.
«Σε σας έλαχε η μεγάλη τιμή, να υπερασπίζετε σήμερα τα ιερά και τα όσια της Πατρίδας μας…».
Τους προετοιμάζει ακόμα για την αυριανή Θ. Λειτουργία και Θ. Κοινωνία. Τα παλικάρια αποθέτουν στα πόδια του Εσταυρωμένου ότι βάραινε τη νεανική τους ψυχή.
Την άλλη μέρα πρωί-πρωί, ετοιμάζονται για το Ιερό Μυστήριο.
–Να πάμε στο ξέφωτο, λέει στο Λοχαγό ο π. Αλέξιος. Εκεί θα είμαστε ασφαλείς.
Ο αξιωματικός τρόμαξε.
–Όχι πάτερ μου, θα γίνουμε στόχος στα αεροπλάνα. Είναι πολύ επικίνδυνο. Να μείνουμε εδώ, ανάμεσα στ’ αντίσκηνα.
Όμως παράξενο, ο πατήρ Αλέξιος δεν υποχώρησε.
Άρχισε η Θ. Λειτουργία.
Πλησίαζε να τελειώσει. Λίγο πριν τα παλικάρια προσέλθουν στο Ποτήριο της Ζωής, φάνηκε στον ορίζοντα ένα σμήνος από εχθρικά αεροπλάνα.
«Θεέ μου», προσευχήθηκε σιωπηλά ο ιερέας, «πρόλαβε το κακό, μην πάρω στο λαιμό μου τόσα παλικάρια».
Τ’ αεροπλάνα έφτασαν και άρχισαν μανιακά να βομβαρδίζουν τ’ αντίσκηνα. Στο ξέφωτο απλώθηκε ένα λευκό σύννεφο, που σκέπασε τα πάντα. Τις στιγμές αγωνίας διαδέχτηκαν στιγμές χαράς
Ένας λόχος ολόκληρος γονατιστός προσευχόταν πάνω στο χιόνι. Τώρα ευχαριστούσε για την ανέλπιστη σωτηρία του.
Ακόμα ευχαριστούσε θερμά τον Πλάστη και Πατέρα του για τον άγιο αυτό λευίτη που του ‘χε στείλει, σαν θείο δώρο, για να του συμπαρασταθεί στις δύσκολες αυτές στιγμές του πολέμου.
Όταν απομακρύνθηκαν τ’ αεροπλάνα, η Θ. Λειτουργία συνεχίστηκε.
Με απέραντη ευγνωμοσύνη στον Θεό πλησιάζουν τα ηρωικά παλικάρια και κοινωνούν.
Σε λίγο θα χυθούν σαν λιοντάρια στον εχθρό και θα θριαμβεύσουν ακόμα μια φορά!
Στο βίντεο που ακολουθεί, ο Ανθυπασπιστής Νικόλαος Γκάτζιαρος, αφηγείται μπροστά στην κάμερα το συγκλονιστικό θαύμα της Παναγίας που έζησε ο ίδιος στο Αλβανικό Μέτωπο το 1940. Η μαρτυρία ηλικιωμένου μαχητή αξιωματικού Ανθυπασπιστή είναι καταγεγραμμένη αναφορά στο βιβλίο του Στρατηγού Κατσιμήτρου.
Σεισμός 6,1 ρίχτερ στη Δυτική Τουρκία: Αισθητός σε νησιά του Αιγαίου
Ο σεισμός στην Τουρκία έγινε στις 21.48 (ώρα Ελλάδας) και σύμφωνα με την αυτόματη λύση του Ευρωμεσογειακού Σεισμολογικού Κέντρου είχε μέγεθος 6,1 ρίχτερ.
Ο σεισμός έγινε ιδιαίτερα αισθητός στην Κωνσταντινούπολη, σε πολλές περιοχές της Τουρκίας αλλά και σε νησιά του Αιγαίου.
Σύμφωνα με το stonisi.gr ο σεισμός έγινε ιδιαίτερα αισθητός στην πόλη της Μυτιλήνης και τα χωριά της Λέσβου καθώς το επίκεντρο είναι 173,2 χιλιόμετρα ανατολικά της Μυτιλήνης σύμφωνα με τα στοιχεία που ανακοίνωσε το Εργαστήριο Σεισμολογία του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Το επίκεντρο του σεισμού, εντοπίζεται 8 χιλιόμετρα από το Sındırgı της Τουρκίας.
Στον χάρτη του Ευρωμεσογειακού Σεισμολογικού Κέντρου φαίνονται οι περιοχές στις οποίες έγινε αισθητός ο σεισμός, το εστιακό βάθος του οποίου ήταν μόλις 6 χιλιόμετρα.
Στις πρώτες εικόνες που κυκλοφορούν, φαίνεται κόσμος να έχει βγει έξω από κτίρια, αμέσως μετά τον ισχυρό σεισμό:
Ακολούθησαν τουλάχιστον 20 μικρότεροι σεισμοί στην Τουρκία, τα επόμενα 40 λεπτά, με ένταση από 3 μέχρι 4,2 ρίχτερ…
Μέχρι στιγμής δεν υπάρχουν επίσημες αναφορές για θύματα ή σοβαρές ζημιές. Σημειώνεται ότι στην περιοχή Σιντίργκι είχε σημειωθεί σεισμός εντάσεως επίσης 6,1 βαθμών στις 10 Αυγούστου.
Ένα βαθιά συμβολικό μήνυμα στέλνει η Μαρία Καρυστιανού προς τους μαθητές και τις μαθήτριες που θα παρελάσουν την Τρίτη (28.10.2025) στο Σύνταγμα για την 28η Οκτωβρίου.
Με ανάρτησή της στο Χ (πρώην Twitter), η Μαρία Καρυστιανού αναφέρεται στο αληθινό νόημα της 85ης επετείου της 28ης Οκτωβρίου 1940, του βροντερού «Όχι» στους Ιταλούς του Μπενίτο Μουσολίνι και τη σημασία της για το σήμερα.
«Η ιερή επέτειος του ΟΧΙ μας διδάσκει όλους να αφήσουμε τη σιωπή και να αρθρώσουμε δυνατή και καθαρή φωνή», αναφέρει στο μήνυμά της, τονίζοντας ότι «πρέπει να πούμε ένα νέο, ηχηρό ΟΧΙ στην ισοπέδωση της χώρας μας από όσους καταχρώνται την εξουσία τους».
Απευθυνόμενη στους μαθητές που θα παρελάσουν την Τρίτη μπροστά από το Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη, η Μαρία Καρυστιανού τούς κάλεσε να θυμηθούν «ότι το μνημείο αυτό δεν είναι απλώς σύμβολο του παρελθόντος, αλλά ζωντανή υπενθύμιση θυσίας και ευθύνης».
Δείτε την ανάρτηση της:
Η ιερή επέτειος του ΟΧΙ μας διδάσκει όλους, να αφήσουμε τη σιωπή και να αρθρώσουμε δυνατή και καθαρή φωνή!! Να πούμε ηχηρό ΟΧΙ στην ισοπέδωση της χώρας μας απ' όσους μας συνθλίβουν καταχρώμενοι την εξουσία τους!
«Όταν, παιδιά μου, στρέψετε το κεφάλι και το βλέμμα σας προς το ιερό αυτό Μνημείο, να θυμάστε ότι πλάι στις επιγραφές που θυμίζουν τις ηρωικές μάχες, είναι γραμμένα και 57 ονόματα. Δεν ήταν στρατιώτες – κάποιοι δεν πρόλαβαν καν να γυρίσουν στα σπίτια τους. Χάθηκαν επιστρέφοντας στα πανεπιστήμια, στους δικούς τους. Γιατί στις μέρες μας είναι ηρωική πράξη το να μπαίνεις στο δημόσιο τρένο, ηρωική πράξη το να ζητάς δικαιοσύνη», τόνισε.
Η Μαρία Καρυστιανού επεσήμανε ότι η αληθινή τιμή προς την πατρίδα δεν βρίσκεται «στις κενές και υποκριτικές δηλώσεις, αλλά στην ευθύνη, τη λογοδοσία, την αξιοπρέπεια, την αξιοκρατία και τη δικαιοσύνη». Κλείνοντας, υπογράμμισε: «Αύριο στην παρέλασή σας, θα σας συνοδεύουν και οι 57 ψυχές που καθοδηγούν το ΟΧΙ του αγώνα όλων μας ενάντια στους σημερινούς εχθρούς της χώρας μας, που την έχουν βουλιάξει, στον βούρκο, στη σήψη και τη διαφθορά. Αύριο η παρέλασή σας δεν είναι μόνο για τις γενιές που πέρασαν, αλλά και για τη δική σας γενιά, και για όσες έπονται, για αυτές που τους οφείλουμε όλοι μας ένα καλύτερο αύριο».
«Η ιερή επέτειος του ΟΧΙ μας διδάσκει όλους, να αφήσουμε τη σιωπή και να αρθρώσουμε δυνατή και καθαρή φωνή!!
Να πούμε ηχηρό ΟΧΙ στην ισοπέδωση της χώρας μας απ’ όσους μας συνθλίβουν καταχρώμενοι την εξουσία τους!
Αύριο αγαπητοί μαθητές, θα παρελάσετε μπροστά από το μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη.
Στη μνήμη των ανθρώπων που χάθηκαν σε πόλεμο ζοφερό.
Όταν παιδιά μου στρέψετε το κεφάλι και το βλέμμα σας στην κατεύθυνση του ιερού αυτού Μνημείου, να θυμάστε ότι μπροστά στον ένδοξο πολεμιστή, πλάι στις επιγραφές που θυμίζουν τις ηρωικές μάχες είναι γραμμένα και 57 ονόματα. Δεν ήταν στρατιώτες (κάποιοι από αυτούς δεν προλάβαν…).
Χάθηκαν ενώ επέστρεφαν στα πανεπιστήμια, στα σπίτια, στους δικούς τους. Γιατί στις μέρες μας είναι ηρωική πράξη, το να μπαίνεις στο δημόσιο τραίνο. Γιατί στις μέρες μας είναι ηρωική πράξη, το να ζητάς δικαιοσύνη.
Και στην παρέλασή σας αυτή, να θυμάστε ότι αληθινή τιμή στην πατρίδα, δεν είναι οι κενές και υποκριτικές βαρύγδουπες δηλώσεις, αλλά η αληθινή αγάπη για την Ελλάδα και τους Έλληνες, η ευθύνη, η λογοδοσία, η αξιοπρέπεια, η αξιοκρατία και η δικαιοσύνη.
Αύριο στην παρέλασή σας, θα σας συνοδεύουν και οι 57 ψυχές που καθοδηγούν το ΟΧΙ του αγώνα όλων μας ενάντια στους σημερινούς εχθρούς της χώρας μας, που την έχουν βουλιάξει , στον βούρκο, στη σήψη και τη διαφθορά.
Αύριο η παρέλασή σας δεν είναι μόνο για τις γενιές που πέρασαν, αλλά και για τη δική σας γενιά, και για όσες έπονται, για αυτές που τους οφείλουμε όλοι μας ένα καλύτερο αύριο», καταλήγει στην ανάρτησή της η Μαρία Καρυστιανού.
Η Κύπρος αποχαιρετά έναν άνθρωπο που άφησε ανεξίτηλο το αποτύπωμά του στη γλυκιά ιστορία του τόπου.
Ο Αντώνης Τσαγγαρίδης, ο ιδρυτής του θρυλικού ζαχαροπλαστείου «Άριστον», έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 85 ετών, σκορπίζοντας βαθιά θλίψη σε συγγενείς, φίλους και πελάτες που τον γνώριζαν εδώ και δεκαετίες.
Ο Αντώνης Τσαγγαρίδης υπήρξε ένας από τους πιο αγαπητούς ζαχαροπλάστες της Λευκωσίας. Με το μεράκι, την ευγένεια και την επιμονή του στην ποιότητα, κατάφερε να κάνει το «Άριστον» σημείο αναφοράς για τους κατοίκους της πρωτεύουσας. Από τις τούρτες γενεθλίων μέχρι τα παραδοσιακά κυπριακά γλυκά, το όνομά του συνδέθηκε με τη νοσταλγία, τη γεύση και τις οικογενειακές στιγμές πολλών Κυπρίων.
Η είδηση του θανάτου του σκόρπισε συγκίνηση, καθώς ο ίδιος αποτελούσε πρόσωπο-σύμβολο για όσους μεγάλωσαν με τα γλυκά του «Άριστον». Οι άνθρωποι που τον γνώριζαν κάνουν λόγο για έναν σεμνό, εργατικό και καλοσυνάτο άνθρωπο, που δεν έπαψε ποτέ να βρίσκεται μέσα στο κατάστημά του, να επιβλέπει, να χαμογελά και να συζητά με τον κόσμο.
Η κηδεία του θα τελεστεί την Τετάρτη 29 Οκτωβρίου 2025, στις 3:00 μ.μ., στον Ιερό Ναό Αγίων Ομολογητών στη Λευκωσία, ενώ η ταφή θα γίνει στο Δημοτικό Κοιμητήριο Λευκωσίας (περιοχή Χαλεπιανές).
Η οικογένειά του ζητά, αντί στεφάνων, όπως γίνονται εισφορές υπέρ της Φιλοπτώχου Αδελφότητας Αγίων Ομολογητών, τιμώντας έτσι το φιλανθρωπικό πνεύμα που χαρακτήριζε τον εκλιπόντα.
Η μνήμη του Αντώνη Τσαγγαρίδη θα παραμείνει ζωντανή μέσα από το «Άριστον» και τα χιλιάδες χαμόγελα που γλύκανε με τα δημιουργήματά του. Ένας πραγματικός μάστορας της ζαχαροπλαστικής, που έφτιαχνε όχι μόνο γλυκά — αλλά αναμνήσεις.
Σάλος έχει προκληθεί από τα βαριά λόγια του Θάνου Τζήμερου προς τη Ζωή Κωνσταντοπούλου.
Ο γνωστός πολιτικός προκάλεσε έντονες αντιδράσεις με ανάρτησή του, στην οποία χρησιμοποίησε τη φράση «η κόρη μου η καθαρίστρια», υπονοώντας μειωτικά σχόλια για την πρόεδρο της Πλεύσης Ελευθερίας.
Συγκεκριμένα έγραψε στην ανάρτηση του: “Η κόρη μου η καθαρίστρια. Η Αυτής Σουργελότης στο καθιερωμένο σόου της στο Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη. Πόση γελοιότητα μπορούμε ν’ αντέξουμε;”
Δείτε την ανάρτηση του:
Ο Πάνος Ρούτσι με τη Ζωή Κωνσταντοπούλου καθάρισαν το αυτοσχέδιο μνημείο στον Άγνωστο Στρατιώτη
Επέστρεψε στο Σύνταγμα το βράδυ της Κυριακής, ο Πάνος Ρούτσι, μετά τις παρεμβάσεις για το μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη. Ο ίδιος δήλωσε, μεταξύ άλλων, ότι “εμείς δεν είμαστε η απειλή” και τόνισε ότι θα κρατήσουν τη μνήμη των θυμάτων ζωντανή.
Όπως δήλωσε ο Πάνος Ρούτσι: “Δε θα περάσει, εμείς οι γονείς, τα παιδιά αυτά εδώ δε θα το αφήσουμε έτσι. Αυτά τα παιδιά δολοφονήθηκαν. Δεν έγιναν θυσία όπως είπε ο πρωθυπουργός. Εμείς θα είμαστε εδώ για να κρατηθεί η μνήμη ζωντανή. Δεν καταλαβαίνουμε γιατί τους ενοχλεί αυτό το μέρος, το να φωνάζουμε τα ονόματα των παιδιών μας κάθε βράδυ . Όλο αυτό ξεκίνησε από εμένα, θα είμαι εδώ μέχρι τέλους. Καλώ όσους ήταν μαζί μου 23 μέρες να είναι εδώ μαζί μου κάθε βράδυ.
Κύριε πρωθυπουργέ, σας εκλιπαρώ μην κάνετε κάτι σε αυτά τα παιδιά. Και στην αστυνομία λέω το εξής, τι θα κάνατε αν ήταν τα παιδιά σας εδώ; Είμαστε ειρηνικά. Αυτοί που ερχόμαστε εδώ κάθε βράδυ δεν κάνουμε κάτι, δεν είμαστε εμείς ή απειλή”.
Κωνσταντοπούλου: Μην αγγίζετε τα ονόματα
Στο πλευρό του Πάνου Ρούτσι και της ομάδας “Μέχρι τέλους” βρέθηκε η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας, Ζωή Κωνσταντοπούλου, το βράδυ της Κυριακής.
Σε δηλώσεις της, η Ζωή Κωνσταντοπούλου ανέφερε ότι οι νέοι της πρωτοβουλίας πήραν στα χέρια τους την ευθύνη για την προστασία του μνημείου, καθαρίζοντας τον χώρο και φυλάσσοντάς τον με αίσθημα σεβασμού και ευθύνης. Υπογράμμισε ότι η δική της παρουσία έχει εγγυητικό χαρακτήρα, καθώς τις προηγούμενες ημέρες σημειώθηκαν εντάσεις.
Στο σημείο βρέθηκε η ομάδα “Μέχρι τέλους”, η οποία ανέλαβε δράση καθαρισμού στο μνημείο για τα Τέμπη στη Βουλή, δείχνοντας με έμπρακτο τρόπο σεβασμό και μνήμη για τα θύματα.
Μέλη της ομάδας ανέφεραν σε δήλωσή τους: “Βρισκόμαστε εδώ σήμερα κάνοντας μια δράση καθαριότητας στο μνημείο, αυτό που η πολιτεία αρνείται να κάνει, η κυβέρνηση ρίχνει το μπαλάκι στον δήμο και ο δήμος στην κυβέρνηση. Εμείς το κάνουμε 8 μήνες, αφιλοκερδώς, το κάνουμε με ευχαρίστηση, σεβόμαστε τον χώρο και τους Εύζωνες της φρουράς”.
Είναι από τους πλουσιότερους κατοίκους του Χιούστον και από τους πρώτους που υπέγραψαν την Υπόσχεση Δωρεάς, μια φιλανθρωπική εκστρατεία που ξεκίνησε το 2010 από τους Μπιλ Γκέιτς, Μελίντα Φρεντς Γκέιτς και Γουόρεν Μπάφετ.
Ένα ζευγάρι δισεκατομμυριούχων από το Χιούστον, ο Ριτς και η Νάνσι Κίντερ, δωρίζουν το 95% ολόκληρης της περιουσίας τους, ύψους 11 δισεκατομμυρίων δολαρίων, σε τοπικές φιλανθρωπικές οργανώσεις.
Η εταιρία τους Kinder Morgan Inc. είναι μία από τις μεγαλύτερες ενεργειακές εταιρείες στις Ηνωμένες Πολιτείεςκαι μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες αγωγών στον κόσμο.
Τα υπόλοιπα 550 εκατομμύρια δολάρια θα πάνε στους απογόνους τους, που ο Ριτς και η Νάνσι ελπίζουν ότι θα ακολουθήσουν τα βήματά τους κάνοντας με τη σειρά τους φιλανθρωπικές δωρεές.
«Θέλω τα εγγόνια μας να είναι περήφανα για εμάς, και νομίζω ότι είναι. Και θέλω να ξέρουν ότι αυτό [το να κάνουν δωρεές] περιμένουμε από αυτά όταν μεγαλώσουν», λέει η Νάνσι. «Πρέπει να προσφέρουν. Δεν έχει να κάνει μόνο με εμάς [την ίδια και τον σύζυγό της], πρέπει να το συνεχίσουν».
Ποιοι είναι ο Ριτς και η Νάνσι Κίντερ;
Ο Ριτς και η Νάνσι Κίντερ είναι δισεκατομμυριούχοι με έδρα το Χιούστον και εξέχοντες φιλάνθρωποι, οι οποίοι είναι περισσότερο γνωστοί για την εκτεταμένη φιλανθρωπική τους προσφορά που επικεντρώνεται σε τοπικές δομές του Χιούστον, όπως ιδρύματα τέχνης και ιατρικά ερευνητικά έργα.
Ο Ριτς Κίντερ συνίδρυσε την Κίντερ Μόργκαν, μια μεγάλη εταιρεία ενεργειακών υποδομών της Βόρειας Αμερικής, όπου εξακολουθεί να υπηρετεί ως εκτελεστικός πρόεδρος. Η Κίντερ Μόργκαν κατατάχθηκε 193η στην κατάταξη Fortune 500 του 2025.
Η Νάνσι Κίντερ είναι πρόεδρος και διευθύνουσα σύμβουλος του Ιδρύματος Κίντερ, το οποίο ίδρυσε το ζευγάρι από κοινού το 1997. Μαζί έχουν διαθέσει περισσότερα από 700 εκατομμύρια δολάρια σε επιχορηγήσεις για αστικούς χώρους πρασίνου, εκπαίδευση και βελτιώσεις στην ποιότητα ζωής στο Χιούστον.
Η Νάνσι Κίντερ είναι επίσης πρόεδρος της The Downtown Park Corp., και πρόεδρος του συμβουλευτικού συμβουλίου στο Ινστιτούτο Κίντερ για Αστική Έρευνα του Πανεπιστημίου Ράις.
Μαζί, οι Κίντερ είναι από τους πλουσιότερους κατοίκους του Χιούστον και ήταν από τους πρώτους που υπέγραψαν την Υπόσχεση Δωρεάς, μια φιλανθρωπική εκστρατεία που ξεκίνησε το 2010 από τους Μπιλ Γκέιτς, Μελίντα Φρεντς Γκέιτς και Γουόρεν Μπάφετ, η οποία ενθαρρύνει τους πλουσιότερους ανθρώπους του κόσμου να δεσμευτούν δημόσια να δωρίσουν τουλάχιστον το ήμισυ του πλούτου τους σε φιλανθρωπικούς σκοπούς κατά τη διάρκεια της ζωής τους ή μετά τον θάνατό τους. Το Ίδρυμα Κίντερ έχει δωρίσει περισσότερα από 890 εκατομμύρια δολάρια από την ίδρυσή του.
Τι λένε οι ειδικοί σε θέματα φιλανθρωπίας
Παρόλο που 256 άτομα, ζευγάρια ή οικογένειες έχουν υπογράψει την Υπόσχεση Δωρεάς μέχρι τον Αύγουστο, το Ινστιτούτο Μελετών Πολιτικής διαπίστωσε ότι ο πλούτος εξακολουθεί να συσσωρεύεται ταχύτερα απ’ ό,τι δίνεται.
«Εάν οι εξαιρετικά πλούσιοι δωρητές δεν τηρήσουν εγκαίρως τις υποσχέσεις τους να δωρίσουν το περισσότερο μέρος του πλούτου τους, πρέπει να λάβουμε μέτρα για να διασφαλίσουμε ότι περισσότερες δωρεές θα καταλήξουν πραγματικά σε λειτουργικά φιλανθρωπικά ιδρύματα», έγραψε η συν-συγγραφέας της έκθεσης Bella DeVaan, αναπληρώτρια διευθύντρια της Πρωτοβουλίας Μεταρρύθμισης Φιλανθρωπικών Οργανώσεων στο Ινστιτούτο Μελετών Πολιτικής.
Γι’ αυτόν τον λόγο, η Connie Collingsworth, πρώην COO και επικεφαλής νομική σύμβουλος του Ιδρύματος Γκέιτς, έχει τονίσει τη σημασία του φιλανθρωπικού σχεδιασμού.
Υπάρχουν περίπου 900 δισεκατομμυριούχοι στις ΗΠΑ, και μια ξεχωριστή ομάδα εξ αυτών είναι οι δισεκατομμυριούχοι που δωρίζουν ένα υψηλό ποσοστό του πλούτου τους.
Σε αυτούς περιλαμβάνονται ο επενδυτής και φιλάνθρωπος Τζορτζ Σόρος (εκτιμάται ότι το 76% της περιουσίας του έχει δωριστεί), η μυθιστοριογράφος και πρώην σύζυγος του ιδρυτή της Amazon Τζεφ Μπέζος, Μακένζι Σκοτ (περίπου 50%-60%), ο επενδυτής Γουόρεν Μπάφετ (30% μέχρι στιγμής, αλλά έχει δεσμευτεί να προσφέρει το 99%), και ο συνιδρυτής της Microsoft Μπιλ Γκέιτς και η φιλάνθρωπος Μελίντα Φρεντς Γκέιτς (20% μέχρι στιγμής, αλλά έχει επίσης δεσμευτεί να προσφέρει το 99%).
Ο Σωτήρης Χατζάκης και η Πολυξένη Μυλωνά βρέθηκαν καλεσμένη στην εκπομπή, Super Κατερίνα, μετά τον πολιτικό τους γάμο.
Το ζευγάρι μίλησε για την μακροχρόνια σχέση τους, με τον ηθοποιό να περιγράφει όσα συνέβησαν κατά την αναχώρησή τους για το Δημαρχείο για τον πολιτικό τους γάμο.
Δείτε το βίντεο:
«Έκανα τον γάμο για να της δώσω χαρά. Γιατί αν η γυναίκα σου είναι χαρούμενη, τότε εσύ είσαι ευτυχισμένος. Ζούμε μαζί στην Κυψέλη, η νύφη ετοιμάστηκε μέσα στο δωμάτιο και φόρες ένα πανωφόρι, έβρεχε, φάγαμε πρώτα και μετά βγήκαμε να κάνει την βόλτα του ο σκύλος μας και μετά πήραμε ένα ταξί και είπαμε ότι πάμε για γάμο», ανέφερε ο Σωτήρης Χατζάκης.
Όπως πρόσθεσε στη συνέχεια, οι δυο τους καθυστέρησαν, με αποτέλεσμα ο οδηγός του ταξί να φύγει από το σημείο, με τον Σωτήρη Χατζάκη να κάνει ωτοστόπ.
«Ο οδηγός είπε ότι αργήσαμε γιατί μας περίμενε. Άρχισα να σταματάω ΙΧ και να λέω ότι παντρευόμαστε, εκείνη τη στιγμή βρίσκουμε ένα ταξί», είπε στην πρωινή εκπομπή του Alpha ο Σωτήρης Χατζάκης.
Ο Σωτήρης Χατζάκης είναι γνωστός Έλληνας ηθοποιός, σκηνοθέτης και παραγωγός θεάτρου, με πολυετή και σημαντική πορεία στον χώρο των τεχνών. Γεννήθηκε το 1957 και σπούδασε θέατρο στην Αθήνα. Ξεκίνησε την καριέρα του μέσα από τη γνωστή παιδική παράσταση «Η Ντενεκεδούπολη» της Ευγενίας Φακίνου και από τα πρώτα χρόνια ξεχώρισε για την ευαισθησία και την αφοσίωσή του στο θεατρικό σανίδι.
Από το 1979 και για περίπου δέκα χρόνια υπήρξε μέλος και καλλιτεχνικός διευθυντής του Θεάτρου Καισαριανής, ενώ έχει συνεργαστεί με κορυφαίους θεατρικούς οργανισμούς, όπως το Εθνικό Θέατρο και το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος. Ανάμεσα στις πιο γνωστές του σκηνοθεσίες και συμμετοχές συγκαταλέγονται οι παραστάσεις «Λωξάντρα», «Το ημερολόγιο ενός τρελού», «Frozen» και «Χάρολντ και Μοντ». Ο Σωτήρης Χατζάκης θεωρείται σήμερα μία από τις πιο επιδραστικές και σταθερές παρουσίες στο σύγχρονο ελληνικό θέατρο.
Στις 2 Οκτωβρίου 2025, ο Σωτήρης Χατζάκης παντρεύτηκε με πολιτικό γάμο τη σύντροφό του Πολυξένη Μυλωνά, έπειτα από περίπου 15 χρόνια γνωριμίας και κοινής ζωής. Η τελετή έγινε σε στενό κύκλο και συμβολίζει μια βαθιά προσωπική και καλλιτεχνική ένωση, καθώς οι δυο τους συνεργάστηκαν αρκετές φορές στο θέατρο.
Η Πολυξένη Μυλωνά είναι Ελληνίδα ηθοποιός και χορογράφος με σημαντική παρουσία στο ελληνικό θέατρο. Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και κατοικεί στην Αθήνα. Έχει συμμετάσχει σε πολλές αξιόλογες παραστάσεις, όπως «10 Μικροί Νέγροι», «Το έγκλημα και η τιμωρία», «Εκκλησιάζουσες» και «Dream Story». Η καλλιτεχνική της πορεία περιλαμβάνει συνεργασίες με σπουδαίους σκηνοθέτες, όπως η Ρούλα Πατεράκη, ο Νίκος Μαστοράκης, ο Δήμος Αβδελιώδης, ο Σωτήρης Χατζάκης και ο Γιάννης Κακλέας.
Η γνωριμία της με τον Σωτήρη Χατζάκη ξεκίνησε το 2010 στη Θεσσαλονίκη, όταν εκείνος ήταν καλλιτεχνικός διευθυντής του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος και εκείνη συμμετείχε σε παραστάσεις του οργανισμού. Από τότε, η σχέση τους εξελίχθηκε τόσο σε επαγγελματικό όσο και σε προσωπικό επίπεδο, οδηγώντας τελικά στον γάμο τους.
Η Πολυξένη Μυλωνά ξεχωρίζει για το πάθος της στη σκηνή, τη φυσική της χάρη, αλλά και τη συνδυασμένη εμπειρία της ως ηθοποιού και χορογράφου, γεγονός που την καθιστά μια καλλιτέχνιδα με ευρύ φάσμα εκφραστικών δυνατοτήτων. Μαζί με τον Σωτήρη Χατζάκη, αποτελούν σήμερα ένα από τα πιο δημιουργικά και σεβαστά ζευγάρια του ελληνικού θεάτρου.
Ο πολιτικός σχολιαστής Ανδρέας Δρυμιώτης αναφέρθηκε σήμερα (27/10) στις κενές θέσεις στην κηδεία του Διονύση Σαββόπουλου, επισημαίνοντας την απουσία εκπροσώπων από την Αριστερά. Σε δηλώσεις του στον ΣΚΑΪ, υπογράμμισε ότι η απουσία αυτή πρέπει να προβληματίσει κάθε Έλληνα.
Οι δηλώσεις του Δρυμιώτη
«Για εμένα ήταν οι άδειες καρέκλες στην κηδεία του Σαββόπουλου, πρέπει να προβληματίσουν τον κάθε σκεπτόμενο Έλληνα. Δηλαδή, πλέον το να είσαι Αριστερός, έχει καταλήξει να είναι -εγώ θα πω-, να μην είσαι Έλληνας» ανέφερε και πρόσθεσε: «Ο Σαββόπουλος τι ήταν; Ήταν πραγματικά η επιτομή του ελληνισμού. Είναι ντροπή για την Ελλάδα. Και πρέπει να το καταλάβουν αυτοί που τους καθοδηγούν. Δηλαδή τι σημαίνει αυτό; Όσοι αριστεροί καλλιτέχνες παίρνουν θέση δημόσια θα πρέπει όσοι είναι δεξιοί να μην πηγαίνουν στις παραστάσεις τους;».
«Που ήσουν χθες Αριστερά μου;»
Ο γνωστός στιχουργός και ραδιοφωνικός παραγωγός Οδυσσέας Ιωάννου, από τη μεριά του, τοποθετήθηκε αιχμηρά μέσω μιας ανάρτησης στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης: «Πού ήσουνα χθες Αριστερά μου; Προσπαθώ εδώ και χρόνια να μην γράφω θυμωμένος. Να περιμένω. Όταν γράφεις θυμωμένος γίνεσαι φανατικός και, το χειρότερο, γίνεσαι άδικος με τους ανθρώπους. Προσπάθησα πολύ να μην γράψω αυτό το κείμενο. Χθες, δεν ήταν η κηδεία κανενός «δεξιού» Σαββόπουλου. Κανενός υποστηρικτή του Μητσοτάκη. Χθες ήταν ο αποχαιρετισμός σε μία Ελλάδα που κάποτε έπιασε απάτητες κορυφές στην τέχνη της. Αποχαιρετισμός στην καλή εκδοχή του εαυτού μας. Αποχαιρετισμός στην τρυφερότητα. Ήταν η κηδεία ενός ανθρώπου που κάποτε παρηγόρησε.
Και η επίσημη Αριστερά απούσα. Τόσο θόρυβο δεν έχει κάνει ξανά μία απουσία. Τουλάχιστον εγώ δεν θυμάμαι. Πώς γίνεται να είσαι απών από την τρυφερότητα; Από την παρηγοριά; Πώς το κάνεις αυτό; Και κυρίως, σε ποιον νομίζεις πως το κάνεις; Ποιον τιμωρείς; Του τα είπαμε όλοι του Σαββόπουλου όταν διαφωνήσαμε στις πολιτικές του τοποθετήσεις. Τα είπαμε, τελείωσε. Και δεν μετανιώνουμε.
Χθες όμως δεν ήταν μία τέτοια μέρα. Ήταν μία υπέροχη, ηλιόλουστη μέρα, που μας έδωσε μία ευκαιρία να φανούμε, όχι μεγαλόψυχοι, (δεν μας το ζήτησε κανένας) αλλά συνεπείς με το αίσθημά μας. Όχι για όλους, συμφωνώ. Όχι για όσους έχουν δει τις ζωές τους να τσακίζονται από τα νεοφιλελεύθερα δόγματα και δεν είχαν καμία όρεξη να συμμετέχουν, βλέποντας την αποκαρδιωτική εικόνα με τους εκπροσώπους της πλέον αμοραλιστικής Κυβέρνησης των τελευταίων δεκαετιών να έχουν πιάσει πρώτο στασίδι στην Μητρόπολη. Το ακούω εκείνο το «συγγνώμη που δεν έχουμε πάρει τόσο σοβαρά τα τραγούδια όσο εσείς, και δεν τα θεωρούμε κάτι σημαντικότερο από τις ζωές μας που κάθε μέρα βρίσκουν τοίχο. Συγγνώμη που για τον λόγο αυτό δεν έχουμε καρδιά να πενθήσουμε κάποιον που πήρε το μέρος τους τα τελευταία χρόνια.». Έχουν δίκιο, δεν υπάρχει «αισθάνεστε λάθος». Και ναι, τα τραγούδια δεν είναι σημαντικότερα. Είμαι μαζί τους, εκατό τοις εκατό.
Όχι για όσους, κυρίως νεότερους, λένε «Νισάφι πια, μας έχετε πλακώσει με το βάρος των μύθων σας και δεν μπορούμε να πάρουμε ανάσα. Σταματήστε να καθαγιάζετε και να εξιδανικεύετε το παρελθόν και την δική σας Ιστορία. Εμάς οι δικοί σας μύθοι δεν μας λένε τίποτα, έχουμε κάθε δικαίωμα να μην τους πενθήσουμε». Μαζί σας. Αλήθεια, μαζί σας με τα χίλια! Βέβαια παρά το γεγονός πως δεν είναι κοινή μας Ιστορία, είναι Ιστορία, μην αποκόβεστε από την Ιστορία, σεβαστείτε την, αμφισβητήστε μας όλους, φτιάξτε την δική σας. Αλλά οκ, μαζί σας.
Όχι για όσους δεν ακολουθούν κάποιο πρωτόκολλο πένθους, κάποια κανονικότητα φορεμένη. Δεν τους αρέσουν οι μπάντες και οι επίσημοι, τον αποχαιρετήσαν με ένα κρασάκι σπίτι και βάζοντας ένα cd του να παίζει. Εγώ αναφέρομαι στους εκπροσώπους της θεσμικής Αριστεράς. Δεν έπρεπε να λείπετε. Τι φοβηθήκατε; Μήπως η παρουσία σας, νομιμοποιήσει κάποια ιδεολογία ή μία κυβερνητική φιέστα; Δεν λείψατε χθες από την κηδεία του Σαββόπουλου. Λείψατε από τις ζωές σας. Από τις ζωές μας. Πάλι. Ξανά. Κρίμα. Μας τελειώνουν οι λέξεις. Μας τελειώνουν τα όνειρα. Έρχεται σκοτάδι από παντού. Μη γίνεστε μέρος του».
Πώς σχολιάζει τις άδειες καρέκλες της αντιπολίτευσης στην κηδεία του αείμνηστου καλλιτέχνη
Ο Χάρης Ρώμας σήμερα, Δευτέρα 27 Οκτωβρίου, βρέθηκε καλεσμένος στην εκπομπή Buongiorno του MEGA και παραχώρησε μια αποκαλυπτική συνέντευξη. Μεταξύ άλλων, ο αγαπημένος ηθοποιός μίλησε για το νέο του πρότζεκτ αλλά και, αναφέρθηκε στη κηδεία του Διονύση Σαββόπουλου, με τον ίδιο να ξεσπά για τις άδειες καρέκλες της αντιπολίτευσης.
Ο Χάρης Ρώμας στο Buongiorno
Το νέο πρότζεκτ που ετοιμάζει
Αρχικά, μιλώντας για την επιστροφή του στη τηλεόραση, είπε αρχικά: «Πιστεύω ότι θα επανέλθω τώρα με αυτό το πρότζεκτ που αποφασίσαμε, θα κάνω μια καινούργια σειρά, μια αστυνομική κωμωδία που δεν το έχω ξανά κάνει και θέλω πάρα πολύ. Έχουμε γράψει πολλά επεισόδια με την Άννα Χατζησοφιά και θέλω να είναι η Άννα μέχρι το τέλος. Το στοίχημα είναι να κάνεις πάντα κάτι που κάνει τον άνθρωπο ευτυχισμένο και χαρούμενο και να περνάς ένα μήνυμα. Πάντα το κάνουμε μέσα από τις σειρές μας που είναι κωμωδίες.
Αν έχεις προβληματισμούς μέσα σου περνάς ένα μήνυμα. Δεν με φοβίζουν τα νούμερα τηλεθέασης, όχι γιατί δεν έχουν σημασία, βλέπω ότι υπάρχει μια ανθρωποφαγία με αυτό, πριν τελειώσει η σεζόν με τις εκπομπές υπάρχει μεγάλο άγχος και η αποτυχία και το να μείνει άνεργος ένας άνθρωπος δημιουργεί ευτυχία σε κάποιους, ξέρω ότι το κακό πουλάει, εμείς οφείλουμε να προτείνουμε μόνο το καλό. Ειδικά όσο μεγαλώνεις οφείλεσαι να είσαι σωστός και να προωθούμε το καλό».
Το ξέσπασμά του για τον Διονύση Σαββόπουλο
Αξίζει να σημειώσουμε ότι η κηδεία του αείμνηστου καλλιτέχνη πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 25 Οκτωβρίου στην Μητρόπολη Αθηνών – δείτε εδώ φωτογραφίες – ωστόσο, αυτό που έκανε μεγάλη εντύπωση και σχολιάστηκε αρκετά από τις εκπομπές ήταν το γεγονός ότι μέλη της αντιπολίτευσης δεν εμφανίστηκαν για να τον τιμήσουν με την παρουσία τους στο τελευταίο αντίο.
Ο Χάρης Ρώμας, σχετικά με τα παραπάνω, ξέσπασε λέγοντας: «Οφείλεις όταν φεύγουν άνθρωποι σαν τον Διονύση Σαββόπουλο να είσαι εκεί να χειροκροτείς και να δακρύζεις. Με πείραξε πάρα πολύ, γιατί αυτός ο άνθρωπος έγραψε “σε αυτόν τον κόσμο όσοι αγαπούν τρώνε βρώμικο ψωμί και οι δρόμοι τους ακολουθούν υπόγεια διαδρομή”. Αυτό το έγραψε για όλους και οι Αριστεροί θα έπρεπε να το αισθάνονται περισσότερο από τους άλλους, αλλά δεν το αισθάνονται γιατί έχουν παρωπίδες και επειδή κάποια στιγμή της ζωής του είπε “εμένα μου αρέσει αυτός”.
Είναι δικαίωμά του, δεν είναι απαγορευτικό. Είδαμε πόσο διάτρητο είναι το ηθικό πλεονέκτημα. Τώρα ξαφνικά γίνεται και ηθικός αποκλεισμός σε έναν άνθρωπο που δεν είναι της ίδιας πολιτικής κατεύθυνσης; Επιτρέπεται; Γιατί πρόκειται για ηθικό αποκλεισμό. Δεν επιτρέπεται για έναν τέτοιο άνθρωπο ο οποίος όταν ήθελε να ενώσει, έγραψε το “Ας κρατήσουν οι χοροί” και πιαστήκαμε όλοι αγκαλιά και χορέψαμε, δεν επιτρέπεται!».
«Καθημερινά καταλαβαίνω που έχω κάνει λάθος και που πρέπει να ζητήσω συγγνώμη»
Στην συνέχεια, μιλώντας για τα λάθη του, αποκαλύπτει: «Κρατάω πολλά λάθη που έχω κάνει, όταν τα λες τα παρατηρεί περισσότερο ο κόσμος. Καθημερινά καταλαβαίνω που έχω κάνει λάθος και που πρέπει να ζητήσω συγγνώμη, ζητάω συγγνώμη και την εννοώ κιόλας. Το σινάφι μου δεν με έχει πληγώσει, όταν κάνεις αυτό που σου αρέσει στη ζωή και έχεις την δυνατότητα να το κάνεις, είναι τόσο δυνατό το συναίσθημα που αγνοείς τις ανθρώπινες αδυναμίες. Το μεγάλο στοίχημα για έναν δημιουργώ είναι όταν έρθει ένα υλικό στα χέρια του που είναι χρήσιμο να βγάλει το καλύτερο δυνατό προς τα έξω.».
Η αποκάλυψη για την ενασχόλησή του με την πολιτική
Τέλος, σχετικά με την ενασχόλησή του με την πολιτική, αποκάλυψε: «Δεν μετανιώνω την πολιτική και είμαι εκεί ακόμα, αλλά δεν είμαι όπως όταν έβαλα υποψηφιότητα, ούτε όταν ήμουν κοινοτάρχης. Προσπαθώ να τιμάω τους χιλιάδες ψήφους, μου ταιριάζει η πολιτική και πιστεύω ότι πρέπει να ταιριάζει σε όλους όσους μπαίνουν αφιλοκερδώς, εγώ τα έκανα από την δουλειά μου ό, τι έκανα, έδωσε πολλά χρήματα δικά μου. Δεν είσαι διψασμένος για την εξουσία τότε μπορείς να δώσεις, εγώ τότε είχα φτιάξει τη ζωή μου και την εξουσία λόγω της αναγνωσιμότητας την έχω, άρα δεν ήταν αυτό το ζητούμενο.
Δεν είμαι και ο ξάδερφος του Ωνάση, αλλά είχα φτιάξει τη ζωή μου. Αυτό που με ενόχλησε ήταν αυτή η λασπουριά “άλλος ένας Ψινάκης, άλλος ένας Γεωργούλης”, τα λέω ανοιχτά. Υπάρχει ο αγώνας της καρέκλας, γι’ αυτό και είμαι πολύ χαρούμενος να επιστρέφω σε αυτό που έκανα πάντα όταν δεν σε αφήνουν να προσφέρεις, να δώσεις αυτό που έχεις. Σημασία έχει ό,τι κάνουμε σε όποιο τομέα και αν είναι να δίνεις την ψυχή σου».
