Πρώτα ανοίγει για κλειστά σπίτια που θα βγουν στην αγορά με υποχρεωτική μίσθωση 5ετίας – Αρχές Ιουνίου η πλατφόρμα επιλεξιμότητας, τον Σεπτέμβριο οι αιτήσεις για ανακαινίσεις έως 36.000 ευρώ
Με ένα νέο μοντέλο επιδότησης που συνδέει την ανακαίνιση κατοικιών με τη διάθεση σπιτιών στην αγορά ενοικίων, ανοίγει το νέο πρόγραμμα «Ανακαινίζω», το οποίο φέρνει για πρώτη φορά και έμμεσο «φρένο» στις αυξήσεις ενοικίων.
Δείτε το βίντεο:
Σύμφωνα με όσα ανακοίνωσε ο αναπληρωτής υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Νίκος Παπαθανάσης, η πρώτη φάση του προγράμματος θα αφορά αποκλειστικά κλειστά ακίνητα, με τους ιδιοκτήτες να υποχρεούνται να τα εκμισθώσουν για πέντε χρόνια, ενώ για τα τρία πρώτα χρόνια το ενοίκιο θα παραμένει σταθερό.
Το νέο πρόγραμμα, συνολικού προϋπολογισμού 500 εκατ. ευρώ, επιδοτεί ανακαινίσεις κατοικιών που έχουν κατασκευαστεί έως το 1990, με ενίσχυση που φτάνει τα 300 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο για κατοικίες έως 120 τ.μ. Η επιδότηση μπορεί να αγγίξει ακόμη και το 95% για συγκεκριμένες κατηγορίες δικαιούχων, όπως ΑμεΑ ή μονογονεϊκές οικογένειες.
Σε αντίθεση με τα κλασικά προγράμματα «Εξοικονομώ», το νέο «Ανακαινίζω» αλλάζει φιλοσοφία, καθώς απαιτεί μόνο το 20% των παρεμβάσεων να αφορά ενεργειακή αναβάθμιση, ενώ το υπόλοιπο 80% μπορεί να καλύπτει γενικές εργασίες ανακαίνισης, όπως ηλεκτρολογικά, υδραυλικά, μπάνια, κουζίνες, πατώματα και επισκευές. Στόχος είναι να επιστρέψουν στην αγορά χιλιάδες παλιά και κλειστά διαμερίσματα που σήμερα παραμένουν ανεκμετάλλευτα.
Δείτε το βίντεο:
Η διαδικασία θα ξεκινήσει στα τέλη Μαΐου – αρχές Ιουνίου με την πλατφόρμα επιλεξιμότητας, στα πρότυπα του «Σπίτι μου 2», μέσω της οποίας οι ενδιαφερόμενοι θα μπορούν να ελέγχουν αν πληρούν τα κριτήρια συμμετοχής. Στη συνέχεια, όσοι κριθούν επιλέξιμοι θα πρέπει να προχωρήσουν στην έκδοση πιστοποιητικού ενεργειακής αναβάθμισης και στην προετοιμασία της ταυτότητας κτιρίου, ώστε να μπορέσουν να υποβάλουν πλήρη αίτηση όταν ανοίξει η πλατφόρμα αιτήσεων στις αρχές Σεπτεμβρίου.
Σύμφωνα με τον σχεδιασμό, το πρόγραμμα θα ανοίξει σε δεύτερη φάση και για ιδιοκατοικούμενες κατοικίες, ωστόσο η προτεραιότητα δίνεται στην αύξηση της προσφοράς κατοικιών προς ενοικίαση, σε μια περίοδο όπου οι τιμές των ενοικίων συνεχίζουν να πιέζουν τα νοικοκυριά.
Οι βασικοί άξονες του προγράμματος δείχνουν ότι η κυβέρνηση επιχειρεί να μετατρέψει τα κλειστά και παλιά ακίνητα σε άμεσα διαθέσιμες κατοικίες, δίνοντας έμφαση όχι μόνο στην ενεργειακή εξοικονόμηση αλλά και στη λειτουργική αναβάθμιση των διαμερισμάτων. Για τον λόγο αυτό, επιλέξιμες θα είναι δαπάνες που μέχρι σήμερα δεν επιδοτούνταν σε τόσο μεγάλο βαθμό, όπως πλήρεις εσωτερικές ανακαινίσεις, αντικατάσταση κουζίνας και μπάνιου, ηλεκτρολογικές και υδραυλικές εγκαταστάσεις, εργασίες αποκατάστασης φθορών, πατώματα, βαψίματα και γενικές παρεμβάσεις που καθιστούν το ακίνητο άμεσα κατοικήσιμο.
Δείτε το βίντεο:
Παράλληλα, το πρόγραμμα προβλέπει και περιορισμένες ενεργειακές παρεμβάσεις, όπως κουφώματα, θερμομόνωση ή συστήματα εξοικονόμησης ενέργειας, ωστόσο αυτές θα καλύπτουν μόλις το 20% του συνολικού σχεδίου ανακαίνισης. Με τον τρόπο αυτό επιχειρείται να μειωθεί το κόστος και η γραφειοκρατία που συχνά απέτρεπαν ιδιοκτήτες από τη συμμετοχή σε προηγούμενα προγράμματα.
Σύμφωνα με όσα έχουν ανακοινωθεί, το πρόγραμμα θα αφορά κατοικίες που παρέμεναν κλειστές για μεγάλο χρονικό διάστημα και οι οποίες θα πρέπει μετά την ανακαίνιση να διατεθούν στην αγορά ενοικίασης. Η υποχρέωση μίσθωσης για πέντε έτη θεωρείται βασικός όρος για τη διατήρηση της επιδότησης, ενώ ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η πρόβλεψη για σταθερό ενοίκιο τα τρία πρώτα χρόνια, στοιχείο που συνδέεται άμεσα με την προσπάθεια περιορισμού των μεγάλων αυξήσεων στα ενοίκια.
Δείτε το βίντεο:
Οι ενδιαφερόμενοι θα πρέπει αρχικά να περάσουν από τη διαδικασία επιλεξιμότητας, ενώ στη συνέχεια θα απαιτηθούν δικαιολογητικά όπως πιστοποιητικό ενεργειακής απόδοσης, ταυτότητα κτιρίου και τεχνικά στοιχεία του ακινήτου. Η κυβέρνηση εκτιμά ότι το πρόγραμμα θα κινητοποιήσει σημαντικό αριθμό ιδιοκτητών που μέχρι σήμερα δεν προχωρούσαν σε ανακαινίσεις λόγω υψηλού κόστους ή χαμηλής απόδοσης των ακινήτων.
Στο οικονομικό επιτελείο θεωρούν ότι το νέο «Ανακαινίζω» μπορεί να λειτουργήσει συμπληρωματικά με το «Σπίτι μου 2» και άλλες στεγαστικές δράσεις που συνολικά ξεπερνούν τα 6,5 δισ. ευρώ, με στόχο να αυξηθεί το διαθέσιμο οικιστικό απόθεμα και να περιοριστεί η πίεση που καταγράφεται τα τελευταία χρόνια τόσο στις τιμές αγοράς όσο και στα ενοίκια.
Ο ηθοποιός, Νίκος Ζιάγκος παραχώρησε δηλώσεις στο Πρωινό του ΑΝΤ1 και στη Μαίρη Αρώνη και, μεταξύ άλλων, απάντησε για τους λόγους που εντάχθηκε στο κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού που θα ανακοινωθεί επισήμως αύριο, Πέμπτη 21 Μαΐου.
Όπως εξομολογήθηκε ο Νίκος Ζιάγκας, θεωρεί τη Μαρία Καρυστιανού σύγχρονη Μπουμπουλίνα που πήρε ένα σπαθί και τα έβαλε με το σύστημα. Ακόμα, τόνισε ότι τα παλαιότερα λεγόμενά του για τις χιλιάδες γυναίκες που έχει συνευρεθεί βγήκαν από… τρολάκια.
Δείτε το βίντεο:
Ο Νίκος Ζιάγκος ανέφερε χαρακτηριστικά: «Αρχικά πήγα στο κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού γιατί εκτός του ότι περνάει αυτή η τραγική κατάσταση αυτή η γυναίκα, όλοι λέγαμε ότι μια μέρα μπορεί να κάνει ένα κόμμα και είπα μακάρι να γίνει να πάω κι εγώ. Διότι εγώ δεν έχω καμία σχέση με την πολιτική, και σχεδόν τη σιχαίνομαι. Αλλά εδώ δεν πρόκειται απλά για πολιτική. Εδώ μιλάμε ότι αυτή η γυναίκα είναι η σύγχρονη Μπουμπουλίνα. Πήρε ένα σπαθί και τα έβαλε με όλο το σύστημα. Είπα λοιπόν ότι όποτε αυτή η γυναίκα κάνει κόμμα, εγώ θα πάω μαζί της. Βλέπω μεγάλη αναταραχή.
Θέλουν να την αποδομήσουν. Κι εγώ λέω «παιδιά, ελάτε στο κόμμα». Εύχομαι να βγει με μεγάλο ποσοστό η Μαρία. Τη γνώρισα εκεί στο γραφείο, είναι ένα καταπληκτικό, εξαίσιο πλάσμα. Μια πραγματικά σύγχρονη Μπουμπουλίνα, και της το ‘πα και συγκινήθηκε νομίζω. Και πάμε όλοι μαζί παιδιά για να πάρουμε τη χώρα μας πίσω. Διότι είμαστε υπό κατοχή, και το ξέρετε».
Σχετικά με το αν μίλησε με τη Μαρία Καρυστιανού για τις θέσεις του κόμματός της, είπε: «Δεν προλάβαμε ακόμα γιατί ήταν πολύς κόσμος μέσα στο γραφείο. Στο διαδίκτυο γίνεται της παλαβής, αλλά στο διαδίκτυο όπως ξέρετε, υπάρχουν και πάρα πολλά τρολάκια. Πληρωμένα τρολάκια, που σπεύδουνε να υποβαθμίσουνε, να θάψουνε, να λιθοβολήσουνε, έτσι; Ήδη η Μαρία με τον Θανάση κάνανε μήνυση σε κάποιον, ο οποίος είπε ότι είναι το κόμμα κατ’ εντολή του Βλαντιμίρ Πούτιν και κάτι μπούρδες».
Όσο για τις παλαιότερες δηλώσεις του με τις 3.800 γυναίκες και τον εθισμό του στο σεξ, απάντησε: «Αυτά είναι μπούρδες που βγάζουνε τα τρολάκια… κατ’ εντολήν του καθεστώτος. Και βέβαια, είναι το μόνο που μπορούν να βρούνε για να σε θάψουνε. Και άλλωστε αυτό είχε γίνει το ’11, ένα αρνητικό μάρεκτινγκ που είχα κάνει τότε. Καταλάβατε; Ένα τρολάρισμα που έκανα στα σπαλιάρια. Όποιος δεν καταλαβαίνει ότι αυτό είναι τρολάρισμα, είναι ένας ηλίθιος. Δεν μπορούν να με βλάψουνε πουθενά.
Ξέρετε πώς ονομάζω τα μέσα μαζικής ενημέρωσης; Μέσα μαζικής εξαπάτησης. Η Μαρία Καρυστιανού, είναι το πραγματικά καθ’ ύλην αρμόδιο άτομο, που θα ασχοληθεί με τα παιδιά και όλα τα θέματα των παιδιών. Διότι είναι μια χαροκαμένη μάνα. Η Μαρία Καρυστιανού σαν συμβολισμός, είναι μία σύγχρονη Μπουμπουλίνα. Και η ένωση με την Μπουμπουλίνα και την Ελληνική Επανάσταση είναι ότι ο προπάππους μου είναι ο Νικηταράς ο Τουρκοφάγος».
Οι κάτοικοι βρίσκονται σε σύγχυση εξαιτίας της συνεχής εμφάνισης άγριων ζώων κοντά σε οικισμούς
Μεγάλη ανησυχία επικρατεί στην Κόνιτσα μετά την συνεχή εμφάνιση άγριων ζώων κοντά σε οικισμούς αφού, αυτή τη φορά, λύκος μπήκε σε αυλή σπιτιού στην Πηγή και σκότωσε δύο σκυλιά.
Σύμφωνα με το epiruspost.gr, ο ιδιοκτήτης των δύο σκυλιών στην Κόνιτσα ήταν ο Πρόεδρος του Κυνηγετικού Συλλόγου Κόνιτσας, Λευτέρης Κίτσιος, ο οποίος έχασε τα δύο κυνηγόσκυλά του από τα δόντια του λύκου.
Το περιστατικό προκαλεί ακόμη μεγαλύτερη ανησυχία καθώς τα σκυλιά βρίσκονταν σε περιφραγμένη αυλή σπιτιού, σε σημείο με έντονο φωτισμό κοντά στο κέντρο του χωριού.
Σύμφωνα με τον κ. Κίτσιο, η επίθεση έγινε «αθόρυβα», καθώς κανένας γείτονας δεν άκουσε το παραμικρό μέσα στη νύχτα.
«Απέφευγα τις επικίνδυνες περιοχές στο βουνό, αλλά δεν φανταζόμουν ποτέ ότι θα τους έβρισκα μέσα στην αυλή μου», σημειώνει φανερά συγκλονισμένος.
Η κυνηγετική κοινότητα της Ηπείρου βρίσκεται σε σύγχυση, καθώς οι επιθέσεις λύκων είναι πλέον συνεχής, με τα άγρια ζώα να δείχνουν πλέον πλήρη εξοικείωση με την ανθρώπινη παρουσία και τους κατοικημένους οικισμούς.
Οι κυνηγοί ζητούν από τις αρμόδιες αρχές και το Δασαρχείο την άμεση λήψη μέτρων και τη συστηματική καταγραφή των επιθέσεων, καθώς το ζήτημα δεν αφορά πλέον μόνο την απώλεια ζώων, αλλά την ασφάλεια των ίδιων των κατοίκων στα χωριά τους.
Ο ασθενής βρέθηκε αναίσθητος από εργαζομένους του νοσοκομείου, οι οποίοι κινητοποιήθηκαν άμεσα, ενημερώνοντας τόσο την αστυνομία όσο και το ΕΚΑΒ
Τραγικό περιστατικό σημειώθηκε τα ξημερώματα της Τετάρτης (20.05.2026) στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο στο Δαφνί με έναν άνδρα να χάνει τη ζωή του με φρικτό τρόπο.
Σύμφωνα με πληροφορίες, ένας 48χρονος τρόφιμος φέρεται να είχε έντονη αντιπαράθεση με έναν 59χρονο, με τον οποίο διέμεναν στο ίδιο δωμάτιο στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο στο Δαφνί. Ο καυγάς ήταν ξέφυγε και κατέληξε στον θανάσιμο στραγγαλισμό του 59χρονου από τον 48χρονο.
Δείτε το βίντεο:
Με βάση τα έως τώρα στοιχεία, το συμβάν εκτυλίχθηκε μέσα στον θάλαμο της νοσηλείας στις 3.30 τα ξημερώματα, χωρίς να έχουν γίνει ακόμη γνωστά τα ακριβή αίτια ή οι συνθήκες κάτω από τις οποίες συνέβη το έγκλημα.
Ο ασθενής βρέθηκε αναίσθητος από εργαζομένους του νοσοκομείου, οι οποίοι κινητοποιήθηκαν άμεσα, αλλά παρά τις προσπάθειες των γιατρών ο 59χρονος είχε καταλήξει.
Οι εργαζόμενοι στο Δαφνί ενημέρωσαν άμεσα την αστυνομία όσο και το ΕΚΑΒ με τον φερόμενο ως δράστη του εγκλήματος να έχει συλληφθεί.
Η αστυνομία εξετάζει τα αίτια του εγκλήματος, αλλά και το ιστορικό των δύο τροφίμων.
Γιαννακός: «Προσπαθούσαν μιάμιση ώρα να τον επαναφέρουν»
Στο περιστατικό αναφέρθηκε ο πρόεδρος της ΠΟΕΔΗΝ Μιχάλης Γιαννακός, ο οποίος τόνισε ότι για περίπου μιάμιση ώρα οι γιατροί προσπαθούσαν να επαναφέρουν τον 59χρονο.
Δείτε το βίντεο:
«Υπήρξε ένα σοβαρό περιστατικό με έναν 48χρονο ασθενή στο Δαφνί περίπου στις 3:30. Οι νοσηλευτές έτρεξαν αμέσως στο σημείο και τον βρήκαν σε λιπόθυμη κατάσταση. Ειδοποιήθηκε άμεσα παθολόγος, ψυχίατρος και οι γιατροί που βρίσκονταν εκεί. Έγινε ΚΑΡΠΑ για περίπου μία με μιάμιση ώρα, αλλά δυστυχώς δεν κατάφεραν να τον επαναφέρουν.
Την ώρα που προσπαθούσαν να τον σώσουν, πετάχτηκε ένας άλλος ασθενής και δήλωσε πως εκείνος τον στραγγάλισε. Αυτό είπε ο ίδιος, καθ’ ομολογία ουσιαστικά. Τώρα η υπόθεση θα πάει για ιατροδικαστική εξέταση ώστε να διαπιστωθεί αν ισχύουν όσα υποστήριξε.
Δεν γνωρίζω αν στο δωμάτιο ήταν μόνο δύο άτομα ή υπήρχαν και άλλοι ασθενείς εκείνη την ώρα.
Σε ό,τι αφορά τους νοσηλευτές, δεν υπήρξε κάποιο ζήτημα. Οι νοσηλευτές ήταν αμέσως εκεί, το τμήμα ήταν καλυμμένο, ήρθαν παθολόγοι και γιατροί, έκαναν ό,τι μπορούσαν με ΚΑΡΠΑ, αλλά δυστυχώς δεν τα κατάφεραν. Και οι δύο νοσηλεύονταν στην ψυχιατρική κλινική, άρα αντιμετώπιζαν ψυχιατρικά προβλήματα».
12 εβδομάδες. Τόσο χρειάστηκε για να βάλει τέλος στη ζωή του πατέρα μου ο καρκίνος του παγκρέατος — ένας από τους πιο θανατηφόρους καρκίνους παγκοσμίως.
Δικαιολογημένα αποκαλείται «σιωπηλός δολοφόνος»: η ασθένεια προχωρά αθόρυβα, με ελάχιστα πρώιμα συμπτώματα, μέχρι που οι θεραπευτικές επιλογές είναι πλέον περιορισμένες.
Ένας σιωπηλός και επιθετικός καρκίνος
Ο καρκίνος του παγκρέατος λαμβάνει μικρότερη δημοσιότητα σε σχέση με τον καρκίνο του πνεύμονα, του μαστού ή του παχέος εντέρου. Ωστόσο, παραμένει ένας από τους πιο σοβαρούς, καταλαμβάνοντας την 4η θέση σε θανάτους που σχετίζονται με καρκίνο.
Στη Γαλλία μόνο, σχεδόν 16.000 νέα περιστατικά διαγιγνώσκονται κάθε χρόνο (Santé Publique France, 2023).
Στην Ελλάδα σύμφωνα με την ιστοσελίδα του Ελληνικού Ινστιτούτου Παγκρέατος, η συχνότητα εμφάνισης καρκίνου του παγκρέατος στην Ελλάδα είναι 7,4 νέα περιστατικά ανά 100.000 πληθυσμό ετησίως.Αυτό αντιστοιχεί σε περίπου 740 νέα περιστατικά ετησίως στη χώρα.
Σε παγκόσμιο επίπεδο, η συχνότητα αυξάνεται κατά 2–3% ετησίως.
Το ποσοστό πενταετούς επιβίωσης παραμένει κάτω από 10%.
Η διάγνωση γίνεται συνήθως αργά: η μέση ηλικία διάγνωσης είναι τα 71 έτη για τους άνδρες και τα 74 για τις γυναίκες. Όταν γίνεται η διάγνωση, πάνω από τα τρία τέταρτα των όγκων είναι ήδη ανεγχείρητα. Μόνο η πλήρης χειρουργική αφαίρεση δίνει πιθανότητες μακροχρόνιας επιβίωσης — γεγονός που καθιστά την έγκαιρη αναγνώριση καθοριστική.
Τα δύο συμπτώματα που αγνοήσαμε
1. Επίμονος πόνος στην κοιλιά ή την πλάτη
Ο πατέρας μου άρχισε να παραπονιέται για ενοχλήσεις στη μέση, τις οποίες απέδωσε στη στάση του σώματος και στην ηλικία. Όμως ο πόνος επέμενε, επεκτάθηκε στο άνω μέρος της κοιλιάς και γινόταν πιο έντονος τη νύχτα ή μετά τα γεύματα.
Αυτός ο βουβός, διάχυτος πόνος —ιδίως όταν παραμένει ή εντείνεται— είναι κοινό πρώιμο σύμπτωμα του καρκίνου του παγκρέατος. Δυστυχώς, συχνά παρερμηνεύεται ως απλό πεπτικό ή μυοσκελετικό πρόβλημα.
2. Ταχεία, ανεξήγητη απώλεια βάρους
Μέσα σε τρεις εβδομάδες, ο πατέρας μου έχασε πάνω από πέντε κιλά χωρίς καμία προσπάθεια. Η όρεξή του εξαφανίστηκε και εμφανίστηκε έντονη κόπωση. Το αποδώσαμε στο στρες — αλλά στην πραγματικότητα ήταν ο καρκίνος που διατάρασσε τον ρόλο του παγκρέατος στην πέψη.
Η ξαφνική απώλεια βάρους χωρίς προφανή λόγο είναι καμπανάκι κινδύνου και πρέπει πάντα να οδηγεί σε ιατρική αξιολόγηση.
Άλλα συμπτώματα που αξίζει να προσέξετε
Ίκτερος (κιτρίνισμα δέρματος και ματιών), συχνά λόγω απόφραξης των χοληφόρων.
Χρόνια κόπωση που επιμένει παρά την ξεκούραση.
Ανοιχτόχρωμα κόπρανα ή σκούρα ούρα, λόγω προβλημάτων στη ροή της χολής.
Ναυτία, φούσκωμα, δυσπεψία, ειδικά μετά τα γεύματα.
Νέος διαβήτης μετά την ηλικία των 50, χωρίς εμφανείς παράγοντες κινδύνου.
Μόνα τους μπορεί να φαίνονται μικρά, αλλά σε συνδυασμό δεν πρέπει πότε να αγνοηθούν.
Ποιοι ανήκουν στις ομάδες υψηλού κινδύνου;
Ο καρκίνος του παγκρέατος μπορεί να εμφανιστεί σε οποιονδήποτε, αλλά ορισμένοι παράγοντες αυξάνουν την πιθανότητα:
Ηλικία: Τα περισσότερα περιστατικά εμφανίζονται μετά τα 60.
Κάπνισμα: Διπλασιάζει τον κίνδυνο (περίπου 25% των περιπτώσεων συνδέονται με αυτό).
Οικογενειακό ιστορικό: Ένας κοντινός συγγενής με καρκίνο παγκρέατος αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο.
Διαβήτης τύπου 2 με όψιμη έναρξη: Ιδίως μετά τα 50, χωρίς σαφή αιτία.
Παχυσαρκία και καθιστική ζωή: Ενισχύουν τη χρόνια φλεγμονή.
Χρόνια παγκρεατίτιδα, κυρίως σχετιζόμενη με αλκοόλ.
Συμπέρασμα
Ο καρκίνος του παγκρέατος είναι δύσκολο να ανιχνευθεί και καταστροφικός όταν διαγνωστεί αργά. Η ενημέρωση είναι η πρώτη γραμμή άμυνας. Αν εσείς ή ένας δικός σας άνθρωπος εμφανίσετε επίμονο πόνο στην κοιλιά/πλάτη ή ανεξήγητη απώλεια βάρους, ζητήστε άμεσα ιατρική βοήθεια.
Είναι προτιμότερο να σημάνει ένας «ψευδής συναγερμός» παρά να ανακαλυφθεί η νόσος πολύ αργά. Η γνώση των πρώιμων συμπτωμάτων μπορεί να σώσει πολύτιμο χρόνο — και ζωές.
Η Γοργώ Χρέλια υπήρξε μία από τις πιο όμορφες και χαρακτηριστικές παρουσίες του ελληνικού κινηματογράφου, αφήνοντας το δικό της αποτύπωμα σε μια χρυσή εποχή της έβδομης τέχνης στην Ελλάδα.
Γεννήθηκε στον Άγιο Ανδρέα Μεσολογγίου στις 4 Δεκεμβρίου 1942, μέσα σε ένα περιβάλλον που είχε ήδη στενή σχέση με το θέατρο και την υποκριτική.
Ήταν κόρη του ηθοποιού Ρολάνδο Χρέλια, μιας θρυλικής «φιγούρας» των μπουλουκιών, γεγονός που επηρέασε καθοριστικά τη μετέπειτα πορεία της. Παράλληλα, ήταν ξαδέλφη του Κώστας Χρέλιας, ενισχύοντας ακόμα περισσότερο τη σύνδεσή της με τον καλλιτεχνικό χώρο.
Αν και δεν φοίτησε σε Δραματική Σχολή, κατάφερε να διακριθεί χάρη στο έμφυτο ταλέντο της, λαμβάνοντας άδεια ασκήσεως επαγγέλματος ως ηθοποιός. Η φυσική της παρουσία, η εκφραστικότητα και η αυθεντικότητα που τη χαρακτήριζαν την έκαναν να ξεχωρίσει από πολύ νωρίς.
Δείτε το βίντεο:
Η καριέρα στον κινηματογράφο
Η Γοργώ Χρέλια εμφανίστηκε σε δεκάδες ελληνικές ταινίες, κυρίως τη δεκαετία του ’60, συμμετέχοντας σε παραγωγές που αγαπήθηκαν ιδιαίτερα από το κοινό. Συνεργάστηκε με σημαντικούς δημιουργούς και ηθοποιούς της εποχής, αποδεικνύοντας την ευελιξία της σε διαφορετικούς ρόλους – από δραματικούς έως πιο ελαφρούς και λαϊκούς χαρακτήρες.
Ανάμεσα στις πιο γνωστές συμμετοχές της ξεχωρίζουν:
«Ο πειρασμός μιας παντρεμένης» (1976)
«Η γενιά των ηρώων» (1969)
«Η ώρα της δικαιοσύνης» (1967) – ως Τερέζα Κολλαρίου
«Μίνι φούστα και καράτε» (1967) – ως Τερέζα Κολλαρίου
«Δοκιμασία» (1966) – ως Άννα Χατζηγιάννη
«Δεν πουλάω την καρδιά μου» (1966)
«Έχω δικαίωμα να σ’ αγαπώ» (1966) – ως Λίλιαν
«Κάνε τον πόνο μου χαρά» (1966) – ως Ρόη Ζάννα
«Ο τετραπέρατος» (1966)
«Μαζί σου για πάντα» (1966)
«Η αρτίστα» (1966)
«Το σπίτι των ανέμων» (1966) – ως Γιάννα Χατζηγιάννη
«Η τιμωρία» (1965)
«Τσακισμένη απ’ την ορφάνια» (1965) – ως Ντέπυ
«Πόνεσα πολύ για σένα» (1964)
«7 μέρες ψέματα» (1963) – ως Νάνσι
«Οι τουρίστες» (1963) – ως Ανέττα
«Δουλειές του ποδαριού» (1962)
«Ο Κλέαρχος, η Μαρίνα και ο κοντός» (1961)
«Μήτρος και Μητρούσης στην Αθήνα» (1960)
«Τυφλός άγγελος» (1960)
«Ο θησαυρός του μακαρίτη» (1959)
«Το ξύλο βγήκε απ’ τον Παράδεισο» (1959)
Η παρουσία της σε τόσο μεγάλο αριθμό ταινιών σε σύντομο χρονικό διάστημα αποδεικνύει τη ζήτηση και τη δημοτικότητά της εκείνη την εποχή.
Η προσωπικότητα και η γοητεία της
Η Γοργώ Χρέλια δεν ξεχώρισε μόνο για το υποκριτικό της ταλέντο, αλλά και για την εντυπωσιακή της εμφάνιση. Ήταν μία από τις ηθοποιούς που ενσάρκωναν τη θηλυκότητα και την κομψότητα του παλιού ελληνικού κινηματογράφου, με μια φυσική ομορφιά που γοήτευε το κοινό.
Παρά τη φήμη της, κράτησε χαμηλούς τόνους στην προσωπική της ζωή και δεν επιδίωξε τη δημοσιότητα, κάτι που την έκανε ακόμα πιο ξεχωριστή στα μάτια των συναδέλφων και των θαυμαστών της.
Το τέλος μιας διακριτικής πορείας
Η αγαπημένη ηθοποιός έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 78 ετών. Τα τελευταία χρόνια της ζωής της ήταν κατάκοιτη στο σπίτι της, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.
Ο θάνατός της σήμανε το τέλος μιας εποχής, καθώς η Γοργώ Χρέλια υπήρξε μέρος μιας γενιάς καλλιτεχνών που σημάδεψαν ανεξίτηλα τον ελληνικό κινηματογράφο.
Η κληρονομιά της
Παρά το γεγονός ότι δεν ανήκε στα πιο προβεβλημένα ονόματα της εποχής, η συμβολή της στον κινηματογράφο ήταν σημαντική. Οι ταινίες της εξακολουθούν να προβάλλονται και να αγαπιούνται, θυμίζοντας στο κοινό τη γοητεία και την αθωότητα μιας άλλης εποχής.
Η Γοργώ Χρέλια θα παραμείνει στη μνήμη ως μια πανέμορφη, ταλαντούχα και αυθεντική ηθοποιός, που υπηρέτησε την τέχνη της με πάθος και αξιοπρέπεια.
Σοφοκλής Πέππας: Αφιέρωμα στην βραχνή φωνή του ελληνικού θεάτρου και ο αξέχαστος Μπαμπαστρούμφ
Ο Σοφοκλής Πέππας υπήρξε ένας από τους πιο σημαντικούς και χαμηλών τόνων ηθοποιούς της γενιάς του. Αν και το ευρύ κοινό τον θυμάται κυρίως από τη χαρακτηριστική φωνή που χάρισε στον Μπαμπαστρούμφ στα θρυλικά «Στρουμφάκια», η πραγματική του καλλιτεχνική αξία βρισκόταν στο θέατρο, εκεί όπου έχτισε μια σπουδαία πορεία δεκαετιών με μεγάλους ρόλους, απαιτητικές συνεργασίες και βαθιά υποκριτική δύναμη.
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1948 και σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Γιώργου Θεοδοσιάδη, από όπου αποφοίτησε το 1970. Οι καθηγητές και οι άνθρωποι του θεάτρου διέκριναν από νωρίς το ταλέντο του. Σύμφωνα με μεταγενέστερα αφιερώματα, του είχε προταθεί ακόμη και υποτροφία για το περίφημο Actors Studio, την οποία τελικά δεν ακολούθησε.
Η πρώτη του θεατρική εμφάνιση έγινε το 1972 στον θίασο του Δημήτρης Μυράτ, στο έργο «Παράξενο Τάμα». Από εκεί και πέρα ξεκίνησε μια μακρά διαδρομή στο ποιοτικό ελληνικό θέατρο, μακριά από εύκολες εμπορικές επιλογές. Συνεργάστηκε στενά με το «Ανοιχτό Θέατρο» του Γιώργος Μιχαηλίδης, συμμετέχοντας σε παραστάσεις όπως οι «Μπουλουκτσήδες», «Κυριακάτικος Περίπατος» και «Τρικυμία».
Ιδιαίτερα σημαντική υπήρξε η συνεργασία του με τη Μπέττυ Αρβανίτη και τη Θεατρική Εταιρεία Πράξη. Εκεί απέδειξε το εύρος του ως ηθοποιός, παίζοντας σε απαιτητικά έργα σύγχρονου ευρωπαϊκού θεάτρου όπως:
«Ο Φερνάντο Κραπ μου έγραψε ένα γράμμα»
«Η Κυρία από τη Θάλασσα»
«Ο Χρόνος και το Δωμάτιο»
«Παλιοί Καιροί»
«Το Παιχνίδι των Ρόλων»
«Μια Πιθανή Συνάντηση»
Η μεγάλη σχολή του Βογιατζή
Από τις κορυφαίες στιγμές της καριέρας του ήταν οι συνεργασίες του με τον Λευτέρης Βογιατζής. Οι παραστάσεις «Οι Αγρίκοι» και κυρίως ο «Θείος Βάνιας» θεωρούνται μέχρι σήμερα ιστορικές για το ελληνικό θέατρο. Ο Πέππας, με εσωτερικότητα, λεπτότητα και συγκρατημένη δύναμη, κατάφερε να δημιουργήσει έναν από τους σημαντικότερους «Θείους Βάνια» που παρουσιάστηκαν στην Ελλάδα.
Η ερμηνεία αυτή τού χάρισε το 2008 το βραβείο «Αιμίλιος Βεάκης», μία από τις σημαντικότερες διακρίσεις για θεατρικό ηθοποιό στην Ελλάδα.
Το αρχαίο δράμα και το Εθνικό Θέατρο
Ο Σοφοκλής Πέππας υπηρέτησε με συνέπεια και το αρχαίο δράμα. Συμμετείχε σε παραστάσεις του Εθνικό Θέατρο όπως:
«Πέρσες»
«Αντιγόνη»
«Ικέτιδες»
«Ιφιγένεια εν Ταύροις»
«Φιλοκτήτης»
Η σκηνική του παρουσία ήταν επιβλητική χωρίς υπερβολές. Διέθετε μια σπάνια υποκριτική ποιότητα: μπορούσε να γεμίσει τη σκηνή με ελάχιστες κινήσεις και μόνο με τη φωνή του.
Η φωνή που έγινε παιδική ανάμνηση
Παρότι ο ίδιος αφιερώθηκε κυρίως στο θέατρο, χιλιάδες Έλληνες τον έμαθαν χωρίς να βλέπουν ποτέ το πρόσωπό του. Η βαθιά, βραχνή και ζεστή φωνή του έγινε η φωνή του Μπαμπαστρούμφ στη θρυλική ελληνική μεταγλώττιση των «Στρουμφ».
Για μια ολόκληρη γενιά παιδιών της δεκαετίας του ’80 και του ’90, η φωνή του ταυτίστηκε με σοφία, καλοσύνη και ασφάλεια. Μέχρι σήμερα πολλοί αναγνωρίζουν αμέσως τη χροιά του όταν ακούν παλιές μεταγλωττίσεις.
Δείτε το βίντεο:
Κινηματογράφος και τηλεόραση
Παρότι δεν υπήρξε «σταρ» της τηλεόρασης, είχε αξιοσημείωτη παρουσία σε σειρές που άφησαν εποχή:
«Λούνα Παρκ»
«Λωξάντρα»
«Άφρικα»
«Μετράω Στιγμές»
«Η Αίθουσα του Θρόνου»
«Ο Θησαυρός της Αγγελίνας»
«Οι Ιστορίες του Αστυνόμου Μπέκα»
Στον κινηματογράφο ξεχώρισε ιδιαίτερα στην ταινία «Η Σκόνη που Πέφτει», για την οποία τιμήθηκε με το Βραβείο Α’ Ανδρικού Ρόλου στο Διεθνές Φεστιβάλ Καΐρου το 2004.
Ένας καλλιτέχνης χαμηλών τόνων
Ο Σοφοκλής Πέππας δεν επιδίωξε ποτέ τη δημοσιότητα. Οι συνάδελφοί του μιλούσαν για έναν άνθρωπο με ήθος, πειθαρχία και αφοσίωση στην τέχνη. Προτιμούσε να «μιλά» μέσα από τους ρόλους του και όχι μέσω τηλεοπτικής προβολής ή συνεντεύξεων.
Η «Καθημερινή» τον χαρακτήρισε εύστοχα «βραχνή φωνή, χαμηλό προφίλ», περιγράφοντας ακριβώς την καλλιτεχνική του φυσιογνωμία.
Το τέλος και η παρακαταθήκη
Ο Σοφοκλής Πέππας έφυγε από τη ζωή στις 25 Μαρτίου 2012, σε ηλικία 63 ετών. Η απώλειά του προκάλεσε συγκίνηση στον θεατρικό κόσμο, καθώς θεωρούνταν ένας από τους πιο ουσιαστικούς και καλλιεργημένους ηθοποιούς της γενιάς του.
Δεν υπήρξε ποτέ «τηλεοπτικός σταρ» με τη συνηθισμένη έννοια. Ήταν όμως κάτι ίσως πιο σημαντικό: ένας ηθοποιός που υπηρέτησε αθόρυβα και με συνέπεια το ελληνικό θέατρο για πάνω από σαράντα χρόνια, αφήνοντας πίσω του σπουδαίες ερμηνείες και μια φωνή που δεν ξεχνιέται.
Είναι πιθανό το ζώδιό να επηρεάζει τα ποσοστά της τεμπελιάς; Η απάντηση είναι ναι.
Μπορεί να έχετε μια τάση προς την αναβλητικότητα, να είστε λάτρης του καναπέ και να μην είστε φαν των κοινωνικών υποχρεώσεων, όπως για παράδειγμα να πάτε σε ένα κάλεσμα ή σε ένα πάρτι με συναδέλφους.
Σε αυτό το feeling φαίνεται πως συμβάλουν τα άστρα και μάλιστα ανάλογα με το ζώδιό σας φαίνεται πως αυξάνεται το ποσοστό της τεμπελιάς.
Σύμφωνα με το myastrosecrets.com, το ζώδιό παίζει καθοριστικό ρόλο στην… τεμπελιά, καθώς φαίνεται πως οι πλανήτες και τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητάς μας επηρεάζονται άμεσα.
Χωρίς βέβαια τα παραπάνω να σημαίνουν πως δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι για να βελτιωθούμε, να μειώσουμε δηλαδή τα επίπεδα τεμπελιάς που μας διακατέχουν, είναι σημαντικό να κατανοήσουμε γιατί νιώθουμε την αίσθηση πως βαριόμαστε να βγάλουμε εις πέρας κάποια υποχρέωση.
Το πιο τεμπέλικο ζώδιο σύμφωνα με τους αστρολόγους δεν είναι άλλος από τον Τοξότη.
Σύμφωνα με τα άστρα, ο Τοξότης κρατάει τα ινία της τεμπελιάς επειδή θέλουν να ζήσουν τη ζωή με τους δικούς τους όρους. Αυτό σημαίνει ότι θέλουν να ξοδεύουν όσο το δυνατόν περισσότερο χρόνο κάνοντας όσα αγαπούν, αντί να κάνουν πράγματα που θεωρούν απλώς αγγαρεία.
Είναι ιδιαίτερα έξυπνοι, απεχθάνονται τα βαρετά και εγκόσμια(κοινώς τις κοινωνικές υποχρεώσεις), και αυτό εκφράζεται σε ένα είδος τεμπελιάς από την πλευρά τους. Μπορεί να αισθάνονται ότι κάποιες δουλειές είναι ανούσιες και αυτό συμβάλλει περαιτέρω στην τεμπελιά τους.
Δημιουργεί νομολογία η ιστορική απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου για τη μεγαλομέτοχο της σοκολατοποιίας Leonidas και τον πρώην σύντροφό της που βρίσκονται σε αντιδικία εδώ και 25 χρόνια
Η μεγαλομέτοχος και διευθύνουσα σύμβουλος της διάσημης βελγικής σοκολατοποιίας Leonidas συμβίωσε επί δέκα χρόνια με τον τότε «φωτοτέχνη» σύντροφό της, τον οποίο άνδρωσε οικονομικά με 2,5 εκατ. ευρώ και 9 ακίνητα. Ο ίδιος σήμερα έχει τη γνωστή εταιρεία FOSS Α.Ε. στον χώρο του σχεδιασμού φωτισμού κτιρίων, εσωτερικών χώρων κ.λπ.
Με τον τερματισμό της ελεύθερης συμβίωσής τους, που ξεκίνησε το 1992 και έληξε το 2002, εκείνη ζήτησε να της επιστραφούν τα χρήματα και τα ακίνητα που του είχε δώσει επικαλούμενη τις διατάξεις περί αδικαιολόγητου πλουτισμού (άρθρο 904 του Αστικού Κώδικα). Δηλαδή, ότι έγινε πλουσιότερος από την περιουσία της χωρίς νόμιμη αιτία, προκαλώντας της παράλληλα περιουσιακή ζημιά. Ομως εκείνος αρνήθηκε να επιστρέψει τις παροχές της και έτσι η υπόθεση οδηγήθηκε στα δικαστήρια. Τώρα εκδόθηκε αμετάκλητη απόφαση από τον Αρειο Πάγο, την οποία έχασε η ενάγουσα.
Η σοκολατοποιία Leonidas ιδρύθηκε το 1913 στο Βέλγιο από έναν επιχειρηματία ελληνικής καταγωγής, γεννημένο το 1876 στην περιοχή της Καππαδοκίας της Μικράς Ασίας. Το 1922 ο ανιψιός του μετοίκησε στο Βέλγιο και ασχολήθηκε με τη σοκολατοποιία, ενώ το 1937 κατοχύρωσε το σήμα της εταιρείας στις Βρυξέλλες. Μετά τον θάνατό του, το 1970, τα ηνία της εταιρείας ανέλαβε η επόμενη γενιά της οικογένειας και στη συνέχεια η σημερινή μεγαλομέτοχος. Σήμερα η σοκολατοποιία έχει περισσότερα από 1.200 σημεία πώλησης σε 40 χώρες. Μόνο στο Βέλγιο και το Λουξεμβούργο έχει 450 καταστήματα και 290 στη Γαλλία.
Η διαδρομή της συμβίωσης
Σύμφωνα με την αρεοπαγιτική απόφαση, η γνωριμία της ενάγουσας με τον σύντροφό της έγινε το 1992, όταν του ανέθεσε τη μελέτη και εγκατάσταση φωτισμού στο σπίτι της στην Αρτέμιδα (Λούτσα). Τότε, εκείνος ήταν «φωτοτέχνης» και είχε μία μικρή προσωπική εταιρεία.
Εκτοτε συνήψαν ερωτικό δεσμό. Μεταξύ τους «αναπτύχθηκαν στενοί προσωπικοί δεσμοί αγάπης και αμοιβαίας εμπιστοσύνης, είχαν αναπτύξει κοινή κοινωνική ζωή και έναντι των τρίτων εμφανίζονταν ως ζευγάρι με μόνιμη και σταθερή σχέση».
Το ζευγάρι συμβίωνε σε απλή ελεύθερη ένωση τη δεκαετία 1992-2002, οπότε ο τελευταίος «παρά τις μέχρι τότε διαβεβαιώσεις του ότι επιθυμεί να την παντρευτεί διέκοψε τη σχέση τους».
Μάλιστα, τα τελευταία τρία χρόνια της συμβίωσής τους είχε σχέση και με άλλη γυναίκα, όπως αναφέρεται στη δικαστική απόφαση. Σύμφωνα με τους δικαστές, «στο πλαίσιο της ελεύθερης συμβιώσεώς τους, κατά τη διάρκεια της οποίας είχε δημιουργηθεί σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ τους, η ίδια, έχοντας τη βεβαιότητα ότι στο μέλλον θα συνάψουν γάμο και πάντως λόγω της μονιμότητας της σχέσης τους, προέβη σε πληθώρα οικονομικών παροχών προς εκείνον, ο οποίος κατά την έναρξη της γνωριμίας τους δεν διέθετε οικονομική ρευστότητα ούτε ακίνητη περιουσία». Από τη σχέση αυτή, εκείνος «αύξησε την ατομική του περιουσία και το ενεργητικό της κατά τα 2.515.595 ευρώ, το οποίο του κατέβαλε διά πιστώσεως σε ατομικούς του ή κοινούς λογαριασμούς τους ανά τακτά χρονικά διαστήματα», αλλά και «με την απόκτηση και διατήρηση της πλήρους κυριότητας, νομής και κατοχής 9 ακινήτων».
Εναν χρόνο αφότου ξεκίνησε η σχέση τους, το 1993, εκείνη άρχισε να του δίνει χρηματικά ποσά, μέσω επιταγών, με μεταφορά από τράπεζα των Βρυξελλών σε τράπεζα των Αθηνών, αφού γινόταν πρώτα η μετατροπή από το βελγικό φράγκο (BEF) στο ελληνικό νόμισμα. Επίσης, κατέθετε ποσά για αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της εταιρείας του, αλλά και για τα έξοδα της αύξησης του κεφαλαίου.
Οσον αφορά τα 9 ακίνητα που αγοράστηκαν, το ένα ήταν στην Κηφισιά και τα υπόλοιπα 8 ήταν καταστήματα στο εμπορικό κέντρο Eurotech στη Θέρμη Καλαμαριάς. Τα περισσότερα από τα καταστήματα ήταν μικρού εμβαδού, εκτός από ένα το οποίο ήταν 163 τ.μ., αλλά όλα είχαν θέσεις στάθμευσης αυτοκινήτων.
Ακόμη, κατά τη διάρκεια της σχέσης τους εκείνη τον βοήθησε στη δημιουργία της εταιρείας FOSS Α.Ε., με αντικείμενο τον φωτισμό εσωτερικών και εξωτερικών χώρων. Στην αρχή κατείχε η ίδια το 51% των μετοχών, αλλά το 1996 αποχώρησε μεταβιβάζοντάς του τις μετοχές της.
Στο Εφετείο Αθηνών έχασε την υπόθεση, καθώς κρίθηκε ότι παρείχε το επίμαχο χρηματικό ποσό και τα ακίνητα «από ελευθεριότητα, από χαριστική αιτία, με πρόθεση δωρεάς, χωρίς να αποβλέπει σε συγκεκριμένο περιουσιακό αντάλλαγμα, στη μελλοντική της οικονομική εξασφάλιση ή σε μελλοντικό γάμο ή ακόμη και στη μονιμότητα της ελεύθερης συμβίωσης, την οποία η ίδια δεν θεωρούσε δεδομένη».
Μάλιστα οι δικαστές επικαλούνται καταθέσεις από άλλη δικαστική διένεξη που είχε με τον πρώην σύντροφό της, σύμφωνα με τις οποίες:
■ Είχε αρνηθεί τις προτάσεις του για σύναψη γάμου, καθώς είχε αποτύχει σε 2 γάμους, είχε 3 παιδιά και δεν είχε λόγο να παντρευτεί.
■ Δεν ήθελε να τον παντρευτεί γιατί δεν ήθελε να του στερήσει τη δυνατότητα να κάνει απογόνους και γιατί πίστευε ότι ο γάμος δεν θα κρατούσε.
Η επιστολή που ανέτρεψε την επιστροφή χρημάτων
Το δικαστήριο έλαβε υπόψη του επιστολή που του είχε στείλει (5/11/2002) λίγο μετά τον χωρισμό τους, στην οποία «φαίνεται καθαρά ότι δεν επιθυμούσε τον γάμο και ότι δεν θεωρούσε δεδομένη τη μονιμότητα της σχέσης τους». Στην επιστολή αυτή, σύμφωνα με τους δικαστές, «η ίδια καθαρά αποσυνδέει τις οικονομικές παροχές της προς εκείνον με την πιθανότητα μελλοντικού γάμου ή μονιμότητας της σχέσης τους». Γράφει χαρακτηριστικά προς εκείνον: «Ξέρω ότι δεν μ’ αγαπάς πια ερωτικά εδώ και 3 χρόνια. Οχι μόνον γιατί μου το είπες εχθές το πρωί πριν φύγω, αλλά γιατί το αισθανόμουν όλο και πιο πολύ συναισθηματικά, έως που έγινε και αντίδραση σωματική εδώ και 15 ημέρες σε μένα. Ξέρω ότι θα θεωρείς εμπόδιο στη ζωή σου και την ευτυχία σου. Ξέρω τι έκανα για να μην έχεις ανάγκη από μένα και για να μπορέσω να πιστέψω και εγώ σε σένα και θέλω να ξέρεις ότι το έκανα ενσυνείδητα.
Αρχικώς έκανα τα δέοντα για τα επαγγελματικά. Κατόπιν, όταν συνέβη η συναισθηματική σου έλξη από άλλη γυναίκα πριν 3 καλοκαίρια (στα 8 χρόνια από τη σχέση μας), έκανα και τα δέοντα ώστε να μην έχεις ανάγκη από χρηματική ρευστότητα.
Παρά ταύτα, ίσως για να μην με πληγώσεις αμέσως, ίσως γιατί ταλαντευόσουν ακόμη από ανασφάλεια, από αναποφασιστικότητα, ίσως γιατί δεν είχες δοκιμάσει κάτι έμπρακτα ώστε να σιγουρευτείς ότι δεν θα πονέσεις… (μόνον εσύ και ο Θεός ξέρετε) κάθισες μαζί μου ακόμη 2 χρόνια».
Σε άλλο σημείο της ίδιας επιστολής γράφει: «Αν είχαμε παντρευτεί όταν μου το ζήτησες στην αρχή της σχέσης μας, τι θα γινόταν σήμερα; Ή θα ζήταγες διαζύγιο (το πιο πιθανόν) ή θα με απατούσες. Ξέρεις πολύ καλά ότι έκανα τα πάντα και ότι σου ’δωσα τα πάντα για να μην σε δεσμεύω και να μπορείς να φύγεις όποια στιγμή θελήσεις και έτσι έγινε όπως το ’θελα και όπως το ’ξερα».
Πάντως, είναι χαρακτηριστικό ότι η ίδια του κατέβαλε 1.526.045,49 ευρώ την 10/9/2001, δηλαδή «λίγο πριν τον χωρισμό και ενώ ήδη γνώριζε την έλξη του από άλλη γυναίκα».
Αδικαιολόγητος πλουτισμός
Οι απαιτήσεις της όμως χάθηκαν στα νομικά γρανάζια της ερμηνείας του νομικού όρου του αδικαιολόγητου πλουτισμού, αφού πρώτα η ίδια με ενέργειές της (καταθέσεις, επιστολή κ.λπ.) εξασθένησε την υπερασπιστική της γραμμή.
Σύμφωνα με το σκεπτικό της εφετειακής απόφασης, «αξιώσεις εκ του αδικαιολόγητου πλουτισμού μπορούν να προκύψουν σε περίπτωση ανατροπής του συνδέσμου εμπιστοσύνης που δημιουργήθηκε στα πλαίσια της ελεύθερης συμβίωσης των συντρόφων, είτε αυτός είχε στηριχθεί στην προοπτική γάμου ή έστω στην προοπτική μονιμότητας της σχέσης (αιτία λήξασα), είτε στην πεποίθηση μελλοντικής οικονομικής αποκατάστασης της παρέχουσας (αιτία μη επακολουθήσασα)».
Και οι συνθήκες αυτές, προσέθεσαν οι εφέτες, «δεν συντρέχουν στην ένδικη υπόθεση», επομένως, το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, που απέρριψε την αγωγή της ως αβάσιμη, δεν έσφαλε. Μετά την απορριπτική απόφαση του Εφετείου, η ίδια προσέφυγε στον Αρειο Πάγο ζητώντας να αναιρεθεί η εφετειακή απόφαση λόγω ανεπαρκούς και πλημμελούς αιτιολογίας και εσφαλμένης ερμηνείας του άρθρου 904 του Α.Κ.
Απόρριψη λόγω αοριστίας
Το Α2 Πολιτικό Τμήμα του Αρείου Πάγου απέρριψε την αίτηση αναίρεσης ως απαράδεκτη λόγω αοριστίας. Οι αρεοπαγίτες έκριναν ότι «στο πλαίσιο της απλής ελεύθερης ενώσεώς της (χωρίς σύμφωνο) με τον σύντροφό της προέβη στις ένδικες ευθείες περιουσιακές επιδόσεις προς αυτόν, χωρίς να αποβλέπει ή να προσδοκά με τις επιδόσεις αυτές στην παροχή συγκεκριμένου και δη οριστικού περιουσιακού ανταλλάγματος με την οικονομική εξασφάλισή της για το μέλλον από τον οικονομικώς αδύναμο αναιρεσίβλητο ή επελεύσεως γεγονότος με την προσδοκία μελλοντικής τελέσεως γάμου με αυτόν, ή στην επίτευξη ορισμένου υφιστάμενου σκοπού -έστω και σιωπηρώς συμφωνημένου μεταξύ τους- με τη συνέχιση ή διατήρηση σε ισχύ της συμβιώσεώς τους, σε συνδυασμό προς τις συγκεκριμένες περιστάσεις και τις συνθήκες που δημιουργήθηκαν στο πλαίσιο της ένωσης».
«Ελεύθερη βούληση»
Οι προϋποθέσεις αυτές, συνεχίζουν οι αρεοπαγίτες, «δικαιολογούν τη μη εφαρμογή των διατάξεων περί αδικαιολόγητου πλουτισμού, με συνέπεια οι περιουσιακές επιδόσεις που έγιναν κατά τη διάρκεια της συμβιώσεώς τους, αν και αφορούν σε παροχές περιουσιακών στοιχείων μεγάλης αξίας, οι οποίες ευλόγως προϋποθέτουν και έχουν ως βάση και “θεμέλιο” τη σχέση συμβιώσεως των ατόμων, να μην στερείται νόμιμης αιτίας και έτσι να παρίσταται δικαιολογημένος ο πλουτισμός του με την επαύξηση της ατομικής του περιουσίας και του ενεργητικού της, αφού οι επιδόσεις αυτές βασίζονταν σε ισχυρή και ελεύθερη βούλησή της να προβεί εν γνώσει της, άμεσα, στις ένδικες περιουσιακές επιδόσεις προς τον σύντροφό της από ελευθεριότητα, από χαριστική αιτία και με πρόθεση δωρεάς, η οποία, όμως, χωρίς εξάρτηση των περιουσιακών αυτών επιδόσεων από την επιδίωξη ορισμένου σκοπού για το μέλλον ή από την προσδοκία για συνέχιση ή διατήρηση σε ισχύ της συμβιώσεως, δεν μπορεί να ανατραπεί με μόνη τη λύση της ένωσης ώστε αυτές να μπορούν να αναζητηθούν μετά τη λήξη της, ούτε αίρει τη δικαιολογητική βάση της διατηρήσεως των εν λόγω παροχών στην περιουσία του για αιτία λήξασα».
Συγκλονίζει η αδερφή της Φώφη – «Δεν πιστεύαμε ποτέ ότι ο καρκίνος θα συμβεί και σε εμάς»
Η σχέση της Γωγώς Μαστροκώστα και της Φώφης Μαστροκώστα ήταν πάντοτε κάτι περισσότερο από ένας απλός αδελφικός δεσμός. Από τα παιδικά τους χρόνια μέχρι σήμερα, οι δύο γυναίκες έμαθαν να πορεύονται μαζί, να μοιράζονται τις χαρές, τις απώλειες, τις αγωνίες και τις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής τους, δημιουργώντας μια σχέση βαθιάς αγάπης, αφοσίωσης και αληθινής στήριξης.
Τις τελευταίες ώρες, η Φώφη Μαστροκώστα παραμένει σχεδόν αδιάκοπα στο πλευρό της αδελφής της στον «Ευαγγελισμό», βιώνοντας με αγωνία μία από τις πιο δύσκολες περιόδους που έχει περάσει ποτέ η οικογένειά τους. Άνθρωποι που γνωρίζουν καλά τις δύο αδελφές περιγράφουν τη Φώφη ως τη σκιά της Γωγώς μέσα στο νοσοκομείο. Διακριτική, σιωπηλή αλλά συνεχώς παρούσα, δεν σταματά να προσεύχεται και να ελπίζει, προσπαθώντας να αντλήσει δύναμη για να στηρίξει όχι μόνο την αδελφή της αλλά και ολόκληρη την οικογένεια.
Όσοι τις γνωρίζουν μιλούν για μια σχέση ζωής που βασίστηκε από την πρώτη στιγμή στην αμοιβαία προστασία και την άνευ όρων αγάπη. Η Φώφη ήταν πάντα ένας από τους πιο σημαντικούς ανθρώπους για τη Γωγώ Μαστροκώστα, ιδιαίτερα στις δύσκολες στιγμές που έφερε η περιπέτεια της υγείας της. Η δοκιμασία αυτή, αντί να τις λυγίσει, φαίνεται πως τις έδεσε ακόμη περισσότερο.
Η ίδια η Φώφη Μαστροκώστα είχε μιλήσει στο παρελθόν στο People με βαθιά συγκίνηση για το σοκ που βίωσε η οικογένειά τους όταν ήρθε αντιμέτωπη με τον καρκίνο, λέγοντας χαρακτηριστικά: “Ο καρκίνος ήταν κάτι που ακούγαμε να συμβαίνει στους γύρω μας, αλλά δεν πιστεύαμε ποτέ ότι θα συμβεί και σε εμάς, στο σπίτι μας. Ήταν ένα γεγονός που με στιγμάτισε, κάτι που ταρακούνησε όλη την οικογένειά μας”. Λόγια που σήμερα αποκτούν ακόμη μεγαλύτερο βάρος, καθώς η αγωνία όλων κορυφώνεται.
Η οικογένεια Μαστροκώστα έχει βιώσει αρκετές δύσκολες στιγμές στο παρελθόν, με την απώλεια του πατέρα τους να αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα τραύματα που κλήθηκαν να διαχειριστούν μαζί. Ίσως γι’ αυτό οι δύο αδελφές έμαθαν από νωρίς να στηρίζεται η μία στην άλλη με έναν σχεδόν μοναδικό τρόπο. Η Φώφη δεν υπήρξε ποτέ απλώς η αδελφή της Γωγώς, αλλά ένα από τα πιο σταθερά της στηρίγματα σε κάθε κρίσιμη καμπή της ζωής της.
Από την πρώτη στιγμή που η Γωγώ Μαστροκώστα χρειάστηκε να δώσει τη δύσκολη μάχη με την ασθένεια, η οικογένεια έμεινε ενωμένη, προστατεύοντας όσο μπορούσε την ιδιωτικότητά της και αντιμετωπίζοντας την κατάσταση με αξιοπρέπεια και πίστη. Η ίδια η Γωγώ είχε μιλήσει ανοιχτά στο παρελθόν για τον φόβο, την αγωνία αλλά και τη δύναμη που χρειάζεται ένας άνθρωπος για να σταθεί απέναντι σε μια τόσο μεγάλη δοκιμασία. Όπως είχε εξομολογηθεί: «Δεν είναι δυνατόν να μη λιγοψυχήσεις, ούτε μία στο εκατομμύριο». Παράλληλα, είχε περιγράψει και το σοκ που βιώνουν όσοι έχουν περάσει αντίστοιχες εμπειρίες όταν χάνεται κάποιος άνθρωπος από την ίδια ασθένεια, λέγοντας πως «δεν έχει τελειώσει ποτέ».
Σήμερα, η Φώφη συνεχίζει να στέκεται δίπλα στην αδελφή της με την ίδια πίστη και αφοσίωση που χαρακτήριζε πάντοτε τη σχέση τους. Μέσα στους διαδρόμους του νοσοκομείου, οι προσευχές της, η αγωνία της αλλά και η ανάγκη της να κρατηθεί δυνατή για τη Γωγώ αποτυπώνουν τον βαθύ δεσμό δύο αδελφών που έμαθαν να αντιμετωπίζουν μαζί κάθε δυσκολία της ζωής.
Και ίσως τελικά αυτό να είναι και το πιο συγκινητικό στοιχείο της σχέσης τους: πως, ακόμη και στις πιο σκοτεινές στιγμές, η μία παραμένει το μεγαλύτερο στήριγμα της άλλης.
